Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

ψυχική αγνότητα για να αναπαύεται η χάρις

Πώς επανέρχεται, Γέροντα, ο άνθρωπος στην προπτωτική κατάσταση;

– Πρέπει να εξαγνισθεί η καρδιά.

Να αποκτήσει την ψυχική αγνότητα, δηλαδή ειλικρίνεια, τιμιότητα, ανιδιοτέλεια, ταπείνωση, καλοσύνη, ανεξικακία, θυσία. Έτσι συγγενεύει ο άνθρωπος με τον Θεό και αναπαύεται μέσα του η Θεία Χάρις.

Όταν κάποιος έχει την σωματική αγνότητα, αλλά δεν έχει την ψυχική αγνότητα, δεν αναπαύεται ο Θεός σ’ αυτόν, γιατί υπάρχει μέσα του πονηρία, υπερηφάνεια, κακία κ.λπ.

Τότε η ζωή του είναι μια κοροϊδία.

Από εδώ να ξεκινήσετε τον αγώνα σας: Να προσπαθήσετε να αποκτήσετε την ψυχική αγνότητα.


---


...Έναν άνθρωπο αν τον δεις σαν ψυχή, σαν άγγελο ανεβαίνεις αγγελικά στον Ουρανό και η ζωή σου είναι πανηγύρι .. Αν τον δεις σαρκικά, κατεβαίνεις στην κόλαση..


---



Δεν φτάνει μόνο η προσευχή. Το να καίει κανείς κιλά λιβάνι, όταν προσεύχεται αν ο νους του είναι γεμάτος από κακούς

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Για την σύλληψη της Παναγίας από την αγία θεοπρομήτορα Άννα


Απόστολος 9 Δεκ

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Δ´ 22 - 27
22 γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας.23 ἀλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας δι’ ἐπαγγελίας.24 ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα. αὗται γάρ εἰσι δύο διαθῆκαι, μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλείαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν Ἄγαρ· 25 τὸ γὰρ Ἄγαρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ, συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἰερουσαλήμ, δουλεύει δὲ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς· 26 ἡ δὲ ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶ μήτηρ πάντων ἡμῶν. 27 γέγραπται γάρ· εὐφράνθητι στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ῥῆξον καὶ βόησον ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα.

Ευαγγέλιον: 
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 16 - 21
16 Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας καλύπτει αὐτὸν σκεύει ἢ ὑποκάτω κλίνης τίθησιν, ἀλλ’ ἐπὶ λυχνίας ἐπιτίθησιν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι βλέπωσι τὸ φῶς. 17 οὐ γάρ ἐστι κρυπτὸν ὃ οὐ φανερὸν γενήσεται, οὐδὲ ἀπόκρυφον ὃ οὐ γνωσθήσεται καὶ εἰς φανερὸν ἔλθῃ. 18 βλέπετε οὖν πῶς ἀκούετε· ὃς γὰρ ἐὰν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ, καὶ ὃς ἐὰν μὴ ἔχῃ, καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ. 19 Παρεγένοντο δὲ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠδύναντο συντυχεῖν αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον. 20 καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ λεγόντων· Ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω ἰδεῖν σε θέλοντες. 21 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν πρὸς αὐτούς· Μήτηρ μου καὶ ἀδελφοί μου οὗτοί εἰσιν οἱ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούοντες καὶ ποιοῦντες αὐτόν.
  
και... μετά τα ''φυσικά'' τέκνα, που απλωνόντουσαν οριζοντίως και κατακυρίευαν την γη, δια της συλλήψεως της Θεοτόκου από την αγία θεοπρομήτορα Άννα, ανοίγει η ευτεκνία η πνευματική. Η κάθετος. Μια απαραίτητη ευτεκνία που δι Αυτής, ''πολιορκείται'' και κατακτάται ο ουρανός, όπου πατούν πόδες πραέων. Αναφέρθηκε από την ΠΔ στην Γένεση η ευλογία του Θεού, αυξάνεσθε και πληθύνεσθε, αλλά !! ο Αδάμ ‘’έγνω’’ την Εύα, μετά την πτώση.

Η καθ’ύλην ευλογία ήταν για τις αρετές που απαθώς κατακτούνται. Έτσι, όπως μας διασαφηνίζει ο γέροντας Παΐσιος, η υπέρμετρος απάθεια του ζεύγους Ιωακείμ και Άννης (Hannah = εύνοια, χάρη) ήταν η καλή αιτία απόδοσης του υπέρτιμου εξ αυτών, καρπού, του δοχείου της χάριτος Θεοτόκου.       

Αυτά τα τεκνία (χαρίσματα) κι αυτής την ατεκνίας την λύσιν δι ευχών να μας

Η Θαυματουργή Αγία Εικόνα της Παναγίας Ιεροσυλιμίτισσας

Η Θαυματουργή Αγία Εικόνα της Παναγίας Ιεροσυλιμίτισσας έχει αγιογραφηθεί τον 19ο αιώνα. Φέρει χρονολογία 1870 και έχει το εξής ιστορικό:
Υπήρχε τον καιρό εκείνο μία αγιογράφος Μοναχή ονόματι Τατιανή, της Ρωσικής Ιεράς Μονής της Μυροφόρου Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, που βρίσκεται στους πρόποδες του απέναντι της Ιερουσαλήμ Όρους των Ελαιών.
Είδε η Τατιανή καθώς κοιμόταν το εξής Όραμα: Είδε ότι την επισκέφθηκε στο κελλί της μία άγνωστη Μοναχή, η οποία της είπε: «Αδελφή Τατιανή, ήλθα να με ζωγραφίσεις».
Η Τατιανή απάντησε: «Ευλόγησον, αδελφή, αλλά εγώ είμαι αγιογράφος και όχι ζωγράφος». Και η Επισκέπτρια της λέγει: «Τότε να με αγιογραφήσεις».
Η Τατιανή εξεπλάγη με το θάρρος της ξένης και απεκρίθη: «Δεν έχω ξύλο

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

γέροντος Πορφυρίου (για τον 90ό ψαλμό)

Μοῦ λέει κάποια φορὰ ὁ Γέροντας, «ἔχω μία κασέτα ἐκεῖ. Πάρε την καὶ βάλε τη στὸ μαγνητόφωνο». Τὴν ἔβαλα καὶ ἄκουσα τὴ φωνὴ τοῦ Γέροντα ποὺ διάβαζε ἕναν ψαλμό.

«Ἦρθε ἐδῶ ἕνας νεαρὸς φοιτητὴς ἀπὸ τὴν Πάτρα», μοῦ ἐξήγησε, «ὁ ὁποῖος εἶχε ψυχολογικὰ προβλήματα καὶ τὸν κράτησα μερικὲς μέρες. Τώρα εἶναι καλύτερα. Προχθὲς μοῦ λέει, “σὲ παρακαλῶ, Γέροντα, νὰ μοῦ γράψεις ἕναν ψαλμὸ στὸ μαγνητόφωνο, γιὰ νὰ βάζω νὰ τὸν ἀκούω”. Λέω, “φέρε τὸ Ψαλτήριο καὶ ἄνοιξέ το σὲ ὅποια σελίδα θὲς ἐσύ.

Ἐσὺ νὰ προσέχεις στὸν Ψαλμὸ κι ἐγὼ θὰ τὸν διαβάζω γιὰ νὰ γραφτεῖ στὸ μαγνητόφωνο”. Ὁ φοιτητής, ὁ ὁποῖος καθόταν τρία μέτρα μακριά μου, ἄνοιξε τὸ βιβλίο σὲ μιὰ σελίδα κι ἐγὼ ἄρχισα νὰ λέω τὸν ψαλμὸ καὶ τὸ μαγνητόφωνο τὸν ἔγραφε. Ὅταν τελείωσα, τοῦ λέγω, “ἔχει ἄλλο; Μήπως ἔκανα κάποιο λάθος;”.

Αὐτὸς ἔκανε τὸν σταυρό του. “Γιατί κουνήθηκες;” τοῦ λέω. “Τὸν σταυρό μου ἔκανα, Γέροντα. Ἐσὺ εἶσαι στὸ κρεβάτι σου κι ἐγὼ ἔχω τὸ βιβλίο τῶν Ψαλμῶν καὶ εἶμαι τρία μέτρα μακριά σου. Καὶ εἶδες τὸν ψαλμὸ ποὺ ἄνοιξα καὶ διάβαζες ἀπὸ μέσα καὶ ἤξερες ἀκόμη καὶ σὲ ποιὰ σελίδα εἶναι;”. Τὸν χτύπησα ἔτσι λιγάκι. Δὲν ἔπρεπε νὰ κουνηθεῖ *. Κατάλαβες, Γιάννη, τί τοῦ ἔκανα; Ἦταν ὁ ἐνενηκοστὸς ψαλμός».


Ἀπὸ τὸ βιβλίο “Ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ“ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ “ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ“

---


90. Για να εξαφανιστεί ο διάβολος, όταν παρουσιάζεται σε άνθρωπο και τον τρομάζει.

ΨΑΛΤΗΡΙΟΝ

----

Μιὰ ἡμέρα πῆγε στὸ Ἡσυχαστήριο, γιὰ νὰ δεῖ τὸν Γέροντα, ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ ἕνα

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

άγιος ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ και το ΑΠΟΛΛΟ 13

θεία επέμβαση

Γέροντα, γιατί πρέπει να ζητάμε από τον Θεό να μας βοηθάη ,αφού ξέρει τις ανάγκες μας;

- Γιατί υπάρχει ελευθερία. Και μάλιστα, όταν πονάμε για τον πλησίον μας και Τον παρακαλούμε να τον βοηθήση, πολύ συγκινείται ο Θεός ,γιατί τότε επεμβαίνει, χωρίς να παραβιάζεται το αυτεξούσιο. Ο Θεός έχει όλη την καλή διάθεση να βοηθήση τους ανθρώπους που υποφέρουν. Για να τους βοηθήση όμως, πρέπει κάποιος να Τον παρακαλέση. Γιατί, αν βοηθήση κάποιον ,χωρίς κανείς να Τον παρακαλέση, τότε ο διάβολος θα διαμαρτυρηθεί και θα πη: « Γιατί τον βοηθάς και παραβιάζεις το αυτεξούσιο; Αφού είναι αμαρτωλός, ανήκει σε εμένα » . Εδώ βλέπει κανείς και την μεγάλη πνευματική αρχοντιά του Θεού, που ούτε στον διάβολο δίνει το δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί. Για αυτό θέλει να Τον παρακαλούμε, για να επεμβαίνη – και θέλει ο Θεός να επεμβαίνη αμέσως, αν είναι για το καλό μας - , και να βοηθάη τα πλάσματά Του ανάλογα με τις ανάγκες τους. Για τον κάθε άνθρωπο ενεργεί ξεχωριστά, όπως συμφέρει στον καθέναν καλύτερα.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

---

...αυτό το έζησε σαν βίωμα ένας πνευματικός μας αδελφός!! μια νύχτα, πριν πάει να κοιμηθεί του ήρθε να διαβάσει τον παρακλητικό του αγίου Ραφαήλ, όπως και έκανε.
Την επόμενη το πρωί, η σύζυγός του, τού αναφέρει (χωρίς να ξέρει τι προηγήθηκε) ότι είδε τον άγιο Ραφαήλ, που πέρασε από το σπίτι τους και πήγε μετά στην διπλανή πολυκατοικία. 

Το βράδυ, ρωτά στην προσευχή του για το ''τυχαίο'' αυτό συμβάν και ο καλός Θεός του δείχνει μια σκηνή μόνο. Στην διπλανή πολυκατοικία, έκαναν μάγια και ήρθε ο άγιος Ραφαήλ και τους τα διέλυσε. Τότε, ο δαίμονας ρώτησε με θράσος
-γιατί ήρθες εδώ απρόσκλητος και μας τα χαλάς;;;
και ο άγιος με μια κίνηση του κεφαλιού είπε..
- με κάλεσαν από δίπλα...

ΔΟΞΑ τω Θεώ και τον νεοφανέντα άγιό Του!!

---

Η Εκκλησία λύνει τα προβλήματα, δια των αγίων Του. Η χάρις του Αγίου Πνεύματος που διαπερνά και οικεί εν αυτοίς (ως φιλότιμους εργάτες του

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

έρχου και ίδε (+π.Γεώργιος Καψάνης)

Ὁ ἄνθρωπος γιὰ νὰ ἀγωνίζεται κατὰ τοῦ κακοῦ ἑαυτοῦ του, τοῦ ἐγωισμοῦ ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν θελημάτων τοῦ κόσμου καὶ τοῦ πονηροῦ, ἔχει ἀνάγκη νὰ γεύεται τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, νὰ γλυκαίνεται ἀπὸ τὴν γλυκύτητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ ἐν Χριστῷ ἐμπειρία εἶναι αὐτὴ ποὺ στηρίζει τὸν Χριστιανὸ στὸν ἀγώνα του νὰ ἀρέσῃ στὸν Θεό.

Εἶναι ὅμως δυνατὸν ἡ ἀδυναμία μας καὶ ὁ διάβολος νὰ μᾶς παρασύρουν ἔτσι ὥστε νόθες κι ὄχι κατὰ Θεὸν ἐμπειρίες νὰ μᾶς ὁδηγήσουν σὲ σφαλεροὺς δρόμους, σὲ θολὰ νερὰ ἂν δὲν προσέξουμε.

Ἡ συμμετοχή μας στὴν ζωὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, τῆς μόνης ἀληθινῆς πίστεως στὸν Θεάνθρωπο Χριστό, ἡ ἀπὸ καρδίας παραδοχὴ καὶ ἐνστερισμὸς τῆς Ἁγίας Παραδόσεώς της καὶ τῆς καθημερινῆς της πρακτικῆς, εἶναι ἀσφάλεια γιὰ ὅσους ποθοῦμε νὰ ἰδοῦμε τὸ πρόσωπο τοῦ Νυμφίου της, νὰ ἔχουμε ἐλπίδα αἰωνίου ζωῆς, νὰ γευώμαστε καὶ ἀπὸ τὸν νῦν αἰώνα τὴν ἀληθινὴ ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ.

«Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος» μὲ τοὺς ὅρους καὶ τὶς προϋποθέσεις

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014