Παρά την μοναδικότητα, το ανεπανάληπτο των καταστάσεων, ακόμη και το απρόσμενο του τι θα συμβεί στο δυσοίωνο μέλλον, πίσω από τα φαινόμενα κρύβεται η ουσία του καλού και του κακού, τα οποία εμπνέουν τους επίγειους εργάτες τους… προς υπερίσχυση του ενός επί του άλλου. Κι ο καθένας, στρατιώτης* (αμήν πρακτικά κι όχι μόνο θεωρητικά και φαντασμένα) του ΚΑ(Λ)ΟΥ κι όχι του ΚΑ(Κ)ΟΥ… που δείχνει το Κ (αδιέξοδο | < ) σε σχέση με το ατελεύτητο σε τελειότητα (Λ) και Λόγο. Εξ Αυτού, προς Αυτόν (σκοπός και δρόμος για τον σκοπό και τα δυο άγια), με την σφραγίδα, ότι χωρίς Εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν...
Διαχρονικός ο πόλεμος παρά τις χρονικές ενθυμήσεις, όπως συμβαίνει και με την αρχή της μεγάλης τεσσαρακοστής. Όντας αυτή συμπύκνωση του όλου αγώνα ζωής. Το δε 40, σηματοδοτεί την μετάβαση από την γη (4) στον ουρανό (0) και αγκαλιά Του Πατρός. Αναπτυγμένο επί γης σαν σκιά (1), σαν έξοδος από την αίγυπτο προς τους αγίους τόπους και Ιερουσαλήμ, με πύρινο στύλο (οδηγών τους


