Ορθοδόξως και αιρετικώς θεολογείν κατά Γρηγόριον Νύσσης

Ανάτυπον εκ του περιοδικού «ΘΕΟΛΟΓΙΑ» (τόμ. Ο' [1999], τεύχος Β'-Γ', σελ. 253-273)

Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης πρεσβεύει μίαν εμπειρικήν θεολογίαν, ως την αντιστοιχίαν και νοητικήν έκφρασιν και διατύπωσιν της εις Θεόν πιστευούσης υπάρξεως, την οποίαν ορίζει με τα γνωρίσματα της θείας Αποκαλύψεως, ήτοι θεοκεντρικώς, ως «το καταξιωθήναι τον Θεόν ιδείν» (5:343), χριστοκεντρικώς, ως «το γνώναι, τι σημαίνει το του Χριστού όνομα, ω χρη και τον ημέτερον συμμορφωθήναι βίον» (5:181), αφού «χαρακτήρες του όντως Χριστιανού πάντα εκείνά εστιν, όσα ,περί τον Χριστόν εννοούμεν» (5:178), πνευματοκεντρικώς και εκκλησιοκεντρικώς, νοουμένων των χριστιανικών χαρακτήρων ως «καρπών της του Πνεύματος χάριτος» (5:83 εξ.), και ουχί ως προσωπικών κατορθωμάτων, διά της συμμετοχής εις τα Μυστήρια της Εκκλησίας, ούσης το Σώμα Χριστού, και κυρίως εις το της θείας Ευχαριστίας, ήτις «αληθώς εστι Σαρξ και Αίμα Χριστού» (5:191). Ο Άγιος αναφέρεται και εις το παλαιο-χριστιανικόν δόγμα, καθ' ο εκτός της Εκκλησίας είναι αδύνατος η σωτηρία, λέγων: «Ει τις του Σώματος εστιν εκτός, ούτος πάντως και προς τήν Κεφαλήν αλλοτρίως έχει» (5:197).

-Εις τα «αντικειμενικά» ταύτα, τρόπον τινά, γνωρίσματα της γνησίας Χριστιανικής υπάρξεως προσθέτει ο Άγιος και τα «υποκειμενικά», τα οποία ορίζει, αρνητικώς μεν, ως το καθαρεύειν από πάσης κακίας: «τούτο δε εστι, το διά πάντων καθαρεύσαι δειν τον μέλλοντα προσβαίνειν τη των νοητών θεωρία, ως και ψυχή και σώματι... και διανοία... καθαρόν είναι και ακηλίδωτον» (4:82-83), θετικώς δε, ως πραγμάτωσιν «δι’όλου» του βίου «πάντων των κατά Χριστόν νοουμένων

σαρανταλείτουργο για αιρετικό

Μου έδωσαν ένα σαρανταλείτουργο για έναν Ρώσο μοναχό. Έκανα 7 λειτουργίες με πολύ μεγάλη δυσκολία και αφού είδα τον πεθαμένο μοναχό με πληγές στο πρόσωπο, γύρισα πίσω τα χρήματα και σταμάτησα το σαρανταλείτουργο.

Δεν ξέρω τι συνέβαινε αλλά δεν μπορούσα να συνεχίσω, δεν μπορούσα.

Έμαθα εκ των υστέρων ότι ανήκε στην αίρεση των ονοματολατρών και εξορίστηκε στον Καύκασο.

Εκεί έδειξε προσποιητή μετάνοια και γύρισε στο Άγιον όρος - Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης.

Έτσι για να καταλάβουμε τι έχουμε να πάθουμε με τον οικουμενισμό.

πηγή

μήπως δεν έχουμε την βεβαιότητα ότι η προσευχή μπορεί να εξάγει άνθρωπο από την κόλαση; Ο ίδιος ο άγιος (Εφραίμ κατουνακιώτης) το μαρτυρεί, το είδαμε και στον βίο του όσιος Παΐσιος ο μέγας. 

Κι ο άρειος δεν έδειξε προσποιητή μετάνοια; 

κι αφού θα μπορούσε ο άγ.Εφραίμ να τον εξάγει και καλυτερέψει την κατάσταση

πλάνες και αιρέσεις

''Μέ τόν τρόπον αὐτόν ἐβγῆκαν ὅλες αἱ πλάνες καί ἔγιναν αἱ αἱρέσεις'' ∽ Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής †

''Οἱ δαίμονες εἶναι πνεύματα. Λοιπόν συγγενεύουν καί ἀφομοιοῦνται μέ τό ἰδικόν μας πνεῦμα, τόν νοῦν. Ὁ δέ νοῦς ὡς τροφοδότης τῆς ψυχῆς ὅπου εἶναι — καθότι αὐτός φέρει πᾶσαν νοερᾶς κινήσεως ὄψιν καί νόησιν εἰς τήν καρδίαν, ἡ δέ καρδία τό διυλίζει καί τό δίδει πρός τήν διάνοιαν — ὁ νοῦς λοιπόν ἀπατᾶται κατά τό παράδειγμα τῆς πηγῆς. Ἤγουν κλεψιμαίω τῶ τρόπω τό ἀκάθαρτον πνεῦμα θολώνει τόν νοῦν καί αὐτός τό δίδει πρός τήν καρδίαν, ὅπως εἶναι, κατά συνήθειαν. Ἄν ἡ καρδία δέν εἶναι καθαρά, σκοτεινῶς τό δίδει εἰς τήν διάνοιαν. Καί σκοτίζεται τότε καί ἀμαυροῦται ἡ ψυχή. Καί ἔκτοτε ἀντί θεωρίας δέχεται διαρκῶς φαντασίες. Καί μέ τόν τρόπον αὐτόν ἐβγῆκαν ὅλες αἱ πλάνες καί ἔγιναν αἱ αἱρέσεις.''

∽ Έκφρασις Μοναχικής εμπειρίας Επιστ. 36. σελ, 214 - 215

καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου...

Μέ τόν τρόπον αὐτόν ἐβγῆκαν ὅλες αἱ πλάνες καί ἔγιναν αἱ αἱρέσεις ∽ Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής †

''Μέ τόν τρόπον αὐτόν ἐβγῆκαν ὅλες αἱ πλάνες καί ἔγιναν αἱ αἱρέσεις'' ∽ Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής †

''Οἱ δαίμονες εἶναι πνεύματα. Λοιπόν συγγενεύουν καί ἀφομοιοῦνται μέ τό ἰδικόν μας πνεῦμα, τόν νοῦν. Ὁ δέ νοῦς ὡς τροφοδότης τῆς ψυχῆς ὅπου εἶναι — καθότι αὐτός φέρει πᾶσαν νοερᾶς κινήσεως ὄψιν καί νόησιν εἰς τήν καρδίαν, ἡ δέ καρδία τό διυλίζει καί τό δίδει πρός τήν διάνοιαν — ὁ νοῦς λοιπόν ἀπατᾶταικατά τό παράδειγμα τῆς πηγῆς. Ἤγουν κλεψιμαίω τῶ τρόπο τό ἀκάθαρτον πνεῦμα θολώνει τόν νοῦν καί αὐτός τό δίδει πρός τήν καρδίαν, ὅπως εἶναι, κατά συνήθειαν. Ἄν ἡ καρδία δέν εἶναι καθαρά, σκοτεινῶς τό δίδει εἰς τήν διάνοιαν. Καί σκοτίζεται τότε καί ἀμαυροῦται ἡ ψυχή. Καί ἔκτοτε ἀντί θεωρίας δέχεται διαρκῶς φαντασίες. Καί μέ τόν τρόπον αὐτόν ἐβγῆκαν ὅλες αἱ πλάνες καί ἔγιναν αἱ αἱρέσεις.''

∽ Έκφρασις Μοναχικής εμπειρίας Επιστ. 36. σελ, 214 - 215

---

Περί Αληθείας και αιρέσεων

Ήλθες, εφάνης το Φως το απρόσιτον. Ακινητείς (Κύριε) ως Ήλιος ανηρτημένος επί του Σταυρού. Δεύτε ουν και ημείς συσταυρωθώμεν ίνα συναναστηθώμεν…

Σταυρός… η δόξα των αγγέλων και τραύμα των δαιμόνων. Η αλήθεια εκ της γης ανέτειλε, βιούμενη και γνωριζόμενη ολοέν και εκτυπώτερον στο ‘’δεύτε προσκυνήσωμεν…’’, με στόχο από το απρόσωπο και γενικό, στο πρόσωπο προς Πρόσωπο.

Κι έρχεται ‘’σήμερα’’ δολίως η πρόταση, πως αφού η αγάπη ενώνει και η αλήθεια χωρίζει, να κάνουμε στην άκρη την αλήθεια. Έτσι όμως, ‘’ο θεός’’ προβάλλεται σαν να υπερτερεί και γίνεται στόχος αντί Τριαδικός Θεός* . Πατήρ (αγάπη) χωρίς Υιό (αλήθεια) και ‘’φυσικά’’ χωρίς ‘’ανάγκη’’ για εν Πνεύματι Αγίω κοινωνία.

Τανύζεται (και ταλανίζεται) ο πιστός λαός μεταξύ ιεράς παραδόσεως και μεταπατερικών ‘’θεολόγων’’.

γέροντας Γαβριήλ για την υπακοή (σε αιρετικούς)

- Γέροντα Γαβριήλ ή Παπική εκκλησία είναι Εκκλησία;

Ή Παπική εκκλησία δεν είναι Εκκλησία. Δεν έχει Μυστήρια.
Ό Χριστός πάνω στον πλανήτη της Γής ίδρυσε μία Εκκλησία. Όταν λέμε το Σύμβολο της Πίστεως τί ομολογούμε; Ότι πιστεύουμε «Εις μίαν, Αγίαν, Καθολική και Αποστολική Εκκλησιά».
Δεν ίδρυσε ό Χριστός πολλές Εκκλησίες.
Δεν είναι Εκκλησία ό Πάπας. Δεν έχουν Μυστήρια οι παπικοί.
Ό άγιος Νικόδημος ό Αγιορείτης λέει μέσα στο Πηδάλιο ότι οι παπικοί είναι παμπάλαιοι αιρετικοί, είναι αβάπτιστοι (Ερμηνεία ΜΖ' Αποστολικού Κανόνος).