ΙΜΙΑ ... η ''άλλη'' όψις...

(εισαγωγή…)

Για την μεταμόρφωσή μας, απαραίτητη είναι η χάρις Του Κυρίου. Στην Μεταμόρφωση Του Κυρίου στο όρος Θαβώρ, Ο Υιός και Λόγος του Θεού Ιησούς Χριστός, δορυφορείται από δύο παραστάτες που, κατά τον άγιο Μάξιμο Ομολογητή, είναι ισότιμοι και ισάξιοι διδάσκαλοι. Τον προφήτη Ηλία, ως τη γνώση των πνευματικών λόγων της φύσης και τον προφήτη Μωυσή, ως τη πνευματική γνώση των Γραφών.

Ο υπερφυσικός Θεός, ο Υιός του Θεού, έλαβε δούλου μορφή, έλαβε οικείον φυσικό σχήμα, πληρώντας και μη καταργώντας το Νόμο. Ο ασύλληπτος, συλλαμβάνεται. Ο ανεπαίσθητος νοερώς, ψηλαφείται αισθητώς και μετέχουν όλα τα αισθητήρια, που δια των μυστικών και μυστηριακών βιωμάτων ανεβαίνουν στην θεία δόξα.

Είναι τόλμη, κάθετι που δεν εξηγείται από τα φυσικά φαινόμενα, αλλά και όλα τα γενόμενα/συμβάντα, να θεωρούνται άτακτα και έξω από την εποπτεία Του (παντεπόπτου) Κυρίου. Μέσα στην εμπιστοσύνη που συνήθως συνοδεύεται από άγνοια, λόγω των ορίων που ετέθησαν, δεν είναι διόλου άστοχο να πιστεύουμε πως κάθετι (αντικειμενικά) καλό είναι ευλογία από τον καλό Θεό και κάθετι κακό (πάλι υπό την αντικειμενική του οπτική) επιτρέπεται από τον Θεό, για τους δικούς Του λόγους.

Αν ούτε τρίχα δεν πέφτει, αν δεν το επιτρέψει Ο Κύριος, αν Ο Τριαδικός Θεός Δημιουργός, έφερε/φέρνει (διαχρονικά) την τάξη από το χάος, σε μας εναπόκειται να ιχνηλατίσουμε τα ‘’σημεία’’ ως σκιά, για να αναπτυχθεί

μια ''άλλη'' οπτική για τα ΙΜΙΑ (απλό όνομα βραχονησίδας; απλά γράμματα; ή με βαθύτερο νόημα θεόσδοτο εκ των αγίων Ιεραρχών; )

Γνωρίζουμε, πως οι προστάτες των ελληνικών γραμμάτων, οι Άγιοι τρεις Ιεράρχες εορτάζουν στις 30 Ιαν. ενώ στις 31 Ιαν εορτάζουν οι Άγιοι Κύρος και Ιωάννης Ανάργυροι. Επίσης γνωρίζουμε πως ο Ιανός, που έδωσε το όνομά του στον Ιανουάριο, είναι ένας διπρόσωπος ρωμαίος θεός, από τη μία αυστηρός και από την άλλη ευσπλαγχνικός.

Τα γράμματα της ευλογημένης ελληνικής γλώσσας, δεν είναι απλά σημάδια, αλλά με βαθύτερο νόημα το καθένα*

Το Ι, είναι μια ακτίνα. Το Μ είναι η μετάνοια, Ι και πάλι ακτίνα και Α, φυσικά η Αρχή, η Αγάπη, η Αλήθεια. Έτσι, συντιθέμενα τα δεδομένα, υπό την επίβλεψη του Λόγου, και με βοήθεια την ελληνορθόδοξη παιδεία που ευλογούν οι άγιοι τρεις Ιεράρχες κι είναι προστάτες, δίνουν ένα απλό πνευματικό νόημα ''αφυπνιστικό'', προσθετικό σε αυτό το τελευταίο φιλοϋλικό χαύνωμα, που κατά ομολογία πάντων, κυριαρχεί.

Μερικοί (και καλά κάνουν βέβαια) ''θεολογούν'' γενικώς και αορίστως με την προτροπή ΜΕΤΑΝΟΙΑ... όταν όμως μετάνοια σηματοδοτεί την μεταστροφή του νου, προς τον Τριαδικό Θεό, κάθε αφορμή, είναι ευλογημένη. Κι αυτό επιτυγχάνεται, όχι μόνο από λόγους εκπορευομένους από στόματος ανθρώπων, αλλά ιδίως από λόγων και ρημάτων, εκπορευομένων από Τον Λόγο. Αυτοί οι ''ζωντανοί λόγοι'' μεταφράζονται σε καταστάσεις και συμβάντα στην ζωή του καθενός ή επί συνόλου έθνους, αν πρόκειται για καλό ερέθισμα προς συλλογική σωτηρία. 

Επέτρεψε ο καλός Θεός το γεγονός (των Ιμίων) επιτρέποντας μια ακτίνα (Ι), εωσφόρου παιδευτικού στην πατρίδα μας, ταραχοποιού (Ι=δέκα, δέκατο Τάγμα δαιμόνων – ως φυγόκεντρο, και Ι σχηματικά αυτό που κατεβαίνει), ώστε να