…στην
χαρτογράφησή του εγκεφάλου, συναντάμε τον όρο μεσολόβιο, οριζόμενο αυτό ως ‘’γέφυρα’’
που ενώνει τα δύο ημισφαίρια (το
δεξί με το αριστερό) και ανταλλάσσει τις πληροφορίες
μεταξύ τους.
Το κάθε
ημισφαίριο είναι υπεύθυνο για διαφορετικές λειτουργίες, συμπληρωματικές παρά
αντιτιθέμενες, παρότι ακραίοι εκφραστές αυτών των λειτουργιών, μπορεί να αντιτίθενται μεταξύ τους…. όπως ‘’λογικοί’’ vs ‘’συναισθηματικών’’, άλλοι σαν πράξη vs θεωρία…. θηλυκό vs αρσενικό … ακόμη και μέσα στον γάμο το
ανδρόγυνο (για να μην επιβαρυνθεί υπέρμετρα, παρότι σχετικό, θα αναπτυχθεί σε άλλο άρθρο...) ή σοφά, συνδυαστικά. Όχι διαζευκτικά ή το ένα ή το άλλο, αλλά ΚΑΙ το
ένα ΚΑΙ το άλλο με σκοπό την τελειότητα, το τέλειο ΦΩΣ… όπως το φωτόνιο δεν είναι ή σωματιδιακής μορφής ή κυματοειδούς αλλά και το ένα και το άλλο….
Ανάλογα, αν
η καρδιά διαπνέεται από μίσος (και
μη συγχωρετικότητα και θέληση συνεργασίας), θα καταλήξει ο άνθρωπος μισός (με τονισμό στην λήγουσα), όπως με
το αν η λογική βγάζει διαρκώς συμπεράσματα άρα
και άρα… θα καταλήξει αρά (κατάρα) αν δεν προστεθεί σε αυτήν την τετράγωνη
(διαζευκτική) λογική, η σφαιρική (ενωτική) οπτική Του Λόγου - Χριστού (Χ), δεν πρόκειται
να γευθεί τώρα και ποτέ, την (όντως) χ+αρά.
Η ενδιάμεση
επικοινωνία και γέφυρα που υπάρχει ‘’περνά’’ πληροφορίες και μηνύματα
εκατέρωθεν από το ένα ημισφαίριο προς το άλλο, είτε ‘’ενσύρματα’’ είτε
‘’ασύρματα’’, αφού κάποιοι ερευνητές μιλούν για πυκνή δέσμη νευραξόνων (ως
αγωγούς) και άλλοι ασύμπτωτα και μόνο μέσω ηλεκτρικής ενέργειας από τις
απολήξεις των νευρώνων.
Ο τρόπος και
το πώς, έρχονται ως δευτερεύοντα, την στιγμή που έτσι κι αλλιώς η πληροφορία
είναι αν όχι άυλη τουλάχιστον αόρατη και επιπλέον η ύλη και η ενέργεια είναι οι
δύο όψεις του ίδιου νομίσματος ισχύοντας η μεταβίβαση μόνο όσο ο άνθρωπος ζει
βιολογικά. Μετά, αφού δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο πόλων (+ και - ) μιας
μπαταρίας, δεν υφίσταται διακίνηση, είναι νεκρή. Έχει αποχωρίσει η ψυχή που
μέχρι τότε ζωοποιούσε με την ενέργειά της το σώμα, αφήνοντάς το νεκρό*. [το
φοβερώτερο μυστήριο (ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα και οι μεταθανάτιες
εμπειρίες)].
[*εκτός εάν ως δοχείο
ευαρέστησε Τον Κύριο με αυτήν την φιλοξενία να παρατείνεται στους αιώνες.
Σκήνωμα χάριτος σκήνωμα Ζωής που νικά τον θάνατο καταργώντας την ''νέκρα''
(αφού κατάφερε μαζί με Τον ενοικούντα Κύριο τον θάνατο να καταργήσει τον
διάβολο να καταπατήσει...). Το βλέπουμε στα άφθαρτα άγια λείψανα, στον αγ.Σπυρίδωνα με την θερμοκρασία του, τα παντοφλάκια που ''τρώει'', τον αγ.Μερκούριο, τον αγ.Ιωάννη ρώσο, αγ.Ραφαήλ, αγ.Εφραίμ ...ακόμη και τον ασώματο Μανταμάδο που ''τρώει'' τα σιδερένια παπούτσια του, τους αγίους που ''φεύγουν'' από τις εικόνες τους και τόσα άλλα που αποδεικνύουν την ΖΩΝΤΑΝΙΑ... αμήν συγ-κινώντας μας προς δόξαν Τριαδικού Θεού και των αγίων Του.
...ισχύοντας αυτό που σημειώνει ο Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς : ...''Η θεία Χάρις σκηνώνει πρῶτα στὶς ψυχὲς τῶν Ἁγίων καὶ ἀπὸ τὶς ψυχὲς μεταδίδεται καὶ στὰ σώματά τους· καὶ ὅταν κοιμηθοῦν, μένει στὰ λείψανά τους καὶ στοὺς τάφους τους καὶ στὶς εἰκόνες τους καὶ στοὺς ναοὺς ποὺ εἶναι ἀφιερωμένοι σ᾿ αὐτούς. Εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐνοικεῖ στὰ πρόσωπα τῶν Ἁγίων καὶ ἐν συνεχείᾳ μένει καὶ σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ συνδέονται μὲ τοὺς Ἁγίους.''
αλλά και.... Μᾶς ἄφησε ὁ Θεὸς τὰ ἱερὰ
Λείψανα τῶν Ἁγίων, γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὸ ζῆλο ἐκείνων καὶ γιὰ νὰ μᾶς χαρίσει ἕνα
λιμάνι καὶ μιὰ δυνατὴ παρηγοριὰ στὶς θλίψεις ποὺ συνέχεια μᾶς βρίσκουν. Γι᾿ αὐτὸ παρακαλῶ ὅλους
σας, εἴτε εἶναι κάποιος λυπημένος, εἴτε ἄρρωστος ἢ ἀδικεῖται ἢ ἀντιμετωπίζει ὁποιαδήποτε
ἄλλη θλίψη τῆς ζωῆς, ἢ βρίσκεται σὲ βάθος ἁμαρτιῶν, ἄς ἔρχεται ἐδῶ μὲ πίστι καὶ
ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ ἀποβάλει, θὰ φεύγει μὲ πολλὴ χαρὰ καὶ μὲ ἀνακουφισμένη τὴ
συνείδηση, καὶ μόνο ποὺ θὰ βλέπει τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου. - Ἅγιος Ἰωάννης
Χρυσόστομος
...και... μέσα από τον οφθαλμό τον λειτουργούντα με τα ΡΑΒΔΙΑ+ΚΩΝΙΑ = 999, ''περνά'' Ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ (999) δια των αγίων Του, την χάρι Του].
Δεν χρειάζεται
φοβερή παρατήρηση στην καθημερινότητα και αποδεικνύεται, ότι κάθε πρόσωπο στο ίδιο ερέθισμα του ενός
ημισφαιρίου ή του άλλου, αντιδρά διαφορετικά.
Ακόμη κι η ανταλλαγή πληροφοριών και η περαιτέρω αντίδραση και έκφραση στο σώμα
με χιαστί έλεγχο, είναι μοναδική. Όλα
τα αντικειμενικά συμβάντα περνάνε από το φίλτρο του υποκειμενισμού και οι
αντιδράσεις ποικίλουν πάνω σε έναν άξονα μεταξύ των ορίων καλού και κακού.
Έτσι, το δεξί και
αριστερό ημισφαίριο με τις διακριτές λειτουργίες τους είναι η αφετηρία κίνησης,
δράσης και αντίδρασης του όλου ανθρώπου μέσα στον κόσμο με προοπτική το ΚΑ(Λ)Ο
ή το ΚΑ(Κ)Ο…. πορευόμενος ο καθένας είτε προς τα άνω και ατελεύτητο Λόγο (Λ),
καλό και αγαθό ή προς το αδιέξοδο (Κ - |< ) και ατελές κακό.
Νομοτελειακά,
και πέραν προσωπικών πεποιθήσεων περί πίστεως, σχηματίζεται εκεί στο μεσολόβιο
και ενεργούμε όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, ένας σταυρός. Άνω – κάτω, δεξιά –
αριστερά. Επί μιας διττής γέφυρας που ενώνει αφενός την δεξιά και αριστερή
πλευρά (ορατά και αόρατα) μέσω πληροφοριών αλλά και τα άνω και κάτω (γη και
ουρανό) ανάλογα την αντίδραση και πράξη ένεκα αυτών.