Το Ι της φυγοκέντρου (Ι / δέκατο
τάγμα δαιμόνων) και το Ι της κεντρομόλου (Ιησού), με τον ένα κεραυνό/αστραπή κατακαίοντα
και τον άλλον αναπλάθοντα. …ώσπερ γαρ η αστραπή εξέρχεται από
ανατολών και φαίνεται έως δυσμών ούτως έσται και η παρουσία του υιού του
Ανθρώπου. (Ματθ.κδ’
27) αλλά και παράλληλα …εθεώρουν τον
σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα. (Λουκ.ι’18)
Όταν
και όποτε αίρεται και συστέλλεται εκ Θεού η χάρις, ενεργεί η παίδευση(1). Προσωπική
και συλλογική σαν έθνος (και ανθρωπότητα γενικότερα). Εγκαθιστάμενη και
βιούμενη η χάρις απενεργοποιείται και μηδενίζεται το κακό. Βαδίζοντες προς την
ανάσταση και το ‘’θανάτω θάνατον πατήσας’’ (την τελεία νίκη κατά του κακού) ψάλλουμε
την σαρακοστή το ‘’τη Υπερμάχω Στρατηγώ’’ ως σκέπη από την γλυκυτάτη Θεοτόκο,
ενθυμούμενοι την θαυμαστή πέραν φυσικών νόμων, προστασία του γένους μας.
Κι αυτή
η προστασία δεν έμεινε στο παρελθόν και τω καιρώ εκείνω, να μνημονεύουμε περασμένα
μεγαλεία, αλλά συνεχίζει και μας συμφέρει να ανευρίσκουμε και ενθυμούμαστε και
τα παρόντα, για χρήση στα μελλούμενα δύσκολα που έρχονται.
Τηλεγραφικά
κάπως, θυμάμαι…
...στα Εννιάμερα της
Παναγιάς, είχαν ετοιμάσει οι Τούρκοι στρατιωτική
