εκρίζωση παθών

Αν εκριζώσης από εντός σου το πάθος κατά του αδελφού σου, εκριζώνεις το αυτό πάθος και από την ψυχήν την ιδικήν του, όταν ειρηνεύσης και αυτός θα ειρηνεύση. Πόσον στενή επικοινωνία υπάρχει μεταξύ των ψυχών!

"Τα πάθη της ψυχής είναι μεταδοτικά, π.χ. η κακία και όταν ακόμη δεν εκφρασθή με λόγους, και όταν δεν εκδηλωθή με πράξεις, αλλ’ είναι κρυμμένη εις την καρδίαν και αντανακλάται ελαφρώς εις το πρόσωπον και τους οφθαλμούς, αμέσως μεταδίδεται εις την ψυχήν του ανθρώπου κατά του οποίου τρέφω την κακίαν και οι άλλοι δε την εννοούν, αν ταράσσωμαι από κανένα πάθος η ταραχή μου μεταδίδεται εις την καρδίαν άλλου όπως η πνευματική εκχείλισις ακαθάρτου ρεύματος από μίαν ηλεκτρικήν στήλην εις την άλλην.

Αν εκριζώσης από εντός σου το πάθος κατά του αδελφού σου, εκριζώνεις το αυτό πάθος και από την ψυχήν την ιδικήν του, όταν ειρηνεύσης και αυτός θα ειρηνεύση. Πόσον στενή επικοινωνία υπάρχει μεταξύ των ψυχών!

Πραγματικώς μεταξύ των ανθρωπίνων ψυχών υπάρχει επίσης στενή επαφή και επικοινωνία. Δια τούτο ακριβώς, καλαί, ευσεβείς, ειλικρινείς διαθέσεις και ιδιαιτέρως καλά έργα μεταδίδονται εις τας ψυχάς των άλλων."

~ Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, "Η εν Χριστώ ζωή"

Προς τη σεμνοτάτη μοναχή Ξένη. Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς.

Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, Τόμος Δ΄

Να ξέρεις λοιπόν, αγία Γερόντισσα, ή μάλλον άκουσε συ για να πληροφορηθούν oι νέες που διάλεξαν την κατά Θεόν ζωή, ότι υπάρχει και θάνατος της ψυχής, η οποία είναι φύσει αθάνατη. Έτσι λέει ο Θεολόγος, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού: «Υπάρχει αμαρτία που επιφέρει θάνατο και άλλη που δεν επιφέρει»(Α΄ Ιω. 5, 16-17)· εδώ εννοεί οπωσδήποτε το θάνατο της ψυχής... Γι’ αυτό και ο Χριστός ονόμασε νεκρούς, εκείνους που ζουν στον μάταιο αυτόν κόσμο. Γιατί δεν έδωσε άδεια στο μαθητή που του ζήτησε να πάει να θάψει τον πατέρα του, αλλά τον διέταξε να Τον ακολουθεί, και να αφήσει τους νεκρούς να θάβουν τους νεκρούς τους(Ματθ. 8, 22). Νεκρούς εδώ ονόμασε ο Κύριος και τους ζωντανούς που είναι νεκρωμένοι στην ψυχή. Όπως δηλαδή ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα είναι θάνατος του σώματος, έτσι κι ο χωρισμός του Θεού από την ψυχή, είναι θάνατος της ψυχής. Κι ο πραγματικός θάνατος είναι αυτός, ο θάνατος της

ορισμός ψυχής (κατά τους αγίους πατέρες)

Δυστυχῶς πολλοί ἐκπαιδευτικοί, ὅλων τῶν βαθμίδων, ψυχίατροι καί ἄλλων εἰδικοτήτων, ψυχολόγοι, καί ἁπλοί Ὀρθόδοξοι ἀδελφοί μας ἀγνοοῦν βασικά θέματα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας, ψάχνοντας βρῆκα τόν ὁρισμό τῆς ψυχῆς, ὑπάρχουν καί ἄλλοι Ἅγιοι Πατέρες πού ἀναφέρονται στό θέμα τῆς ψυχῆς, θέλει ὅμως κοπιώδη ἔρευνα. Ὑπάρχουν καί ἄρθρα καταγεγραμμένα ἀλλά θέλει πολύ μεγάλη προσευχή γιατί γράφονται ἀπό αἱρετικούς ἤ γνωρίζουν ἐλάχιστα πράγματα ἀπό την Ὀρθόδοξη Παράδοση. Γι’ αὐτό συγνώμην, δεν ἔχω σκοπό νά θίξω κανέναν. Ἐάν κάποιος ζητᾶ περισσότερα γιά τήν ψυχή, νά ἐρευνήσει στίς ἑρμηνεῖες τῶν κειμένων τῶν Ἁγίων Πατέρων.

Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης δίνοντας τον ορισμό τής ψυχής λέει ότι είναι ουσία κτιστή, ζώσα, νοερά, μεταδίδουσα στο οργανικό και αισθητικό σώμα ζωτική δύναμη και αντιληπτική τών αισθητών, έως ότου βέβαια παραμένει το σώμα στην ζωή. Η ψυχή εισάγει ζωτική δύναμη στον σωματικό οργανισμό για την ενέργεια τών αισθήσεων. (Γρηγ. Νύσσης έργα, 1 ΕΠΕ, σελ. 228, 250) Αυτό σημαίνει ότι το σώμα κινείται από τη δύναμη και την ενέργεια τής ψυχής. Έτσι, η ψυχή είναι

το ηγεμονικό μέρος της ψυχής

Σε παρακαλώ λοιπόν, όσο βρίσκεσαι στο σώμα σου, μην αφήσεις ελεύθερη την καρδιά σου. Γιατί όπως ο γεωργός δεν μπορεί να είναι απόλυτα βέβαιος για τον καρπό του χωραφιού του, αφού δε γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί ώσπου να τον κλείσει στην αποθήκη του, έτσι και ο άνθρωπος δεν μπορεί να αφήσει ελεύθερη την καρδιά του όσο αναπνέει.  

Και όπως ο άνθρωπος δε γνωρίζει τί πάθημα θα συναντήσει ως την τελευταία του αναπνοή, έτσι και ο μοναχός δεν είναι δυνατό να αφήσει ελεύθερη την καρδιά του όσο αναπνέει, αλλά πρέπει πάντοτε να φωνάζει προς το Θεό ζητώντας τη βασιλεία Του και το έλεός Του. Ο πονηρός λοιπόν, επειδή γνωρίζει καλά ότι πάρα πολλά μπορεί να κατορθώσει όποιος προσεύχεται απερίσπαστα στο Θεό, σπεύδει με οποιοδήποτε τρόπο, εύλογο ή παράλογο, να κάνει το νου να περισπάται. Εμείς όμως, επειδή αυτό το γνωρίζομε, ας αντιπαραταχθούμε στον εχθρό μας.  

Και όταν σταθούμε για να προσευχηθούμε και γονατίσομε, να μην επιτρέψομε σε κανένα λογισμό να μπει στην καρδιά, ούτε άσπρο ούτε μαύρο, ούτε δεξιό ούτε αριστερό, ούτε γραμμένο ούτε άγραφο, εκτός από την ικεσία προς το Θεό και την έλλαμψη και ακτινοβολία που έρχεται από τον ουρανό στο νου, το ηγεμονικό μέρος της ψυχής. Χρειάζεται μεγάλος αγώνας και πολύς χρόνος στις προσευχές

βάπτιση και Ζωή...

Ο σατανάς ξέρετε πως έρχεται στον κόσμο; Μέσω της ψυχής (1) κάθε ανθρώπου που γεννιέται. Κάθε άνθρωπος πού γεννιέται, φέρνει και διάβολο μες την ψυχή του.

Γι' αυτό η θεολογία η παλιά του λαού κάθε έναν κατ' αναλογία του γένους, έλεγε η δράκος (2) ή δράκουλα. Δεν έλεγε μπέμπης που λένε τώρα ή αγγελάκι που λένε οι άμυαλες μανάδες οι σημερινές.

Αβάπτιστο παιδί και είναι αγγελάκι; Πήγες ποτέ σου να ακούσεις τους εξορκισμούς που διαβάζει ο παπάς όταν πρόκειται να βαπτιστεί το παιδί;

Πήγες να ακούσεις την πάλη; Μάλιστα αν είναι παπάς που καταλαβαίνει τι κάνει, να δείτε πως παλεύει με τον διάβολο να βγάλει του παιδιού το σατανά μέσα από την καρδιά του.

Που το φυσάει, που το ξορκάει, του κοινοποιεί έξωση την ημέρα του βαπτίσματος

Εμφάνιση των ψυχών από την Αιωνιότητα κατά το Σαρανταλείτουργο των Χριστουγέννων.

Εἶχα πεῖ σέ ἕναν συγκεκριμένο ἱερέα, πού ὑπηρετεῖ σέ μία κοινότητα μέ λίγους κατοίκους, νά ἀρχίση νά κάνη τό Σαρανταλείτουργο τῶν Χριστουγέννων.

Καί ὁ καλός ἱερέας μοῦ λέει:

– Μά, Πανιερώτατε, τό χωριό μας ἔχει λίγους κατοίκους, ἐμεῖς δέν ἔχουμε καί ψάλτες τακτικούς, πῶς θα κάνω σαρανταλείτουργο;

– Βάλε μία γυναῖκα, τοῦ λέω, νά σοῦ λέη ἕνα Κύριε ἐλέησον, τό Ἀμήν καί τό Παράσχου Κύριε.

Ξεκίνησε ο ἱερέας αὐτός, ὄντως, Σαρανταλείτουργα πρίν ἀπό 4 χρόνια.

Την τρίτη χρονιά, περίοδο τῶν Χριστουγέννων, ἔρχεται συγκινημένος καί μοῦ λέει:

– Σέ εὐχαριστῶ, πού μέ ἔβαλες να κάνω Σαρανταλείτουργα, διότι ἔγινες ἡ ἀφορμή ἡ θεία Λειτουργία γιά μένα νά εἶναι ὄχι ἁπλῶς ἀκουστική (βρῆκε και ψάλτες), ὄχι μόνο νά διαβάζουμε εὐχές (νά εἶναι ἀνάγνωσμα), ἀλλά ἔγινε καί ὁρατή… τήν εἶδα μέ τά μάτια μου!

– Κύριε ἐλέησον, τοῦ λέω. Τί εἶδες;

Καί μοῦ λέει:

–Τό πρωΐ μνημόνευσα 2.000 ὀνόματα στην Πρόθεση καί ξεκίνησα τή θεία

Υπάρχει Ψυχή; Τι απαντά ένας Ιατροδικαστής!

Υπάρχει Ψυχή; Τι απαντά ένας Ιατροδικαστής!

η έξω και η έσω πραγματικότητα… (η βιολογική ζωή και η Ζωή της ψυχής)

Πολλοί δογματίζουν ότι εκ του μηδενός προήλθαμε και στο μηδέν θα καταλήξουμε, θεωρούντες την παρούσα (βιολογική) ζωή αρχή και τέλος. Σαν να γεννηθήκαμε για να πεθάνουμε. Το επόμενο αυτών των σκέψεων καθορίζει μια άλλη νοοτροπία …φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν. (Α’Κορ.ιε’32) την οποία Ο Κύριος χαρακτηρίζει σαν αφροσύνη… [19 καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου. 20 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται; 21 οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν. … (Λουκ.ιβ’)]. 

Παρόλα αυτά, οι τοιουτοτρόπως φιλοσοφούντες, δεν έχουν και άδικο σαν αφετηρία, αφού Σὺ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς παρήγαγες… αλλά το τέρμα του μηδενός δεν μας αναλογεί. Είμαστε ημιευθείες (κι όχι ευθείες χωρίς αρχή και τέλος) με αρχή μεν, αλλά χωρίς τέλος. Αιώνιοι… 

…‘’κρύβεται’’ καλά (για λόγους ελευθερίας επιλογών) Ο Αόρατος (Τριαδικός) Ένας που εκ του μηδενός  παρήγαγε το είναι μας (Εκ του μη όντος στο είναι… ), με αποτέλεσμα να μην γίνεται με βία, πιστευτός. 

Από τα

ΕΝΑ

ΕΙΝΑΙ

…πρέπει να εντοπίσουμε μέσα μας αυτά τα δύο Ι, που καλούμαστε με ελευθερία να ακολουθήσουμε. Το Ι της κεντρομόλου (και επιστροφής από το ‘’μηδέν’’ στο ΕΝΑ) ως δρόμο, Ιησού και αντίστοιχα το Ι της φυγοκέντρου (ι’ τάγμα δαιμόνων) που απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό και Φως και Ζωή, πρακτικά και θεωρητικά, οδηγώντας τον άνθρωπο στο μηδέν και απώλεια. [δύο αγιογραφικές αναφορές ως ''αστραπή'' (ϟ) Του Ενός που φαίνεται από ανατολών έως δυσμάς (Ματθ.κδ’ 27) και του άλλου (Λουκ.ι’18) …εθεώρουν τον σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα ...θέλοντας διαχρονικά να παρασέρνει τους ανθρώπους προς απώλεια]. Με εμάς, να ακολουθούμε στην αστραπιαία μας διέλευση επί γης, όποιαν αστραπή ''αγαπήσαμε'' υπηρετήσαμε, φωτιστήκαμε εξ αυτής... Ο άνθρωπος δεν υπάρχει (υπό

Υπαρξιακά προβλήματα και η λύση…

Υπαρξιακό πρόβλημα λέγεται κατά τον Όσιο Πορφύριο τον καυσοκαλυβίτη, η διάπυρη λαχτάρα της ψυχής, να συναντήσει το Aρχέτυπο* της δημιουργίας της. 

Απεκάλυψε σε μαθητή του, ότι την στιγμή της συλλήψεως κάθε ανθρώπου, επιστατεί ο Παράκλητος, το Πνεύμα της Αληθείας, και δημιουργεί εκ του μηδενός την καθαρότατη και αρτιότατη αθάνατη ψυχή. 

Η ψυχή δεν έχει κληρονομικότητα. Έχει τελειότητα. Τότε, ο νους, ο οφθαλμός της ψυχής, για δευτερόλεπτα ορά τον Χριστό ως Θεάνθρωπο «εν τω Ακτίστω Φωτί»! μάλιστα, σεβόμενος την ελευθερία ενός εκάστου, ερωτά εκείνη την στιγμή την νεόπλαστη ανθρώπινη ύπαρξη αν θέλει να ζήσει! 

Την εμπειρία αυτή την μεγαλειώδη και καθοριστική, την διακρατεί η καρδιακή μνήμη** του εμβρύου. Συνοδεύει κάθε άνθρωπο σε όλη την εξελισσόμενη επίγεια πορεία του. 

Δεν ενθυμείται αυτό το γεγονός η μη ανεπτυγμένη εγκεφαλική μνήμη, αλλά η παράλληλη και απείρως δυνατότερη, η επονομαζομένη καρδιακή. Αυτή την διακρατεί μνημονικά ανεξίτηλη και γευστικά απαιτητική. Επομένως, την αναζητά διακαώς σε όλη την μετέπειτα ενδοκοσμική διαδρομή της 

(μερικά ακόμη συλλεχθέντα σχόλια αδελφού, πάνω στο θέμα…) 

- Ο Αγιος Πορφύριος είχε πει, ότι την ώρα της σύλληψης του εμβρύου, στην ψυχή

έσχατα (προέσχατα) και χημικά...

Στα έσχατα θὰ σου βάζουν χημικά μέσα σου για να παραλύει ο νους, η βούληση και τὸ συναίσθημα.- -  Πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος.

Η ποταμοφόρητος Εκκλησία, ο όφις και η έρημος

υπέρ αναπαύσεως....

 

στον δρόμο προς το καθ'ωμοίωσιν....

H ψυχή σου εξομοιώνεται με όσα κάνεις, παίρνει τη μορφή και το σχήμα των πράξεών σου. 

Η εμφάνισή σου, το ντύσιμο, το βάδισμα και ο τρόπος που κάθεσαι, όπως και το φαγητό σου, το κρεβάτι, το σπίτι και τα έπιπλα του σπιτιού, όλα να είναι απλά. 

Και τα λόγια και το τραγούδι και η παρέα με το φίλο, κι αυτά να τείνουν στο μέτρο κι όχι στην υπερβολή. Μην κάνεις επίδειξη με περίτεχνα λόγια, ούτε με κορώνες στο τραγούδι, μην κάνεις διαλέξεις αλαζονικές και βαρυσήμαντες, μα απ’ όλα να αφαιρείς την υπερβολή. 

Να είσαι καλός με το φίλο, μαλακός με τον υφιστάμενο, ανεξίκακος με τους θρασείς, φιλάνθρωπος με τους περιφρονημένους. 

Να παρηγορείς όσους ταλαιπωρούνται, να επισκέπτεσαι όσους υποφέρουν, να συζητάς με γλυκύτητα, να απαντάς με χαμόγελο, να είσαι προσιτός σε όλους. 

Ούτε να πλέκεις εγκώμια του εαυτού σου, ούτε να παρακινείς τους άλλους να σου

η εξ ουρανού σοφία (και η Σοφία)

Δεν πέρασε πολύς χρόνος και καταλαβαίνει να ανοίγει το πορτ μπαγκάζ …έπειτα η πίσω πόρτα …Μπήκε μια νέα κοπέλα όλο χαμόγελο !

-Χριστός Ανέστη ! Χαίρετε !

Καλλιθέα πάμε! του είπε δυνατά και χαρούμενα και εκείνος φχαριστήθηκε πολύ …

Τέτοιους πελάτες ήθελε πάντα ..Ζωντανούς , σπιρτόζους …

-Καλησπέρα όμορφή μου κοπελιά ! Αληθώς Ανέστη βρε !

Βέβαια! Κι η μάνα μου το λέει ως της Αναλήψεως και εγώ την πειράζω …

-Να μην την πειράζετε κύριε ! Να της απαντάτε τόσο όμορφα όσο και σε μένα είπε εκείνη και χαμογέλασε πάλι …

-Φωτίστηκε το ταξί βρε κορίτσι μου ! Τι άγγελος είσαι εσύ !

και να με συγχωρείς μην νομίσεις τίποτα άλλο μα να …μου έφτιαξες την διάθεση με το που μπήκες , γιατί πριν λίγο είχαμε κλάματα εδώ μέσα …

Θα μου πεις εκείνος έφευγε , εσύ έρχεσαι …πώς να μην είσαι χαρούμενη …αν και έτσι όπως σε νιώθω εσύ πάντα με το χαμόγελο θα είσαι !

Ερωτήματα του Αγίου Αντωνίου προς τον άγγελο για την πορεία της ψυχής μετά το θάνατο

Ούτος ο Μακάριος και Πανθαύμαστος Αββάς και Πατήρ ημών Αντώνιος ο μέγας, εις καιρόν όπου ευρίσκετο εις την έρημον και ασκήτευεν, εφάνη προς αυτόν Άγγελος Κυρίου εις σχήμα Καλογήρου, και ως τον είδεν ο όσιος, έκαμε προς αυτόν μετάνοιαν.

Ο δε άγγελος είπε πρός αυτόν Ευλόγησον πάτερ άγιε.

Ο δε Άγιος νομίζοντας ότι είναι καλόγηρος από τους εκείσε ερημήτας, λέγει προς αυτόν ο Θεός συγχωρήσοι σε τέκνον μου και πλησιάσας προς τον Άγγελον είπεν εις αυτόν ας περιπατήσωμεν μαζύ ολίγον δρόμον και περιπατώντας είπεν ο Όσιος• θαυμάζω, αδελφέ εις την θεωρίαν σου και εις την νεότητα και εις την ευμορφίαν όπου έχεις και εκπλήττομαι, διότι τοσούτον κάλλος δεν είδον εις άλλον άνθρωπον και διά τούτο στοχάζομαι πως δεν είσαι άνθρωπος.

Λοιπόν ορκίζω σε εις τον Θεόν του ουρανού και της γης να μου είπης την αλήθειαν• ο δε Άγγελος ποιήσας μετάνοιαν, λέγει προς τον άγιον.

Πάτερ άγιε, με βλέπεις, εγώ άνθρωπος δέν είμαι, αλλά, Άγγελος του Θεού, και ήλθα να σε διδάξω μυστήρια του Θεού εκείνα οπού δεν ηξεύρεις, και τα οποία

παραινέσεις μεγάλου Βασιλείου

H ψυχή σου εξομοιώνεται με όσα κάνεις, παίρνει τη μορφή και το σχήμα των πράξεών σου. Η εμφάνισή σου, το ντύσιμο, το βάδισμα και ο τρόπος που κάθεσαι, όπως και το φαγητό σου, το κρεβάτι, το σπίτι και τα έπιπλα του σπιτιού, όλα να είναι απλά. Και τα λόγια και το τραγούδι και η παρέα με το φίλο, κι αυτά να τείνουν στο μέτρο κι όχι στην υπερβολή.

Μην κάνεις επίδειξη με περίτεχνα λόγια, ούτε με κορώνες στο τραγούδι. Μην κάνεις διαλέξεις αλαζονικές και βαρυσήμαντες, μα απ’ όλα να αφαιρείς την υπερβολή.

Να είσαι καλός με το φίλο, μαλακός με τον υφιστάμενο, ανεξίκακος με τους θρασείς, φιλάνθρωπος με τους περιφρονημένους.

Να παρηγορείς όσους ταλαιπωρούνται, να επισκέπτεσαι όσους υποφέρουν, να συζητάς με γλυκύτητα, να απαντάς με χαμόγελο, να είσαι προσιτός σε όλους. Ούτε να πλέκεις εγκώμια του εαυτού σου, ούτε να παρακινείς τους άλλους να σου πλέκουν, και να μη συμφωνείς με λόγο υπερήφανο, καλύπτοντας όσο μπορείς τα προτερήματά σου.

Όσο για τα λάθη σου, πρώτος εσύ να κατηγορείς τον εαυτό σου, και να μην

παραλαβή της ψυχής του αγ.Νεκταρίου από τον αρχ.Μιχαήλ (και δυο σχόλια)

Πριν ικανούς χρόνους ένας Ιερομόναχος από την Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη με την παρακάτω μαρτυρία του μας μετέφερε στις τελευταίες ώρες της επίγειας ζωής του ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ. 

Όπως μας είπε, εξομολογούσε την θυγατέρα (ηλικιωμένη κυρία) της νοσοκόμας που έκανε νυχτερινή βάρδια στο θάλαμο όπου νοσηλευόταν ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ. 

Αυτά τα συγκινητικά της μετέφερε η μητέρα της από εκείνες τις στιγμές που κανείς μέσα στον νοσοκομείο του ΑΡΕΤΑΙΕΙΟΥ δεν γνώριζε πόσο υψηλό επισκέπτη είχαν. Η ταπεινότητα και η απλότητα του ΑΓΙΟΥ δεν έδινε σημεία μιας αρχιερατικής παρουσίας. 

Στον θάλαμο επικρατούσε ησυχία , είχε ήδη τελειώσει το απογευματινό επισκεπτήριο και οι νοσοκόμες εκτελούσαν τις τελευταίες οδηγίες για κάθε ασθενή που έλαβαν από τους γιατρούς. Έτσι βρέθηκα στο δωμάτιο του ΑΓΙΟΥ φυσικά αγνοώντας ποιος ήταν.  Η γερόντισσα που τον διακονούσε είχε γείρει το κεφαλάκι της αποκαμωμένη.

Την ώρα που έβλεπα προς το παράθυρο του  βορειοανατολικού δωματίου (όπου νοσηλευόταν ο ΑΓΙΟΣ)  αν είναι καλά κλειστό, βλέπω έξω από το παράθυρο  μια γιγαντόσωμη ανθρώπινη φιγούρα με φτερούγες να το ανοίγει και να μπαίνει στο χώρο. 

Με το σπαθί που έφερε, ακούμπησε το μέτωπο του ΑΓΙΟΥ και στο σημείο αυτό δημιουργήθηκε ένα δυνατό ΦΩΣ υπέρλαμπρο. Ήταν η στιγμή που παρελήφθει  η ψυχή του ΑΓΙΟΥ για να βρίσκεται σήμερα κοντά μας και να μεσιτεύει για όλους μας. 

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας 

προσέγγιση της ένωσης από την οπτική των ανατολικών πολυθεϊστικών πεποιθήσεων

Έχουμε πολλά ενδύματα αλλά ένα είναι το σώμα που τα φορά. Έχουμε πάλι ένα σώμα, αλλά ανάλογα από την πληθώρα των φώτων που μας φωτίζουν, προβάλλονται και οι ίδιες σε αριθμό, σκιές.  

Το βλέπουμε αυτό σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα που διεξάγεται την νύχτα. Έτσι, ενώ ο κάθε ‘’μοναδικός’’ παίχτης φωτίζεται από τέσσερις τεράστιους προβολείς που είναι στημένοι στα άκρα του γηπέδου, μετράμε 4 σκιές (σταυροειδώς) να τον ακολουθούν.   

Στα αυτονόητα φυσικά, βλέπουμε τον παίχτη κι όχι τις σκιές… αλλά στα πνευματικά, θέλει λίγη πειθώ να σταματήσει κάποιος να ‘’μετρά’’ και ‘’ερευνά’’ τις προβαλλόμενες πολλές σκιές, συνεπεία των πολλών φωτιζόντων τον, ‘’φώτων’’…. κι αυτό, αν θέλει να προχωρήσει προς το Φως (ακόμη και φώτα), γιατί βλέποντας σκιές που τυπώνονται χαμαί (κι είναι γνωστός ο όρος της χαμαιτυπίας των πορνών) πρώτον στρέφουμε τα νώτα μας προς το Φως και δεύτερον κολλάμε εις εν σώμα, επιτυγχάνουμε την ένωση…. αλλά όχι με Τον Κύριο πνευματικά και επουράνια, αλλά με την πόρνη σωματικά - γήινα. [16 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν· 17 ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι.  … (Α’Κορ.ς’)]   

Είναι η δηλητηριώδης παμπόνηρη εξωστρέφεια και ‘’άνεση’’ χρόνου περί

η της των πάντων ένωσις (ελληνορθοδόξως)

 ελληνορθοδόξως

Η προς την ‘’ένωση’’ κίνηση, όταν βγουν οι απόλυτες τιμές και λάβουν το πρόσημο που τους αναλογεί, σαν + και -, αναλογεί σε μία πορεία προς τα άνω και Λόγο [όπως σχηματικά ‘’δείχνει’’ το Λ του ΚΑ(Λ)ΟΥ και Αγαθού] σε σχέση με την άλλη προς το Κ του ΚΑ(Κ)ΟΥ, αδιέξοδο (|<) και συγχρόνως τέρμα της δημιουργίας, σαν προβολικό επίπεδο, όπου αποτυπώνονται τα είδωλα.    

Μακάρι να ίσχυε καθ’ολοκληρίαν το … ου χρείαν έχουσι απελθείν, (Ματθ.ιδ’16) και να μέναμε στην Τροφή που δίνει Ο Κύριος στον Οίκο Του, στην αυλή Του. 

Αλλά! οι περισσότεροί μας, παίρνουμε το αναλογούν μέρος της ουσίας (Λουκ.ιε’12) και το κατασπαταλάμε, εσθίοντες την τροφή των χοίρων. Η δύναμη της επιστροφής (σαν ειλικρινούς μετάνοια) είναι η βαθεία ενθύμηση του ευσπλάγχνου Πατέρα. Καλούμαστε να βαδίσουμε έναν δρόμο που ξεκινά από άλλες ‘’αυλές’’ (κύκλωθεν) έστω και χώρα μακράν, για να επιπέσει επί τον τράχηλον  να μας εξάγει την παλαιάν στολή και μας ενδύσει με την νέα, και μας φορέσει το δαχτυλίδι της υιοθεσίας. 

Πίπτοντας στον τράχηλό μας, ‘’κόπτει’’ το οφιοειδές μαστίγιο, (σπονδυλική στήλη) το απαραίτητο για να ευστοχήσει το σπερματοζωάριο στο ωάριο, η ψυχή μέσα στο σώμα, και να ακινητήσουμε πλέον ως πρώτο ζυγωτό στην μήτρα προς πολλαπλασιασμό αρετών και αναγέννηση, μέσω της παρεχόμενης Τροφής, τον

η της των πάντων ένωσις (με ελληνική βοήθεια)

 με ελληνική βοήθεια προσέγγιση και άποψη   

 

Οι ακτίνες του ηλίου φτάνουν και τους εν σκότει διαβιούντες, έμμεσα, μέσω σελήνης. Σοφά ελληνικά, δόθηκε λεξαριθμικά η έννοια Ο ΘΕΟΣ που εξάγει 354, όσο δλδ ένας σεληνιακός κύκλος. Το ‘’φως’’ όμως αυτού του ετερόφωτου ουρανίου σώματος είναι πολωμένο, πολώνοντας μεταξύ τους ανθρώπους που φωτίζονται από αυτό, στρατοπεδεύοντας ο καθένας στην γνώμη του μαζί με ομοϊδεάτες και πολεμώντας τους αντιπάλους της πίστεώς του. Με την θρησκεία νάναι νευροβιολογική ασθένεια, η ορθοδοξία δια της οποίας γνωρίζεται και μετέχεται ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ, είναι η θεραπεία.    

Η των πάντων ένωση, περνά από την προσπάθεια αυτής της σύνθεσης των πολωμένων ανθρώπων σε πολλά στρατόπεδα, που πολεμούν μεταξύ τους, εις εν ειρηνικό. Για να γίνει αυτό προϋποθέτει την εντός ημών ένωση από διασπασμένοι που είμαστε. Κι αν δεν προηγηθεί η εν ημίν ένωση εις εν, πως θα καταφέρουμε την έξω ενότητα;   

Πέφτει ο ενιαίος (χωμάτινος, ως μια σημασία του ΑΔΑΜ) άνθρωπος και σπάει σε 12 (ή χίλια κομμάτια) αλλού κεφάλι (δίας) αλλού μυαλά (αθηνά) αλλού περιγάστρια (διόνυσος) αλλού πόδια (ερμής)…. πέφτει το πήλινο δοχείο που εμπεριέχει ύδωρ (ξεδιψαστικό για τον ίδιο και τους άλλους) όπως παραδοσιακά το ρίχνουν από τα μπαλκόνια στην Κέρκυρα το Μ.Σάββατο (προ αναστάσεως). 

Αυτό το έθιμο, συμβαίνει στην Κέρκυρα υπό του πόδας του (όρους) Παντοκράτορος (όχι τυχαία αναγωγικά και η δική μας πτώση του πήλινου δοχείου

της των πάντων ενώσεως… εισαγωγή και ορθόδοξη έποψις

Η ένωση, όπως όλες οι έννοιες με τις οποίες ενασχολείται ο νους μας και παρασύρει και τον χου, είναι σε απόλυτη τιμή. Πίσω από αυτήν, κρύβονται δύο πρόσημα, ένα (+) και ένα (-), οπότε και οι τάσεις που έλκουν τους ανθρώπους, προς τον στόχο τους και οι οποίες πρέπει να διακριθούν πίσω από τα φαινόμενα.   

Αυτή η ‘’ένωση’’ είναι τελειολογική και θα συμβεί, έτσι κι αλλιώς. Κάποιοι πρωτεργάτες και από τα δύο πρόσημα, ‘’τρέχουν’’, αφού επιτύχουν αυτήν την ένωση, οι μεν να την επιβάλλουν δυναστικώς κι οι δε να την προτείνουν ελευθέρως, ως παραδείγματα προς μίμηση. Οι δεύτεροι είναι οι άγιοι, τέκνα Φωτός, ενώ οι πρώτοι, είναι οι σκιώδεις ‘’ενωτικοί’’ σε διάφορα επίπεδα. Παγκόσμια, πολιτικά εθνομηδενιστικά, ιατρικά υπό Π.Ο.Υ. αφού την καθέδρα της υγείας θα την καταλάβει ο αντίχριστος, οικονομικά ως great reset και restart (με μεταμόρφωσή τους, ευστοχότερα παραμόρφωση σε απρόσωπους υπάκουους στο σύστημα ‘’εργάτες’’), οικουμενιστικά στα θρησκευτικά κλπ…. 

Όλα, εντασσόμενα προς δύο κατευθύνσεις, μία προς τα άνω ένωση, δια Χριστού (Ι) εν Χριστώ, και μία ‘’ένωση’’ δια του αντίποδα (Ι) στον αντίποδα. 

Στο οι παραδόσεις του κόσμου και η Ορθοδοξία άρθρο που προηγήθηκε, διευκρινίστηκαν (νομίζω) αυτές οι δύο καταστάσεις, με τον άνθρωπο να