Ήθελαν οι ‘’νομοταγείς’’ κατά κόσμον και φαίνεσθαι, ‘’ένθεοι’’
φαρισσαίοι να παγιδεύσουν Τον Κύριο. ‘’Σήμερον’’ (Μ.Δευτέρα εσπέρας) κατακρίθησαν
σφοδρώς από Τον Κύριο που διακρίνει το βαθύ ‘’είναι’’ , με τα ουαί υμίν υποκριτές.
Είναι αυτοί που την μεθεπόμενη ημέρα ομολογούσαν… ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς· οὐκ ἔχομεν
βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα. 16 τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ. (Ιωαν.ιθ)
Σήμερα κι εμείς με την βοήθεια του Θεού πρέπει να
διακρίνουμε να προσπεράσουμε το ‘’κοινό θρησκευτικό μικρόβιο’’ και ξεφύγουμε αυτής
της επάρατης ασθενείας… της υποκρισίας και εκ του νόμου να περάσουμε στην χάρι.
Τί με πειράζετε, ὑποκριταί; ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον. καὶ λέγει αὐτοῖς· Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή; λέγουσιν αὐτῷ· Καίσαρος· τότε λέγει αὐτοῖς· Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ… (Ματθ.κβ’)
Ταιριάζει σαν τίτλος το παρακάτω, αλλά σαν νόημα νομίζω πως
είναι σχετικό και αντί να μείνει ως ένα ιστορικό γεγονός ή συμβολικό, ίσως ‘’μεταφρασμένο’’
στην καθημερινότητα, ως αναλογικό, γίνει βοηθητικό προς Τον Λόγο…
Από τον νόμο στην χάρι [και δια χάριτος πλήρωσις του νόμου
(πνευματική νουθεσία και μυστική παρουσία)]
