Τιμώνται τον Ιανουάριο και ξεχωριστά και μαζί, οι τρεις ιεράρχες οι μεγάλοι
φωστήρες της τρισηλίου θεότητος.
Ο μονόφθαλμος στον κόσμο, πάντα ήταν γιγαντόσωμος σε σχέση
με τον μικρόσωμο Δαυίδ και Οδυσσέα, που είχαν να τα βάλουν με την διασκοπική τους
(στο μέτρο του δυνατού κατ’άνθρωπο και Θεού χάρι) όραση.
Συμπυκνωμένη η αγωνιστικότητα όλων μας σε αυτά τα δύο
πρόσωπα, καλούμαστε να εξέλθουμε νικητές σε όποια χρονική εποχή ασκούμαστε και φυσικά,
ΑΝ θελήσουμε υγεία και απόκτηση βάθους.
Με αφορμή αυτές τις διάσπαρτες αλλά και μαζεμένη εις μία,
εορτή των αγίων προστατών των γραμμάτων, δυο σκέψεις που ήδη κάπως αναπτύχθηκαν
και αφορούν τις δύο όψεις των αντι-κειμένων στα χοϊκά μας μάτια.
Θα μπορούσε, μέρα αγία που είναι, να εξαντληθεί ακόμη και
απολυτοποιηθεί η παρουσία των αγίων μέσα στον κόσμο σε σχέση με τα ‘’γράμματα’’
και να δώσουμε μια κάποια άφεση αμαρτιών στην πολυμάθεια και επιστημονοσύνη που
επιχειρείται ως πανάκεια στα προβλήματα του κόσμου. Ακόμη και στο φιλανθρωπικό τους
έργο.












