Πως λύνονται τα προβλήματα

Ὁ μαθητὴς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καὶ μέγας νηπτικὸς Ἅγιος, ὁ Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής, γράφει στὸ ἔργο του «Πνευματικὸς Νόμος»*, πῶς πρέπει ὁ πιστὸς νὰ λύνη τὰ προβλήματά του:  

«Μὴ προσπαθῆς νὰ λύσης κάποιο δύσκολο πρόβλημα μὲ φιλονεικίες, ἀλλὰ μὲ τὰ μέσα, ποὺ ἐπιβάλλει ὁ πνευματικὸς νόμος, δηλαδὴ μὲ τὴν ὑπομονή, τὴν προσευχὴ καὶ τὴν ἁπλότητα τῆς ἐλπίδος».

* από Φωνή Πατέρων (η εικόνα από ΠΜ Σωτήρχος)

---

Άγιος Μάρκος ο Ασκητής Τα 200 κεφάλαια περί του πνευματικού νόμου (κάπως διαφορετικά από τον πρώτο δεσμό) 

Άγιος Μάρκος ο Ασκητής Τα 226 κεφάλαια περί αυτών που νομίζουν ότι δικαιώνονται από τα έργα τους (Φιλοκαλία)

περί ελπίδος... (αγ.Άνθιμος Χίου... Φώτης Κόντογλου)

Η προσευχή είναι ο καθρέπτης της ψυχής.

Όπως μέσα στον καθρέπτην βλέπει ο άνθρωπος τι λογής είναι η μορφή του, έτοι και με την προσευχή, όταν είναι θερμή και ειλικρινής, αποκαλύπτεται ο εσωτερικός άνθρωπος.

Ποιος είσαι, η προσευχή θα σου το δείξη.

Όσιος Άνθιμος ο Βαγιάνος ο εν Χίω

---

Χρειαζόμαστε την ακατάπαυστη προσευχή, για τούτο πρέπει πάντοτε να μελετούμε το “Κύριε Ιησού Χριστέ, υιέ του Θεού, ελέησόν με” μέρα-νύχτα·αυτό ... δεν πρέπει να λείπει από τη μνήμη μας.

Και όπως για να κατασκευάσουμε το ψωμί χρειαζόμαστε τρία πράγματα:

το αλεύρι, το προζύμι και το νερό,

αλλά εάν δεν το βάλεις και στο φούρνο, δεν τρώγεται·

έτσι κι εμείς έχουμε ανάγκη από τρία πράγματα:

την ταπείνωση,

την υπακοή και

την εκκοπή του θελήματος,

αλλά εάν δεν ανάψει και το πυρ του Αγίου Πνεύματος στην καρδιά μας, δεν θα

Θέλω να σας δω όλους στη βασιλεία των ουρανών

Να προσέχετε!

Όπου είναι η δύναμη, εκεί να τρέχετε· να φεύγει κάθε είδος κακίας, το οποίο θα σας φέρει σκότος και ταραχή.

Ποιά είναι η δύναμη; Ο Χριστός!

Εκεί να τρέξεις.

Σου έτυχε κάτι; τρέξε στη προσευχή, τρέξε στο Χριστό.

Και πώς δεν πας στο Χριστό; πώς δεν τρέχεις στη προσευχή; η προσευχή, είναι το πάν, εκεί είναι η δύναμη, εκεί είναι η βοήθεια.

Τρέξε λοιπόν στον βοηθό, τρέξε εκεί που υπάρχει δύναμη.

Η προσευχή είναι σαν μία θωράκιση, είναι σαν ένα ισχυρό όπλο και ενίσχυση, για να αποφεύγουμε τον Σατανά και να μη γινόμαστε παιχνιδάκι του.

Από πού έρχεται η δύναμη;

Από το Χριστό!

Ο Χριστός μου είναι δύναμη… τρέξε λοιπόν φώναζε το Χριστό να σε βοηθήσει.

Προσπαθήσετε να αγιασθείτε, να φωτιστείτε,… επικαλείσθε τον Χριστό να σας γίνεται βοηθός σε όλα και συνήγορος.

Εμείς έχουμε αγγέλους και μας φυλάγουν ο βασιλέας μας, μας έδωσε από έναν άγγελο φύλακα.

Λοιπόν αποφεύγετε τον Σατανά· τρέχετε στον Χριστό.

Οτιδήποτε σας συμβεί, η παρηγοριά σας να είναι ο Χριστός· εκεί είναι η δύναμη.

Θέλω να γίνετε τέκνα του επουρανίου βασιλέως.

Θέλω να σας δω όλους στη βασιλεία των ουρανών.

Αγίου Ανθίμου του Χίου, «Πνευματικές διδασκαλίες».

άνθρωποι....

Κατά τον άγιο Άνθιμο της Χίου, υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι: Σαρκικοί, ψυχικοί και πνευματικοί. Ο σαρκικός άνθρωπος θέλει όλα τα της σαρκός∙ ζητεί την ανάπαυση, αγαπά τους επαίνους, δεν θέλει να τον υβρίζουν, δεν δέχεται να του κόψουν το θέλημά του, υπερασπίζει τον εαυτόν του και ζητεί όλα όσα είναι προς ανάπαυσιν του σαρκίου του. 

Ο ψυχικός πάλι δεν θέλει να αδικήση, αλλά ούτε και να τον αδικήσουν. Δεν κατηγορεί αλλά δεν θέλει και να τον κατηγορήσουν. Εάν του συμβή μία ύβρις ή αδικία, ή τον περιφρονήσουν δεν ομιλεί μεν, αλλά θλίβεται και λυπάται πώς να του το κάμουν. Αυτός είναι ο ψυχικός. 

Ο δε πνευματικός άνθρωπος σκέπτεται όλο τα του πνεύματος∙ αν αδικηθή, χαίρει∙ αν υβρισθή, ευχαριστείται∙ αν του κόψουν το θέλημά του, ευφραίνεται και ό,τι και αν του συμβή λυπηρόν, θεωρεί τον εαυτόν του ότι του πρέπουν όλα αυτά, και θέλει όλο να τον περιφρονούν και να τον εξευτελίζουν. 

---

ο άνθρωπος σαν επί κλίμακος, καλείται να ανέβει από το χαμηλότερο (σαρκικός) δια του ψυχικού (νόμου και δικαιοσύνης), στον πνευματικό (και χάρι). Από την γη στον ουρανό (1). Από έξω, εντός ημών στην βασιλεία. Αυτοί ενώνονται με μια ευθεία (Ι) και μια έλικα [αφού η αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος (1)]. Όταν είναι ανοδική (Ι,9), είναι

''γιατί'' και ''εγώ''

«Εκείνο το «γιατί» και εκείνο το «εγώ» που έχουμε, αυτά είναι η καταστροφή μας». Όσιος Άνθιμος της Χίου.

αμήν ο καλός Θεός να μας σταλάξει (και ανοίξει) μια ελάχιστη αυτογνωσία, του ''εγώ'' μας, σαν του Αβραάμ ... 27 καὶ ἀποκριθεὶς ῾Αβραὰμ εἶπε· νῦν ἠρξάμην λαλῆσαι πρὸς τὸν Κύριόν μου, ἐγὼ δέ εἰμι γῆ καὶ σποδός· (Γεν.ιη'27) για να στηθούν οι προϋποθέσεις της φιλοξενίας Του Τριαδικού Θεού. [Νάρθει Ο Κύριος, που χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν και συμπληρώσει στην φύση μας, το ''Α'' στην κεφαλή του καθενός, της αγάπης και αληθείας Του (μετονομάζοντάς μας από άβραμ σε αβραάμ (Γεν.ιζ'5)) και το ''Ρ'' της δικαιοσύνης Του στο σώμα (από σάρα σε σάρρα (Γεν.ιζ'15)].... να βάλουμε αρχή από την εικόνα επί γης (ε-γώ) για να βρεθεί η θεόσδοτη εικών Αυτού (ε-αυτός) ... τότε και έτσι διανοίγεται και βαδίζεται ο δρόμος από το κατ'εικόνα (σκιές) στο καθ'ωμοίωσιν (φως).... τότε οι λόγοι και τα αίτια και τα γιατί, θα απαντηθούν από τα σπλάγχνα Του Παντοκράτορος, που και οι τρίχες είναι αριθμημέναι... σαν από θησαυροφυλάκιο. Είναι οι απαντήσεις σε έναν διάλογο χωρίς ασυνέχεια μεταξύ Προσώπου και προσώπου, αφού προηγηθεί από εμάς ο καλοπροαίρετος τρόπος έκφρασης αυτών: 

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ καλέ μου Θεέ, μου λες το γιατί, ΑΝ μου αναλογεί, ΑΝ με συμφέρει η

Τα ''μυστικά''της προσευχής.Από τον Άγιο Παχώμιο της Χίου στον Άγιο Ευμένιο.

Ο π. Νικηφόρος ήταν πολύ διαφορετικός ασθενής. Δίχως παραξενιές, κακομοιριές και απαιτήσεις.

Πολλοί πήγαιναν να τον παρηγορήσουν και παρηγορούνταν οι ίδιοι. Οι συνασθενείς του λάβαιναν δύναμη και κουράγιο. Ο ίδιος λάβαινε δύναμη από την προσευχή.

Τα μυστικά της του τα είχε διδάξει ο Άγιος Άνθιμος, που κι εκείνος τα έμαθε από τον Γέροντα Παχώμιο της Χίου, που είχε μαθητή του και τον Άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως.

Ο π. Νικηφόρος με τη σειρά του δίδαξε τη δύναμη της προσευχής στον π. Ευμένιο. Την ευχή του Ιησού δίδασκε και στους επισκέπτες του..

Ο πατήρ Εὐμένιος τόν φρόντισε μέ πολλή ἀγάπη καί τόν εἶχε ὡς πνευματικό του πατέρα. Ἕνα βράδυ, ἀφοῦ ἑτοίμασε τόν ὅσιο Νικηφόρο, πῆγε νά κοιμηθῆ. Εἶχε

συμβουλές αγ.Ανθίμου

Ποτέ να μην απελπίζεστε!

«Όσα πολλά και μεγάλα αμαρτήματα να κάνει κανείς, ακόμα και ασεβής να γίνει, δεν μένει ευχαριστημένος ο διάβολος, διότι γνωρίζει ότι ο Θεός είναι Θεός ελέους και ευσπλαχνίας και όταν μετανοήσει ο άνθρωπος, τον δέχεται πάλι.

Αλλά όταν δει, ότι έχασε ο άνθρωπος τις ελπίδες του και την πίστη του που είχε στον Θεό, τότε δεν φοβάται καθόλου, αλλά μένει καθήμενος στον θρόνο του πολύ ευχαριστημένος, διότι γνωρίζει ότι κέρδισε αυτόν τον άνθρωπο.

Γι’ αυτό κανείς δεν πρέπει ποτέ να απελπίζεται».

*

Η προσευχή είναι ο καθρέπτης της ψυχής. Όπως μέσα στον καθρέπτην βλέπει ο άνθρωπος τι λογής είναι η μορφή του, έτοι και με την προσευχή, όταν είναι θερμή και ειλικρινής, αποκαλύπτεται ο εσωτερικός άνθρωπος. Ποιος είσαι, η προσευχή θα σου το δείξη.

*

Δεν υπάρχει άλλο κακό χειρότερο από το κακό του θυμού, της παρακοής, της

θελήματα....

«Ο άνθρωπος σ' αυτόν τον κόσμο επιθυμεί διάφορα: επιθυμεί την ανάπαυση, τη χαρά, τις διασκεδάσεις, θέλει να καλοτρώει, να θυμώνει, να βρίζει, να κλέβει, να χτυπά... Όλα αυτά είναι στην εξουσία του να τα κάνει. Αν όμως όλα αυτά τα στερηθεί και πιέζει την θέλησή του, ώστε να μην τα κάνει, θάβει το θέλημά του. Και αν τον βρίσουν, δεν ομιλεί, εάν τον αδικήσουν, χαίρεται, αν του πουν λόγο σκληρό, μακροθυμεί και ο,τιδήποτε και αν του συμβεί, υπομένει. Όσο καταφρονείται και θάβει το θέλημά του, τόσο περισσότερο πνευματικό καρπό θα φέρει».

Όσιος Άνθιμος της Χίου

---

[…7 Μὴ πλανᾶσθε, Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται· ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει· 8 ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν, ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον. (Γαλ.ς’)].  

χειροτονία Αγίου Ανθίμου της Χίου

Την στιγμή ἀκριβῶς που ὁ Ἐπίσκοπος τον προσαγόρευε ''Ἄξιος'' ἕνας δυνατός σεισμός τράνταξε συθέμελα την Ἐκκλησία

Από τον βίο του Αγίου Ανθίμου της Χίου

Ὁ Ἄνθιμος διακρινόταν γιὰ τὴν εὐφυΐα του. Ἄν ὑποβαλλόταν σὲ σύντομη ἀγωγή, εὔκολα θὰ μποροῦσε νὰ γίνει ἐκλεκτὸς ἱερουργός, καὶ σπάνιος πνευματικός. Ἀπὸ Θεία Οἰκονομία πῆγε στὸ Ἀδραμύττι τῆς Σμύρνης τοὺς πρώτους μῆνες τοῦ 1910 γιὰ νὰ μάθει τὰ πρῶτα γράμματα. Ἡ πρώτη ἐξαδέλφη του ποὺ ὀνομαζόταν Λουκία Διοματάρη, ἀνέλαβε νὰ τὸν βοηθήσει. Στὸ Ἀδραμύττι, ὁ σύζυγος τῆς Λουκίας, ὁ προύχοντας Στέφανος Διοματάρης, βάλθηκε νὰ τοῦ μάθει γράμματα γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ διαβάζει τὸ Εὐαγγέλιο. Δάσκαλό του προσέλαβε τὸν ἔμπειρο καὶ σοφὸ Καρακατσάνη γιὰ νὰ τὸν προχωρήσει γρήγορα. Ἡ προετοιμασία κράτησε ἀρκετοὺς μῆνες. Ἔπειτα, ἡ οἰκογένεια Διοματάρη καὶ ὁ Ἄνθιμος ἀναχώρησαν γιὰ τὴν Σμύρνη. Μὲ ἐντολὴ τοῦ Μητροπολίτη Ἐφέσου, ὁ μοναχὸς Ἄνθιμος