Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

παρακλητικός αγίου Πορφυρίου



Ελογήσαντος το ερέως ρχόμεθα το ΡΜΒ΄ ψαλμο.

Κύριε, εσάκουσον τς προσευχς μου, νώτισαι τν δέησίν μου ν τ ληθεί σου, εσάκουσόν μου ν τ δικαιοσύν σου.
Κα μ εσέλθς ες κρίσιν μετ το δούλου σου, τι ο δικαιωθήσεται νώπιόν σου πς ζν.
τι κατεδίωξεν χθρς τν ψυχήν μου· ταπείνωσεν ες γν τν ζωήν μου.
κάθισέ με ν σκοτεινος ς νεκρος αἰῶνος, κα κηδίασεν π᾿ μ τ πνεμά μου, ν μο ταράχθη καρδία μου.
μνήσθην μερν ρχαίων, μελέτησα ν πσι τος ργοις σου, ν ποιήμασι τν χειρν σου μελέτων.
Διεπέτασα πρς σ τς χεράς μου· ψυχή μου ς γ νυδρός σοι.
Ταχ εσάκουσόν μου, Κύριε, ξέλιπε τ πνεμά μου.
Μ ποστρέψς τ πρόσωπόν σου π᾿ μο, κα μοιωθήσομαι τος καταβαίνουσιν ες λάκκον.
κουστν ποίησόν μοι τ πρωΐ τ λεός σου, τι π σο λπισα.
Γνώρισόν μοι, Κύριε, δόν, ν πορεύσομαι, τι πρς σ ρα τν ψυχήν μου.
ξελο με κ τν χθρν μου, Κύριε, πρς σ κατέφυγον· δίδαξόν με το ποιεν τ θέλημά σου, τι σ ε Θεός μου.
Τ πνεμά σου τ γαθν δηγήσει με ν γ εθεί· νεκεν το νόματός σου, Κύριε, ζήσεις με.
ν τ δικαιοσύν σου ξάξεις κ θλίψεως τν ψυχήν μου, κα ν τ λέει σου ξολοθρεύσεις τος χθρούς μου.
Κα πολες πάντας τος θλίβοντας τν ψυχήν μου, τι γ δολός σού εμι.

Κα εθς ες χον δ΄.
Θες Κύριος κα πέφανεν μν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.

Στίχ. α΄. ξομολογεσθε τ Κυρί, κα πικαλεσθε τ νομα τ γιον ατο.
Θες Κύριος κα πέφανεν μν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.
Στίχ. β΄. Πάντα τ θνη κύκλωσάν με, κα τ νόματι Κυρίου μυνάμην ατούς.
Θες Κύριος κα πέφανεν μν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.
Στίχ. γ΄. Παρ Κυρίου γένετο ατη, κα στι θαυμαστ ν φθαλμος μν.
Θες Κύριος κα πέφανεν μν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.

χος δ΄. ψωθες ν τ Σταυρ.
Τ πηρέτ το Χριστο Πορφυρί,
χαριτωθέντι δωρεας ξαισίαις,
προσείπωμεν δεόμενοι κ βάθους ψυχς·
γιε Πορφύριε, ταπεινν προστάτης,
λύτρωσαι δεόμεθα, πατρικ σου πρεσβεί,
πάσης νάγκης, νόσων κα δεινν,
τος ατουμένους τν χάριν τν θείαν σου.

Δόξα… μοιον.
Εαρεστήσας τ Χριστ ν τ κόσμ,
μετ γγέλων φωτεινν συγχορεύεις,
μεθ’ ν τν ανον ληκτον προσφέρεις τ Θε,
σιε Πορφύριε, μύστα τν ποῤῥήτων,
ποκρύφων γνώστα τε μυστηρίων βαθέων,
διορν σοι δωκε Χριστός,
βραβεύων, πάτερ, τν σν καθαρότητα.

Κα νν… Θεοτοκίον.
Ο σιωπήσομέν ποτε, Θεοτόκε,
τς δυναστείας σου λαλεν ο νάξιοι·
εμ γρ σ προΐστασο πρεσβεύουσα,
τίς μς ἐῤῥύσατο κ τοσούτων κινδύνων;
Τίς δ διεφύλαξεν ως νν λευθέρους;
Οκ ποστμεν, Δέσποινα, κ σο·
σος γρ δούλους σζεις ε
κ παντοίων δεινν.

Ετα τν Ν΄ Ψαλμόν.
λέησόν με, Θεός, κατ τ μέγα λεός σου, κα κατ τ πλθος τν οκτιρμν σου ξάλειψον τ νόμημά μου.
π πλεον πλνόν με π τς νομίας μου, κα π τς μαρτίας μου καθάρισόν με.
τι τν νομίαν μου γ γινώσκω, κα μαρτία μου νώπιόν μού στι διαπαντός.
Σο μόν μαρτον, κα τ πονηρν νώπιόν σου ποίησα· πως ν δικαιωθς ν τος λόγοις σου, κα νικήσς ν τ κρίνεσθαί σε.
δο γρ ν νομίαις συνελήφθην, κα ν μαρτίαις κίσσησέ με μήτηρ μου.
δο γρ λήθειαν γάπησας· τ δηλα κα τ κρύφια τς σοφίας σου δήλωσάς μοι.
αντιες με σσώπ, κα καθαρισθήσομαι· πλυνες με, κα πρ χιόνα λευκανθήσομαι.
κουτιες μοι γαλλίασιν κα εφροσύνην· γαλλιάσονται στέα τεταπεινωμένα.
πόστρεψον τ πρόσωπόν σου π τν μαρτιν μου, κα πάσας τς νομίας μου ξάλειψον.
Καρδίαν καθαρν κτίσον ν μοί, Θεός, κα πνεμα εθς γκαίνισον ν τος γκάτοις μου.
Μ ποῤῥίψς με π το προσώπου σου, κα τ Πνεμά σου τ γιον μ ντανέλς π᾿ μο.
πόδος μοι τν γαλλίασιν το σωτηρίου σου, κα πνεύματι γεμονικ στήριξόν με.
Διδάξω νόμους τς δούς σου, κα σεβες π σ πιστρέψουσι.
Ῥῦσαί με ξ αμάτων, Θεός, Θες τς σωτηρίας μου· γαλλιάσεται γλσσά μου τν δικαιοσύνην σου.
Κύριε, τ χείλη μου νοίξεις, κα τ στόμα μου ναγγελε τν ανεσίν σου.
τι ε θέλησας θυσίαν, δωκα ν· λοκαυτώματα οκ εδοκήσεις.
Θυσία τ Θε πνεμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην κα τεταπεινωμένην Θες οκ ξουδενώσει.
γάθυνον, Κύριε, ν τ εδοκί σου τν Σιών, κα οκοδομηθήτω τ τείχη ερουσαλήμ.
Τότε εδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ναφορν κα λοκαυτώματα.
Τότε νοίσουσιν π τ θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Κανών, ο κροστιχίς·
Πο καταφύγω; Πορφυρίου σκέπ. Εαγγέλου.
δ α΄.
χος πλ. δ΄. γρν διοδεύσας.
γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
Πολλος συνεχόμενος πειρασμος,
πρς σ καταφεύγω,
ς μεσίτ πρς τν Θεόν·
ερήνευσον, πάτερ, τν ζωήν μου
κα πασον σάλον θλίας καρδίας μου.

γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
Oσίως νύσας σου τν ζωήν,
εχας σου νν ερες
παῤῥησίαν πρς τν Θεόν·
πρς ν μεσιτεύων σθενοντας
ἰᾶσαι, πάτερ, κα λύεις νοσήματα.

Δόξα…
μνν τν Σωτρα ν ορανος
φρουρος τς μονάς σου
ν τ θ κα ττικ,
παρέχων τν χάριν τος σος τέκνοις
το κνικν τ δαιμόνων φρυάγματα.

Κα νν… Θεοτοκίον.
Καυσοκαλυβίων τν θλητν
κα τν Θεοτόκον
νυμνήσωμεν ν δας,
πρεσβεύειν ατοντες πρς Σωτρα
κα βοηθεν ν κινδύνοις κα θλίψεσι.

δ γ΄. Ορανίας ψδος.
γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
γαλλόμενοι πάντες,
ς ν χορ, κράζομεν
σο τος θλους, πάτερ, ανοντες
κα τος γνάς σου
κατ το ρχοντος
τῶν καθάρτων πνευμάτων,
οὗ μανίας, σιε,
σῷζε μνοντάς σε.

γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
Ταπεινώσεως ἄκρας,
πακος πρότυπον
ντως σκουμένων γένου
ρει ν θωνι
καὶ ες τν Εὔβοιαν,
ν τ μον Χαραλάμπους·
θεν χάριν λαβες
πλήττειν τοὺς δαίμονας.

Δόξα…
πορρήτων τν μύστην,
θαυματουργὸν σιον,
πάσης Ἀττικς τν προστάτην
πάντες δοξάσωμεν,
μνοις ξαίροντες,
τῶν χαρισμάτων τ πλθος,
δι’ ὧν Παράκλητος τοτον κόσμησε.

Καὶ νν… Θεοτοκίον.
Φυλακτήριον πάντων
π δεινν, θλίψεων,
σὺ πάρχεις μόνη, Παρθένε
φρούρει ὑμνοντάς σε
ν τ λέει σου,
πρεσβείαις τοῦ Πορφυρίου,
πανελλήνων Γέροντος,
παντελεήμονος.

Διάσωσον
πό κινδύνων τος δούλους σου, θεε Πάτερ,
τοὺς τν σν ν δεινος ατοντας βοήθειαν
καὶ δίωξον γχος κα κηδίαν.

πίβλεψον
ν εμενεί, πανύμνητε Θεοτόκε,
π τν μν χαλεπν το σώματος κάκωσιν
καὶ ασαι τς ψυχς μου τ λγος.

Αἴτησις κα τ Κάθισμα.
χος β΄. Πρεσβεία θερμή.
Φυλάξαι ἡμς
δεόμεθα ἐκ θλίψεων,
τηρῆσαι πιστος
τῇ πίστει το Χριστο μν,
Πορφύριε ὅσιε,
τῆς Εβοίας γιον βλάστημα,
τῆς κκλησίας καύχημα σεπτν
καὶ πάντων σίων γκαλλώπισμα.

δ δ΄. Εσακήκοα Κύριε.
γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
ψωθες ν παλαίσμασι
πρὸς τὸν φθονερν τν νθρώπων τύραννον,
θεῖον στέφος, πάτερ, λαβες
νικητὴς προβς ς ραιότατος.

γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
Γέρας πόνοις σου δέδοται
τὸ διερμηνεύειν σε τ μυστήρια,
καὶ τ μέλλοντα προβλέπειν σε
καὶ ἰᾶσθαι πάντα τ νοσήματα.

Δόξα…
καιν κα θαυμάσια
τὰ τ χάριτί σου τερατουργούμενα!
Ποίοις λόγοις ὕμνους πλέξω σοι;
Δειλιῶ, πάτερ, κα ξίσταμαι.

Καὶ νν… Θεοτοκίον.
Παναγία μου Δέσποινα,
τῶν γγέλων θαμα τ κατάληπτον,
μνδεν σε καταξίωσον
τοῦ Σωτρος πάντων τν γεννήτριαν.

δ ε΄. Φώτισον μς.
γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
Ῥῶσιν ν δεινος
σέ, Πορφύριε, κεκτήμεθα,
σοὶ προσφεύγοντες θερμας ν προσευχας,
ς μεσίτ πρς Θεν τν πανοικτίρμονα.

Δόξα…
Φύλαξον ἡμς
τοὺς τιμντάς σε, Πορφύριε,
χορηγῶν τς μαρτυρίας το Χριστοῦ
τὴν προαίρεσιν κα ζέσιν θείας πίστεως.

Καὶ νν… Θεοτοκίον.
μνον σοι, γνή,
εὐφροσύνως ναμέλπομεν,
τῶν γγέλων οσαν ντως γλυκασμόν,
καὶ πικρίαν Εας λύσασαν τ τόκ σου.

δ Ϛ΄. Τν δέησιν.
γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
ωννύμεθα
ταῖς εχας σου, σιε,
καὶ ψυχς ες ορανος νυψομεν,
πομονν κα νδρείαν πλουτοντες
ν πειρασμος κα δεινας πιθέσεσι,
Πορφύριε, πάτερ ἡμν·
θεν πάντες κοιν νυμνομέν σε.

γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
ώμενος
πᾶσαν νόσον, σιε,
γαπν μς Σωτρα κελεύεις
λ ψυχ, κα νοΐ, κα καρδί,
καὶ πρς Ατν ναπέμπειν τν δέησιν,
τι Ατς προνοητς
καὶ μν ντιλήπτωρ γεγένηται.

Δόξα…
λόφωτος
σεπτή σου, σιε,
κεφαλή, χάριτι θείᾳ φάνη
τὸν θεον μύστην Χριστο προδηλοσα
τῇ προσελθούσ γυν πρς προσκύνησιν,
πληρώσασα ἐκ θαυμασμο
τὴν ψυχν ταύτης, μάκαρ Πορφύριε.

Καὶ νν… Θεοτοκίον.
μνοντές σε,
Θεοτόκε Ἄχραντε,
τὰς ψυχς μν γαλήνης πληρομεν,
τῇ το Υο σου γάπ θαῤῥοντες
καὶ μητρικας σου πρεσβείαις λπίζοντες,
δεόμενοι ἐπιτυχεν
παραδείσου τερπνοῦ πολαύσεως.

Διάσωσον
π κινδύνων, Πορφύριε, σος κέτας
καὶ παράσχου τ σ μον βοήθειαν, σιε,
ς χων πρς Κύριον παῤῥησίαν.

χραντε,
δι λόγου τν Λόγον νερμηνεύτως
π’ σχάτων τν μερν τεκοσα, δυσώπησον
ς χουσα μητρικν παῤῥησίαν.

Αἴτησις κα τ Κοντάκιον.
χος β΄. Προστασία τν χριστιανν.
Στεναζόντων πάντων ἡ παράκλησις γέγονας,
κλονουμένων ἐν πίστει, τος θαύμασι στήριγμα.
θεν πάντες πρς τν σν χάριν σπεύδομεν πιστο
πολλῆς δέξασθαι σς ρωγς
ν τ πελάγει τς ζως
καὶ τ ζάλ τν θλίψεων.
Δίδου ἡμν γείαν,
ψυχῆς τε τν ερωστίαν,
εὐχας σου, πάτερ, πρς Θεόν,
κετεύομεν ο δολοί σου.

Προκείμενον.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου
θάνατος το σίου ατο. (γ΄)
Στίχ. Τοῖς γίοις τος ν τ γ ατο θαυμάστωσεν Κύριος.

Εὐαγγέλιον κατ Ματθαον (ια΄ 27-30).
Εἶπεν Κύριος τος αυτο Μαθητας· Πάντα μοι παρεδόθη π το Πατρός μου· κα οδες πιγινώσκει τν Υόν, ε μ Πατήρ· οδ τν Πατέρα τις πιγινώσκει, εἰ μ Υός, κα ἐὰν βούληται Υἱὸς ποκαλύψαι. Δετε πρός με πάντες ο κοπιντες κα πεφορτισμένοι, κγ ναπαύσω μς. ρατε τν ζυγόν μου φ’ μς, κα μάθετε π’ μο, τι πρός εμι κα ταπεινς τ καρδί, κα ερήσετε νάπαυσιν τας ψυχας μν. Ὁ γρ ζυγός μου χρηστός, κα τ φορτίον μου λαφρόν στιν.

χος β΄. Δόξα…
Ταῖς το σο σίου πρεσβείαις, λεμον,
ξάλειψον τ πλήθη τν μν γκλημάτων.

Καὶ νν…
Ταῖς τς Θεοτόκου πρεσβείαις, λεμον,
ξάλειψον τ πλήθη τν μν γκλημάτων.

Προσόμοιον.
χος πλ. β΄. λην ποθέμενοι.
Στίχ. Ἐλεμον, λέησόν με Θεός, κατ τ μέγα λεός Σου κα κατ τ πλθος τν οκτιρμν Σου ξάλειψον τ νόμημά μου.

Καυσοκαλυβίων τε
τοῦ ρους θωνος μύστην,
μοναχῶν τ σέμνωμα,
ερέων πάντιμον γκαλλώπισμα,
ατρὸν ριστον,
ρφανν πατέρα,
τῶν πιπτόντων σε νόρθωσιν
γνωμεν, σιε,
καὶ τν δαιμονόντων τν λύτρωσιν·
γαλήνης ἡμν πρόξενον
καὶ χαρς μεγάλης τν ατιον.
θεν σοι βομεν·
μὴ παύσ πισκέπτεσθαι μς,
ἰᾶσθαι, πάτερ Πορφύριε,
καὶ φυλάττειν δούλους σου.

ερεύς· Σσον Θες τν λαόν σου…

δ ζ΄. Ο κ τς ουδαίας.
γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
ν πλότητι λην
τὴν ζωήν σου διλθες
καὶ πηρέτησας
Θεῷ τε κα νθρώποις,
νυκτός τε καὶ μέρας
προσευχόμενος, ὅσιε,
καὶ φέρων πόνους μν,
Πορφύριε, παμμάκαρ.

γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
Πατρικήν σου πρεσβείαν,
κζητομεν, τρισμάκαρ,
πρὸς τν Θεν μν,
να διασωθμεν
κινδύνων καὶ μανίας
πονηροῦ πολεμήτορος,
θαῤῥοντες, πάτερ, τ σ
μεγάλῃ εσπλαγχνί.

Δόξα…
γαπήθης φ’ λων,
ς γάπην πηγάζων
καὶ πλημμυρν μς,
πληγάς τε θεραπεύων,
δαιμόνια ἐκβάλλων,
καὶ κ πόνων λυτρούμενος,
παρέχων χάριν δ’ ἀε
τοῖς ατουμένοις πσι.

Καὶ νν… Θεοτοκίον.
Εὐγνωμόνως μνομεν
Σέ, Παρθένε καὶ μτερ
Θεοχαρίτωτε,
ς τέξασαν τ κόσμ
Σωτῆρα πειράνδρως
καὶ Θεν Πανοικτίρμονα,
πρὸς ν πρεσβεύεις ε
σωθῆναι τος νθρώπους.

δ η΄. Τν Βασιλέα.
γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
πρ γείας
καὶ σωτηρίας το κόσμου
τὰς εχάς σου Χριστ σ προσάγεις,
θεν σε μνομεν,
Πορφύριε, θεόφρον.

γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
μαρτιν μου
Σὺ τν πληθν φες, Στερ,
Πορφυρίου θερμαῖς κεσίαις,
καὶ ν μετανοί
τὸν βίον μου παράσχου.

Δόξα…
Γαλήνην δίδου
τρικυμιζούσῃ καρδί,
τῶν δεινν τς δύνας πραΰνων
χάριτί σου, πάτερ,
καμνόντων εὐεργέτα.

Καὶ νν… Θεοτοκίον.
Γέγονας μήτηρ,
ν παρθενί τελοσα,
τὸν Θεν κα Σωτρα τεκοσα,
ν κδυσωποσα,
κινδύνων σῴζεις πάντας.

δ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
λέησον κέτας
καὶ προσπίπτοντάς σοι
τὴν εσπλαγχνίαν τν σν ναμένοντας,
παρέχων χάριν, ὑγείαν
καὶ τν μετάνοιαν.

γιε το Θεο, πρέσβευε πρ μν.
Λαλήσας ὁ κωφός σοι
τὴν εχαριστίαν,
ς δι σο σεσωσμένος, προσέφερε,
τῶν συγγενν θαυμαζόντων
καὶ προσκυνούντων σε.

Δόξα…
 νέος ν σίοις
καταπλήττεις πάντας
τερατουργίαις σου, πάτερ Πορφύριε,
λκύσας νωθεν χάριν
τῇ ταπεινώσει σου.

Καὶ νν… Θεοτοκίον.
μνομέν σε Παρθένε,
Κεχαριτωμένη,
ς τν λπίδα τ κόσμ δωρήσασαν,
τεκοῦσα πσι Σωτρα
Θεὸν κα νθρωπον.

ξιόν στιν ς ληθς
μακαρίζειν σὲ τν Θεοτόκον,
τὴν ειμακάριστον κα παναμώμητον,
καὶ Μητέρα το Θεο μν.
Τὴν τιμιωτέραν τν Χερουβείμ,
καὶ νδοξοτέραν συγκρίτως τν Σεραφείμ,
τὴν διαφθόρως Θεν Λόγον τεκοσαν,
τὴν ντως Θεοτόκον σ μεγαλύνομεν.

Μεγαλυνάρια.
Χαίροις τῶν σίων καλλον
καὶ τν ἀσκουμένων
δηγς κα πογραμμός.

Χαίροις ἱερέων
τὸ στέφος κα δόξα,
Πορφύριε τρισμάκαρ,
θωνος καύχημα.

Ψάλλομέν σου, πάτερ, τὰς ρετάς,
ταπεινοφροσύνην
καὶ τν κραν πακοήν,
τὴν διάκρισίν τε
πλότητα, γνείαν,
γάπης σου τ ερος
τὸ προσμέτρητον.

ς παιδίον γέγονας τ ψυχ,
μνησικακίαν
καὶ πλότητα νδυθείς,
θείων χαρισμάτων
τὸν πλοτον ποκρύπτων,
τῇ κενοδοξί
πολιτευόμενος.

Διορατικῶν σθα κορυφή,
προφητῶν μεγάλων
πλησιέστατος συγγενής·
αματικν τε
συνόμιλος ἁγίων,
Πορφύριε, ἐδείχθης,
θωνος κόσμημα.

Τῆς ποκαλύψεως θεωρός,
τῆς πρς ωάννην,
ν τ Πάτμ σ γεγονώς,
φθης μύστης μέγας
τῶν θείων μυστηρίων,
τὰ Χερουβεμ γγίσας
τῇ ταπεινώσει σου.

Ναυαγῶν το βίου φθης λιμν
καὶ τν θλιβομένων
παράκλησις θερμή,
τῶν πολωλότων
ποιμὴν τῆς κκλησίας,
καὶ κρήνη αμάτων
τῆς θείας χάριτος.

Πᾶσαι τν γγέλων α στρατιαί,
Πρόδρομε Κυρίου,
ποστόλων δωδεκάς,
οἱ γιοι πάντες
μετὰ τς Θεοτόκου,
ποιήσατε πρεσβείαν
εἰς τ σωθναι μς.

Τρισάγιον.
γιος Θεός, γιος σχυρός, γιος θάνατος, λέησον μς. (γ΄)
Δόξα Πατρὶ κα Υἱῷ κα γί Πνεύματι, κα νν, κα εί, κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.
Παναγία Τριάς, ἐλέησον μς. Κύριε, λάσθητι τας μαρτίαις μν. Δέσποτα, συγχώρησον τς νομίας μν. γιε, πίσκεψαι κα ασαι τς σθενείας μν νεκεν το νόματός Σου. Κύριε, λέησον· Κύριε, λέησον, Κύριε, λέησον.

Δόξα… Καὶ νν…
Πάτερ ἡμν ν τος ορανος, γιασθήτω τ νομά Σου. λθέτω βασιλεία Σου. Γενηθήτω τ θέλημά Σου, ς ν οραν καὶ π τς γς. Τν ρτον μν τν πιούσιον δς μν σήμερον. Κα φες μν τ φειλήματα μν, ς κα μες φίεμεν τος φειλέταις μν. Κα μ εσενέγκς μς ες πειρασμόν, λλ ῥῦσαι μς π το πονηρο.

ερεύς·
τι σο στιν βασιλεία, κα δύναμις, καὶ δόξα το Πατρός, κα το Υο κα το γίου Πνεύματος, νν, κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

πολυτίκιον.
χος α΄. Τς ρήμου πολίτης.
Τῆς Εβοίας τν γόνον,
Πανελλήνων τὸν Γέροντα,
τῆς Θεολογίας τν μύστην
καὶ Χριστο φίλον γνήσιον,
Πορφύριον τιμήσωμεν, πιστοί,
τὸν πλήρη χαρισμάτων κ παιδός.
Δαιμονῶντας γρ λυτροται,
καὶ σθενες ἰᾶται πίστει κράζοντας·
δόξα τῷ δεδωκότι σοι σχύν,
δόξα τῷ σ γιάσαντι,
δόξα τῷ νεργοντι δι σο πσιν άματα.

κτενς καὶ πόλυσις.
Μετὰ τν πόλυσιν ψάλλομεν ργς 
τὰ κάτωθι τροπάρια.

χος β΄. τε κ το ξύλου.
Πᾶσι τος τιμσιν ελαβς
ερν τν μνήμην σου, πάτερ,
καὶ δεομένοις πιστς
δώρησαι τὴν ασιν
παθῶν, Πορφύριε·
καὶ κινδύνων κα θλίψεων
καὶ ζάλης το κόσμου
λύτρωσαι πρεσβείαις σου
τοὺς σο προστρέχοντας·
χεις γρ πολλν παῤῥησίαν,
ς Χριστο θεράπων κα φίλος,
μεσιτεύειν, ὅσιε, πρς Κύριον.

Δέσποινα, πρόσδεξαι
τὰς δεήσεις τν δούλων σου
καὶ λύτρωσαι μς
π πάσης νάγκης κα θλίψεως.

Τὴν πσαν λπίδα μου
εἰς σ νατίθημι,
Μῆτερ το Θεο,
φύλαξόν με ὑπ τν σκέπην σου.

ερεύς·
Δι’ εὐχν τν γίων Πατέρων μν, Κύριε ησο Χριστ Θεός, λέησον κα σσον μς. μήν.

Δίστιχον.
Πορφύριε, φύλαττε θερμαῖς εχας σου
Εὐάγγελον μέλψαντα θαυμάσιά σου.


χαιρετισμοί οσίου Πορφυρίου

βίος αγίου

(ίνα ώσι Έν - φωνή οσίου Πορφυρίου) 

άλλοι παρακλητικοί κανόνες

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου