Από εκεί το άλλο, έσω ΦΩΣ, που δεν είναι καθόλου δεδομένο και χωρίς προϋποθέσεις, για να ξεκινήσει η αναδημιουργία. Σημειώνει και ‘’παραλληλίζει’’ ο άγιος την έξω αγιογραφική (ΠΔ) με τις αντίστοιχες ‘’ημέρες’’ και βαθμίδες, ώστε να δημιουργεί (δομηθεί) ο έσω άνθρωπος…
1) Ἡ πρώτη ἡλικία ἡ βρεφική, γιὰ νὰ φωτιστεῖς ἀμέσως μὲ τὸ βάπτισμα (1), γιατί τὸ φῶς ἔγινε τὴν πρώτη ἡμέρα.
2) Ἡ δεύτερη ἡλικία, ἡ παιδική, γιὰ νὰ στερεωθεῖς στὰ οὐράνια λόγια, γιατί τὸ στερέωμα ἔγινε τὴν δεύτερη ἡμέρα.
3) Ἡ τρίτη ἡλικία ἡ ἐφηβική, γιὰ νὰ ξηραίνεις μὲ τὴν ἁγνότητα τὴν ὑγρασία τῶν παθῶν, γιατί τὴν τρίτη ἡμέρα ὁ Θεὸς χώρισε τὴν ξηρὰν ἀπὸ τὴν θάλασσαν… και υπόλοιπες ‘’ημέρες’’ (ανα)δημιουργίας στο … Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου
Αφορά την δόμηση του εν ημίν ναού, την μετά την εξωτερική ‘’φαρισσαϊκή'' τυπολατρεία, στην βιωματική ορθόδοξη (σαν πέρασμα από την οδό Σαββάτου στην Οδό Κυρίου…) …λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν
ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν. 20 εἶπον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι· τεσσαράκοντα καὶ ἓξ ἔτεσιν ᾠκοδομήθη ὁ ναὸς οὗτος, καὶ σὺ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερεῖς αὐτόν; 21 ἐκεῖνος δὲ ἔλεγε περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ. 22 ὅτε οὖν ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν, ἐμνήσθησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι τοῦτο ἔλεγε, καὶ ἐπίστευσαν τῇ γραφῇ καὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἶπεν ὁ ᾿Ιησοῦς. (Ιωαν.β’)Και… για να ‘’κτιστεί’’ αυτός ο ναός, έχει ανάγκη ως ‘’δομικό’’ υλικό, το ίδιο Του Το Σώμα. Σώμα φυσικό και πνευματικό XC, μέσα στο χοϊκό και γήινο και κοινό για όλους τους κατ’εικόνα, με προοπτική όμως το καθ’ωμοίωσιν και κατά πόσο τελικά θα Τον ωμοιάσουμε, μη κωλύοντας Το Πνεύμα το Άγιο να ενεργεί εν ημίν (ως έργο ζωής)… Πρέσβεις φέροντες τους αγίους αποστόλους*, Την Θεοτόκο (Την Μητέρα Του Φωτός) και πάντες τους αγίους με τις επουράνιες δυνάμεις… 14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. ….. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι. (Ματθ.ε’)
Ένα μπόλιασμα, αντίστοιχο με εκείνο που την αγριέλαιο την κάνει καλλιέλαιο. Ένα σώμα που δομείται από τα μυστικά και μυστηριακά χαρίσματα που προσφέρει το (Αναστημένο) Σώμα Χριστού (ορθόδοξη εκκλησία), που όπως ικανή και αναγκαία συνθήκη για να ζει το βιολογικό σώμα θέλει την φλέβα του την αρτηρία και το νεύρο, έτσι και το πνευματικό (δια και εν XC) χρειάζεται την πνευματική φλέβα (εξομολόγηση που μεταφέρει τα βάρη... έλθετε προς με οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι...) θεία κοινωνία ως άλλη αρτηρία και προσευχή (ευχή) ως άλλο νεύρο αληθούς (και αμήν αδιάλειπτης) κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Τριαδικό Θεό. [ποτήριο σωτηρίου Αίμα και μόνο Ίαμα, Χριστού, Άρτος Ζωής, γιατί αυτά που θυσιάζουν τα ''έθνη'' και η μετοχή τους είναι ποτήριο (αποκομμένων και ψυχοφθόρων) δαιμονίων... 21 οὐ δύνασθε ποτήριον Κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων· οὐ δύνασθε τραπέζης Κυρίου μετέχειν καὶ τραπέζης δαιμονίων. (Α΄Κορ.ι'). Μετοχή στο ένα Ι, Ιησού και κεντρομόλο και όχι στο άλλο Ι, το φυγόκεντρο].
...κι αν κάποιος θάθελε να τα δει πιο ψηλαφητά και αναγωγικά, μπορεί να δει την εκκλησία ως μήτρα και μητέρα μέσα στην οποία κυοφορούμαστε και δια μέσω του ομφάλιου λώρου (αν δεν τον αποκόπτουμε και αποκοβόμαστε από Αυτήν) προστίθενται τα χαρακτηριστικά του Θεού στο πρόσωπό μας, αυτό που λέμε λιθαράκι λιθαράκι σαν οικοδομή, ωμοιάζοντάς Τον. Εισέρχεται ως θείο Βρέφος μέσα στην μήτρα της ψυχής μας και την θεραπεύει, κατά το... η πνευματική αναγωγή (και η αξία) του, ότι το μωρό θεραπεύει την μητέρα του…
Δεν καταλύεται, ούτε ο γραπτός ούτε ο φυσικός νόμος (τα δύο σκέλη της θεϊκής μαθητείας ως ισότιμοι ταυτοδιδάσκαλοι και μεταμορφώσεώς μας) αλλά πληρούται κατά τάξη και ετοιμότητα, περνώντας μας από το κτιστό στο άκτιστο Φως… λιθαράκι λιθαράκι, με την θεία κοινωνία και τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί στην μετοχή μας με αυτό το πυρ… το πυρ της κοινωνίας και επικοινωνίας με Τον Θεό
Μέλλων φαγεῖν, ἄνθρωπε, Σῶμα Δεσπότου,
φόβῳ πρόσελθε, μὴ φλεγῇς· πῦρ τυγχάνει.
Θεῖον δὲ πίνων Αἷμα πρὸς μετουσίαν,
πρῶτον καταλλάγηθι τοῖς σὲ λυποῦσιν,
ἔπειτα θαῤῥῶν, μυστικὴν βρῶσιν φάγε.
Μια προσέγγιση και μια μετοχή με ιδιαίτερη προσοχή. Και για την κοινωνία και για την επικοινωνία… "...Οὐ γὰρ ὡς καταφρονῶν προσέρχομαί σοι, Χριστὲ ὁ Θεός, ἀλλ᾿ ὡς θαῤῥῶν τῇ ἀφάτῳ σου ἀγαθότητι, καὶ ἵνα μή, ἐπὶ πολὺ ἀφιστάμενος τῆς κοινωνίας σου, θηριάλωτος ὑπὸ τοῦ νοητοῦ λύκου γένωμαι..."** από την ΕΥΧΗ Γ´ της Ακολουθίας της Θείας Μεταλήψεως (Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)
…πάντα ανάξιος***, γιατί αφενός ποιος ο άξιος και πάλι, χωρίς να περιμένουμε να γίνουμε ‘’άξιοι’’ θείας κοινωνίας, οπότε αδιακρίτως να μη συμμετέχουμε, αλλά Αυτή η Ίδια (η θεία κοινωνία; από συγκατάβαση μετάαπ[ό εξομολόγηση σε ορθόδοξο πνευματικό και την ευλογία του για το πόσο ‘’συχνά’’ θα κοινωνάμε..) μας προετοιμάζει και ενεργεί μέσα μας την εκ νεκρών ανάσταση… (αφού χωρίς Εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν…)
Γιαυτό και διαβάζουμε… Άκουσε
τί λέει ὁ Παῦλος. Ὅταν μιλῶ γιά τόν Παῦλο
γιά τόν ἴδιο το Χριστό μιλῶ. Κι αὐτό γιατί ὁ Χριστός ἦταν πού κινοῦσε τήν ψυχή τοῦ Παύλου. Τί λέει λοιπόν ἐκεῖνος;
“Παρατηρεῖτε τίς ἡμέρες
καί τούς μῆνες καί τούς καιρούς καί τά
χρόνια;
Φοβάμαι μήπως μάταια
κόπιασα γιά σᾶς καὶ σᾶς κήρυξα το Εὐαγγέλιο".
Καί πάλι λέει· “ὅσες φορές λάβετε αὐτόν τόν Ἄρτο καί πιεῖτε ἀπό αὐτό τό Ποτήριο, ὁμολογεῖτε τό θάνατο τοῦ Χριστοῦ”.
Λέγοντας “τόσες
φορές”, ἔκανε ἐκεῖνον πού θά μεταλάβει κύριο και ἐξουσιαστή, ἀφοῦ τὸν ἐλευθέρωσε ἀπό κάθε παρατήρηση ήμερῶν, γιατί το Πάσχα καί ἡ Σαρακοστή δέν εἶναι ἕνα
καί τό αὐτό.
Ἄλλο εἶναι τὸ Πάσχα
καί ἄλλο ἡ Σαρακοστή. Διότι ἡ Σαρακοστή εἶναι μία φορά τό χρόνο ἐνῶ Πάσχα κάνουμε τρεῖς φορές τήν ἑβδομάδα.
Μερικές φορές καί
τέσσερις ἤ γιὰ νὰ τὸ πῶ καλύτερα, ὅσες
φορές θελήσουμε, γιατί τό Πάσχα δέν εἶναι
ἡ νηστεία ἀλλά ἡ ἱερή Λειτουργία
καί ἡ θεία Κοινωνία
πού γίνεται κατά τή διάρκειά της.
Γιά να πιστέψεις ὅτι αὐτό
εἶναι ἀληθινό, ἄκουσε τί λέει ὁ Παῦλος·
“τό δικό μας Πάσχα εἶναι
ὁ Χριστός πού θυσιάστηκε γιά μᾶς”.
Ὅσες φορές λοιπόν μεταλάβεις μέ καθαρή συνείδηση γιορτάζεις το Πάσχα. …(όχι
απλά γιορτάζεις, αλλά συντελείται πάσχα και τελειούται η ανάσταση εντός μας).
Ὄχι ὅταν νηστεύεις, ὅταν κοινωνεῖς ἀπό ἐκείνη τή θυσία. Ὁ κατηχούμενος ἄν καί νηστεύει κάθε χρόνο, καμία φορά δέν κάνει Πάσχα, ἐπειδή δέν κοινωνεῖ. Ἐκεῖνος πάλι πού δέ νηστεύει (όταν δεν είναι μέρα νηστείας Τετάρτη, Παρασκευή...), ἄν μέ καθαρή συνείδηση πλησιάσει τα θεῖα Μυστήρια, κάνει Πάσχα. Καί αὐτό συμβαίνει καί σήμερα καί αὔριο καί ὅσες φορές μεταλάβει..." Από το βιβλίο του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: "ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ" σελ.138-145
Αμήν δι ευχών και ενεργείας!!
---
...ξεκινάμε όλοι από μία κοινή βάση... την αίγυπτο και κόσμο, που επί πώλου όνου Ο Κύριος, προσθέτοντάς μας χριστοφόρο νου, μας εξάγει από το κοσμικό φρόνημα και υπόγειο, στα επί γης και στα φυσικά. Μια πορεία, που επί γης καταλήγει στην Κυριακή Βαΐων, ώστε, πάλι επί πώλου όνου Ο Κύριος μας καλεί να συνανυψωθούμε μαζί Του, (από την φύση στην υπερφύση και από την γη στον ουρανό) δια των μεγάλων (σε πνευματική σημασία) ημερών... Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ως βαθμίδες της κλίμακος της κρίσεως, με κορυφή την ανάσταση … κι αν περάσουμε εύστοχα και ευθέως την μία μετά την άλλη, θα φτάσουμε βιωματικά από την αρμονική της ανάστασης που εκτυπώνεται στον κόσμο, κάτι σαν είδωλο και τυπικότητα και αντικατοπτρισμό, στην εν-τύπωση, φωταγωγία εκ του Αγίου Φωτός, όπως συμβαίνει κάθε χρόνο στον ορθόδοξο πατριάρχη το Μ.Σάββατο, ανάλογα και στο υπερώο μας (7ο εσώτερο δώμα) που είναι και η προϋπόθεση της αναστάσεως [από το σάββατο και 7 (σεπτά) στην Κυριακή και Κύριο]. Αμήν ...δίδου ἡμῖν ἐκτυπώτερον, σοῦ μετασχεῖν, ἐν τῇ ἀνεσπέρῳ, ἡμέρᾳ τῆς βασιλείας σου.
Κάτι ανάλογο εκτυπώθηκε και στο όρος Σινά.... στους πρόποδες οι ισραηλίτες προσκυνούσαν τα είδωλα, αλλά μόνο στην κορυφή ο προφ.Μωυσής τύγχανε θεοπτίας.... ισχύοντας τα άκρα, για κάθε νου (ισραήλ). Οι πολλοί στην ειδωλολατρεία, επαναπαυμένοι στις εκτυπώσεις και τα τυπικά... και λιγοστοί στην θεοπτία δια Της Θεοτόκου (φλεγομένης και μη καιομένης βάτου)...
Έτσι κι αλλιώς, Ο Κύριος είναι συνοδοιπόρος μας σε αυτήν την ζωή, με μας να επιλέγουμε αν θα είμαστε συγκείμενοί Του ή αντικείμενοί Του... σταυρωτές ή συσταυρούμενοι (Μ.Παρασκευή), εργαζόμενοι ο καθένας την κληρονομία του... προς ανάσταση ζωής ή ανάσταση κρίσεως... Σταυρωτές, σταυρούμενοι και κληρονόμοι
---
ανάλογο για διάκριση... τυπική και ουσιαστική σταυροπροσκύνηση ... Lev Gillet (ενός Μοναχού της Ανατολικής Εκκλησίας)
(1) όντας το ορθόδοξο βάπτισμα... η πύλη προς φωτισμό.... αφού, ομολογούμε εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών και ΑΝ προσδοκούμε ανάσταση του νεκρού μας ε-αυτού (εικόνος Αυτού) ... από το προσδοκώ ανάσταση νεκρών μέχρι το ... και τοις εν τοις μνήμασι ζωή, χαρισάμενος
* γιατί μοιραίως αν δεν φωτιστούμε από το Φως το αληθινό γενόμενοι απόστολοί Του και άλας επί γης και σταυροφόροι Του, θα είμαστε απόστολοι και σταυροφόροι του άλλου και δυστυχώς εν αγνοία μας, υπηρέτες του αντιδίκου άλλου έρποντος φωτός… (φως και όφις…) μη πάντες απόστολοι; μη πάντες σταυροφόροι; (ορθοδόξου θυσιαστικού; φυσικού, αρμονικού ελληνικού ισοσκελούς ή του αντίποδα αγκυλωτού που συνθλίβει πρόσωπα και κράτη σε σχέση με τα δύο πρώτα, που τα αναδεικνύουν. Τα ανασταίνουν…) Κύριε ελέησον!!!
** Ο Όσιος Παλλάδιος για τον Άγιο Μακάριο (μαγεία και Θ.Κοινωνία)
*** 27 ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου. 28 δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω· 29 ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. 30 διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί (Α’Κορ.ια’)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου