η ‘’τομή’’ του Χριστού στον κόσμο…

Ο Κύριος, με το που ενχρονίσθη και εχωρήθη, έγινε η χρονική τομή μεταξύ προ και μετά, αλλά και η χωρική, χωρίς και με Χριστό, ανεξάρτητα εξωτερικών χρόνων… 

Μπορεί να συνηθίσαμε να ‘’χωρίζουμε’’ την ιστορία στα προ και μετά Χριστόν, αλλά η χωρική ‘’διχοτόμηση’’ έχει ιδιαίτερη σημασία (γιαυτό και θα προσεγγιστεί) και μάλιστα, αφού ο ‘’χώρος’’ κανονίζει την ισχύ του χρόνου, αν θα νικηθεί ή θα νικήσει, αποδεικνύει την σπουδαιότητα αυτής της παραμέτρου, που προσπερνιέται αδιάκριτα.   

Τομή που χωρίζει, αλλά και ενώνει τα δύο διεστώτα (εχθρικά) μέρη σαν γέφυρα, εις εν, γεφυρώνοντας το όντως μέγα χάσμα… 

Είναι η σταυρική, δια του Ιησού Χριστού (888) διέλευση από την φαντασία και αληθοφάνεια (666) στην πραγματική όαση και αληθινό (ΤΡΙΑΔΙΚΟ) ΘΕΟ (999)… έργο σωτηρίας, από ανατολής Του έως δύσεως…  Η σταυροαναστάσιμη ταυτότητα του ''ηλίου'' στην ανατολή και στην δύση Του...

Κι ενώ για τον χρόνο είναι σύνηθες και κάπως γνωστό (αφού μετράμε τα χρόνια μας φυσικά), στον χώρο που ενέχει και βίωμα, κάπως υστερούμε σαν αυτογνωσία και αυτοκριτική, το ''που'' (χωρικά) βρισκόμαστε και τι όντως θέλουμε... την επαναληψιμότητα των εξωτερικών εορτών και επί γης κύκλων ενιαυτών ή την μοναδικότητα της έσω... [που σαν ανοδική πορεία (9) και ''ξεκόλλημα'' από την γη  θα ισχύσει στον αιώνα].

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής στο Πώς δικαιολογούνται οι πέντε άνδρες της Σαμαρείτιδας και ο έκτος που δεν ήταν άνδρας της; μαζί με πολλές αναγωγές, μας γνωρίζει… Η συγκύπτουσα γυναίκα είναι η φύση και η ψυχή που με την απάτη του διαβόλου έστρεψε πρός την ύλη όλη τη σχετική με την πράξη νοερή δύναμη.

Π(Υ)Ρ, (Υ)ΔΩΡ και το εν χώναις θαύμα (6/9) …

Είναι το πυρ και το ύδωρ, δύο από τα τέσσερα δομικά στοιχεία της φύσης, που σαν μεταίχμιο, [μαζί με τα άλλα δύο Γ(Η) και Α(Η)Ρ] που αποδεικνύουν καθ’ημέραν και θα αποδείξουν στην κρίση, κατά πόσο καταφέραμε να γίνουμε υιοί ή παραμείναμε δούλοι και νήπια. Κατά πόσο από την διαχείριση της φύσης μας, την ανυψώσαμε ή την καταποντίσαμε . Κατά πόσο φορτώσαμε, ‘’γεμίσαμε’’ * σαν δοχείο, την ΓΗ μας με Ήλιο και την ζωή μας με ορθοδοξία (ΑΗΡ) και ορθοπραξία.  Στο εν χώναις θαύμα του αρχιστρατήγου Μιχαήλ, πολύ θα ήθελε το ύδωρ να μας καταπιεί σαν χοάνη (χωνί)… ο δε καλός Θεός, δια του αρχαγγέλου Του, από την προσευχητική (με υψωμένα χέρια και σχηματικά Υ) στάση του αγίου, το αποσόβησε. 

Ομόρροπα ο π.Κλεόπα Ηλίε στο ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ π. ΚΛΕΟΠΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ, πάλι με προσευχή… σώζεται… »Να δεις εσύ τι προσευχή κάνεις, όταν βλέπεις το νοητό δράκοντα έξω απ’ την πόρτα σου! Όταν κοίταξα πάλι έξω, είδα ότι με τη δύναμη του Χριστού απομακρύνθηκαν. Δίπλα στη σπηλιά μου ήταν μια βαθιά χαράδρα· μέσα σ’ αυτή πήγε κι έπεσε εκείνο το ακάθαρτο πνεύμα. Αλλά, πώς έπεσε; Όταν έφτασε εκεί στο χείλος της χαράδρας, μαζί με το φανταστικό τανκς, έκανε τρεις κύκλους γύρω από τον εαυτό του κι έπεσε στο κενό κάνοντας δυνατό κρότο. Αυτός ο κρότος ακουγόταν μέσα στ’ αυτιά μου ίσαμε την άλλη νύχτα, δηλαδή για

σκληρόκαρδη κριτική....

Αυτός που εξετάζει και ασχολείται με τα παραπτώματα των άλλων με σκληρότητα δεν θα απολαύσει ποτέ καμμιά επιείκεια και συγχώρηση για τα δικά του αμαρτήματα.

Διότι ο Θεός θα αποφασίσει για τον καθένα μας όχι μόνο ανάλογα με το είδος των αμαρτημάτων μας αλλά και ανάλογα με την κρίση που κάμνεις εσύ, άνθρωπε, για τις πράξεις των άλλων.

Γι’ αυτό και προτρέπει και λέγει προς όλους: “Μη κρίνετε για να μη κριθείτε”.

Διότι κάθε αμάρτημα δε θα παρουσιαστή την ώρα της παγκόσμιας Κρίσης όπως έγινε μόνο, αλλά θα προστεθεί σ’ αυτό απαραίτητα και η κριτική που έγινε από μέρους σου προς το σύνδουλο και συνάνθρωπό σου.

Διότι όπως αυτός που είναι φιλάνθρωπος και πράος και εκδηλώνει συμπάθεια και συγχωρεί τον άλλο περικόπτει τον περισσότερο όγκο των αμαρτημάτων του, έτσι αντιθέτως και αυτός που κρίνει και κατακρίνει με πικρή διάθεση και σκληρότητα τους άλλους μεγαλώνει πολύ περισσότερο τα δικά του αμαρτήματα.

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Λόγος Ε΄ εις τους Ανδριάντας, ΕΠΕ 32, 42.

---

[2 ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν. (Ματθ.ζ')]

η βαθύτερη αιτία που ο θάνατος τρομάζει τον άνθρωπο και η θεραπεία του...

«Η δειλία του θανάτου είναι φυσικό ιδίωμα του ανθρώπου, το οποίο οφείλεται στην παρακοή του Αδάμ. Ο τρόμος όμως του θανάτου αποδεικνύει ότι υπάρχουν αμαρτίες για τις οποίες δεν εδείχθηκε μετάνοια» (λόγ. στ΄, 3).

Ο φόβος που δείχνεις πολύ συχνά μπροστά στον θάνατο πρέπει να σε προβληματίσει.

Μπορεί να είναι φόβος δικαιολογημένος γιατί είσαι άνθρωπος: είναι φυσικό ιδίωμα του ανθρώπου μετά την πτώση του στην αμαρτία.

Κι είναι μία περίτρανη απόδειξη τούτο ότι δεν δημιουργηθήκαμε για να πεθάνουμε.

Η αθανασία ήταν η προοπτική του ανθρώπου, μέσα στα πλαίσια της «κατ’εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού» (1) δημιουργίας του.

Αν ο θάνατος ήταν μέσα στο αρχικό θέλημα του Θεού, τότε θα έπρεπε κανονικά να χαιρόμαστε με την ύπαρξή του.

Αλλά ο θάνατος ήταν το τίμημα της ανυπακοής προς την πηγή της ζωής, τον Θεό. «Διά της αμαρτίας ο θάνατος».

Οπότε ο φόβος σου αυτός, η δειλία σου καλύτερα, μπροστά στον θάνατο δεν είναι

Η ΘΕΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

Θέλεις νά δεῖς τόν Χριστό; «Ἔλα καί δές, λέει ὁ ἀπόστολός Του1.

Ὁ Κύριος ὑποσχέθηκε στούς μαθητές Του ὅτι θά εἶναι μαζί τους παντοτινά «ὡς τή συντέλεια τοῦ κόσμου»2. Καί, πραγματικά, εἶναι μαζί τους μέσα στό ἅγιο Εὐαγγέλιο καί στά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας3. Τόν Χριστό δέν Τόν βλέπουν ὅσοι δέν πιστεύουν στό Εὐαγγέλιο. Αὐτοί δέν Τόν βλέπουν, γιατί εἶναι τυφλωμένοι ἀπό τήν ἀπιστία.

Θέλεις ν᾿ ἀκούσεις τόν Χριστό; Σοῦ μιλάει μέ τό Εύαγγέλιο. Μήν περιφρονεῖς τή σωτήρια φωνή Του. Φύγε μακριά ἀπό τήν ἁμαρτωλή ζωή καί ἄκου μέ προσοχή τή διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ αἰώνια ζωή.

Θέλεις νά σοῦ φανερωθεῖ ὁ Χριστός; Ὁ Ἴδιος σέ διδάσκει πῶς θά τό πετύχεις: «Ὅποιος κρατᾶ τίς ἐντολές μου καί τίς ἐκτελεῖ, αὐτός μέ ἀγαπᾶ· κι αὐτός πού μέ ἀγαπᾶ, θά ἀγαπηθεῖ ἀπό τόν Πατέρα μου, κι ἐγώ θά τόν ἀγαπήσω καί θά τοῦ φανερώσω τόν ἑαυτό μου»4.

Φυλάξου ἀπο τή φαντασία σου, πού μπορεῖ νά σοῦ δημιουργήσει τήν ἐντύπωση ὅτι

ρήγμα του μεγάλου σεισμού… (υπό πνευματική έποψη)

μετά τον σεισμό σχηματίστηκε γιγαντιαίο ρήγμα βάθους 30 μέτρων και πλάτους περίπου 200 μέτρων χωρίζοντας το χωράφι της ελιάς σε χωρηό στο Χατάι (1)… (κάτοικοι της περιοχής είπαν ότι άκουσαν μεγάλη έκρηξη στον σεισμό….) 

λένε οι άγιοι, ότι θα διαχωριστεί η ήρα από το σιτάρι…. είπε Ο Κύριος Ιδοὺ ἔρχομαι ταχύ, καὶ ὁ μισθός μου μετ᾿ ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τὸ ἔργον ἔσται αὐτοῦ. (Αποκ.κβ’) 

Βαδίζοντας από την περίμετρο προς τον πυρήνα (και ας πούμε dna του Θεού) που είναι η αποκάλυψη, ήδη έχει εκπέμψει αποστόλους (mRna) για την έκκληση του κόσμου στο Μεγάλο Δείπνο.   

Εργάζεται διαχρονικά ο πόδας και Φως (ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ – 999), εργάζεται και ο αντίποδας (ΙΑΠΕΤΟΣ – 666) ως αληθοφανής ποιητής ουρανού, ο καθένας με τους αποστόλους του και τις αποστολές που έχουν αναλάβει έλξης των ‘’πιστών’’ τους προς τον κύριό τους, από τον οποίο και θα πληρωθούν. Οι μεν προς το κάτω

από το Ο Ων, στο έρχομαι ταχύ αποδούναι εκάστω…

Από την πανταχού παρουσία (και ακινησία) στην συνοδοιπορία (κίνηση) Του Λόγου μέσα στον κόσμο, στην ιστορία του, όπως μας κάνει αισθητή την παρουσία Του δια λόγων και σημείων. Κι όλα αυτά, με αφορμή τα τυχαία ( ; ) και συμπτωματικά ίδια αποτελέσματα (94-86) τριών αγώνων μπάσκετ της 11ης Σεπ (αλλά και του τελευταίου 94-88, όπως δείχνουν οι καρτέλες λίγο πιο κάτω).

Εξ αυτών, δυο συνειρμικές (ίσως επεξηγηματικές) σκέψεις που προσεγγίζουν το φαινόμενο. Για τους ανυπόμονους που θέλουν να φτάσουν στο δια ταύτα, χωρίς παραπανίσιες αναλύσεις και δικαιολογητικές σκέψεις, είναι σημειωμένα με έντονα γράμματα.

Θα μπορούσε κάποιος να αποφανθεί πως αυτά τα πράματα είναι τυχαία και δεν χρειάζονται αναλύσεις. Για όσους όμως τους κίνησε το εν-δια-φέρον, ας συνεχίσουν την ανάγνωση.

Ο καλός Θεός, ‘’μιλά’’ (1) χωρίς ασυνέχεια σαν Πατέρας με το παιδί Του, είτε εμμέσως δια σημείων και σχημάτων, είτε άμεσα (όπως συμβαίνει με αγίους). Σε μας εναπόκειται η ορθή αποκωδικοποίηση των νοημάτων, μεταξύ πιθανόν κι άλλων κατά το δοκούν προσεγγίσεων. ''Πρέπει'' να συνδυάσουμε και ελέγξουμε αν τα μηνύματα που δίνουν τα παραπάνω ρευστά γεγονότα (υπό τον προφ.Ηλία) είναι ομόπνοα των γραπτών (προφ.Μωϋσή), ώστε να προχωρήσουμε με αυτούς σαν παραστάτες και στην δική μας μεταμόρφωση σε τέκνα Φωτός. Η επικοινωνία μεταξύ Θεού

προεόρτια Κοιμήσεως Θεοτόκου και υπόμνηση κρίσης. Όταν το πυρ και το ύδωρ δοκιμάζει την γη και τον αέρα μας

Σήμερα προεόρτια 14 Αυγ και ο Απόστολος (1) μαζί με το Ευαγγέλιο (2) που ακούγονται στην εκκλησία, δίνουν στον κόσμο άλλη μία  υπόμνηση κρίσης. ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ· ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει… 

Το πυρ, θα δοκιμάσει την γη μας. Το πως δομούμε την οικία και ε-αυτό μας (εικών Αυτού), με τι ποιότητος υλικά, δλδ με σαρκικό (ξύλα, χόρτο, καλάμη…) φρόνημα ή με πνευματικό εν Χριστώ φρόνημα (χρυσό, άργυρο, τιμίους λίθους) και αρετές, ενθυμούμενοι ότι....Ἐάν μὴ Κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες· ἐὰν μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων.εἰς μάτην ὑμῖν ἐστι τὸ ὀρθρίζειν, ἐγείρεσθαι μετὰ τὸ καθῆσθαι, οἱ ἐσθίοντες ἄρτον ὀδύνης, ὅταν δῷ τοῖς ἀγαπητοῖς αὐτοῦ ὕπνον. ἰδοὺ ἡ κληρονομία Κυρίου υἱοί, ὁ μισθὸς τοῦ καρποῦ τῆς γαστρός.. (ψαλμ.ρκς')

Αύριο εορτάζεται η μετάστασις Της Θεοτόκου στην Ζωή. Ο καθαρώτατος Ναός και πρότυπο κάθε ανθρώπου. Ο καθαρότερος οίκος (χερουβείμ) και λειτουργικότερο όχημα (σεραφείμ), οπότε και κατά την καθαρότητα και λειτουργικότητα πάνω στην οποία θα δοκιμαστούμε (κριθούμε) θάναι και η μετοχή μας στην δόξα και ΖΩΗ. … Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν; εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός· ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς. 

Προκρίνεται η ζωή μας δια Της Θεοτόκου. Γιαυτό και ο άγιος Συμεών ο νέος

Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ως βαθμίδες της κλίμακος της κρίσεως, με κορυφή την ανάσταση …

Ακούσαμε να ψάλλεται το Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα…. με το Ουκέτι εις τήν επίγειον Ιερουσαλήμ διά τό παθείν, αλλά αναβαίνω εις Τον Πατέρα και συνανυψώ υμάς… 

Κι ενώ φαίνεται ότι έχουμε χρόνο πάνω στο κλιμακοστάσιο να ρίχνουμε ματιές (για μελέτες στους πλούσιους παρατιθέμενους θησαυρούς) εμπεριεχόμενο στα οροφοδιαμερίσματα που απλώνονται δεξιά – αριστερά, από κάθε σκαλοπατάκι, η αλήθεια είναι πως ο χρόνος μας πιέζει και πιέζεται. Ο ίδιος βιάζεται να καταργηθεί, να μηδενιστεί και δώσει την σκυτάλη στην ανέσπερο ημέρα της Αναστάσεως, Σε Αυτόν που εσκύλευσε τον άδη και κατήργησε τον θάνατο… 

Όντας όμως αυτό το πλατύσκαλο* στην κορυφή, τι το πιο λογικό να πάρουμε τα πράματα από την αρχή… κι αν μας δώσει ο καλός Θεός χρόνους, ας αναλωθούμε τότε με συστολή σε θεωρίες και πράξεις. Τώρα ΣΤΑΥΡΟΣ. Ο καθ’ημέραν αιρόμενος μεν, αλλά τώρα με συμπύκνωση, βάσεως ως αφετηρία και ύψος σκοπού.   

Κατά τον αγ.Εφραίμ αριζονίτη: … Όλος ο λαός εκείνος, που έκραζε «Ώσαννά τώ Υίώ Δαβίδ, ευλογημένος ό έρχόμενος έν όνόματι Κυρίου, ό βασιλεύς του Ισραήλ», μετά από λίγες μέρες έκραζε με μανία το «Σταυρωθήτω». 

Μπροστά σε αυτήν την τρεπτότητα και αλλοίωση, (εδώ κακή) έρχεται η ώρα να δούμε ότι κάθε μέρα, κάθε μεγάλη ημέρα δίνουμε εξετάσεις και, αν η

ένας κρυμμένος μαργαρίτης στο ψαλτήρι που οδηγεί στον όλο Θησαυρό...

και η σχέση του (1) με Την Παναγία, τους 12 αποστόλους, τον XC επί θρόνου και οι 12 απόστολοι στους θρόνους τους, την Κρίση και την απόκτηση του Μεγάλου Μαργαρίτη... 

ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ· ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ. μακάριος οὗ ὁ Θεὸς ᾿Ιακὼβ βοηθὸς αὐτοῦ, ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ… (ψαλμ. ρμε’ - 145) 

Εὐράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον Κυρίου πορευσόμεθα. ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, ῾Ιερουσαλήμ. ῾Ιερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ὡς πόλις, ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό. ἐκεῖ γὰρ ἀνέβησαν αἱ φυλαί, φυλαὶ Κυρίου, μαρτύριον τῷ ᾿Ισραήλ, τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματι Κυρίου· ὅτι ἐκεῖ ἐκάθισαν θρόνοι εἰς κρίσιν, θρόνοι ἐπὶ οἶκον Δαυΐδ. (ψαλμ.ρκα’ 121)

Σε συνδυασμό με το της αποκαλύψεως … 4 Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων· ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ· (αποκ.ζ’) δυο συνειρμικές σκέψεις… 

Ο προφητάναξ Δαβίδ και ο αγ.Ιωάννης θεολόγος, δεν θα μπορούσαν να είναι τόσο ‘’τοπικιστές’’ και άδικοι (πετώντας έξω τους άλλους) …. την στιγμή που αφενός εμπνέονται από το ίδιο Άγιο Πνεύμα στις συγγραφές τους και αφετέρου η διάδοση του Λόγου και Αληθείας, είναι οικουμενική. Έτσι η κατά γράμμα προσέγγιση των εννοιών, Ισραήλ, Ιακώβ, Ιερουσαλήμ ως οικοδομούμενη πόλη, 12 φυλές, 144.000 εσφραγισμένοι (όλοι κι όλοι) μας οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα και με το νεκρό γράμμα του νόμου, δυστυχώς στον θάνατο….   

Παρά τους πολλούς φαινόμενους λαούς τα πολλά υπάρχοντα έθνη, για το όμμα του Θεού, δύο έθνη και δύο λαοί* υπάρχουν και μας συμφέρει για την θεολογική μας κατάρτιση να πιστέψουμε, ότι έτσι είναι.  

Βαβυλώνα και Σιών. Οι δύο κύκλοι (ζωής)** ευσεβείας και αρετών ως πυρήνας 

κύκλος Αληθείας και κύκλος ασεβείας…

κύκλῳ οἱ ἀσεβεῖς περιπατοῦσι· Ψαλμός 11,9 

Όταν το είδα το χωρίο αυτό τρόμαξα… [αναφέρει ο μακαριστός γερ. π. Αθανάσιος Μυτιληναίου (1927 – 2006)] στην δύναμη της διατυπώσεώς του. Ακούστε το. Είναι πολύ χαρακτηριστική αυτή η φράσις, ότι οι ανόσιοι και οι ασεβείς κινούνται κυκλοτεράν. Πού κυκλοτεράν; Κυκλώνουν τους ευσεβείς. Τους κάνουν κύκλο, δηλαδή τους εγκλωβίζουν. Προσπαθούν να εγκλωβίζουν τους ευσεβείς. 

Και αυτός ο εγκλωβισμός των ευσεβών πολλές φορές έχει πολλές μορφές μέσα στην ιστορία. Πρώτα – πρώτα εγκλωβίζουν τους πιστούς στις κατακόμβες. Πήγαιναν οι πιστοί να λατρεύσουν τον Θεό. Εκεί πήγαιναν, κύκλωναν την κατακόμβη και τους έβαζαν φωτιά και τους έκαιγαν, ή τους έπιαναν, τους έβγαζαν έξω για να τους ρίξουν στα θηρία. 

Εγκλωβίζουν ακόμη τους πιστούς με τους ανοσίους νόμους. Ψηφίζουν νόμους οι οποίοι είναι ανόσιοι, είναι ασεβείς. Και ο ευσεβής δεν ξέρει τώρα τι να κάνει με τους νόμους αυτούς. Σας θυμίζω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Οι μασόνοι, οι τέκτονες έχουν ένα σχήμα εγκλωβισμού του Τιμίου Σταυρού. Είναι το μασονικόν

Ο δίκαιος λάμπει σαν το χρυσάφι - Aγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Όπως ακριβώς το μεν χρυσάφι, ακόμη κι αν πέσει στο νερό, φανερώνει τη λαμπρότητά του, κι αν ακόμη πέσει στο καμίνι, γίνεται πιο αστραφτερό· ο δε πηλός και το χορτάρι, αν τυχόν αναμιχθούν με νερά, ο μεν πηλός διαλύεται, το δε χορτάρι σαπίζει· κι αν πέσουν στη φωτιά, ο μεν πηλός ψήνεται, το δε χορτάρι κατακαίεται, το ίδιο συμβαίνει και με τον δίκαιο και τον αμαρτωλό. Ο μεν δίκαιος, όταν έχει άνεση, μένει λαμπρός όπως το χρυσάφι που βυθίζεται στα νερά· αν πάλι πέσει σε πειρασμούς και δοκιμασίες, γίνεται λαμπρότερος, όπως το χρυσάφι που δοκιμάζεται από τη φωτιά. Ο δε αμαρτωλός, όταν βρίσκεται σε άνεση, διαλύεται και σαπίζει, όπως η λάσπη και το χορτάρι που πέφτουν στο νερό· αν πάλι συμβεί να πέσει σε πειρασμό, καταστρέφεται τελείως, όπως η λάσπη και το χορτάρι καταστρέφον­ται από τη φωτιά.

---

Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε. Κατὰ τὴν χάριν τοῦ

από το προσδοκώ ανάσταση νεκρών μέχρι το ... και τοις εν τοις μνήμασι ζωή, χαρισάμενος

Ο Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, μας πληροφορεί:   …''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ συναναστήθηκε μαζί του νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως.''

Κι αν δεν αναστηθούμε εκ του μνήματος από τώρα, κι αν δεν βιώσουμε την ανάσταση, κι αν δεν έλθει και εισέλθει στο σώμα μας ωσάν σε τάφο, για να μας εξάγει από το σαρκικό και λίθινο φρόνημα της σκληροκαρδίας της αθεΐας και απανθρωπιάς ώστε χάριτι να μας μεταμορφώσει στο πρότερον κάλλος, ούτε και στον μέλλοντα αιώνα θα το ζήσουμε, κι ας απαγγέλουμε το… προσδοκώ ανάσταση νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Όντας η Ορθοδοξία φυσική αποκάλυψη και βίωμα Αληθείας και μετοχής κι όχι μεταφυσική ‘’θεωρία’’. Αν δε αυτό το ''προσδοκώ'' εξαντλείται στα μνήματα και νεκροταφεία για όσους έφυγαν και δεν διακρίνουμε

Κρίσις, πρόκρισις και ευαγγέλιο Υπαπαντής

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Β´ 22 - 40

²² Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, ²³ καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται, ²⁴ καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν. ²⁵ Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν ἅγιον ἐπ’ αὐτόν· ²⁶ καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου. ²⁷ καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ ²⁸ καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· ²⁹ Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, ³⁰ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ³¹ ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν. ³² φῶς εἰς

Η παραβολή των τριών φίλων

(λόγος του Οσίου Βαρλαάμ στον Ιωάσαφ)

   Άνθρωπος τις είχε τρεις φίλους, εξ ών τους δύο ηγάπα και εξετίμα, τον δε τρίτον κατεφρόνει μη δεικνύον προς αυτόν φιλανθρωπίαν, ως έπρεπε.

Ελθόντες δε μίαν ημέραν φοβεροί τινες στρατιώται οδήγησαν βιαίως εκείνον τον άνθρωπον προς τον Βασιλέα, διότι εχρεώστει μυρία τάλαντα.

Στενοχωρούμενος λοιπόν ο οφειλέτης, εζήτει τινα να ομιλήση εις τον Βασιλέα και δώση εις αυτόν μικράν προθεσμίαν, ίνα εξοφλήση το χρέος του. Μεταβάς τότε εις τον πρώτον του φίλον, είπε εις αυτόν:  ‘’γινώσκεις, φίλτατε, ότι πολλάκις εκινδύνευσα προς χάριν σου. Τώρα και εγώ σε χρειάζομαι εις την ανάγκην μου. Λοιπόνβοήθησόν με όσον δύνασαι’’. Ο δε φίλος του απεκρίθη: ‘’εγώ δεν είμαι φίλος σου ούτε σε γνωρίζω. Όμως δύο παλαιά ιμάτια σου δίδω και άλλην βοήθεια μην ελπίζεις’’.

Τότε μετέβη εις τον άλλον ‘’ενθυμείσαι, είπεν εις αυτόν, πόσην αγάπην σου έδειξα; τώρα έχω και εγώ συμφοράν μεγίστην, και ζητώ την βοήθειάν σου’’. Και ο δεύτερος φίλος του απάντησε: ‘’δεν έχω σήμερον καιρόν, διότι μεγάλη κακοτυχία μου συνέβη και έχω θλίψιν πολλήν, αλλά θα σε συνοδεύσω ολίγον και κατόπιν θα επιστρέψω εις την οικίαν μου’’.

‘’Όταν λοιπόν εκείνος ο άθλιος είδε την απανθρωπίαν των δύο