…στην χαρτογράφησή του εγκεφάλου, συναντάμε τον όρο μεσολόβιο, οριζόμενο αυτό ως ‘’γέφυρα’’ που ενώνει τα δύο ημισφαίρια (το δεξί με το αριστερό) και ανταλλάσσει τις πληροφορίες μεταξύ τους.
Το κάθε ημισφαίριο είναι υπεύθυνο για διαφορετικές λειτουργίες, συμπληρωματικές παρά αντιτιθέμενες, παρότι ακραίοι εκφραστές αυτών των λειτουργιών, μπορεί να αντιτίθενται μεταξύ τους…. όπως ‘’λογικοί’’ vs ‘’συναισθηματικών’’, άλλοι σαν πράξη vs θεωρία…. θηλυκό vs αρσενικό … ακόμη και μέσα στον γάμο το ανδρόγυνο ή σοφά, συνδυαστικά. Όχι διαζευκτικά ή το ένα ή το άλλο, αλλά ΚΑΙ το ένα ΚΑΙ το άλλο με σκοπό την τελειότητα, το τέλειο ΦΩΣ… όπως το φωτόνιο δεν είναι ή σωματιδιακής μορφής ή κυματοειδούς αλλά και το ένα και το άλλο….
Ανάλογα, αν η καρδιά διαπνέεται από μίσος (και μη συγχωρετικότητα και θέληση συνεργασίας), θα καταλήξει ο άνθρωπος μισός (με τονισμό στην λήγουσα), όπως με το αν η λογική βγάζει διαρκώς συμπεράσματα άρα και άρα… θα καταλήξει αρά (κατάρα) αν δεν προστεθεί σε αυτήν την τετράγωνη (διαζευκτική) λογική, η σφαιρική (ενωτική) οπτική Του Λόγου - Χριστού (Χ), δεν πρόκειται να γευθεί τώρα και ποτέ, την (όντως) χ+αρά.
Η ενδιάμεση επικοινωνία και γέφυρα που υπάρχει ‘’περνά’’ πληροφορίες και μηνύματα εκατέρωθεν από το ένα ημισφαίριο προς το άλλο, είτε ‘’ενσύρματα’’ είτε ‘’ασύρματα’’, αφού κάποιοι ερευνητές μιλούν για πυκνή δέσμη νευραξόνων (ως αγωγούς) και άλλοι ασύμπτωτα και μόνο μέσω ηλεκτρικής ενέργειας από τις απολήξεις των νευρώνων.
Ο τρόπος και το πώς, έρχονται ως δευτερεύοντα, την στιγμή που έτσι κι αλλιώς η πληροφορία είναι αν όχι άυλη τουλάχιστον αόρατη και επιπλέον η ύλη και η ενέργεια είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος ισχύοντας η μεταβίβαση μόνο όσο ο άνθρωπος ζει βιολογικά. Μετά, αφού δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο πόλων (+ και - ) μιας μπαταρίας, δεν υφίσταται διακίνηση, είναι νεκρή. Έχει αποχωρίσει η ψυχή που μέχρι τότε ζωοποιούσε με την ενέργειά της το σώμα, αφήνοντάς το νεκρό. [το φοβερώτερο μυστήριο (ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα και οι μεταθανάτιες εμπειρίες)].
Δεν χρειάζεται φοβερή παρατήρηση στην καθημερινότητα και αποδεικνύεται, ότι κάθε πρόσωπο στο ίδιο ερέθισμα του ενός ημισφαιρίου ή του άλλου, αντιδρά διαφορετικά. Ακόμη κι η ανταλλαγή πληροφοριών και η περαιτέρω αντίδραση και έκφραση στο σώμα με χιαστί έλεγχο, είναι μοναδική. Όλα τα αντικειμενικά συμβάντα περνάνε από το φίλτρο του υποκειμενισμού και οι αντιδράσεις ποικίλουν πάνω σε έναν άξονα μεταξύ των ορίων καλού και κακού.
Νομοτελειακά, και πέραν προσωπικών πεποιθήσεων περί πίστεως, σχηματίζεται εκεί στο μεσολόβιο και ενεργούμε όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, ένας σταυρός. Άνω – κάτω, δεξιά – αριστερά. Επί μιας διττής γέφυρας που ενώνει αφενός την δεξιά και αριστερή πλευρά (ορατά και αόρατα) μέσω πληροφοριών αλλά και τα άνω και κάτω (γη και ουρανό) ανάλογα την αντίδραση και πράξη ένεκα αυτών.
