Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Ὁ Μέγας Βασίλειος κι᾿ ὁ παραμορφωμένος Χριστιανισμός

Φώτης Κόντογλου - 


Θέλω νὰ μιλήσω γιὰ τὸν ἅγιο Βασίλειο, ἀλλὰ νὰ μὴν πῶ τὰ συνηθισμένα ποὺ λένε ὅσοι γράφουνε γι᾿ αὐτὸν τὸν ἀληθινὰ Μέγαν ἅγιο. Προπάντων κάποιοι θεολόγοι φραγκοδιαβασμένοι, ποὺ δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει σχεδὸν καθόλου ἡ ἁγιότητά του κ᾿ ἡ κατὰ Θεὸν σοφία του, ἀλλὰ ἡ «θύραθεν» σοφία του, ἡ γνώση ποὺ εἶχε στὰ ἑλληνικὰ γράμματα, στὴ ρητορικὴ καὶ στάλλα ἐφήμερα καὶ ἐξωτερικὰ στολίδια αὐτῆς τῆς βαθειᾶς ψυχῆς, λησμονώντας τί γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιὰ τὴν κοσμικὴ σοφία, ποὺ τὴ λέγει «μωρίαν παρὰ τῷ Θεῷ». 

Γιὰ τοὺς τέτοιους, ἡ φιλοσοφία εἶναι σεβαστή, μάλιστα περισσότερο ἀπὸ τὴ θρησκεία κι᾿ ἂς θέλουνε νὰ τὸ κρύψουνε, ἡ ἐπιστήμη πιὸ πειστικὴ ἀπὸ τὴν πίστη, ἡ ἀρχαιότης πιὸ σπουδαῖο οἰκόσημο ἀπὸ τὸν Χριστιανισμό. Γι᾿ αὐτό, ὅλα τὰ μετρᾶνε μ᾿ αὐτὰ τὰ μέτρα. 

Ἡ ἀξία τῶν ἁγίων Πατέρων δὲν ἔγκειται στὴν ἁγιότητά τους, ἀλλὰ στὸ κατὰ πόσον εἶναι δεινοὶ ρήτορες, δεινοὶ συζητηταί, δυνατοὶ στὸ μυαλό, μ᾿ ἕνα σύντομον λόγο, κατὰ πόσον ἔχουνε ὅσα ἐκτιμοῦσε καὶ ἐκτιμᾶ ἡ ἁμαρτωλὴ ἀνθρωπότητα κι᾿ ὅσα εἶναι ἢ περιττὰ γιὰ τὸ χριστιανό, ἢ βλαβερά, κατὰ τὸ Εὐαγγέλιο. Μὰ δὲν πάει νὰ λέγη τὸ Εὐαγγέλιο! Αὐτοὶ οἱ διδάσκαλοι τοῦ λαοῦ δὲν ρωτᾶνε τίποτα, αὐτοὶ τραβᾶνε τὸ χαβά τους. 

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

συνέχεια προσανατολισμών και ευχών...


Όσοι διέγνωσαν ότι η πίστη είναι δύναμη, κάπου την τοποθέτησαν, απολαμβάνοντες τους οικείους με την πίστη τους, καρπούς. Μόνο, που αν μας δοθεί η διάκριση εκ των αποτελεσμάτων και συγχρόνως κρινόμενες από τις Γραφές, θα καταλάβουμε αν ευστόχως ή αστόχως τοποθετούμε την πίστη μας.

Φεύγοντας από το κοσμικό φρόνημα και πίσω μη κοιτάζοντες, φεύγοντας από το εγώ και την άστοχη εμπιστοσύνη που δείχνουμε σε αυτό που δέον όπως ως σκιά καταργηθεί και στοχεύοντες τον εαυτό που πληρούται, φυσικά δεν είναι εκεί το τέρμα, αλλά δι αυτού (εαυτού) Σε Αυτόν Του οποίου εικόνες είμαστε τώρα εν δυνάμει και μακάρι με τη θεία επίσκεψη, εν ενεργεία.

Πρέπει να ανεβούμε στο υπερώο και να αναμένουμε με προσευχή να κατέβει το Άγιο Πνεύμα. 

(Πράξ.α’13…) καὶ ὅτε εἰσῆλθον, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὅ τε Πέτρος καὶ ᾿Ιάκωβος καὶ ᾿Ιωάννης καὶ ᾿Ανδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, ᾿Ιάκωβος ᾿Αλφαίου καὶ Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ ᾿Ιούδας ᾿Ιακώβου. 14 οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει σὺν γυναιξὶ καὶ Μαρίᾳ τῇ μητρὶ τοῦ ᾿Ιησοῦ καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
15 Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἀναστὰς Πέτρος ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν εἶπεν· ἦν τε ὄχλος ὀνομάτων ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς ἑκατὸν εἴκοσιν· 

τζίνια, θελήματα και εόρτιες ευχές...

Αυτές τις μέρες έχουν πανηγυρική, τα θελήματα και οι ευχές...

Έχει βαλθεί ο κόσμος να γίνει το θέλημά του... και μάλλον αν του ερχόταν ένα τζίνι, δεν θα του λέγαν όχι, όταν αυτό υπάκουα στον αφέντη (yes master!! ) υποκλίνεται με αληθινά διάθεση ζηλευτή, εκτέλεσης του θελήματος μας.

Σε μια γωνιά, στριμωγμένο από το πρώτο, υπάρχει και περιμένει το ‘’τζίνι Νο 2’’ με πρωταγωνιστές, πάλι εμάς (ποιους άλλους  ). Έτοιμο για την αναβάθμιση των επιθυμιών μας. Το τζίνι Νο1, υποκλίνεται στον άνθρωπο και προσφωνώντας του ‘’γενηθήτω κύριε το θέλημά σου’’ είναι έτοιμος να κινήσει γη και ουρανό (μέσα στα όρια των δυνατοτήτων του) για να εκτελέσει το ανατιθέμενο έργο – επιθυμία του ανθρώπου, που είναι το κέντρο του κόσμου.

Ο άνθρωπος, πράγματι είναι το κέντρο του κόσμου, αλλά προς τα έξω. Προς τον εσωτερικό του κόσμο, το κέντρο του κόσμου, είναι η ψυχή του, η πνοή, η ζωή που τούδωσε ο καλός Θεός. Έτσι, η λογική τάξη είναι πως ο ‘’άνθρωπος’’

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

προσευχή ... παραμονές Χριστουγέννων Πρωτοχρονιάς


Μια κυρία μου διηγείτο, όταν ήτο επτά χρονών περίπου, συνέβη κάτι το συνταρακτικό την παραμονή των Χριστουγέννων. Σε μια επαρχιακή πόλη της Μακεδονίας, στη μαύρη και φοβερή Κατοχή του ’41 με ’42, όπου οι εκτελέσεις και οι σφαγές των αθώων ανθρώπων ήσαν ανελέητες και αθρόες, οι φυλακίσεις και οι εξορίες φοβερές, το ξύλο και τα βασανιστήρια τρομακτικά, και η πείνα ως γνωστόν θέριζε τους πάντες. Σε όλα αυτά δυστυχώς έχω και γω προσωπική πείρα διότι πολλά είδαντότε τα παιδικά μου μάτια. Η οικογένεια της κυρίας αυτής όταν ήτο παιδούλα, ήτο πολύ ευσεβής και ακόμα ευσεβέστεροι ο παππούς και η γιαγιά. Άνθρωποι της πολλής προσευχής και της πολλής ελεημοσύνης.

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

θαυμάζοντας το γεγονός της Γεννήσεως του Χριστού

Ο Μέγας Βασίλειος θαυμάζοντας το γεγονός της Γεννήσεως του Χριστού, θέτει στο στόμα της Παναγίας τα ακόλουθα λόγια: «Πως να Σε ονομάσω εγώ, θαυμαστό μου βρέφος; Τι θνητό όνομα να δώσω στον καρπό του Αγίου Πνεύματος; Να Σου προσφέρω θυμίαμα ή γάλα; Έχεις ανάγκη από τις μητρικές μου φροντίδες, ή να πέσω στα πόδια Σου και να Σε λατρεύω; Τι ανεξήγητη αντίθεση; O ουρανός είναι ο θρόνος Σου κι εγώ σε τοποθέτησα στα γόνατα μου. Σε βλέπω στην γη κι όμως δεν άφησες τον ουρανό. O ουρανός είναι εκεί, όπου ευρίσκεσαι Εσύ».

Την απορία και την έκπληξη της Παναγίας συμμερίζεται και ο άγιος Βασίλειος. Και προσπαθώντας να βρει το μυστικό που πέτυχε την ένωση τόσο αντιθέτων πραγμάτων, καταλήγει ότι είναι Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ!

Από ταπείνωση ο Θεός έγινε άνθρωπος!

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Ελληνορθόδοξοι προσανατολισμοί


Θα ρωτούσε κάποιος και θάχε δίκαιο. Ορθόδοξα μόνο, δεν φτάνει; Πρέπει να είναι ελληνορθόδοξα; Χρειάζεται προσανατολισμός; Αφού ο Θεός, είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών.

Επειδή όμως, η Ορθοδοξία δεν εξαντλείται στο δίκαιο (και Νόμο) αλλά πρωτίστως χάρη την οποία επιζητούμε και εν σαρκί, δηλαδή ψαυστά κι όχι μόνο θεωρητικά, κι επειδή Ο Κύριος από τον Νόμο μόνο θεωρητικά και άμορφα εγνωρίζετο, ευδόκησε να λάβει δούλου μορφή.

Ακούμε από πανηγυρικό λόγο εις την Γέννησιν, Μακαρίου Σκορδίλλη μεταξύ πολλών και τα παρακάτω:  
…ο προφορικός λόγος είναι άϋλος, είναι ασώματος• και διά τούτο, ούτε θεωρείται ούτε πιάνεται’ διατί, είπέτε μοι; όταν εγώ τώρα ομιλώ τον πανηγυρικόν τούτον λόγον, και τον ακούετε, ημπορεί κανείς από σας ή να τον ίδη με τους οφθαλμούς, ή να τον πιάση με τας χείρας; ουχί ποτέ• τόσον μόνον όπου ακούετε τον ήχον της φωνής μου, ο οποίος εξέρχεται εκ του στόματος μου, σχίζει τον επιπροσθούντα αέρα, και εκείνος ο κτύπος είναι όπου εμβαίνει εντός των ωτίων σας, και ακούετε τον λόγον• τοιουτοτρόπως είναι φύσει ο

Η Σάρκωσις του Λόγου (πανηγυρικός λόγος Μακαρίου Σκορδίλη)

για την Σάρκωση του Λόγου (από άγιο Μάξιμο Ομολογητή και το βιβλίο φιλοσοφικά και θεολογικά ερωτήματα, λόγος Δ')


Από πανηγυρικό λόγο εις την Γέννησιν του Χριστού, του Μακαρίου Σκορδίλη.

Χριστός γεννάται, δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε, Χριστός επί γης υψώθητε• άσατε τω Κυρίω πάσα η γη• εξέλθετε λοιπόν από τας θύρας του ουρανού, σεις οι λειτουργοί του Πρώτου Φωτός, αι δεύτεραι λάμψεις και ακτίνες της Υπερφώτου Ουσίας, τα νοερά και άυλα πνεύματα των Αγγελικών ουσιών δια την παράδοξον ταύτην θεωρίαν εξέλθετε, δια να Τον προϋπαντήσετε ουχί ως φοβερόν Βασιλέα επάνω εις τα ύψη του Ουρανού, αλλ’ ως ταπεινότατον δούλον μέσα εις το σπήλαιον της Βηθλεέμ• ουχί δια να ψάλλετε το εν τοις υψίστοις μέγαν Θεόν, αλλά το εν τοις ταπεινοίς μικρότατον Βρέφος• ‘’και εξαίφνης εγένετο συν τω Αγγέλω πλήθος στρατιάς ουρανίου, αινούντων τον Θεόν και λεγόντων’ δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία’’. (Λουκ β’13,14)

.......

…στην Αγία Τριάδα δεν νοούμε τρεις φύσεις αλλά τρεις υποστάσεις, ούτε μίαν

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Περί επιμελείας ψυχής ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ


Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2013


Το νέο αυτό βιβλίο των εκδόσεων ΆΘΩΣ 
περιέχει απόδοση στη νέα ελληνική 
ένδεκα ομιλών του αγίου Νεκταρίου στις 
οποίες πραγματεύεται θέματα όπως ποια 
είναι η φύση της ψυχής καθώς και πώς 
να φροντίζουμε για την υγεία και τη 
θεραπεία της ακολουθώντας μια νηπτική 
πορεία και συμμετέχοντας στα μυστήρια 
της εκκλησίας μας..Οι ομιλίες αυτές 
αποτέλεσαν σταθμό στην ποιμαντική του 
εικοστού αιώνα.

Στο επίμετρο του έργου ο επιμελητής της 
έκδοσης Γεώργιος Μπάρλας σημειώνει: Αν 
ο μοντέρνος άνθρωπος έχει κάνει σημαία 
του το κυνήγι φευγαλέων εμπειριών, η 
μετάνοια για τον χριστιανό είναι η 
ολωσδιόλου καινούργια και ανεπανάληπτη 
εμπειρία που πραγματικά μπορεί να 
συγκλονίσει τον άνθρωπο. Αλλά και αν η 
ανία μιας -μετά το κυνήγι διάφορων 
εμπειριών- φιλήσυχης ύπαρξης κουράζει 
υπαρξιακά, η μετάνοια μπορεί να 
ταρακουνήσει τον άνθρωπο και να τον 
αναζωογονήσει κυριολεκτικά.

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

Ζύμη φαρισσαϊκή και διδασκαλία XC


Ξανάκουσα σήμερα, περί ζύμης φαρισσαϊκής, η οποία πρέπει να αποφεύγετε και μου ήρθαν στο μυαλό όχι μόνο κάποιες τελευταίες συζητήσεις αλλά και ίσως όλες οι ‘’διδασκαλίες’’ που προτείνουμε διαλεγόμενοι τα θεία, όσες θα μπορούσαν να ενταχθούν στο Πνεύμα του Θεού ή εξ αυτών των ιδίων θεωρητικά αναφορών, να κατηγορηθούμε στην πράξη…

(Ματθ.ε’19-20) …ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
   
Νομίζω μας διακρίνει μια τελειομανία και μεγαλομανία, που υποτιμά το ‘’μικρό’’, παρότι είναι μέσα στην αγκαλιά και σκέπη και ευλογία Του Θεού. Υποτιμάται ο όλος Δρόμος για χάριν του τέρματος, λες και Αυτός θα περπατηθεί μονομιάς, χωρίς ενδιάμεσες στάσεις, ακόμη και παραμονές σε κάποια σημεία.

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ

  
Η ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Αυτή η εικόνα της Αγίας Άννας με την δωδεκάχρονη Παναγία μας, έχει έρθει από την Σμύρνη. Σώθηκε μέσα από την φωτιά στην πλατεία, εκεί που καίγονταν όλες οι εικόνες της Μητρόπολης της Σμύρνης, της Αγίας Φωτεινής. Ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης οδηγούσε σε αυτήν την εικόνα τα άτεκνα ζευγάρια. Τους έβαζε να νηστεύουν σαράντα ημέρες με προσευχή και παράκληση στην Αγία, κι έπειτα να πηγαίνουν και να κοινωνούν. Και ήταν πολλά τα ζευγάρια που αποκτούσαν παιδί. Η εικόνα ήταν γεμάτη από τα τάματα αφού τελούσε πολλά θαύματα, ακόμη και στους μουσουλμάνους.

Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

παρακλητικός αγίου Πορφυρίου



Ελογήσαντος το ερέως ρχόμεθα το ΡΜΒ΄ ψαλμο.

Κύριε, εσάκουσον τς προσευχς μου, νώτισαι τν δέησίν μου ν τ ληθεί σου, εσάκουσόν μου ν τ δικαιοσύν σου.
Κα μ εσέλθς ες κρίσιν μετ το δούλου σου, τι ο δικαιωθήσεται νώπιόν σου πς ζν.
τι κατεδίωξεν χθρς τν ψυχήν μου· ταπείνωσεν ες γν τν ζωήν μου.
κάθισέ με ν σκοτεινος ς νεκρος αἰῶνος, κα κηδίασεν π᾿ μ τ πνεμά μου, ν μο ταράχθη καρδία μου.
μνήσθην μερν ρχαίων, μελέτησα ν πσι τος ργοις σου, ν ποιήμασι τν χειρν σου μελέτων.
Διεπέτασα πρς σ τς χεράς μου· ψυχή μου ς γ νυδρός σοι.
Ταχ εσάκουσόν μου, Κύριε, ξέλιπε τ πνεμά μου.
Μ ποστρέψς τ πρόσωπόν σου π᾿ μο, κα μοιωθήσομαι τος καταβαίνουσιν ες λάκκον.
κουστν ποίησόν μοι τ πρωΐ τ λεός σου, τι π σο λπισα.
Γνώρισόν μοι, Κύριε, δόν, ν πορεύσομαι, τι πρς σ ρα τν ψυχήν μου.
ξελο με κ τν χθρν μου, Κύριε, πρς σ κατέφυγον· δίδαξόν με το ποιεν τ θέλημά σου, τι σ ε Θεός μου.
Τ πνεμά σου τ γαθν δηγήσει με ν γ εθεί· νεκεν το νόματός σου, Κύριε, ζήσεις με.
ν τ δικαιοσύν σου ξάξεις κ θλίψεως τν ψυχήν μου, κα ν τ λέει σου ξολοθρεύσεις τος χθρούς μου.
Κα πολες πάντας τος θλίβοντας τν ψυχήν μου, τι γ δολός σού εμι.

Κα εθς ες χον δ΄.
Θες Κύριος κα πέφανεν μν, ελογημένος ρχόμενος ν νόματι Κυρίου.

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Ο λειτουργός άγγελος


ΣΤΗΝ Κύπρο, στο χωριό Τραχιάδες, δέκα χρόνια πριν από την άλωση του νησιού (1571), ζούσε κάποιος ανάξιος ιερέας. Με τη συνεργεία του πονηρού είχε πλανευτεί και είχε μάθει στην εντέλεια τη μαγική τέχνη.
Είχε φτάσει μάλιστα στο κατάντημα νά τρώει και νά πίνει σε ιερά σκεύη μαζί με πόρνες!


Ή θεία δίκη όμως σύντομα τον τιμώρησε.
Μόλις πληροφορήθηκε ο άρχοντας της περιοχής την πολιτεία του, τον καταδίκασε σε θάνατο.


Κι όταν ο μελλοθάνατος οδηγήθηκε στη μέση του αμφιθεάτρου, κάποιος σύμβουλος του άρχοντα τον ρώτησε:
Πες μου, μιαρέ, με τι καρδιά, με τι χείλη, με τι χέρια τολμούσες νά πλησιάζεις τον Αμόλυντο;

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

Καυσοκαλύβια...

(με αφορμή την αγιοκατάταξη του οσ.Πορφυρίου και θαύματα του αγ.Νεκταρίου)

Ο Γερο - Μιχαήλος στα Καυσοκαλύβια

Πριν από δεκαέξι χρόνια (1965) ο Γερο - Μιχαήλος, Γέροντας της Καλύβης «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» είχε ανιστορήσει μια εικόνα του αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως (διότι ήταν καλός αγιογράφος), την οποία εικόνα είχε μεταφέρει ο ίδιος στην νήσο Ρόδο.Ο Γερο - Μιχαήλος, επί είκοσι και πλέον χρόνια είχε πάθει έλκος του στομάχου και κατά καιρούς υπέφερε από φριχτούς πόνους. Όταν γύρισε από την Ρόδο, που παρέδωσε την εικόνα του Αγίου Νεκταρίου, στο πλοίο τον έπιασαν πάλι ισχυροί πόνοι και κάθονταν σε μια γωνιά κουβαριασμένος. Στο ίδιο πλοίο συνταξίδευε και ένας γιατρός παθολόγος Παπανικολάου το όνομα. Ο γιατρός ρώτησε τον Γερο - Μιχαήλ «γιατί κάθεσαι έτσι μαζεμένος Πάτερ;» Και αφού έμαθε την αιτία του είπε: «Μη στενοχωριέσαι Γέροντα, θα σου δώσω εγώ ένα φάρμακο και θα γίνεις περδίκι», όπως μου είπε ο ίδιος ο Π. Μιχαήλ, όταν του έδωσε το φάρμακο και το ήπιε αμέσως υπεχώρησαν οι πόνοι, ανακουφίστηκε αρκετά και έτσι μπόρεσε και συνέχισε το ταξίδι άνετα. Όταν έφτασε στην Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, στο Άγιον Όρος, δεκαπέντε ήμερες πριν από την εορτή του Αγίου Νεκταρίου, ο Γέρο -Μιχαηλος, μετά το Απόδειπνον και την Ιδιαίτερη προσευχή (τον κανόνα του) έπεσε να αναπαυθεί. Δεν πέρασε δε ούτε μια ώρα και άκουσε την πόρτα του δωματίου του να ανοίγει. Από τον θόρυβο ξύπνησε και βλέπει μπροστά του έναν ιεροπρεπή σεβάσμιο Γέροντα. 

Ένταση στη Νότια Κινεζική Θάλασσα (vid)





H Iαπωνία μετά την ανακήρυξη της κινεζικής "ζώνης αναγνώρισης Αεράμυνας" στην ανατολική Θάλασσα της Κίνας ADIZ (Air Defense Identification Zone) η οποία τέθηκε σε ισχύ από τις 10 το πρωί του Σαββάτου και περιλαμβάνει και τις ιαπωνικές νήσους Σενκάκου, ετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα.

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

αγιοκατάταξη οσίου Πορφυρίου

2 Δεκεμβρίου η εορτή του! (19 Νοε με το παλαιό)


Ἡ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως προχώρησε κατὰ τὴ συνεδρίαση τῆς 27ης Νοεμβρίου 2013 στὴν ἁγιοκατάταξη τοῦ Γέροντος Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου.

Παραθέτουμε ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Βίος καὶ Λόγοι» Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, τῆς Ι.Μονῆς Χρυσοπηγῆς Χανίων σύντομη Βιογραφία τοῦ Ἁγίου Γέροντος Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου

Ὁ ὅσιος Γέρων Πορφύριος, κατὰ κόσμον Εὐάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στὶς 7 Φεβρουαρίου 1906, στὴν Εὔβοια, στὸ χωριὸ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας. Οἱ γονεῖς του, Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης καὶ Ἑλένη, τὸ γένος Ἀντωνίου Λάμπρου, ἦταν εὐσεβεῖς καὶ φιλόθεοι ἄνθρωποι. Ὁ πατέρας του, μάλιστα, ἦταν ψάλτης στὸ χωριὸ καὶ εἶχε γνωρίσει προσωπικὰ τὸν Ἅγιο Νεκτάριο. Ἡ οἰκογένειά του ἦταν πολυμελὴς καὶ οἱ γονεῖς, φτωχοὶ γεωργοί, δυσκολεύονταν νὰ τὴ συντηρήσουν. Γι΄ αὐτὸ ὁ πατέρας ὑποχρεώθηκε νὰ φύγει στὴν Ἀμερική, ὅπου δούλεψε στὴν κατασκευὴ τῆς διώρυγας τοῦ Παναμά.

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Φωνή βοώντος εν τη Ευρώπη


ΤΟΥ ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΒΑΡΔΑΚΑ

Στον απόηχο των τελευταίων συναντήσεων κορυφής και αυτών που πρόκειται να ακολουθήσουν στο άμεσο μέλλον.

Τελικά η Συνθήκη της Λισσαβώνας για την τροποποίηση της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που υπογράφηκε στη Λισσαβώνα στις 13 Δεκεμβρίου 2007 είναι άραγε η τελευταία; γιατί προς το παρόν δεν φαίνεται να κυοφορείται τίποτε άλλο,  παρά μόνο ότι οι Λαοί του Νότου αρχίζουν να κοιλοπονούνε. Όσο για την Ελλάδα μας εδώ και τρία χρόνια η ίδια βιώνει την κατάσταση του επώδυνου κωλικού δίχως να  της χορηγούν τα κατάλληλα αναλγητικά, αλλά άλλου είδους δόσεις.

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Άγγελος Φύλακας του Ναού


Κάποτε ένας Ιερεύς μου διηγήθηκε τα εξής: Κάποιο βράδυ πήγε κάπως αργά στην Εκκλησία, γιατί είχε ξεχάσει κάτι, πού έπρεπε οπωσδήποτε να το πάρη. 

Την ξεκλείδωσε και μπήκε μέσα. Ήταν σκοτεινά.

Από την Ωραία Πύλη, την όποια είχε ξεχάσει ανοιχτή (δεν είχε τραβήξει την κουρτίνα, όψου δεν υπήρχαν και βημόθυρα στην Πύλη), βλέπει έναν αστραφτερό "Άγγελο με ξίφος πύρινο στο χέρι, να στέκεται δίπλα στην Άγια Τράπεζα! Τρόμαξε τόσο πολύ, πού τράπηκε σε φυγή! Φοβήθηκε! Φθάνοντας στον Νάρθηκα (ο Ναός ήταν μεγάλος), ακούστηκε μιά φωνή: 

-Στάσου [Στάθηκε, λοιπόν, κοκάλωσε! 
μαρμάρωσε! 

-Μη φοβάσαι, του είπε πολύ γλυκά ή φωνή. Είμαι ο "Άγγελος Φύλακας του Ναού. " 

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Εισόδια Της Θεοτόκου και εορτή των ΕΔ


Πριν λίγα χρόνια η γιορτή των ΕΔ γινόταν το 15αύγουστο. Για διάφορους λόγους που δεν έχουν σημασία, μετετέθη η εορτή, πάλι σε θεομητορική γιορτή, αφού αποδεδειγμένα η καλή μας Παναγία σκέπαζε το έθνος και τον στρατό.

Παρά τις ιδιαίτερες εορτές όπλων και σωμάτων  που επισκιάζονται υπό την προστασία αγίων, όπως αγ. Νικολάου για το Ναυτικό μας, αρχαγγέλων για την αεροπορία, αγίου Γεωργίου, Αγίας Βαρβάρας για ΠΒ… η ανώτερη σκέπη ήταν πάντοτε αφιερωμένη στην Παναγία. Όχι τυχαία, όχι κατά συνθήκη και κοινή απόφαση κάποιων, αλλά με μύριες (δυστυχώς ανέκδοτες) αποδείξεις.     

Πέρασαν τα χρόνια, η παρουσία στην καθημερινότητα ατόνισε, ίσως απωθήθηκε από άλλες προτεραιότητες και άλλες αισθήσεις/ ψευδαισθήσεις κοσμικών αντί υπεραισθητών, παρά το ότι ψηλαφήθηκαν και πολλάκις καταγράφηκαν αισθητώς, ασφαλειών.

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Κίνηση/ακινησία, δύναμη/αδυναμία στη ζωή, ευλογημένοι συνδυασμοί ή άλογοι…


Η ουσία πίσω από φαινόμενα κίνησης ή ακινησίας στον κόσμο, δύναμης ή αδυναμίας, σιωπής ή λόγων/πράξεων, κρύβεται και δεν είναι τόσο ευνόητη όσο φαίνεται.

Λένε, πως τα φαινόμενα απατούν, μπορεί όμως και όχι. Εξαρτάται από τον αποδέκτη και τη διάκρισή του, πόσο βαθειά μπορεί να διεισδύσει πέραν αυτών, ώστε ΚΑΙ να αντιληφθεί αλλά ΚΑΙ να δράσει πέραν αυτών.

Το κατά πόσο απέχουμε από την φαντασία, και παράλληλα κατά πόσο μετέχουμε της Αληθείας, τα πάντα περιβάλλονται από κάποια άλλη διάσταση προσθετική ουσίας και αλήθειας.    

Εκπαιδευτήκαμε δυστυχώς να πιστεύουμε πως, όταν κάποιος κινείται, κάνει και κάτι ‘’σπουδαίο’’ , σε σχέση με κάποιον που ακινητεί ή ότι σαν μη κινούμενος είναι και αδύναμος.

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013

Συγκλονιστικό Θαύμα του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ



Συγκλονιστικό Θαύμα του Αρχιστράτηγου Μιχαήλ





















Πριν έναν περίπου χρόνο, επισκεφτήκαμε, στην Παιδιατρική 

Κλινική του Τζάννειου Νοσοκομείου Πειραιά, την κόρη του 
κουμπάρου μας, η οποία είχε χτυπήσει το πόδι της και νοσηλευόταν.

Εκεί είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε ένα κοριτσάκι τεσσάρων χρόνων, το 
οποίο χρωστούσε τη ζωή του στον ίδιο τον Ταξιάρχη. Πραγματικά ήταν 
απίστευτο το γεγονός που έζησαν οι γονείς τού μικρού κοριτσιού, οι οποίοι 
ευλαβούταν πολύ τον Ταξιάρχη. Σας γράφω, λοιπόν, το περιστατικό, όπως 
ακριβώς το άκουσα:

Η κοπέλα (μητέρα του κοριτσιού) όταν ήρθε η ώρα να γεννήσει, εισήχθη 
στο μαιευτήριο και ως συνήθως, έξω από το χειρουργείο ήταν ο μέλλων 
πατέρας με όλους τους κοντινούς συγγενείς, περιμένοντας το ευτυχές γεγονός.
Όμως, μετά από πολύωρη αναμονή, βγαίνει ο ιατρός κατάχλωμος και 
βιαστικός, και αντί ευτυχούς γεγονότος αναγγέλλει ότι το μωρό... ενώ 
έβγαινε κανονικά, ξαφνικά κόλλησε το κεφαλάκι του στον κόλπο της 
μήτρας και δεν βγαίνει.
«Καταβάλλουμε προσπάθειες αλλά ακόμα και εάν σωθεί και δεν πεθάνει από
ασφυξία, λόγω έλλειψης οξυγόνου θα έχει υποστεί βλάβες ο εγκέφαλος». 
Αυτά είπε ο ιατρός και βιαστικά έφυγε για να ξαναμπεί στο χειρουργείο και να
συνεχίσει τις αγωνιώδεις προσπάθειες.