Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

(εορτάζει 8 Μαΐου εκάστου έτους), είχε κάνει στη ζωή του, μόνο μία αμαρτία.

Μετά την Ανάσταση του Χριστού οι Απόστολοι έβαλαν κλήρο, για που κάθε Απόστολος θα πήγαινε για να κάνει Ιεραποστολή.

Στον Ευαγγελιστή Ιωάννη, ύστερα από κλήρο, του δόθηκε η Μικρά Ασία να κηρύξει τον Χριστιανισμό και σκέφτηκε αν θα μπορέσει να τα καταφέρει με εκείνους τους δύσκολους ανθρώπους, που υπήρχαν στην περιοχή εκείνη και άρχισε να γογγύζει.

Έδειξε δηλ. ολιγοπιστία και για αυτήν του την αμαρτία, τιμωρήθηκε αυστηρά από τον Κύριο (τον είχε ενημερώσει ο Κύριος, ότι για αυτήν την συγκατάθεση του θα του έβαζε ένα αυστηρότατο επιτίμιο, χωρίς να του πει ποιό θα είναι).

Έτσι μια μέρα επιβαίνοντας σε μια βάρκα, ναυάγησε και για 40 μέρες ο Άγιος πάλευε με τα κύματα. Την σαρακοστή μέρα, μισοποπεθαμένος βγήκε στην ακτή.

Ο Άγιος Πρόχορος, ο υποτακτικός του, όταν τον εντόπισε στην ακτή, δυσκολεύτηκε να τον αναγνωρίσει. Τόσο πολύ αδυνάτισε και αλλοιώθηκε η φυσιογνωμία του, από αυτήν την ταλαιπωρία. Γι' αυτήν την συγκατάθεση που έκανε ο Άγιος τιμωρήθηκε τόσο αυστηρά και εμείς με τόσες αμαρτίες θέλουμε να περάσουμε τη ζωή αυτή χωρίς δοκιμασίες και θλίψεις;

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος θεωρείται ο πρύτανης όλων των μυστικών θεολόγων.

Η φυσική μητέρα του ήταν η Αγία Σαλώμη, που ήταν κόρη του Αγίου Ιωσήφ του μνήστορα. Άρα ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος είναι ανιψιός του Χριστού.

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα +

η αγάπη του αγ Ιωάννου θεολόγου

Πολλοί σκανδαλίζονται γι’ αὐτό πού λέγεται, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος ὑπῆρξε ὁ «πολυαγαπημένος» μαθητής τοῦ Χριστοῦ, νομίζοντας, ὅτι καί ὁ Χριστός κάνει διακρίσεις.

Δέν προηγεῖται ὁ Χριστός στήν ἀγάπη, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐκεῖνος πού ἕλκει τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Ἀγάπησε πολύ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τόν Χριστό, γι’ αὐτό καί ἀγαπήθηκε πολύ ἀπό τόν Χριστό.

Δέν μερολήπτησε, δέν ξεχώρισε ὁ Χριστός.

Ἀλλά ξεχώρισε ὁ Ἰωάννης τόν ἑαυτόν του ἀπό τούς ἄλλους.

Στό Ἀπόδειπνο λέμε σέ ἕνα σημεῖο: «Γένοιτο Κύριε τό ἔλεός σου ἐφ’ ἡμᾶς, καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπί σέ».

Εἶναι σάν λέμε στόν Χριστό: «ὅ,τι δοχεῖο ἀγάπης Σοῦ προσφέρουμε Κύριε, τόσο νά μᾶς δώσεις».

Ὅσο λοιπόν ἑτοιμάσαμε, ὅσο ἐνδιαφερθήκαμε, τόσο θά λάβουμε ἀπό τόν Χριστό. Ὁ Χριστός εἶναι δίκαιος.

Ὅ,τι δοχεῖο φτιάχνεις, τόσο θά λάβεις.

όταν οι ορθόδοξες (καθημερινές) εορτές αποδίδουν το υπερκόσμιο Φως τους...

μια καλή ευκαιρία, να δούμε πως και που οδοδεικτούν, ιχνηλατώντας τες. Μια, αμήν όχι βαρηά (για το αποτέλεσμα) πνευματική ανάλυση  της δέσμης Φωτός των εορτών από 6 έως και 11 Μαϊ...  

Κοιτάζοντας ο άνθρωπος τον φυσικό έναστρο ουρανό, αισθάνεται  συναισθηματική αγαλλίαση και όχι σπάνια, το μεγαλείο της δημιουργίας. Αλλά αυτή η θέα, είναι στατική. Αρχίζει και γίνεται δυναμική όταν διαβλέπει την ελαχιστότητά του, ως μια καλή αφορμή ταπεινότητος (που είναι αιτία έλξης χάριτος) κι αν θέλει αναβιβάζεται  πέραν αυτής με θαυμασμό, ευχαριστία, προσκύνηση Στον ασύλληπτο και αόρατο (αλλά με προϋποθέσεις όρασης, ψηλάφησης και μετοχής) Δημιουργό. Δυναμικά, είναι λυπηρό όταν τα αστρονομικά φυσικά μεγέθη εκπίπτουν σε ‘’αστρολογικά’’ και επιβάλλουν μοιρολατρικές συμβουλές βίου, έργο της κάτω όψης. Αν όμως ο άνθρωπος βλέποντας κι όχι απλά κοιτάζοντας και θέλοντας να κινηθεί, πέρα από τα στενά αυτά όρια, [όσο 2Χ2 ένα παληό πλυσταρηό, πούχει σκοπό την καθαρότητά μας - κι όσο αυτό επιτυγχάνεται (χάριτι) μας περνά σε άλλη διάσταση ζωής και συνειδητότητος, από εμπεριεχόμενη αμελητέα κουκίδα σε εμπεριέχοντα άνθρωπο, όπως εξαρχής σε ''μέγεθος'' πνευματικό πλάστηκε] θα βρει βοηθούς τους ισταμένους στην άνω όψη κάθε αστέρος, μεγάλους αδελφούς μας, αγγέλους (κι είναι μεγάλοι παρότι αγιογραφούνται ως νεαροί, γιατί η δική μας ''ηλικία'' είναι νηπιακή και τρεπτή στο θέλημα, μπροστά στο άτρεπτο των αγγέλων). [Οι άγγελοι είναι οι μεγάλοι μας αδελφοί, οι οποίοι είναι στον ουρανό και προσεύχονται για όλους τους ανθρώπους και γίνεται χαρά μεγάλη «εν τω ουρανώ επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι» (Λουκ. ιε’ 7).]. 

Ο άνθρωπος μπορεί να προσανατολιστεί μέσω αυτών σε φυσικό επίπεδο (αφού ο πολικός αστέρας δείχνει πάντα προς βορρά) αλλά και πνευματικά με κάποιον τρόπο, αν αρθεί το παραπέτασμα και δει ο άνθρωπος άλλον ουρανό και άλλα άστρα. Είναι οι άγιοι μέσα στην Εκκλησία και η τάξη τους σαν εορτές στον κύκλο ενιαυτού, που καταφέρνουν με έννοιες και χαρίσματα τον πνευματικό ακριβή προσανατολισμό. Αφορά για όποιον θέλει άλλη γνώση από άλλο Φως.

πως ενεργεί Το πνεύμα του Θεού Του Ζώντος

Το πνεύμα του Θεού Του Ζώντος, που  εγγράφει εν σαρκίναις καρδίαις το θέλημά Του, όπως προτύπωσε Αυτό στις λίθινες πλάκες με τον θεόπτη* Μωυσή,  έχει κρατήσει τρεις ‘’ζωντανούς’’ μέχρι τα έσχατα. 

τον προφ.Ενώχ προ νόμου

τον προφ.Ηλία (εκ νόμου)

και τον αγαπημένο μαθητή απόστολο Ιωάννη (στον χώρο της χάριτος) 

Ο Θεός ΘΕΛΕΙ τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν Αληθείας ελθείν....  Σαν κεντρομόλος δύναμις, δύναμις έλξης προς επιστροφή μας, ενεργεί Το Πνεύμα Θεού εν ημίν, όσο δεν Το κωλύουμε. Είναι συμπυκνωμένα στο πρόσωπο Της ολκάδος (1) των θελόντων σωθήναι. Αναλυτικά, ενεργεί, όσο δεν κωλύουμε την κυκλική κίνηση [που αντιστοιχεί στον αγαπημένο μαθητή Του Κυρίου Ιωάννη (θεωρία)** και ΑΒΕΛ τον ευαρεστούντα Τον Θεό], την ευθεία κίνηση (προφ.Ηλίας δια λόγων που οδηγούν την συνείδηση, νου και χου, από τα δημιουργήματα στον Δημιουργό - ΣΗΘ) και από τα σημεία της φύσης εκτός νόμου και χάριτος που ένας που έχει κοινό νου, εκ

αγ.Ιωάννης θεολόγος η καθ'ημέρα αποκάλυψη σε συνάφεια με προφ.Ησαΐα και αγ.Χριστοφόρο

(εν τη πράξει, 8 και 9 Μαϊ .... )

...Με εφόδια φιλοκαλίας, νήψης, άσκησης… όπως αγρυπνία για να λεπτύνει η παχυλότητα του νοός, λιτότητα διατροφής για να λεπτύνει η σάρκα, με συστολή επιθυμιών κατά τάξη, εποπτεία και ευλογία του πνευματικού, όλα τα παραπάνω βιώματα γίνονται εκτυπώτερα και συνειδητοποιούνται θαυμαστά…

Όλα με αρμονία και τάξη, (όπως αναφέρει ο αγ.Πορφύριος, απλά και απαλά…) εξισορροπώντας η έσω ζωή και προσευχή με την έξω βιούμενη ως πιέσεις, όπως ο δύτης δεν ανεβαίνει μονομιάς και ευθεία από τα κάτω ύδατα στην επιφάνεια αλλά με στάσεις για την ισορροπία. Ανάλογα ισχύει και για τα θεοφάνεια, κινούμενος ο άνθρωπος προς τα άνω ύδατα και στερέωμα. […με σκοπό, να προοδεύσει η ουσιαστική μη λεκτική προσευχή, που είναι η μνήμη Θεού η αίσθηση της παρουσίας Του, παράλληλα της λεκτικής και μερικές φορές τυπικής. Με αυτήν την μνήμη και παρουσία αυτού του Φωτός, όπως νοείται η καθ’ημέραν άρση σταυρού, Αυτό ερχόμενο στην ζωή και ψυχή, καθ’ημέραν αποκαλύπτει το θέλημά Του, οδηγεί, πληροφορεί εκ των αιτουμένων τα ωφέλιμα και συμφέροντα, συνοδοιπορεί και μας συνανυψώνει ή μας καταβιβάζει, όπου είναι κι Αυτός, κατά το ίνα ώσι Εν και όπου ειμί Εγώ, εκεί κι αυτοί… θεωρούντες την δόξα Του].      

Μέσα στην εκκλησία, το στερέωμα του ουρανού επί γης, για το παραπάνω αναφερθέν ‘’εκτυπώτερον’’, εορτάζεται ο προφ.Ησαΐας την 9^η Μαΐου, μαζί με τον αγ.Χριστοφόρο.

Κι οι ουρανοί λένε οι άγιοι, ανοίγουν και ακούει ο Θεός και παρέχεται μεγάλη ευλογία όταν γίνεται προσευχή την νύχτα μεταξύ όρθρου.

Του προφ.Ησαΐα το ‘’χόρευε’’ ΚΑΙ στο ορθόδοξο μυστήριο του γάμου ‘’τυπώνοντας’’ ελικοειδώς* το 999 κάτω από την εικόνα του Παντοκράτορος (στον ναό και σώμα) αλλά ΚΑΙ στο μυστήριο της χειροτονίας των ιερέων, πάλι (ανοδικό) κύκλο ποιούντες γύρω από την Αγία Τράπεζα (και ιερό κεφαλή) προσδίδει την χάρι της χριστοφορίας και δια του ενός ‘’στεφάνου’’ πέρασμαστην άλλη όχθη και τον εκ Θεού τελικό στέφανο. 

Ο βράχος του Κύνωπα στην Πάτμο

(και σχόλια συνειρμικά με την πνευματική περίοδο της νηστείας του 15αύγουστου και τα 2 αναγινωσκόμενα ευαγγέλια μικρού και μεγάλου παρακλητικού)

Πρόκειται για ένα θαυμαστό γεγονός, που συνέβη κατά θεϊκή παραχώρηση στα χρόνια της ιταλικής κατοχής στο ιερό νησί της Αποκαλύψεως, στην Πάτμο. Το γνωρίζουν όλοι οι Πάτμιοι και κυρίως οι γηραιοί.

Ως γνωστόν, στα χρόνια που ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος ήταν εξόριστος στην Πάτμο και άρχισε να διδάσκει τον χριστιανισμό, στο νησί υπήρχε ένας μάγος, ο Κύνωψ, ο οποίος μαχόταν την αλήθεια του Χριστού. Με τις απάτες και με τη συνεργασία του με το κακό πνεύμα παρέσυρε στην απώλεια πολλές ψυχές. Τότε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης προσευχήθηκε και ο σκοτεινός και αμετανόητος μάγος, ενώ έκανε τα τεχνάσματά του και βουτούσε στη θάλασσα. Χάθηκε στον βυθό! Εκεί δε που χάθηκε, έμεινε ένας βράχος σε βάθος επτά μέτρων κάτω από τη θάλασσα. Αυτός ο βράχος, όπως ομολόγησαν πολλοί απ αὐτούς που τον είδαν, μοιάζει με την απαίσια σατανική μορφή του μάγου. Είναι ο μάγος που πέτρωσε από την θεία δίκη με τις προσευχές του επιστήθιου μαθητή του Κυρίου, του Ιωάννη.Εκεί έχουν προσδέσει μία κόκκινη σημαδούρα, για να την βλέπουν τα πλοία να μην προσκρούουν πάνω του.

Όταν ο άγιος Πορφύριος είδε τον αγ. Ιωάννη τον Θεολόγο στην Πάτμο

Πάτμος, ιερό Σπήλαιο Αποκαλύψεως.

Με αφορμή την σημερινή εορτή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και Ευαγγελιστού θυμηθήκαμε το γεγονός της συναντήσεως του Αγίου Πορφυρίου με τον Ηγαπημένο Μαθητή στην Πάτμο. Παραθέτουμε το γεγονός όπως το διηγείται ό σύγχρονος Άγιος μας.

" Πήγαμε κάποτε για προσκύνημα μαζί με τον κύριο Γιώργο και την

άρση των πέπλων ή ακολουθώντας τα ίχνη των αγίων…

Ο Άγιος Σπυρίδωνας ‘’τρώει’’ τα παπούτσια που του φοράνε στο άγιο σκήνωμά του στην Κέρκυρα. Αφού φαγώνονται, εκεί στο σημείο επαφής του ουρανού με τη γη, δεν μπορεί, θα αφήνει τα ίχνη του περάσματός του!!

Κι ο αρχάγγελος Μιχαήλ στο Μανταμάδος πάλι τρώγονται τα σιδερένια του παπούτσια!! Και του αγίου Γρηγορίου τα παντοφλάκια που χαρίζει την θεολογία!

Κι ενώ ο άγιος Σπυρίδων από Κύπρο (και το χαίρε νύμφη – ως νησί της αφροδίτης) πέρασε δια της Κωνσταντινουπόλεως (και το χαίρε της Ανύμφευτης Νύμφης – δι ευχών της γλυκυτάτης Θεοτόκου) στην Κέρκυρα, στον πόδα του όρους Παντοκράτορα, 

…ο άγιος Ιωάννης ο θεολόγος πέρασε ‘’ευθέως’’ στην Πάτμο (ως άλλη Μαρία παρακαθίσασα παρά τους πόδας Του Κυρίου – με προσευχητική κυκλική κίνηση του νου, που δι αυτής υπόσχεται Ο Κύριος ότι  θέλω μένειν έως έρχομαι …

ξεκίνημα Αγίου Ανδρέα

(από άγιο Ανδρέα δια Χριστόν σαλό)

πατώντας πάνω στις εικόνες, μεγεθύνονται για ευχερή ανάγνωση.

1.

2.

3.