Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Η προοπτική και οι στόχοι της σημερινής (α)παιδείας…


Σύμφωνα με το άρθρο Η ΝΕΟΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑRIGATOU ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ βλέπουμε (όσοι) να οδηγείται η σπουδάζουσα εύπλαστη νεολαία μας από το υπέρλαμπρο Φως της ελληνορθόδοξης πραγματικότητας στο αχνό και φανταστικό φως του λαβυρίνθου, όντως από το Φως στο σκότος.

Εκεί, που (με την θρησκειολογία) θα διδαχθούν για τα τσάκρας με πιασάρικο τρόπο, έχοντας όμως χάσει την άκρη του μίτου της αριάδνης. Μίτο εξόδου ακόμη και στα λογικά, αλυσοδένοντάς τους στο παράλογο, αεί και κοιλία, όπως διαχρονικά ορίστηκε η κρήτη ως γαστέρα με αεί ψεύτες. (προς Τίτον επιστολή).

Είναι λοιπόν ο λόγος σκληρός, αλλά απηχεί την πραγματικότητα. Ο Φίλης, (υπουργός ‘’παιδείας’’) αποδεικνύεται τροφοδότης του μινώταυρου. Δωρίζει ψυχές και σώματα νέων και νεανίδων στον βροτοκτόνο και ψυχοκτόνο (αν του το επιτρέψουμε. Κι εδώ αποσκοπεί η αναφορά του παρόντος).


Με περισσή γαστέρα ο φίλης (όχι απαραίτητη συμφωνία ή μομφή εξωτερικού χαρακτηριστικού, αλλά πρωτίστως νοερώς, κι ας αδυνατίσει… ), εν αγνοία (για να τον δικαιολογήσουμε) ή επιγνώσει οδηγεί τα παιδιά μας δια της απαιδείας στο άλλο άκρο από το πρέπον. Αντί της κορυφής, στο υπόγειο και χαώδη λαβύρινθο, όπου ο πατέρας του ψεύδους υπερισχύει (επιτρέποντος για πεπαιδευτικούς λόγους Ο παντεπόπτης Λόγος).

Στέλνεται ο Θησέας στην γαστέρα και λαβύρινθο και δια της Αριάδνης, τυγχάνει εξόδου και μιας πρόσκαιρης νίκης.

Ανεβάζει/ανορθώνει (εφεξής) το πνεύμα των ανθρώπων από το παράλογο, στο λογικό (από το 4 στο 7). Ξεχνά όμως τον πατέρα που με αγωνία παρατηρεί την έκβαση, και τα ‘’μαύρα πανιά’’ (ένδειξη λήθης του πατέρα) έχουμε σήμερα την ονομασία του αιγαίου, να μας θυμίζει την μερικότητα της λύσης.

Καλή λίαν η έκβαση, αλλά μπρος στο άριστα που θα διαδεχόταν η παιδεία, ορίζεται ως ελλειπής.

Ακολουθούμε κι εμείς σήμερα έναν μίτο (όποιος θέλει) υπάκουα, για να εξαχθούμε από το λογικό στο υπέρλογο… (από το 7 στο 1) και, μετά την πρώτη ευλογημένη ανάταση (ανόρθωση) δια της ελληνικής παιδείας (από το παράλογο και λαβύρινθο στο λογικό και επίγειο), να καρπωθεί η ανάστασις δια της Ορθοδοξίας (από το λογικό στο υπέρλογο και υπέργειο) , στο σύνολο του ακριβούς συνδυασμού, οδοδείκτη και Οδού, κιβωτός και θησαυρός, ελληνορθόδοξη παιδεία.

Αυτή πολεμείται, αυτή αναιρείται και ζητούνται εθελοντές , όπως ο ‘’μυθικός’’ ‘’θησέας’’ να δώσει λύση. Κι αυτός δεν είναι διόλου μακρυά, αλλά μια σπιθαμή κάτω από την μύτη μας, ΑΝ αυτή πέσει από την υψηλοφροσύνη, στην καρδιά, όπου η Βασιλεία με την προϋπόθεση νάναι εκεί Ο Κύριος που εξάγει.
    
Ανέλκυση ομόρροπη εκ του πυρήνος XC, όπως ισχύει και η μεσιτεία της Θεοτόκου  

Χαῖρε, βυθοῦ ἀγνοίας ἐξέλκουσα;
χαῖρε, πολλοὺς ἐν γνώσει φωτίζουσα.
Χαῖρε, ὁλκάς των θελόντων σωθῆναι;

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 
       
Και δι ευχών πάντων ων αγίων.

Αφού χαιρετάτε με το: … Χαῖρε, ἡ ταναντία εἰς ταυτὸ ἀγαγοῦσα, Η Κυρία Θεοτόκος μπορεί να γίνει γέφυρα παιδείας από το ένα ‘’ποθητό’’ (για εθνομηδενιστές και αντιχρίστους) άκρο σκότους που καθελκεί τα παιδιά μας η σημερινή παιδεία, στο άλλο άκρο, που εκτιμώ αναλογεί και αξίζει στους ελληνόπαιδες. Να γίνουν αητόπουλα του πνεύματος, κι όχι πουλερικά στο κοτέτσι του ‘’συστήματος’’ (όπως παρατηρεί ο π.Βασίλειος Γοντικάκης στο πρόβλημα του μαθήματος των θρησκευτικών).

Σαν ορθοδόξους και έλληνες, δεν (πρέπει να) μας εμπνέει η πόλωσις (χαρακτηριστικό των φωτιζομένων από την σελήνη) ούτε η ακατάσχετη υβρεολογία, αλλά να προτάξουμε γέφυρα βατή και ενωτική μεταξύ του ενός και του άλλου. Έχουμε την φιλοσοφική κατάρτιση και Παναγία βοηθό να το κάνουμε.  

Παραδέχτηκε ο ίδιος (ο Φίλης) ότι είναι γήινος και τον στηρίζει στις επιλογές του ο πρωθυπουργός. Όντως, εκ του περισσεύματος της καρδίας (ο καθείς) και του εγνωσμένου του σκοπού, του εθνομηδενιστικού, ρίχνει χώμα πάνω στον θησαυρό, για να μη βγει στην επιφάνεια και λάμψει.        

Αυτό θεολογικά, υποτιμά και προσβάλλει την βάπτιση και χρίσμα και έτσι πρέπει να ειδωθεί, ακόμη και από τους χλιαρούς χριστιανούς.  
  
Αναφέρει ο αββάς Δωρόθεος για την συνείδηση, πως σκιωδώς στην Παλαιά Διαθήκη, προτυπωνόταν με την προσπάθεια του Ιακώβ (στον τύπο του Αγίου Πνεύματος – μετά τον Αβραάμ Πατέρα και Ισαάκ υπάκουο προς θυσία Υιό) να διανοίγει πηγάδια, τα οποία οι φιλισταίοι του τα παράχωναν (με χώμα). *

Όπου φιλισταίοι, κρητικό φύλο που συστοιχείται με την γαστέρα. Συνειρμικά ομόρροπο και ομότροπο της ομολογίας Φίλη,  πρωτεργάτη πρωθυπουργό μαζί με την επιβληθείσα ανθελληνική και αντίχριστη ομάδα τους.

Κάποιοι σχεδόν λογικά (όσο ισχύει ο ασθενής εθνισμός), θα παρεξηγιόντουσαν για την διαρκή αναφορά σε ΠΔ, επειδή όμως αναφερόμαστε σε ελληνική παιδεία, στο Αρετές και Αλήθεια (ελληνορθοδόξως προσεγγιζόμενες... αφού αυτός είναι ο στόχος της παιδείας την προαγωγή και πρόοδο των τεκνίων σε αρετές και Αλήθεια, ας δούμε το ομόρροπο και συμπληρωματικό και επιβεβαιωτικό της ορθής μας τοποθέτησης, και όχι του αντιθέτου.

Ο Τριαδικός Θεός** ‘’κατέρχεται’’ για να γνωριστεί από τους ανθρώπους δια της Φιλοξενίας και Φιλανθρωπίας (Φ) του Αβραάμ, (ως Πατήρ) την Υπακοή του Υιού, έως την θυσία του. Την Υπακοή (Υ) του Ισαάκ και την Τεκνογονία (Τ) των αρετών του Ιακώβ.

[Τα 12 τεκνία γεννημένα από την Λεία και την Ραχήλ και τις δούλες αυτών, είναι οι αντιστοιχίες των πρακτικών (εκ της Λείας) αρετών και της θεωρίας (Ραχήλ), όπως μας εξηγούν τα συμβολικά οι άγιοι, μεταξύ αυτών ο άγιος Θεόδωρος Συκεώτης].

Ελληνικώς, με ισοσκελή προσέγγιση σοφίας ΚΑΙ δύναμης, η γραμματοσειρά μας, η αλφαβήτα μας, είναι η ίδια η σειρά που εξ ορισμού συναντάμε, ΑΝ θελήσουμε κι εμείς να ‘’ανέλθουμε’’ προς συνάντησή Του.

Τεκνογονία αρετών,
Υπακοή υική
Φιλοξενία Τριάδος και φιλανθρωπία

Εξαγόμενοι εκ της φωτιάς του κόσμου, φεύγε και πίσω μην κοιτάς, μετά το Σ, ακολουθούν όχι τυχαία το Τ, Υ, Φ…

Όλα για την πραγματική μας πρόοδο, ανάτασης και ανάστασης.

….Η ανάσταση του ιστορικού Λαζάρου έγινε τότε, αλλά αυτό, μεταφερόμενο στην αλληγορία, ενεργείται κάθε μέρα στις ψυχές των ανθρώπων. Η αναγωγή λοιπόν είναι η εξής. Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος είναι πάντοτε μαζί μας, όπως ο ίδιος ομολογεί, «ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας, έως της συντέλειας του αιώνος», περιστρέφεται και ανασκοπεί του καθενός την κατάσταση και μυστικώς εκφράζει στις ουράνιες Του δυνάμεις και στους σεσωσμένους· «Λάζαρος ο φίλος ημών κεκοίμηται».

Κάθε ένας από μας είναι νεκρός Λάζαρος και φίλος του Ιησού μας. Για να γίνη αυτό χρειαζόμαστε συμπαραστάτες, όπως είχε και ο Λάζαρος τις δύο αδελφές, την Μάρθα και την Μαρία.

Η μεν Μάρθα συμβολίζει κατά τους Πατέρες την πρακτική  εργασία, την πρακτική μετάνοια και τα σωματικά έργα. Η δε Μαρία συμβολίζει την θεωρία, την πνευματική εσωστρέφεια μέσω της οποίας επικοινωνεί κάθε λογική ψυχή με τον Θεό. 

Πράξη και θεωρία, ευθεία και κυκλική (προσευχητική) κίνηση νοός, η καθ’ύλην αναστάσιμη. Ευθεία (η κυκλική) και σπειροειδής (ο συνδυασμός). Αντί να σταυρώσουμε, να σταυρωθούμε, ‘’σταυρώνοντας’’ μπολιάζοντας με γνώση και δύναμη Θεού (δια Σταυρού), γνώσεις και δυνάμεις.

Αν δεν δρούμε έτσι, γινόμαστε φίλοι χειρόνων αντί φίλοι Χριστού. Κι ο Φίλης, είναι μια αφορμή, επιτρεπομένου εκ Θεού, για κάποιο μυστικό λόγο. νομίζω, πως είναι πρέπουσα η σύγκριση για διάκριση αντί σύγκρισης για ισοπέδωση.

Λες και κάποιος λογικός και κοσμικός, θα δεχόταν να ισοπεδωθεί η πραγματική χρυσή λίρα με την κίβδηλη ομοιάζουσα. Ή να κινηθούμε προς τον αντικατοπτρισμό της όασης αντί της ίδιας της όασης. Το ένα βέβαια είναι αποτέλεσμα ευθέως φωτισμού και το άλλο, φωτισμού εκ του πλάνου και εκ διαχύσεως διαφωτισμού ή σκοτισμού.

Προβάλλουμε λοιπόν παιδεία φωτισμού, ελληνορθόδοξη, παρά διανοητική διαφωτιστική, με πυρήνα σκοτισμού.

Μιας και μπολιάστηκε ή θέλει να μπολιαστεί στην παιδεία μας τα νεοβουδιστικά (εκ βαλιανάτου) συμφέρον μας είναι, να μην επιστρέψουμε από το άπλετο φως της ημέρας στο φως της νύχτας και πολωμένο δια της σελήνης. (σχόλια πάνω στο ελληνικό σύμβολο αρμονίας (του ΤΑΟ) ανήμερα του Αηγιαννιού... )

Παράλληλη αναβάθμιση όπως στο περί όρασης αναφέρεται και βιούται. Βαθμίδα βαθμίδα (θάλαμος θάλαμος αφαιρούμενο το σκιώδες παραπέτασμα, έως 7) από τα αιτιατά και σκιές στην αιτία και Φως και πρωταίτιο (Λόγο) … σαν τους δεσμευμένους στην σπηλιά του Πλάτωνα, προς το άλλο σπήλαιο, όπου εισήχθη το Φως (εκ Φωτός) βηθλεέμ και οίκο του άρτου….

Πρόταση, για όποιον πεινά και διψά ΑΛΗΘΕΙΑ.  

---



---

''σήμερα'' του Τιμίου Σταυρού (με το παλαιό) αμήν ο καλός Θεός να μας δίνει δύναμη και βίωμα, το ''θανάτω θάνατον πατήσας'' τυπώνοντας αυτό επί της κοιλίας και ομφαλού, όπου εντοπίζεται ο εμφωλεύων δράκος... ΚΑΙ επί του σώματός μας ΚΑΙ επί του σώματος της Ελλάδος... (κρήτη) σαν θανατηφόρος και ψυχοκτόνος παιδεία ... νοερώς και αναλογικώς κι όχι φυσικώς, ότι τάχα μόνο εκεί ή δια αυτού εισέρχεται το κακό... καταστάσεις, που σίγουρα στεναχωρούν και προσβάλλουν την καρδία.

   
Ενθυμούμενος μάλιστα τους αγώνες του μεγάλου Αντωνίου με τον λέοντα και ότι, όσο πολεμούσε με τα πάθη του πολεμούσε και εξωτερικά με αυτόν, όταν δε νίκησε τα πάθη, το ίδιο το λιοντάρι τον υπηρετούσε, το ‘’λιοντάρι’’ που πολεμούμε έξω, ΑΝ ευστοχήσουμε στην έσω νίκη, μόνο τότε θα δούμε τα ποθούμενα αποτελέσματα να υπερισχύσουν και στον βιούμενο έξω κόσμο.

Με τελική πρόταση πως, με κάθε εξωτερική δράση και αντιμετώπιση για τα ‘’θρησκευτικά’’ , ακόμη και εξωτερική ομολογία, να προκαλεί μειδίαμα στον αντίπαλο για την αστοχία και πολυλογία μας… στην βαθεία καρδία συντελούνται (πρωταιτίως) νίκες και ήττες και διέρχονται από πολλά διαθλαστικά φίλτρα μέχρι να εκτυπωθούν και αντιληφθούν αυτά τα αποτελέσματα στα χοϊκά αισθητήρια.  Εκεί ο υπέρ πάντων αγών, εκεί η ανάγκη καθαρότητος και συνοδοιπορίας και πιστής ακολούθησης ως 6 ιερείς την Θεοτόκο. Την Μητέρα του Φωτός.    


---

Συνειρμικά και σχετικά


Από το εκ του μη όντος στο είναι… διακρίνουμε στο

ΕΝΑ
ΕΙΝΑΙ

την απόλυτη ελευθερία μας ή να επιβιβαστούμε επί της κεντρομόλου (Ι) Ιησού (Σώμα Χριστού) ή να ακολουθήσουμε την ψυχοβλαβή φυγόκεντρο (Ι) και τάγμα δαιμόνων.

Με την πρώτη επιλογή, ανερχόμαστε από το σκότος στο Φως, με δε την δεύτερη κατερχόμαστε εκ του Φωτός στο σκότος (επιλογή επιβαλλόμενης παιδείας).

Κι οι δυο κεραυνοί. ...ένας κεραυνός της φυγοκέντρου (Ι) Ι' τάγμα των δαιμόνων που το πυρ είναι κατακαίον ή ''κεραυνός'' (Ι) Ιησούς (κεντρομόλου) με μετοχή στα Μυστήρια που πυρ τυγχάνει (πρόσεχε άνθρωπε μην φλεγείς). Πυρ όμως αναπλαστικό...   

Και οι δύο όψεις αναφέρονται στην Αγία Γραφή. Η άνω όψις είναι αυτή που, ώσπερ γαρ η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών ούτως έσται και η παρουσία του υιού του Ανθρώπου.  (Ματθ.κδ’ 27)  Η ετοιμασία μετοχής σε αυτόν τον κεραυνό ας πούμε, είναι η με ταπεινότητα προσέγγιση ότι Θεός, πυρ τυγχάνει, που απεργάζεται τους κατά χάριν θεούς εις κάθαρσιν, φωτισμόν και τελείωση (κατά τάξη και ετοιμότητα).

Η κάτω όψη, (Λουκ.ι’18) …εθεώρουν τον σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα. Ας μην γευτούμε τα αποτελέσματα αυτής της επιλογής.   



---

Μετά όλων αυτών, νομίζω πως ερωτήσεις σαν τις παρακάτω, πρέπει να απαντηθούν και προσωπικά και συλλογικά.

Πόσο (μόνο) φταίει ο Φίλης; Την ‘’δουλειά’’ του κάνει και θα πληρωθεί από τον κύριό του ή μήπως δεν μας βεβαίωσε Ο Κύριος ότι θα σας δίνω άρχοντας κατά τας καρδίας υμών....

Αν εμείς διαφωνούμε, ας εργαζόμαστε αλλά όχι μόνο εξωτερικά, γιατί πως θα φύγουν και υποχωρήσουν οι σκιές αν δεν λάμψει το έσωθεν (ιεραρχικά πρωτεύον) φως; (κατά το πρότυπο όλων των αγίων και του πατέρα των πατέρων μας, Μέγα Αντωνίου). Να βιώσουμε την μετατροπή του λέοντος σε αρνάκι.  

Από την Η ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΜΗΤΕΡΕΣ του αγ.Νεκταρίου, διαβάζουμε κι εκεί μένουμε κι αυτό προτείνουμε:

Η μονομερής ανατροφή ως επιλήψιμος άγει εις τα εξής δύο άτοπα, ή εις την δεισιδεμονίαν, ή εις την περιφρόνησιν των θείων, διότι το κατάντημα τούτο είναι φυσική ακολουθία και το άμεσον αποτέλεσμα του είδους της ανατροφής.

Η διανοητική και θρησκευτική μόρφωσις είναι δυο ετερογενή δένδρα επί του αυτού πεδίου πεφυτευμένα, άτινα δέον να τυγχάνωσιν ίσης επιμελείας και φροντίδας προς παράλληλον ανάπτυξιν. Διότι η άνισος καλλιέργεια θέλει επιφέρει την δυσανάλογον ανάπτυξιν, ήτις έξει ως αποτέλεσμα την αύξησιν μεν του ενός και επικράτησιν, τον μαρασμόν δε του ετέρου και ταπείνωσιν, διότι εάν η επιμέλεια στραφή περί τον νουν μόνον, η καχεξία του θρησκευτικού του ανθρώπου συναισθήματος είναι αναπόδραστος. Εάν δε περί την θρησκείανμόνην ουχί την μουσοτραφή στραφή η φροντίς ημών, αι διανοητικαί δυνάμεις θέλουσι μαρανθή και εξαμβλυνθή. Συνέπεια δε της μεν πρώτης περιπτώσεως έσται η αθρησκεία και αθεΐα, αις παρακολουθούσιν άπειρα δεινά! της δε δευτέρας η δεισιδαιμονία, η εριννύς αύτη της ανθρωπότητος, ήτις πυρ και μάχαιραν κρατούσα ταις χερσίν απειλεί θάνατον προς πάντα ετεροδοξούντα. 


…Σταυρικώς, ισόρροπα, ψυχωφελώς ΠΙΣΤΗ+ΝΟΗΣΗ παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Παιδεία ελληνορθόδοξη (υποτιμημένη και πολεμουμένη). 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου