σχόλια πάνω σε αφαιρεθέν κείμενο περί ελλήνων από την Αγία Γραφή.

Κυκλοφορά ότι σε μία βιβλιοθήκη του Βατικανού, χειρόγραφο του ΕΥΣΕΒΙΟΥ του ΠΑΜΦΙΛΟΥ, επισκόπου Καισαρείας, 265 μ.Χ., περιέχει την συνέχεια της ως άνω φράσεως (Ιωαν.ιβ’23)….  ως εξής: “Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του Ανθρώπου. 

Ελλάς γαρ μόνη ανθρωπογονεί, φυτόν ουράνιον και Βλάστημα θείον ηκριβωμένον, λογισμόν αποτίκτουσα οικειούμενον επιστήμην.”

Διότι μόνη η Ελλάς γεννά ανθρώπους φυτόν εκ του ουρανού και του Θεού Βλάστημα εξακριβωμένον απογεννώσα λογικήν σκέψιν, ιδιοποιουμένη την επιστήμην.

Αναφέρει ο αγ.Ιουστίνος πόποβιτς: …Σέρβος εγεννήθηκα, Έλληνας θε να πεθάνω. Και άλλοι άγιοι που θέλουν τους ορθοδόξους να καταφέρνουν την τελειότητα, αφού πρώτα γίνουν ‘’έλληνες’’ (όχι σαν έννοια ειδωλολατρείας, αλλά της κατάκτησης της κιβωτού που εμπεριέχει και ερμηνεύει εν ακριβεία τον Θησαυρό, θησαυρός κι αυτή (η κιβωτός). Άνθρωπος όμως, μη αναγεννημένος εν πνεύματι Αγίω, εύκολα θα το παρεξηγούσε και θα καυχόταν σε λάθος άξονα. Αντί σταυροκεντρικού* και τελείου άξονα αναφοράς, του μόνου με προοπτική

(κείμενο του Αγίου Νεκταρίου για τον κοσμοϊστορικό ρόλο των Ελλήνων) μονοτονικό

(κείμενο του Αγίου Νεκταρίου για τον κοσμοϊστορικό ρόλο των Ελλήνων, ιδίως εν σχέσει με την διάδοσιν του Ευαγγελίου)

(σε μονοτονικό για ευανάγνωστο)

Ελληνική φιλοσοφία. Δυό λέξεις· αλλά λέξεις μεσταί μεγάλων και υψηλών εννοιών· εν αυταίς εγκολπούται η τελεία περί ανθρώπου έννοια· εν αυταίς συνάπτονται τα πέρατα της φιλοσοφικής ενεργείας· εν αυταίς περιλαμβάνεται το σύνολον των επιστημονικών αρχών· εν αυταίς εκφράζεται το πνεύμα της αναπτυχθείσης ανθρωπότητος· εν αυταίς χαρακτηρίζεται η τελεία του ανθρώπου εικών· εν αυταίς ομολογείται το μέγεθος του ανθρωπίνου νου· το ύψoς της ανθρωπίνης διανοίας, το βάθος των εννοιών, η ισχύς και το κάλλος του λόγου, η λεπτότης των διανοημάτων, η ευκρίνεια και η σαφήνεια αυτών, η δύναμις, η χάρις αυτών, και τέλος η θειότης του ανθρώπου. Η ελληνική φιλοσοφία είναι η θεμελιώδης αρχή της αληθούς αναπτύξεως και μορφώσεως, είναι ο παιδαγωγός του ανθρώπου, ο ποδηγέτης προς την ευσέβειαν. Αύτη εγένετο διδάσκαλος της αληθείας, διδάσκουσα τον άνθρωπον τις εστι, τις η εν τω κόσμω αποστολή αυτού, και τι δέον εργάζεσθαι, διδάσκουσα αυτόν την ύπαρξιν του Θεού, την σχέσιν αυτού προς το θείον, και την σχέσιν του Θεού προς τον άνθρωπον· διδάσκουσα τα θεία ιδιώματα και την συγγένειαν του ανθρώπου προς το θείον. Η Ελληνική φιλοσοφία εδίδαξεν την πρόνοιαν του Θεού προς την ανθρωπότητα και εγένετο δια των υγιών αυτής θεωριών παιδαγωγός της ανθρωπότητος εις Χριστόν.

Περί Ελλήνων

Δύο διαστάσεις έχει η προσέγγιση. Η μία χωρική, όπου κάθε ένας που βρίσκεται ή γεννιέται στην Ελλάδα, είναι Έλληνας και η άλλη πνευματική (χρονική και ελικοειδής, κατά το μέτρο προόδου της πνευματικής ηλικίας).

Οι βλέποντάς τα μονοδιάστατα, χοϊκά και μόνο, σημερινοί άνθρωποι, επιμένουν να ‘’ελληνοποιούν’’ αδιάκριτα μάλιστα με ιθαγένεια που δεν αφαιρείται σε σχέση με την υπό αυστηρές προϋποθέσεις απόδοση υπηκοότητος.

Εισερχόμενη ως οπτική και η πνευματική διάσταση, ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει τα πράματα διασκοπικά με αποτέλεσμα την αντίληψη του βάθους, όπως συμβαίνει και με την φυσική μας όραση. Τα βλέπει αρμονικά πλέον, αλλά ‘’μικραίνει’’ , κονταίνει, ταπεινώνεται αλλά με κέρδος την έξοδο εκ του παραλόγου στο λογικό και Υπέρλογο. Την έξοδο εκ του σπηλαίου των αποτελεσμάτων και φαινομένων, στις (λογικές) αιτίες και στο (υπέρλογο) πρωταίτιο, Τον Λόγο.