διάκριση αληθείας και φαντασίας (σε σχέση με τα στοιχεία της φύσης)

Με αφορμή το ευαγγέλιο (που ακολουθεί) και σαν συνέχεια της φαντασίας (εικονικής πραγματικότητος) δυο συνειρμικές σκέψεις…

22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. ²³ καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. ²⁴ τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. ²⁵ τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. ²⁶ καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. ²⁷ εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. ²⁸ ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρὸς σὲ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα· ²⁹ ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ³⁰ βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. ³¹ εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; ³² καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. ³³ οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ. ³⁴ Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ. (Ματθ.ιδ’) 

Τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, τα κεχωρισμένα μεταξύ τους ΓΗ – ΑΗΡ - ΠΥΡ – ΥΔΩΡ είναι ένδυμα που χρησιμοποιεί ο συνέχων αυτά σταυροειδώς ΑΙΘΗΡ και έχουν την εξουσία να μας παιδεύουν… κατά κάποιο τρόπο, όσο υπ-άρχουμε σαν νήπια πνευματικά, μας άρχουν… Δ´\ΛΕΓΩ δέ, ἐφ' ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος

σκέψεις πάνω στα τρέχοντα της επικαιρότητος….

…καθημερινά η επικαιρότητα είναι μια πρόκληση για να ‘’τοποθετούνται’’ οι άνθρωποι, μεταξύ του φαινόμενου καλού και φαινόμενου κακού ή των πραγματικών τους διαστάσεων (καλού ή κακού) για όσους έχουν την διάκριση και πέρασαν από το φαίνεσθαι στο είναι. Δύσκολο μεν, αλλά όχι (χάριτι) ακατόρθωτο. 

Κάθε συμβάν με θεοκεντρική σύνδεση, ή θα είναι σαν καλό ευλογημένο ή σαν κακό θα έχει επιτραπεί. 

Για όποιον ενδιαφέρεται για την αντικειμενική εκδήλωση του καλού, σιγά σιγά λαμβάνει την ευλογία της διακρίσεως… [και με την προϋπόθεση που αναφέρεται στον ψαλτήρι…  τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ τίς στήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ; ἀθῷος  χερσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, ὃς οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ ματαίῳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ οὐκ ὤμοσεν ἐπὶ δόλῳ τῷ πλησίον αὐτοῦ. οὗτος λήψεται εὐλογίαν παρὰ Κυρίου καὶ ἐλεημοσύνην παρὰ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. (ψαλμ.κγ’)]. 

…ελληνικά και επί του πρακτέου, η διαφορά μεταξύ ΚΑΛΟΥ και ΚΑΚΟΥ, είναι το Λ και Κ και πως όταν κάποιος ανεβαίνει (Λ) προς το όρος Κυρίου, λαμβάνοντας ευλογία διακρίνει το είναι από το φαίνεσθαι, σε σχέση με το κακό, που οδηγεί τον άνθρωπο σε σκοτεινό αδιέξοδο (|< = Κ) ταλανιζόμενος από τα φαινόμενα, με αποτέλεσμα την λάθος κριτική και λάθος αντιμετώπιση ανθρώπων και καταστάσεων. 

Φυσικά και μας συμφέρει να αναζητούμε και διακρίνουμε Τον Λόγο (και το θέλημά Του) μέσα σε όλα τα φαινόμενα της φύσης και της ιστορίας, όπως μας προτείνει ο αγ.Μάξιμος ομολογητής…   

  

πάνω σε αυτό το σκεπτικό και με αυτόν τον γνώμονα (το κατά δύναμιν αληθείας), παρατίθενται κάποιοι ‘’σχολιασμοί’’ αμήν βοηθητικοί, ώστε η κρίση μας να βασίζεται σε στοιχεία αληθείας κι όχι φαντασίας και αυθαίρετου συναισθηματισμού ή διανοητικών τεχνασμάτων που σίγουρα ο ‘’κόσμος’’ τα προβάλλει, προκειμένου ο μισών την αλήθεια, την διαστρέψει…      

ο εντοπισμός (και διάκριση) της ύβρεως και η θεραπεία της…

σχολιασμός επικαιρότητος, επί των εκθεμάτων της ‘’εθνικής’’ πινακοθήκης, μη αναπαριστώντας τα ‘’έργα’’ για άλλην μια φορά, όπως αδιακρίτως συμβαίνει στο νετ, κατακλύζοντας αυτό.

…και θέλοντας να ακούσουμε την αιτιολόγηση του ‘’καλλιτεχνήματος’’ κατά την κριτικό τέχνης Αννυ Λιγνού (από σχόλιο στο φβ)… δίνουμε βήμα στον λόγο της, επιτρέποντας να ακολουθήσουν (για όποιον ενδιαφέρεται για μια ακόμη οπτική) κάποιες συνειρμικές μου σκέψεις… (ζητώντας προκαταβολικά συγγνώμη, για το μέγεθος και το βάρος). 

…Ο βραβευμένος καλλιτέχνης, απεκδύεται τα φτιασιδώματα της ομορφιάς, της αρμονίας και του κάλλους και απεικονίζει γλαφυρά τον εσωτερικό του κόσμο.

Ο μπάφος στα χείλη, δείχνει την απέλπιδα ανάγκη να ξεφύγει από την πραγματικότητα του καθρέφτη και να ηρεμήσει την αντάρα του κρανίου και της ψυχής.

Η χρήση της φόρμας της Μητέρας όλων μας, απεικονίζει σαν κραυγή την εσωτερική του ανάγκη να γίνει μανούλα. Κι εφόσον αυτό τεχνικά δεν γίνεται, το θνησιγενές βρέφος στην αγκαλιά μετατρέπεται στον Μαμ-Ρα, που τον έβλεπε

νέφος, νεφέλη και Νεφέλη…

Κυκλοφορεί κάθε χρόνο, αυτές τις ημέρες στο διαδίκτυο μια υπέροχη και γνωστή σε όλους μας, περιγραφή της Θεοτόκου, η οποία αποδίδεται στον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη.

Πραγματικά υπέροχη!!! 

Πλην όμως προκύπτει ένα ερώτημα, εάν πράγματι αυτή η περιγραφή ανήκει όντως στον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη ή σε κάποιον άγνωστο. 

Ποιό είναι αυτό το ερώτημα; 

Η Παράδοση της Εκκλησίας λέγει ότι η Θεοτόκος Κοιμήθηκε σε ηλικία 59 ετών, το έτος 44 μ.Χ δηλαδή έντεκα χρόνια μετά την Σταύρωση, Ανάσταση και Ανάληψη του Χριστού. 

Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης σύμφωνα με το ΙΖ΄ Κεφ. των Πράξεων των Αποστόλων γνώρισε την Χριστιανική Πίστη από την επίσκεψη του Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα, το έτος 51 ή 52 μ.Χ. 

Δηλαδή 7- 8 χρόνια μετά την Κοίμηση της Θεοτόκου. 

Οι χρονολογίες μας μπερδεύουν. Ο Απόστολος Παύλος σίγουρα το 51 ήταν στη Βέροια και μετά κατέβηκε στην Αθήνα. 

Μήπως γίνεται κάποιο λάθος στην κατά Παράδοση ηλικία της Θεοτόκου κατά την Κοίμηση της ή κάτι άλλο συμβαίνει; (από Χρήστος Κλητσινάρης)  

--- 

το ιστορικό σκέλος με πλήθος λεπτομερειών και χρονολογιών, μπορεί κάποιος να βρει και ακούσει και θαυμάσει, στο βίντεο / ομιλία του π.Ευάγγελου Τι γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο ... 

---

δυο σκέψεις σχετικές… όχι σαν την λύση του τεθέντος ''λογικού'' προβληματισμού, αλλά σαν φυσική, μεταφυσική και πνευματική ανάπτυξη…

η συγκείμενη και η αντικείμενη αλήθεια…

Με στόχο την ‘’αντικειμενικότητα’’ της γνώσης, οι επιστήμονες του κόσμου με την δική τους μεθοδολογία, έστησαν τα πάντα απέναντί τους, προς μελέτη, αντι-κείμενοι. Αλλά με το μέτρο της παρατήρησης, του πειράματος και της επανάληψης, δεν δίνουν περιθώρια στο ανεπανάληπτο και με την σκληροκάρδια συμπεριφορά, το ‘’γενηθήτω το θέλημά ΜΟΥ’’, μπήκε και ο Θεός ως ‘’αντικείμενο’’ κάτω από το μικροσκόπιο και τηλεσκόπιο, να βρεθεί και ‘’υποταχθεί’’ στο ανθρώπινο θέλημα… ας απωθηθεί προς στιγμήν η έννοια του Θεού. Ο πραγματικά φιλαλήθης, θα ψάξει και θα βρει. Για να μην πούμε στην ακρίβεια, πως η ίδια Η Αλήθεια θα τον βρει και θα τον έλξει προς Εαυτήν… "Μια γουλιά από το ποτήρι της επιστήμης θα σε κάνει άθεο.... Στον πάτο όμως του ποτηριού θα σε περιμένει ο Θεός " Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (Γερμανός Φυσικός , θεμελιωτής της Κβαντομηχανικής, κάτοχος Νόμπελ Φυσικής ) 

Αλλά… "Η αληθινή επιστήμη, είναι η επιστήμη της καθαρής καρδιάς!" ~ Άγιος Σπυρίδων, Επίσκοπος Τριμυθούντος ο θαυματουργός, επίσης, ο π. Βασίλειος Γοντικάκης, πρώην Καθηγούμενος Ι.Μ. Ιβήρων Αγ. Όρους στο Η Σχέση μεταξύ Επιστήμης και Ορθόδοξης Θεολογίας σημειώνει… οι αληθινά τολμηροί επιστήμονες θα αναπαυθούν, μόνον όταν γίνουν Ορθόδοξοι θεολόγοι.

…έτσι ενώ ο προσανατολισμός (1) του ανθρώπου που ζει στην εξωστρέφεια (ως ΑΔΑΜ) με κέντρο τον εαυτό του, κερδίζει καθημερινά με τις εφευρέσεις και ανακαλύψεις και αναλύσεις επί αναλύσεων, τάχα αντικειμενικότητα, (μέσα στην έρπουσα σοφία του κόσμου) συγχρόνως κατηγορεί τον άλλον προσανατολισμό (που κέντρο έχει τον νέο ΑΔΑΜ Χριστό και την εν ημίν βασιλεία και θεία σοφία, φωτιζόμενος από ευθές ΦΩΣ) ως υποκειμενικό, υποτιμώντας την ‘’αλήθεια’’ του… Με αυτήν την στάση όμως,

η Αλήθεια… και ο κλέφτης

Δυο τρεις σκέψεις που βάζουν στο πνευματικό μικροσκόπιο έναν μικρό ιό που δημιουργεί εσχάτως μεγάλα προβλήματα χρησιμοποιούμενος αυτός πολιτικά με περισσή τρομοκρατία, για δικούς τους σκοπούς και σχέδια. 

Το θέμα μας θα κινηθεί στην μέση οδό και πως η φυσική αλήθεια οδοδεικτεί στην άλλη, ώστε να επιλυθούν αυτά και ελευθερώσουν άνθρωπο και κόσμο από τα εκατέρωθεν τανύσματα. Εκτιμώ ένα ερέθισμα για όσους εξαντλούν την αγωνία και αγώνα τους με το αν θα κάνουν εμβόλιο ή όχι, αν θα φορέσουν μάσκες ή όχι ... σκέψεις με αφορμή αυτά, παράθεση μιας άλλης σπουδαιότερης οπτικής. Τα της ψυχής.

Τέλειος νους, νους αφάνταστος. Τα δεξιά και αριστερά οριζόντια τανύσματα που δέχεται η ψυχή που σκοπό έχει την ανύψωση, οφείλονται καθαρά στην φαντασία. 

Υπέρμαχοι του εμβολίου πιέζουν τους αρνητές με χαρακτηρισμούς όπως άνοες μη εμπιστευόμενοι την τελευταία λέξη της επιστήμης, συνωμοσιολόγους, ψεκασμένους, ανεύθυνους πολίτες για εαυτό, οικείους και τους άλλους (παίζοντας όμως το παιχνίδι των συνεννοημένων μεταξύ τους παγκοσμίως, κυβερνήσεων με προοπτική στέρηση ελευθεριών στους απειθούντες στα κελεύσματα του καίσαρα) ... Οι αρνητές από την άλλη, με γνώμονα συνήθως τα πνευματικά και την καλή καχυποψία ότι τα εν λόγω εμβόλια δεν έχουν δοκιμαστεί αρκετά, δεν δέχονται να γίνουν πειραματόζωα. Κι η μέγγενη του αγκυλωτού σταυρού ‘’καλά κρατεί’’. 

Κι ο καθένας από την πλευρά του, ανάλογα της δομημένης κοσμοθεωρίας συνήθως εξάγει από την φαρέτρα του ό,τι βοηθά την εδραίωση της θέσης του και 

Αλήθεια και Δικαιοσύνη

Όπως σε απόλυτη τιμή, πάντες γαρ απόστολοι, πάντες σταυροφόροι, πάντες φιλόθεοι και πάντες φιλάνθρωποι, έτσι και πάντες αληθινοί, πάντες δίκαιοι. (Τουλάχιστον έτσι φαίνονται ή αισθάνονται πως είναι, ο καθένας στον μικρόκοσμό του). 

Κι έρχεται η ώρα που αίρονται τα (δεξιά – αριστερά) παραπετάσματα (όπως σημειώνεται η απόλυτη τιμή) πέφτει ο μεσότοιχος…. για να φανεί το πρόσημο. Η κατεύθυνση, το τάνυσμα και η κατάληξη. 

Απόστολος, αλλά ποιανού κυρίου. Σταυρό φέροντες και ενεργούντες, αλλά ποιον σταυρό; τον αγκυλωτό (μέγγενη συνθλίβουσα), ισοσκελή, καλώς λίαν αρμονικό και ειρηνικό (εν μέρει υγιή κατά κόσμον, γιατί υπάρχει και ο ασθενής και βδελυρός, της ειρήνης του αμαλήκ της παγκοσμιοποίησης, με πεσμένες και βαρείες τις χείρες….) ή τέλος τον τέλειο ορθόδοξο, της υπέρ νουν ειρήνης; φιλόθεος, αλλά φίλος ποιανού θεού; φιλάνθρωπος αλλά ποιανού ανθρώπου; Εκείνου που σταυρώθηκε ή εκείνου που σταυρώνει Άνθρωπο και ανθρώπους (1) που ο αριθμός του ψηφίζεται από τους έχοντες νουν (όπως αναφέρει η αποκάλυψη) ως χξς’ ; 

Για να έλθει Ο Κύριος να κρίνει (ζώντας και νεκρούς) και αποδώσει το ‘’εμπορικό ισοζύγιο’’ του πως έδρασε ο κάθε άνθρωπος σε θεωρία και πράξη. Το αποδούναι εκάστω…. ὁ καιρὸς γὰρ ἐγγύς ἐστιν. 11 ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ρυπαρὸς ρυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι. 12 ᾿Ιδοὺ ἔρχομαι ταχύ, καὶ ὁ μισθός μου μετ᾿ ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τὸ ἔργον ἔσται αὐτοῦ. 13 ἐγὼ τὸ Α καὶ τὸ Ω, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, ἀρχὴ καὶ τέλος. (Αποκ.κβ’) 

Για να επανέλθουμε στον τίτλο και ουσία, ότι η …ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε, καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψε.* 

Εν τω μεταξύ, Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός. διεφθάρησαν καὶ

οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν … μεμέρισται ὁ Χριστός; (περί Αληθείας και Λόγου ο λόγος)

‘’σήμερον’’ με την ανάμνηση του πολλαπλασιασμού των 2 ιχθύων και 5 άρτων που μας θύμισε το ευαγγέλιο* αλλά και εκ του οικείου αποστόλου, μας εξάγει από την λήθη, ως α-λήθεια δύο στέρεες βάσεις πάνω στις οποίες στηρίζονται οι ορθόδοξες θέσεις περί Αληθείας. Επ’αυτών, δομείται και τρέφονται οι λόγοι δια Λόγου, και συντηρούνται τα σύμπαντα.

Περί Αληθείας και αιρέσεων

Ήλθες, εφάνης το Φως το απρόσιτον. Ακινητείς (Κύριε) ως Ήλιος ανηρτημένος επί του Σταυρού. Δεύτε ουν και ημείς συσταυρωθώμεν ίνα συναναστηθώμεν…

Σταυρός… η δόξα των αγγέλων και τραύμα των δαιμόνων. Η αλήθεια εκ της γης ανέτειλε, βιούμενη και γνωριζόμενη ολοέν και εκτυπώτερον στο ‘’δεύτε προσκυνήσωμεν…’’, με στόχο από το απρόσωπο και γενικό, στο πρόσωπο προς Πρόσωπο.

Κι έρχεται ‘’σήμερα’’ δολίως η πρόταση, πως αφού η αγάπη ενώνει και η αλήθεια χωρίζει, να κάνουμε στην άκρη την αλήθεια. Έτσι όμως, ‘’ο θεός’’ προβάλλεται σαν να υπερτερεί και γίνεται στόχος αντί Τριαδικός Θεός* . Πατήρ (αγάπη) χωρίς Υιό (αλήθεια) και ‘’φυσικά’’ χωρίς ‘’ανάγκη’’ για εν Πνεύματι Αγίω κοινωνία.

Τανύζεται (και ταλανίζεται) ο πιστός λαός μεταξύ ιεράς παραδόσεως και μεταπατερικών ‘’θεολόγων’’.

διάκριση μεταξύ λογικής (κόσμου) και υπέρκοσμου Λόγου

…ένας φίλος μου, στην αρχή αναζητήσεως της Αληθείας, την θεώρησε ως αναβαθμιζόμενη λογική με τέλος τον Λόγο.

Έτσι φαινόταν ένας δρόμος που ξεκίνησε με καλές προϋποθέσεις και στο τέλος του θα ήγγιζε το υπέρλογο Λόγο. Την όντως (φύσει) Αλήθεια. Όχι σε απάντηση του τι είναι αλλά τις είναι. Κι όμως. Στο τέρμα του δυνατού (ανθρώπινου και κοσμικού) λογικού, εμφανίστηκε ένας διαχωριστικός μεγάλος γκρεμός. Απέναντί του Ο Κύριος, πάνω σε πλάκες όπως φαίνονται στην αγιογραφία το όρος Θαβώρ (Μεταμορφώσεως) που να τον προσκαλεί με γλυκύτατο χαμόγελο: - έλα πήδα… κι είναι απαραίτητο το άλμα της πίστεως, η μετοχή 

Γιατί οι άνθρωποι εχθρεύονται την Αλήθεια;

Αγίου Λουκά
Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

«Και ελθόντι αυτώ εις το ιερόν προσήλθον αυτώ διδάσκοντι οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι τον λαού λέγοντες· εν ποία εξουσία ταύτα ποιείς, και τις σοι έδωκε την εξουσίαν ταύτην;» (Μτ. 21, 23). Γιατί έκαναν στον Κύριο Ιησού Χριστό μία τέτοια ερώτηση; Και είναι σίγουρο ότι τον ρώτησαν με θυμό. «Πώς τολμάς εσύ να διδάσκεις το λαό; Ποιος σου το επέτρεψε, ποιος σου έδωσε αυτό το δικαίωμα; Εμείς μόνον έχουμε την εξουσία να διδάσκουμε το λαό».

Την απάντηση που τους έδωσε ο Κύριος Ιησούς Χριστός κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να δώσει. Αν στη θέση του βρισκόταν κάποιος που δεν είχε εξουσία να διδάσκει θα έχανε τον εαυτό του μπροστά στους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους και το πρώτο πράγμα που θα προσπαθούσε να κάνει θα ήταν να δικαιολογήσει

Πως ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής ανακαλύπτει την αλήθεια της Αγίας Γραφής

Το περιστατικό εδημοσιεύθη εις το τεύχος Ιουλίου 1970 του περιοδικού Avionics News (Αεροπορικά νέα), μηνιαίας εκδόσεως της Aircraft Electonics Association Inc., η οποία εδρεύει εις Σαρασότα της Φλόριδας. ΗΠΑ (Sarasota, Florida).

Γνωρίζατε, ότι το διαστημικό πρόγραμμα ασχολείται εις το να αποδείξει, ότι αυτό το οποίον έχει αποκληθεί «μύθος» εις την Αγία Γραφή είναι αληθές;

Ό κ. Harold Hill (Χάρολτ Χίλλ), Πρόεδρος της Curtis Engine Company (Εταιρία Κούρτις Έντζιν), εκ Βαλτιμόρης (Πολιτεία Μαίρυλαντ, Η.Π.Α.) και Σύμβουλος εις το διαστημικό πρόγραμμα διηγείται τα ακόλουθα:

«Νομίζω, ότι ένα από τα πλέον εκπληκτικά πράγματα, τα οποία μας παρέχει σήμερον ο Θεός, συνέβη τελευταίως εις τους αστροναύτες μας και τους διαστημικούς επιστήμονας εις το Green Beld Md (Γκρήιν Μπέλτ, της Πολιτείας Μαίρυλαντ). Αστροναύτες και επιστήμονες προσεπάθουν να προσδιορίσουν την θέση του ηλίου, της σελήνης και των πλανητών εις τον διαστημικό χώρο μετά 100 και 1000 έτη από τώρα. Πρέπει να γνωρίζομε την θέση αυτή, ώστε να μη αποστείλομε τεχνητούς δορυφόρους, οι οποίοι θα συγκρουσθούν αργότερα επί τινος άστρου κατά την διάρκεια των περιστροφών του.

Αρετές και Αλήθεια (ελληνορθοδόξως προσεγγιζόμενες)

Προς συνάντηση του Τριαδικού Θεού που κατέρχεται (εκ της βίβλου γενέσεως Ιησού Χριστού, Αβραὰμ ἐγέννησε τὸν ᾿Ισαάκ, ᾿Ισαὰκ δὲ ἐγέννησετὸν ᾿Ιακώβ,… ) εμείς, μάλλον δεν έχουμε άλλη επιλογή (ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ) από το να ανέλθουμε.

Κι Ο Τριαδικός Θεός ‘’κατέρχεται’’ δια του Αβραάμ στον τύπο του Πατρός (πατρός, δύο διαθηκών που αναφέρει και ο Απ.Παύλος. Την εκ δούλης Άγαρ η οποία συστοιχείται με το όρος Σινά και την εξ ελευθέρας και εξ επαγγελίας προς την Σάρρα που έτεξε τον Ισαάκ). Κι ο Ισαάκ, είναι στην σκιά του Νόμου, στον τύπο του Υιού. Του υπάκουου υιού που οδεύει προς θυσία. Και τέλος, ο Ιακώβ, είναι κι αυτός στον τύπο του Αγίου Πνεύματος, αφού γεννά τα 12 τεκνία από Λεία και Ραχήλ, πράξη και θεωρία αντίστοιχα και τις δούλες αυτών.

Αυτά είναι τα χαρίσματα, αυτές είναι οι αρετές, αυτή η Αλήθεια η εκδηλωμένη στον κόσμο, ως σχήμα και ως σκιά, προτυπούσα όπως συμβαίνει με όλην την Παλαιά

Αλήθεια και φαντασία

Ήμασταν μονάδες μέσα στην Μονάδα, αληθινοί εντρυφώντες και διαβιούντες μέσα στην Αλήθεια. Μέσα στον Λόγο, λόγοι.

Γεν.β’15 Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν. 16 καὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αδὰμ λέγων· ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ, 17 ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε.

Κι ήρθε η προσβολή της φαντασίας και τους έπεισε, ότι αν φάγουν το απαγορευμένο ξύλο θα γίνουν κι αυτοί θεοί. Και τους έπεισε… και κοινωνούντες τον θάνατον εγκαταστάθηκαν απέναντι της Αληθείας.

(Γεν.γ’24 καὶ ἐξέβαλε τὸν ᾿Αδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ρομφαίαν τὴν στρεφομένην

η αλήθεια εκ της γης ανέτειλε (στο δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν)

‎...Προσεγγίζοντας ένας άνθρωπος Τον Άνθρωπο, (την Σοφία, την Ελευθερία, την Αγάπη, τον Δρόμο, την Ζωή, την Ανάσταση) προς συνάντησή τους, στο ‘’προκαθορισμένο σημείο’’ επαφής, μέσω της αμοιβαίας προς αυτό, κίνησής τους, οι φάσεις, είναι τρεις.

Στην πρώτη φάση, ο άνθρωπος, όταν είναι σε μεγάλη απόσταση από Τον Άνθρωπο, Τον βλέπει σαν μια απρόσωπη (ά-σχημη/ασχημάτιστη) κουκίδα, σαν μια αμελητέα ποσότητα. Αυτή είναι η κατάσταση που βιώνουν οι άνθρωποι που πιστεύουν μεν σε Θεό ή μια αόρατη δύναμη. Γενικά και αόριστα. Όσο όμως πλησιάζει, και πριν αναγνωρίσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πλησιάζοντος προσώπου, περνά στην δεύτερη φάση που είναι η αντίληψη του σχήματος. Της μορφής. Με αγκυλωμένα προς τα κάτω όπως το χίπικο σύμβολο της ειρήνης ή του Μωυσή… πριν την στήριξη από το Α και Ω, συστοιχείται με το Σ (και 18^ο γράμμα).

Ο άνθρωπος, χωρίς Χριστό, μπορεί να διαπνέεται από ειρήνη, (ακόμη και νάναι αναπαυμένος) αλλά αυτή δεν έχει σφραγιστεί με την όντως ελευθερία Α+Ω.

Με ανοιχτά τα χέρια σε έκταση σαν Τ, σαν Σταυρός, με στην προσευχητική ανάταση Υ… (και συνέχεια/ανάλυση δεδομένων στους οδοδείκτες ελληνορθόδοξης παιδείας)  

Και ο σπόρος, αρχίζει και αναπτύσσεται. Μεγαλώνει. Ωριμάζει… Μια ωρίμανση με

όταν οι δαίμονες ομολογούν αληθινό Θεό... (2)

Συνέχεια αυτού: όταν οι δαίμονες ομολογούν αληθινό Θεό...

(2) Για την αντίληψη τι είναι αποκομμένο, δλδ ποια είναι η ‘’φύσις’’ του  δαιμονικού και πως μπορούμε να την διακρίνουμε, αρκεί να χρησιμοποιηθεί ένα κοσμικό και ορατό σχήμα, που να μας δίνει την δυνατότητα αναγωγής στα αόρατα, αφού αυτά ζητήσαμε να γνωρίσουμε δια ψηλάφησης. Εκ του ορατού ίχνους, στην αόρατη ουσία. Αόρατη για τα χοϊκά μας μάτια και όσο αυτά δεν είναι  χάριτι, πνευματικοποιημένα.

Ο πανταχού Παρών και τα πάντα πληρών συνέχει με μυστικούς δεσμούς, τα πάντα εν τη χειρί Του. Ο Παντεπόπτης έχει δομήσει ένα υγιές Σώμα και μας καλεί να συμμετέχουμε άμεσα Σε Αυτό, για την απολαβή όλων των χαρισμάτων της Αγάπης. Ζωής, Υγείας, Ελευθερίας, Γνώσης, Δύναμης…

Πλην της άμεσης σχέσης, υπάρχει και η έμμεση. Ευλογείται η άμεση και παραχωρείται και επιτρέπεται η έμμεση. Και οι σχέσεις, είναι

όταν οι δαίμονες ομολογούν αληθινό Θεό...

Στην καθημερινή μας προσευχή, παρακαλούμε τον καλό Θεό, τας εννοίας κάθαρον τους λογισμούς διόρθωσον…

Και ζητούμε την θεία βοήθεια και θείο δώρο της διακρίσεως, της μητέρας των αρετών, γιατί αν δεν γίνει αυτή η διόρθωση και αυτό το ξεκαθάρισμα των εννοιών, ίσως σε αυτόν, τον σαν κόψη ξυραφιού δρόμο της Ορθοδοξίας, να παρεκκλίνουμε και με την παρανόηση των εννοιών και μη διόρθωση των λογισμών, να γίνουν αυτά, αιτία δυσχερείας αντίληψης και βίωσης και άλλων βαθύτερων εννοιών, κάτι που σίγουρα δεν μας συμφέρει. Κινούμενοι, όχι τόσο από φόβο, αλλά από αγάπη και ειλικρινή φιλοθεΐα.

Με αφορμή μια λεπτή πιθανή αδιακρισία, μπορεί να ‘’εισαχθούν καινά δαιμόνια’’. Αυτόν τον όρο τον συναντάμε στην κατηγορία του  Σωκράτη, καθώς τα ‘’καινά δαιμόνια’’ ήταν στην κυριολεξία, οι λόγοι του, που δεν αναγνώριζε τους θεούς της πόλης και διέφθειρε την νεολαία.

Και είναι λογικό, στο παληό, να προστεθούν καινά δαιμόνια για να έλθει το καινόν. Ερχόμενο όμως αυτό, (στην καινή και τελεία κτίση) η εισαγωγή δαιμονίων, δεν είναι ακόμη νεώτερα (που επωνοματίζονται ως προοδευτικά) αλλά παλαιά. Ενώ λοιπόν η

Η Αλήθεια στο μικροσκόπιο…

Δεν το περίμενα ότι θα την ‘’ελέγξω’’ αλλά αφού υπάρχουν άνθρωποι που Την αμφισβητούν, βάζοντας την αλήθεια στο ίδιο τσουβάλι με την αληθοφάνεια και αφού μας έδειξε ότι στην καλοπροαίρετη μελέτη, δεν αντιδρά, τολμώ, μιας και χρόνια τώρα Την ιχνηλατώ, να πιάσω τον μίτο της από κάτω, μέσω μικροσκοπίου, και μαζί να ανεβαίνουμε…  

(Ψαλμ.84) …ἔλεος καὶ ἀλήθεια συνήντησαν, δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη κατεφίλησαν· 12 ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε, καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψε.

Η ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε και αν είμαστε αληθινοί, θα συναντήσουμε με χαρά την άνωθεν δικαιοσύνη. ΑΝ όχι, η ίδια η αναλήθειά μας, θα μας κατακρίνει.

Ένας ή πολλοί πίσω από αυτόν, της ίδιας θεώρησης, (ίσως απεγνωσμένα αν θάθελα να ψυχογραφήσω την αίτησή τους) ή ακόμη και κακοπροαίρετα (δικό τους πρόβλημα αυτή η συγκεκριμμένη εμμονή) ζητούν τεκμηριώσεις και