Με αφορμή το ευαγγέλιο (που ακολουθεί) και σαν συνέχεια της φαντασίας (εικονικής πραγματικότητος) δυο συνειρμικές σκέψεις…
Τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, τα κεχωρισμένα μεταξύ τους ΓΗ – ΑΗΡ - ΠΥΡ – ΥΔΩΡ είναι ένδυμα που χρησιμοποιεί ο συνέχων αυτά σταυροειδώς ΑΙΘΗΡ και έχουν την εξουσία να μας παιδεύουν… κατά κάποιο τρόπο, όσο υπ-άρχουμε σαν νήπια πνευματικά, μας άρχουν… Δ´\ΛΕΓΩ δέ, ἐφ' ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος
νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, 2 ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. 3 οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· … (Γαλ.δ’) περιμένοντας (αμήγν και εργαζόμενοι) να έλθει το πλήρωμα του χρόνου δια Της Θεοτόκου, να μας εξαγοράσει υπό τον νόμον … να ενηλικιωθούμε (με την έννοια της προόδου στην πνευματική έλικα, Ι,Θ [ευθέως Ι και ελικοειδώς Θ-9] μέσα στον εισπνεόμενο ΑΗΡ = ΑΙΘΗΡ) και τελικά να λάβουμε την υιοθεσία.[Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου με σχετικά σχόλια στο Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου στην παλαιά και καινή διαθήκη].
Βλέπουμε, πως όσο ο απ.Πέτρος (και πράξη) είναι προσηλωμένος Στον Κύριο, περπατά πάνω στο νερό. Όταν χάνει την προσήλωσή του, και βλέπει την φαντασία του αέρα να σηκώνει τα κύματα, λόγω του φόβου, αρχίζει και καταποντίζεται, κατηγορούμενος από Τον Κύριο, ως ολιγόπιστος.
Στην παλαιά κτίση και τωρινή μας βιούμενη ‘’αλήθεια’’ (μάλλον αληθοφάνεια και φαντασία), αυτά τα στοιχεία είναι ξεχωρισμένα μεταξύ τους και φαίνεται πως δρουν άτακτα, χωρίς αρχή και κάποιο ‘’λόγο’’. Στην νέα κτίση, (Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ Κτίστης…), ενώνονται, διακρίνοντας στο κάθε στοιχείο, Τον Ίδιο Τον Χριστό. Ως ΓΗ Τον ενσαρκωμένο Κύριο Τροφέα και Τροφή, ως ΠΥΡ (πάντα ως πυρ θεότητος), ως λάλον ΥΔΩΡ και τέλος ως ορθή ορθόδοξη πίστη, όπως ποιείται ΑΗΡ πάνω στην Αγία Τράπεζα με το σύμβολο της πίστεως… Στον Ποιητή ουρανού (επάνω κεφαλή) και γης (κάτω κοιλία) ορατών τε (δεξιά επίγνωση) και αοράτων (αριστερή επίγνωση) και στο σύνολο, ο ποιούμενος ορθοδόξως ΣΤΑΥΡΟΣ.
Μεταξύ αυτών των δύο κτίσεων, βαδίζει ο άνθρωπος καλούμενος να προσπεράσει την φαντασία και δουλεία υπό των στοιχείων στην υιοθεσία, ελευθερία (κατά την ορθόδοξη εκκλησία π.Ιωάννης Ρωμανίδης) κατά την παραίνεση (και εργασία) Του Κυρίου στον καθένα μας, (σαν προσωποποιημένη παιδεία και νουθεσία) που θέλει να μας μεταμορφώσει* εις τέκνα Φωτός, σε υιούς Θεού (κατά χάριν) γενέσθαι… και περάσει από τον γνόφο τον νομικό (και σκιώδη αλήθεια) στην θεωρία της δόξης Του … (όπως ψάλλουμε στην μεταμόρφωση) … Τὸν γνόφον τὸν νομικόν, ἡ φωτεινὴ τῆς Μεταμορφώσεως διεδέξατο νεφέλη, ἐν ᾗ Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας γενόμενοι, καὶ τῆς ὑπερφώτου δόξης ἀξιωθέντες, Θεῷ ἔλεγον· Σὺ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ὁ Βασιλεὺς τῶν αἰώνων… όσο χωράμε όσο δυνάμεθα…
[* μεταμορφώνει Ο Κύριος εξωραΐζοντας και καθαρίζοντας την εικόνα ανθρώπου και φύσης, ως προ πτώσεως, παραμορφώνει ο αντίδικος άνθρωπο και φύση (με τα στοιχεία της) αφού Η αμαρτία μας αντανακλάται και στα πεπρωμένα του σύμπαντος κόσμου Ἅγιος Σιλουανὸς Ἀθωνίτης
η αμαρτία παραμορφώνει τον άνθρωπο!!! αγ.Σιλουανός
Ο άνθρωπος με την αμαρτία χάνει τον επίγειο παράδεισο Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου].
…ενέργειες, με δυο πρόσημα, ώστε, κάθετι θετικό (και θεϊκό) να αναβαθμίζει άνθρωπο και κτίση συνανυψούμενοι προς Τον Κτίστη και Δημιουργό, απέναντι σε κάθε αρνητικό που υποβαθμίζει τον κόσμο.
Ξεσηκώνει ο αντίδικος με φαντασία τα ενδύματα, (γνωρίζοντας έμπρακτα ότι το ένδυμα προξενεί φαντασία) ύδατα, γη, πυρ, αέρηδες για να μας τρομάξουν και καταποντίσουν. Σε όλες αυτές τις ‘’φαντασίες’’ πάντα απαντά Ο Κύριος Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε ως Ουσία και Λόγος πίσω από τα ενδύματα πίσω από τα φαινόμενα, το θείον ΕΙΝΑΙ.
Φάσματα που διαλύονται δια της ευχής… ένεκεν Του Ονόματός Σου Κύριε ζήσεις με… όπως ο αγ. Εφραιμ Φιλοθεϊτης σημειώνει… "Η ευχή είναι η αναπνοή. Όταν ο άνθρωπος αναπνέη, ζη, φροντίζει και δια την όλην ζωήν του. Όποιος αρχίζει την ευχήν, αρχίζει να διορθώνη και την όλην ζωήν του με οδηγόν τον πνευματικόν του πατέρα. Και όπως ο ήλιος ανατέλλοντας ξυπνά, φωτίζει, ζωογονεί την κτίσιν, έτσι και ο Ήλιος της Δικαιοσύνης Χριστός, όταν ανατείλη δια της ευχής εις τον νουν και την καρδίαν του ανθρώπου, τον ξυπνά εις τα έργα του φωτός και της ανεσπέρου ημέρας."
Μας ξυπνά εξ ύπνου αμαρτίας (αστοχίας) και φαντασίας, ανυψώνοντάς μας και εισάγοντάς μας στο εν ημίν κέντρο, στην Αλήθεια και βασιλεία Του. Δρόμος διακρίσεως κατά χάριν… γιατί όπως παρατηρούν οι άγιοι, μόνο όσοι κατεβαίνουν στην καρδιά μπορούν να ξεφύγουν από την φαντασία του αντιχρίστου και των ‘’θαυμάτων’’ του… ώστε να μην πλανηθούν… Αμήν πρόσθες ημίν πίστη, αμήν αφορμάς μετανοίας* παράσχου ημίν… Αμήν δι ευχών να βάλουμε αρχή!!
---
* μετανοίας, μεταστροφής του νοός, εντός… όπως ο μέγας Βασίλειος παραινεί: … όταν ο νους δεν σκορπίζεται στα εξωτερικά πράγματα, ούτε διαχέεται στο κόσμο από τίς αισθήσεις, γυρίζει στον εαυτό του και μέσα από τον εαυτό του ανεβαίνει στην έννοια του Θεού· (επιστολ. α‘) … να εισέλθουμε στο πλοίο (και κιβωτό, ορθόδοξη ΜΙΑ Εκκλησία) για να κοπάσουν οι άνεμοι… και όσο επιτυγχάνεται ο αγιασμός ψυχής, εξάγνιση σώματος διόρθωση λογισμών, κάθαρση εννοιών… καθώς η παχυλότητα και η αμαρτωλότητα των αισθήσεων** δίνει δικαιώματα καταποντισμού μας… μη προσήλωσης Στον Κύριο, μη πίστης με αποτέλεσμα να θερηεύουν τα κύματα που θάθελαν να μας καταπιούν. Κύριε σώσον με!!!
Ἡ
θάλασσα τοῦ κόσμου - ὅσιος Νήφων
συνειρμικές
σκέψεις, σχετικές με την θάλασσα του κόσμου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου