Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2015

Ισχύς σκιών, κατίσχυσις αυτών σε φυσικοπνευματικό επίπεδο, αλλά και εθνική προέκταση


Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ· ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν· καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον.

Η οικονομία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους, ξεκινά από την γέννησιν της Θεοτόκου (8/9) και γιαυτό είναι η πρώτη θεομητορική εορτή μετά την αρχή της ινδίκτου (1/9). Κλείνει δε ο κύκλος (του εκκλησιαστικού ενιαυτού) με την Κοίμηση και την μετάσταση της Ζωής στην Ζωή. (…μετέστης προς την Ζωήν, Μήτηρ υπάρχουσα της Ζωής…).  



Το σημερινό ευαγγέλιο, πάλι αναφέρεται στην Μάρθα και την αδελφή της Μαρία: (Λουκ.ι’) …38 ᾿Εγένετο δὲ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτοὺς καὶ αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά. γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. 39 καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη Μαρία, ἣ καὶ παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ ᾿Ιησοῦ ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ. 40 ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε· Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεῖν; εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται. 41 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· 42 ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς….

Αυτό το υποτιμητικό εξ ανθρώπων σαν ανούσιο, αλλά στην κυριολεξία συμπληρωματικό (επουσιώδες προς και με Ουσία) εκ Θεού, αυτός ο τυρβασμός και μάταιοι επί γης κύκλοι (ενιαυτού) που δεν ξεκολλάνε από αυτήν, (Θ επί γης) λόγω μη ύπαρξης της κυκλικής κίνησης του νοός, προσευχητική άμεσα προς τα άνω (ως το Ι της Μαρίας ορίζει) και ύψος, αλλά και έμμεσα σπειροειδώς (9) προς κορυφή, καλούμαστε να βιώσουμε. Είτε σαν αρχή εμείς οι χλιαροί και κατ’ όνομα ή συνέχεια, εντονότερα και εκτυπώτερον οι πραγματικοί αγωνιστές.

Στους πρόποδες του όρους Σινά εκεί στην φλεγόμενη και μη καιόμενη βάτο, προτυπώθηκε η αφετηρία ανόδου. Προσκυνά ο προφ.Μωυσής και λαμβάνει Νόμο (εν σκιά) προσκυνά ο κάθε πιστός ορθόδοξος χριστιανός και λαμβάνει χάρι εξ Όρους Αγίου, Τον Ίδιο Τον Χριστό Λόγο/Τριαδικό Θεό.

 Πύλην ἀδιόδευτον ὁ Προφήτης, μόνῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν τηρουμένην, τὴν Ἁγίαν Παρθένον ἐκάλεσε, δι᾿ αὐτῆς διῆλθεν ὁ Κύριος, ἐξ αὐτῆς προῆλθεν ὁ Ὕψιστος, καὶ πάλιν ἐσφραγισμένην κατέλιπε, λυτρούμενος ἐκ φθορᾶς τὴν ζωὴν ἡμῶν.

Σήμερον, ὁ τοῖς νοεροῖς θρόνοις ἐπαναπαυόμενος Θεός, θρόνον ἅγιον ἐπὶ γῆς ἑαυτῷ προητοίμασεν, ὁ στερεώσας ἐν σοφίᾳ τοὺς οὐρανούς, οὐρανὸν ἔμψυχον, ἐν φιλανθρωπίᾳ κατεσκεύασεν· ἐξ ἀκάρπου γὰρ ῥίζης, φυτὸν ζωηφόρον, ἐβλάστησεν ἡμῖν τὴν Μητέρα αὐτοῦ, ὁ τῶν θαυμασίων Θεός, καὶ τῶν ἀνελπίστων ἐλπίς, Κύριε δόξα σοι.

Αφού ακούμε τον άγιο Συμεών τον νέο θεολόγο, να παρατηρεί: Ότι και πάντες οι Άγιοι τον Λόγον του Θεού εν εαυτοίς συλλαμβάνουσι τη Θεοτόκω παραπλησίως και γεννώσιν αυτόν και γεννάται εν αυτοίς και γεννώνται υπ’ αυτού και πως υιοί και αδελφοί και μητέρες αυτού χρηματίζουσιν….  χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν… και χωρίς την Παναγία ως προπαρουσία στη ψυχή και σώμα και ζωή μας, ΔΕΝ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΤΑΙ τίποτα πνευματικό, καμμιά καρποφορία ευλογημένη και ευάρεστη από Θεό σκέψη ή πράξη.

Προετοιμάζει επί γης εαυτώ (Ο Κύριος) θρόνον άγιον. ΑΝ ΔΕΝ έλθει η καλή μας Παναγία στην καρδιά, νου, χου (σώμα) και ζωή μας, που είναι δική Του προετοιμασία, ΔΕΝ ευδοκείται η ενοίκησις.

Εμείς να ανεβούμε χάριτι, ώστε Ο Κύριος να κατέβει. Όπως Ο Κύριος ανερχόταν εκ των υδάτων για να κατέβει το Πνεύμα το Άγιον (εν είδει περιστεράς), τότε στην Βάπτιση. Εμείς να βάλουμε την καλή προαίρεση να ανεβούμε στο όρος το άγιο (Σινά) μεταμορφούμενοι, ώστε κι Ο Κύριος να χωρέσει μεταμορφωμένος, κατά τη δύναμή μας (δοτή κι αυτή) κατά το έδειξας τοις μαθηταίς, την δόξαν Σου, καθώς εδύναντο, όσο εχώρουν…
Να τις κάνουμε και δικές μας αδελφές (όπως τις είχε και ο φίλος Του Χριστού, Λάζαρος) την Μάρθα και Μαρία.


Τη νύχτα, ισχύουν (κατά παραχώρηση) οι σκιές και τα φαινόμενα. Ερχόμενος ο ήλιος, αίρεται η προηγούμενη ισχύς και ισχύει το Φως.

Αλλού, ο άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός, συγκρίνοντας τον ήλιο με τη γη, λέει πως για τους μεν επιστήμονες ο ήλιος είναι μεγαλύτερος από τη γη, για δε τους αγίους Πατέρες, ο ήλιος είναι ίσος με τη γη. Τέτοιες προτάσεις, ‘’φυσικά’’ ξεσηκώνουν μειδίαμα για το μεσαιωνικό πνεύμα των ‘’αγίων’’, όπου η γη ήταν επίπεδη….

Και σε μια στιγμή, μια ομάδα δογματίζει πως 1+1 μας κάνουν 2, κι άλλη ομάδα ότι 1+1 μας κάνει 0 (με 1 το κρατούμενο). Αν μείνουν στο διαφορετικό αποτέλεσμα (ο ένας λέει ότι κάνουν 2 και ο άλλος 0) και δεν διακρίνουν το διαφορετικό ‘’σύστημα αναφοράς’’ πάνω στο οποίο λειτούργησαν οι μελετητές, και μέσα από το οποίο εξήγαγαν τα διαφορετικά αλλά συγχρόνως αληθή (ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ), συμπεράσματά τους, χάνουν το βάθος και ίσως και το νόημα πίσω από τα (δια)νοήματα. Κι είναι άλλης διαστάσεως αλήθεια, ‘’παράλληλη’’ και ισχύουσα, ακόμη και συμφέρουσα, γιατί εφόσον για κάθε άνθρωπο που βρίσκεται στη γη, ο καλός Θεός έχει ετοιμάσει μία θέση στον ουρανό και στο Φως Του, η χωρητικότητα γης και ηλίου είναι ίδιες. Άρα, σε αυτό το υπερφυσικό σύστημα αναφοράς, (το ομόρροπο της κατά φύσιν και χάριτος θεωρίας που αντιλαμβάνονται και μας προτείνουν οι άγιοι)  ο ήλιος είναι ίσος με τη γη…. 

Κι ενώ οι (μετρούμενες με ακρίβεια επιστημονική) σκιές και φαινόμενα μοιάζουν να ισχύουν στην αρχή, υπό προϋποθέσεις ανόδου μας και λειτουργίας μας στο άλλο σύστημα (παράλληλα με το φυσικό) καταργούνται χάριτι.

Θα παραξενευτήκατε από τον τίτλο πως και γιατί (ίσως) να συνδεθεί με τα εθνικά. Κι αν ο πόδας είναι τα εθνικιστικά, καλώς και έτσι πρέπει να αρθεί η όποια έπαρση δικαιωμάτων πρωτοκαθεδριών, γιατί ο πρώτος θέλων είναι, έσται πάντων διάκονος. Να βρούμε, δούμε και εκτελέσουμε ως έθνος μείζον την υποχρέωση δουλεύσαι τω ελλάσσονι. (όπως τότε που ορίστηκε η σύγχρονη διαστολή εντός της κοιλίας που θα γεννούσε τον Ησαύ και τον Ιακώβ – στον τύπο του Αγίου Πνεύματος - ). Μόνο έτσι μπορεί συλλογικά να περάσει από το εθνικιστικό ασθενές σε έθνος με υγεία δια και εν Θεώ. Εργαζόμενος (ο λαός) το δοθέν του τάλαντο για να μεταμορφωθεί σε λαός του Θεού (και ναός Του)…

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΜΙΑ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ (η μυστική και μυστηριακή μετοχή … ).

Που κολλάει λοιπόν τώρα, το εθνικό. Ο Τουργκούτ Οζάλ (13 Οκτωβρίου 1927 - 17 Απριλίου1993) ήταν Τούρκος πολιτικός ηγέτης, πρωθυπουργός και ο 8ος πρόεδρος της Τουρκίας. 

Ήταν ο ίδιος που είπε: "Δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες. Αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια μουσουλμάνους από την από εδώ μεριά και να τελειώνουμε πια με αυτούς".

Σήμερα, ζούμε την υλοποίηση εκείνου του σχεδίου. ‘’Καταργούμενος’’ αυτός (σαν πηγή), καταργείται και το σχέδιό του (σαν ενέργειες). Πέθανε (συμπτωματικά) το Μ.Σάββατο του 1993. Μ.Σάββατο (και 7η ημέρα) προ Αναστάσεως και (Κυριακής και 1ης και αιώνιας ογδόης).

Πάλι, τι συνάφεια έχει το όλο παρόν άρθρο (κατάθεση σκέψεων) με τα τελευταία λόγια και συμβάντα εν Ελλάδι;  

Ένας αδελφός*, το 1993 το Πάσχα, βρέθηκε να είναι προσκυνητής των Αγίων Τόπων. Αφού πέρασε το Πάσχα κι ήρθε η Λαμπροτρίτη, βρέθηκε να ανεβαίνει, αυτός, η σύζυγός του και με μια μικρή ομάδα από τους πρόποδες του όρους Σινά (Αγία Αικατερίνη) νύχτα, προς την αγία κορυφή (όπου ο προφ.Μωυσής έλαβε τον Νόμο). Συνοδός, ένα μικρό βεδουϊνάκι.
Είχαν μια ‘’ενδιαφέρουσα’’ συνομιλία:
- ποιος σας ταΐζει; (ρωτάει ο αδελφός στα αγγλικά – γλώσσα συνεννοήσεως…)
- Έλληνες.
- ποιος σας ντύνει;
- Έλληνες
- ποιος σας παρέχει τα διάφορα για τη ζωή;
- Έλληνες
- ποιους αγαπάς;
- τους τούρκους…
Από αυτό, έμαθαν ότι ο Οζάλ πέθανε. Το έμαθαν, 3 μέρες αργότερα. Νεοφανών μαρτύρων αγ.Ραφαήλ, Ειρήνης και Νικολάου εν Λέσβω αθλήσαντες…   

Εξ εσόπτρου και εν αινίγματι γνωρίζομεν… 3 μέρες πιο μπροστά (λένε οι άγιοι) θα μάθουν το μυστικό οι τούρκοι. Έχουν κατακλύσει το νησί της Λέσβου, επιθετικότατοι και θρασείς μουσουλμάνοι.

Κλείνει ο κύκλος; Δεν είναι απάνθρωπη εκδίκηση η υπερίσχυσις της αιτίας από τα τρομοκρατικά φαινόμενα, είναι αποκατάσταση.

Και ξανά με κεφαλαία και έντονα, η προϋπόθεση.

Να ‘’ανάψει’’ η μία φλόγα (το πυρ που φλέγει και δεν κατακαίει) Γενέσιον της Θεοτόκου στον καθένα μας και σ’ όλους… για να σβήσει η άλλη. Η κοσμική και καταστροφική. Αν θελήσει κι ο Έλληνας. Αν θελήσει και ευδοκήσει κι η καλή μας Παναγία να πάρει την σκούπα, δι ευχών των νεοφανών μαρτύρων στην Λέσβο και σ’όλη την χώρα.

Για να υλοποιηθεί όμως αυτό, θέλει αρχή (ή συνέχεια) καθαρότητος οίκου και λειτουργικότητος οχήματος. Του όλου εαυτού. Αμήν, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν… Στην ανοδική όμως αυτή οδοιπορία (και με Θεό συνοδοιπορία) προσώπου και συλλογικά λαού, απαιτείται σιωπή, προσευχή, νηστεία. Αμήν ο καλός Θεός να μας τα δωρίζει... ιδίως όμως ενσωμάτωση στην Ορθόδοξη Εκκλησία, που πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν Αυτής, αφού κατά μόνας, και απόλυτη σιωπή και απόλυτες (αν είναι δυνατόν) νηστείες και προσευχές, ΔΕΝ ΣΩΖΟΥΝ. 


  

(οσίου Πορφυρίου, παραίνεσις)


Αμήν γένοιτο…    

---


* έχοντας ζήσει πολλά παρόμοια όχι τυχαία σημεία, αλλά διευθετημένα άνωθεν, εύχεται, και μαζί του όλοι εμείς, όπως αποτυπώθηκε εξωτερικά η φλεγόμενη και μη καιγόμενη βάτος στις πέτρες του όρους Σινά, έτσι να εντυπωθεί μέσα μας και να ορίζει την ζωή μας, τις κινήσεις μας, να μας οδηγεί και φωτίζει, σ’αυτήν την άνω πορεία… Αυτό το θείο πυρ, αυτή η θεία θέληση.

---

29 Μαΐου 1453 ... μια σημειολογική προσέγγιση

παράλληλα του, αν δεν κάνει χώρο το ε,ζ δεν εισάγεται το στ' ...  

συνάφεια εσωτερικού και εξωτερικού κόσμου... (ήταν 13 Μαϊ όταν συνέβη...)

1 σχόλιο:

  1. Ο μητρ. Μόρφου Νεόφυτος μιλά για μεταθανάτια εμπειρία μιας 20χρονης
    ( https://www.youtube.com/watch?v=zm0ISphlzYs )

    ...αυτήν την έλξη και κάθετη προς τα άνω κίνηση ''ζει'' (και πρέπει να ζήσει) ο καθένας κατά το μέτρο της χάριτος, πριν καν ''φύγει'' . Απλά, όταν βιώνει αυτό το Φως, κεκαλυμμένο και περιτριγυρισμένο το πνεύμα (πεμπτουσία μας) από τα στοιχεία της φύσης και σάρκα, γίνεται πιο δυσδιάκριτο. Και το θέμα (στην Ορθοδοξία) είναι, πως αν δεν δούμε (και αισθανθούμε δια της Θεοτόκου) XC από τώρα, ούτε μετά θα Τον δούμε (και ζήσουμε), όντας η Ορθοδοξία μη ΜΕΤΑφυσική ''θρησκεία''. Ούτε καν θρησκεία, αφού η θρησκεία είναι η ασθένεια και η Ορθοδοξία, η θεραπεία της, όντας Η ΑΛΗΘΕΙΑ.

    Με, το Ι (γιώτα, όπως φαίνεται στο παραπάνω σχήμα), της Μαρίας της παρακαθήσασας παρά τους πόδας Του Κυρίου, το Ι της Μαρίας Θεοτόκου και το Ι του Ιησού, ως κεντρομόλος, με φυγόκεντρο, το Ι τάγμα των δαιμόνων... Ο δε Μεσσίας ΙΗΣΟΥΣ (888) ως κλίμαξ μεταξύ 999 (ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ), αληθής Θεός ποιητής ουρανού και γης, και αντίποδα και θανάτου, 666 (ΙΑΠΕΤΟΣ) αληθοφανής ποιητής ουρανού και γης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή