Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Διώχνουμε τον Χριστό από την παιδεία, για να την κάνουμε πανθρησκειακή.




Από την κρίση στην ελπίδα

(Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Τα εφετινά Χριστούγεννα βρίσκουν τον λαό μας σε κρίσιμη ακόμη κατάστασι. Οι επικυρίαρχοι δανεισταί μας επιβάλλουν όλο και πιο δυσβάστακτες φορολογίες. Οι νέοι μας μαστίζονται από την ανεργία. Οι ηλικιωμένοι βιώνουν πρωτοφανή ανασφάλεια. Για πολλούς χάθηκε η ελπίδα. Συνάνθρωποί μας δεν αντέχουν πλέον την οικονομική δυσπραγία. Οι περισσότεροι αγωνιούν για περαιτέρω συνέπειες. Κάποιοι απελπίζονται και, δυστυχώς, ωρισμένοι αυτοκτονούν.

Στην προσπάθεια να δοθή κάποια λύσις γίνονται πολιτικές, οικονομικές και άλλες αναλύσεις, για να βρεθή τι φταίει, τι μας ωδήγησε μέχρις εδώ.

Οι πιστοί άνθρωποι όμως θέτουν αλλοιώς το ερώτημα: Τι θέλει ο Θεός από

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Ενχρονίσθη και εχωρήθη



Ένα μυστήριο αρχίζει να λύνεται, όταν αυτή η ίδια η λύση, λαμβάνει ‘’σάρκα και οστά’’. Η λύση του μυστηρίου του Θεού, είναι ανάλογη. Σαρκούται ο Άχρονος και υπεράνω Χώρου άγνωστος Θεός για να γίνει γνωστός…

25 Μαρτίου με τον Ευαγγελισμό συνέβη άπαξ το, Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τὴ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε καὶ σὺν τὴ ἀσωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε θεωρῶν Κύριε, ἐξίστατο καὶ ἵστατο, κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα. Χαῖρε, δι' ἦς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει,χαῖρε, δι' ἦς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει.Χαῖρε, τοῦ πεσόντος , Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις,χαῖρε τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις.

Λύτρωσις και λύσις του προβλήματος. Στην ισχύουσα πρώην αρά, που απέδιδε πικρούς καρπούς σαν αγριέλαιος, έρχεται το μπόλιασμα. Το αντικειμενικά καλό εμ-βόλιο στον κόσμο και μεταποιεί την πρώην αγριέλαιο, σε καλλιέλαιο. Το κάθε ασθενές

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

εόρτιες ευχές


ευλογημένα Χριστούγεννα

σε όλους τους επισκέπτες της 
ΕΛΛΑΔΟΣ + ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ



Ύμνοι Χριστουγέννων



Βηθλεὲμ ἑτοιμάζου· εὐτρεπιζέσθω ἡ φάτνη· τὸ Σπήλαιον δεχέσθω, ἡ ἀλήθεια ἦλθεν· ἡ σκιὰ παρέδραμε· καὶ Θεὸς ἀνθρώποις, ἐκ Παρθένου πεφανέρωται, μορφωθείς τὸ καθ' ἡμᾶς, καὶ θεώσας τὸ πρόσλημμα. Διὸ Ἀδὰμ ἀνανεοῦται σὺν τῇ Εὔᾳ, κράζοντες· Ἐπὶ γῆς εὐδοκία ἐπεφάνη, σῶσαι τὸ γένος ἡμῶν.



Ενχρονίσθη και εχωρήθη

(βιωματική προσέγγιση)




Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

αγάπη και έρωτας


Οι παρούσες σκέψεις συντάχθηκαν, με αφορμή την ‘’φιλοσοφική’’ τοποθέτηση μερικών, ότι η αγάπη και ο έρωτας, δεν περιγράφονται αλλά μόνο βιώνονται.

Με αυτήν όμως την πρόταση, διακρίνουμε μια έξαρση του υποκειμενικού σε σχέση με το αντικειμενικό. Υπερτιμάται αδιάκριτα το υποκειμενικό, σε σημείο που να αμφισβητείται η ορθότητα του αντικειμενικού. Το ίδιο φυσικά ισχύει για κάθετι που δεν περιγράφεται και δεν ορίζεται, ως αντικείμενο μελέτης, έρευνας, βιώματος. Με αδιακρισία και εγωπάθεια θεοποιείται (από μερικούς) η γνώμη αντιστρατευόμενη της γνώσης. Η αληθοφάνεια από την Αλήθεια και αυτό είναι ασθένεια της εποχής… που είθε ο καλός Θεός ως Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, συνοδοιπορών, να θεραπεύει.

Δεν αναφέρομαι στα του Παραδείσου, …ἀλλὰ καθὼς γέγραπται, ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. 10 ἡμῖν δὲ ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ· τὸ γὰρ Πνεῦμα πάντα ἐρευνᾷ, καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ(Α’Κορ.β’9).

Ερευνά, ορίζει, περιγράφει. Αλλιώς, πως θα περιγραφόταν; Με τόση μάλιστα ευκρίνεια; … Η ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Η Δημογραφική μας συρρίκνωση. Κωνσταντίνος Χολέβας



Η Δημογραφική μας συρρίκνωση 

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων 

Γράφονται και λέγονται διάφορα για την πιθανότητα να φορολογηθούν οι πολύτεκνοι κατά τρόπο άδικο. Διερωτάται ο απλός πολίτης αν τελικά τα παιδιά θα αποτελέσουν τεκμήριο για επιβάρυνση ή για μείωση της φορολογίας.
Τα επιδόματα και τα άλλα δικαιώματα που είχαν μέχρι σήμερα τρίτεκνοι και πολύτεκνοι βρίσκονται στο επίκεντρο του προβληματισμού των αρμοδίων. Ελπίζω να επιληφθεί προσωπικά του θέματος ο Πρωθυπουργός με τη γνωστή εθνική ευαισθησία του και να δώσει λύσεις που δεν θα προκαλέσουν περαιτέρω δημογραφική συρρίκνωση. Το Έθνος χρειάζεται περισσότερα παιδιά. Δεν έχουμε περιθώριο για μεγαλύτερη δημογραφική αιμορραγία.

Το 1993 η τότε Βουλή απετελείτο από τρία κόμματα. Τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τον Συνασπισμό της Αριστεράς, στον οποίο συστεγάζονταν το ΚΚΕ και η λεγόμενη «Ανανεωτική Αριστερά» . Ένα από τα λίγα θέματα, στα οποία συμφώνησαν τα τρία κόμματα, ήταν η έκδοση ενός πολυσέλιδου και πλούσιου σε διαπιστώσεις πορίσματος για το Δημογραφικό μας πρόβλημα.

Για την ανάγκη αυξήσεως του ρυθμού γεννητικότητας, για τις συνέπειες της

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

αξίες και εκπτώσεις


     Μια φορά, κάποιο βράδυ σε ένα πολυκατάστημα, έγινε διάρρηξη. Ο καταστηματάρχης το πρωί έβαλε γρήγορα τους υπαλλήλους του να καταμετρήσουν το εμπόρευμα και προς ανακούφισή του, είδε πως δεν του έλειπε απολύτως τίποτα.

Περνώντας όμως οι ημέρες, έβλεπε πως ολοένα και φτώχαινε. Τέλος παρατήρησε πως αυτοί οι ιδιόρρυθμοι «κλέφτες» ενώ δεν είχαν πάρει τίποτα, είχαν αλλάξει τις τιμές, με αποτέλεσμα τα ακριβά να πουλιούνται σε ευτελιστική τιμή και τα όντως φτηνά να πουλιούνται ακριβά.

Ο άνθρωπος αλλάζοντας στον τρόπο ζωής του τις αληθινές αξίες με ευτελείς "έντεχνα περιχρυσωμένες", γίνεται πνευματικά φτωχότερος. Έτσι, στο πολυκατάστημά μας, και αγάπη έχουμε, και πίστη και ελπίδα και ελευθερία, όλα τα έχουμε, η διαφορά όμως (πλούτου) βρίσκεται στην αξία και τον χειρισμό αυτών των δυνάμεων, οι οποίες συνθέτουν και την ουσία της ύπαρξής μας.

     Με την πίστη στα κτιστά και φθαρτά, ο άνθρωπος ισοπεδώνεται και φτωχαίνει πνευματικά. Έτσι, αφενός δεν εκμεταλλεύεται τη χάρη από το

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

ΓΙΑ ΤΟ ΚΤΙΣΙΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΜΟΛΟΓΗΜΑ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΙΟ ΦΟΒΟ ... (ΑΒΒΑ ΔΩΡΟΘΕΟΥ)

ΑΒΒΑ ΔΩΡΟΘΕΟΥ Έργα ασκητικά

ΙΔ΄ Διδασκαλία

ΓΙΑ ΤΟ ΚΤΙΣΙΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΜΟΛΟΓΗΜΑ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

149. _ . Η Αγία Γραφή λέει ότι εκείνες οι μαίες που χάριζαν τη ζωή στα αρσενικά παιδιά των Ισραηλιτών, επειδή είχαν φόβο Θεού έκτισαν για τους εαυτούς τους σπίτια. ( Εξ. 1,21). Άραγε μιλάει για ορατά κτίσματα; Και ποιά σημασία έχει το ότι κτιστήκαν αυτά τα σπίτια από το φόβο του Θεού; Γιατί βέβαια εμείς διδασκόμαστε και τα σπίτια που έχουμε να τα εγκαταλείπουμε ,αν χρειαστεί για να κερδίσουμε το φόβο του Θεού ( Ματθ. 19,29) . Ώστε λοιπόν δεν μιλάει για ορατό σπίτι, αλλά για το οικοδόμημα της ψυχής, που το κτίζει κανείς για τον εαυτόν του, τηρώντας τις εντολές του Θεού. Μ’ αυτό μας διδάσκει η Αγία Γραφή, ότι ο φόβος του Θεού προετοιμάζει την ψυχή να τηρεί τις εντολές και με την τήρηση των εντολών κτίζεται και το οικοδόμημα της ψυχής. Ας φροντίσουμε και εμείς τους εαυτούς μας ,αδελφοί μου, ας φοβηθούμε και εμείς το Θεό και ας κτίσουμε για τους εαυτούς μας σπίτια, για να στεγαστούμε σ’ αυτά, όταν έρθει ο χειμώνας, οι βροχές , οι αστραπές, οι βροντές. Γιατί βρίσκεται σε πολύ μεγάλη δυσκολία , όποιος δεν έχει το χειμώνα σπίτι.

150. _ . Πώς όμως κτίζεται το οικοδόμημα της ψυχής; Από το κτίσιμο του ορατού σπιτιού μπορούμε να διδαχθούμε πώς ακριβώς έχει το πράγμα. Γιατί

εντολές, ακρόαση - τήρηση, αρετές, συντονισμός και ους...

Ὅλες τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ πρέπει νά τίς τηρήσουμε. Πολλά τροπάρια τῆς Ἐκκλησίας μᾶς συμβουλεύουν νά ἀσκοῦμε τίς ἅγιες ἀρετές ΣΥΝΤΟΝΩΣ. Δηλαδή, ‘συντονισμένα’! Ὅπως ἀκριβῶς κουρδίζουμε ἕνα ἔγχορδο ὄργανο. Ἄν ἀφήσουμε ἔστω καί μιά χορδή ξεκούρδιστη, τότε τό ὄργανο ἀκούγεται ‘φάλτσο’. Καί δέν ὑπάρχει πιό ἀνυπόφορη ‘ἠχορύπανση’ ἀπό ἐκείνη πού βγάζει ἕνα ξεκούρδιστο μουσικό ὄργανο!
https://s-static.ak.facebook.com/rsrc.php/v2/y4/r/-PAXP-deijE.gif

-----

(σχόλιο, 2 σε 1) ...ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλλάσοντες αυτόν... στο έσω ους, είναι ένα όργανο, σαν άρπα (το όργανο του Κορτί) που ''ακούγοντας'' κραδαίνει τον νου και χου, και τον ''συντονίζει'' στο άκουσμα. Όταν πάμε να ακούσουμε το Ιερό Ευαγγέλιο, ακούγεται : υπέρ της ακροάσεως του αγίου

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

αχειροποίητο σημαδάκι... και ένα σχόλιο

αφορά ένα ''σημαδάκι'' αχειροποίητο και εδώ, αναρτάται, ένα σχόλιο...


Εκτιμώ πως είναι ποθητό από όλους, και γιαυτό, άλλος εύχεται, άλλος αγωνίζεται και άλλος αγωνίζεται και εύχεται, για γρήγορο νου, σώφρονα λογισμό και καρδία νήφουσα.

Στα αρχαία ελληνικά το αργός σήμαινε γρήγορος, όπως φαίνεται καθαρά να δηλώνουν λέξεις όπως γαστρίμαργος, λαίμαργος, (γρήγορος στην γαστέρα, στο λαιμό…) αργοναύτης… αναφέροντας ο Απ. Παύλος για τους κρήτες, γαστέρες αργαί… αργές εννοιολογικά στην καθομιλουμένη ή γρήγορες;;;

Στα νέα ελληνικά και στην Ορθοδοξία, ισχύει ότι η γρηγοράδα στην έκφραση γνώμης δηλώνει έναν άνθρωπο αργο-λόγο, που υποκινείται από παχυλό νου. 
Μια παρένθεση στα προηγούμενα του ίδιου δέντρου που εγγράφησαν για το αυτί ...το εξωτερικό αυτί, που μοιάζει με έμβρυο ανεστραμμένο, με 6. 


Το ους συλλαμβάνει τους εκφερόμενους λόγους και τους μεταφέρει - διοχετεύει στο έσω ους, (όργανο Κορτί, που μοιάζει με άρπα), το οποίο με την σειρά του, ανάλογα της εσωτερικής του παιδειάς και ευαισθησίας συγκινείται εκ του λόγου, ο χους και ο νους του ανθρώπου. *

Είναι εκτιμώ θέμα συντονισμού και ετοιμότητος η συγ-κίνηση, η αντίληψη ώστε να ισχύει ότι ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω. Η λεπτότητα

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

με ερέθισμα τα όσα συμβαίνουν στην Αγγλία από δηλώσεις ειδικών ...


...με ερέθισμα την ενημέρωσή μας πάνω σε απαγωγές παιδιών (στην Αγγλία), τα φρικτά εγκλήματα από τους σατανιστές και τις ανθρωποθυσίες, την εκπομπή συχνοτήτων φρίκης με υπερυπολογιστές για την τηλεπαθητική σύλληψη από τους δέκτες μας (παγκοσμίως) καταστάσεις που προσπαθούν να μας φιμώσουν, να μας ακινητοποιήσουν, να μας πεθάνουν... είναι η μία όψη του νομίσματος.

Ποτέ όμως το νόμισμα δεν έχει ΜΟΝΟ μία όψη. Έτσι, οι δύο όψεις του νομίσματος πρέπει να παρατίθενται συγχρόνως. Η μία όψη, η σκοτεινή,  είναι το πρόβλημα και που πιθανόν να δημιουργεί από μόνο του πανικό. Υπάρχει και ισχύει και η άλλη όψη. Η φωτεινή, η λύση. Η θεόσδοτη λύση. 

Σχολιάζοντας περί βουντού και συχνοτήτων ψηφιακών που στόχο έχουν την επίφυση/κωνάριο κλπ πρέπει να γνωρίζουμε, ότι όπως αναλογικά ...ένας μυστικός αγωγός ενώνει τον διακόπτη με την λάμπα, έτσι ''ισχύει''

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και ΕΠΙΣΤΗΜΗ



ΔΙΑΚΡΙΣΗ και ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ

Μια φορά ένας φιλόσοφος, πηγαίνοντας βαρκάδα, ρωτάει τον ‘’αγράμματο’’ βαρκάρη:
-         γνωρίζεις μαθηματικά;
-         όχι.
-         επιτιμητικά του λέει, έχεις χάσει το ένα τέταρτο της ζωής σου. Μετά από λίγο...
-         ιστορία ξέρεις;
-         όχι.
-         έχεις χάσει άλλο ένα τέταρτο της ζωής σου. Μετά από λίγο...
-         γεωγραφία ξέρεις;
-         όχι.
-         έχεις χάσει άλλο ένα τέταρτο της ζωής σου. Μετά από λίγο σηκώνεται θαλασσοταραχή, πέφτουν στην θάλασσα και ο βαρκάρης ρωτάει τον φιλόσοφο.
-         Μπάνιο ξέρεις;
-         Όχι.
-         Δυστυχώς έχασες όλη σου τη ζωή.

…Με προβληματίζει αυτή η διάσταση απόψεων. Με ενοχλεί αυτή η διχοστασία, του ή το ένα ή το άλλο. Δλδ ΔΕΝ είναι ευλογημένο και ο βαρκάρης πλην του μπάνιου να ξέρει και γράμματα και ο φιλόσοφος πλην των φιλοσοφιών, να ξέρει και μπάνιο;

Και με προβληματίζει και με ενοχλεί η προβολή τέτοιων γλαφυρών παραδειγμάτων, που γίνονται σημαία και δοκάρι εμπηκτικό των

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

όταν οι δαίμονες ομολογούν αληθινό Θεό... (2)

Συνέχεια αυτού: όταν οι δαίμονες ομολογούν αληθινό Θεό...


(2) Για την αντίληψη τι είναι αποκομμένο, δλδ ποια είναι η ‘’φύσις’’ του  δαιμονικού και πως μπορούμε να την διακρίνουμε, αρκεί να χρησιμοποιηθεί ένα κοσμικό και ορατό σχήμα, που να μας δίνει την δυνατότητα αναγωγής στα αόρατα, αφού αυτά ζητήσαμε να γνωρίσουμε δια ψηλάφησης. Εκ του ορατού ίχνους, στην αόρατη ουσία. Αόρατη για τα χοϊκά μας μάτια και όσο αυτά δεν είναι  χάριτι, πνευματικοποιημένα.

Ο πανταχού Παρών και τα πάντα πληρών συνέχει με μυστικούς δεσμούς, τα πάντα εν τη χειρί Του. Ο Παντεπόπτης έχει δομήσει ένα υγιές Σώμα και μας καλεί να συμμετέχουμε άμεσα Σε Αυτό, για την απολαβή όλων των χαρισμάτων της Αγάπης. Ζωής, Υγείας, Ελευθερίας, Γνώσης, Δύναμης…

Πλην της άμεσης σχέσης, υπάρχει και η έμμεση. Ευλογείται η άμεση και παραχωρείται και επιτρέπεται η έμμεση. Και οι σχέσεις, είναι

όταν οι δαίμονες ομολογούν αληθινό Θεό...



Στην καθημερινή μας προσευχή, παρακαλούμε τον καλό Θεό, τας εννοίας κάθαρον τους λογισμούς διόρθωσον…

Και ζητούμε την θεία βοήθεια και θείο δώρο της διακρίσεως, της μητέρας των αρετών, γιατί αν δεν γίνει αυτή η διόρθωση και αυτό το ξεκαθάρισμα των εννοιών, ίσως σε αυτόν, τον σαν κόψη ξυραφιού δρόμο της Ορθοδοξίας, να παρεκκλίνουμε και με την παρανόηση των εννοιών και μη διόρθωση των λογισμών, να γίνουν αυτά, αιτία δυσχερείας αντίληψης και βίωσης και άλλων βαθύτερων εννοιών, κάτι που σίγουρα δεν μας συμφέρει. Κινούμενοι, όχι τόσο από φόβο, αλλά από αγάπη και ειλικρινή φιλοθεΐα.

Με αφορμή μια λεπτή πιθανή αδιακρισία, μπορεί να ‘’εισαχθούν καινά δαιμόνια’’. Αυτόν τον όρο τον συναντάμε στην κατηγορία του  Σωκράτη, καθώς τα ‘’καινά δαιμόνια’’ ήταν στην κυριολεξία, οι λόγοι του, που δεν αναγνώριζε τους θεούς της πόλης και διέφθειρε την νεολαία.

Και είναι λογικό, στο παληό, να προστεθούν καινά δαιμόνια για να έλθει το καινόν. Ερχόμενο όμως αυτό, (στην καινή και τελεία κτίση) η εισαγωγή δαιμονίων, δεν είναι ακόμη νεώτερα (που επωνοματίζονται ως προοδευτικά) αλλά παλαιά. Ενώ λοιπόν η

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Αυτός (ο σταυρός) μας δόθηκε σαν σημάδι πάνω στο μέτωπό μας, όπως στον Ισραήλ δόθηκε η περιτομή·


Ο άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός, αναφέρει για τον σταυρό: Αυτός (ο σταυρός) μας δόθηκε σαν σημάδι πάνω στο μέτωπό μας, όπως στον Ισραήλ δόθηκε η περιτομή· 

Το ιστορικό του Τιμίου Ξύλου έχει ξαναγραφεί. Είναι άγνωστο στους πολλούς, αλλά τόσο απαραίτητα λειτουργικό, όσο η εμβάθυνση στα της πίστεώς μας, για να περάσουμε από απλά ενημερωμένοι, στο σωτήριο βίωμα. Το (φυσικοπνευματικό) ανέβασμα πάνω Σε Αυτόν (κι όχι βιολογικό) είναι πρόταση Του Κυρίου για τον καθένα, ΑΝ ΘΕΛΕΙ να τον ακολουθήσει, για να αποκτήσει την πραγματική ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, με όλα τα συνημμένα θεόσδοτα αγαθά.

Η ΠΔ, ως σκιά της ΚΔ, δεν θα έδινε τίποτ’ άλλο, από ίχνη οδοδεικτούσα την Οδό.


Ένα Σώμα έρπων επί γης και ένα όρθιο που υψώνεται και γίνεται κλίμαξ από την γη στον ουρανό.

Ο Εσταυρωμένος Κύριος και το Αναστημένο Του Σώμα, την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η Έκκλησις είναι δεδομένη (και διαδίδεται, ως φωνή), ώστε όποιος συμφωνήσει και επιθυμήσει (αν το διακρίνει ως σωστό και ωφέλιμο) είναι έτοιμη για ακολούθηση, επιβίβαση, προς μυστική και μυστηριακή συμμετοχή.

Η αφορμή συγγραφής αυτού του άρθρου, ήταν τα έντονα γράμματα της

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Ελληνορθόδοξη οπτική πυραμίδων και Ανθρώπου




Οι πυραμίδες πάντα θεωριόντουσαν ως ταμείο γνώσεων (άσχετα τα προστιθέμενα επιθετικά κατά άνθρωπο, υποτιμημένα ως δαιμονικά, ή υπερτιμημένα ως ''σοφία'' μη επιδεχόμενη προσπέρασης...). Από τα ιερογλυφικά τους που ‘’συλλέγανε’’ γνώσεις από παντού και τις καταθέτανε με την φορά γραφής. Από πάνω προς τα κάτω, από δεξιά προς αριστερά,… όπου δείχνει το ράμφος του πουλιού, που πάντοτε, σε κάθε πρόταση, προηγείται.

Και καλά. Μαζεύτηκε η γνώση. Μετά; Το θέμα είναι υπαρξιακό και οντολογικό και έχει απόλυτη συνάρτηση, με το ΠΩΣ χρησιμοποιείται αυτή και όχι ΠΟΣΗ και επί ποιων αντικειμένων έχουμε γίνει επιστάτες.

Παράλληλα, πραγματικά κι όχι συμβολικά, ο άνθρωπος στο μέτρο της χωρητικότητος, είναι ταμείο γνώσεων, αλλά και γνώμεων/απόψεων, με τον ίδιο, πυραμίδα (πράμα που θα αναλυθεί αργότερα). Η πρώτη ύλη, εισήλθε και εισέρχεται διαρκώς όσο μαθαίνουμε, στο εργοστάσιο (στην καρδιά και νου μας)… Εκ των αποτελεσμάτων θα δούμε/διακρίνουμε, τι θα αποδώσει. Τι κινητική δύναμη θα προσδώσει, προς τα πού θα μας κατευθύνει και τη δυναμική έχουν όλες αυτές οι επιλογές.

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

μυστικά και μυστηριακά εφόδια ζωής

ΚΟΣΜΟΓΝΩΣΙΑ

Οι άμεσα αντιληπτές διαστάσεις του κόσμου μας, είναι ο χώρος και ο χρόνος.

Ο άνθρωπος και αυτός ως χωροχρονική παρουσία, επηρρεάζει τον κόσμο και επηρρεάζεται από αυτόν.

Η μελέτη και η συσχέτιση κόσμου – ανθρώπου δια του χωροχρόνου, δίνει εφόδια κοσμογνωσίας και αυτογνωσίας τουλάχιστον σε επίπεδο προβολικό, καθώς οι (ν) διαστάσεις του κόσμου (κατά τους μαθηματικούς), αποτυπώνονται και ενεργούν μέσα στις 4 πρώτες: το χωροχρόνο.

Εκτιμώ πως δεν πρέπει να προσπαθούμε υπερβάσεις, μεταφυσικές εμπειρίες άλλων κόσμων ανωτέρων διαστάσεων για δύο λόγους.

Σοφά ο Κύριος μας έδωσε την παρούσα αντιληπτικότητα που είναι ικανή (όπως έχουν αποδείξει οι μυριάδες αγίων) για τη σωτηρία, τον φωτισμό και την τελείωση, κατά τάξη. Επίσης μας παραινεί, πρώτα τη Βασιλεία επιζητείτε και όλα τα άλλα θα σας δοθούν. Δεύτερον, πρέπει λογικά να ξεκινάμε από τα απλά και απτά και μετά να πηγαίνουμε στα δυσκολότερα, ανώτερα και ανεπαίσθητα

λίστα με τα πρόσφατα άρθρα στο Αντίβαρο.


Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

προσανατολισμός του ΑΔΑΜ και ''μαγνήτες''...


Ας επιστρέψουμε στον ΑΔΑΜ και την κακία του Θεού * . Που βέβαια δεν σε καίει σαν προβληματισμό, αλλά έχεις κατασταλάξει σαν αντίδραση και τοποθετείσαι στην έναντι θεωρία.

Για την επιλογή ή ανοησία ή τόλμη (για άλλους) του ΑΔΑΜ, κανένας λόγος. Και αυτό γιατί ΙΣΧΥΕΙ (ακόμη και όσο δεν το συνειδητοποιούμε) ακριβώς αυτό που συνέβη όταν τον ρώτησε ο Θεός μέσα στον Παράδεισο.
- γιατί ΑΔΑΜ έφαγες τον καρπό;

- ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ, η γυναίκα που μου έδωσες φταίει… (δλδ άμεσα, Εσύ φταίς, γιατί αν δεν μου την έδινες, θα ήταν όλα καλά…). ΥΠΟΘΕΣΙΣ – ΦΑΝΤΑΣΙΑ.

- Εύα γιατί έφαγες τον καρπό;
- ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ, ο όφις με εξαπάτησε … (δλδ έμμεσα, Εσύ φταίς, γιατί αν δεν τον δημιουργούσες, θα ήταν όλα καλά…) ΥΠΟΘΕΣΙΣ – ΦΑΝΤΑΣΙΑ.

Κι επειδή η έξοδος ήλθε από ανυπακοή και μη ανάληψη ευθύνης, η επανείσοδος γίνεται εφικτή, ΜΟΝΟ ΜΕ ΥΠΑΚΟΗ,  ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ και το αντίδοτο της φαντασίας και της ΥΠΟ-θέσεως, που είναι η ΘΕΣΙΣ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

Πάμε τώρα να δούμε ΠΟΥ ήταν και ΠΟΥ πήγε να ζήσει. Ζωή είχε πριν, ζωή

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Θυσίες, ανθρωποθυσίες και Ανθρώπου Υπέρτατη και ασύλληπτη Θυσία


Το κακό ως μη αυθύπαρκτο, ‘’ενδυόταν’’ ανέκαθεν (εξ αρχαιοτάτων) το σχήμα του καλού για να έχει πέραση….

Μέσα στην αγαθότητά του ο άνθρωπος (ως αδιακρισία περισσότερο και όχι ως αυτή καθαυτή η αγαθότητα, της θείας ιδιότητος) εύκολα (από τον παμπόνηρο και επιστήμονα στην πλάνη) πλανάται.

Ο άνθρωπος με το αυτεξούσιό του και μετά την πρώτη επίδειξη αδιακρισίας μας, 

Ο Θεός έχει παραχωρήσει (προς παίδευσή μας) την εξουσιοδότηση στους αντιδίκους της σωτηρίας μας, δαίμονες, ώστε να παρουσιάζονται ως οι λύτες των προβλημάτων μας, προτείνοντας τρόπους και θυσίες… ενώ στην πραγματικότητα είναι οι δημιουργοί τους.

Δαίμων μεταφραζόταν στα ελληνικά ο θεός και ευδαιμονία η ‘’καλοτυχία’’ αφού ‘’ευλογούνταν’’ από τους θεούς/δαίμονες, ΑΝ τηρούσαν τις ‘’εντολές’’ τους.

Σήμερα όμως - ευελπιστώ - , (αλλά και σε κάθε εποχή) οι έχοντες σώας τας φρένας, η εκζήτηση της δικής τους ευλογίας αποδεικνύει την δική μας αλογία.

Το θέμα είναι πόσο αξία και πόσο επιβεβλημένες ήταν και είναι, οι θυσίες σε

Εβραίοι και Έλληνες...



Εβραίοι και Έλληνες έχουν ο καθένας από ένα κενό. Την τρωτή φτέρνα. Κι είναι τρωτή, γιατί είναι υπερήφανοι. Οι μεν στην δύναμη και οι δε στην σοφία.

Ο Καλός Θεός θέλει και είναι ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ εν ταπεινότητι, γιαυτό και καλύπτει με ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ το κενό. Την τρωτή φτέρνα ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ (φιλοσοφία) δια της φιλοκαλίας ΚΑΙ ΤΟΥ ΗΣΑΥ (τρωτή φτέρνα του Νόμου) δια του Ιακώβ.  

Σκοπός είναι να περάσουμε από το 7 (και Σάββατο) στο 1 (πάλι ΚΥΡΙΑΚΗ) και Στον Κύριο. Να κλείσουμε τον κύκλο. Αυτό προτείνουν τα 147 δελφικά παραγγέλματα και να μην δημιουργούν εντυπώσεις οι ‘’γνώστες’’ τάχα αρχαιοελληνιστές, γιατί αν δεν κατανοούν την προτροπή, έχουν τους σοφούς ΜΑΣ, εναντίους ως παρερμηνευτές τους.

Η προσέγγιση των Γραφών (Παλαιάς ΚΑΙ Καινής Διαθήκης) ... δεν είναι εθνολογική, αλλά θεολογική, γιατί Ο Κύριος, πάντα τα έθνη (εις ενότητα) εκάλεσε...

Αν κάποιος θέλει να στρατοπεδεύει με μίσος, οι ποιούντες αγάπη, τους βλέπουν ΟΡΘΩΣ ανώριμους και διαβολείς ΕΝΟΤΗΤΟΣ...

Μια ενότητα, φυσικά ΜΕ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ κι όχι αδιάκριτα. ΔΕΝ εισάγουμε στο βιολογικό μας ΣΩΜΑ μικρόβια που αντιτίθενται στην υγεία μας, ως έχουν δλδ ενεργά. ΜΟΝΟ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΘΗΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ τους. .  

Σκέψεις για την σελήνη ως αστρόπλοιο


Μετά την απόδειξη ότι η σελήνη είναι αστρόπλοιο του Ισαάκ Ασίμωφ και άλλων μελετητών/ερευνητών, κι όχι απλά όπως μας φαίνεται ένας δορυφόρος, έχουμε κάποιες επιλογές να αντιμετωπίσουμε αυτήν την γνώση. Η αντιμετώπιση, φυσικά δεν περιορίζεται μόνο στην αιτία (την καθαυτού γνώση) αλλά επεκτείνεται και στους συνειρμούς και τα γεννήματα αυτής της πίστης. Και όλα ξεκινούν, από το εν-δια-φέρον που επιδεικνύει η διάνοιά μας και εν διανοία, φέρει αυτά που στο διάβα της ημέρας, (και στο σύνολο της ζωής μας προσθετικά) συνέλεξε. 


Άρα μια από τις ερωτήσεις που θα πρέπει προσωπικά να απαντήσουμε είναι, αν καλό θάταν να μας ενδιαφέρει, ή να το προσπεράσει ο νους μας, ως ιεραρχικά δευτερεύον (ως γνώση) ή αδιάφορο. 

Ο νους μας, ή όπως μας φαίνεται, η διάνοιά μας μεριμνά και τυρβάζει περί πολλών. Μετεωρίζεται. Όπως ο Δίας γεννούσε

διαρκώς, συμμιγνύμενος με επιδεχόμενα γεννοβολία και ποιούσε υιούς και κόρες αδιακρίτως, έτσι και ο νους μας περιερχόμενος σε εν-δια-φέροντα και δελεαστικά, φέρνει στην καρδία και γεννά ή βοηθητικά

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Στην παγίδα της κατάκρισης




όλοι μας πέφτουμε στη παγίδα της κατάκρισης..Ας προσπαθήσουμε αυτή τη ρημάδα τη γλώσσα να χαλιναγωγήσουμε..αυτόν που κατακρίνουμε δε μπορούμε να ξέρουμε τι κρύβει μέσα στη ψυχή που ενδεχομένως είπεή εκανε κάτι που εμάς δεν μας 'αρεσε..διάβασα τη παρακάτω ιστορία και τη βρήκα ωφέλιμη..

Κάποτε στό Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός πού διέμενε στίς Καρυές. Έπινε καθημερινά καί μεθούσε καί γινόταν αιτία νά σκανδαλίζονται οι προσκυνητές. Κάποια στιγμή πέθανε καί ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στόν γέροντα Παΐσιο νά τού πούν μέ ιδιαίτερη χαρά ότι επιτέλους λύθηκε αυτό τό τεράστιο πρόβλημα. Ο π. Παΐσιος τούς απάντησε ότι γνώριζε γιά τό θάνατο τού μοναχού, αφού είδε ολόκληρο τάγμα αγγέλων πού ήρθαν νά παραλάβουν τήν ψυχή του. 

Οι προσκυνητές απόρησαν καί διαμαρτυρήθηκαν καί κάποιοι προσπαθούσαν νά εξηγήσουν στόν γέροντα Παΐσιο γιά ποιόν ακριβώς μιλούσαν, νομίζοντας ότι δέν κατάλαβε ο γέροντας. Ο γέροντας Παΐσιος τούς διηγήθηκε: «Ο συγκεκριμένος μοναχός γεννήθηκε στή Μ. Ασία, λίγο πρίν τήν καταστροφή όταν οι Τούρκοι μάζευαν όλα τά αγόρια. Γιά νά μήν τό πάρουν από τούς γονείς του, αυτοί τό έπαιρναν μαζί τους στό θερισμό καί γιά νά μήν κλαίει, τού έβαζαν λίγο ρακί στό γάλα γιά νά κοιμάται. Ως εκ τούτου μεγαλώνοντας έγινε αλκοολικός. 

Κάποια στιγμή και μετά από αποτρεπτικές απαντήσεις από διάφορους γιατρούς να μην κάνει οικογένεια, ανέβηκε στο Όρος και έγινε μοναχός. Εκεί βρήκε γέροντα καί τού είπε ότι είναι αλκοολικός. 

Τού είπε ο γέροντας νά κάνει μετάνοιες καί προσευχές κάθε βράδυ καί νά παρακαλεί τήν Παναγία νά τόν βοηθήσει νά μειώσει κατά 1, τά ποτήρια πού έπινε. Μετά ένα χρόνο κατάφερε μέ αγώνα καί μετάνοια νά κάνει τά 20 ποτήρια πού έπινε, 19 ποτήρια. 

Ο αγώνας συνέχισε μέ τήν πάροδο τών χρόνων καί έφτασε τά 2-3 ποτήρια, μέ τά οποία όμως πάλι μεθούσε.» Ο κόσμος έβλεπε χρόνια ένα αλκοολικό μοναχό πού σκανδάλιζε τούς προσκυνητές, ο Θεός έβλεπε ένα αγωνιστή μαχητή πού μέ μεγάλο αγώνα αγωνίστηκε νά μειώσει τό πάθος του. Χωρίς νά ξέρουμε γιατί ο κάθε ένας προσπαθεί νά κάνει αυτό πού θέλει νά κάνει, μέ ποιό δικαίωμα νά κρίνουμε τήν προσπάθειά του; 

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Η Αλήθεια στο μικροσκόπιο…



Δεν το περίμενα ότι θα την ‘’ελέγξω’’ αλλά αφού υπάρχουν άνθρωποι που Την αμφισβητούν, βάζοντας την αλήθεια στο ίδιο τσουβάλι με την αληθοφάνεια και αφού μας έδειξε ότι στην καλοπροαίρετη μελέτη, δεν αντιδρά, τολμώ, μιας και χρόνια τώρα Την ιχνηλατώ, να πιάσω τον μίτο της από κάτω, μέσω μικροσκοπίου, και μαζί να ανεβαίνουμε…  

(Ψαλμ.84) …ἔλεος καὶ ἀλήθεια συνήντησαν, δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη κατεφίλησαν· 12 ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε, καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψε.

Η ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε και αν είμαστε αληθινοί, θα συναντήσουμε με χαρά την άνωθεν δικαιοσύνη. ΑΝ όχι, η ίδια η αναλήθειά μας, θα μας κατακρίνει.

Ένας ή πολλοί πίσω από αυτόν, της ίδιας θεώρησης, (ίσως απεγνωσμένα αν θάθελα να ψυχογραφήσω την αίτησή τους) ή ακόμη και κακοπροαίρετα (δικό τους πρόβλημα αυτή η συγκεκριμμένη εμμονή) ζητούν τεκμηριώσεις και

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

ΠΙΣΤΗ + ΝΟΗΣΗ



Οι Πατέρες της Εκκλησίας, με την καθοδήγησι του Αγίου Πνεύ­ματος ανεκάλυψαν στην Γραφή και θησαυρούς σοφίας. Ο Ιερός Χρυ­σόστομος, μεγάλος μεταλλωρύχος της Βίβλου έχει πει: «Ουδέ γαρ συλ­λαβή ουδέ κεραία μία έστιν εγκειμένη παρά τη Γραφή, η μη πολύς ενα­πόκειται θησαυρός εν τω βάθει» (21η ομιλία εις Γένεσιν). Και σε μία συλλαβή και σ' ένα μικρό γράμμα της Γραφής, αν σκαλίσης θα βρής κρυμμένους στο βάθος θησαυρούς.
Ο λόγος του Θεού μας συνιστά να μη χρησιμοποιούμε μάταια και άσκοπα λόγια. Μας παραγγέλλει με έντονο ύφος να αποφεύγουμε τους «αργούς λόγους». Αφού ο Θεός δίνει σ' εμάς τέτοια εντολή, θα πρέπει κατ' αρχήν να την εφαρμόζη και ο Ίδιος. «Όχι μάταιοι λόγοι στην Γραφή». Αυτό είναι ανάγκη να αληθεύη. Ωστόσο συναντούμε κά­ποιες περικοπές στη Βίβλο που νομίζουμε ότι δεν λένε τίποτε, και

Περί Ενσαρκώσεως και μετενσαρκώσεως…


Περί Ενσαρκώσεως Του Ανθρώπου και μετενσαρκώσεως/ων ( ; ) του ανθρώπου

Άνθρωποι αναρωτιούνται για το ένα και το άλλο, ΑΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Συγχωρέστε με που συχνά πυκνά χρησιμοποιώ την έννοια του προσανατολισμού της ΓΝΩΜΗΣ και της ΓΝΩΣΗΣ, (με την διαφορά του Μ και του Σ) αλλά πως είναι δυνατόν να θεωθούμε κατά τάξη, κάθαρση, φώτιση, τελείωση, αν δεν θεωρούμε τα πράματα σωστά και ορθώς προσανατολισμένοι;

Ή θα βαδίζουμε προς το Φως ή προς τις σκιές. Ή το ένα ή το άλλο.

Θάθελα να δώσω ένα φυσικό παράδειγμα, ενδεικτικό, το σε ποια περίπτωση ισχύει το ένα και σε ποια το άλλο.

Και χρησιμοποιώ φυσικά παραδείγματα, γιατί αυτή η γλώσσα, ίσως είναι πιο οικεία από την κατά κόρον χρησιμοποίηση γλώσσα των αγίων και των Γραφών, σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν αυτούς και αυτήν. 

Θεωρώ, πως σε αυτήν την καμπή του δρόμου, πριν το ους του ανθρώπου

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

‘’…πάντα μοι έξεστιν, αλλ΄ού πάντα συμφέρει’’



‘’…πάντα μοι έξεστιν, αλλ΄ού πάντα συμφέρει’’ (Κορ.Α΄στ’12). (δηλαδή, όλα μου επιτρέπονται, αλλά δεν με συμφέρουν τα πάντα…).

Μια φορά ο Άγιος Συμεών ο δια Χριστόν σαλός, φιλούσε τα σκαλοπάτια ενός πορνείου, προκαλώντας τους ανθρώπους σε αμηχανία ή ακόμη και σε αναστάτωση και ύβρι. Τους εξήγησε, πως ο τόπος αυτός (τα σκαλοπάτια) είναι ιερός, επειδή εκεί πέφτουν τα δάκρυα από τους φύλακες αγγέλους, όσων ανθρώπων προχωρούν στην αμαρτία. Μένουν οι άγγελοι εκεί έξω, στενοχωρούμενοι, σε απόσταση και δεν τους συνοδεύουν. 


Ενώ λοιπόν υπάρχουν πολλοί δρόμοι και μονοπάτια επί της γης, όλοι, μα όλοι ανεξαιρέτως, έχουν μία προβολή και αναλογία στα πνευματικά, στην κλίμακα μεταξύ γης και ουρανού. Εφόσον η κάθε μας ελεύθερη επιλογή, έχει ιδιαίτερη πνευματική βαρύτητα, τελικά ή μας πλησιάζει ή μας απομακρύνει από τον Άνθρωπο, που είναι το τέρμα και ο σκοπός κάθε ανθρώπου. 




Η πορεία της ζωής μας (αγαθή ή πονηρή) πάνω στους πολλούς φυσικούς δρόμους και επιλογές, αντανακλά (και αμφισήμαντα καθορίζει) τη θέση μας σε μια κλίμακα, στον ένα και μοναδικό Δρόμο, από τη γη προς τον ουρανό.*






Εικ.1 Η θεία και ουρανοδρόμος κλίμαξ.

Πάνω σε αυτόν τον ‘’αόρατο’’ για τα φυσικά μας μάτια, δρόμο, συνοδοιπορούμε με αγγέλους φωτεινούς και σκοτεινούς. Οι φωτεινοί μας βοηθούν στην άνοδο και αντίθετα οι σκοτεινοί,

Τριάδα και αυτογνωσία. Αυτογνωσία και Τριάδος θεογνωσία.



Με αφορμή την εμμονή ενός αδελφού που πιστεύει ΜΟΝΟ στον Πατέρα , θεωρώντας όλα τα άλλα.... παραμύθια.

Άνθρωπος είναι ο έχων την όψη (ωπος) του Ανδρός (ανθρ). Κάτι σχετικό ετυμολογικό σαν σύνθετη λέξη βλέπουμε και στο αιθίοπας ή αιθίοψ, που είναι ο έχων όψη αιθάλης (μαύρος).

Αφού έχουμε την εικόνα και όψη Του, ψαυστά εκ της αυτογνωσίας μπορούμε να κινηθούμε κάπως στην θεογνωσία.

Ο Πατέρας είναι η Κεφαλή. Αλλά αφού ο άνθρωπος ΔΕΝ είναι ΜΟΝΟ κεφαλή, πως το πρωτότυπο εκ του οποίου μας δόθηκε η εικόνα και πάμε ( ; ) για ομοίωση, έχει μόνο κεφαλή; Ο άνθρωπος ψηλαφούμε και μάλλον δεν κάνουμε λάθος ΟΥΤΕ θεολογικά, ούτε και ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ, έχει ΚΑΙ σώμα.

Αλλά ΜΟΝΟ κεφαλή και Σώμα; Τότε θάταν δυάδα ή Πατήρ και Υιός (ενσαρκωμένος/εν-σωματωμένος). Μια βόλτα στα νεκροταφεία, και

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Άφθαρτο το ους και η χείρ του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.



Η τίμια κάρα του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου.

Κάποτε στην Κωνσταντινούπολη ένας άνδρας είχε κανονίσει μια συνάντηση με τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο Ο γραμματέας του αγίου, όταν πήγε να αναγγείλει την άφιξη του, τον βρήκε απασχολημένο με κάποιον άλλον
άνδρα, ο οποίος ήταν σκυμένος κοντά στο αυτί του αγίου και του υπαγόρευε κάτι, ενώ ο άγιος έγραφε σε χαρτί αυτά που άκουγε.

Ο γραμματέας δεν θέλησε να τους ενοχλήσει και είπε στον επισκέπτη να περιμένει. Κάθε φορά που πήγαινε, τους έβλεπε σε αυτή την εργασία.

Στο τέλος ο επισκέπτης αγανάκτησε και έφυγε. Όταν βρήκε τον άγιο μόνο, του ανέφερε για τον επισκέπτη που έφυγε.

Ο άγιος Ιωάννης τότε τον ρώτησε γιατί δεν τόν πέρασε αμέσως στο γραφείο και αυτός δικαιολογήθηκε ότι δεν ήθελε να τον ενοχλήσει στην 

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2012

ψυχή. Πότε δημιουργείται, που κατοικεί, τι είναι, τα μέρη της...)


πότε δημιουργείται η ψυχή;

Είναι σημαντικό σημείο, και το τονίζουν οι άγιοι Πατέρες. Δεν έχουμε ύπαρξη του σώματος άνευ ψυχής ούτε και ύπαρξη ψυχής άνευ του σώματος. Αμέσως μόλις δημιουργεί το σώμα ο Θεός, κτίζει και την ψυχή. Ο άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης γράφει: ‘’Ούτε γαρ σώμα προ της ψυχής υφίστατο, ούτε ψυχή προ του σώματος’’. Ο δε άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός επιγραμματικά τονίζει, αντικρούοντας την άποψη του Ωριγένη, ότι ‘’άμα δε το σώμα και η ψυχή πέπλασται, ου το μεν πρώτον, το δε ύστερον’’. Η ψυχή και το σώμα δημιουργούνται ταυτόχρονα. Η ψυχή δεν υφίσταται προ της δημιουργίας του σώματος, αλλά κτίζεται μαζί με αυτό: ‘’Την ψυχήν ούτε γαρ προϋφίσταται του σώματος∙ ούτε μεθυφίσταται∙ αλλ’ άμα τη τούτου γενέσει κτίζεται και αυτή’’. 

...κι αν τα παραπάνω φαντάζουν μονοδιάστατα θεολογικά και εν μέρει ως ‘’δογματικά’’, (για όσους διαβάζοντας πηχιαίους τίτλους βγάζουν συμπέρασμα...) αντιεπιστημονικά, ας επιχειρήσω μια απλή σύνθεση. 

Όπως αν δεν ενωθεί το σπερματοζωάριο (αρσενικόν) με το ωάριο (θηλυκόν), για να δώσει το πρώτο ‘’ζυγωτό’’ και να αρχίσει ο

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2012

Περί θείου έρωτος - Αγίου Νεκταρίου

Θεός εμοί δόξα και πλούτος και καύχημα. Θεός το γλυκύτατον και ήδιστον υπέρ παν πράγμα. Θεός το μελέτημα και εντρύφημα. 

Θεού πνοής η ψυχή μου δημιούργημα. Θεού πλάσμα το σώμα μου. Θεού ειμί όλως εικών. Θεού θεία χάριτι γένος. 

Θεόθεν μοι το είναι, το κινείσθαι• θεόθεν το φθέγγεσθαι έλαβον. Θεώ καθ' εκάστην το πνεύμα παρατίθημι. 

Θεώ τας ευχάς μου, όσαι ώραι, προσάγω. Θεώ ζω και δουλεύω και πάρειμι. Θεόν τον μέγαν και ισχυρόν και ζώντα πάροχον και συλλήπτορα και τελειωτήν των καλών ευμοιρώ. 

Θεόν επόπτην, ων και νοώ και λέγω και πράττω και πλουτώ. Θεόν κριτήν φοβερόν των εν εμοί πεπραγμένων εκδέχομαι. Θεόν ίλεων και συγγνώμονα έχω. Θεόν μακρόθυμον και πολυέλεον ομολογώ. Θεόν σωτήρα και λυτρωτήν μου και Κύριον ανακηρύττω. 

Θεόν αρχήν των πάντων γινώσκω. Θεόν δοτήρα των αγαθών οίδα. Θεόν

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

νους – χνους – χους (πορεία ένωσης εις ένα και άρση του μεσοτοιχείου παραπετάσματος)


Όποιος κοιτάζοντας ψηλά και ενώνοντας τη σάρκα με το πνεύμα έχει το Χριστό ευνοϊκό οδηγό της ζωής του∙ Όποιος τα κτήματά του, τη γλώσσα, τα αυτιά, το νου του και τη δύναμη δώσει στη ζωή που έρχεται, ληστεύοντας τον ευρύχωρο κόσμο, όσα κρατούσε ο ληστής των ξένων ο αντίθεος Βελίαρ , [1355] και φέροντας στις αποθήκες του σοδειές μεγαλύτερες από τις επίγειες που τις ληστεύουν οι κλέφτες και τις καταστρέφουν, θα δει με τα μάτια του το βασιλιά Θεό και θα γίνει πνεύμα αφού αποθέσει το σώμα και το πάχος που εμποδίζει και θα κερδίσει θέση στον αγγελικό χορό, παίρνοντας βραβείο μεγαλύτερο από τους αξιόλογους κόπους του∙ καθ' όλον δε θα βλέπει τη θαμπή όψη της σκηνής, όπως άλλοτε, ούτε την γραπτή εικόνα του νόμου που χάνεται, αλλά θα βλέπει με τα μάτια του καθαρού νου την πραγματικότητα.

Περί των παθών της ψυχής του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου μτφρ. Άγγελος Παπουτσής


-------

Το πυρ Του Αληθινού Τριαδικού Θεού είναι και πνοή ζώσα ευωδίας και γιαυτό μπορεί να αναπλάθει και να ανακαινίζει τις φύσεις μας και όλον τον κόσμο, σε σύγκριση με το καυστικό και δυσώδες που μας διαλύει η επαφή και η εθελούσια ή ακούσια κοινωνία του. Είναι φυσικό επόμενο, πως από την ποιότητα της νοεράς δύναμης που τείνει να εγκαλουπωθεί στην χοϊκή μας φύση (δια των αισθητηρίων - πυλών), εξαρτάται κι η δική μας ανάπλαση ή διάλυση. Η έμ-πνευσή μας, η Ζωή ή ο θάνατός μας...

Μεταξύ όμως του νου και του χου, παρεμβάλλεται ο χνους. Είναι σαν χνώτα που θολώνουν την ορατότητα για ευκρινή διάκριση των νοερών, που σκοτίζουν τη διάνοιά μας ώστε να μην καταλάβει τι σημαίνει θεοχαρίτωτος (φωτισμένος από ανέσπερο Φως) νους.




Ευχόμαστε στην γλυκυτάτη Θεοτόκο και την χαιρετάμε με το: χαίρε συ

Περί της ευθείας κίνησης του νου


(και κατά πόσο η ‘’επιστήμη’’ της Θεολογίας μπορεί να χαρακτηριστεί θετική)

επιτρέψτε μου, να εκφράσω δυο σκέψεις….

Η ευλογημένη ‘’ευθεία’’ κίνηση του νου, είναι διακριτική/διεισδυτική, καθώς οξύνοντας τον νου, κάνει την φύση διαπερατή για να ‘’δει’’ εκ του κτίσματος και δημιουργήματος, Τον Κτίστη και Δημιουργό. Εκ των λόγων της Φύσης και τον Γραπτό λόγο, Τον Λόγο.  

Μπορεί να είναι η ΜΑΡΘΑ που μεριμνά και τυρβάζει περί πολλών και όντως να παρατηρείται από Τον Κύριο ότι, ενός εστίν χρεία, (η ακρόαση και τήρηση των εντολών) αλλά η Αλήθεια ΔΕΝ είναι γυμνή. Ο Κύριος επί του Σταυρού είναι η γυμνή Αλήθεια,  αλλά μετά την Σάρκωση και Ανάσταση ήταν και είναι (ως θείο γεγονός άπαξ γενόμενο μεν, αλλά παρατεινόμενο στους αιώνες) ενδεδυμένος. Ενεδύθη σχήμα ταπεινό προ του Πάθους και σχήμα ένδοξο ως Βασιλεύς της Δόξης.   

«Ο ορανοί διηγονται δόξαν Θεο *, ποίησιν δέ χειρν ατο ναγ γέλλει τό

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Περί ελεύθερης επιλογής ‘’πίστης’’ και απόδοση ευθυνών στις επιλογές ΜΑΣ....



Για τους θεϊστές, ο καθένας με τον όρο που χρησιμοποιεί όπως και εμείς οι Ορθόδοξοι, πιστεύουμε και γνωρίζουμε πως Ο Τριαδικός Θεός έφτιαξε το στερέωμα. Για τους μη θεϊστές, όπως αυτοί νομίζουν και ίσως είναι δευτερευούσης σημασίας.  

Αυτό το ‘’στέρεο οικοδόμημα’’, διαθέτει και υπόγειο και επίγειο και υπέργειο. Είναι αυτό που λέμε παραφύση, φύση και υπερφύση. Παράλογο, λογικό και Υπέρλογο. Έστησε όμως και την κλίμακα ανόδου (Ι) Ιησούς σε αντίδραση της κλίμακας καθόδου, (πάλι Ι) αφού από ανοησία ή κακή περιέργεια ή τόλμη όπως θέλει ο καθένας ας το ορίσει, ακολούθησε ο ΑΔΑΜ και η ΕΥΑ το Ι’ τάγμα των δαιμόνων.

Ακολούθησε τον εντός του παραδείσου όρθιο και μετέπειτα λόγω πλάνης, έρποντα επί γης όφι, προσανατολίζοντας τον εαυτό του (ΑΔΑΜ = Ανατολή - Δύση - Άρκτος - Μεσημβρία) σε δευτερεύοντες στόχους ενέργειες, γνώσεων και δυνάμεων και άφησε πίσω του την Αγάπη και την υπακοή.


Στρέφοντας τα νώτα στην Αγάπη, ασεβώντας Σε Αυτήν και αχαρίστως διαβιών, παρά τις τόσες γνώσεις και δυνάμεις που (συνεχίζει) να παρέχει…

Σήμερα καλούμαστε, ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ να ευστοχήσουμε στην επιστροφή από το υπόγειο στο ανώγειο διά του επίγειου και φυσικού. ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ, μπορούμε να σουλατσάρουμε ανέμελα στο υπόγειο, χωρίς σε κανέναν να δίνουμε λογαριασμό.  

Και το ‘’στερέωμα’’, αφού έχει κλίμακα (ανόδου-καθόδου, κεντρομόλου δυνάμεως – φυγοκέντρου) έχει και στέρεα και σκληρά τοιχεία έχει όμως και την Θύρα εξόδου.

Πάμε τώρα, στην επιλογή πίστης. Έχω απόλυτα ελεύθερη επιλογή να κινηθώ