Σήμερα εορτάζει η αγία και πάνσοφος νύμφη XC Αικατερίνα

Αἰκατερῖνα, καὶ σοφὴ καὶ παρθένος·
Ἐκ δὲ ξίφους, καὶ Μάρτυς, ὦ καλὰ τρία!
Εἰκάδι πέμπτῃ ἄορ κατέπεφνεν ῥήτορα Κούρην.

Σήμερα επισφραγίζεται ο αρραβών της αιωνίου μακαρίας ζωής (και δι αυτής, σε όλους εμάς αν ακολουθήσουμε τα ίδια βήματα). Και το ευλογημένο χεράκι της αγίας που τότε δέχτηκε το δαχτυλίδι ως νεάνις, ΣΗΜΕΡΑ παραμένει  ζεστό και ευωδιαστό, ενδεικνύοντας και αποδεικνύοντας για τους καλοπροαίρετους το πάνσοφο της επιλογής της.  

  

Απόστολος και Ευαγγέλιο (αγ.Αικατερίνας) και εξ αυτών δυο συνειρμικές σκέψεις

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Γ´ 23 - 29

²³ Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. ²⁴  ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· ²⁵ ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. ²⁶ πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ²⁷ ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε. ²⁸ οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ²⁹ εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

πνευματική γνώση των λόγων της φύσης και πνευματική γνώση των λόγων των Γραφών... (προφ.Ηλίας + προφ. Μωυσής)

ισότιμοι ταυτοδιδάσκαλοι, παραστάτες και της δικής μας μεταμορφώσεως, σε πράξη και με βίωμα μετοχής (ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα, εν εμοί μένει καγώ εν αυτώ...) κι όχι απλά ενημέρωση, ή ''σύστημα'' ιδεών και κοσμοθεωρία. Η ΑΛΗΘΕΙΑ.

Όταν τους ισραηλίτες δηλητηριώδη φίδια τους δάγκωναν στην έρημο και πέθαιναν, η λύση ήταν η ανάρτηση πάνω στην ράβδο του Μωυσέως ενός χάλκινου όφεως, ώστε όποιος έβλεπε με πίστη τον όρθιο κρεμασθέντα όφι, λυτρωνόταν από το δηλητήριο του έρποντος. Για τους μελετητές, είναι ευκρινής προτύπωση του κρεμασθέντος επί του Σταυρού Χριστού. 

Κι αν αυτό θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι τοπικιστική και θρησκευτική και μερική προσέγγιση στην αλήθεια, η ίδια η φύση το ενδεικνύει, με τον δικό της λόγο (σχέση). Όταν τα πελεκανάκια δηλητηριάζονται, ο πατέρας πελεκάνος, για να αποφύγουν αυτά τον θάνατο, θυσιάζεται για χάριν των παιδιών του, και αυτά, κοινωνώντας το αίμα του, σώζονται.