εικόνα της Παναγίας

Να βάλετε μια εικόνα της Παναγίας σε ένα πέρασμα μέσα στο σπίτι, εκεί που περνάτε συχνά. Και κάθε φορά που περνάτε από μπροστά Της, να Της λέτε με απλότητα: "Την ευχή σας, Παναγία μου". Και να ακούτε μέσα στην καρδιά σας την απάντησή Της: "Την έχεις, παιδί μου!".....

Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου

---

" Ἄν ἤξεραν οἱ ἄνθρωποι τί εἶναι ἡ Παναγία στὴ σωτηρία τους καὶ γενικότερα στὴ ζωή τους, εἴτε ἔπιναν νερό, εἴτε περπατοῦσαν, εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο ἔκαναν, θὰ τὰ ἔκαναν στὸ ὄνομα τῆς Παναγίας!

Εἶναι τὸ γλυκύτερο πρόσωπο καὶ τὸ γλυκύτερο ὄνομα, ὅπως καὶ αὐτὸ τῆς Mάνας μας.

Βλέπετε, ὅ,τι καὶ νὰ μᾶς συμβεῖ, "μάνα μου" θὰ ποῦμε, δὲν λέμε "πατέρα μου".

Ὅπως καὶ σὲ αὐτὲς τὶς δύσκολες στιγμές, δὲν λέμε "Χριστέ μου" ἀλλὰ "Παναγία μου", ἀκόμα καὶ ἄνθρωποι ποὺ μέχρι χθὲς τὴν βλασφημοῦσαν!

Εἶναι συνυφασμένη ἡ Παναγία μὲ τὸ εἶναι μας.

Ἔχουμε σαρκικὴ μητέρα, ἀλλὰ ἔχουμε καὶ πνευματικὴ μητέρα. Ὅμως δὲν χρησιμοποιοῦμε τὸ ὄνομα τῆς Παναγίας ὅσο πρέπει.

Στὸ σημεῖο αὐτό, ὡραία λειτουργοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες. Ὅ,τι νὰ τοὺς πεῖς, θὰ ποῦνε: "ἂν θέλει ἡ Παναγία... ἂν μᾶς ξημερώσει ἡ Παναγία, ἄν, ἄν..." δηλ. εἶναι περισσότερο Παναγιολάτρες, παρὰ Χριστολάτρες.

Βέβαια δὲν παρεξηγεῖται ὁ Κύριος, διότι ὅποια λατρεία καὶ τιμὴ δίδεται στὴν Μητέρα Του, ἀντανακλᾶται στὸ πρόσωπό Του, διότι ὁ Χριστὸς εἶναι...

Ἐκεῖνος... ποὺ τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴν αἴγλη, ποὺ τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴ δύναμη, ποὺ τῆς ἔδωσε αὐτὴ τὴν ἀξία...

Ἱεροκήρυκος Δημητρίου Παναγόπουλου

---

…μεταξύ ‘’εικόνων’’ που αιχμαλωτίζουν τον νου, ίστανται και μερικές ‘’εικόνες’’ αγίων και εξαιρέτως της Θεοτόκου, που ελευθερώνουν τον άνθρωπο…

εκ της εικόνος... [όταν οι άλλες εικόνες και είδωλα (εκ του αυτοειδώλου και μέγιστου ‘’εγώ’’, αντιδίκου) απαγορεύουν (σαν κόφτες) την διέλευση δι αυτών της ουσίας, οι εικόνες αγιογραφίας, και όχι μόνο, γίνονται ''περάσματα'' στον τύπο εγώ ειμί η θύρα… σε συνάφεια με τους λογισμούς, μας συμφέρει ο έλεγχος της θύρας (και θυρίδων - αισθητηρίων) τι εισέρχεται και τι εξέρχεται, ποιοτικά και ποσοτικά εξ αυτών, ώστε να μην μείνουμε νηστικοί από Θεό... άσιτοι... λόγων και Λόγου που προσεγγίζεται και οικειωνόμαστε, ευθέως (ι) και ελικοειδώς (9) ... 9 ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι' ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει... (Ιωαν.ι'9). Η μόνη τροφή που ζητά η ψυχή.]. 

...σε συνάφεια με τους λογισμούς... οφείλουμε να προσέχουμε τα εισερχόμενα και εξερχόμενα δια της θύρας (και θυρίδων). Τι τροφή δίνουμε στον ψυχοσωματικό μας ε-αυτό (που είναι εικών Αυτού). Αν εστιάζουμε (εστίαση και εστίαση) σε εικόνες χωρίς Λόγο και λόγους και ρήματα Θεού, μοιάζουν με τα ξυλοκέρατα και τροφή χοίρων που τρώει ο ''άσωτος'' σε χώρα μακράν. Μόνο που έτσι, χωρίς μετάνοια ''μηδενίζεται'' ο ψυχικός μεταβολισμός και εργάζεται μόνο ο σαρκικός, καθορίζοντας μας ως σαρκικούς... Κι επειδή ο μεταβολισμός είναι σταυροειδής, μηδενίζεται το κάθετο σκέλος, υπολειτουργεί το πνευματικό και παραμένει ενεργό μόνο το οριζόντιο... το έρπων. Η ψυχή σαν μυλόπετρα, αυτά που τις δίνουμε ως εισερχόμενα, ανάλογη ''ποιότητα'' θα εξάγει ως εξερχόμενα και μεταξύ αυτών (εισερχομένων και εξερχομένων), θα ''ζει''... Γιατί η ψυχή μοιάζει με τη μυλόπετρα; (Αββάς Κασσιανός). Αμήν να επιζητούμε Τροφή και Τροφέα XC. Λόγο και λογισμοί Του....

''Η θεία Χάρις σκηνώνει πρῶτα στὶς ψυχὲς τῶν Ἁγίων καὶ ἀπὸ τὶς ψυχὲς μεταδίδεται καὶ στὰ σώματά τους· καὶ ὅταν κοιμηθοῦν, μένει στὰ λείψανά τους καὶ στοὺς τάφους τους καὶ στὶς εἰκόνες τους καὶ στοὺς ναοὺς ποὺ εἶναι ἀφιερωμένοι σ᾿ αὐτούς. Εἶναι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐνοικεῖ στὰ πρόσωπα τῶν Ἁγίων καὶ ἐν συνεχείᾳ μένει καὶ σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ συνδέονται μὲ τοὺς Ἁγίους.'' ∽ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς