Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

1453



το ιστορικό... (σύντομο και περιεκτικό)

και το πάρσιμο της Πόλης από Φώτη Κόντογλου

Σύγχρονοι κριτές επικριτές, χωρίς ισορροπίες ρωμαΐικες (προσευχής και δράσης) υποτιμούν τους βυζαντινούς ότι προτίμησαν στα έσχατα αντί να πιάσουν τα όπλα, να έχουν ‘’καταφύγει’’ σε μοναστήρια, η παρακάτω

σημειολογική προσέγγιση (γιατί την συγκεκριμμένη ημνία) σε επιδεχόμενα πληροφόρηση πρόσωπα, θα πιάσει ‘’τόπο’’ .

από την άλλη, οι ίδιοι μάλλον θα ευχόντουσαν νάχαν πληρότητα  στρατού που να αντιπαρατίθετο ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ.

Η Πόλις εάλω. Η Πόλις που ενώνει ή χωρίζει την ανατολή και δύση. Αλλά… Ἰδού ἡ Ἀνατολή καί ἡ Δύση εἶναι στήν ψυχή σου...


Υπό αυτές τις ιδιαίτερες ‘’χαμένες’’ ή ευστοχότερα κρυμμένες ισορροπίες, καλούμαστε ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί σαν έθνος …στο αυτό πνεύμα με την πρόταση να κλείσουμε ιεραρχικά τις εσωτερικές κερκόπορτες χωρίς να υστερούμε στην εξωτερική φύλαξη αυτών, αλλά να μην εξαντλούμε την εξωτερική φύλαξη χωρίς XC, γιατί θα ακούσουμε το λυπηρόν… Ἐὰν μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες· ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων. (Ψαλ. 126,1)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου