Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026

για τα σχήματα 6 και 9 μέσα στην φύση στην εκκλησία, στις Γραφές, στην παράδοση, στο σώμα…

…μετά τις ελίξεις του 6 και 9 εν ημίν που αναλύθηκαν στο … συνειρμικά σχόλια πάνω στην νευροβιολογία της προσευχής… δυο ακόμη σκέψεις, χωρίς να είναι αυτές απαραίτητες ή πρωτεύουσες, παρά μόνο συνειρμικά εκφραζόμενες. Είναι πέραν γνώσης βίωμα, γιατί χωρίς αυτά παραμένουμε ακίνητοι εν XC, μη συγ-κινώντας μας ο θείος έρωτας που μας ανεβάζει (9) σαν ακριβή θεοπτία στην κεφαλή (ο) ούτε η θεία αγάπη που μας κάνει συγκαταβατικούς σαν Τον Εαυτό Του που κατέβηκε (6) από αγάπη, Εκείνος για τον άνθρωπο και ανθρωπότητα κι εμείς συγχωρετικά και με ενδιαφέρον στην πράξη, για τον συνάνθρωπο. 

Μοιάζουν με αριθμούς αλλά η φύση, η παράδοση και οι Γραφές είναι γεμάτες… Αυτά τα λίγα που θα ακολουθήσουν εντάσσονται σαν  προσέγγιση στην άγνωστη και υποτιμημένη γλώσσα των αγγέλων (σημαδιών). Εύχομαι τελικά, να αποβούν έστω και λίγο βοηθητικά.

Ο Ζακχαίος … ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. 4 καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν… (Λουκ.ιθ’). 

Εδώ, η Αγία Γραφή αναφερόμενη στην ηλικία δεν εννοεί τους ‘’κύκλους’’ πέριξ του φυσικού ηλίου (που καθορίζουν την κοσμική ηλικία) αφού ο Ζακχαίος δεν ήταν νεαρός αλλά ‘’κοντός’’, αλλά την πνευματική ηλικία η οποία μετρά τις έλικες πέριξ Του Ηλίου. Αυτές οι ελίξεις υψώνουν τον άνθρωπο πάνω από τον όχλο, ώστε να ‘’δει’’ Τον Χριστό. Κι ο Ζακχαίος και ο καθένας μας ‘’πρέπει’’ για να Τον δει, να ανέβει πάνω από τους δερμάτινους χιτώνες (συκή) και πάνω από την κοσμική σοφία και φρόνημα (μουριά ή μωρία)… ‘’ακολουθώντας’’ την ανοδική πορεία ως ευθεία (Ι – Ιησού, την κυκλική κίνηση του νοός) και ελικοειδή (θ-9, μαζί με την προηγούμενη απαραίτητη, την ευθεία κίνηση εκ των δημιουργημάτων Στον Δημιουργό). Κινήσεις προς την κορυφή, παραδίδοντάς μας και συμβολικά το κεφάλαιο του απ.Λουκά, ιθ’.

Καλό είναι να ‘’σταυρωθεί’’ η κεφαλή (ο) και φιλοξενήσει τον θείο έρωτα και θεία αγάπη του Ιησού (888)… Επειδή ο Σταυρός είναι η  δόξα των αγγέλων και συγχρόνως το τραύμα των δαιμόνων η βιούμενη κατάσταση αλλά και η κατάληξη εξαρτάται από τις δύο μόνο αντιτιθέμενες επιλογές… Χριστόφιλος ἢ Χριστομάχος Τοῦ Ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς. Από την μία η γνώση και το βίωμα σαν μετοχή και από την άλλη η άγνοια… Η μεγαλύτερη αμάθεια είναι να μη γνωρίζουμε τον Θεό (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς). 

Γράφτηκε πολλές φορές και επαναλαμβάνεται άλλη μία, ότι αυτές τις κινήσεις θα τις δούμε μυστικά στην εκκλησία… και σαν 9, πέριξ της Αγίας Τραπέζης στην κίνηση του ιερέα εξόδου (με το θυμιατό, το ευαγγέλιο κλπ) και σαν είσοδο το 6 επί του εδάφους* της. 9 στην κεφαλή (ιερό) και 6 στο σώμα (κυρίως ναό)… ακολουθώντας (κι όχι παρακολουθώντας) αυτές τις δύο κινήσεις δεχόμαστε μια πρόσκληση συγ-κίνησης. Με την μεγάλη είσοδο να αναπαριστά (επαναλαμβάνει) την Κυριακή Βαΐων, Ο Κύριος καλεί τον πιστό προς συνανύψωσή Του… στο σύνολο όλα εν XC και σημειολογικά, το 9 και το 6 εν Ιησού ( 8 ) όπου στο μέσον (ως Μεσσίας) κείται Ο ΙΗΣΟΥΣ = 888, μεταξύ 999 (ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ) και ΙΑΠΕΤΟΣ (666) αντίποδας αληθοφανής ποιητής ουρανού και γης. 

Σημείο συναντήσεως Ο Κύριος (τα πάντα εν πάσι) Ο Καταβάς προς ενσάρκωση και αναβάς προς Σταύρωση…  Ο πάντα εσταυρωμένος στο θέλημα Του Πατρός… 

Ανήλθες επί σταυρού Ιησού, ο καταβάς εξ ουρανού, ήλθες επί θάνατον, η ζωή η αθάνατος, πρός τούς εν σκότει, τό φώς τό αληθινόν, πρός τούς πεσόντας, η πάντων Ανάστασις, ο φωτισμός, καί ο Σωτήρ ημών, δόξα σοι. 

κι άλλες φορές εντοπίζουμε την περιφορά τρις, κάτω από Τον Παντοκράτορα 6 μεν επί εδάφους (αριστερόστροφα, αντίθετα της φοράς του χρόνου κρόνου και φθοράς) αλλά ως προοπτική ελικοειδούς ανάβασης 999, στην κορυφή (τρούλλο και εκ γης προς ουρανό)… το ‘’ζούμε’’ και σαν προδιαγραφή του ορθόδοξου γάμου που αν θελήσει το ζεύγος να συνοδοιπορήσει με Τον Χριστό που δεχτήκαμε στο μέσον μας με το Ησαΐα χόρευε (τρις περιφορά) μας ανεβάζει από την γη στον ουρανό, με την προϋπόθεση αν θελήσουμε να στρέψουμε την προσοχή μας προς τα έσω, μη μένοντας εξωστρεφείς, σαρκικοί και κυνηγοί πρόσκαιρων εξωτερικών χαρών, αντί του έσω θησυαρού… Το ίδιο ισχύει και στην ιερωσύνη [πάλι με το Ησαΐα χόρευε (9/5). Φυσικά και δεν είναι ‘’τυχαία’’ η ημέρα εορτής του προφήτου… ως Μάιο (5) και 9 του μηνός… μια πορεία προς την πεμπτουσία μας και σταυρό (μετάνοια και ακριβή αυτογνωσία) και δι αυτού προς τα άνω και θεογνωσία, ελικοειδώς 9… . Αμήν δι ευχών και ενεργείας όλων των αγίων και εξαιρέτως Της Θεοτόκου που το 44μΧ (το αγιοπνευματικά τέλειο πρόσωπο και πρότυπο όλης της ανθρωπότητος) η ηλικία Της ήταν 59 ετών (έχοντας αυτά αναλυθεί σε άλλο άρθρο…]. 

Όντας η εκκλησία, Σώμα Χριστού ό,τι βλέπουμε μέσα σε Αυτό και η συμμετοχή μας (συγ-κίνηση θετική, ακολούθηση Του Κυρίου ή ακινησία ακόμη και απομάκρυνση από Την κορυφή) σε θεωρία και πράξη, ΔΕΝ είναι αποκομμένο από τον κύριο αγωνιστικό χώρο που είναι η καθημερινότητά μας. Τα εκτός φυσικών ορίων και εντός της εκκλησίας γεγονότα και αντιμετωπίσεις, είναι αλληλοεξαρτώμενα. 

Η παρουσία μας μέσα στο Σώμα Χριστού και Μητέρα, μοιάζει με την παρουσία μας ως έμβρυα μέσα σε μήτρα, με σκοπό την αναγέννησή μας. Κάθε τι σύμφωνο και κάθε ασύμφωνο με Τον Λόγο, κάθε αντιμετώπιση, συμπυκνώνεται μέσα στο Σώμα Χριστού... επί μιας κλίμακας από την γη στον ουρανό, μετά σώματος ανάβαση ή κατάβαση... επί του πρακτέου οι κινήσεις του νοός, η προβολή και συμπύκνωσή τους μέσα στην εκκλησία και η σχέση τους με την κρίση 

--- 

* γραμματολογικά, σοφά ελληνικά, ΕΔΑΦΟΣ = ΟΦΙΣ = ΤΡΟΜΟΣ… με αυτήν την ταυτότητα να δίνει ένα καλό ερέθισμα να επιλέξουμε την άνοδο προς Κύριο παρά να μείνουμε στο έδαφος είτε σαν τυπικοί φαρισσαίοι (προ και μετά Χριστόν με ίδια την κατακριτέα υποκρισία πέραν όλων των αμαρτιών και το φαίνεσθαι, που νομοτελειακά προκαλούν τα ουαί… επισκέπτες απλά στην εκκλησία σαν κοινωνική ‘’υποχρέωση’’ ή ακόμη χειρότερα να ελχθούμε χωρίς Χριστό, χωρίς Σταυρό από τον χξς’ και ‘’χριστό’’ ξένο σταυρού ακόμη χαμηλότερα,  στο υπόγειο. Εκεί ο τρόμος (κατέναντι της εδέμ, εν σκότει) εκεί ο έρπων δηλητηριώδης όφις … 

[Όταν μέσα στην κεφαλή (ο) και ζωή μας, πνέουν μόνο επιθυμίες και άλλοι άστοχοι έρωτες αλλά και ψευδεπίγραφες, χωρίς Σταυρό ‘’αγάπες’’ είναι φυσικό επόμενο ότι κενός από Χριστό, νους και καρδία συζεί με κενά είδωλα, ζει χωρίς ουσία, θεωρεί ως ‘’καλό’’ τον  αντικατοπτρισμό της όασης παρότι αυτή δεν του παρέχει ξεδίψασμα και ξεκούραση…] Κύριε ελέησον!! Γιατί, όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης… (αγ.Νικολάου βελιμίροβιτς) και δεν έχουμε προλάβει από την παρούσα ζωή να εξ-υπνήσουμε εκ του ζοφερού ύπνου της αμαρτίας, θα είναι πολύ αργά και δυστυχώς ανεπανόρθωτα….

---

Π(Υ)Ρ, (Υ)ΔΩΡ και το εν χώναις θαύμα (6/9) …

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου