ξένοι του κόσμου ξένοι του ξίφους του εχθρού….

Ξένον τόκον ἰδόντες, ξενωθῶμεν του κόσμου, τὸν νοῦν εἰς οὐρανὸν μεταθέντες*, διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ὑψηλὸς Θεὸς ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος, βουλόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ὕψος τους Αὐτῷ βοῶντας· Ἀλληλούϊα. 

αμήν… (δια μετανοίας, αγνότητος ταπεινοφροσύνης) μη δίνοντας δικαιώματα (υψούμενοι χάριτι με νου και χου, διαλύοντας τον χνου της καρδίας και θολούρα παθών) … μη ακουμπώντας μας… ύψωση, αποξένωση και απομάκρυνση από την αίγυπτο… το κοσμικό φρόνημα, τα είδωλα, αμήν μη εργαζόμενοι ταις ηδοναίς της αιγυπτίας… (ως ανάβαση την πρώτη κιόλας βαθμίδα, της Μ.Εβδομάδος με στόχο την ανάσταση) 

Μπορεί ο φαραώ με πανόπλους ιππείς και άρματα να κυνηγά τον ισραήλ (νους ορώμενος τω Θεώ) αλλά η ράβδος (προτύπωση Του Σταυρού) σώζει (διαχρονικά) τους ‘’αόπλους’’ περάτηδες της ερυθράς… 

Είναι όλη η Αγία Γραφή ξίφος και τα μέρη αυτής, ιδίως το ψαλτήρι, βέλος, μάχαιρα, σπαθί και πυρηνική* βόμβα κατά του εχθρού…     

σχετικά… ο γέροντας ΙΩΆΝΝΗΣ της ΟΠΤΙΝΑΣ μιλάει για τα οφέλη των Ψαλμών. 

Ο Σεργκέι Αλεξάντροβιτς με τη σύζυγό του Έλενα Αλεξανδρόβνα ήρθαν στον γέροντα της Οπτίνας πατέρα Ιωάννη (Σάλωφ).

Ο γέροντας με τη συνήθη χαρά μας υποδέχτηκε με τη σύζυγό μου.

- "Πάρτε το σκαμνί", είπε, αγκάλιαζαντας με.

σας φωνάζω γοερά, εγώ ο πολύ αμαρτωλός. έρχονται δεινά!!

Προετοιμαστείτε για αυτά που έρχονται, μα μην φοβόσαστε!!!

Έχουμε Θεό, έχουμε τον δυνατότερο Θεό, τον Μοναδικό Θεό που υπάρχει, τον Άγιο Τριαδικό Θεό!!!

Μαντέψτε ποιός είναι ο εκλεκτός λαός Του!!! Οι Έλληνες!!!

Όλοι εσείς, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο!!!

Μας περιμένει όπως ο πατέρας τον άσωτο υιό, να γυρίσουμε κοντά Του και μόλις γυρίσουμε θα κάνει την Ελλάδα πάλι αυτό που ήταν!!!

Ελλάς-Ελ-Φώς!!

Φώς της Οικουμένης όλης!!!

Στα Άρματα, Στα Άρματα, Στα Όπλα!!!

Ποιά είναι αυτά όμως;;;

Είναι τα πνευματικά Άρματα, τα πνευματικά Όπλα!!!

Το πολυβόλο μας είναι το κομποσχοίνι,

η Ευχούλα, η Καρδιακή Προσευχή!!!

Το μπαζούκα μας είναι το ψαλτήρι,

πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ;

Ὃν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρός σέ, ὁ Θεός. ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα· πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ;... ΨΑΛΜΟΣ 41ος

Το ελάφι δεν είναι μόνο χορτοφάγο, αλλά τρέφεται και με φίδια και μάλιστα δηλητηριώδη. Έτσι όταν το ελάφι δεχτεί μέσα του το φαρμακερό φίδι, δημιουργείται μέσα του μια αφόρητη δίψα.

Αυτή η δίψα, του προκαλεί τον πόθο, να τρέξει στην πηγή, για να ξεδιψάσει αφενός την δίψα του και αφετέρου να εξουδετερώσει με το νερό, το δηλητήριο του φιδιού που εισήλθε μέσα του.

Εάν όμως το ελάφι καθυστερήσει και δεν πάει εγκαίρως στην πηγή, τότε πεθαίνει από το φαρμάκι του φιδιού.

Κατά τον ίδιο τρόπο, η αμαρτία, ο διάβολος είναι ο νοητός όφις.

Αυτό το νοητό φίδι της αμαρτίας με την ηδονή, δηλητηριάζει την ψυχή του ανθρώπου.

Όταν ο άνθρωπος αμαρτήσει, νιώθει δριμύτατο έλεγχο στην συνείδηση.

σκέψεις πάνω στις στέψεις των βασιλέων

Κατά Θεόν και παρ’ανθρώποις… δύο όψεις, μια ενωτική ευθεία, ένα Ι, δύο άκρα… και στο μέσον ή χνους που απαγορεύει θέαση, κίνηση από κάτω προς τα άνω, ή δια σταυρού (1), ένωσις αυτών, αρμονική ανθρώπινη διασκοπία και λύσις. 

Πραγματοποιήθηκε μια θεατρική παράσταση, την 6/5/2023 στην αγγλία, ένα τελετουργικό ίσως παληό, ίσως άγνωστο, αλλά τώρα με τα ΜΜΕ, γνωστό, φαντασμαγορικό, όπου μεταξύ πολλών στοιχείων, ακούστηκε και ένας ψαλμός. βυζαντινός Χορός Ψαλτών ψάλλει στη στέψη του Βασιλιά της Αγγλίας Καρόλου Γ΄ 

ακούσαμε πολλές φορές το : …Κύριε σώσον τον βασιλέα.... λες και ήταν βυζαντινός αυτοκράτορας (όχι βέβαια όλοι φιλόθεοι ουσιαστικά, αλλά τουλάχιστον τυπικά). Συνηθίζει ο άνθρωπος να απαιτεί προστασία και σωτηρία (με την δική του ο καθένας νοηματοδότηση), απροϋπόθετα, λες και ο Θεός υποχρεούται. Εμφανίζονται κατά καιρούς πολλοί μνηστήρες αυτής της χρίσης εκ Θεού και συνεχιστές της αυτοκρατορίας…. καίσαρες, τσάροι (τσίζαρ), οθωμανοί (συνεχιστές) κοκ. Κύριος οίδε.    

Επί του πρακτέου, όταν μεταξύ μας συζητάμε, πολλές φορές ακούγεται το: …είμαι υπεύθυνος για αυτά που λέω κι όχι για αυτά που νομίζεις πως λέω. Πόσο περισσότερο ισχύει στα θεία νοήματα, όπου ο άνθρωπος κόβει και ράβει (με βάση την μεθοδολογία των αιρέσεων) τα θεία λόγια, προσαρμόζοντας αυτά στα δικά του δεδομένα, την κοσμοθεωρία και τις επιδιώξεις του και για όσο τον συμφέρουν. 

Γράφει πχ το δολάριο επάνω του, in god we trust…. αλλά ποιον θεό εννοεί; Είδαμε στο Φιλοθεΐα και φιλανθρωπία, ότι άλλη γνώμη έχει Ο Θεός κι άλλη ο καθένας ‘’φιλόθεος’’ και ‘’φιλάνθρωπος’’. Δικαιωματικά, κι αυτοί μεταξύ τους, πιστεύουν απόλυτα το god save the queen, god save America…. άνευ προϋποθέσεων. Κατακρίνοντας με ευκολία, ξεχνάμε ότι κι εμείς, αδιόρθωτοι, αμετανόητοι σε

Το όνομα Του Κυρίου στο ψαλτήρι

…καὶ εὐφρανθήτωσαν πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ σὲ, εἰς αἰῶνα ἀγαλλιάσονται καὶ κατασκηνώσεις ἐν αὐτοῖς καὶ καυχήσονται ἐν σοὶ πάντες οἱ ἀγαπῶντες τὸ ὄνομά σου (ψαλμ. ε’) 

ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ καὶ ψαλῶ τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ ῾Υψίστου. (ψαλμ.ζ’) 

Κύριε ὁ Κύριος ἡμῶν, ὡς θαυμαστὸν τὸ ὄνομά σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ· ὅτι ἐπήρθη ἡ μεγαλοπρέπειά σου ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν.

…

Κύριε ὁ Κύριος ἡμῶν, ὡς θαυμαστὸν τὸ ὄνομά σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ! (ψαλμ.η’) 

Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου·εὐφρανθήσομαι καὶ ἀγαλλιάσομαι ἐν σοί, ψαλῶ τῷ ὀνόματί σου, ῞Υψιστε….

καὶ ἐλπισάτωσαν ἐπὶ σοὶ οἱ γινώσκοντες τὸ ὄνομά σου, ὅτι οὐκ ἐγκατέλιπες τοὺς ἐκζητοῦντάς σε, Κύριε. (ψαλμ. θ’) 

ἐγὼ δὲ ἐπὶ τῷ ἐλέει σου ἤλπισα, ἀγαλλιάσεται ἡ καρδία μου ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου· ᾄσω

Ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς με

Ὁ προφήτης καὶ βασιλιὰς Δαβὶδ προσ­εύχεται στὸν τέταρτο Ψαλμὸ λέγοντας:

«Ἐν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσάς μου, ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης μου· ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς με» (δ΄ 2). Ὅσες φορὲς Σὲ ἐπικαλέσθηκα, ἄκουσες εὐνοϊκὰ τὴν προσευχή μου, Θεέ μου, Ἐσὺ ποὺ ἀποδίδεις δικαιοσύνη καὶ προστατεύεις τὸ δίκιο μου. Ὅταν βρέθηκα μέσα σὲ θλίψη καὶ στενοχώρια, μὲ παρηγόρησες χαρίζοντας ἀνακούφιση στὴν πιεσμένη καρδιά μου.

«Τοῦτον τὸν λόγον», ἑρμηνεύει ὁ ἅ­γιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, «λέγει ὁ Δαβίδ, διὰ νὰ δείξη ὅτι ἡ μὲν χαρὰ πλατύνει τὴν καρδίαν, ἡ δὲ θλίψις τὴν στενοχωρεῖ. Ἐμένα ὅμως, λέγει, εἰς τὸν καιρὸν τῆς θλίψεως καὶ λύπης ἐπλάτυνας, Κύριε· καὶ τόσον πολλὰ μεγαλόψυχον μὲ ἔκαμες, ὥστε ὁποὺ καὶ νὰ παραγγέλλω εἰς τοὺς στρατιώτας μου νὰ μὴ θανατώσουν τὸν πατραλοίαν (πατροκτόνον) υἱόν μου. ʻʻΦείσασθαι τοῦ παιδαρίου τοῦ Ἀβεσσαλώμʼʼ» (Β΄ Βασ. ιη΄ [18] 5). Στὴν πιὸ

ψαλτήρι και σωτηρία…

Στον β’ παγκ. πόλεμο, ένας στρατιώτης είχε επάνω του, το ψαλτήριο. Η σφαίρα σταμάτησε στον 90ό ψαλμό. (μη έχοντας την πρωτότυπη εικόνα, βρέθηκε μία σχετική, που πάλι ομόπνοα, η Αγία Γραφή έφραξε τον δρόμο στην σφαίρα, που κατευθυνόταν στην καρδιά, για να μην σκοτωθεί ο άνθρωπος). 

αναφέρει ο 90ός ψαλμός… πεσεῖται ἐκ τοῦ κλίτους σου χιλιὰς καὶ μυριὰς ἐκ δεξιῶν σου, πρὸς σὲ δὲ οὐκ ἐγγιεῖ· 

Ένας ‘’λογικός’’, μπορεί μέσα στην αμφισβήτηση να έριχνε το θαύμα σε σύμπτωση, μη αποκλείοντας τις πιθανότητες. Φοβούμενοι το ένα άκρο της ευπιστίας των γιαγιάδων και θρησκόληπτων, που συνήθως υποτιμούμε λόγω γνώσεών μας και (κοσμικής) ‘’οξυδέρκειας’’ (όχι απαραίτητα συμπλέουσας και με τον φωτισμένο νου), προσπερνάμε την πίστη που πολλάκις έχει δείξει δείγματα και πέφτουμε στο άλλο άκρο την δυσπιστία ή ακόμη και άρνηση. Η ακρίβεια της πίστης όμως είναι

ο Υιός της Παρθένου - Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος (Βελιμίροβιτς)

Ἂν κάποιος τώρα ἐνδιαφέρεται νὰ δεῖ πῶς ἦταν ὁ υἱὸς τῆς Παρθένου Μαρίας, αὐτὸ δὲν μποροῦμε νὰ τὸ ξέρουμε. Ὑπάρχει ὅμως μία διήγηση γιὰ τὸν βασιλιὰ Δαβίδ, ποὺ μᾶς διαφωτίζει γιὰ τὸ πὼς ἦταν τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ἡ διήγηση λέει: ὅταν ὁ Δαβὶδ ἦταν νεαρὸς καὶ βοσκοῦσε τὰ πρόβατα γύρω ἀπὸ τὴν Βηθλεέμ, κατέβηκε μία ζεστὴ μέρα σὲ ἐκείνη τὴν ἴδια σπηλιά, ὅπου ἀργότερα γεννήθηκε ὁ Ἰησοῦς. Κατέβηκε γιὰ νὰ ξεκουραστεῖ καὶ νὰ δροσιστεῖ. Ὅταν κοιμήθηκε, αἰσθάνθηκε κάτι φοβερὸ νὰ τὸν σφίγγει καὶ νὰ τὸν πνίγει. Ξύπνησε καὶ τί εἶδε; Ἕνα φοβερὸ φίδι εἶχε τυλιχτεῖ γύρω ἀπὸ τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια του καὶ εἶχε ἀνοίξει τὰ σαγόνια του, γιὰ νὰ τὸν δαγκώσει. Μὲ θανάσιμο φόβο φώναξε ὁ Δαυίδ: Κύριε, σῶσε με! Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἐμφανίστηκε στὴ σπηλιὰ ἕνα παιδὶ ἀπερίγραπτης ὀμορφιᾶς, ντυμένο μὲ λευκὰ ροῦχα, φωτεινὸ σὰν τὸν ἥλιο. Ἔβαλε τὸ χέρι του πάνω στὸ φίδι καὶ τὸ φίδι ἔφυγε ἀπὸ τὸ σῶμα τοῦ Δαβὶδ καὶ ἐξαφανίστηκε. Τὸ παιδὶ κοίταξε μὲ ἠρεμία τὸν Δαβὶδ καὶ τοῦ εἶπε: Μὴ φοβᾶσαι! Αὐτὸ τὸ βλέμμα, αὐτὴ ἡ φωνὴ καὶ αὐτὴ ἡ μορφὴ ἔμεινε γιὰ πάντα χαραγμένη βαθιὰ στὴν ψυχὴ τοῦ Δαβίδ, ποὺ τότε ἦταν βοσκὸς καὶ ἀργότερα ἔγινε βασιλιὰς καὶ ψαλμωδός. Πολλὰ χρόνια ἀργότερα ὁ Δαβίδ ἐξέφρασε τὴν ἀνάμνηση τῆς εἰκόνας ἐκείνου τοῦ παιδιοῦ στὸν ψαλμὸ ΜΕ´ ὅπου λέει: ἐσὺ εἶσαι ὁ πιὸ ὡραῖος ἀνάμεσα στοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων, ἡ εὐλογία ρέει ἀπὸ τὸ στόμα σου, ἐπειδὴ σὲ εὐλόγησε ὁ Θεὸς αἰώνια.

~ Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος (Βελιμίροβιτς)

Σκέψεις στην ακροθαλασσιά - Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

"ἐπὶ τῷ Θεῷ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος." Ψαλμός 55,12 

Με ποιόν μοιάζει ο χριστιανός, που σηκώνει τις θλίψεις της επίγειας ζωής με αληθινή πνευματική σύνεση; Μ' έναν οδοιπόρο, που στέκεται στην ακροθαλασσιά σε ώρα τρικυ­μίας. 

Τα αγριεμένα άσπρα κύματα πλησιάζουν τον οδοιπόρο και, αφού σπάσουν στην άμμο, διαλύονται πάνω στα πό­δια του σε αναρίθμητες μικρές σταγόνες. Η θάλασσα, φιλονικώντας με τον άνεμο, βρυχιέται, υψώνει κύματα σαν βουνά, βράζει, παφλάζει. Το ένα κύμα γεννά και στη συνέχεια καταβροχθίζει το άλλο. Οι κορυφές τους είναι στεφανωμένες με κάτασπρο αφρό. Όλη η θάλασσα είναι καλυμμένη απ' αυτά τα κύματα, που μοιάζουν με τερά­στιο λάρυγγα φοβερού τέρατος δίχως δόντια. 

Ο οδοιπόρος παρατηρεί το φοβερό θέαμα με ήρεμο λογισμό. Τα μάτια του είναι στη θάλασσα. Πού είναι, όμως, η σκέψη του; Και πού η καρδιά του; Η σκέψη του

Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου στην παλαιά και καινή διαθήκη

Ο άγιος Αναστάσιος με ακρίβεια και λιτότητα (που συνήθως έτσι χαρακτηρίζεται ο λόγος των αγίων, λιτός και περιεκτικός) μας έκανε στο Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου μια τηλεγραφική σύνδεση της γενέσεως και ΠΔ (ως σκιές) με την αναγέννηση (ΚΔ), μεταμόρφωση εις τέκνα Φωτός και ουσία των εννοιών. 

Για να μην απλωθεί υπέρμετρα η καλή αφορμή του αγίου, συντάσσεται το παρόν, μακάρι διευκρινιστικό και βοηθητικό. Κατά το Όραμα του αγίου Γρηγορίου Παλαμά - Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, οίνο από τον άγιο για τους ήδη πεπαιδευμένους στην θεωρία και γάλα για τους φιλοσοφούντες ορθώς και υγιώς, εμάς τα υπόλοιπα βρέφη, προσμένοντες χάριν προς ενηλικίωση.    

Η πρώτη ημέρα και το Φως της ΠΔ αντιστοιχεί στην Καινή, με το εν βάπτισμα. Αντιστοιχεί στο ερχόμενο Φως στην αίγυπτο (και είδωλα και αιχμαλωσία) για να μας φωτίσει και ελευθερώσει. Το πρώτο φως είναι φυσικό, το δεύτερο πνευματικό. Το πρώτο ‘’κατέχεται’’ από όλους τους βιολογικούς ανθρώπους, το δεύτερο μόνο από τους πνευματικούς, όντας Αυτό εν δυνάμει με το ορθόδοξο βάπτισμα. 

Ο οίκος ‘’Λ’’ των χαιρετισμών αρχίζει με το λάμψας εν τη αιγύπτω φωτισμόν αληθείας που διώκει το σκότος του ψεύδους, για να αρχίσουν τα είδωλα να πέφτουν, να αρχίσει η ανόρθωσις των ανθρώπων … και βγαίνοντας στην έρημο (την έρημο της ασκήσεως) να προοδεύσουν οι πνευματικές περίοδοι, ‘’ημέρες’’,

«…ἐκ τῶν κρυφίων μου καθάρισόν με» Ψαλμός ιη', 13

Ὁ ἱερὸς Ψαλμωδὸς βλέποντας ὅτι ἁ­μαρτάνει κάθε στιγμὴ καὶ ὥρα τῆς ζωῆς του καὶ παρατηρώντας τὶς προσ­βολὲς τῶν πονηρῶν λογισμῶν ποὺ διαδέχονται ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ἀναφωνεῖ: «παραπτώματα τίς συνήσει; ἐκ τῶν κρυ­φίων μου καθάρισόν με» (Ψαλ. ιη΄ [18] 13). Πόσο ἐλλιπεῖς εἴμαστε στὴν τή­­ρηση τοῦ νόμου σου, Κύριε! Ποιὸς μπορεῖ νὰ ἀ­ντι­ληφθεῖ τὰ παραπτώματα ποὺ διαπράττει ἀκουσίως, χωρὶς νὰ τὸ πάρει εἴ­δηση; Ἀπὸ αὐτὰ τὰ κρυφὰ παραπτώματά μου, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπεσαν στὴν ἀντίληψή μου, καθάρισέ με, Κύριε. 

Ποιὰ εἶναι τὰ «κρύφια» ἁμαρτήματά μας; Σύμφωνα μὲ τοὺς ἱεροὺς ἑρμηνευτὲς «κρύφια» ἁμαρτήματα μποροῦν νὰ εἶναι κι αὐτὰ ποὺ διαπράττονται κρυφά, μακριὰ ἀπὸ τὰ βλέμματα τῶν συνανθρώπων μας, «τὰ κρυφίως πραττόμενα». Ἀλλὰ ὁ ἱερὸς Ψαλμωδὸς δὲν ἀναφέρεται τόσο σ᾿ αὐτά. Ἀναφέρεται στὶς ἄτακτες ὁρμές, τὶς κινήσεις τῶν παθῶν, τὰ ἀπρόσ­εκτα βλέμματα, τὶς ἐφάμαρτες ἐπιθυμίες, τὶς ἔνοχες

Ο εν ημίν ήλιος….

Κάτω υπό ποίες συνθήκες εισχωρεί εν ημίν και πως ενεργεί πρακτικά… 

Εξ εσόπτρου και εν αινίγματι γνωρίζουμε. Νομίζουμε ότι αν βιωθεί η Του Χριστού γέννησις εν ημίν, εμείς είμαστε οι μεγάλοι, οι ώριμοι προς βίωμα και Ο Χριστός είναι Ο Μικρός (αναπεσών). Συμβαίνει όμως το ακριβώς ανάποδο. Όταν γεννιέται εν ημίν ο Χριστός, τότε ακριβώς γεννιόμαστε (αναγεννιόμαστε) εμείς εν XC. 

Από τον 2ο κι όλας ψαλμό: …. Εγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κυρίου. Κύριος εἶπε πρός με· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε. αφού φυσικά προηγηθεί σαν προϋπόθεση η μακαρία έξοδος (1) (από τον κόσμο και αίγυπτο και είδωλα) …Μακάριος ἀνήρ, ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδρᾳ λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν. ἀλλ᾿ ἤ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός. (ψαλμ.1^ος) 

Μας καθιστά βασιλείς στο όρος Σιών (στην καρδιά) εκείνη την ευλογημένη στιγμή της πνευματικής ενηλικίωσης (από νήπια σε υιό) που ακούγεται το … 6 ῞Οτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν, κρᾶζον· ἀββᾶ ὁ πατήρ. 7 ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος, ἀλλ' υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Χριστοῦ … χαρίζοντάς μας τότε την πραγματική ελευθερία κατὰ την Ορθόδοξη Εκκλησία. 

Ο άγιος Πορφύριος είπε…. Ἄρχισα νά βρίσκω τόν χῶρο τῆς καρδιᾶς, τό κέντρο τῆς

ὁ δὲ ἀγαπῶν τὴν ἀδικίαν μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν (ψαλμ.ι') …

με αφορμή την θέση του στο ψαλτήρι, ως ψαλμός δέκατος (ι’) σε συνδυασμό με την ευθεία, κυκλική και ελικοειδή κίνηση του νοός. 

Ανέφερε συχνά ο άγιος Παΐσιος… Μην αδικείς τον εαυτόν σου, παιδί μου. Όταν δεν έχεις ζώσα (1) σχέση με τον Θεόν, αυτή είναι η μεγαλύτερη αδικία που μπορείς να κάνεις στον εαυτόν σου”.   

Είναι ο ε-αυτός, εικών Αυτού εντυπωμένη βαθέως στην καρδιά του καθενός, ως έχοντες του Ανδρός (ανθρ) την όψη (ωπος) σε σχέση με το ε-γώ, εικών επί γης, σκιερή, αμαυρωμένη. 

Κι έρχεται η έννοια της ψυχής που θα προσδώσει ή αφαιρέσει ύψος από αυτό που πρωτοέδωσε ο Θεός στον άνθρωπο.  

Κι η ψυχή, η μοναδική και ανεπανάληπτη, η δοθείσα ως πνοή από Τον Κύριο για να Τον αναζητεί φυσικώς!! κλήθηκε να ακολουθεί το Ι της κεντρομόλου [σαν επιστροφή, μετά την μετάστασή του σε χώρους απέναντι και κατέναντι (Γεν.γ’24 και Γεν.δ’16)] το Ι, Ιησού κι όχι το άλλο Ι της φυγοκέντρου, το Ι τάγμα δαιμόνων που οδηγούν δια της αδικίας στην απώλεια. Γιαυτό και ο άγιος παρακαλεί την νεολαία και όλους μας, να μην αδικούμε τον εαυτό μας. 

Αυτά ως ευθέως (Ι), άνοδος ή κάθοδος, είναι αντίστοιχα ως κινήσεις ελικοειδείς, η μία ως 9 ανελκόμενος δια Της ολκάδος των θελόντων σωθήναι και η άλλη, ως 6 καθελκόμενος.... Έχοντες ελεύθερη επιλογή ποιο από τα δύο Ι θα ακολουθήσει η πρόσκαιρη σαν αστραπή ζωή μας (πας άνθρωπος ψεύστης, με την έννοια του

πνευματική φυσιολογία νεφρών και καρδιάς….

Ο ενιαίος ψυχοσωματικός άνθρωπος, παρότι για χάριν ‘’μελετών’’ από φυσικούς και από πνευματικούς, διαχωρίζεται σε δύο μέρη, αυτά, ούτε αποκομμένα πρέπει να προσεγγίζονται ούτε αποκομμένα να δρουν, αφού αφενός στόχος είναι η αγιοπνευματική πληρότητα του σώματος ως ναός με Πνεύμα και αφετέρου, η έννοια του δαιμονικού, είναι το αποκομμένο. Αυτό που αποκόπτει την θέαση και κίνηση και ένωση νου και χου, είναι ο παρεμβαλλόμενος χνους. Η θολούρα που της πρέπει διάλυση. Η θολούρα της καρδιάς που ‘’απαγορεύει’’ και πολεμά τον ενωτικό ΣΤΑΥΡΟ, ουρανού και γης, (κεφαλή – κοιλία) ορατών και αοράτων (δεξιά – αριστερή πλευρά μας).    

Εντοπίζεται μία γέφυρα που ‘’ενώνει’’ αυτά τα δύο, φαινομενικά ξεχωριστά, ως διάβαση από το ένα στο άλλο. Μια κλεψύδρα που την στρόφιγγα την κρατάμε στα χέρια μας…. Από την γη στον ουρανό, από τα νεφρά έδρα παθών στην έδρα που αναλογεί ως θρόνος Θεού μέσα στην καθαρή καρδιά. Ένας θρόνος που πρέπει Στον Κύριο, αλλά ενεργούμενο με προϋποθέσεις, όπως αναφέρει ο αγ.Αρσένιος Μπόκα στο… θρόνος και σταυρός : Ὑπάρχει σ᾿ ἐμᾶς ἕνας θρόνος κι ἕνας σταυρός. Ὅταν ἐμεῖς στεκώ­μεθα στόν θρόνο, ὁ Χριστός μας κάθεται στόν σταυρό, καί ἀντίστροφα. 

Η διαδρομή από τα νεφρά στην καρδιά είναι σταυροειδής, όπως παρεμβάλλεται Ο Σταυρός μεταξύ γης και ουρανού, που ανάλογα της όλης βιωτής θα αποβεί και

Η ευδοκία της Σιών και η ανοικοδόμηση των τειχών της Ιερουσαλήμ

Αναφέρεται στον ν’ ψαλμό…. την καρδιά* του ψαλτηρίου: … θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη ῾Ιερουσαλήμ· 

Λέγει ο Γέροντας Εφραίμ: «Η καρδία του ανθρώπου είναι το κέντρον των υπέρ φύσιν, των κατά φύσιν και των παρά φύσιν κινήσεων. Τα πάντα ξεκινούν από την καρδίαν. Εάν η καρδία του ανθρώπου καθαρισθή, τότε βλέπομεν τον Θεόν. Ο Θεός είναι αθεώρητος· ο Θεός είναι Πνεύμα. Δύναται όμως να βασιλεύση εις την καρδίαν του ανθρώπου, όταν γίνη αυτή καθαρόν δοχείον.

Διά να γίνη δεκτικόν δοχείον η καρδία του ανθρώπου, πρέπει να γίνη καθαρή. Δηλαδή, να γίνη καθαρή από ακάθαρτους λογισμούς. Διά να καθαρισθή όμως η καρδιά, πρέπει να μπη εις αυτήν κάποιο φάρμακον. Το φάρμακον αυτό είναι η νοερά προσευχή. Όπου πηγαίνει ο βασιλεύς, διώκονται οι εχθροί· και όταν μπη εις την καρδιά ο Χριστός, το όνομα Του το Άγιον, φυγαδεύονται των δαιμόνων οι φάλαγγες. Όταν ενθρονισθή μέσα καλά-καλά ο Χριστός, τότε υπακούουν τα πάντα. 

Καθαρίζοντας νου, καρδία, ζωή (με τα θεραπευτικά μέσα που διαθέτει μόνο η

ένας κρυμμένος μαργαρίτης στο ψαλτήρι που οδηγεί στον όλο Θησαυρό...

και η σχέση του (1) με Την Παναγία, τους 12 αποστόλους, τον XC επί θρόνου και οι 12 απόστολοι στους θρόνους τους, την Κρίση και την απόκτηση του Μεγάλου Μαργαρίτη... 

ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ· ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ. μακάριος οὗ ὁ Θεὸς ᾿Ιακὼβ βοηθὸς αὐτοῦ, ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ… (ψαλμ. ρμε’ - 145) 

Εὐράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον Κυρίου πορευσόμεθα. ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, ῾Ιερουσαλήμ. ῾Ιερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ὡς πόλις, ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό. ἐκεῖ γὰρ ἀνέβησαν αἱ φυλαί, φυλαὶ Κυρίου, μαρτύριον τῷ ᾿Ισραήλ, τοῦ ἐξομολογήσασθαι τῷ ὀνόματι Κυρίου· ὅτι ἐκεῖ ἐκάθισαν θρόνοι εἰς κρίσιν, θρόνοι ἐπὶ οἶκον Δαυΐδ. (ψαλμ.ρκα’ 121)

Σε συνδυασμό με το της αποκαλύψεως … 4 Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων· ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ· (αποκ.ζ’) δυο συνειρμικές σκέψεις… 

Ο προφητάναξ Δαβίδ και ο αγ.Ιωάννης θεολόγος, δεν θα μπορούσαν να είναι τόσο ‘’τοπικιστές’’ και άδικοι (πετώντας έξω τους άλλους) …. την στιγμή που αφενός εμπνέονται από το ίδιο Άγιο Πνεύμα στις συγγραφές τους και αφετέρου η διάδοση του Λόγου και Αληθείας, είναι οικουμενική. Έτσι η κατά γράμμα προσέγγιση των εννοιών, Ισραήλ, Ιακώβ, Ιερουσαλήμ ως οικοδομούμενη πόλη, 12 φυλές, 144.000 εσφραγισμένοι (όλοι κι όλοι) μας οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα και με το νεκρό γράμμα του νόμου, δυστυχώς στον θάνατο….   

Παρά τους πολλούς φαινόμενους λαούς τα πολλά υπάρχοντα έθνη, για το όμμα του Θεού, δύο έθνη και δύο λαοί* υπάρχουν και μας συμφέρει για την θεολογική μας κατάρτιση να πιστέψουμε, ότι έτσι είναι.  

Βαβυλώνα και Σιών. Οι δύο κύκλοι (ζωής)** ευσεβείας και αρετών ως πυρήνας 

στάσεις ανά κάθισμα του ψαλτηρίου

για κομποσχοίνι (3 στάσεις – 3 κομποσχοίνια)

φωτο για ευχέρεια εκτύπωσης, ή ακόμη πιο εύχρηστα, να βάλει ο καθένας ένα σημαδάκι στην στάση, για να κάνει το κομποσχοινάκι του.... (σύνολο, 3 ανά κάθισμα) 

 

ΚΑΘΙΣΜΑ 1ο

1. Όταν φυτεύουν δένδρα ή αμπέλι, για να καρποφορήσουν
2. Για να δώσει φώτιση ο Θεός σ’ αυτούς που πηγαίνουν σε συνέδρια.
3. Για να φύγει η κακία από ανθρώπους, για να μη βασανίζουν άδικα τους συνανθρώπους τους. 

*

4. Για να θεραπεύσει ο Θεός τους ευαίσθητους ανθρώπους, που αρρώστησαν από μελαγχολία από τη συμπεριφορά των σκληρόκαρδων ανθρώπων.
5. Για να θεραπεύσει ο Θεός τα πληγωμένα, χτυπημένα μάτια από κακό άνθρωπο.
6. Για να ελευθερώσει ο Θεός τον μαγεμένο άνθρωπο. 

* 

7. Γι’ αυτούς που έπαθαν από φοβία από τις φοβέρες και τις απειλές των κακών ανθρώπων.
8. Γι’ αυτούς που έπαθαν κακό από δαίμονες ή από πονηρούς ανθρώπους.

ΚΑΘΙΣΜΑ 2ο
9. Για να πάψουν να σε φοβερίζουν οι δαίμονες στον ύπνο ή με τις φαντασίες την

ψαλτήρι και ευχή

...όπως λένε απόστολος και ευαγγέλιο

όπως τα παραπάνω αναγνώσματα στα λειτουργικά είναι συνοδοιπόροι πλεγμένοι, έτσι και το ψαλτήρι με την ευχή. 

Η εμπειρία της ορθόδοξης εκκλησίας με τους πνευματοφόρους πατέρες μας προτείνουν διαβάζοντας το ψαλτήρι, ανά κάθισμα που το καθένα έχει τρεις στάσεις, ο πιστός να κάνει από ένα κομποσχοινάκι (μικρό ή μεγάλο κατά την επιθυμία του), σύνολο τρία για το κάθε κάθισμα. 

Είναι οι άμεσοι λόγοι Του Κυρίου και Θεού και οι έμμεσοι δια των αγίων, πάλι από την ίδια αρχή, φωτισθέντες από το Άγιο Πνεύμα. Ισχύει το 15 ᾿Εὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσατε... (Ιωαν.ιδ') αλλά επίσης ισχύει και εκείνα το αθετών υμάς εμέ αθετεί... ο δεχόμενος υμάς εμέ δέχεται και καταλήγουν σαν ακτίνες Στον Πέμψαντα, αθετώντας Τον η δεχόμενος. Όλα βέβαια επισκιαζόμενα με το όστις θέλει.

Με αυτό το σκεπτικό (και με ευγένεια των αγίων) προτείνεται ότι ...καλό θα ήταν και συμφέρον. Εμείς ξέρουμε ότι είναι τέλειο, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που λειτουργούν με το ''γιατί'' (1) και το ''πως''. Όχι πάντα αντικείμενοι του θείου

κύκλος Αληθείας και κύκλος ασεβείας…

κύκλῳ οἱ ἀσεβεῖς περιπατοῦσι· Ψαλμός 11,9 

Όταν το είδα το χωρίο αυτό τρόμαξα… [αναφέρει ο μακαριστός γερ. π. Αθανάσιος Μυτιληναίου (1927 – 2006)] στην δύναμη της διατυπώσεώς του. Ακούστε το. Είναι πολύ χαρακτηριστική αυτή η φράσις, ότι οι ανόσιοι και οι ασεβείς κινούνται κυκλοτεράν. Πού κυκλοτεράν; Κυκλώνουν τους ευσεβείς. Τους κάνουν κύκλο, δηλαδή τους εγκλωβίζουν. Προσπαθούν να εγκλωβίζουν τους ευσεβείς. 

Και αυτός ο εγκλωβισμός των ευσεβών πολλές φορές έχει πολλές μορφές μέσα στην ιστορία. Πρώτα – πρώτα εγκλωβίζουν τους πιστούς στις κατακόμβες. Πήγαιναν οι πιστοί να λατρεύσουν τον Θεό. Εκεί πήγαιναν, κύκλωναν την κατακόμβη και τους έβαζαν φωτιά και τους έκαιγαν, ή τους έπιαναν, τους έβγαζαν έξω για να τους ρίξουν στα θηρία. 

Εγκλωβίζουν ακόμη τους πιστούς με τους ανοσίους νόμους. Ψηφίζουν νόμους οι οποίοι είναι ανόσιοι, είναι ασεβείς. Και ο ευσεβής δεν ξέρει τώρα τι να κάνει με τους νόμους αυτούς. Σας θυμίζω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Οι μασόνοι, οι τέκτονες έχουν ένα σχήμα εγκλωβισμού του Τιμίου Σταυρού. Είναι το μασονικόν

περιπλάνηση 40 ετών στην σκιώδη έξοδο, ευθεία τεσσαρακοστή και εξομολόγηση…

Λένε πως, μέσα σε έναν κλέφτη είναι φυλακισμένος ένας άγιος και αντίθετα, μέσα σε έναν άγιο είναι φυλακισμένος ένας κλέφτης. 

Στην ερμηνεία των ψαλμών ο αγ.Αρσένιος ο καππαδόκης, αναφέρει πως ο 104 ψαλμός (ρδ’) διαβάζεται … Για να μετανοήσουν οι άνθρωποι και να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους. 

Κι η εξομολόγηση είναι εκείνος ο κόμβος της ιστορίας (1), όπου ο προφ.Ζαχαρίας, ενώ η σύζυγός του Ελισάβετ κυοφορεί το πνεύμα της μετανοίας μέσα της, αυτός παραμένει άφωνος. Κι αυτό ισχύει, μέχρι νάρθει η Παναγία εις την ορεινή (άγονη) πόλη ιούδα (ιούδα σημαίνει εξομολόγηση), να μείνει ωσεί μήνας τρεις, να γεννηθεί ο αγ.Ιωάννης πρόδρομος, να ‘’βρει’’ την φωνή του θαυμαστά και να προχωρήσει το ζεύγος….  (2)   

Αναλογικά συμβαίνει στον καθένα μας, όπου ο Ζαχαρίας είναι η άφωνος προ εξομολογήσεως κεφαλή μας, παρά το ότι το σώμα μας κυοφορεί την μετάνοια και σκιρτά εν αγαλλιάσει με το πλησίασμα Του Κυρίου που Τον φέρνει Η Θεοτόκος. Εδώ ο Ηρώδης (δερμάτινος κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή) ήκουεν ηδέως τα ρήματα του προφ.Ιωάννη, αλλά σε τι απεχθέστατο έγκλημα προέβη!! με την