εύρεση του Θησαυρού…

19 Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι· 20 θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν· 21 ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν. (Ματθ.ς’) 

Είναι οι θησαυροί που κρύπτονται υπό την γη και γίνονται αιτία πολέμου μεταξύ ανθρώπων και τους οποίους παρακινούν οι απάνθρωποι δαίμονες για την πλεονεξία και ειδωλολατρεία μας, είναι όμως και αυτός που ‘’κρύβεται’’ μέσα στην γη μας, αιτία πολέμου κατά των δαιμόνων που παραινεί Ο φιλάνθρωπος Κύριος για να ανεβάσει την καρδιά μας από τα επίγεια στα επουράνια και τα επιδερμικά, στην εντός ημών βασιλεία…. αφού όπου ο θησαυρός με την υποκειμενική έννοια και τι θεωρούμε σαν πλούτο, εκεί και η καρδιά. Παραφυσική σαν σε υπόγειο, επίγεια κατά φύσιν ή υπερφύσην, ανώγειο και υπερώο.       

Μέσα στον λειτουργικό κύκλο του ενιαυτού συναντάμε και εορτάζουμε, όχι μόνο μία αλλά και δύο και τρεις φορές την εύρεση της Τιμίας κεφαλής του Αγ.Ιωάννου Προδρόμου (Φεβ και Μαϊ και με αφορμή αυτήν)* … την εύρεση και ύψωση του Τιμίου Σταυρού (06 Μαρ και 14 Σεπ)* και πολλές ακόμη ‘’εμφανίσεις’’ Αυτού στον ουρανό και στην ζωή μας…

η προσωπική σχέση του καθενός με τον Τίμιο Πρόδρομο σαν μετάνοια

Ερμηνεύει ο αγ.Μάξιμος ομολογητής το όνομα ηρώδης, ως δερμάτινος. 

Είμαστε όλοι ενδεδυμένοι με δερμάτινους χιτώνες, κατά το πρότυπο των φύλλων συκής των πρωτοπλάστων. Περιβεβλημένη η ουσία μας και ‘’σκεπασμένη’’ με σάρκα, με κρυμμένο τον θησαυρό εν οστρακίνοις σκεύεσι διάγουμε κι εμείς την καθημερινότητα. 

Με το όνομα ιούδας να σημαίνει εξομολόγηση, τελικά προβαίνουμε όλοι μας σε μία από τις δύο παρακάτω μοναδικές επιλογές: ή ‘’κρεμάμε’’ (στηρίζουμε, εξαρτάμε) την ζωή μας ορθοδόξως Στον Βασιλέα των όλων (περιπαικτικά βασιλέα των ιουδαίων) Ιησού Χριστό ή σαν τον ισκαριώτη, κρεμάμε την ζωή μας στην συκή (δερμάτινους χιτώνες), αυτοκτονώντας.   

Αν κάποιος θα ήθελε να βρει τον Τίμιο Πρόδρομο και να Τον έχει ως συνοδοιπόρο στην ζωή του και συμπαραστάτη όχι θεωρητικά αλλά επί του πρακτέου, πρέπει να κινηθεί προς τα έσω, όπου η προτεινόμενη και αμήν ποθούμενη βασιλεία.    

μετανοίας αρχή και ανεύρεση του Θησαυρού… 

Με αναλογική σημασία για τον καθένα, όταν αποκεφαλίσθηκε από τον Ηρώδη ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, η τιμία κεφαλή αυτού τοποθετήθηκε μέσα σε αγγείο από όστρακο και κρύφθηκε στην κατοικία του Ηρώδη. …  

Είναι κρυμμένος μέσα μας και πλακωμένος με πολλές λάσπες, χώματα, σκουπίδια…

οι παραδόσεις του κόσμου και η Ορθοδοξία

Λόγω πληθώρας παραδόσεων σε τοπικά επίπεδα, λογικά, ούτε θα μπορούσα να τις ακουμπήσω όλες (ως μη λαογράφος), αλλά ούτε και θα ήθελα. 

Με την παρούσα προσέγγιση καναδυό παραδόσεων, θάθελα να προσπαθήσω να ενδείξω τον τρόπο αναγωγής και ‘’μετάφρασης’’ από τα του κόσμου, άκοσμα (και άτακτα εξωτερικά, ειδωλολατρικά) στα της Ορθοδοξίας έσω τακτοποιημένα, ώστε, όπως ο Θεός εξάγει από το κακό το καλό, να μπούμε σε μια νοοτροπία (και μεθοδολογία), ανάβασης δια ιχνών στην ουσία και προς τον Θεό, όπως παρατηρεί και προτείνει ο αγ.Μάξιμος ομολογητής: 

 

Οι γνωστές λαϊκές παραδόσεις που θα προσπαθήσω να προσεγγίσω εδώ, είναι τα καρναβάλια, ο κλήδονας και μια ακόμη που αφορά τις εγκύους και αναφέρεται στον άγιο Συμεών τον θεοδόχο. 

Τα καρναβάλια έχουν σχέση με την από-κρεω …. (λατινικά κάρνα). Στην πραγματικότητα είναι η προσπάθεια μετάβασης από το προσωπείο, στο πρόσωπο... . Από τους δερμάτινους χιτώνες και προσωπείο που περιβάλλουν και περικυκλώνουν το πρόσωπο, σε αυτό, το θεοΰφαντο. Όταν ημερολογιακά

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων προσευχή προς τον Άγιο Ιωάννη τίμιο Πρόδρομο

ΑΓΙΕ ΙΩΑΝΝΗ Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου; Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

---

για το πως ''λειτουργούν'' οι δίκαιοι Ζαχαρίας και Ελισάβετ, διαχρονικά προς φυσικοπνευματική ωφέλεια του ανθρώπου...

περιπλάνηση 40 ετών στην σκιώδη έξοδο, ευθεία τεσσαρακοστή και εξομολόγηση…

(ψαλμ.ρδ')

μετανοίας αρχή και ανεύρεση του Θησαυρού…

Το σκίρτημα του αγ.Ιωάννου Προδρόμου μέσα στην μήτρα της Ελισσάβετ με την προσέγγιση Της Θεοτόκου που φέρνει στα σπλάγχνα Της Τον Κύριο, είναι η αρχή και τις δικής μας μετανοίας. ΑΝ σκιρτούμε κι εμείς όντες μέσα σε σκοτεινή μήτρα του κόσμου τούτου, ΑΝ συγκινούμαστε με Τον Λόγο και τους λόγους Του, που δι ευχών και ενεργείας μας προσφέρει Η Θεοτόκος. 

Είναι ένα υγιές σωματικό σκίρτημα (κι όχι απλά συναισθηματικό ή διανοητικό) που όμως συνοδεύεται και με την αφωνία της κεφαλής μας (στον τύπο του προφ.Ζαχαρία*), μέχρι να μείνει στην ορεινή πόλη Ιούδα η καλή μας Παναγία, ωσεί μήνας τρεις και του επανέλθει η φωνή. Σημεία οδοδείκτες προς ορθόδοξη ευθυπόρηση. 

Κι ο μέγιστος των προφητών γνωρίζει τον εαυτόν του, ως: … ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, εὐθύνατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, καθὼς εἶπεν ῾Ησαΐας ὁ προφήτης. (Ιωαν.α’) 

Κι η Οδός Του Κυρίου είναι ευθέως μεν πνευματικά (κυκλική κίνηση νοός) αλλά στο σύνολο ελικοειδής, όπως με το Ησαΐα χόρευε, τυπούται μέσα στην Εκκλησία,  τρισσώς κάτω από Τον Παντοκράτορα (999) για τους λαϊκούς και γύρω από την 

διακρίνοντες τα σημεία παρουσίας του Τιμίου προδρόμου στην ζωή μας…

‘’σήμερον’’ γιορτάζουμε τον αηΓιάννη τον πρόδρομο και πολύ καλά κάνουμε που χαιρόμαστε και ανταλλάσσουμε ευχές. 

Σκοπός για τους λίγο φιλοσοφούντες και θεολογούντες, φυσικά δεν είναι η κοσμική χαρά που εξαντλείται, αλλά αν είναι δυνατόν να πληρωθούμε πνευματικής χαράς, ρανίδα ρανίδα, αντιλαμβανόμενοι το  τι ισχύει στον ουρανό.   

‘’σήμερον’’ μετά τα 24 αναγνωσθέντα σήμερον της ευχής καθαγιασμού των υδάτων , διανοίγεται ένας δρόμος μυστικής συνοδοιπορίας με τον μέγιστο των προφητών. Μια κλίμακα με 24 βαθμίδες, σαν την ελληνική ευλογημένη αλφάβητο και την αρχή και τέλος της, Α+Ω,  Τον Αρχηγό, θεμελιωτή και τελειωτή της πίστης μας, όπως Τον παρουσιάζει στον κόσμο ο Τίμιος Πρόδρομος του οποίου το όνομα δεν είναι τυχαίο. (για το θεόσδοτο όνομα ΙΩΑΝΝΗΣ). 

Με δε την πρόταση ευθείας τας τρίβους ποιείτε, το παρόν ευελπιστεί να προσφέρει τον γνώμονα της βαθμιαίας εν XC αυτογνωσίας μας. Ο κόσμος επιζητεί την παρουσία των αγίων... κι οι άγιοι έρχονται και αφήνουν ''σημεία'' της παρουσίας τους. Είναι εδώ και συγ-κινούν... 

Όπως όμως πορεύεται η γη και ξεδιπλώνεται και γράφεται η ιστορία από συλλήψεως της δημιουργίας, και μετ’αυτής, εμφανώς από γενέσεως έως συντελείας στον μακρόκοσμο, έτσι και στον βιωματικό μας μικρόκοσμο καλούμαστε να ‘’τρέξουμε’’ σε μικρογραφία όλους τους παραπάνω κόμβους (από συλλήψεως-γεννήσεως έως βιολογικού θανάτου) για να φτάσουμε αισίως στο

σύλληψη προφ.Προδρόμου (23 σεπ)

Απόστολος

γέγραπται γὰρ ὅτι ᾿Αβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας. ἀλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας διὰ τῆς ἐπαγγελίας. ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα. αὗται γάρ εἰσι δύο διαθῆκαι, μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλείαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν ῎Αγαρ· τὸ γὰρ ῎Αγαρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ ᾿Αραβίᾳ, συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν ῾Ιερουσαλήμ, δουλεύει δὲ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς· ἡ δὲ ἄνω ῾Ιερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶ μήτηρ πάντων ἡμῶν. γέγραπται γάρ· εὐφράνθητι στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ρῆξον καὶ βόησον ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα. (Γαλ, δ' 22-27) 

Ευαγγέλιο

᾿Εγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ῾Ηρῴδου τοῦ βασιλέως τῆς ᾿Ιουδαίας ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας ἐξ ἐφημερίας ᾿Αβιά, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν θυγατέρων ᾿Ααρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς ᾿Ελισάβετ. ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι. καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ ᾿Ελισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν. ᾿Εγένετο δὲ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτὸν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἔναντι τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἱερατείας ἔλαχε τοῦ θυμιᾶσαι εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου· καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἦν τοῦ λαοῦ προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος. ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος. καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτόν. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου ᾿Ελισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωάννην· καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται. ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ καὶ Πνεύματος ῾Αγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν· καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι Κυρίῳ λαὸν κατεσκευασμένον. καὶ εἶπε

ο σταυρός των ηλιοστασίων (4 άκρα στον χρόνο) και η ελπίδα αναστάσεώς μας ....

στο σύνολο του σώματος της Ελλάδος και κατά πρόσωπο/κυτταράκι μέλος, του όλου σώματος.

Εκτιμώ πως πολλοί μα πάρα πολλοί συμπατριώτες ζητούν την εξυγίανση και θεραπεία και ανάσταση της αγαπημένης πατρίδας.  

Η διαφορά έγκειται φυσικά στο πόσο εργάζεται και συνεργάζεται ο καθένας προσωπικά και στο σύνολο η Ελλάδα, με Τον θέλοντα να μας αναστήσει Κύριο, που μπορεί.

Αν η θεωρία είναι ότι θέλουμε αυτήν απροϋπόθετα, τότε θάναι κάπως μαγικά και από την σκύλλα θα πέσουμε στην χάρυβδη και από μία σκιά σε άλλη χειρότερη.

Και φυσικά θα μπορούσε να μας αναστήσει με έναν λόγο όπως έκανε και με τον δίκαιο Λάζαρο, αλλά περιμένει από μας την συνεργασία και ό,τι μας αναλογεί. Να αποκυλήσουμε τον βαρύ λίθο. Να ενταθεί και αναβαθμιστεί η φιλόθεη θεωρία (ΜΑΡΙΑ) και η φιλάνθρωπη διακονία (ΜΑΡΘΑ)***, η κυκλική η ευθεία και στο σύνολο ελικοειδή κίνηση νοός του καθενός που συνανυψώσει και τον χου. Εθνικά και κρατικά. Πνευματικά και σωματικά, ως ενιαία μονάδα.

Κι έρχεται ο άχρονος από το ‘’νυν’’ και αιώνιο παρών, και ‘’ακουμπά’’ τον χρόνο (και αεί και κοιλία, μπαίνει μέσα στον χρόνο σταυροειδώς, δίνοντας τα ‘’σημεία’’ επαφής ώστε Η μία χειρ η παντοδύναμος να ανελκύσει την άλλη χείρα που προτείνεται από εμάς, για εξαγωγή, για όσους επιζητούν ΖΩΗ. 

Ακούγεται με απελπισία από πολλούς στα συνεχόμενα ραπίσματα και αδικίες και

Προβληματισμός (ανωνύμου τινός) επί της αποτομής…

Ακούστηκε σήμερα (μνήμη αποτομής τιμίας κεφαλής αγίου Ιωάννου προδρόμου), το ευαγγέλιο από τον απ.Μάρκο… (το ς’)* και χτύπησαν ωσάν καμπάνες πένθιμες τα λόγια που σημειώνω με έντονα: … πολλὰ ἐποίει καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουε. και … περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεύς, διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν ἀθετῆσαι. …αναγνωρίζων στην πολιτεία μου το, πως κι εγώ ηδέως ακούω και μερικά ποιώ.

Και το πρόβλημα έγκειται στην εξωστρεφή νοοτροπία, και πως έτσι μας έχουν συνηθίσει να το φιλοσοφούμε, ακόμη και θρησκευτικά… όπου εξαντλούνται τα θεία γεγονότα ως ιστορικά και εκτός εαυτού, λες κι εμείς είμαστε απλοί εξ αποστάσεως θεατές, ενώ είμαστε ενεργοί ‘’δράστες’’. Λες και τα θεία γεγονότα δεν παρατείνονται στους αιώνες αναμένοντας την δική μας τοποθέτηση καρδιάς και μετοχή…. Όσο αντιμετωπίζονται έτσι, θα απέχουμε σαν συνείδηση και ταυτότητα, παρότι κάθε μας ενέργεια και σκέψη και πράξη, μυστικά και ευθέως μεταβιβάζεται Στον Κύριο.

Φοβάμαι λοιπόν, μήπως εκ κοσμικής νοοτροπίας, ως νήπιο, αρχόμενος από τα (4) στοιχεία του κόσμου, νοερώς και τύποις υπό τον τετράρχη (σαν τον Ηρώδη), μεθερμηνευόμενο από τον αγ.Μάξιμο ''δερμάτινος'' .... 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Δόξα στον άγιο Ιωάννη, το Βαπτιστή, διότι εκπλήρωσε το Ευαγγέλιο πριν από την έλευση του Ευαγγελίου! Εισερχόμενος στήν έρημο παρέδωσε τον εαυτό του απολύτως, ψυχή τε και σώματι, στου Θεού το θέλημα. Το θέλημα του Θεού ενέργησε στο ίδιο του το επίγειο σώμα και στον ουρανό της ψυχής του.

Ούτε πείνα ούτε άγρια θηρία έβλαψαν το σώμα του, στα τόσα χρόνια πού ζούσε μέσα στην έρημο. Ή ψυχή του δεν τρώθηκε ούτε από την απελπισία της μοναξιάς, ούτε από την έπαρση στη θέα ουράνιων οραμάτων.

Δεν αναζητούσε ούτε ψωμί, ούτε γνώση από άνθρωπο. Ό Θεός του έδινε ότι χρειαζόταν, διότι παρέδωσε ολοκληρωτικά τον εαυτό του στο θέλημα του Θεού.

Δεν οδήγησε ό ίδιος τα βήματά του μέσα στην έρημο, ούτε μακριά απ' αυτήν. Ενα αόρατο πηδάλιο άνωθεν οίάκιζε τη ζωή του. Διότι, όταν ήταν απαραίτητο να βγει από την έρημο και να πάει νά συναντήσει τον Κύριο, τότε, όπως ρητά αναφέρεται: Έγένετο ρήμα Θεού επί Ιωάννην (Λουκ. 3:2). Σαν αθώος νέος, ό Ιωάννης, μίλησε απλά για την επικοινωνία του με τις δυνάμεις του Ουρανού:

Ὁ ἄγνωστος συνταξιδιώτης (ο τίμιος Πρόδρομος στην σφαγή των νηπίων από Ηρώδη)

τοῦ πατρός Δημητρίου Μπόκου

«Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον» (Ματθ. 2, 13)

Ἔκοψε τὸ γρήγορο τρεχαλητό του, καθὼς στὸ ἐξασκημένο αὐτί του ἔφτασε χαρούμενο μουρμουρητὸ τρεχούμενου νεροῦ. Χώθηκε στὰ χαμόκλαδα ἀναζητώντας μὲ λαχτάρα τὴν πηγή.

Ἤπιε λαίμαργα, βρέχοντας ἡδονικὰ τὰ φλογισμένα χείλη του. Γέμισε τὸ ἁπλόχερό του καὶ ἔριξε τὸ δροσερὸ νερὸ στὸ κάθιδρο, ξαναμμένο πρόσωπό του, ἐνῶ τὸ βλέμμα του ἀγριεμένο δὲν ἔπαυε στιγμὴ νὰ στρέφεται πίσω ἐρευνώντας ἐπίμονα. Πῶς ἔγινε νὰ ξεφυτρώσουν ξαφνικὰ στὴν περιοχή του τόσοι στρατιῶτες;

Ἦταν γνωστὸς κακοποιὸς καὶ ἐπικηρυγμένος βέβαια. Ποτέ του δὲν ἡσύχαζε. Μὰ ἀπόφευγε πάντα τὶς κακοτοπιὲς καὶ τὰ κατάφερνε πολὺ καλὰ νὰ ξεγλιστρᾶ στὰ ἐπικίνδυνα συναπαντήματα. Ἀπὸ τὸν φόβο τῆς καταδίωξης ὁ ὕπνος του δὲν ἦταν ποτὲ ἤρεμος, βαθύς, εἰρηνικός. Ἢ μήπως νά ’ταν τὰ μαστιγώματα τῆς βαρυφορτωμένης του συνείδησης, ποὺ δὲν τὸν ἄφηναν λεπτὸ νὰ ἡσυχάσει;

Τύπος και τόπος XC (με αφορμή το γενέθλιον της μετανοίας)

Μπορεί να αναφέρεται ‘’αυστηρά’’ στον επισκοπικό (δεσποτικό) θρόνο (και δεσπότη ως πρόσωπο και θέση) όπου συστοιχείται και η ‘’καρδιά’’ στο Σώμα της Εκκλησίας, αλλά το ένα δεν υποχρεώνει την ταυτότητα και ποιότητα του άλλου, ούτε αφορά ΜΟΝΟ την εκκλησιαστική ιεραρχία.

 

Με παράπονο ο Αυγουστίνος Καντιώτης παρατηρούσε ότι αν, ακόμη και ο διάβολος φορέσει μίτρα, θα υπάρχουν παπάδες και ψαλτάδες που θα του ψάλλουν το πολυχρόνιον… εις πολλά έτη εωσφόρε… η δε λαϊκή ρήση πάλι σοφά παρατηρεί, πως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά…

Μνήμη του υπό του τιμίου Προδρόμου γεγονότος θαύματος εν Χίω κατά των Αγαρηνών

Μνήμη του υπό του τιμίου Προδρόμου γεγονότος θαύματος εν Χίω κατά των Αγαρηνών

(πατώντας επάνω στις εικόνες, γίνονται ευανάγνωστες) 

Για το θεόσδοτο όνομα ΙΩΑΝΝΗΣ

‘’σήμερα’’ η αποτομή της κεφαλής του αγ.Ιωάννου Προδρόμου

Μ-ούτε λάδι μ-ούτε ψάρι σήμερο μη σου΄ρθει ρίγος (του Άι Γιάννη του Ριγολόγου)

Το ιστορικό (ερανεισθέν από εδώ) αναφέρει πως: …Ο Άγιος Ιωάννης ο Αποκεφαλισθείς, είναι ο προστάτης από το ρίγος, που δεν είναι άλλο από την ελονοσία, η οποία εκδηλώνεται με υψηλό πυρετό και ρίγη.

Σύμφωνα με την παράδοση ,όταν αποκεφάλισαν το βαπτιστή, το ακέφαλο σώμα σπαρταρούσε και τότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά το ρίγος , ως τιμωρία για το θάνατό του.

Όσοι έπασχαν από ελονοσία, τη μέρα της γιορτής του δεν έτρωγαν τίποτα μαγειρεμένο, ούτε νερό δεν έπιναν!

Χαίρε, Προφήτα και Πρόδρομε

Χαίρε, Προφήτα και Πρόδρομε, του Παναγίου Πνεύματος ιερόν και αγιώτατον δοχείον και της τρισηλίου θεότητος άμωμον και πανάσπιλον ιερείον.

Χαίρε, Προφήτα και Πρόδρομε, το στήριγμα της ευσεβείας και το καύχημα της μοναδικής πολιτείας.

Χαίρε, Προφήτα και Πρόδρομε, στειρευούσης σεβασμιώτατον βλάστημα, και πανόλβιον οικουμένης απάσης αγλάϊσμα.

Χαίρε, Προφήτα και Πρόδρομε, το κλέος της παρθενίας και το σεμνολόγημα της Ορθοδοξίας.

Χαίρε, Προφήτα και Πρόδρομε, των προφητών

άγιος Ιωάννης Πρόδρομος

Διήγηση του Γέροντος Βησσαρίωνος εις δόξαν και τιμήν του Τ. Προδρόμου

-Γέρο-Βησσαρίων, αν αγαπάς μου λέγεις και κάποιο άλλο θαύμα που έγινε σ' αυτή την εκκλησία, και πως είδες τον Τίμιο Πρόδρομο ζωντανό και μίλησες μαζί του;

Ο γερο-Βησσαρίων μειδίασε λίγο, και άρχισε με την συνηθισμένη του απλότητα να λέει:

-Αυτό που μου λες έγινε ύστερα από δύο χρόνια (1918) και άκουσέ το αφού το θέλεις.

Εσύ μυλωνάς έκανες και ξέρεις ότι πολλές φορές μαζεύονται πολλοί στο μύλο. Μια ημέρα λοιπόν δύο χωρικοί ήλθαν στα παζάρια και ο ένας αγόρασε τη φοράδα του άλλου.

Εκείνος που την αγόρασε, πήγε στην εκκλησία και προσκύνησε (σ. ο γ. Βησσαρίωνας ήταν τότε οικονόμος στο Μετόχι αγιορείτικης μονής στα Μαριανά Χαλκιδικής). Άφησε, μάλιστα, μπροστά στην εικόνα του Τιμίου Προδρόμου και μερικά χρήματα και μου είπε να ανάψω ένα κερί. Εγώ άναψα το κερί, είδα και τα χρήματα που ήταν αρκετά, δεν τα πήρα, τα άφησα μπροστά στην εικόνα. Κατά το βράδυ πήγα να ανάψω τα καντήλια και βλέπω να λείπουν τα χρήματα. Μα δεν το ξέρεις πόση στενοχώρια μου ήλθε. Ο πειρασμός με σκλήρυνε και εμένα και, όπως κουβεντιάζουμε μαζί, πήγα μπροστά στην εικόνα του αγίου και του λέω:

- Άγιε Πρόδρομε, δεν είσαι εδώ; Γιατί αφήνεις και σου παίρνουν τα χρήματα

Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος και Βαπτιστής (Σύλληψη)

23 Σεπτεμβρίου 2011
Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος και Βαπτιστής (Σύλληψη)
	Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε. Ἡ πρώην οὐ τίκτουσα, στεῖρα εὐφράνθητι, ἰδοὺ γὰρ συνέλαβες, Ἡλίου λύχνον σαφῶς, φωτίζειν τὸν μέλλοντα, πᾶσαν τὴν οἰκουμένην, ἀβλεψίαν νοσοῦσαν, χόρευε Ζαχαρία, ἐκβοῶν παρῥησίᾳ· Προφήτης τοῦ Ὑψίστου ἐστίν, ὁ μέλλων τίκτεσθαι. Κατέβασμα αρχείου (mp3)

Ἀνδρὶ Προφήτῃ χρησμὸς ἐξ Ἀρχαγγέλου, Τεκεῖν προφήτην, καὶ Προφήτου τι πλέον. Εἰκάδῃ τῇ τριτάτῃ γαστὴρ λαβὲ Πρόδρομον εἴσω.

Έτσι προφήτευσε ο προφήτης Ησαΐας για τον Πρόδρομο του Κυρίου, Ιωάννη: «Φωνὴ βοῶντος ἐν τὴ ἐρήμω, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τᾶς τρίβους αὐτοῦ». (Ησαΐας μ', 3). Δηλαδή, φωνή ανθρώπου, που φωνάζει στην έρημο και λέει: «Ετοιμάστε το δρόμο, απ’ όπου θα έλθει ο Κύριος σε σας. Κάνετε ίσιους και ομαλούς τους δρόμους, από τους οποίους θα περάσει». Ξεριζώστε, δηλαδή, από τις ψυχές σας τα αγκάθια των αμαρτωλών παθών και ρίξτε μακριά τα

για το θεόσδοτο όνομα ΙΩΑΝΝΗΣ

Το όνομα ΙΩΑΝΝΗΣ, είναι θεόσδοτο και έχει την ακόλουθη πνευματική σημασία, γράμμα - γράμμα.

- Το δέκατο τάγμα των δαιμόνων αποστασιοποιήθηκε. Με το Ι (του Ιωάννη) ο καλός Θεός καλύπτει το ανυπάκουο αγγελικό τάγμα που έφυγε, με τους υπάκουους ''ισάγγελους'' μοναχούς, τοποθετώντας ως αρχηγό τον Προφήτη και Πρόδρομο.

- Η εβραϊκή αλφαβήτα έχει 22 γράμματα και Ο Κύριος ερχόμενος ως Α και Ω, μη καταλύοντας το Νόμο, τον συμπληρώνει. Η ευλογημένη ελληνική 24γράμματη αλφαβήτα, συμπληρώνει με χάρη την κολοβωμένη του Νόμου (όπως ο Ιακώβ έρχεται ως δευτερότοκος (αλλά πρώτος συλληφθείς) με επειλημμένη την χείραν του επί της πτέρνας του πρωτότοκου Ησαύ). Γραμματολογικά, παρότι το άλεφ, το αλίφ, το άλφα είναι ηχητικά όμοια, στην κυριολεξία, το σύμβολο του άλεφ (À) * δείχνει με φυσικό και μεταφυσικό τρόπο, τον δεύτερο νόμο, ότι: οτιδήποτε είναι πάνω, μοιάζει με αυτό που είναι κάτω και αντίστροφα, δίνοντας κάποιες φυσικές κλείδες γνώσης όταν χρησιμοποιούνται διακριτικά οι