Ύδατα, θέα και αίσθηση αληθείας και σωτηρία…

…7 καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα, καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος, ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματος, καὶ ἀναμέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματος. 8 καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα οὐρανόν. (Γεν.α’)

Αυτό το παρεμβαλλόμενο ύδωρ είναι τελικά που αλλοιώνει την θέα και την αίσθηση του Φωτός. Της Αληθείας. Του Λόγου και των λόγων Του, ώστε κοιτάζοντας ο άνθρωπος στον ουρανό και πάνω από αυτόν, Τον επουράνιο Πατέρα να διαθλάται η όρασή του (όπως συμβαίνει και με την φυσική θέα αναμέσω υδάτων) να αστοχεί η αίσθηση και η σωτηρία (ολοκλήρωσή του).

Είναι τα ‘’πνευματικά’’ ύδατα που εισερχόμενα στην καρδιά (το κέντρο ύπαρξης του ανθρώπου) από αφύλαχτες διόδους, δίνουν τα δικαιώματα στον εχθρό να καταποντίσει τον όλο άνθρωπο. Προσπάθεια που βλέπουμε και στους δυο νόμους.

Και φυσικό (ελληνικά) με τον ‘’θεό’’ ποσειδώνα που πολύ θα ήθελε να καταποντίσει τον Οδυσσέα και μη φτάσει στην πατρίδα του, αλλά με την οξυδέρκεια και τον προσωπικό του αγώνα κατάφερε τελικά να χαρακτηριστεί ‘’σωσμένος εκ των υδάτων’’ αλλά και στον πνευματικό (π.Χ.) νόμο (εβραϊκά, που σημαίνει περάτης) να ‘’περάσει’’ ο προφ.Μωυσής χάριτι

η επόμενη ημέρα της 11ης σεπ…

(μια σημειολογική προσέγγιση εκ των έξω στα έσω...)

μπροστά σε αυτήν την ερώτηση, η φυσική απάντηση αλλά και η πνευματική, είναι η 12^η σεπ…. και… όποιος μειδιώντας απάντησε αυτήν, δεν έχει άδικο…

μόνο που, ενώ στα καθημερινά η χρονιά έχει σημασία, αφού πολλά μπορεί να συμβούν και να αλλάξουν, στα πνευματικά και θεία, το Πνεύμα μένει στους αιώνες.

Από την μια η τροπή και το άστατο ανθρωπίνως και από την άλλη το άτρεπτο θείο θέλημα και πάντα σταθερό στο… Ο Θεός θέλει τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν Αληθείας ελθείν… (Α’Τιμ.β’4)

Συγχρόνως, παρά την χρονική διάρκεια των κύκλων ενιαυτών, για Τον άχρονο Θεό ισχύει ότι… ὅτι χιλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου, Κύριε ὡς ἡμέρα ἡ ἐχθὲς ἥτις διῆλθεν καὶ φυλακὴ ἐν νυκτὶ… (ψαλμ.89)

σαν να μην πέρασε ούτε μια ημέρα από τα ‘’σημεία’’ της 11^ης σεπ 2022, όπως καταγράφηκαν και αναλύθηκαν κάπως στο… από το Ο Ων, στο έρχομαι ταχύ αποδούναι εκάστω… (με τις ‘’συμπτώσεις’’ του… 94-86) για να ακολουθήσουν την 12^η σεπ 2025 το [μη τυχαίο, στην γλώσσα των αγγέλων (σημαδιών)] Ελλάδα – τουρκία 68 – 94 (στο πανευρωπαϊκό). 

Πικρό εθνικά το αποτέλεσμα, σαν τα περισσότερα φάρμακα, που όμως είναι ‘’αναγκαία’’ για την υγεία και καλυτέρευση (με την προϋπόθεση ότι  επιδεχόμαστε βελτίωση και ‘’συμμόρφωση’’ με την μορφή Κυρίου που είναι μετά το κατ’εικόνα, το καθ’ωμοίωσιν…).

Όλοι παρατηρήσαμε μια ομάδα έξω από τα νερά της, μουδιασμένη, άστοχη, που έπεσε σε πολλά λάθη … ο ένας στα χειρότερά του φυσικοπνευματικά κι ο άλλος

Ο μεταξύ γης και ουρανού, άνθρωπος …

με αφορμή το…. «Γνωρίζουν οι Κρητικοί, τι φέρνει το νέο αεροδρόμιο;» δυο αναγωγικές σκέψεις… όχι σαν προφητική απάντηση στο τι θα γίνει κι αν τα συμφέροντα των λίγων θα υπερισχύσουν, αλλά κατάθεση γνώμης με άλλον άξονα νοοτροπίας σύμφωνη με την άλλη όψη. Την φωτεινή. Την πνευματική, πάνω από την συνήθεια κριτικής και αντιμετώπισης των αποκομμένων φαινομένων. Μεθοδολογία αναγωγής όλων όσων συμβαίνουν εκτός, να ανευρίσκονται εντός και διδάσκουν αλλά περισσότερο μας γνωρίζουν ότι μας αναλογούν και με αυτό, να προστίθεται η εμπιστοσύνη και η πίστη που σώζει…  είναι αυτή η εμπιστοσύνη ότι, ό,τι συμβαίνει είτε σαν ευλογία είτε σαν επιτρέπεται, είναι δοσμένο από τον καλό Θεό προς συμφέρον μας, οπότε, είναι και η  προϋπόθεση περάσματος του νου (και καρδιάς και ζωής) από την ταραχή και αρά, στην χαρά και την υπέρ νουν ειρήνη. Τότε και έτσι, προστίθεται βιωματικά Ο Χριστός (το χ+αρά) και σαν καλό εμ-βόλιο, μετατρέπει την πίκρα της αγριελαίου (την πίκρα του κόσμου με τα γεγονότα του) σε ωφέλιμη καλλιέλαιο.  

Όσο βλέπουμε (και μελετάμε) τα πράματα αποκομμένα, η γνώση και η θέληση θα επισκιάζονται από την μερική αλήθεια κι ενώ δίκηο μπορεί να έχουμε, η γνώση (και άποψη) θα παραμένει ελλειπής. 

Μας συμφέρει να ενώνουμε εάν είναι δυνατόν τους λόγους με Τον Λόγο  απλώνοντας ‘’δεσμούς’’ (αν αντέχουν) με τις άνω και κάτω σταθερές (γη και ουρανό) και αφού τα συνδέσουμε, προβούμε στην αναγωγική ανάπτυξη. Αλλιώς, αν αφήσουμε την γνώμη μας να περιορίζεται στα τρεπτά και σύμφωνη με την περιστροφή της γης γύρω από τον λοξό της άξονα, διαρκώς η γνώμη μας θα μεταβάλλεται μέσα στα ρευστά, όπως το κοντόφθαλμο εγωκεντρικό σύστημα συμφεροντολογικά, επιβάλλει. 

Κι όπως τυπώνουμε το παντοδύναμο σημείο του Σταυρού επί του σώματός μας, κάτι ανάλογο ισχύσει και στο σώμα της ελλάδος, όπου, στην πνευματική γεωγραφία, η κρήτη αντιστοιχεί στην γαστέρα του σώματος της ελλάδος κατά το… Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί. 13 ἡ μαρτυρία αὕτη ἐστὶν ἀληθής. δι' ἣν αἰτίαν ἔλεγχε αὐτοὺς ἀποτόμως, ἵνα ὑγιαίνωσιν ἐν τῇ πίστει, (Τιτ.α’) 

και… όπως μέσα στο βιολογικό μας σώμα (γη) εμπεριέχονται πολλά μέλη (και κυτταράκια) που το συνθέτουν και που είμαστε υποχρεωμένοι έναντι αυτών να μεριμνούμε για την ψυχοσωματική τους υγεία, έτσι κι εμείς ως μέλη, ανήκουμε

από την αίγυπτο στην άνω ιερουσαλήμ…

αίγ-υπτος.... υπτίως του αιγαίου .... (1) 

μια διαδρομή ορθόδοξα διευρυμένη, σε δύο φάσεις. Από την ανομία (υπόγειο) δια του νόμου (επίγειο) στην χάρη (υπέργεια). Διαδρομή, όχι από την κάτω ιερουσαλήμ στην άνω, που είναι μια ευθεία και φαίνεται, αλλά από την βάση εκκίνησής μας... όταν ο στόχος δεν φαίνεται. Δρόμος όμως που γίνεται βατός, αν ακολουθήσουμε το ίχνος του Φωτός που εύσπλαγχνα ως μίτος απλώθηκε για να μας οδηγήσει… από την γη στον ουρανό, από το σκότος στο Φως, από την αιχμαλωσία στην ελευθερία… οπτική ''διευρυμένη και απλωμένη'' σε δύο σκέλη (σαν Λ), σοφίας και δύναμης (αλληλοσυμπληρούμενα και αλληλοστηριζόμενα, εξαρτώμενα και εναλλάξ χρησιμοποιούμενα, όχι μόνο ελληνικά σαν σοφία σαν να είχαμε ένα πόδι, όχι μόνο σαν δύναμη και σημεία, αλλά ομού ισοδύναμα, με αρμονία και με πληρότητα) που οδηγούν στην κορυφή και πρωταίτιο Λόγο (Θεό), πηγή και τέρμα τους. Οπτική ελληνορθόδοξη.   

μεταξύ των δύο άκρων, υπάρχει ένας Δρόμος, μία Κλίμαξ, δύο όμως  κατευθύνσεων... [περί της κλίμακος και των ακραίων πλατύσκαλων…. (φυσική και θεολογική προσέγγιση)] με τον καθένα μας να επιλέγει ''στόχο'' και σκοπό. 

…προτυπώθηκε ιστορικά σαν σκιές (ΠΔ), η αιχμαλωσία του ισραήλ στην αίγυπτο και σκληρόκαρδο φυσικό φαραώ. Έτσι ανάλογη είναι και η αιχμαλωσία κάθε νου διαχρονικά κάτω από την ''κυριαρχία'' του νοητού φαραώ.  

Από την μία είναι ο κόσμος, το κοσμικό φρόνημα σαν ''γη'' και νοητή αίγυπτος και επάνω ο ''ουρανός'' με την πόλη (άνω ιερουσαλήμ) από την οποία εκπέσαμε. 

Η ''νοοτροπία'' της τότε εξόδου ήταν η απάντηση στην ερώτηση του Θεού...

ΑΔΑΜ γιατί έφαγες τον απαγορευμένο καρπό; 

σας φωνάζω γοερά, εγώ ο πολύ αμαρτωλός. έρχονται δεινά!!

Προετοιμαστείτε για αυτά που έρχονται, μα μην φοβόσαστε!!!

Έχουμε Θεό, έχουμε τον δυνατότερο Θεό, τον Μοναδικό Θεό που υπάρχει, τον Άγιο Τριαδικό Θεό!!!

Μαντέψτε ποιός είναι ο εκλεκτός λαός Του!!! Οι Έλληνες!!!

Όλοι εσείς, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο!!!

Μας περιμένει όπως ο πατέρας τον άσωτο υιό, να γυρίσουμε κοντά Του και μόλις γυρίσουμε θα κάνει την Ελλάδα πάλι αυτό που ήταν!!!

Ελλάς-Ελ-Φώς!!

Φώς της Οικουμένης όλης!!!

Στα Άρματα, Στα Άρματα, Στα Όπλα!!!

Ποιά είναι αυτά όμως;;;

Είναι τα πνευματικά Άρματα, τα πνευματικά Όπλα!!!

Το πολυβόλο μας είναι το κομποσχοίνι,

η Ευχούλα, η Καρδιακή Προσευχή!!!

Το μπαζούκα μας είναι το ψαλτήρι,

Λίγα λόγια για τον κίνδυνο της γιόγκα και του διαλογισμού

εκ του Γραφείου κατά των αιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου 

Η λέξη «Γιόγκα» προέρχεται από τη σανσκριτική ρίζα «Yuj», που σημαίνει «ενώνομαι» ή «ζυγώνω» ή «ενώνω». Σύμφωνα με τις γραφές της Γιόγκα, η πρακτική της Γιόγκα οδηγεί στην ένωση της «ατομικής συνείδησης» με τη λεγόμενη «Παγκόσμια Συνείδηση». 

Ο στόχος της γιόγκα είναι να συνδέσεις τη θέλησή σου με «το φίδι Κουνταλίνι» (ψευδής «θεϊκή» ενέργεια στο σώμα) και να την ανυψώσεις σε «Σίβα» (έναν δαίμονα) και να βιώσεις τον «αληθινό» εαυτό σου (που σημαίνει πνευματική εξαπάτηση). Όλα τα μονοπάτια της γιόγκα συνδέονται μεταξύ τους σαν κλαδιά δέντρου. Για το λόγο αυτό, η γιόγκα προσπαθεί να ενώσει το μυαλό/σώμα ή τον εαυτό του με τον Shiva (έναν δαίμονα). Ο απώτερος στόχος της γιόγκα είναι να αφυπνίσει την «κουνταλίνι (δηλαδή σατανική) ενέργεια κουλουριασμένη στη βάση της σπονδυλικής στήλης» στην εικόνα ενός φιδιού (Σατανά). 

Μέσω της γιόγκα, σιγά σιγά, «εκμεταλλεύεται το shakti» (το shakti είναι η σατανική δύναμη) την οποία οι γιόγκι αναφέρουν ως «θεϊκή Μητέρα», η οποία στην πραγματικότητα είναι η «σκοτεινή θεά» που συνδέεται με άλλους

η έξω και η έσω πραγματικότητα… (η βιολογική ζωή και η Ζωή της ψυχής)

Πολλοί δογματίζουν ότι εκ του μηδενός προήλθαμε και στο μηδέν θα καταλήξουμε, θεωρούντες την παρούσα (βιολογική) ζωή αρχή και τέλος. Σαν να γεννηθήκαμε για να πεθάνουμε. Το επόμενο αυτών των σκέψεων καθορίζει μια άλλη νοοτροπία …φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν. (Α’Κορ.ιε’32) την οποία Ο Κύριος χαρακτηρίζει σαν αφροσύνη… [19 καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου. 20 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται; 21 οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν. … (Λουκ.ιβ’)]. 

Παρόλα αυτά, οι τοιουτοτρόπως φιλοσοφούντες, δεν έχουν και άδικο σαν αφετηρία, αφού Σὺ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς παρήγαγες… αλλά το τέρμα του μηδενός δεν μας αναλογεί. Είμαστε ημιευθείες (κι όχι ευθείες χωρίς αρχή και τέλος) με αρχή μεν, αλλά χωρίς τέλος. Αιώνιοι… 

…‘’κρύβεται’’ καλά (για λόγους ελευθερίας επιλογών) Ο Αόρατος (Τριαδικός) Ένας που εκ του μηδενός  παρήγαγε το είναι μας (Εκ του μη όντος στο είναι… ), με αποτέλεσμα να μην γίνεται με βία, πιστευτός. 

Από τα

ΕΝΑ

ΕΙΝΑΙ

…πρέπει να εντοπίσουμε μέσα μας αυτά τα δύο Ι, που καλούμαστε με ελευθερία να ακολουθήσουμε. Το Ι της κεντρομόλου (και επιστροφής από το ‘’μηδέν’’ στο ΕΝΑ) ως δρόμο, Ιησού και αντίστοιχα το Ι της φυγοκέντρου (ι’ τάγμα δαιμόνων) που απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό και Φως και Ζωή, πρακτικά και θεωρητικά, οδηγώντας τον άνθρωπο στο μηδέν και απώλεια. [δύο αγιογραφικές αναφορές ως ''αστραπή'' (ϟ) Του Ενός που φαίνεται από ανατολών έως δυσμάς (Ματθ.κδ’ 27) και του άλλου (Λουκ.ι’18) …εθεώρουν τον σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα ...θέλοντας διαχρονικά να παρασέρνει τους ανθρώπους προς απώλεια]. Με εμάς, να ακολουθούμε στην αστραπιαία μας διέλευση επί γης, όποιαν αστραπή ''αγαπήσαμε'' υπηρετήσαμε, φωτιστήκαμε εξ αυτής... Ο άνθρωπος δεν υπάρχει (υπό

γραικύλοι και ρωμηοί....

Οι Γραικύλοι από το 1821 μέχρι σήμερον προπαγανδίζουν ότι οφείλομεν να εγκαταλείψωμεν την Ρωμηοσύνην και να γίνωμεν Ευρωπαίοι, διότι δήθεν ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι ανώτερος από την Ρωμηοσύνην.

Το δοκίμιον τούτο δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτε. Η Ρωμηοσύνη δεν αποδεικνύεται. Περιγράφεται. Δεν χρειάζεται απολογητάς. Είναι απλώς αυτό που είναι. Το δέχεται κανείς ή το απορρίπτει. Δια τούτο τα παιδιά των Ρωμηών ή παρέμενον πιστοί και σκληροί Ρωμηοί ή εφράγκευον ή εκτούρκευον.

Και σήμερον άλλοι παραμένουν Ρωμηοί, άλλοι όμως αμερικανεύουν, ρωσεύουν, φραντσεύουν, αγγλεύουν, δηλαδή γραικεύουν.

Εις το παρελθόν οι Ρωμηοί είχον την ηγεσίαν και ήσαν ωργανωμένοι με ρωμαίϊκην έπιστήμην και παιδείαν και επικρατούσαν εις το Ρωμαίϊκον.

Με την ίδρυσιν της Έλλαδίτσας των Ελλαδιτσιστών όμως οι Ρωμηοί εξετοπίσθησαν από την ηγεσίαν και ανέλαβον αυτήν οι Γραικύλοι των Μεγάλων Δυνάμεων και ίδρυσαν τον Νεογραικισμόν με επίσημον πρόγραμμα να μη είμεθα πλέον Ρωμηοί αλλά τα ταπεινά και φρόνιμα γραικύλα παιδιά των Ευρωπαίων και Ρώσων.

Όχι μόνον έγινε τούτο αλλά ούτε προσεπάθησαν οι Νεογραικύλοι να το

η κατά γράμμα και η κατά πνεύμα προσέγγιση…

…η κατά γράμμα και η κατά πνεύμα προσέγγιση, δεν αφορά μόνο τις Γραφές, αλλά είναι νοοτροπία ζωής (και αφορά όλα τα συμβαίνοντα στον κόσμο… ). Η ερμηνεία και περαιτέρω διαχείρηση, εξαρτάται από το πώς λαμβάνουμε τα φαινόμενα. Ως έχουν, ξερά κοσμικά όπως τα χοϊκά αισθητήρια μας πληροφορούν, χαμηλά, σκιώδη με πνεύμα συγκύπτουσας διάνοιας (που χρήζει θεραπείας) ή αν θα μπορέσει τελικά ο νους να εντοπίσει πίσω από το φαίνεσθαι το είναι και το υψηλό τους νόημα, όσες φορές φυσικά αυτό εμπεριέχεται μέσα στα γεγονότα της ζωής μας, σαν κρυμμένη ουσία. 

Η υπέρβαση, η διείσδυση, η βαθύτερη κατανόηση εξαρτάται από το κατά πόσο μπορεί ο νους να διαπεράσει τα νέφη (παθών) που τον σκιάζουν… 

Κι όλα αυτά, με αφορμή τον π.Αθανάσιο που αναφερόμενος στον κατακλυσμό, είπε πως αυτός έγινε την 20ή Νοε. Κι εμείς ξέρουμε και τον εμπιστευόμαστε, ότι για να προβεί σε αυτό το σχόλιο, φαίνεται, ότι ακολουθεί έναν μίτο, τον οποίον θεόπνευστα παρέλαβε από την παράδοση.  

Ένας σχολαστικιστής και κατά γράμμα ερμηνευτής, που πολύ θα ήθελε να καταργήσει το ισότιμο σκέλος των Γραφών, που είναι η παράδοση της ορθοδοξίας, μένοντας στο κατά γράμμα, θα έμενε στην Γραφή, που λέει για τον κατακλυσμό

παιδεία ‘’ελληνική’’

Στο άρθρο 16 παράγραφος 2, το σύνταγμα της Ελλάδος γράφει: … H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. 

Στα χαρτιά, η εθνική συνείδηση είναι αποστολή του κράτους, αλλά επί του πρακτέου, χρόνια τώρα, να μην πούμε αιώνες το κράτος αποδεικνύεται εθνοκτόνο, με άρχοντες και πολλούς εργάτες διεθνιστές, εθνομηδενιστές, που πολεμούν με κάθε μέσο την φιλάνθρωπη ελληνορθόδοξη παιδεία. 

Οι σταυρωτές Του Ανθρώπου και με το ίδιο πνεύμα συνεχιστές της σταύρωσης του ανθρώπου (ιστορικά κι όχι αντισημιτικά) έχουν εισαγάγει όργανά τους στο καιριότερο υπουργείο. Κι εκεί που η ελληνική παιδεία γαλουχούσε την φυσική συνέχεια ηρώων και αγίων σε αυτόν τόπο, η επίμονη παρέμβαση του ΚΙΣ στα

το όνομα Αθανάσιος και μια μικρή εμβάθυνση στην έννοια…

Όσον αφορά τα βαπτιστικά, τα υποκοριστικά, με κορωνίδα τον θανάση....  

Λέει ο Ντίνος Χριστιανόπουλος στα μικρά ποιήματα (Ιανός, 2004) : 

Θανάση, γιατί έκοψες το άλφα από μπροστά;
για ένα γράμμα χάνεις την αθανασία...

Με αφορμή το Κωνσταντίνος* που γίνεται Ντίνος… είναι μικρά τα ποιήματα και τα ποιήματά μας, γιατί ενώ ξέρουμε, ενώ διορθώνουμε τους άλλους, δεν διορθωνόμαστε…. κατά το: …19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. (Ματθ.ε’) Μη όντας αυτή κρίση και κατάκριση ενάντια στον λογοτέχνη, αλλά μια ακόμη ευκαιρία αυτογνωσίας μας, αφού όλοι μας, ο καθένας με το δικό του όνομα, όπως κι αν προσφωνείται, εμπεριέχει στο ΕΙΝΑΙ του αυτόν τον αγώνα, των έλξεων φυγοκέντρου (Ι) και κεντρομόλου (Ι) προς θάνατο ή αθανασία, προς σταυροφορία και υπομονή (κωνστ) ή όχι... 

Είναι καλός και απαραίτητος μεν ο τύπος, αλλά πιο επιθυμητή η ουσία. Μην τύχει και κάποιος προσφωνεί ή θέλει να προσφωνείται (μετά μανίας) Αθανάσιος αλλά τα έργα (και η θεωρία) του, να μην συμβαδίζουν.

προηγείται στο Ματθ.ε’ το… 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι.    

Δεν καταργεί ο άνθρωπος την αγριέλαιο, αλλά μπολιάζοντάς την, την μεταποιεί σε καλλιέλαιο και ωφέλιμο. Δεν καταργεί τον θάνατο, αλλά δια του θανάτου Του τον

μέγας Βασίλειος και ελληνικά γράμματα

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ των ελληνικών Γραμμάτων. Απόσπασμα από το έργο του προς τους νέους και " πως μπορούν να ωφεληθούν από τα ελληνικά γράμματα".

Ὅσα, λοιπόν, λόγια ὁδηγοῦν πρὸς τὸ καλό, πρέπει νὰ τὰ ἀφομοιώνουμε, ὅπως εἴπαμε παραπάνω. Ἀλλὰ καὶ σπουδαῖες πράξεις τῶν ἀρχαίων σώθηκαν στὴ μνήμη ὡς τὶς ἡμέρες μας ἢ καταγραμμένες στὶς σελίδες τῶν ποιητῶν καὶ τῶν πεζογράφων. Ἂς μὴ παραμελήσουμε καὶ τὴ δική τους ὠφέλεια. Κάποτε, λόγου χάρη, ἕνας χυδαῖος ἄνθρωπος ἔβριζε τὸν Περικλῆ, ἐνῷ ὁ μεγάλος πολιτικὸς δὲν ἔδινε καμιὰ σημασία. Ὅλη τὴν ἡμέρα ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος περιέλουζε μὲ βρισιὲς τὸν Περικλῆ, ἀλλ᾿ αὐτὸς ἔμενε ἀδιάφορος. Ὅταν, λοιπόν, ἔπεσε τὸ βράδυ καὶ σκοτείνιασε κι ἐκεῖνος ἀποκαμωμένος ἀπομακρυνόταν, ὁ Περικλῆς, πιστὸς στὴν ἄσκηση τῆς φιλοσοφίας, πρόσταξε νὰ τοῦ φωτίσουν τὸ δρόμο ποὺ περπατοῦσε. Μιὰ ἄλλη φορά, πάλι, ἕνας ἄνθρωπος ὀργισμένος ἐναντίον τοῦ Εὐκλείδη, τοῦ φιλοσόφου ἀπὸ τὰ Μέγαρα, τὸν ἀπείλησε, καὶ μάλιστα μὲ ὅρκο, ὅτι θὰ τὸν σκότωνε. Ἀλλὰ κι ὁ Εὐκλείδης τοῦ ὁρκίσθηκε ὅτι θὰ

εισαγωγή ια'

Είναι λογικό και επόμενο, αν κάποιος βρεθεί σε αδιέξοδο στα μαθηματικά, αν θέλει να βρει την λύση, παίρνει το πρόβλημα και τα δεδομένα από την αρχή. Το ίδιο ισχύει ιδίως στα υπαρξιακά, αν του δοθεί λίγος χρόνος επανόρθωσης και λίγος φωτισμός, γιατί, ούτε ο χρόνος είναι δεδομένος αλλά κι αν δεν υπάρχει φωτισμός όσο και να προσπαθούμε να βρούμε την λύση, χωρίς αυτόν χειρότερα θα τα κάνουμε. 

Στην ευλογημένη Ελλάδα με τους πνευματικούς της αγώνες από την μία και από την άλλη την χάρη …. η ύπαρξή της, η κάτωθεν (υπό) του ΑΡΧΩ ζωή, ανέπτυξε μια άρρηκτη σχέση με Αυτόν, αφού απέδειξε ότι είναι μητέρα αγίων και ηρώων, αναδεικνύοντας νέφος αγίων, ομολογητών, διδασκάλων, μαρτύρων, εθνομαρτύρων… που μας έδειξαν τον τρόπο. Διαχρονικά. 

Από αρχαιοτάτων χρόνων η Ελλάδα, με εφόδια την μερική αλήθεια, το θεοεπίβλεπτο ‘’μαθηματικό’’ (αριθμητικό και γεωμετρικό) αλφάβητό της, έδωσε στον κόσμο έννοιες υψηλές και την υγιή φιλοσοφία ως βάση, αλλά και την ακριβή μετά και με Χριστόν θεολογία (ορθοδοξία). 

Στον αντίποδα, δούλευσαν και δουλεύουν χρόνια τώρα δολίως οι αντίπαλοι του Φωτός και της κόρης του Φωτός (ρωμηοσύνη) αλλοιώνοντας αυτούς τους δεσμούς. Αλλοίωσαν το ουράνιο πολίτευμα του Σταυρού και έβαλαν αντ’αυτού άλλα γήινα, σαρκολατρικά πολιτεύματα προς ‘’ευδαιμονία’’, που ταλανίζουν και

ἀξίους τῆς ἐλευθερίας ἀνάδειξον…

από την δοξολογία (1) του ευαγγελισμού, ζητάμε μεταξύ πολλών δοξολογιών, ευχαριστιών, ικεσιών…. από τον Κύριο να μας αναδείξει αξίους της ελευθερίας…. 

Είναι αυτονόητο, πως αν η ελευθερία (όπως ισχύει και με άλλες έννοιες, πλούτος, αγάπη, ειρήνη...) εξαντλείται στα υλικά, είναι ψεύτικη όταν  πνευματικά είμαστε ακόμη υπόδουλοι, φτωχοί, αγαπολόγοι, ειρηνιστές κατά τα φαινόμενα, αλλά στο βάθος, δολιότητα... [μὴ συνελκύσῃς μετὰ ἁμαρτωλῶν τὴν ψυχήν μου καὶ μετὰ ἐργαζομένων ἀδικίαν μὴ συναπολέσῃς με τῶν λαλούντων εἰρήνην μετὰ τῶν πλησίον αὐτῶν, κακὰ δὲ ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν. δὸς αὐτοῖς, Κύριε, κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν πονηρίαν τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν· κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν δὸς αὐτοῖς, ἀπόδος τὸ ἀνταπόδομα αὐτῶν αὐτοῖς. (ψαλμ.κζ')]. 

Επέτρεψε ο καλός Θεός την φυσική σκλαβιά της πατρίδας μας (σαν κανόνα) τεσσάρων και πέντε αιώνων και την πνευματική σκλαβιά μέχρι σήμερα, για να ποθήσουμε την τέλεια, κι αν θέλουμε, να εργαστούμε για αυτήν. Αν πραγματικά θέλουμε,  γιατί,  όπως λένε και οι άγιοι, πολλοί θέλουν την υγεία τους, αλλά δεν είναι και τόσο πρόθυμοι να αποχωριστούν αυτά που τους αρρωσταίνουν...

Αναφέρει ο π. Ἰωάννης Ρωμανίδης: "Ἐλεύθερος κατὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος βρίσκεται σὲ κατάσταση φωτισμοῦ" … ελευθερία κατὰ την Ορθόδοξη Εκκλησία. 

Το 1453 (όχι τυχαία 29 Μαϊ), εισήλθε ο θάνατος από μια φυσική κερκόπορτα. Με την δημιουργία του νεοελληνικού κράτους ανοίχτηκε κερκόπορτα ψυχική, όπως μας γνωρίζει ο παπά Γιώργης Μεταλληνός (σαν δάσκαλος της ρωμηοσύνης) : 

Δέν ἀνοίξαμε καμμιά κερκόπορτα, ἀλλά τίς πύλες τῆς ψυχῆς καί καρδιᾶς μας, γιά

η της των πάντων ένωσις (ελληνορθοδόξως)

 ελληνορθοδόξως

Η προς την ‘’ένωση’’ κίνηση, όταν βγουν οι απόλυτες τιμές και λάβουν το πρόσημο που τους αναλογεί, σαν + και -, αναλογεί σε μία πορεία προς τα άνω και Λόγο [όπως σχηματικά ‘’δείχνει’’ το Λ του ΚΑ(Λ)ΟΥ και Αγαθού] σε σχέση με την άλλη προς το Κ του ΚΑ(Κ)ΟΥ, αδιέξοδο (|<) και συγχρόνως τέρμα της δημιουργίας, σαν προβολικό επίπεδο, όπου αποτυπώνονται τα είδωλα.    

Μακάρι να ίσχυε καθ’ολοκληρίαν το … ου χρείαν έχουσι απελθείν, (Ματθ.ιδ’16) και να μέναμε στην Τροφή που δίνει Ο Κύριος στον Οίκο Του, στην αυλή Του. 

Αλλά! οι περισσότεροί μας, παίρνουμε το αναλογούν μέρος της ουσίας (Λουκ.ιε’12) και το κατασπαταλάμε, εσθίοντες την τροφή των χοίρων. Η δύναμη της επιστροφής (σαν ειλικρινούς μετάνοια) είναι η βαθεία ενθύμηση του ευσπλάγχνου Πατέρα. Καλούμαστε να βαδίσουμε έναν δρόμο που ξεκινά από άλλες ‘’αυλές’’ (κύκλωθεν) έστω και χώρα μακράν, για να επιπέσει επί τον τράχηλον  να μας εξάγει την παλαιάν στολή και μας ενδύσει με την νέα, και μας φορέσει το δαχτυλίδι της υιοθεσίας. 

Πίπτοντας στον τράχηλό μας, ‘’κόπτει’’ το οφιοειδές μαστίγιο, (σπονδυλική στήλη) το απαραίτητο για να ευστοχήσει το σπερματοζωάριο στο ωάριο, η ψυχή μέσα στο σώμα, και να ακινητήσουμε πλέον ως πρώτο ζυγωτό στην μήτρα προς πολλαπλασιασμό αρετών και αναγέννηση, μέσω της παρεχόμενης Τροφής, τον

Τα σχήματα/οχήματα που χρησιμοποιεί Η Εκκλησία και η κακή χρησιμοποίηση των ίδιων εννοιών, από τις άλλες εκκλήσεις…

Είναι παρατηρημένο πως όλοι χρησιμοποιούν τα ίδια σχήματα (επίγειες γλώσσες, ως σχήματα και οχήματα προς τον σκοπό που έχουν). Όλοι χρησιμοποιούν τις ίδιες έννοιες, της αλήθειας (διεκδικώντας αυτήν), αγάπης, ειρήνης, ελευθερίας…. (4) 

Πάντα το μέρος διεκδικούσε την ταυτότητα του όλου... αφού πέριξ αυτού του μέρους  εκδηλωνόταν μια ελάχιστη ελκτική προς το όλον, χάρις (όπως θαυματοποιούσαν τα διαμοιρασθέντα ιμάτια Του Κυρίου από 4 στρατιώτες που εξοστρακίστηκαν στα 4 σημεία του ορίζοντα ωσάν ΑΔΑΜ). Από τον καθένα εξαρτάται αν θα μείνει επαναπαυμένος στο μέρος και σε μια αρμονική* ισχύουσα στην εξωτερική επιδερμίδα ‘’αληθείας’’ αλλά αποκομμένος από το Όλον ή θα τις εκμεταλλευτεί για να ενωθεί και εισαχθεί στην δόξα της τελειότητας. Όχι απρόσωπα, αλλά δια XC εν XC. 

Θυμίζει την κλοπή (μέσα στο επιτρέπεται ** ) Του Τιμίου Σταυρού από τους πέρσες, ώστε με το άλλο Φως και άλλο πυρ, ήλκυε τους πυρσολάτρες στην ορθοδοξία και από την μερική τους αλήθεια (έστω και φανταστική αληθοφάνεια) στην Αλήθεια.   

Από το άκρο της δημιουργίας ‘’ειδωλική αλήθεια’’ (ψεύδος) ΙΑΠΕΤΟΣ = 666, (αληθοφανής ποιητής ουρανού και γης) έως Τον Αληθή Τριαδικό Θεό (ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ

‘’σήμερον’’ γεννάται (φιλόσοφη και φιλοδύναμη προσέγγιση)

φιλελληνική και φιλοϊουδαϊκή…. σε σχέση με την συμπληρωματική ορθόδοξη, που δεν ήλθε να καταλύσει τον νόμο (φυσικό και γραπτό) αλλά να τους πληρώσει…. δεν ήρθε για να δώσει ώθηση στην ήδη εξοστρακιστική φυγόκεντρη πορεία (το αρχέγονο δόλωμα που εξάγει τον άνθρωπο από τον παράδεισο και στρέφει τα νώτα στον Κύριο), αλλά να τον επιστρέψει.   

είναι εκείνο το ‘’σήμερον’’ που λέγεται πολλές ημέρες πριν, για να δώσει το στίγμα του αιώνια (υπέρχρονα) συμβαίνοντος με μας να το προσεγγίζουμε και μετέχουμε σε αυτό το σήμερον του ‘’νυν’’ (κεφαλή και αιωνίου παρόντος), κατά την ετοιμότητά μας δλδ κατά πόσο εργαστήκαμε εύστοχα στο ‘’αεί’’ (και όλο χρόνο) κοιλία. 

Εκεί όπου τα πράματα είναι χωρισμένα (και μη ενωμένα εις εν, …χωρίζεται ο όλος κύκλος σε τρία ίσα μέρη των 120 μοιρών και από του καθενός τον προσανατολισμό* προσώπου και την κίνησή του προς τον στόχο που θέτει,

ο αγών μου και η αρία φυλή, ελληνορθοδόξως προσσεγγιζόμενα

το πνεύμα του καλού και του κακού δεν είναι κάτι καινούριο. Αυτά που υπήρχαν από παληά προσαρμόζονται στα δεδομένα κάθε εποχής και μάχονται αλλήλοις. Όχι σαν διαρχία αλλά υπό Του Ενός Τριαδικού. 

Αντικαταστάθηκε το άλογο με τανκς (ιππικό/τεθωρακισμένα) και ο στρατός που χρησιμοποιεί, μας πολεμά χρησιμοποιώντας άλλα μέσα για την επιβολή του θελήματός του.  

Αγκυλωτός τότε, αγκυλωτός και τώρα που θάθελε να συνθλίψει τους αντιπάλους του. 

"Το βάδισμα της ανθρωπότητας διά μέσου της Ιστορίας είναι ένα μακρινό ταξίδι. Σ' αυτό το μακρινό ταξίδι, η ανθρωπότητα ''λερώνεται'' και ''σκονίζεται'' πάντα με την ίδια σκόνη και ''πλένεται'' πάντα με το ίδιο νερό. Η σκόνη είναι η αμαρτία και το νερό είναι η Μετάνοια. "όλη η ελπίδα μας βρίσκεται στον Κύριο και Θεό μας"… άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς († 5 Μαρτίου)… 

[είναι τα δύο Ι στο ΕΙΝΑΙ μας, όπου το ένα Ι μολύνει και το άλλο Ι καθαρίζει. Το ένα υλοποιεί την φυγόκεντρο και απανθρωπιά και το άλλο την κεντρομόλο και ανθρωπιά. Όχι όμως την ουμανιστική χωρίς Άνθρωπο ούτε αυτήν του διαφωτισμού, γιατί όπου Ο Άνθρωπος εκεί και το Φως το ευθές, την στιγμή που ο διαφωτισμός ‘’φωτίζεται’’ από πνεύμα πλάνο… Την  σχέση ευθέως και εκ διαχύσεως, μπορεί κάποιος να την κατανοήσει όταν θέλοντας να φτάσει στην πραγματική όαση ακολουθήσει αυτό το φως που την δείχνει ευθέως και το άλλο που δείχνει τον αντικατοπτρισμό της. Είναι περιττό να ρωτήσουμε θεωρητικά πιο είναι εύστοχο και πιο όχι, αλλά το θέμα είναι στην πράξη]... 

η επανεμφάνιση του ναζισμού και η εφαρμογή του... έχουν το ίδιο πνεύμα ως υποκινητή, εμπνευστή, εντολέα. 

Ανέκαθεν έβρισκε εργάτες συνειδητοποιημένους, αλλά και μάζα χρησίμων νεροκουβαλητών…. αντίθετα οι εργάτες του πνεύματος του Θεού Του Ζώντος 

Απρίλιος 2021 ....

Ο μήνας* αυτός, κατά τους παλαιούς Ρωμαίους, ήταν ο δεύτερος μήνας του ενιαυτού. Αυτός, επί Ιουλίου Καίσαρος είχε 29 ημέρες. Κατόπιν όμως ορίσθηκε να έχει 30 ημέρες. Ονομάστηκε Απρίλιος εκ του λατινικού Aprilis, εκ του ρήματος aperire, δλδ ''ανοίγειν'' διότι κατά το μήνα αυτό, αρχίζει η άνοιξις και ανοίγουν τα άνθη. Ο μήνας αυτός παρά τους αρχαίους Ρωμαίους ήταν αφιερωμένος στην Αφροδίτη, εθεωρούντο δε ιερές, η πρώτη και η εικοστή τρίτη ημέρα (1), διότι κατά την τελευταία, εορτάζοντες το άνοιγμα των οίνων (vinualia priora) εγεύοντο για πρώτη φορά, τον παλαιόν οίνον.

[συνειρμικά μας παραπέμπει στην Αγία Γραφή... 17 οὐδὲ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μήγε, ρήγνυνται οἱ ἀσκοί, καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται· ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς βάλλουσι καινούς, καὶ ἀμφότεροι συντηροῦνται. (Ματθ.θ')

συμπληρώνοντας το παραπάνω, με το σκεπτικό ότι δίνουμε εξετάσεις καθημερινά, για το νέο πλήρωμα Της Νηός]....

και εθνικώς, αναμένοντας και ευχόμενοι και μακάρι εργαζόμενοι το παλαιό και ψευτορωμαίικο να ''πεταχτεί'' (καταργηθεί) όπως οι παληοί ασκοί.

ψαλμικώς... αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις, καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις ** αὐτοὺς καὶ ἀλλαγήσονται· σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσιν.

προτείνοντάς μας να εγγίσουμε και οικειοποιήσουμε (και μεθέξουμε) την σταθερότητα Του Κυρίου για να μην απολεστούμε. Όπως ερχόμενο το Φως διώχνει τις σκιές και συμπαρασύρονται μαζί με αυτές οι πράττοντες τις σκιώδεις πράξεις

για τον εμπαιγμό της εκκλησίας από την πολιτεία

καιρός… να υψωθούν καθαραί χείραι και να ζητήσουν δικαιοσύνη… (από τον ουρανό) και να ακουστεί (στην γη) εκείνο το ‘’τι με δέρεις; ‘’ (σήμερα που ανοίγουν οι ουρανοί...) αιτούντες, Δικαιοσύνη και ΦΩΣ όχι του κόσμου τούτου που ολοέν και αποστασιοποιείται ακόμη και από την λογική, αλλά του Τριαδικού Θεού που ‘’φανερώνεται’’ τα Θεοφάνεια. 

αρκετά η εκκλησία έγινε καρπαζοεισπράκτορας και συναινούσα (ως ιεράρχες και όχι μόνο) στα σχέδια των παγκοσμιοποιητών, αθέων και εθνομηδενιστών είτε αφορά το παρατεταμένο κλείσιμο ναών (και Νοσοκομείων ψυχών και σωμάτων), να μένει ο λαός του Θεού αλειτούργητος, ακοινώνητος και εξ αυτού θηριάλωτος, ανεξομολόγητος, συναινών στα εμβόλια [με ηθική  προέκταση εξαιτίας των χρησιμοποιούμενων κυττάρων από αμβλώσεις αλλά και mRna με επιδεχόμενη γονιδιακή αλλοίωση σε μετανθρωπισμό, version 0.2 μεταλλαγμένοι…. αφού οι βασιλείς του κόσμου θέλουν να συμμείξουν με το σπέρμα των ανθρώπων τεχνητή νοημοσύνη (Δαν.β’)] και τώρα ΚΑΙ ‘’αφώτιστος’’ ; αμέτοχος πηγής αφθαρσίας, δώρου αγιασμού, λυτήριον αμαρτημάτων, αλεξιτίριον νοσημάτων, ολέθριον δαίμοσιν, ... αμέτοχοι αυτού προς καθαρισμόν ψυχών και σωμάτων, προς ιατρείαν παθών, προς αγιασμόν οίκων, προς πάσαν ωφέλειαν.... είναι όλα αυτά ανώτερα από το λιανεμπόριο, κομμωτήρια, παντοπωλεία που ''δια νόμου είναι ανοιχτά'' γιατί θεωρούνται αναγκαία;;; (αλοίμονο για την ιεράρχηση εκ του αθέου κράτους, αλοίμονο και στους συναινούντες ιεράρχες...)

…καὶ ἀνταποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ. μετὰ ὁσίου ὅσιος ἔσῃ, καὶ μετὰ ἀνδρὸς ἀθῴου ἀθῷος ἔσῃ, καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις*. ὅτι σὺ λαὸν ταπεινὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς