ΕΛΛΑΔΑ + ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: συνειρμικά σχόλια πάνω στην νευροβιολογία της προσευχής….

συνειρμικά σχόλια πάνω στην νευροβιολογία της προσευχής….

Μετά τις παρατηρήσεις των ειδικών και την καλή αναγωγή του αγιορείτη, αποδεδειγμένα η προσευχή (Του Ιησού) μεταμορφώνει τον εγκέφαλο κι όλον τον εαυτό, θεϊκά. Κάποιος θα ονομάτιζε αυτήν την αλλοίωση, θετική.

Από τα θετικά ορατά και ψηλαφητά και μετρήσιμα, μέχρι τα αόρατα και κάπως δυσαντίληπτα θεϊκά, ένας βιωματικός δρόμος. Μια σπείρα μια έλικα….

Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος.

Η επιστήμη, βλέποντας με τηλεσκόπια προς τα άνω, διακρίνει τις σπείρες στον μακρόκοσμο και γαλαξίες…. Προς τα κάτω με μικροσκόπια διακρίνει στον μικρο-μικρόκοσμο πάλι έλικες όπως το dna. Δεξιά αριστέρα, ο μικρόκοσμος με γυμνό οφθαλμό γέμει με σπείρες… από τους κοχλιούς, τα ηλιοτρόπια … (σπείρες… έλικες οδοδείκτες από την φύση στην υπερφύση…) και τόσα ακόμη που ‘’κάτι’’ δείχνουν.

(επιγραμματικά) Χωρώντας όλη η θεότητα στο Σώμα Χριστού, εχώρεσε σε Αυτό Ο Αχώρητος. ''Συμπυκνώθηκε'' ο ουρανός (στην κεφαλή) σαν νυν και αιώνιο παρών και άχρονος, στην γη και κοιλία (και όλο χρόνο Ο Άχρονος) στο ''αεί''. Όλη η ορατή φύση (δεξιά επίγνωση) και αόρατη (αριστερή πλευρά) του ανθρώπου... όπως τυπώνεται επάνω σε κάθε σώμα ο ορθόδοξος σταυρός, Έτσι αναγνωρίζεται και έτσι δια Σταυρού προσεγγίζεται και οικειώνεται Ο Ενσαρκωμένος και πάντα Εσταυρωμένος στο θέλημα Του Πατρός. (Η σταυροαναστάσιμη ταυτότητα του ''ηλίου'' στην ανατολή και στην δύση Του...).

''Κατέβηκε'' μία σπείρα (έλικα) 9 μηνών (σαν κυοφορία από τον ευαγγελισμό 25 Μαρ έως της γεννήσεώς Του 25 Δεκ) στην μόνη γόνιμη μήτρα Της Θεοτόκου Παρθένου Μαρίας, ο Θεός σαν άνθρωπος για να ανεβάσει τον άνθρωπο στον Θεό. Όχι σαν τοπική μετάβαση, αλλά σαν συγκατάβαση, όπως σημειώνεται στους χαιρετισμούς στον οίκο ''Ο''. Αυτά ως λιτά συμπυκνωμένα στοιχεία, για να ακολουθήσουν τα βαρειά μακάρι όχι βαρετά αναλυτικά δεδομένα, οδοδείκτες Οδού...

Δύο αναδικές σπείρες (9 μηνών) με άκρα 2 συλλήψεις (23 σεπ και 25 μαρ) και δύο γεννήσεις (24 ιουν και 25 δεκ) Τιμίου Προδρόμου και Κυρίου... στα 4 άκρα του χρόνου, ως σταυροειδής τομή του, που περιμένει και την δική μας διάθεση συνοδοιπορίας μαζί Τους, ως όρθιοι άνδρες (9), ώστε δια της μετανοίας να μας ξεκολλήσει από την γη και τους ματαίους κύκλους και ανορθώσει προς Την Πηγή κάθε αγαθού (999)... ηλιοστάσια κ ισημερίες (5 άρθρα) ...και πως θα ανέβει ο άνθρωπος αν δεν κατέβει ο Θεός ; πως θα ανέβει (9) ο άνθρωπος αν δεν προηγηθεί η κυοφορία μέσα στην μήτρα της ορθόδοξης εκκλησίας ως έμβρυο (6) ; προϋποθέσεις ''ανάλογες'' με Τον Κύριο και τον Πρόδρομο μέσα στις μήτρες Της Θεοτόκου και Ελισσάβετ ; όχι τυπικά ιστορικά εξωτερικά όπως συνέβησαν μια φορά στον κόσμο, αλλά εσωτερικά και βιωματικά στον κόσμο μας...

Αυτό το εξωτερικό εκ-τύπωμα πρέπει να ανευρεθεί εντός για να αρχίσει η οικοδομή της αγάπης και της σχέσης Δημιουργού – δημιουργήματος. Τα τηλεσκόπια και μικροσκόπια που εξαντλούν την ‘’επιστήμη’’ προς τα έξω πρέπει να δώσουν την σκυτάλη στην ενδοσκοπία (1), την επιστήμη επιστημών (και καθαρή καρδιά) με αφορμή τα ελικοειδή ίχνη που μπορούν να βρεθούν επί του σώματος… όπως το δεξί ωτίον σε σχήμα εμβρύου (6, με τον λωβό ως κεφαλή και το πτερύγιο την σπονδυλική στήλη, στο σύνολο, ενδεικνύοντας ότι είμαστε έμβρυα ακρόασης Λόγου) κ.α…. κι είναι απόλυτα λογικό και σύμφωνο με όλην την δημιουργία και δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν όμοια ''σημεία'' στον μικρόκοσμο (άνθρωπο) και κέντρο του κόσμου (σαν ΑΔΑΜ), συμπυκνωμένα μέσα σε αυτόν, όταν και προς τα άνω και προς τα κάτω (μακρόκοσμος και μικρο-μικρόκοσμος) ισχύουν αυτά ως φυσικοί νόμοι...

κι ο άνθρωπος αστοχών (αμαρτάνων, όπου το ήμαρτον = αστόχησον) και μη συντονιζόμενος και συνεργαζόμενος με την φύση, μπαίνοντας στο μέσον, παραφυσικά την κωλύει. Την ασθενεί, την διαταράσσει, μη γινόμενος ως άτακτος, αγωγός αυτής (φύσης και υπερφύσης) στον γύρω του κόσμο, κουράζοντας την λογική και άλογη φύση και απαγορεύοντας (άθελά του) να επιτελέσει τον θείο τους σκοπό.... (Η αμαρτία μας αντανακλάται και στα πεπρωμένα του σύμπαντος κόσμου Ἅγιος Σιλουανὸς Ἀθωνίτης).

Για χάριν της μυστικής αυτής εξωτερικής αυτογνωσίας που οδοδεικτεί την έσω, ακολουθούν κάποιες σκέψεις και αναγωγές με βοήθεια τους δύο νόμους (Γραπτό και φυσικό). Αν κάποτε εκδηλωθεί η διάθεση σαν αναζήτηση ... τα άδηλα και τα κρύφια της σοφίας Σου εδήλωσάς με..., και μέχρι τότε, όποιος θέλει ας αρκεστεί προς το παρόν στα έντονα γράμματα και στο εν τάχει πέρασμα του νου από τα γραφόμενα … Αμήν δι ευχών και ενεργείας Της Μεσσίτριας Θεοτόκου που ως Ολκάς των θελόντων σωθήναι ‘’περνάει’’ τους μύστες του κόσμου σε μύστες Της Τριάδος και χαιρετάται ευγνωμόνως με το χαίρε Η της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα....

Ο εγκέφαλος σαν φυσικό εργαλείο, μπορεί να είναι η έδρα του νοός, αλλά αυτό ίσχυε προπτωτικά στο κατά φύσιν (εν XC λόγοι μέσα Στον Λόγο, 2) πριν εκπέσουμε στο απέναντι (5) και κατέναντι (ς) της εδέμ… διαγράφοντας αφενός την διαδρομή έκπτωσης (προς ς’ 6 εν σκότει, φωτιζόμενος από άστρα σε ανήλιο χώρο) αλλά και της επιστροφής 9, στο προσήλιο και εντός Αυτού, εν Φωτί).

Ο Κύριος με το ορθόδοξο βάπτισμα και το μυστήριο του χρίσματος, μας ανεβάζει (συνανυψώνει) άνω των υδάτων, επαναφέροντάς μας στην φυσική κατάσταση.... γιατί αν δεν ανέλθουμε εκ των υδάτων δεν κατέρχεται το Πνεύμα το Άγιον... (συμβαίνοντας αυτό άπαξ Στον Κύριο, αλλά και παρατεινόμενο στους αιώνες σε κάθε ορθόδοξο βαπτιζόμενο, όπως ''φάνηκε'' όχι στους γύρω από τον 19χρονο σέρβο που βαπτίστηκε στο χιλανδάρι..., αλλά μόνο στην φωτογραφία αυτή, ισχύοντας η επιφοίτηση και παρουσία του Αγίου Πνεύματος σε όλους μας κι ας μην το βλέπουμε...).

Δυστυχώς, οι έξεις και έλξεις νου και χου σαν βιοτικές μέριμνες η αφαίρεση της προσήλωσης στον Κύριο, μας καταποντίζουν πάλι στα κάτω ύδατα... κι είναι αγώνας ζωής, αγώνας πίστεως αφού η παχυλότητα της φύσης μας, μας παρασέρνει προς τα κάτω... [καθώς αγαπούμε μάλλον το σκότος ή το φως (Ιωαν.γ’19)]

Ο νους και η ψυχή… σε αυτήν την κατάσταση καταποντίζεται και ζητά βοήθεια… Σῶσόν με, ὁ Θεός, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου. ἐνεπάγην εἰς ἰλὺν βυθοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὑπόστασις· ἦλθον εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης καὶ καταιγὶς κατεπόντισέ με. (ψαλμ.ξη’)

Κυκλοφορά ελεύθερα βέβαια όπου θέλει και έλκεται από τα εν-δια-φέροντά του… αλλά αυτό έχει κόστος. Διάθλαση εξ υδάτων πολλών και αδιακρισία σαν σε έρημο, για το ποια είναι η αληθινή εικόνα. Η πραγματική όαση ή ο αντικατοπτρισμός της… κι η κατάσταση του καθενός είναι απόλυτα προσωπική, μόνος μόνω τω Θεώ, άσχετα με την πολυκοσμία που μπορεί να τον περιβάλλει...

Ο εγκέφαλος είναι το προβολικό επίπεδο όλων αυτών των εικόνων πραγματικών και φανταστικών, πρωτευόντως φανταστικών ειδώλων όπως ισχύει στον μύθο του σπηλαίου του πλάτωνα… από το οποίο σκιώδες σπήλαιο όντας αλυσοδεμένοι κατά τον φιλόσοφο με την πλάτη προς το φως, καλό θα ήταν να απελευθερωθεί από αυτά και εξέλθει.

Στα καθ’ημάς, πέφτουν στο βόθριο του οφθαλμού οι ακτίνες και σχηματίζουν είδωλα, αλλά η ‘’προδιαγραφή’’ αυτού του οφθαλμού (πνευματικού και φυσικού) είναι να βλέπει την δόξα του Τριαδικού Θεού (όταν ‘’συμπτωματικά’’ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ = ΡΑΒΔΙΑ + ΚΩΝΙΑ = 999)…

Η ελευθερία, συνίσταται στην κίνηση επί δύο ‘’γραμμών – σχημάτων (μονόδρομων)’’ ελκόμενος μεταξύ αληθείας (9 και 999 ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ) οπότε και προσεγγίζοντας Αυτόν ή φαντασίας (έλικα καθοδική 6 και 666 ΙΑΠΕΤΟΣ, ως αληθοφανής ποιητής ουρανού και γης) οπότε και απομακρυνόμενος, δημιουργώντας αυτοπροαιρέτως με τον προσανατολισμό του προσώπου του και την θέλησή του, αόρατους δεσμούς. Περί αοράτων δεσμών.

Ο ισραήλ ως νους ορώμενος τω Θεώ, κινείται στην έρημο, μέσω της καθοδήγησης του προφ.Μωυσή και του ποιμαντορικού του (θεόσδοτου) ραβδιού (στον τύπο του Σταυρού) από την αίγυπτο που είναι η βάση της ειδωλολατρείας προς την βάση των αγίων τόπων και από την δουλεία στην ελευθερία. Αυτή η κίνηση προτυπώνεται στους αιώνες κατά την ετοιμότητα του καθενός στην ΠΔ, ενεργείται δε στην Καινή σαν ανάσταση και ανύψωση, σαν διαδρομή από την παλαιά κτίση στην νέα…. Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ Κτίστης… άλλη γη, άλλος αήρ, άλλο πυρ, άλλο ύδωρ όλα Χριστός... κάνοντας μνεία αυτών ο π. Ἰωάννης Ρωμανίδης στο ελευθερία κατὰ την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Απλώνεται μία αόρατη πλην όμως υπαρκτή κλίμακα από την γη και ακόμη χαμηλότερα από το δαιδαλώδες υπόγειο, όπου είμαστε ‘’καλωδιωμένοι’’ με δεσμά και μοχλούς αιωνίους εν σκότει και σκιά θανάτου στον αντίποδα, μέχρι την κορυφή Χριστό την Ελευθερία, το Φως και Ζωή…

Επί αυτής μοιραίως βαδίζουμε με κάθε ενέργεια, με κάθε πράξη και θεωρία που υιοθετούμε και ενσωματώνουμε…. [με κάπως βοηθητικά στοιχεία σύμφωνα με την άγνωστη σε πολλούς φυσική αναδιπλωτική αρχή, που αναλύονται στο περί της κλίμακος και των ακραίων πλατύσκαλων…. (φυσική και θεολογική προσέγγιση)].

Ο εγκέφαλός μας είναι η προβολή της κατάστασης της καρδίας μας που ανάλογα στο τι φιλοξενεί, καθορίζει την όλη πορεία του ανθρώπου (νου και χου και καρδία) αν θα είναι με θετικό πρόσημο, σωτήρια ή αρνητικό προς απώλεια. Είναι συγχρόνως και ‘’έδαφος’’, κάτι σαν αεροδιάδρομος, που επιτρέποντας εμείς να προσγειωθούν (και φιλοξενηθούν και δεν τα αποδιώξουμε γρήγορα) σκέψεις και αισθήματα αρνητικά (όπως δείχνει η ενεργειακή χαρτογράφηση του εγκεφάλου σε προηγούμενο υποκεφάλαιο, με θυμό φόβο κλπ), επηρρεάζουμε με την επιλογή μας αυτό το θεόσδοτο εργαλείο δόξης Θεού και αντί για ειρήνη ταράζουμε και ασθενούμε τον όλον εαυτό με πρώτο τραυματία την καρδιά…

Ο όλος εαυτός νομοτελειακά, ‘’φιλοξενεί’’ το πυρ της κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Θεό με την συγχώρεση ή το πυρ της κοινωνίας και επικοινωνίας με τον άλλον, λόγω σκληροκαρδίας, ανελεημοσύνης, παθών ψυχικών και σωματικών που μολύνουν νου και χου ‘’απαγορεύοντας’’ την οικείωση με Τον Θεό…. Παρά τα Κύριε ελέησον που μπορεί να ψελλίζει ο εγκέφαλος … που από μόνα τους δεν σώζουν [21 Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.(Ματθ.ζ’) αλλά κρούοντες την θύρα του ελέους ελπίζοντες στο ρήμα…. 21 καὶ ἔσται πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται. (Πραξ.β’) αμήν στο τέλος, σωτηρία, ένεκεν του ονόματός Σου Κύριε, ζήσεις με… Μη πάψουμε να επικαλούμαστε το θείο όνομα που, όπου το Όνομα εκεί κι η χάρις εκεί κι Αυτός… μυστικά ενεργών κάθε θετική και θεϊκή μεταμόρφωση, άσχετα αν υποπίπτει στην φιλοσοφική μας και δευτερεύουσα γνωστικιστική αντίληψη].

Η όλη διαδρομή θεοπτίας σκιαγραφείται στην ΠΔ και ΚΔ, όχι αυστηρά ιστορικά αλλά σαν πυξίδα των βιωμάτων μας. Άνθρωπος. Θεοπτία στον νόμο και στην χάρι….

Κι η αφετηρία ξεκινά από την παραδειγματική Φιλοθεΐα και φιλανθρωπία του αβραάμ, στο σχήμα του σταυρού, (που φιλοξενεί Τον Θεό βλέποντας τρεις ορθίους άνδρας (999) προσφωνώντας Τους Κύριε (μονάς εν τριάδι) και που σαν κεφαλή ‘’δέχεται’’ το ‘’α’’ της αγάπης και αληθείας μέσα του (από άβραμ) με παράλληλη ‘’ενσωμάτωση’’ της δικαιοσύνης (ρ) του Τριαδικού Θεού στο σώμα του (σαν σάρρα από σάρα. Γεν.ιζ’5,15). ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ σε εβραίους και Έλληνες...

Κι έρχεται η ώρα αν θελήσουμε να ‘’υψωθούμε’’ με τον Θεό βοηθό, αφού χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν, τα πάντα χάριτι μένοντας εμείς στην καλή προαίρεση και λίγο φιλότιμο αγώνα, για να Του δίνουμε δικαιώματα ανέλκυσής μας, από τα ύδατα που μας καταποντίζουν. Πάνω στο σώμα μας, συμπυκνωμένα, σαν 9, από την κάτω και πίσω όψη μας (βάση σπονδυλικής στήλης) μέσω ‘’θυσιών’’ και σπονδύλων (33) όπου σπονδή = θυσία, να φτάσουμε στην κεφαλή (ο) για να Τον δούμε, ακούσουμε, αισθανθούμε εν αληθεία. Μια προετοιμαστική πορεία διόρθωσης ‘’ερώτων’’ που εγκατασπάρθηκαν στην γη όχι για να κολάσουν αλλά να στοχευτούν στα θεία προσπερνώντας τα πρόσκαιρα….

[για τους σκοπούς που θέτει ο άνθρωπος και ο έρωτας σαν ρυθμιστικός παράγων …

Όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης… (αγ.Νικολάου βελιμίροβιτς) αμήν καταφέρνοντας να ξυπνήσουμε εκ του ζοφερού ύπνου της αμαρτίας και θεραπευτεί η συγκύπτουσα διάνοιά μας.... που είναι κόρη αβραάμ αλλά ''δεμένη'' ως βους έτη δέκα και οκτώ (3Χ6)... Κύριε ελέησον!!

ο σταυρός του ευχελαίου, ο έρωτας, το πνεύμα του αντιχρίστου και το σφράγισμά του …].

Εκεί στο κέντρο της κεφαλής, μεταξύ όρασης και διόρασης (τρίγωνο προς τα άνω), ακοής και διακοής (τρίγωνο προς τα κάτω) ‘’πρέπει’’ να εντοπιστεί ο Νους, ως ο Θεός μεθ’ημών (Εμμανουήλ) με προϋπόθεση Την Θεοτόκο, σαν ευαγγελισμός, υποδοχή Του και όσο αναπαύεται εν ημίν η χάρις. (ψυχική αγνότητα για να αναπαύεται η χάρις Αγ.Παϊσίου).

Διαβάζοντας και από την αίσθηση Χριστού μεγάλου Αθανασίου τα….

- Πώς θα καταλάβει ένας άνθρωπος, ότι ο Χριστός είναι μέσα του;

Απάντησε ο Μέγας Αθανάσιος:

- Θα το καταλάβει ο άνθρωπος αυτό, από τα σκιρτήματα που έχει μέσα του. Όπως η γυναίκα όταν συλλάβει γνωρίζει απόλυτα, ότι είναι σε ενδιαφέρουσα από τα σκιρτήματα της κοιλίας της, έτσι και ο άνθρωπος θα το καταλάβει από τα σκιρτήματα της καρδιάς του, το πως αισθάνεται το Πάσχα. Το πώς αισθάνεται όταν Κοινωνεί. Το πώς αισθάνεται όταν εκκλησιάζεται, όταν προσεύχεται, όταν κλαίει... Τι σκιρτήματα, τι νοιώθει μέσα του, τι χαρά. Από εκεί θα καταλάβει, ότι έχει συλλάβει τον Χριστό. Από τίποτα άλλο δεν μπορεί να το καταλάβει.

Αλλιώς, αυτή η κεφαλή θα παραμένει α-νόητη (χωρίς Νου Χριστού) εκτός του παραδείσου, αυτή η καρδιά θάναι στείρα και κατειλημμένη από τον άλλο (δράκοντα) ως σπήλαιο της βηθλεέμ (όπως ‘’είδε’’ ο Δαβίδ) αφού στο μεταίχμιο φυλάσσεται η πύλη από χερουβείμ…. η φλογίνη ρομφαία μεταξύ φρονήσεως και αφροσύνης. …μένοντας έξω από τον Νυμφώνα εκτός του πυρήνα, στην περιφέρεια ένεκα της φυγοκέντρου και του εξοστρακισμού μας…. κύκλος Αληθείας και κύκλος ασεβείας….

Εμβαθύνοντας ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς στις πέντε φρόνιμες και πέντε μωρές παρθένες που οι μεν συνεισήλθαν οι δε κλείστηκαν εκτός Νυμφώνος, τις αναγάγει στις βασικές αισθήσεις που έχουν κέντρο και αναφορά στον εγκέφαλο (και κατάσταση του νου).... Η σημασία της ευαγγελικής περικοπής των δέκα παρθένων ...Ακόμα αυτή η παραβολή του Χριστού έχει και βαθύτερη πνευματική σημασία. Με τις πέντε μωρές παρθένες υπονοεί τις πέντε βασικές αισθήσεις. Όποιος ζει μ’ αυτό που βλέπει και ακούει χωρίς κανέναν έλεγχο από τον νου, αυτός έχει μωρή ψυχή. Όταν ο θάνατος απλώσει το πέπλο του σ’ αυτόν τον αισθητό κόσμο μία τέτοια ψυχή μένει στο απόλυτο σκοτάδι. Με τις πέντε σοφές παρθένες υπονοεί τις πέντε εσωτερικές αισθήσεις, οι οποίες ελέγχουν τον νου και κυριαρχούν πάνω στις εξωτερικές αισθήσεις. Αλλά θα μπορέσεις κατά τη διάρκεια της ζωής σου να το αντιληφθείς αυτό; Ο χρόνος θα δείξει.

Κι επειδή με την άρση του μεσότοιχου θα ενοποιηθούν σε μια απλή πεντάδα (αμήν φώτισον) μακάρι να προλάβουμε την ανάβαση στην κεφαλή μέσω του θείου έρωτος... (9) ... πως η διπλή πεντάδα αισθήσεων γίνεται απλή… και λίγα τινά περί έρωτος, που πετυχαίνει την ένωση.

και... από τις Συμβουλές για το ήθος των ανθρώπων και την ενάρετη ζωή (Μ.Αντωνίου) ακούμε πως... Οι άνθρωποι λέγονται λογικοί καταχρηστικά. Δεν είναι λογικοί εκείνοι πού έμαθαν τούς λόγους και τα βιβλία των αρχαίων σοφών, αλλά όσοι έχουν λογική ψυχή και μπορούν να διακρίνουν ποιο είναι το καλό και ποίο είναι το κακό· κι έτσι αποφεύγουν τα κακά και ψυχοβλαβή, μελετούν όμως σοβαρά τα καλά και ψυχωφελή και τα πράττουν με μεγάλη ευχαριστία προς το Θεό. Μόνο αυτοί πρέπει αληθινά να λέγονται λογικοί άνθρωποι. ... χωρίς Χριστό (Νου) στον νου μας και φυσικό τόπο σαν έδρα τον εγκέφαλο, αυτός ο νους είναι α-νόητος.... καταχρηστικά λογικός χωρίς Λόγο. Τα μυαλά, που λέει ο θυμόσοφος λαός δεν είναι στον τόπο τους, είναι εκτός εαυτού και τέλος εκτός Αυτού. Αμήν επιστρέψουμε...

Κατεβαίνει Ο Κύριος στον νου μας όσο κι εμείς ανεβαίνουμε δια της Θεοτόκου και του ευαγγελισμού Της, για να οδηγήσει αυτόν (τον νου) στην καρδία (2) και αγαθό τέλος, όπου και η βασιλεία.

Επειδή οι φυσικοί αριθμοί και τα γράμματα από μόνα τους δεν έχουν κάτι μεμπτό, εξαρτώνται τα σχήματα - οχήματα από το ποιος τα οδηγεί και επομένως τι νόημα δίνει σε αυτά. Που τα κατευθύνει. Είναι θέμα παιδείας. Αμήν παιδεία και νουθεσία Κυρίου, με ανοδικό προσανατολισμό και σκοπό. Ποιος νους ή άνους και πως τα χρησιμοποιεί. [Ανθρώπινα, με τις επιστήμες και τα επιτεύγματα, επ ωφωλεία του, φυσικά και πνευματικά ή απάνθρωπα... πάλι με τα ίδια εργαλεία.... Φιλοθεΐα και φιλανθρωπία δύο προσήμων... αληθής με σταυρό, αληθοφανής μεν αλλά ψευδής σύμφωνα με τον ''πατέρα'' τους... χωρίς σταυρό... ξένοι σταυρού... Ας διαλέξει ο καθένας πως θα εργαστεί και ποιος ''κύριος'' θα τον πληρώσει για τις υπηρεσίες του...

Ο Αβραάμ (για τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες) είναι ο ''κοινός'' πατέρας. Από αυτήν την φιλοθεΐα (| σαν κάθετη σχέση) και την φιλανθρωπία ( - , οριζόντια σχέση με συνανθρώπους) συνολικά σταυρός, εντοπίζεται κι η δική μας αφετηρία. Με ‘’μέσον’’ τον Σταυρό, η μία όψις και άνω, είναι η δόξα των αγγέλων και η κάτω το τραύμα των δαιμόνων. Από εκείνο το ''σημείο'' ως μιμητές του αβραάμ και της παροιμιώδους φιλοξενίας του αρχίζει η διαφοροποίηση του καθενός. Προς Ισαάκ και άνω ιερουσαλήμ (9) πνευματικά ή ισμαήλ και άγαρ, σαρκικά, που είναι το όρος σινά και το οποίο συστοιχείται με την κάτω ιερουσαλήμ (6)... όπως αναφέρει ο απ.Παύλος (Γαλ.δ'25).

Προς τα άνω συναντάται, φιλοξενείται στην ζωή μας και υπηρετείται, Ο Παντοκράτωρ Ο Αληθής Κύριος (και Λόγος 2) ή προς τα κάτω δεχόμενος κάποιος ως κύριό του τον ''κοσμοκράτορα'', υπηρετεί και φιλοξενεί τον αληθοφανή ομοιάζοντα είδωλο και κάτοπτρο ''γνώσης'' και δύναμης. Όχι τυχαία κατοπτρικό του 2, ως απέναντι 5 που ''ανέβηκε'' από το κατέναντι ς και κυκλοφορά μέσα στον κόσμο (-) ως λέων ωρυόμενος, ποίον πρώτον καταπίει ποίον πρώτον πλανήσει... (για τα σχήματα 6, 8 και 9...).

Με γνώμονα το... ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται, αμήν επιλέξουμε (έμπρακτα) Κύριο και τα ωφέλιμα, ως υιοθεσία και κληρονομία. Εντός Βασιλείας δια της ταπεινότητος του τελώνη αντί γεέννης και υπερηφανείας του φαρισσαίου που εξοστρακίζει.

κι οι επιλογές, δεν ξεκινούν και σταματούν στον ισμαήλ ή ισαάκ.... αλλά παρατείνονται σε όλην την αγιογραφική διαδρομή και συνοδοιπορούν και ενεργούν αυτά τα πρόσωπα στην ζωή μας. Αμήν να διακρίνουμε τα παραδείγματα προς μίμηση και τα παραδείγματα προς αποφυγήν...

επιλογές ζωής… (με αφορμή το τριώδιο)

οι δύο αγιογραφικοί άνθρωποι και Ο Ένας εν μέσω αυτών…].

Εδώ έρχεται Η Θεοτόκος να χαιρετηθεί όχι τυχαία αλλά λειτουργικά…. χαῖρε, σὺ γὰρ ἐνουθέτησας τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν,

Χαῖρε, ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα.
χαῖρε, ἡ τὸν σπορέα τῆς ἁγνείας τεκοῦσα.

στον οίκο ‘’Τ’’, μετά τα… Χαῖρε, φιλοσόφους ἀσόφους δεικνύουσα·
χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα.
Χαῖρε, ὅτι ἐμωράνθησαν οἱ δεινοῖ συζητηταὶ·
χαῖρε, ὅτι ἐμαράνθησαν οἱ των μύθων ποιηταί…

για να περάσει τον άνθρωπο από την σοφία του κόσμου (απλά διανοούμενους που ήθισται να πολεμούν Τον Νου ως χριστομάχοι) δια της νουθεσίας (νου Χριστού) στην σοφία του Θεού… μεταμορφώνοντας όλη την φύση και όλα τα δοχεία (γράμματα και αριθμούς) πρωτίστως ανθρώπους/λόγους επιδεκτικούς ως σκηνώματα της θείας χάριτος, ως Εαυτόν.

Δεν είναι ''καλός'' από μόνος του ο αριθμός 9 ούτε ''κακός'' ο αριθμός 6. Όταν δεν επιβαίνει μια (αντικειμενική) έννοια καλού ή κακού για να το οδηγήσει σε συμπεράσματα, είναι απλά ένα μαθηματικό σύμβολο για μαθηματική ή φυσική χρήση. Οχήματα - σχήματα ακίνητα από εξωγενείς δυνάμεις, αλλά μέσω της χρήσης μας (χρηστής ή όχι) αποδιδόμενα στον Κύριο ή στον καίσαρα…. Όπως η αστρονομία (φυσικός νόμος) εκπίπτει όταν πάει να εκφραστεί σαν αστρολογία με άλλες διαστάσεις ειμαρμένης χωρίς ελευθερία προσώπου, κάτι ανάλογο ισχύει και με την ας πούμε αριθμονομία όταν εκπέσει σε καλή ή κακή αριθμολογία.

Παράλληλα με αυτούς τους δύο υπερχρησιμοποιημένους αριθμούς 9 και 6 είναι οι έννοιες είσοδος και έξοδος. Ανάβασις και κατάβασις. Ευλόγησον Κύριε τας εισόδους και εξόδους... κι είναι πληθυντικός. Από την μία έχουμε την έξοδο από την αίγυπτο και ανάβαση από τους κοσμικούς χαμερπείς έρωτες δια της σπονδυλικής στήλης (όρθιας οφιοειδούς μορφής) στην κεφαλή (φυσικός τόπος Νου μέσα στον νου) άρα 9 και συγχρόνως, έξοδος από την διανοητική αντιμετώπιση των πάντων (εγκεφαλική κοσμική νοοτροπία και τετράγωνη λογική) από το κεφάλι στην καρδιά. Εκεί, σε αυτήν την κύρτωση και ταπεινότητα και χαμήλωση της κεφαλής σαν τους κοροϊδευόμενους ομφαλοσκόπους που προσευχητικά κυρτώνουν... γενόμενοι από κοίλα κάτοπτρα (σαν τον εξωστρεφή φαρισσαίο που μετεωρίζεται) σε ταπεινό κυρτό σαν τον τελώνη (και ιλάσθητι μοι τω αμαρτωλώ) μαζευόμενος και μαζεύοντας όλον τον νου όλες τις ακτίνες σε ένα εστιακό κέντρο (καρδιά) για να ανάψει το θείο πυρ εντός... Τότε και έτσι, λειτουργεί το θείο 6. Η κατάβαση. Η ταπεινότητα από την υψηλοφροσύνη. Συνοδοιπορεί Ο Κύριος στην ανάβασή μας (9) συνοδοιπορεί και στην κατάβαση (6) του νου από τον εγκέφαλο στην καρδιά. Ευλογημένη συνοδοιπορία και 9 και 6... ως πολύκαρπος ελαία με καρποφόρα προσευχή. Αμήν παράσχου από ματαία επίκληση του ονόματός Σου!!

Ο αντίδικος μάχεται λυσσαλέα και τα δύο. Και την έξοδο από αίγυπτο του μέχρι τότε αιχμάλωτου (ισραήλ - νοός) με τον φαραώ και τους πάνοπλους στρατιώτες του ενάντια στο 9 (και θείο έρωτα, όπισθεν όψις) να μην εξυψωθεί, να μην εξέλθει από τους δικούς του έρωτες και είδωλα και σαν συνέχεια, σαν καίσαρας σαν κοσμοκράτορας την ταπεινότητα 6, κάμψη της κεφαλής στον δρόμο προς καρδιά σαν αγάπη (εμπρόσθια όψις θεοπτίας).

Κι αν δεν περάσουμε από το ένα, κατάβασή μας στην καρδιά (6) και Χριστούγεννα, για να γεννηθεί από την πρότερή Του εμβρυακή κατάσταση, πως θα ανεβούμε την κλίμακα 9 σαν ανάσταση ανθρώπου ; … [9 τὸ δὲ ἀνέβη τί ἐστιν εἰ μὴ ὅτι καὶ κατέβη πρῶτον εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς; 10 ὁ καταβὰς αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν, ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα. (Εφεσ.δ’) … αμήν συνοδοιπορούντες τρέχοντες ο καθένας τον προκείμενον αγώνα πίσω από Τον αρχηγό και τελειωτή της πίστεώς μας…].

Μπορεί ο στόχος να είναι οστέα τεταπεινωμένα αλλά προηγείται ο μαλακός χόνδρος. Το έμβρυο (σαν ΠΔ προετοιμαστική) που σαν δεξί ωτίον ΔΕΝ πρέπει να αποκοπεί, όπως άστοχα έπραξε και παρατηρήθηκε από Τον Κύριο ο απ.Πέτρος που απέκοψε αυτό από τον δούλο του αρχιερέα, Μάλχο (μαλακός χόνδρος). Απαραίτητες και οι δύο φάσεις που ολοκληρώνουν τον άνθρωπο. Και την σπείρα από ευαγγελισμό σύλληψη έως γεννήσεως (9μηνο) και την 33χρονη πορεία Του.

Παρότι πολέμιος εμπειρότατος, και στις δύο φάσεις νικάται κατά κράτος με την ενέργεια του σταυρού που προτυπώνουν στην ΠΔ οι άοπλοι ισραηλίτες και τυπώνουν μετά και με Χριστό, οι δούλοι και υπηρέτες και τέκνα Κυρίου. Αμήν να μας συγκαταριθμεί αμήν να ευλογεί εισόδους και εξόδους.... και δίνει διάκριση ποιος αόρατος οδηγός επιβαίνει και χρησιμοποιεί όλα τα σχήματα (γραπτό και προφορικό λόγο, όλα τα γράμματα και όλοι οι αριθμοί.... κι όχι μόνο απομονωμένα το 6 ή 9 που συμπυκνώνει βέβαια τις κινήσεις) σαν προσέγγιση αντί απομάκρυνσης εξαρτώμενο από το ανάλογο πνεύμα. Ευθές αγιοπνευματικό ή πλάνο παρότι ''χρησιμοποιούν'' τα ίδια λόγια (Γραφών) αιρετικοί και ορθόδοξοι. Κύριε φώτισε!!

Όλοι οι άγιοι μιλάνε για την αμετεώριστη παραμονή του νου στην καρδιά (δια XC και εν XC) αλλά αυτός είναι ο σκοπός. Η κυκλική κίνηση του νοός. Με σκοπό και δρόμο για τον σκοπό, που είναι η ελικοειδής (9) κίνηση του νοός σύνολο ευθείας και κυκλικής και τα δυο άγια (κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή), ο άγιος Πορφύριος ξεκινά από την κεφαλή (σαν ‘’άσκηση’’ νηπίων) όσο αμετεώριστα και χωρίς φαντασία, συμμαζεμένοι, (μπορούμε χάριτι) να συγκεντρωνόμαστε στο όνομα Κυρίου (και ευχή). … Η ζημιά που προξενεί ο μετεωρισμός κατά τη διδασκαλία του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού.

Διαδρομή και προϋπόθεση αυτογνωσίας και θεογνωσίας... όπως παραινεί ο μέγας Βασίλειος ... όταν ο νους δεν σκορπίζεται στα εξωτερικά πράγματα, ούτε διαχέεται στο κόσμο από τίς αισθήσεις, γυρίζει στον εαυτό του και μέσα από τον εαυτό του ανεβαίνει στην έννοια του Θεού·

Από την βάση της σπονδυλικής στήλης σπερματικά σαν έμβρυο, και από τον εγκέφαλο (αρχή ενσάρκωσης) εντοπίζεται η αφετηρία για να οδηγήσει τον λαό Του στην βασιλεία και καρδία. Έτσι, όσο εμείς γινόμαστε ναός Του, τόσο θα εμπεριπατεί μαζί μας, αρκεί να διακρίνουμε το σκότος από το Φως, τα είδωλα από την Αλήθεια και θέλουμε Αυτά…. τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; 15 τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; 16 τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. (Β’Κορ.ς’)

Όσο επικαλούμαστε Τον Κύριο, η ευχή και η χάρις Του παντοδυνάμου Ονόματος, αλλοιώνουν νου (κάνοντάς τον χριστοφόρο, ως επί πώλου όνου**) και εγκέφαλο. Οπότε, αφενός μας εξάγει εξ αιγύπτου, μας εξάγει από τα είδωλα και το σαρκικό φρόνημα και μας ‘’καλωδιώνει’’ με τον Θεό και αφετέρου σπάζει τα δεσμά** του άλλου. Αυτήν την διάλυση των δεσμών την βλέπουμε (αμήν και να την βιώνουμε) ενάντια στον ηρώδη (δερμάτινος) που χαίρεται να φυλακίζει τον απ.Πέτρο*** (και πράξη μας).

---

μέσα στον κόσμο, δεν είναι όλοι ορθόδοξοι, έχοντας κάθε ελευθερία άρνησης εξ απιστίας / δυσπιστίας στην επίκληση Του Ονόματός Του για την καλή του (για μας θεϊκή, ούτε καν απλά θετική) αλλοίωση.

Οι κοσμικοί χωρίς ''θρησκευτική'' παιδεία θα ανέβουν μέχρι το think positive και θετικές σκέψεις και μέσω αυτών σίγουρα θα υπάρξουν μικροαλλοιώσεις, αλλά δεν αρκεί. Άλλοι πάλι, εμβαθυντές αλλά με στρεβλωμένη εσωτερικότητα, επικαλούνται για τις αλλοιώσεις τους το ''ΟΜ''... σέρνοντας το ένα φωνήεν ή το άλλο σύμφωνο για επιβολή αλλαγής εντός ή εκτός εαυτού. Όντως με αυτό γίνεται συντονισμός και παρατηρούνται κάποιες αλλαγές, αλλά αυτές έχουν ένα κοινό άξονα. Το γενηθήτω το (κοσμικό, ενδοσυμπαντικό άρα σκιώδες σαν μέσα σε μήτρα) θέλημά ΜΟΥ που καμμία σχέση δεν έχει με το σταυρικό γενηθήτω Κύριε το θέλημά ΣΟΥ. Δύο θελήματα κάθετα αντίθετα μεταξύ τους, όσο το Μ - Σ.... όσο η ΓΝΩ(Μ)Η και η ΓΝΩ(Σ)Η. Όσο το σαρκικό φρόνημα και το πνευματικό. ...και χωρίς σταυρό, όποια αλλαγή κι αν φανεί είναι υπό τον κοσμοκράτορα, αποκομμένα με την έννοια δαιμονικά. Ενδοσυμπαντικά (Ο), ενδομήτρια με αχνό φωτισμό, εν σκότει... που θέλει Μετάνοια για να αρχίσει να ανατέλλει (εισέρχεται στον κόσμο μας) ο άλλος Ήλιος...

Έτσι, αν κάποιος θέλει να περάσει από το ένα (έρπων) στο άλλο που υψώνει τον άνθρωπο άνω του κόσμου τούτου, και εξαχθεί εκτός της σκοτεινής μήτρας για να γεννηθεί και ζήσει εν XC, ας ακούσει και πιστέψει και επικαλείται το παντοδύναμο, το υπέρ παν όνομα Του Ιησού... κατά τα (της ΠΔ)* ... ὅτι κραταίωμά μου καὶ καταφυγή μου εἶ σὺ καὶ ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὁδηγήσεις με καὶ διαθρέψεις με· ἐξάξεις με ἐκ παγίδος ταύτης, ἧς ἔκρυψάν μοι, ὅτι σὺ εἶ ὁ ὑπερασπιστής μου, Κύριε. (ψαλμ.λ') ... ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ρῦσαι ἡμᾶς καὶ ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου,... (οη') ...ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με... (ρμβ')

και της ΚΔ.. το πρακτικά αγιαστικό εκ πείρας των αγίων ότι... 9 διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, 10 ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι ᾿Ιησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων, 11 καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος ᾿Ιησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ πατρός. (Φιλιπ.β')

---

* Το όνομα Του Κυρίου στο ψαλτήρι

ευχή (53)

προσευχή (103)

---

* (με το αστράκι να έχει σημειωθεί στο προηγούμενο άρθρο) … μεταξύ πολλών σημείων στην αναφορά του αγιορείτου μοναχού… και αυτό …. Ένας άνθρωπος που δεν προσεύχεται, μπροστά σε μια ξαφνική άσχημη είδηση, καταρρέει από τον πανικό (η Αμυγδαλή υπερλειτουργεί)* Ο άνθρωπος της προσευχής, όμως, αντιδρά με ψυχραιμία. Όχι επειδή είναι αδιάφορος, αλλά επειδή η προσευχή έχει «χαμηλώσει την ένταση» του συναγερμού στον εγκέφαλό του. Το αποτέλεσμα: η βιολογική κυριαρχία της Ειρήνης πάνω στο Χάος.

…Εκπέσαμε από το φάος στο χάος γενόμενο αυτό η κοινή βάση και αφετηρία όλων των ανθρώπων… το κατέναντι του πρώτου σχήαμτος… ευχόμενοι να επιστρέψουμε στο πρότερο κάλλος. Ψαυστά βιολογικά, ιχνηλατίσιμα με τους παραπάνω οδοδείκτες και προσέγγιση αυτών, ψυχή τε και σώματι…

** διάρρηξη δεσμών κατά το ψαλμικό… καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἔσωσεν αὐτοὺς καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ σκότους καὶ σκιᾶς θανάτου καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν διέρρηξεν. ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, ὅτι συνέτριψε πύλας χαλκᾶς καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συνέθλασεν…. (Ψαλμ.ρς’)

Συγχρόνως αρχής γενομένης από της Κυριακής των Βαΐων επιτελών Ο Κύριος την συνανύψωσή μας μαζί Του, από την γη στον ουρανό, όπως διαβάζουμε την Κυριακή Βαΐων... δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ, καὶ τῇ ἕλικι τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ, πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολὴν αὐτοῦ, χαροποιοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου.... …. Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ως βαθμίδες της κλίμακος της κρίσεως, με κορυφή την ανάσταση …

Μάλιστα, κυκλοφορεί μια πρόσφατη μελέτη, πως, δύο ώρες σιωπής την ημέρα μπορούν να ενεργοποιήσουν την παραγωγή νέων νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο … για να βάλουμε αρχή ‘’παράδοσης’’ αυτού (εγκεφάλου) από την αρά και ταραχή στην χαρά Του Κυρίου και ακούσουμε το είσελθε δούλε αγαθέ στην χαρά Του Κυρίου σου…. Όσιος Εφραίμ ο Σύρος: " Υπέρ πάντα αγάπησον την σιωπήν" (σ.σ. αποφυγή θορύβου) ….

*** ...Τὴν ἡμέρα αὐτὴ τελοῦμε τὴν προσκύνηση τῆς τιμίας ἁλυσίδας τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Πέτρου, μὲ τὴν ὁποία τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ἔριξε στὴν φυλακὴ ὁ τετράρχης Ἡρώδης... προσκύνηση αλύσεως απ.Πέτρου (16 Ιαν)

ο τετράρχης Ηρώδης... που κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή ηρώδης σημαίνει δερμάτινος.... δεν είναι άλλος από τον παρά πόδα του κοσμοκράτορα και ''άρχοντα'' του 4, όχι όμως και της πεμπτουσίας και ψυχής μας... και η ωδή στην Ήρα (του φθόνου της ζήλιας...) που καλό θα ήταν να εντοπιστούν στην καθημερινότητα της ζωής μας και μην μείνουν απλά ιστορικά γεγονότα, εκτός ημών…. …Καὶ ὁ Πέτρος γενόμενος ἐν ἑαυτῷ εἶπε· Νῦν οἶδα ἀληθῶς ὅτι ἐξαπέστειλε Κύριος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἐξείλετό με ἐκ χειρὸς ῾Ηρῴδου καὶ πάσης τῆς προσδοκίας τοῦ λαοῦ τῶν ᾿Ιουδαίων. (Πράξ.ιβ’)

Θεόσδοτη είναι η λύση των δεσμών από τον άγγελο και το ανάστα εν τάχει… θεόσδοτη και η λύση της αφωνίας της κεφαλής μας (στον τύπο του προφ.Ζαχαρία) δια της εξομολογήσεως και όσο κυοφορούμε σαν σώμα (αγ.Ελισάβετ) την μετάνοια (αγ.Ιωάννη Πρόδρομο)…. μέσα σε κάθε λόγο και προσέγγιση του ρδ’ ψαλμού

Στον κόσμο μας, μπορεί να φαίνεται (ακόμη και να ισχύει) μια υπερκινητικότητα των αντιθέων δυνάμεων (όπως υπερλειτουργεί η αμυγδαλή), αλλά η πρόταση και η λύση έρχεται από τον ίδιο τον πρωτοκορυφαίο απόστολο Πέτρο …. 8 νήψατε, γρηγορήσατε· ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ.…. (Α’Πετρ.ε’8). Στην ουσία όμως, ακινητούν όλα τα είδωλα κάτω από τους πόδες Του Κυρίου που… μέσα στην εκκλησία ισχύει το… ο τον θάνατον καταργήσας τον δε διάβολον καταπατήσας. Σχήμα… που μπορείτε να ‘’δείτε’’ στην έντυπη έκδοση και στο αχειροποίητο οπισθόφυλλο της μύησης και ορθοδοξίας… και που μόνο μέσα σε Αυτήν βιώνεται η αρχή της ελικοειδούς και ευθείας ανόδου και θεραπείας μας (3) και η τελειότητά της…. αρχή ινδίκτου και αρχή θεραπείας…

Η ακινησία και αναισθησία των ειδώλων, επιβεβαιώνεται στους ψαλμούς …τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν, ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων·
στόμα ἔχουσι, καὶ οὐ λαλήσουσιν, ὀφθαλμοὺς ἔχουσι, καὶ οὐκ ὄψονται,
ὦτα ἔχουσι, καὶ οὐκ ἀκούσονται, ρῖνας ἔχουσι, καὶ οὐκ ὀσφρανθήσονται,
χεῖρας ἔχουσι, καὶ οὐ ψηλαφήσουσι, πόδας ἔχουσι καὶ οὐ περιπατήσουσιν, οὐ φωνήσουσιν ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν. ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτοῖς…. (ψαλμ.ριγ’ και ρλδ’) αμήν φύγωμεν… αμήν να βάλουμε αρχή μετανοίας….

(1) κάθε παρατήρηση με τους εξωτερικούς οφθαλμούς, κάθε μελέτη, κάθε ''αντίληψη'' (και γνώση) με τηλεσκόπια (προς τον μακρόκοσμο) και μικροσκόπια (προς τον μικρο-μικρόκοσμο) αλλά και δια γυμνού οφθαλμού, αφορούν την έξω ζωή. Την Εύα (Γεν.γ'20) που εξήλθε εκ της πλευράς του ΑΔΑΜ. Είναι όραση προς τα έξω και στα εκ διαχύσεως στοιχεία του κόσμου τούτου. Όντας ο άνθρωπος (ΑΔΑΜ) στο κέντρο του κόσμου στρέφει τον νου του προς τα έξω. Η ενδοσκόπηση αφορά την έσω Ζωή. Αυτή ''εξέρχεται'' εκ της πλευράς του δευτέρου ΑΔΑΜ (Χριστού) και βοηθά τον άνθρωπο (δια της μετανοίας) να στρέψει τον νου εντός, μαζεύοντας τον νου στο υπερφυσικό Κέντρο εν ημίν. Σε αυτήν την γνώση (επίγνωση αληθείας) κέντρο, δεν είναι το εγώ του ανθρώπου, υπερφίαλο και αποκομμένο (δαιμονικό) όπως προς τα έξω φαντάζει, αλλά Ο Τριαδικός Θεός. Ένδειξη, ακόμη και απόδειξη της μεταστροφής, η σταδιακή έως πληρότητος ενασχόληση με τα χάλια μας από την ιδιαιτέρως ψυχοβλαβή για τους αγίους, κατάκριση οποιουδήποτε...

σαν να μην ενδιαφερόμαστε για την κατασκότεινη σπηλιά και οίκο μας αλλά να στεκόμαστε στα παράθυρα παρακολουθώντας και σχολιάζοντας ακόμη και θυμώνοντας για το τι κάνουν οι γείτονες.... μια κατάσταση εντελώς διαφορετική από το να μπει έστω και μια ακτίνα Φωτός μέσα στο σπίτι, ικανή όμως να μας δείξει αράχνες σκόνες αταξίες... κι όσο εισέρχεται το τέλειο Φως εν ημίν, τόσο διακρίνουμε την ατέλειά μας... μακάρι να στρέφουμε την προσοχή μας έσω και μεριμνούμε για την υποδοχή και ανάπαυση του μεγάλου Ενοίκου, αισθανόμενοι αναξιότητα, ταπεινούμενοι, καθαριζόμενοι ευλογούμενοι... αμήν ελθέ και σκήνωσον και καθάρισον...

Τα ανευρισκόμενα στοιχεία αληθείας ως λόγοι καλούνται να γίνουν οδοδείκτες και εντοπισθούν μέσα μας.... όπως από τα ιστορικά πρόσωπα υπάρχει η μεθοδολογία των μυστικών αγίων, που γίνεται η αναγωγή στα εντός... Χαρακτηριστικά ο άγ.Μάξιμος ομολογητής εντοπίζει την ταυτότητα της ψυχής και φύσης του καθενός στην .... Σαμαρείτιδα και εκείνη που πήρε τους εφτά αδελφούς ως άνδρες της, σύμφωνα με τους Σαδδουκαίους, και η αιμορροούσα, και εκείνη που έσκυβε στη γη, και η κόρη του Ιαείρου, και η συροφοινίκισσα δηλώνουν και την ανθρώπινη φύση στο σύνολο της και την ψυχή του κάθε επί μέρους ανθρώπου και κάθε μια σημαίνει, σύμφωνα με τη διάθεση που υπόκειται στο πάθος, τόσο τη φύση όσο και την ψυχή... (Πώς δικαιολογούνται οι πέντε άνδρες της Σαμαρείτιδας και ο έκτος που δεν ήταν άνδρας της; ).

Αμήν περνώντας από τα έξω στα έσω, από κάθε έξω εκτυπωμένο λόγο οδοδείκτη στην εν-τύπωση έσω Του τέλειου Λόγου (αμήν μορφωθεί εν ημίν), αρμονικά από την φιλοσοφία στην φιλοκαλία ''εκμεταλλευόμενοι'' φυσικό νόμο και Γραπτό, τους ισότιμους διδασκάλους μας, προφ.Μωυσή και προφ.Ηλία προς μεταμόρφωση, θεοπτία και την πνευματική τελειότητα με την παραπάνω προϋπόθεση για να ''φανούν'' οι δεσμοί και επιτευχθεί η ένωση...

σαν από κλεψύδρα να μεταγγιστεί και πληρωθεί και εκτελεστεί το εξωτερικά ιστορικό γεγονός του φωτισμού από σκότους εν ημίν.... (μη μένοντες στην έξω φωταγωγία και γνώσεις, την στιγμή που εντός ισχύει σκότος και άγνοια Θεού...). Αμήν προοδεύοντας στην αναδημιουργία οικοδομούμενοι χάριτι... [Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου

Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου στην παλαιά και καινή διαθήκη] ... 6 ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ. 7 Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, .... 10 πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ. 11 ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν. (Β΄Κορινθ.δ')

Αμήν δι ευχών του αγίου... Φιλοσοφίᾳ κοσμήσας τὸν βίον σου, θεοσοφίᾳ σαυτὸν κατελάμπρυνας, ὅθεν ἐν ἀμφοτέροις εὐδοκιμῶν, τῇ καλῇ ὁμολογίᾳ ἐπεσφράγισας ἀμφότερα, τρισόλβιε Μάξιμε. Παρρησίαν οὖν ἔχων πρὸς Χριστὸν τὸν Θεόν, ἐκτενῶς ἱκέτευε ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Να βρεθεί ο Άβελ (κυκλική κίνηση νοός) και ο Κάιν και ο ΣΗΘ (τήρηση εντολών και ευθεία κίνηση νοός) σύνολο ελικοειδής, αλλά και ο Αβραάμ και ο Ζαχαρίας και η Ελισσάβετ με τον κυοφορούμενο Ιωάννη Πρόδρομο μέσα στο δικό μας (ο καθένας) οστράκινο σκεύος ... κι ο Ηρώδης κι ο προφ.Ηλίας και ο Ιούδας κι ο Ιωάννης ''πρέπει'' να βρεθούν εντός, ο καθένας με τα νοήματά του... και τέλος, με την ''φυσική'' συμπύκνωση πάνω στο σώμα μας, ανευρίσκεται (ψηλαφείται, οικειούμαστε και ενωνόμαστε - καλωδιωνόμαστε) με Τον Δημιουργό και δι Αυτού, με όλη την ορατή και αόρατη δημιουργία, οπότε και Ο Σταυρός και οι ελίξεις (9 και 6) περί ων ο λόγος στο άρθρο, αντιστοιχεί σε μια μικρή προσέγγιση για την σημασία τους και κίνησή μας προς τα ωφέλιμα άνω και έσω..., αποφεύγοντας αντίστοιχα τα κάτω και έξω.

(2) Ο άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής με πολλή σαφήνεια περιγράφει πως ο νους με την ευχή καθαρίζει τη ψυχή από τις συγκαταθέσεις των εμπαθών λογισμών: «Κρατών ως όπλον το όνομα Ιησούς μαστίζει τους πολεμίους, άχρις ότου τους βγάλη όλους απ’ έξω, τριγύρω στο περικάρδιον· * και υλακτούσιν και αυτοί ως άγριοι κύνες. Ο δε νους αρχίζει να καθαρίζη την βρώμαν και όλην την ακαθαρσίαν, όπου είχον μολύνει οι δαίμονες με τας συγκαταθέσεις όπου είχομεν κάμει εις ό,τι κακόν και εφάμαρτον… Και όλο αγωνίζεται να ρίχνη έξω τες βρώμες, όπου αυτοί διαρκώς ρίχνουν μέσα. Έπειτα ως οικονόμος φέρει τροφάς αρμόζουσας προς φωτισμόν και υγείαν ψυχής».