οικουμενισμός

Ὁ οἰκουμενισμός; Εἶνε ἡ αἵρεσι ὅλων τῶν αἱρέσεων! Ἡ πτῶσι τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς ἰδίους της τοὺς ὑπηρέτες, τὰ ὄργανα τῆς Δύσης. Τὰ ἀποτελέσματά του εἶνε τὰ σάπια συντρίμμια ποὺ πέφτουν, ἀκόμα κι ἂν εἶνε ἐπίσκοποι, ἱερεῖς, μοναχοὶ ἢ λαϊκοί...

Ἂς ἐπιστρέψουμε στὴν ἁγία παράδοσι, στὰ δόγματα καὶ στοὺς κανόνες τῶν ἁγίων πατέρων τῶν 7 οἰκουμενικῶν Συνόδων. Διαφορετικά, θὰ πᾶμε στὴν κόλασι, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἐπισκόπων μας! Θεὸς φυλάξοι! ~ π. Ἀρσένιος Μπόκα ο θαυματουργός († 28 Νοε 1989)

---

«Το όραμα του Αγίου Πέτρου Αλεξανδρείας»

Έβαλε ο Άρειος πολλούς ιερείς και διακόνους να μεσολαβήσουν προς τον άγιο Πέτρο και να του δώσει τη συγχώρεση, ως εύσπλαχνος που ήταν, τώρα πριν το τέλος του αγίου…

Οι ιερείς και οι διάκονοι, μη γνωρίζοντας τις πονηρές διαθέσεις του Αρείου, πήγαν στη φυλακή και, αφού προσκύνησαν τον αρχιερέα τους, του είπαν:

– Δέσποτα και άγιέ μας, όλοι εμείς σε παρακαλούμε με δάκρυα στα μάτια, να μας κάνεις μια χάρη. Επειδή ο Θεός σε προσκαλεί κοντά Του με το μαρτύριο και πρόκειται να πεθάνεις σήμερα ή αύριο, (ο Άγιος κατά προσταγή του βασιλιά, ετελειώθη δι’ αποκεφαλισμού…) και να δοξαστεί το όνομα του Κυρίου με το αίμα του μαρτυρίου

οικουμενισμός και συγκρίσεις. Ασθένεια και θεραπεία.

Δίκαια ο οικουμενισμός θεωρείται παναίρεση, αλλά η Ορθοδοξία ποτέ  δεν έπαψε, ούτε τώρα, να προσφέρει δωρεάν την θεραπεία. 

Επί του πρακτέου, η Ορθοδοξία ολοκληρώνει, τελειοί τον άνθρωπο αφού τον καθαρίσει με τα ισχύοντα μυστήρια και φωτίσει, κατά το ‘’48 ῎Εσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστιν.’’  (Ματθ.ε’) 

Τελειότητα είναι να ενοικεί η θεολογία και θεογνωσία και ΦΩΣ (8) εγώ ειμί (888) μέσα στην ύλη, ωσάν σε οίκο, ωσάν σε όχημα, μέσα στην φύση (4). 

Κι η διαφάνεια κατορθώνεται με το απόπλυνον τω αίματί Σου τω αγίω…. και κάθαρση από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος. 

Ο οικουμενισμός και κατά κόσμον παγκοσμιοποίηση με πρότυπα του άλλου μισόκαλου ‘’ανθρώπου’’ δεν διαθέτει αυτά τα εφόδια και με την διαρκή πρόσθεση σαρκικού φρονήματος, θολώνει και αντιστρατεύεται της τελειότητος. 

Αναφέρεται, πως εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Αυτό σημαίνει ότι το φερόμενο ως καλό (από τον ελλειπή και μισό που ενεργεί με μίσος) εχθρεύεται το τέλειο. 

Θα του μιλήσει για αγάπη (2) αλλά θα του κρύψει την Αλήθεια. Θα του μιλήσει για ειρήνη αλλά θα του κρύψει την ελευθερία. Προσπαθεί να εγκαταστήσει την ‘’ειρήνη’’ του αμαλήκ αλλά χωρίς τον Α+Ω υποστηρικτή χειρών του Μωσέως (ως Ααρών και Ωρ) …εν χειρί κρυφαία…. Ο Κύριος (εγώ ειμί Α και Ω …). 

Λένε, πως όταν αλιτήριος θέλει να πλανήσει, από αγάπης άρχεται… Συνεννοήθηκαν εκεί στο ΠΣΕ ότι αυτό που τους ‘’ενώνει’’ είναι η αγάπη και αφού

Ὁ Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης γιὰ τὶς συμπροσευχὲς καὶ τὸ Βάπτισμα τῶν ετεροδόξων

Διηγεῖται ὁ Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης: «Κάποτε ἐπισκέφθηκε τὸ Μοναστήρι μᾶς ἕνας Προτεστάντης πάστορας. Ὅταν μὲ ἐνημέρωσαν ὅτι αὐτὸς ὁ κύριος εἶναι ἱερέας τῶν Προτεσταντῶν, τὸν πλησιάσαμε καὶ τὸν ξεναγήσαμε στὸ Μοναστήρι μας. Μετά, εἶπα νὰ ἑτοιμάσουν γιὰ τὸν ἄνθρωπο φαγητό. Ἐγὼ δὲν κάθησα μαζί του στὸ τραπέζι, ἀλλὰ ἀποσύρθηκα στὸ κελί μου. Διότι αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ τάξις. Οἱ Πατέρες ἀπαγορεύουν τὴ συμπροσευχὴ ποὺ προηγεῖται τῆς κοινῆς τραπέζης».

Σὲ ἄλλη περίπτωση ἐπισκέφθηκαν τὸ Μοναστήρι δύο ἁγιορεῖτες ἱερομόναχοι καὶ μιὰ ἡλικιωμένη κυρία Καθολική, ρωσικῆς καταγωγῆς, ποὺ εἶχε ἀποφασίσει νὰ γίνει Ὀρθόδοξη.

Ὅταν στὸ Γέροντα ἀναφέρθηκε ὅτι, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, στὰ ἄτομα αὐτὰ εἶναι ἀρκετό το μυστήριο τοῦ Χρίσματος, χωρὶς τὸ Βάπτισμα, ὁ Γέροντας εἶπε:

– Δὲν γνωρίζω τί ἀποφάσισε ἡ Ἱερὰ Σύνοδος. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω εἶναι ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο λέει: «ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεῖς σωθήσεται». Γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνεται κανονικά το μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος καὶ τοῦ Χρίσματος.

Καὶ σὲ ἕνα τρίτο περιστατικὸ ἑνὸς Καθολικοῦ, ποὺ θέλησε νὰ βαπτισθεῖ, ἀφοῦ ὁ Γέροντας τὸν προέτρεψε νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸν ἐπίσκοπό τῆς περιοχῆς του, ἀπ’ ὅπου

άλλη μια (μάλλον μάταιη) προσπάθεια προς οικουμενιστές

56 ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ. (Ιωαν.ς’56)

ΕΓΩ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι. 2 πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπόν, αἴρει αὐτό, καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον, καθαίρει αὐτό, ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ. 3 ἤδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν. 4 μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ' ἑαυτοῦ, ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς, ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μείνητε. 5 ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν … (Ιωαν.ιε’)

Πλην της μυστικής σχέσης που μπορεί να αναπτύξει ΚΑΘΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ με Τον Χριστό, ο οικουμενισμός και η αγαπολογία παρακάμπτει ηθελημένα και δόλια υποτιμώντας την αξία της μυστηριακής σχέσης. Των ισχυόντων μυστηρίων, που ΕΚΤΟΣ ορθοδοξίας δεν έχουν ισχύ, αφού ως κλήματα απεκόπησαν ηθελημένα (λόγω αιρετικών θέσεων και απόψεων) από Την Άμπελο. Ο ίδιος Ο Κύριος αναφέρει ότι δεν φέρουν καρπούς…

Εκτός των 12 αποστόλων (Της Μίας Αγίας καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας

Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Διώχνουμε τον Χριστό από την παιδεία, για να την κάνουμε πανθρησκειακή.

Από την κρίση στην ελπίδα

(Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Τα εφετινά Χριστούγεννα βρίσκουν τον λαό μας σε κρίσιμη ακόμη κατάστασι. Οι επικυρίαρχοι δανεισταί μας επιβάλλουν όλο και πιο δυσβάστακτες φορολογίες. Οι νέοι μας μαστίζονται από την ανεργία. Οι ηλικιωμένοι βιώνουν πρωτοφανή ανασφάλεια. Για πολλούς χάθηκε η ελπίδα. Συνάνθρωποί μας δεν αντέχουν πλέον την οικονομική δυσπραγία. Οι περισσότεροι αγωνιούν για περαιτέρω συνέπειες. Κάποιοι απελπίζονται και, δυστυχώς, ωρισμένοι αυτοκτονούν.

οικουμενισμός (αγ.Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Από μία επιστολή του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς στον συνταξιούχο Π.Ν. για ένα περίεργο όραμα πού είδε μέσα στήν Εκκλησία…

Ὅλα τὰ ψευδῆ θρησκεύματα τῆς γῆς, καὶ ἡ Ὀρθοδοξία ἀνάμεσά τους! Τί δουλειά ἔχει;

«Μοῦ γράφετε ὅτι εἴχατε ἕνα ἀσυνήθιστο ὅραμα στὴν Ἐκκλησία κατὰ τὴ διάρκεια τῆς προσευχῆς. Εἴδατε πὼς ὁ Χριστὸς βγῆκε ἀπ᾽ τὸ ἱερὸ καὶ στάθηκε. Ὕστερα βγῆκε κάποιος σὰν Ἑβραῖος ραβίνος, καὶ στάθηκε ἐξ ἀριστερῶν τοῦ Χριστοῦ. Τελικὰ βγῆκε κάποιος μὲ τὴ μαντήλα στὸ κεφάλι, καὶ στάθηκε ἐκ δεξιῶν τοῦ Χριστοῦ.

Τότε καὶ οἱ δύο τους, ἀπὸ τὶς δύο πλευρές, ἔδωσαν τὰ χέρια στὸν Χριστὸ καὶ ἔκαναν χειραψία μαζί Του. Τέτοιο ὅραμα εἴχατε.

Ἐνῶ σὰν ἑρμηνεία τοῦ δῆθεν ἑρμηνευτῆ ἀνακοινώσατε τὸ ἑξῆς, ὅτι: Ὁ Θεὸς θέλει νὰ συμφιλιωθοῦν ὅλες οἱ θρησκεῖες καὶ νὰ δημιουργηθεῖ μία πίστη στὸν κόσμο!

...παγκοσμιότητα και Παγκοσμιότητα...

O Α. (σύζυγος) δεν τής είπε ότι είχε καρκίνο,ότι θεραπεύτηκε με θαύμα.

Τής καλλιεργούσε την πεποίθηση ότι οι προηγούμενοι γιατροί έσφαλλαν , ότι δεν είχε τίποτε το φοβερό...

Το αποτέλεσμα ήταν να γίνει το θαύμα χωρίς καμμιά μεταβολή στην πνευματική τους ζωή.

Δεν γνωρίζω,φύλαξε άραγε το άγαλμα τού Βούδα που είδα να εχει κοντά της στο νοσοκομείο

και με απροκάλυπτη ικανοποίηση μού το έδειξε ως κάτι «θαυμαστό»;

Εκείνη την στιγμή εγώ δεν ήθελα με τίποτε να την στενοχωρήσω

Είπα απλώς ότι εγώ ο ίδιος αγαπώ μόνο τον Χριστό και δεν ήθελα να κοιτάξω τον Βούδα.

Ούτε αυτή ούτε ο Α. με κατάλαβαν...

Με αφορμή τον ‘’άγγελο’’ των τριών (μονοθεϊστικών) θρησκειών

…η αλήθεια, εκ της γης ανέτειλε... (ανατέλει) και με το ''δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν''...) σταδιακά, κατά τάξη και ετοιμότητα ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ξεφεύγουμε από το γενικώς και αορίστως ''θεό'' εγγίζοντες και μετέχοντες Τριαδικό Θεό (αληθή) ...

η ''κατάργηση'' του Ενός Τριαδικού και εγκαθίδρυση (δολίως) του κοινού Ενός ακολουθεί αντίθετο δρόμο της αύξησης της Αληθείας, αλλά δια της φυγοκέντρου που ακολουθεί ο οικουμενισμός, θα διακύψει εξ ουρανού η δικαιοσύνη Του...

Προσοχή στα οράματα του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!

Είχατε ένα ασυνήθιστο όραμα στην Εκκλησία κατά την διάρκεια της προσευχής. Είδατε πως ο Χριστός βγήκε απ' το ιερό και στάθηκε. Ύστερα βγήκε κάποιος σαν Εβραίος ραββίνος και στάθηκε εξ αριστερών του Χριστού. Τελικά βγήκε πάλι κάποιος με τη μαντήλα στο κεφάλι και στάθηκε εκ δεξιών του Χριστού. Τότε και οι δυο τους από τις πλευρές έδωσαν τα χέρια στον Χριστό και έκαναν χειραψία μαζί Του.

Τέτοιο όραμα είχατε. Ενώ σαν ερμηνεία του δήθεν ερμηνευτή ανακοινώνετε το εξής: ο Θεός θέλει να συμφιλιωθούν όλες οι θρησκείες και να δημιουργηθεί μία πίστη στον κόσμο!

Ο καθένας που είναι μυημένος στα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού μπορεί να σας πεί ότι και το όραμα είναι ψευδές και η ερμηνεία είναι ψευδής. Το φάντασμα που είδατε μπροστά σας δεν είναι από τον Θεό ........ αλλά από εκείνον που πάντα σηκώνει τα κέρατά του εναντίον της πίστης του Χριστού.

παγκοσμιοποίηση

Σχεδιάζεται μια παγκοσμιοποίηση όχι μόνο χωρίς Χριστό, αλλά κατά του Χριστού… (π. Γεώργιος Καψάνης) 

*Ο Μακαριστός Γέροντας Γεώργιος Καψάνης σε μια ομιλία που έγινε πριν 18 χρόνια, προειδοποιούσε για όλα αυτά που βιώνουμε σήμερα, στο όνομα της παγκοσμιοποίησης.

Πολλοί σήμερα μιλούν για παγκοσμιοποίηση. Ενώ κάποιοι ολίγοι την σχεδιάζουν και την προετοιμάζουν. Παγκοσμιοποίηση στην οικονομία, στην δημιουργία ενός υπερκράτους, στην θρησκεία.
Η παγκοσμιοποίησις φαίνεται να είναι και ο στόχος του κινήματος της «Νέας Εποχής» που αποβλέπει στην αντικατάσταση του Χριστού από τον αντίχριστο. Η βασιλεία του αντιχρίστου, κατά τους νεοεποχίτας, θα αρχίσει με την γ΄ χιλιετία μ. Χ. Ο Ι.Χ.Θ.Υ.Σ (Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ) θα αντικατασταθεί με τον Υδροχόο (σύμβολο του αντιχρίστου).

Η παγκοσμιοποίησις δεν θα είναι εφικτή, εάν οι και θρησκείες δεν παραιτηθούν

ΟΙ ΑΦΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΆΛΙΩΤΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ…

Μία από τίς ελάχιστες φωτογραφίες ( πιθανόν σκαρίφημα ) δυό αφορισμένων καί άλιωτων Ορθοδόξων ιερέων πού συλλειτούργησαν με τούς Καθολικούς στήν Μονή Μεγίστης Λαύρας τού Αγίου Όρους, επί Πατριάρχου Κωνπλεως Βέκκου. Η φωτογραφία είναι παρμένη σε σπήλαιο τού Αγίου Όρους γύρω στά 1932, καί δημοσιεύτηκε κατ΄ αρχάς στό περιοδικό "Κήρυξ Ορθοδόξων", αριθ. φύλ. 132...  

Οί απεσταλμένοι τού Αυτοκράτορα και του Πατριάρχου Βέκκου, κατά τήν επίσκεψή τους στό Άγιο Όρος μέ σκοπό νά εντάξουν τίς Ιερές Μονές στό σχέδιό τους καί νά συλειτουργήσουν μέ τούς Παπικούς, προσπάθησαν μέ διπλωματία νά τούς φέρουν σε συλλείτουργο. Συνάντησαν όμως σθεναρά αντίσταση από τά περισσότερα Μοναστήρια μέ αποτέλεσμα νά προχωρήσουν σε εγκληματικές ενέργειες πού ούτε οί βάρβαροι αχρίστιανοι πειρατές δέν είχαν κάνει...

Εν-τυπώσεις και ουσία για την τόσο προβεβλημμένη επίσκεψη του πάπα στην Λέσβο…

Αυτό που προβλήθηκε είναι ο πάπας πρωτευόντως και δευτερευόντως όλοι οι άλλοι. Έτσι όμως είναι στον κόσμο για τα του κόσμου και καίσαρα και του σχεδίου αυτού…

Είναι πιο πιασάρικη η είδηση και πετυχαίνει (νομίζουν καθ’ολοκληρία) τον σκοπό αυτής της ‘’παράστασης σκιών’’.   

Επειδή όμως μια ακτίνα αρκεί, να διαλύσει πλήθος σκιών, αν θέλει ο καλός Θεός, η ίδια η Θύρα, ας ανοίξει τα φιλάνθρωπα σπλάγχνα Του, κι ας μας φωτίσει (δι ευχών), που ήταν παρόντες σιωπηλοί, αλλά κατά τάξη και ετοιμότητα τόσο ''βροντό''φωνοι....

Από το: απόκρισις περί αναξίων αρχόντων και από την καθημερινότητα την μπολιασμένη με Πνεύμα, συμφωνούμε όλοι, πως κατά τον λαό, η ιεραρχία του (πολιτική, θρησκευτική….). Κι Ο Κύριος είπε θα σας δώσω (δίνω) άρχοντας, κατά τας καρδίας υμών.  

ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥΣ

«Σήμερα δυστυχώς, μπήκε η ευρωπαϊκή ευγένεια και πάνε να δείξουν τον καλό. Θέλουν να δείξουν ανωτερότητα και τελικά πάνε να προσκυνήσουν τον διάβολο με τα δύο κέρατα. Ήρθαν και σε μένα μερικοί και μου είπαν: 

«Όσοι πιστεύουμε στο Χριστό να κάνουμε μια θρησκεία». 

Τώρα είναι σαν να μου λέτε, τους είπα, χρυσό και μπακίρι, χρυσό τόσα καράτια και τόσο μπακίρι που τα ξεχώρισαν, να τα μαζέψουμε πάλι και να τα κάνουμε ένα. Είναι σωστό να τα ανακατέψουμε πάλι; Ρωτήστε έναν χρυσοχόο. Κάνει να ανακατέψουμε την σαβούρα με τον χρυσό; Έγινε τόσος αγώνας, για να λαμπικάρει το δόγμα. 

Οι Άγιοι Πατέρες κάτι ήξεραν και απαγόρευσαν τις σχέσεις με αιρετικό. Σήμερα λένε: όχι μόνο με αιρετικό άλλα και με Βουδιστή και με πυρολάτρη και με δαιμονολάτρη να συμπροσευχηθούμε. Πρέπει να βρίσκονται στις συμπροσευχές τους και στα συνέδρια και οι Ορθόδοξοι. Είναι μια παρουσία. Τι παρουσία; Τα λύνουν όλα με την λογική και δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα.

Ο Άγιος Ραφαήλ αρνήθηκε να συμμετάσχει σε συλλείτουργο με Παπικό

Το έτος 1452 μ.Χ. το Έθνος υπέστη μια μεγάλη δοκιμασία,την «Ψευδοένωση» των Εκκλησιών… Στην Κωνσταντινούπολη, στις 12 Δεκεμβρίου...

Το έτος 1452 μ.Χ. το Έθνος υπέστη μια μεγάλη δοκιμασία,την «Ψευδοένωση» των Εκκλησιών…


Στην Κωνσταντινούπολη, στις 12 Δεκεμβρίου 1452, με πρωτοβουλία του Παλαιολόγου (είχε την απατηλή εντύπωση ότι έτσι εξυπηρετούσε το Έθνος, ξεχνώντας ότι ο μόνος φίλος και ανίκητος σύμμαχος είναι ο ίδιος ο Σωτήρας Χριστός) γίνεται «ενωτική λειτουργία», παρόντος του Καρδινάλιου Ισιδώρου (απεσταλμένου του Πάπα).

γέροντας Γαβριήλ για την υπακοή (σε αιρετικούς)

- Γέροντα Γαβριήλ ή Παπική εκκλησία είναι Εκκλησία;

Ή Παπική εκκλησία δεν είναι Εκκλησία. Δεν έχει Μυστήρια.
Ό Χριστός πάνω στον πλανήτη της Γής ίδρυσε μία Εκκλησία. Όταν λέμε το Σύμβολο της Πίστεως τί ομολογούμε; Ότι πιστεύουμε «Εις μίαν, Αγίαν, Καθολική και Αποστολική Εκκλησιά».
Δεν ίδρυσε ό Χριστός πολλές Εκκλησίες.
Δεν είναι Εκκλησία ό Πάπας. Δεν έχουν Μυστήρια οι παπικοί.
Ό άγιος Νικόδημος ό Αγιορείτης λέει μέσα στο Πηδάλιο ότι οι παπικοί είναι παμπάλαιοι αιρετικοί, είναι αβάπτιστοι (Ερμηνεία ΜΖ' Αποστολικού Κανόνος).

η μη συγχωρετική μάνα και γειτόνισσα, και ο ''συγ-χωρητικός'' οικουμενισμός...

από το συναξάρι του αγ.Κωνσταντίνου Υδραίου (14 Νοε)

...Σε λίγο καιρό αποφάσισε να μεταβεί στην Ύδρα, ντυμένος με τα μουσουλμανικά ενδύματα. Όμως συνέβη το απροσδόκητο, κανένας δεν του μιλούσε. Οι γυναίκες στα σοκάκια έκλειναν τις πόρτες τους να μην τον δουν. Όταν έφτασε στο πατρικό του η μητέρα του δεν του άνοιξε και του είπε: «φύγε ξένε εγώ δεν γέννησα γιο Χασάν, ο γιός μου ο Κωσταντής πέθανε»! Η στάση της μητέρας του τον συγκλόνισε. Αισθάνθηκε ίλιγγο και ζήτησε λίγο νερό από μια γειτόνισσα, εκείνη του έδωσε, αλλά έσπασε τη στάμνα γιατί τη θεώρησε μολυσμένη από τον εξωμότη! Αυτό ήταν, συνήλθε και συνειδητοποίησε το μεγάλο κρίμα του!

Η χαρά των οικουμενιστών. Η απροϋπόθετη και αδιάκριτη ‘’υπακοή’’.

17 Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο. (Εβρ.ιγ’)…

Όλοι οι ηγούμενοι θα αποδώσουν λόγο για το υπό την καθοδήγησή τους ποίμνιο. Αυτό αρκεί;

Σίμων ᾿Ιωνᾶ, ἀγαπᾷς με; λέγει αὐτῷ· ναί, Κύριε, σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ· ποίμαινε τὰ πρόβατά μου. (Ιωαν.κα’)

Ποιμαίνει τα πρόβατα και ο πάπας ως κατά πόδα του Απ.Πέτρου. Που τα οδηγεί αυτή η υπακοή; Στην σωτηρία ή στην απώλεια;

Ο τυπούμενος επί του σώματος σταυρός από τους ορθοδόξους σε σχέση με τους παπικούς διαφέρει, και όποιος διακρίνει τον διαφορετικό προσανατολισμό, οπωσδήποτε τουλάχιστον αν δεν είναι σίγουρος, θα προβληματιστεί προς που στρέφει το πρόσωπό του ο ΑΔΑΜ (αρχικά προσανατολισμού Ανατολή – Δύση – Άρκτος – Μεσημβρία) και επομένως και προς τα πού κινείται. Στον πόδα ή στον αντίποδα. Προς Χριστό και όαση για σωτηρία ή στον αντικατοπτρισμό του (αντίχριστο) και απώλεια.

 *

Η υπακοή είναι μέσον, με την διακριτική να σώζει και την αδιάκριτη να γίνεται αιτία απωλείας. Προς τι λοιπόν όλη αυτή η εμμονή στο ‘’πείθεσθε τοις ηγουμένοις’’ ; ειδικά όταν οι ηγούμενοι ή είναι δυτικοί ή δυτικίζουν;

Εκτός εάν, όλα σώζουν. Εκτός εάν, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην σωτηρία και αγιασμό.

θαύμα του Οσίου Παταπίου (υπέρμαχος Ορθοδοξίας)

Ο Γέροντας είχε συγγενή μετανάστη στη Δ. Γερμανία, από την οποία πριν λίγα χρόνια επέστρεψε ως συνταξιούχος.

Ο συγγενής του ονομάζεται Γεώργιος Ζ…… και στη Γερμανία ενυμφεύτηκε Γερμανίδα σύζυγο «καθολική», χωρίς εκείνη να βαπτισθεί πριν με το Ορθόδοξο Βάπτισμα.

Ετέλεσαν, βέβαια, γάμο σε Ορθόδοξο Ιερό Ναό και τα δύο παιδιά τους τα εβάπτισαν με το Ορθόδοξο Βάπτισμα, αλλά η σύζυγος παρέμεινε καθολική, αν και εκκλησιαζόταν και σε Ορθόδοξους Ναούς.

Αφού επέστρεψαν στην Ελλάδα, το καλοκαίρι του 1985 πήγαν για παραθερισμό στο Λουτράκι Κορινθίας και από εκεί ανέβηκαν μια μέρα και στη Μονή του Οσίου Παταπίου να προσκυνήσουν τον Όσιο.

Πρώτος εισήλθε στο ιερό Σπήλαιο ο σύζυγος, ο οποίος και προσκύνησε. Αλλά ενώ εισήλθε και η «καθολική» σύζυγος και επλησίασε να προσκυνήσει, ευρέθηκε κάτω λιπόθυμη!

Την έπιασε αμέσως στα χέρια του ο σύζυγος και με τη βοήθεια και άλλων παρευρισκομένων προσκυνητών την έβγαλαν έξω και τη βοηθούσαν να συνέλθει.

Αφού συνήλθε, την ερώτησαν τι της συνέβη, κι εκείνη με έκπληξη απάντησε:

«Καλά δεν είδατε, δεν ακούσατε;

ΦΩΣ αντιοικουμενιστικόν...

Ἐν Ἄνδρῳ

καὶ ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ

Ἁγίου Νικολάου

Ἰούλιος 2014

Σεβασμιώτατε,

Μετὰ λύπης ἐπληροφορήθην καὶ εἶδον στὸ ντοκουμέντο-video τὴν συμμετοχή σας στὴν χειροτονία τοῦ αἱρετικοῦ παπικοῦ Πέτρου Στεφάνου τὴν 2αν Ἰουλίου τοῦ 2004 εἰς τὴν Σύρον, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἐκφωνήσατε ἐπαίσχυντον καὶ ἀντορθόδοξον λόγον.

Μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρατε ὅτι συμμετείχατε ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Σύρου. Εἰλικρινῶς δὲν γνωρίζομε ποῖος σᾶς ἔδωσε αὐτὸ τὸ δικαίωμα νὰ μᾶς ἐκπροσωπεῖτε σὲ χειροτονίες αἱρετικῶν καὶ μάλιστα τῶν μεγαλύτερων καὶ χειρότερων ἀνὰ τοὺς αἰῶνας, τῶν προξενησάντων δὲ τὸ μεγαλύτερο κακὸ εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν.

Ἡ ὅλη προσφώνησίς σας ἦτο ὡς νὰ ἀπευθύνετο εἰς ὀρθόδοξο καὶ ὄχι εἰς αἱρετικὸ

Νά μένουμε στήν Πίστη τῶν Ἁγίων Πατέρων

Ἀρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης

Ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς δέν εἴμεθα ἁγιώτεροι οὔτε ἐξυπνότεροι ἀπό τούς μεγάλους Πατέρες μας, τόν Ἅγιον Φώτιον, Τόν Ἅγιον Γρηγόριον τόν Παλαμᾶν, τόν Ἅγιον Κοσμᾶν τόν Αἰτωλόν, τόν Ἅγιον Νικόδημον τόν Ἁγιορείτην, διά νά ἀλλάξωμεν τό εὐσεβές φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας καί νά ὁμολογήσωμεν ἑτέραν πίστιν, συμβιβάζοντες τά ἀσυμβίβαστα.

Ποῖοι εἴμεθα ἡμεῖς, διά νά ἀντικαταστήσωμεν τά αἰώνια κριτήρια τῆς Ἐκκλησίας, μέ τά ἰδικά μας κριτήρια; Μήπως ἔχομεν τήν ἁγιότητα ἤ τήν σοφίαν ἤ τήν ἄσκησιν ἤ τό μαρτύριον τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, μαρτύρων, ὁμολογητῶν τῆς πίστεως μας, ὥστε νά ἔχωμεν το δικαίωμα νά κρίνωμεν διαφορετικά ἀπό αὐτούς;

Ὀρθῶς παρατηρεῖ ὁ Λόσκι: "Τό γεγονός ὅτι οἱ πνευματικοί ἀγῶνες τοῦ παρελθόντος φαίνεται νά μήν ἐκτιμῶνται ἐνίοτε ἤ ἀκόμη, νά ἀναπτύσσωνται μέ κάποιαν περιφρόνησιν ὐπό ὡρισμένων συγχρόνων ὀρθοδόξων θεολόγων, τοῦτο δέν προσάγει εὐνοϊκήν μαρτυρίαν περί τῆς δογματικῆς αὐτῶν συνειδήσεως καί τῆς αἰσθήσεως τῆς ζώσης παραδόσεως εἰς τούς θεολόγους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι πρόθυμοι νά ἀρνηθοῦν τούς πατέρας των".

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ἐκδόσεις: "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

----

οσίου Πορφυρίου: