Για την ανάσταση του Λαζάρου

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Θά σας ενθυμίσω ένα ώραίο ρητό του μεγάλου μας πατρός Επιφανίου Επισκόπου Κύπρου, το οποίον έξεφώνησε κάποτε στην άρχή ενός λόγου του. «Προ έξ ήμερων του πάσχα, διά των πέντε αισθήσεων, τον τετραήμερον ο τριήμερος, ταις δυσί τον έναν χαρίζεται».

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος αποτελείωσε την αποστολή Του και θεράπευσε το πανανθρώπινο τραύμα και σε έξι ημέρες θα παρεδίδετο στα πανάχραντα Του πάθη, όπου θα έσφράγιζε την επιτυχία της σωτηρίας μας, έδειξε, σαν προοίμιο σε μας τους μαθητές Του και γενικά σε όλον τον κόσμο, ότι υπάρχει ανάσταση νεκρών και ότι Αυτός είναι όντως «η Ανάστασις και η Ζωή».

Ακριβώς πριν από τα συνταρακτικά τούτα γεγονότα, της αναστάσεως δηλαδή του Κυρίου, προηγήθηκεν κατά έξι μέρες η ανάσταση του Λαζάρου, ο οποίος, όπως ξέρετε, ήταν φίλος του Χριστού. Και ο Σίμων ο λεπρός, ο Φαρισαίος, ο πατέρας του Λαζάρου, επειδή ήταν πιστός, αρεσκόταν ο Κύριος να συχνάζη στην οικία του και να έχη φιλικές σχέσεις με αυτήν την οικογένεια.

Ἡ πρακτικὴ ἐκδήλωση τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸ

(Μνήμη Ἁγίων Παύλου τοῦ Θηβαίου καὶ Ἰωάννου τοῦ Καλυβίτου)

Τιμᾷ ἡ Ἐκκλησία μας τοὺς δυὸ μεγάλους Πατέρες, τοὺς Ἅγ. Παῦλο τὸν Θηβαῖο καὶ Ἰωάννη τὸν Καλυβίτη, τῶν ὁποίων ἡ ζωὴ εἶναι κάπως παράξενη, ἀλλὰ εἶναι αὐτὴ ποὺ ταιριάζει σὲ μᾶς τοὺς μοναχούς. Ὁ μὲν ἕνας, εἶναι σχεδὸν ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ ἐξεκίνησαν νὰ γίνουν μοναχοί, ἀφοῦ ἀπαρνήθηκαν πραγματικὰ τὸν κόσμο καὶ ἐβγήκαν μόνοι τους ἔξω στὴν ἔρημο. Ἔζησαν μόνοι μὲ μόνο τὸν Θεό, πρωτάκουστο στὶς ἡμέρες τους καὶ σπάνιο φυσικά. Τρόπον τινά, ἦταν οἱ πρωτοπόροι ποὺ ἐχάραξαν τὸν δρόμο αὐτό. Ὁ δὲ δεύτερος, εἶναι μεταγενέστερος. Ξεκίνησε μικρὸ παιδάκι ἀπὸ τὸ σπίτι του, μὲ ζῆλο νὰ γίνῃ μοναχός. Μετὰ ἀπὸ μερικὰ χρόνια ἔφυγε ἀπὸ τὸ μοναστῆρι του καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἐκάθησε στὴν εἴσοδο τῆς πατρικῆς του κατοικίας, ὅπου ἐκεῖ ἐτελείωσε τὴν ζωὴ μὲ ὑπεράνθρωπους ἀσκητικοὺς ἀγῶνας.

Μία Προφητική συνέντευξη τοῦ Γέροντος Ἰωσήφ

Ὁ παρακάτω διάλογος μεταξύ του Γέροντα Ἰωσήφ τῆς μονῆς Βατοπαιδίου στό Ἅγιο Ὄρος καί ἑνός Ρώσου ἐπισκέπτη ἔλαβε χώρα στίς 26.10.2001.

Ἀκολουθεῖ ἡ μετάφραση τῆς πηγῆς:

Γέροντας Ἰωσήφ: Μέ μεγάλη χαρά μας σᾶς ὑποδεχόμαστε. Ἔχετε τόν βαθύτατο σεβασμό μας καί τίς καλύτερες εὐχές.

Ἐπισκέπτης: Εὐχαριστοῦμε, Πάτερ, πού μᾶς δεχτήκατε. Οἱ καιροί στήν Ρωσία, τώρα, εἶναι ἀφ’ ἑνός δύσκολοι, καί ἀφ’ ἑτέρου πολύπλοκοι.

Γέροντας Ἰωσήφ: Προσευχόμαστε ὥστε οἱ Ρῶσοι νά ἐπιστρέψουν στήν φυσική τους κατάσταση, αὐτή πού ὕπηρχε πρίν τήν καταστροφή, ἐπειδή ἔχουμε κοινές ρίζες καί ἡκατάσταση στήν ὁποία οἱ Ρῶσοι ἔχουν περιέλθει εἶναι βάρος στήν καρδιά μας.

Ἐπισκέπτης: Ὑπάρχουν πολλά δεινά, φυσικά. Ὁ ἐθισμός στά ναρκωτικά ἔχει