Ευαγγέλιο… (λόγοι και Λόγος)

Τι συμβολίζει το βόδι στην εικόνα του Ευαγγελιστή Λουκά, σε σχέση με το Ευαγγέλιο.

Το βόδι συνδέεται με το όραμα του Ιεζεκιήλ και της Αποκάλυψης.

Στο όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, εμφανίζονται τέσσερα ζώα γύρω από τον θρόνο του Θεού:

Άνθρωπος (Ματθαίος)

Λέων (Μάρκος)

Βόδι (Λουκάς)

Αετός (Ιωάννης)

Οι Πατέρες της Εκκλησίας (όπως ο Άγ. Ιερώνυμος) τα ταύτισαν με τους τέσσερις Ευαγγελιστές.

Το βόδι (ή ταύρος) είναι το παραδοσιακό σύμβολο του Ευαγγελιστή Λουκά και έχει βαθιά θεολογική και εικονογραφική σημασία.

Το βόδι είναι ζώο θυσιών στην Παλαιά Διαθήκη — προσφερόταν στον Θεό ως θυσία εξιλέωσης.

Ο Λουκάς αρχίζει το Ευαγγέλιό του με την ιστορία του Ζαχαρία, του ιερέα που

μακαριότητα… (δύο όψεων) και ο ενδιάμεσος σταυρός

οι άνθρωποι, έχουμε την αναφαίρετη ελευθερία να εμπιστευθούμε (από την θέση που βρισκόμαστε) ή τον ‘’φανταστικό’’ θεό (ποίημα των ανθρώπων) ή το ‘’ρεαλιστικό’’ εγώ μας, με τις ψηλαφητές κατακτήσεις του. Καλές ή κακές, ή καλύτερα, εξαρτώμενες από την διαχείριση. 

…μέσα στην πληθώρα των φαινομένων που εξαπατούν, μέσα στην πληθώρα των αντικατοπτρισμών της όασης που προβάλλονται για αληθείς, μπροστά στην μία όντως αληθινή, κάποιοι μονοκονδυλιά διαγράφουν την έννοια του θεού, καίνε μαζί με τα ξερά και τα χλωρά* και ‘’ησυχάζουν’’ μια και καλή…  ρυθμίζοντας τον μικρόκοσμό τους, χωρίς Αυτόν, αυτάρκεις. Μια ζωή, με ημερομηνία λήξης, τον βιολογικό θάνατο. Και μετά; μηδέν; η ταμπέλα όμως μακαριστός άλλο αποδεικνύει… Την επιμήκυνσή του. Όταν χους εις χουν και πνεύμα εις πνεύμα απελεύσει, το εμπεριεχόμενο μέσα στο μπουκαλάκι (σώμα) ‘’αέριο’’ (πνεύμα, ευώδες ή δυσώδες) θα ‘’επιμηκυνθεί’’ και θα καλύψει όλον τον χώρο… [όπως από τώρα και εν ζωή, ενεργεί στα πέρατα του κόσμου… το καλό εκ Θεού και κακό εξ ημών… (Η αμαρτία μας αντανακλάται και στα πεπρωμένα του σύμπαντος κόσμου Ἅγιος Σιλουανὸς Ἀθωνίτης). Μακαριότητα, που καλό θα ήταν να μας απασχολεί όλους… 

[*… και μεταξύ των πλάνων, άλλος Ένας…  62 Τῇ δὲ ἐπαύριον, ἥτις ἐστὶ μετὰ τὴν παρασκευήν, συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς Πιλᾶτον 63 λέγοντες· κύριε, ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος εἶπεν ἔτι ζῶν, μετὰ τρεῖς ἡμέρας

η πνευματική αναγωγή (και η αξία) του, ότι το μωρό θεραπεύει την μητέρα του…

Το άρθρο αναφέρει: … Το μωρό θεραπεύει τη μαμά ενώ η μαμά δημιουργεί το μωρό Σε μια εγκυμοσύνη, τα κύτταρα του μωρού μεταναστεύουν στο αίμα της μητέρας… 

«Όταν είσαι έγκυος, τα κύτταρα του μωρού μεταναστεύουν στο αίμα της μητέρας και στη συνέχεια επιστρέφουν στο μωρό, ονομάζεται «εμβρυο-μητρικός μικροχιμαιρισμός». 

Για 41 εβδομάδες, τα κύτταρα κυκλοφορούν και συγχωνεύονται προς τα πίσω και προς τα εμπρός, και μετά τη γέννηση του μωρού, πολλά από αυτά τα κύτταρα μένουν στο σώμα της μητέρας, αφήνοντας ένα μόνιμο αποτύπωμα στους ιστούς, τα οστά, τον εγκέφαλο και το δέρμα της μητέρας, και συχνά μένουν εκεί για δεκαετία Σ. Κάθε παιδί που έχει μια μητέρα μετά θα αφήσει ένα παρόμοιο αποτύπωμα και στο σώμα της.

Ακόμα και αν μια εγκυμοσύνη δεν πάει σε πλήρη διάρκεια ή αν κάνετε έκτρωση, αυτά τα κύτταρα εξακολουθούν να μεταναστεύουν στο αίμα σας. 

Έρευνα έδειξε ότι εάν τραυματιστεί η καρδιά μιας μητέρας, τα εμβρυϊκά κύτταρα θα σπεύσουν στο σημείο του τραυματισμού και θα μεταβληθούν σε διαφορετικούς τύπους κυττάρων που ειδικεύονται στην επιδιόρθωση της καρδιάς. 

Το μωρό βοηθά στην επισκευή της μητέρας, ενώ η μητέρα χτίζει το μωρό.

Πόσο ωραίο είναι αυτό; 

Αυτός είναι συχνά ο λόγος που ορισμένες ασθένειες εξαφανίζονται ενώ είσαι 

από την γη στον ουρανό … αντιστοιχίσεις της εξωτερικής ιστορικής αναδρομής με την έσω

Έχουν στηθεί οδοδείκτες και σημάδια στην όλη έξω ‘’ιστορία’’, ενδεικτικά της έσω κατάστασης και αμήν κατάκτησης της ανάστασης, ανάληψης και φωτισμού (πεντηκοστής). Όλα προς  ακριβή αυτογνωσία και βάση θεογνωσίας. Ερεθίσματα προόδου.

Στα άκρα και ζεύγη γη – ουρανό, θάνατο - ζωή …. Η τα εναντία εις ταυτό αγαγούσα γίνεται γέφυρα.  

Ο Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, μας πληροφορεί:   …''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ συναναστήθηκε μαζί του νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως.''

Μπορεί οι δημιουργιστές με τους εξελικτικούς να βρίσκονται σε μια διαρκή κόντρα και υποτίμηση του ενός προς τον άλλον, αλλά η Δημιουργία δίνει την λύση. Ναι

ὁ δὲ ἀγαπῶν τὴν ἀδικίαν μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν (ψαλμ.ι') …

με αφορμή την θέση του στο ψαλτήρι, ως ψαλμός δέκατος (ι’) σε συνδυασμό με την ευθεία, κυκλική και ελικοειδή κίνηση του νοός. 

Ανέφερε συχνά ο άγιος Παΐσιος… Μην αδικείς τον εαυτόν σου, παιδί μου. Όταν δεν έχεις ζώσα (1) σχέση με τον Θεόν, αυτή είναι η μεγαλύτερη αδικία που μπορείς να κάνεις στον εαυτόν σου”.   

Είναι ο ε-αυτός, εικών Αυτού εντυπωμένη βαθέως στην καρδιά του καθενός, ως έχοντες του Ανδρός (ανθρ) την όψη (ωπος) σε σχέση με το ε-γώ, εικών επί γης, σκιερή, αμαυρωμένη. 

Κι έρχεται η έννοια της ψυχής που θα προσδώσει ή αφαιρέσει ύψος από αυτό που πρωτοέδωσε ο Θεός στον άνθρωπο.  

Κι η ψυχή, η μοναδική και ανεπανάληπτη, η δοθείσα ως πνοή από Τον Κύριο για να Τον αναζητεί φυσικώς!! κλήθηκε να ακολουθεί το Ι της κεντρομόλου [σαν επιστροφή, μετά την μετάστασή του σε χώρους απέναντι και κατέναντι (Γεν.γ’24 και Γεν.δ’16)] το Ι, Ιησού κι όχι το άλλο Ι της φυγοκέντρου, το Ι τάγμα δαιμόνων που οδηγούν δια της αδικίας στην απώλεια. Γιαυτό και ο άγιος παρακαλεί την νεολαία και όλους μας, να μην αδικούμε τον εαυτό μας. 

Αυτά ως ευθέως (Ι), άνοδος ή κάθοδος, είναι αντίστοιχα ως κινήσεις ελικοειδείς, η μία ως 9 ανελκόμενος δια Της ολκάδος των θελόντων σωθήναι και η άλλη, ως 6 καθελκόμενος.... Έχοντες ελεύθερη επιλογή ποιο από τα δύο Ι θα ακολουθήσει η πρόσκαιρη σαν αστραπή ζωή μας (πας άνθρωπος ψεύστης, με την έννοια του

με αφορμή τον εορτάζοντα αγ. Αρτέμιο (20 Οκτ) ακτίνα ΦΩΤΟΣ και θείου έρωτος προς αρτιότητα...

Ο Κύριος είναι αδελφός (1) με τον καθένα μας και εντυπούται βαθέως στις εικόνες Του ως δίδυμος. Σε όλους εμάς, τους έχοντες του Ανδρός (ανθρ) την όψη (ωπος). Κι εμείς, ως άλλοι φιλισταίοι (κρήτες – κοιλία και σαρκικό φρόνημα) σκεπάζουμε με χώματα και θάβουμε τα πηγάδια (που ως λάλον ύδωρ και θησαυρό, μπορεί να μας ξεδιψάσει και πλουτίσει) που διανοίγει ο Ιακώβ… (στον τύπο του Αγίου Πνεύματος, όπως μας γνωρίζει ο αββάς Δωρόθεος για την συνείδηση).  

Δίδυμος μεθερμηνεύτηκε και ο απ.Θωμάς, ως πανομοιότυπος Του Κυρίου, μία κολώνα εκ των 12 αποστόλων. Πανομοιότυπα με Τον Κύριο, αγιογραφείται και ο αγ.Αρτέμιος ο μεγαλομάρτυρας, άλλη μία κολώνα Φωτός, που μακάρι να διαλύει τα ενδιάμεσα νέφη που μας απαγορεύουν να την δούμε και αξιοχρέως να παρακαλέσουμε την μεσιτεία και δοξάσουμε. Χειρ Θεού (14) που επισκιάζει και αναπλάθει τους θέλοντες να ανεβούν δια αυτών των αγίων ''ακτίνων'' από τον κοσμικό στον θείο έρωτα (6/20 Οκτ) και στον κατ’ευδοκίαν δίδυμό μας…. όπως συστοιχούνται ομότροπα η εορτή των αγγελικών ασωμάτων δυνάμεων και Της τιμιωτέρας και ενδοξοτέρας αυτών και των εισοδίων Της (8/21 Νοε) ... τα Χριστούγεννα (25/12) ή Θεοφάνεια κατά τον αγ.Γρηγόριο θεολόγο, με τα άγια Θεοφάνεια/Επιφάνεια (6/1) εορταζόμενα παράλληλα (και δυστυχώς ξεχωριστά, μέσα στο επιτρέπεται του καλού Θεού, ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΟΙΩΣΗ δογμάτων) από το παλαιό και νέο ημερολόγιο (που κακώς και διχαστικώς λαμβάνει διαστάσεις δογματικές)....  (ζητώντας συγγνώμη για το περίπου των ημερομηνιών και της συσχέτισης, αλλά συνειρμικά, αυτά μου θύμισαν, ως ''τρόπος ενεργείας Κυρίου''... περί διδύμων, ως την υπέρχρονη κορυφή Λ στα 2 κάτω άκρα και χρονικές ορθόδοξες προσεγγίσεις Του, βάσεις).  

Η διαφάνεια των δερματίνων χιτώνων ή η αδιαφάνεια (κατασπίλωση) αναδεικνύει ή αντίθετα κρύβει και αλλοιώνει το πρωτότυπο. Εικόνα και μήνυμα. Φως με γνώση και πληροφορία… 

Αναπτύσσεται ένας δρόμος καθαρότητος από την γη στον ουρανό, κι όσοι κατόρθωσαν την διάβαση, εκπέμπουν ακτίνες ουρανίου Φωτός, ώστε όποιος τις ‘’συλλάβει’’ και τις ακολουθήσει ως οδοδείκτες, να βρεθεί δια της Οδού, στην Ζωή. Ακτίνες δόξης από θεοπτία και μετοχής Του, όπως βαδίζεται αυτός ο δρόμος από τους πρόποδες του όρους Σινά όπου προσκυνούνται τα είδωλα, δια Της Θεοτόκου (φλεγομένης και μη καιομένης βάτου) (2) ως την κορυφή.  

Ακούγεται στην νεκρώσιμη ακολουθία… Εἰκών εἰμι, τῆς ἀρρήτου δόξης σου, εἰ καὶ στίγματα φέρω πταισμάτων, οἰκτείρησον τὸ σὸν πλάσμα, Δέσποτα, καὶ

χθων και αντιχθών

…με αφορμή το άρθρο Αντιχθών: Ο δίδυμος πλανήτης της Γης που έψαχναν οι αρχαίοι Έλληνες πίσω από τον Ήλιο δυο συμπληρωματικές σκέψεις. 

Στο συνείδηση και επιγνώσεις γίνεται μνεία για την δεξιά και αριστερή επίγνωση που συναντάμε στην κοσμοθεωρία των ινδιάνων…. και με ‘’τυχαία’’ ταυτότητα άρθρου 25 , κάπως ενδεικνύει την ευθεία κατοπτρική σχέση του 2 και 5 που και σε άλλα άρθρα παρουσιάστηκε. Είναι το ευθέως απέναντι της ΠΔ. (Γεν.γ’24) Και μετά, έρχεται το εν σκότει και σκιά θανάτου κατέναντι (Γεν.δ’16) για να θολώσει τον νου ακόμη περισσότερο. 

Με αφορμή τον εορτάζοντα πριν λίγες μέρες απ.Θωμά (μεθερμηνευόμενο δίδυμο) ο εντοπισμός του διδύμου της χθονός δεξιά - αριστερά, (όπως και στην ινδιάνικη κοσμοθεωρία) και επίγνωσή της, δεν αρκεί. Υστερεί στην άνω και κάτω ύπαρξη

περί σοφίας ελπίδας πίστης και αγάπης με μικρά, ως οδοδείκτες προσέγγισης των κεφαλαίων

Σε προηγούμενα άρθρα, όπως το μη πάντες απόστολοι; μη πάντες σταυροφόροι; αλλά και Φιλοθεΐα και φιλανθρωπία φάνηκε πως όλοι μας είμαστε απόστολοι, όλοι σταυροφόροι, όλοι φιλόθεοι, όλοι φιλάνθρωποι αλλά, όταν πέσουν τα τοιχεία της απόλυτης τιμής |a| θα εμφανιστεί το πρόσημο και η θετικότητα παρουσίας ή αρνητικότητα του ατόμου μέσα στην κοινωνία, πέραν της προσωπικής του κατάστασης που θα αποφασίσει ο Δικαιοκρίτης Θεός. 

Απόστολοι, αλλά ποιανού απόστολοι. Σταυροφόροι, αλλά ποιον σταυρό φέρουμε και καυχώμαστε για αυτόν; αγκυλωτό, ισοσκελή απρόσωπο ή Σταυρό του Χριστού; Φιλόθεοι, αλλά ποιου ‘’θεού’’ φίλοι, όπως και φιλάνθρωποι, αλλά ποιου ανθρώπου; με κεφαλαίο την ενυπόστατη Σοφία και Λόγο ή αυτού που όστις ψηφίσει τον αριθμό του εξάγει τον αντικατοπτρισμό της όασης (είδωλο) και αληθοφανή ποιητή ουρανού και γης ΙΑΠΕΤΟΣ (666) ; 

Η συνηθισμένη βιούμενη κατάσταση είναι σαν τον μύθο του σπηλαίου του Πλάτωνα, όπου διαρκώς δεχόμαστε στην διάνοια προβολές / σκιές αντικειμένων, που μεταφράζονται αναλόγως της υγείας του νοός σε μια υποκειμενική θεώρηση που καθοδηγεί και την πράξη. Όντας η σκιά και ίχνος, κοινή μεν αφετηρία όλων μας με την έννοια ότι τα ίδια ερεθίσματα υποπίπτουν στην αντίληψή μας, αλλά η κατάληξη και η βαθύτητα, ευστοχία ή αστοχία, εξαρτάται από την εσωτερική του καθενός διεργασία.  

Στο περί σοφίας και φιλοσοφίας (τοιχεία νου και καρδιάς και σ+τοιχεία) έδωσε ο φιλόσοφος νους ένα καλό παράδειγμα αναδεικτικό της διαφοράς της σ+οφίας του κόσμου (γνώσεων) και σ+οφίας του Θεού.    

Σκοπός ήταν και είναι με εφόδιο την καθαρότητα να άρουμε το παραπέτασμα και να οδηγηθούμε στο Φως και συγχρόνως αυτό να αντανακλάται ακώλυτα και χωρίς

οικουμενισμός και συγκρίσεις. Ασθένεια και θεραπεία.

Δίκαια ο οικουμενισμός θεωρείται παναίρεση, αλλά η Ορθοδοξία ποτέ  δεν έπαψε, ούτε τώρα, να προσφέρει δωρεάν την θεραπεία. 

Επί του πρακτέου, η Ορθοδοξία ολοκληρώνει, τελειοί τον άνθρωπο αφού τον καθαρίσει με τα ισχύοντα μυστήρια και φωτίσει, κατά το ‘’48 ῎Εσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστιν.’’  (Ματθ.ε’) 

Τελειότητα είναι να ενοικεί η θεολογία και θεογνωσία και ΦΩΣ (8) εγώ ειμί (888) μέσα στην ύλη, ωσάν σε οίκο, ωσάν σε όχημα, μέσα στην φύση (4). 

Κι η διαφάνεια κατορθώνεται με το απόπλυνον τω αίματί Σου τω αγίω…. και κάθαρση από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος. 

Ο οικουμενισμός και κατά κόσμον παγκοσμιοποίηση με πρότυπα του άλλου μισόκαλου ‘’ανθρώπου’’ δεν διαθέτει αυτά τα εφόδια και με την διαρκή πρόσθεση σαρκικού φρονήματος, θολώνει και αντιστρατεύεται της τελειότητος. 

Αναφέρεται, πως εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Αυτό σημαίνει ότι το φερόμενο ως καλό (από τον ελλειπή και μισό που ενεργεί με μίσος) εχθρεύεται το τέλειο. 

Θα του μιλήσει για αγάπη (2) αλλά θα του κρύψει την Αλήθεια. Θα του μιλήσει για ειρήνη αλλά θα του κρύψει την ελευθερία. Προσπαθεί να εγκαταστήσει την ‘’ειρήνη’’ του αμαλήκ αλλά χωρίς τον Α+Ω υποστηρικτή χειρών του Μωσέως (ως Ααρών και Ωρ) …εν χειρί κρυφαία…. Ο Κύριος (εγώ ειμί Α και Ω …). 

Λένε, πως όταν αλιτήριος θέλει να πλανήσει, από αγάπης άρχεται… Συνεννοήθηκαν εκεί στο ΠΣΕ ότι αυτό που τους ‘’ενώνει’’ είναι η αγάπη και αφού

μετανοίας αρχή και ανεύρεση του Θησαυρού…

Το σκίρτημα του αγ.Ιωάννου Προδρόμου μέσα στην μήτρα της Ελισσάβετ με την προσέγγιση Της Θεοτόκου που φέρνει στα σπλάγχνα Της Τον Κύριο, είναι η αρχή και τις δικής μας μετανοίας. ΑΝ σκιρτούμε κι εμείς όντες μέσα σε σκοτεινή μήτρα του κόσμου τούτου, ΑΝ συγκινούμαστε με Τον Λόγο και τους λόγους Του, που δι ευχών και ενεργείας μας προσφέρει Η Θεοτόκος. 

Είναι ένα υγιές σωματικό σκίρτημα (κι όχι απλά συναισθηματικό ή διανοητικό) που όμως συνοδεύεται και με την αφωνία της κεφαλής μας (στον τύπο του προφ.Ζαχαρία*), μέχρι να μείνει στην ορεινή πόλη Ιούδα η καλή μας Παναγία, ωσεί μήνας τρεις και του επανέλθει η φωνή. Σημεία οδοδείκτες προς ορθόδοξη ευθυπόρηση. 

Κι ο μέγιστος των προφητών γνωρίζει τον εαυτόν του, ως: … ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, εὐθύνατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, καθὼς εἶπεν ῾Ησαΐας ὁ προφήτης. (Ιωαν.α’) 

Κι η Οδός Του Κυρίου είναι ευθέως μεν πνευματικά (κυκλική κίνηση νοός) αλλά στο σύνολο ελικοειδής, όπως με το Ησαΐα χόρευε, τυπούται μέσα στην Εκκλησία,  τρισσώς κάτω από Τον Παντοκράτορα (999) για τους λαϊκούς και γύρω από την 

περί στιγμών…. και αιωνιότητος

Με αφορμή το ‘‘Αν ο άνθρωπος δεν ζει την αιωνιότητα, δεν μπορεί να ζει ούτε τις στιγμές – π. Βαρνάβας Γιάγκου’’ 

δυο σκέψεις…. επειδή σίγουρα ο λόγος του πατρός είναι βαθύτερος απότι φαίνεται και χρήζει διακρίσεως (δι ευχών) …το θέμα λοιπόν είναι ‘’ποιες’’ στιγμές…. και σίγουρα όχι εκείνες που δεν αντέχουν στην αιωνιότητα, όπως τα έργα του σκότους ως σκιές δεν αντέχουν στο Φως.... 

Η απόλυτος τιμή μπερδεύει και οδηγεί τον άνθρωπο να φαντάζεται πως ‘’ζει’’ , ενώ είμαστε τεθανατωμένοι τη αμαρτία, αν δεν έλθει και σκηνώσει η ζωογονητική χάρις. Αυτήν ζητούμε, αυτές τις στιγμές πρέπει να ψάχνουμε να πολλαπλασιαστούν και αποδώσουν το βίωμα της αιωνιότητος…. Κι αν ανέβουμε θα κατεβαίνουμε σε αυτές και θα τις αναγνωρίζουμε αλλάζοντας η νοοτροπία, σε μετανοητική και οικεία Του Λόγου που ρήματα και λόγους (1) διασπείρει σαν δολώματα και μικρούς θησαυρούς/μαργαριτάρια, για να εμπορευτούμε ορθά και μας χαρίσει τον μεγάλο Μαργαρίτη και Βασιλεία Του.  

Σημειώνεται μαθηματικά η απόλυτος τιμή με δυο παράπλευρους από την αξία, τοίχους |a| που πρέπει να γκρεμιστούν* το δυνατόν συντομότερο για να δούμε την απόδοσή της και το πρόσημο, και που μας οδηγεί αντίστοιχα, ως + ή - …. 

είναι η βίωση ‘’στιγμών’’ (και το κυνήγι τους) που μας προσεγγίζουν και οικειώνουν με τον Θεό, αλλά είναι κι άλλες στιγμές (εφάμαρτες ή άνομες) που μας απομακρύνουν. 

Μέσα στην απόλυτη τιμή και φιλόθεοι και φιλάνθρωποι μοιάζουμε, αλλά ποιανού θεού και ποιανού ανθρώπου είμαστε φίλοι, πάντες γαρ απόστολοι, αλλά ποιον κηρύττουμε, καυχόμαστε όλοι μας για τον φερόμενο και ενεργούμενο δι ημών σταυρό, αλλά ποιον σταυρό; τον υπέρλογο Του Χριστού; τον ισοσκελή λογικό ελληνικό (που τάχα είναι ειρηνοποιός, αλλά όσο κάνει στην άκρη την Αλήθεια, γνώρισμα της παναίρεσης του οικουμενισμού, που γίνεται συνεργάτης του αιώνιου αμαλήκ) ή τον αγκυλωτό, τον  συνθλίβοντα έθνη και πρόσωπα (με το έτσι θέλω; ) ; σκέψεις που

περί του νεοεμφανισθέντος αστέρος στον ουρανό…

…μια προσέγγιση πέραν των αστρονομικών μελετών και αστρολογικών απόψεων. 

Οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα. ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ῥῆμα, καὶ νὺξ νυκτὶ ἀναγγέλλει γνῶσιν…. (ψαλμ.ιη’)

Πλησιάζει η ώρα που θα ψάλλουμε Ο Λόγος σαρξ εγένετο, και τα νοητά μας μάτια ψηλαφούν και βλέπουν και τους λόγους Του να σαρκούνται…. 

Η αξία τους όμως, αν εξαντληθεί στην έξω γνώση και δεν συσχετιστεί με τα έσω, ώστε ως οδοδείκτες να προτείνει την εντός ημών βασιλεία και τον ερχομό Του Κυρίου, βιωματικά, ειδικά αν μείνει αποκομμένη, χάνεται και σπαταλάται. Όση αξία πνευματική έχουν, δλδ μηδαμινή, οι φατνούλες, τα δωράκια, τα λαμπιόνια, χωρίς νάναι φάτνη η καρδιά, δώρα τα δώρα των μάγων Στον Κύριο, φώτα ειδωλικά τεχνητά, χωρίς εσωτερικό δι εξομολογήσεως και Θείας Κοινωνίας, κάθαρση και Φωτισμό … 

Γιαυτό και η τόλμη της παρούσας προσέγγισης, πέραν των εξωτερικών αστρονομικών μελετών και αστρολογικών απόψεων…. καθώς λόγοι που δεν ‘’δείχνουν’’

με αφορμή την προβολή στα τοιχεία της βουλής, επ’ευκαιρία των Εισοδίων της Θεοτόκου, της εικόνος Της….

(μπορεί να το επιμελήθηκε ο στρατός για την ημέρα των ενόπλων δυνάμεων... αλλά τα συχαρίκια πάνε στην κυβέρνηση) ... κι όπως κάθε επί γης ίχνος, κάθε σκιά επί των τοιχείων στο ''σπήλαιο'' του εγκεφάλου μας, ακολουθώντας τους απλωμένους εκατέρωθεν μίτους μπορούμε να οδηγηθούμε και προς τα κάτω και προς τα πάνω, δυο σκέψεις...

κι οι ίματζ μέικερς θα συνεχίσουν να πληρώνονται για τις ‘’καλές υπηρεσίες’’ που προσφέρουν στο σύστημα.

κι όσο εκτυπώνονται εικόνες, αλλά δεν εν-τυπώνεται η χάρις εντός της καρδίας, οι αλυσίδες καλά θα κρατούν.... (κατά τον ''μύθο'' του πλάτωνα) ευχόμενοι δε εμείς με αφορμή το παραπάνω ... να περάσουμε από την μία βουλή και σκιώδη, δια της βουλής της Θεοτόκου στα άγια... (με την είσοδό Της, να μας συνεισάγει)... 

κι αν η πυραμίδα δεν αποδώσει τον ''λόγο'' που κατασκευάστηκε, θα παραμείνει τάφος.  

Ελληνορθόδοξη οπτική πυραμίδων και Ανθρώπου 

Διαβάζονται τόμοι, αναλύονται υποθέσεις και θέσεις. ''Κυνηγά'' ο ματαιόδοξος υψηλοφρονών άνθρωπος ενδοσυμπαντικά μυστικά σε σείριους και ωρίωνες... (το αιώνιο δόλωμα της σοφίας και δύναμης, έξω και μακρυά) αλλά γυρνάει από εκεί ψηλά, κενός. Τόσο απογοητευμένος, που προσπερνά αδιάκριτα (την λεπτομέρεια) που είναι ο διάδρομος κατάβασης. Αυτόν που είναι σε 26ο33’ και που κάτι ''δείχνει''.

Είναι σαν εκείνες τις βιβλιοθήκες που κρύβουν καλά ένα ''πέρασμα'' που όποιος αντιληφθεί ότι πίσω από αυτό το φαινόμενο βιβλίο ή κάδρο...., κάτι κρύβεται, του διανοίγεται ένας άλλος κόσμος (συνήθως θησαυρός) κι εδώ ΟΝΤΩΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ. Θησαυρός Ζωής....  

Κατέβηκε Ο Κύριος και Λόγος (2ο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος). Εγεννήθη ως άνθρωπος έκπτωτος (6) και άνοιξε τον δρόμο επιστροφής (33). Και ο διάδρομος

με αφορμή τα ΤΡΙΑ “A” του ΟΣΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ του Τσαλίκη

με αφορμή τα ΤΡΙΑ “A” του ΟΣΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ του Τσαλίκη ΑΜΑΡΤΙΑ- ΑΠΙΣΤΙΑ- ΑΣΕΒΕΙΑ.

(εξηγώντας ότι) αυτά τα ΤΡΙΑ (Α) είναι η πυρηνική γόμωση της πλανητικής καταστροφής και εμείς εμμένουμε σε αυτά και τα λιπαίνουμε με την πονηριά, την αδιαφορία και την καλοπέραση. 

και το προηγούμενο (μάλλον συναφές) άρθρο: Ἄσπιλε, ἀμόλυντε, ἄφθορε, ἄχραντε, ἁγνὴ Παρθένε, Θεόνυμφε Δέσποινα (τα πέντε άλφα και η πεντάλφα….) 

άλλες δυο δικαιολογητικές σκέψεις. 

Λέει ο άγιος: … τα τρία Α τα λιπαίνουμε με την πονηριά, την αδιαφορία και την καλοπέραση. 

Κι επειδή η πονηριά είναι ιδίωμα του πονηρού που μπολιάζει τον άνθρωπο για να ενεργήσει έτσι, φαίνεται πως βρίσκει πάτημα στην δική μας άγνοια, αδιαφορία και διάθεση ‘’καλοπέρασης’’. 

Έτσι, στα τρία Α της Αμαρτίας Απιστίας και Ασέβειας, προστίθενται και τα υπόλοιπα 2 Α, της Αδιαφορίας και της Άνεσης (παραπλήσιο της καλοπέρασης) ώστε να φανεί το ομόπνοο του καταστροφικού πνεύματος της πεντάλφα. Σε αυτό το πνεύμα και

μυστική μεθοδολογία προσέγγισης του θησαυρού των Γραφών…

Αρκετοί διαβάζουν, λιγότεροι ερευνούν  τας Γραφάς κατά παραίνεση Του Κυρίου (Ιωαν.ε’39), αλλά η απόκτηση του θησαυρού αργεί, γιατί ίσως δεν γινόμαστε αγαθοί τυμβωρύχοι, δεν ανευρήκαμε ακόμη τον τόπο και τρόπο προσέγγισης και κατοχής αυτού, που δίδεται δωρεάν. Χρησιμοποιώντας το σωστό σκαπτικό εργαλείο η εμβάθυνση είναι ανάλογη της χωρητικότητος και πάει παράλληλα της βιωτής μας, του καθαρού νοός και του πακέτου αγιασμού.

Τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἁγίασον, τὰ σώματα ἅγνισον, τοὺς λογισμοὺς διόρθωσον, τὰς ἐννοίας κάθαρον. … με όλην την διαδρομή από την εξωτερική ερμηνεία κατά γράμμα έως την χάριτι κατά πνεύμα.  

Από τα ίχνη και οδοδείκτες της ΠΔ και φύσης (λόγοι) όλα εν σχήματι, στην εμπεριεχόμενη ουσία τους διδόμενη από Τον Λόγο.  

και λέγει Ο Κύριος… 47 εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε, πῶς τοῖς ἐμοῖς ρήμασι πιστεύσετε; (Ιωαν.ε’47) για να διορθώσει όσους απορρίπτουν την ΠΔ,

Μνήμη θανάτου, ναΐν και ‘’νυν’’

Σήμερα αποστόλου Θωμά…. του αδικημένου και αδιακρίτως υποτιμημένου αγίου αποστόλου, του μεθερμηνευόμενου ‘’δίδυμου’’, ακούμε το ευαγγέλιο* που αφορά την ανάσταση του υιού της χήρας στην Ναΐν.

Επισκέπτεται ο Θεός τον λαόν Του. Ο άναρχος ων και ‘’νυν’’ Τριαδικός Θεός επισκέπτεται τον λαό Του στην Ναΐν, στο πρόσωπο του νεανίσκου που πέθανε. Ήψατο αυτόν και με τον Ζωοποιό Του λόγο, τον ήγειρε. Κι αυτό το θείο γεγονός, όπως και τα υπόλοιπα δεν έγινε για να ‘’σβήσει’’ ή παραμείνει ΜΟΝΟ σαν ιστορικό γεγονός. Παρατείνεται στους αιώνες με εμάς να καλούμεθα να το προσεγγίσουμε και βιώσουμε.

Το νομοτελειακό συμβάν του θανάτου όλους θα μας επισκεφτεί. Ο καλός Θεός ήλθε και θέλει να δίδει χάρι (θέλει τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν

Σκέψεις με αφορμή φυσικούς λόγους (συνέχεια περί ευθείας κίνησης νοός)

με αφορμή τα αποτελέσματα της εθνικής.... @ προς το έθνος

Ενδιαφέροντα συμβάντα

Βραζιλία – Ελλάδα 79 - 78

ΗΠΑ – Ελλάδα 69 – 53

Ελλάδα – Τσεχία 84 – 77

νικήσαμε, αλλά δεν περάσαμε στην 8άδα… γιατί θέλαμε νίκη με 12 πόντους.

Εν τω μεταξύ, ‘’ενορχηστρωτής’’ ήταν ο Αθανάσιος και κεντρικό πρόσωπο ο Γιάννης…  

θα μπορούσαν όλα τα παραπάνω γεγονότα να εξαντλήσουν αισθήματα, σκέψεις, συζητήσεις (ακόμη και ατέρμονες) με αρχή και τέλος τα του κόσμου και περί μπάσκετ, όπως συμβαίνει και με άλλα κοσμικά γεγονότα, συνήθως στεγανοποιημένα (το καθένα στον χώρο του) χωρίς πνεύμα. Αλλά, δεν είναι έτσι τα πράματα.

Η φύση του πνεύματος με την λεπτότητά του, διαπερνά τα υλικά και τα δίνει

για τον θεόπτη προφ.Μωυσή

Μισείται (ως σημείον αντιλεγόμενον) από τον κόσμο Ο Κύριος (που νικά τον κόσμο και κοσμικό φρόνημα), μισείται κι η σκιά και τύπος Του. Βλέπουμε το μίσος στον σωτήριο Σταυρό αλλά και από τους ειδωλολάτρες και εθνικούς/αρχαιοελληνιστές, στο πόσο μισούν και υποτιμούν το πρόσωπο και το έργο του προφ.Μωυσή (που ενδεικνύει την πορεία όλων όσων ποθούν την θεογνωσία και θεοπτία…).

Αναφέρει ο αγ.Γρηγόριος Νύσσης στο έργο: ”Εις τον του Μωυσέως Βίον”:

Ο Μωυσής είναι τύπος του Χριστού, και όπως ο Μωυσής οδήγησε τον Ισραηλιτικό λαό εκ της Αιγυπτιακής δουλείας στη γη της επαγγελίας, έτσι και ο Χριστός οδήγησε εμάς εκ της δουλείας της αμαρτίας στην Άνω Ιερουσαλήμ, τη Βασιλεία των Ουρανών. Η ράβδος του Μωυσέως είναι ο σταυρός του Χριστού. Μετά τη διάβαση της Ερυθράς θαλάσσης ο Μωυσής έδωσε στο λαό το θαυματουργικό μάννα και το νερό. “Έτσι και ο Χριστός. Μετά το βάπτισμα μας δίδει το ουράνιο μάννα που είναι το Σώμα του και το τίμιο Αίμα του. και όπως το μάννα ενίσχυσε τους

Προβληματισμός (ανωνύμου τινός) επί της αποτομής…

Ακούστηκε σήμερα (μνήμη αποτομής τιμίας κεφαλής αγίου Ιωάννου προδρόμου), το ευαγγέλιο από τον απ.Μάρκο… (το ς’)* και χτύπησαν ωσάν καμπάνες πένθιμες τα λόγια που σημειώνω με έντονα: … πολλὰ ἐποίει καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουε. και … περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεύς, διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν ἀθετῆσαι. …αναγνωρίζων στην πολιτεία μου το, πως κι εγώ ηδέως ακούω και μερικά ποιώ.

Και το πρόβλημα έγκειται στην εξωστρεφή νοοτροπία, και πως έτσι μας έχουν συνηθίσει να το φιλοσοφούμε, ακόμη και θρησκευτικά… όπου εξαντλούνται τα θεία γεγονότα ως ιστορικά και εκτός εαυτού, λες κι εμείς είμαστε απλοί εξ αποστάσεως θεατές, ενώ είμαστε ενεργοί ‘’δράστες’’. Λες και τα θεία γεγονότα δεν παρατείνονται στους αιώνες αναμένοντας την δική μας τοποθέτηση καρδιάς και μετοχή…. Όσο αντιμετωπίζονται έτσι, θα απέχουμε σαν συνείδηση και ταυτότητα, παρότι κάθε μας ενέργεια και σκέψη και πράξη, μυστικά και ευθέως μεταβιβάζεται Στον Κύριο.

Φοβάμαι λοιπόν, μήπως εκ κοσμικής νοοτροπίας, ως νήπιο, αρχόμενος από τα (4) στοιχεία του κόσμου, νοερώς και τύποις υπό τον τετράρχη (σαν τον Ηρώδη), μεθερμηνευόμενο από τον αγ.Μάξιμο ''δερμάτινος'' .... 

επί του πρακτέου τα της μεσούσης μέχρι αποδόσεως

Φέτος (2019) μετά την πρόσκληση της μεσούσης ο διψών ερχέσθω … (μεσοπεντηκοστή 22/5) ‘’έτυχε’’ να εορτάζεται η γ’ εύρεση της Τιμίας κεφαλής του αγ.Ιωάννου προδρόμου σταθερή 25/5 και αγ.Φωτεινή 26/5 (κινητή) που ήντλησε ύδωρ λάλον στο φρέαρ του Ιακώβ.  Με όρια τα κατοπτρικά μεταξύ τους 2 και 5  (που απλώνονται οριζόντια, δεξιά - αριστερά)) εντοπίστηκε να παρεμβάλλονται (καθέτως, πάνω - κάτω) τα 2,5 και ς’. Δλδ επί ενός οριζόντιου κύκλου του ενιαυτού, μέσα στην επαναλαμβανόμενη ‘’καθημερινότητα’’, διακρίνεται μια αχνή κάθετη (πνευματική) τομή (στο σύνολο ΣΤΑΥΡΟΣ) που αφήνει ίχνη προς ψηλάφηση:

2(2)/5

2(5)/5

2(6)/5

Το ‘’γνωστό’’ , λόγοι εντός του Λόγου (2) αγιασμός, απέναντι (5) ως ευθεία κατοπτρική προβολή και κατέναντι (ς) έμμεσα και χιαστί. (Γεν.γ’24 και Γεν.δ’16)

 

 2

-

5

.

ς

…όλα, για να μας δώσουν αφορμή να εντοπίσουμε από τους λόγους των Γραφών και της φύσεως, άλλη μια συστάδα ακτίνων ουρανίου επί γης, Φωτός. Ευθεία πορεία προς Τον Κύριο (δέσμη ακτίνων Φωτός και ευθείας προς τα άνω πορείας, όπως καταγράφηκε και με το διήμερο 8/9Μαΐου με τον αγ.Ιωάννη θεολόγο, αγ.Χριστοφόρο και προφ.Ησαΐα).

Ακούμε τα αναγνώσματα…. (25/5) …ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς