Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

Η Κοίμησις της Θεοτόκου κατά άγιον Μάξιμον Ομολογητήν

Tώρα μὲ τὴν Χάριν της θὰ ὁμιλήσωμε περὶ τῆς ἐξόδου καὶ τῆς Μεταστάσεως αὐτῆς ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμον εἰς τὴν αἰώνιον Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ της. Εἶναι ὄντως φαιδρὰ καὶ χαρμόσυνος γιὰ τὴν ἀκοὴν τῶν φιλοθέων ἡ τοιαύτη διήγησις.

Ὅταν, λοιπόν, ὁ Χριστός, ὁ Θεός μας, εὐδόκησε νὰ μεταθέση τὴν παναγίαν καὶ πανάμωμον μητέρα του ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν εἰς τὴν Βασιλείαν του, προκειμένου νὰ λάβη τὸν ἄφθαρτον στέφανον τῶν ὑπερφυῶν ἀγώνων καὶ ἀρετῶν της, νὰ τὴν τοποθετήση θεομητροπρεπῶς «ἐκ δεξιῶν του, περιβεβλημένην μὲ πορφύραν καὶ πεποικιλμένην ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ» (Ψαλμ. μδ΄, 12) καὶ νὰ τὴν ἀνακηρύξη Βασίλισσαν πάντων τῶν κτισμάτων, ὁδηγῶν αὐτὴν εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος καὶ ἐγκαθιστῶν εἰς τὰ ἐπουράνια Ἅγια τῶν Ἁγίων, τῆς ἐγνωστοποίησε ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἔνδοξον αὐτῆς μετάστασιν.

Ἀπέστειλε πάλιν εἰς αὐτὴν τὸν ἀρχάγγελον Γαβριὴλ γιὰ νὰ τῆς ἀναγγείλη τὴν ἔνδοξον ἐκδημίαν της, καθὼς ἄλλοτε τὴν θαυμαστὴν αὐτῆς σύλληψιν.
Τὴν ἐπεσκέφθη λοιπὸν ὁ ἀρχάγγελος καὶ τῆς ἐπέδωσε ἕνα κλάδον φοίνικος, σύμβολον τῆς νίκης, τὸ ὁποῖον εἶχε ἄλλοτε χρησιμοποιήσει ὁ λαὸς ὑποδεχόμενος εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ τὸν Υἱόν της, τὸν νικητὴν τοῦ θανάτου καὶ ἐξολοθρευτὴν τοῦ Ἅδου.

Ὁμοίως καὶ τώρα ὁ Γαβριὴλ δίδει αὐτὸν τὸν κλάδον εἰς τὴν Παρθένον, ὡς

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2019

Τα χαρακτηριστικά της Παναγίας Θεοτόκου από τον άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη

Η Κυρία Θεοτόκος κατά τον έξω χαρακτήρα και ήθος του σώματος 
ήτο σεμνή και σεβάσμια κατά πάντα,
ολίγα και απαραίτητα λαλούσα, 
ήτο ογλήγορος εις το υπακούειν και ευπροσήγορος,
ετίμα όλους και επροσκύνει,
είχε το μέγεθος του σώματος μέσον και σύμμετρον,
δεν επαρουσιάζετο εις κάθε άνθρωπον,
ήτο μακράν από τόν γέλωτα
και έξω από κάθε ταραχήν και θυμόν.
Το χρώμα του θεοδόχου Της σώματος
ήτο όμοιο με το χρώμα του σιταριού.
Είχε ξανθάς τάς τρίχας της κεφαλής,
είχεν οφθαλμούς πολλά ωραίους,
χρωματισμένους με θείαν σεμνότητα,
ωραισμένους με κόρας οξείς
και όμοιας με τήν ελαίαν
και καλλυνομένας με βλεφαρίδας φαιδροπρεπείς.
Είχε τα οφρύδια μαύρα, κυκλικώς σχηματισμένα.
Είχε τήν μύτην ομαλήν και ευθείαν. 

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

κοσμικό φρόνημα και θείο....


Το κοσμικό φρόνημα και θέλημα της σαρκός, αντιστρατεύεται του πνεύματος…

6 τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνατος, τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωὴ καὶ εἰρήνη· διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς Θεόν·  (Ρωμ.η’)

Νοούμενη μια αδηφάγος χοάνη (6) που σαρκοποιεί το πνεύμα, κάνοντάς το ολοέν και πιο βαρύ και παχυλό και αδιαφανές και κολάσιμο ομού (σάρκα και πνεύμα των οποίων είμαστε διαχειριστές) σε σχέση με την πνευματικοποίηση της σάρκας με προσευχή και νηστεία μαζί με τα μυστηριακά εφόδια, που θα το κάνουν διαφανές αυτό και τον κόσμο και σαν άλλη χοάνη (9), αντίρροπη με την πρώτη, μας ανέλκει προς σωτηρίαν. 

...κι όπως εκφράστηκε το στώμεν καλώς από τον

Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2019

προσευχή νηστεία και δαιμόνια...

Ένας δαιμονισμένος, παιδεύοταν πολλά χρόνια από το δαιμόνιο. Οι Πατέρες ενός κοινοβίου, τον είχαν πάει σε πολλούς γέροντες για να τον θεραπεύσουν, αλλά κανείς δεν κατόρθωσε να βγάλει το δαιμόνιο. Τελικά τον πήγαν και σε έναν διακριτικό γέροντα, που ήταν μεγάλος νηστευτής. Ο γέροντας τους είπε:

- Αδερφοί και Πατέρες, δεν έχω το χάρισμα να εκβάλλω δαιμόνιο. Έχω όμως την αγάπη και παρακαλώ το δαιμόνιο, να φύγει από αυτόν τον άνθρωπο και να έρθει σε μένα, για να ξεκουραστεί λίγο και αυτός ο αδερφός!
Πράγματι, βγαίνει το δαιμόνιο και μπαίνει σε αυτόν τον γέροντα, ενώ ο δαιμονισμένος έγινε καλά.
Ο γέροντας για πολλά χρόνια ήταν δαιμονισμένος, αλλά μια μέρα βγαίνει ο διάβολος, σαν ένας μαύρος γάτος, από τον γέροντα. Ο γέροντας βλέποντας να βγαίνει το δαιμόνιο, του λέει:
- Πού πάς; Εγώ δεν σε διώχνω!

Τρίτη, 6 Αυγούστου 2019

ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ, ἔλαβε χώρα τὴν ὥρα ποὺ ὁ Κύριος π ρ ο σ ε υ χ ό τ α ν....


Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος σημειώνει τὴν αἰτία γιὰ τὴν ὁποία ἀπεκάλυψε ἀμυδρὰ τὴν δόξα τῆς Θεότητος: Τοὺς ἔδειξε, λέγει, τὴν ἀθέατη δόξα τῆς Θεότητος ὄχι ὅση ἦταν στὴν πραγματικότητα, ἀλλὰ ὅση μποροῦσαν νὰ ἰδοῦν οἱ Μαθητές. Δὲν τὴν ἀπεκάλυψε σὲ ὅλο τὸ μεγαλεῖο της, ὥστε νὰ μὴν ἀποθάνουν βλέποντάς την...

Καὶ οἱ τρεῖς Εὐαγγελιστὲς ποὺ ἀναφέρουν τὸ γεγονὸς τῆς Μεταμορφώσεως γράφουν ὅτι τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἔλαμψε ὅπως ὁ ἥλιος.

Αὐτὸ τὸ γράφουν, ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὄχι γιὰ νὰ θεωρήσουμε ὡς αἰσθητὸ τὸ Φῶς ποὺ ἀκτινοβολοῦσε ὁ Χριστός, ἀλλὰ γιὰ νὰ καταλάβουμε ὅτι αὐτὸ ποὺ εἶναι ὁ φυσικὸς ἥλιος γιὰ ὅσους ζοῦνε αἰσθητὰ καὶ βλέπουν μὲ τὰ αἰσθητὰ μάτια, αὐτὸ εἶναι ὁ Χριστὸς γιὰ ὅσους ζοῦνε πνευματικὰ καὶ βλέπουν διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Παρατηρεῖ ἀκόμη ὁ μέγας αὐτὸς Θεολόγος τοῦ Θαβωρίου Φωτὸς ὅτι ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ, ἔλαβε χώρα τὴν ὥρα ποὺ ὁ Κύριος π ρ ο σ ε υ χ ό τ α ν....

Αὐτὸ ἔγινε γιὰ νὰ καταλάβουμε ὅτι πρόξενος τῆς μακαρίας ἐκείνης θ έ α ς εἶναι ἡ

Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2019

Η Μεταμόρφωση- π. Αλέξ. Σμέμαν

Ὁ Ἰησοῦς, σύμφωνα μὲ τὴν ἀφήγηση τοῦ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγελίου, «μεθ᾿ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ ᾿Ιησοῦς τὸν Πέτρον καὶ ᾿Ιάκωβον καὶ ᾿Ιωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ᾿ ἰδίαν· 2 καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς. 3 καὶ ἰδοὺ ὤφθησαν αὐτοῖς Μωσῆς καὶ ᾿Ηλίας μετ᾿ αὐτοῦ συλλαλοῦντες. 4 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπε τῷ ᾿Ιησοῦ· Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι· εἰ θέλεις, ποιήσωμεν ὧδε τρεῖς σκηνάς, σοὶ μίαν καὶ Μωσεῖ μίαν καὶ μίαν ᾿Ηλίᾳ. 5 ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς, καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε· 6 καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα. 7 καὶ προσελθὼν ὁ ᾿Ιησοῦς ἥψατο αὐτῶν καὶ εἶπεν· ἐγέρθητε καὶ μὴ φοβεῖσθε. 8 ἐπάραντες δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν οὐδένα εἶδον εἰ μὴ τὸν ᾿Ιησοῦν μόνον. 9 καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα ἕως οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ» (Ματθ. 17, 1-9).
Τί σημαίνει αὔτη ἡ εὐαγγελικὴ ἱστορία; Τί θέση ἔχει αὐτὴ ἡ αἰνιγματικὴ ἀποκάλυψη τῆς δόξας στὴν ἐπίγεια ζωὴ καὶ στὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ;

Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2019

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (αγ.Λουκά αρχιεπισκόπου)

Τον καθένα από μας τον βασανίζει το ερώτημα: τι θα γίνει με μας και τι μας περιμένει μετά το θάνατο; Μία σαφή απάντηση σ' αυτό το ερώτημα μόνοι μας δεν μπορούμε να την βρούμε. Αλλά η Αγία Γραφή και πρώτα απ' όλα ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αποκαλύπτουν αυτό το μυστικό. Μας το αποκαλύπτουν επίσης το απολυτίκιο και το κοντάκιο της μεγάλης αυτής γιορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και οι εκκλησιαστικοί ύμνοι που ψάλλονται σ' αυτή τη γιορτή.
Θέλω όλοι σας να καταλάβετε, γιατί ο θάνατος της Υπεραγίας Θεοτόκου και Παρθένου Μαρίας λέγεται Κοίμησή της. Ο μέγας απόστολος Ιωάννης ο Θεολόγος στο 20ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως μιλάει για τον πρώτο και το δεύτερο θάνατο. Ο πρώτος μόνο θάνατος, ο οποίος είναι αναπόφευκτος για όλους τους ανθρώπους, περιμένει και τους αγίους και τους δικαίους. Αλλά ο δεύτερος, ο φοβερός και αιώνιος θάνατος, περιμένει τους μεγάλους και αμετανόητους αμαρτωλούς, οι οποίοι αρνήθηκαν την αγάπη και την δικαιοσύνη του Θεού και είναι καταδικασμένοι να βρίσκονται αιωνίως σε κοινωνία με το διάβολο και τους αγγέλους του.
Στο Ευαγγέλιο του ίδιου μεγάλου αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου του

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2019

Η Αγία Ολυμπιάδα η διακόνισσα (+25 Ιουλίου) και η απενοχοποίηση των καταθλιπτικών.

Του π. Ανανία Κουστένη
Κατάθλιψη είναι η αξόδευτη αγάπη.
Η Αγία Ολυμπιάδα που η μνήμη της τιμάται στις 25 Ιουλίου, έπασχε από κατάθλιψη.
Μα θα απορήσει κανείς, καταθλιπτική και Αγία γίνεται; Και όμως!
Το ότι έπασχε από κατάθλιψη το φανερώνουν οι Επιστολές του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου που της έστελνε για να την στηρίζει όταν εκείνος είχε εξοριστεί. Το αναφέρει στα γραπτά του και ο μακαριστός Γέροντας Επιφάνειος Θεοδωρόπουλος, στα οποία εξηγούσε την χρησιμότητα της Ψυχιατρικής, ως Ιατρικής Επιστήμης και τις διαφορές της από την ψυχοθεραπεία/ψυχολογία. Η κατάθλιψη έχει απτά αποτελέσματα στην βιοχημεία του εγκεφάλου, όπως μπορούμε να δούμε και από σχετική εικόνα, που δείχνει εγκέφαλο καταθλιπτικού και υγιούς:
Πέρα από την ενδεχόμενη ευαισθησία που είχε στην νευροχημεία του εγκεφάλου της, (νευροδιαβιβαστές που ρυθμίζουν την διάθεση σεροτονίνη, νοραδρεναλίνη κ.α.), πιθανόν να ήταν τρία τα σημαντικά γεγονότα που οδήγησαν στην κατάθλιψη:
α) Εξόρισαν τον Αγ. Ιωάννη Χρυσόστομο, Πνευματικό της Πατέρα.
β) Έμεινε χήρα δυο χρόνια μετά το γάμο της.
γ) Έμεινε ορφανή, πολύ μικρή.
Ο άνθρωπος πέρα από το πνευματικό κομμάτι έχει και βιολογικό του μέρος, το

Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

ο πηλός τον πηλόν....

Πάντες γαρ άνθρωποι είμεθα εκ του χοός γεγενημένοι και πάντες ημάρτομεν.
Πηλός είμεθα, άγνοιαν έχομεν.
-Ο πηλός τον πηλόν κλέπτει.
-Ο πηλός τον πηλόν υβρίζει.
-Ο πηλός τον πηλόν συκοφαντεί.
-Ο πηλός του πηλού επαίρεται.
-Ο πηλός τον πηλόν πλουτεί.
-Ο πηλός του πηλού άρχει.
-Ο πηλός τον πηλόν δέρει.
-Ο πηλός τον πηλόν φυλακίζει.
Και εν γένει ο πηλός του πηλού θεωρείται σοφότερος, δυνατότερος, πλουσιότερος, ευγενέστερος, τιμιότερος πλουτών ανοησίαν και άγνοιαν της ιδίας υπάρξεως του πόθεν και πού ευρέθη, πώς εγεννήθη, τις ο προορισμός του, πού

Η Θεία Κοινωνία


Η Θεία Κοινωνία, είναι μία πολύ σημαντική πράξη για την πίστη μας. Είναι η μεταλαβή του Ιερού και Πανάγιου Σώματος του Κυρίου μας και μας ενδυναμώνει ψυχικά και σωματικά.

Ο΄Αγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος έλεγε: όταν καλώς και αξίως μεταλαμβάνουν το ιερό και πανάγιο Σώμα του Κυρίου μας, αυτό γίνεται όπλο για όσους πολεμούνται και επαναστροφή για όσους έχουν απομακρυνθεί από τον Θεό. Ενδυναμώνει τους ασθενείς, ευφραίνει τους υγιείς, θεραπεύει τις ασθένειες, διαφυλάσσει την υγεία. Με τη Θεία Μετάληψη διορθωνόμαστε ευκολότερα και γινόμαστε περισσότερο μακρόθυμοι και υπομονετικοί στους πόνους και στις θλίψεις. Μας καθιστά περισσότερο θερμούς στην αγάπη, λεπτούς στη γνώση, πρόθυμους στην υπακοή, οξείς και γρήγορους στην ενέργεια των χαρισμάτων. Σε όσους δε δεν μεταλαμβάνουν συχνά συμβαίνουν τα αντίθετα, αφού δεν είναι σφραγισμένοι με το Τίμιο Αίμα του Κυρίου μας. Σφάζεται τότε το Πρόβατο και με το Τίμιο Αίμα Του σφραγίζονται η πράξη και η θεωρία, δηλαδή η έξη και η ενέργεια, οι παραστάδες των δικών μου θυρών, των κινήσεων του νοός. Αυτά ανοίγονται καλώς στη θεωρία και κλείνονται πάλι σαν θύρες από τη θεωρία των υψηλότερων και ακατάληπτων νοημάτων.
Ο θείος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέει ότι με τη θεία Μετάληψη οι νοητοί κλέφτες,

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2019

ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΝ ΕΝΔΟΞΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΗΛΙΑΝ (Βασιλείου Σελευκείας)

Τὸν μακάριον, λοιπόν, ἐκεῖνον καὶ μεγάλον Ἠλίαν, τὸν προφήτην, αὐτόν, ποὺ εἶναι πιὸ ἐπάνω ἀπὸ τὰ νέφη, ἡ χήρα ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑμνήθηκε καὶ ἐπαινέθηκε πολύ, φιλότιμα τὸν ὑποδέχθηκε κάποτε, ἔχοντας μόνον μίαν μικρὴν φούχταν ἀλεῦρι, νικώντας μὲ τὸν πόθον τῆς φιλοξενίας τὸ βάθος τῆς φτώχειας της. Ἐγὼ δὲ τώρα, αὐτὸ τὸ ποίμνιον τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ πού, ἐνῷ οἱ δυνάμεις μου δὲν τὸ ἐπιτρέπουν, ἀναγκάζομαι νὰ φιλοξενήσω, μὲ μίαν γλῶσσαν, ἡ ὁποία εἶναι πιὸ φτωχὴ ἀπὸ τὴν φούχτα τὸ ἀλεύρι, πῶς θὰ παραθέσω τράπεζαν; καὶ ποιὸν καμψάκη (δοχεῖον λαδιοῦ καὶ ἄλλων ὑγρῶν) θὰ εὕρω, νὰ πηγάζῃ, γιὰ νὰ ὑποδεχθῶ αὐτὴν τὴν ὥραν τὴν νύμφην τοῦ Χριστοῦ; Χρησιμοποίησε ἐσὺ γιὰ ἐμᾶς, ὦ μακαρία χήρα, λίγο ἀλεύρι τῆς πίστεως.
Μᾶλλον δὲ ἐσὺ ὁ ἴδιος, ὦ μακάριε Ἠλία, ἐσὺ ποὺ ἔθρεψες ἐκείνην τὴν χήραν, ποὺ σὲ ἔθρεψε, εἶπε καὶ σὲ ἐμᾶς ἕνα λόγον φιλανθρωπίας ἀνεξάντλητον. Γιατὶ αὐτὸς ὁ λαὸς εἶναι τοῦ Χριστοῦ, ποὺ μαζὶ μὲ τὸν Μωϋσῆν ὕμνησεν ἐπάνω στὸ ὄρος τὴν

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2019

Φως ιλαρόν και ευθεία κίνηση νοός…



Φως ιλαρόν και ευθεία κίνηση νοός…

Δυο νοήματα, επ’ευκαιρία ενός τετραημέρου εορτών, από αγ.Αθηνογένους έως προφήτη Ηλιού. Από 16/7 έως 20/7 κατά τον επαναλαμβανόμενο κύκλον ενιαυτού. 

Λέγει ο κυρ Φ.Κόντογλου, στο βασίλεμα του ήλιου…  Πρός το βράδυ, ένα χρυσαφένιο γλυκό φως μπαίνει μέσα στον αγιασμένο πύργο της εκκλησιάς (στον τρούλλο), σαν να τον γεμίζει με θυμίαμα. Τούτη την ιερή ώρα βουΐζει ο τελευταίος φτερωτός προσκυνητής, ένας αθώος καντηλοσβήστης... Από κάτω, την ίδια ώρα, λέγει ο καλόγερας με φωνή ήσυχη το «Φως ιλαρόν», ενώ ο ήλιος βασιλεύει, και τελειώνει η μέρα: «Φώς ιλαρόν αγίας δόξης αθανάτου Πατρός, ουρανίου, αγίου, μάκαρος, Ιησού Χριστέ, ελθόντες επί την ηλίου δύσιν, ιδόντες φως εσπερινόν, υμνούμεν Πατέρα, Υιόν και άγιον Πνεύμα, Θεόν. Άξιόν Σε εν πάσι καιροίς υμνείσθαι φωναίς αισίαις, Υιέ Θεού, ζωήν ο διδούς. Διό ο κόσμος Σε δοξάζει».

Δάκρυα έρχουνται στα μάτια του ανθρώπου, ακούγοντας αυτά τ' αρχαία λόγια, που είναι απλά και αιώνια σαν το βασίλεμα του ήλιου. Το βιβλίο που' ναι ακουμπισμένο απάνω στ' αναλόγι, γράφει πως είναι «ποίημα Αθηνογένους του Μάρτυρος». Παμπάλαιος ύμνος, που τον λένε κάθε βράδυ, σαν τελειώνει η μέρα, από δυό χιλιάδες χρόνια ίσαμε σήμερα, απλοί άνθρωποι που βαστάνε από τους αρχαίους Έλληνες, σαν και τούτον τον Αγιονορίτη καλόγερα, που είναι και στο

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019

φως και σκότος... π.Λίβυος

Ποιός μπορεί να εμποδίσει το φως να φωτίσει και να σκορπίσει το σκοτάδι; Η απάντηση είναι κανείς. Το σκοτάδι άλλωστε δεν υπάρχει παρά μονάχα εκεί που υποχωρεί το φως. Άρα εάν υπάρχει σκοτάδι στην ζωή μας, στην κοινωνία μας, στον κόσμο έχουμε και εμείς ευθύνη που δεν γινόμαστε οι ίδιοι φως. Δεν ωφελεί ξέρετε να διαμαρτύρεσαι για το σκοτάδι όταν εσύ δεν κάνεις τίποτα να έρθει το φως.
Ακριβώς αυτό ζητάει ο Χριστός από εμάς, στο αυριανό ευαγγέλιο, να γίνει ο καθένας στο δικό του μικρόκοσμο πηγή φωτός και χαράς. Η ζωή και ο τρόπος μας να αποτελεί μαρτυρία του Χριστού. Να σε βλέπει ο άλλος έλεγε ο μακαριστός γέροντας Αιμιλιανός και να χαίρεται, να δοξάζει τον Θεό που σε γνώρισε, που σε βρήκε στην ζωή του, που είσαι μέρος και μέλλος της παρέας και συντροφιάς του.
Να μην σε βλέπουν οι άνθρωποι και στρίβουν στην άλλη γωνία. Να φεύγουν και να λένε «ωχ ήρθε πάλι αυτός;» Και πότε συμβαίνει αυτό; Όταν είσαι άνθρωπος σκοτεινός, μίζερος και γκρινιάρης. Που δε βλέπεις κανένα καλό και τίποτε

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2019

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ π. ΚΛΕΟΠΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ

»Μια νύχτα, μετά τα μεσάνυχτα, ήμουν στη σπηλιά μου κι είχα τελειώσει την ακολουθία του μεσονυκτικού. Έφθασα στο τέλος του όρθρου, όταν ξαφνικά άκουσα: “Μπουφ! Μπουφ! Μπουφ!”. Νόμιζα ότι έτρεμε όλη η γη. Βγήκα έξω να δω τι είναι αυτό που ακούγεται, αλλά όταν άνοιξα την πόρτα της σπηλιάς μου είδα έξω ένα δυνατό φως και μέσα σ’ αυτό ένα χάλκινο τανκς με πολλούς τροχούς.«

»Μέσα απ’ αυτό κατέβηκε ένας ψηλός άνθρωπος με μεγάλα μάτια, με μαύρο κι αγριωπό πρόσωπο, που με ρώτησε ορθά–κοφτά: “Τι ζητάς εδώ;”. Τότε θυμήθηκα τι λένε οι άγιοι Πατέρες μας· ότι, αν έχεις τ’ Άγια Μυστήρια, έχεις τον Χριστό ολοζώντανο! Μέσα στη σπηλιά μου, στην κουφάλα ενός ελάτου, είχα μαζί μου

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2019

Ένδειξη εσωτερικής Ζωής, αρχή και πρόοδος


Αναφέρει ο Μέγας Βασίλειος πως ο Θεός είναι τόσο κοντά, και μάλιστα πιο κοντά από όσο αισθάνεται κάποιος την καρδιά του. Τα πολλά και άγνωστα συμβαίνοντα στον χώρο των αιτιών, στην βαθεία καρδία, στην εντός ημών βασιλεία, φαίνεται να τελεσιουργούνται σε μεγάλη απόσταση από μας και ‘’φυσικά’’ μας διαφεύγουν. Τα συμπυκνωμένα μέσα στον εαυτό που περικλείει το σύμπαν, εκδηλώνονται σε μεγάλες επί γης αποστάσεις. Παρομοιάστηκε η απόσταση κεφαλής – καρδιάς όσο οι άγιοι τόποι από την αίγυπτο. Ο φιλόθεος νους (ισραήλ = νους ορώμενος τω Θεώ) διαχρονικά εξάγεται από τον καλό Θεό (δια Του Λόγου Του και όπως μεριμνά Ο Κύριος κατά το… εξ αιγύπτου εκάλεσα τον υιόν μου) σαν από αιχμαλωσία εκ της αιγύπτου, διαμέσου της ερήμου προς τα ιεροσόλυμα. Προτυπωμένα ως σκιές στην ΠΔ και ενεργούμενα στην Καινή, προς καινή κτίση και μεταμόρφωσή μας (δύο κορυφούλες του όρους Σινά, συστοιχούμενες με τους παραστάτες προφήτες στο όρος Θαβώρ).    

Συγχρόνως, πάλι ο άγ.Βασίλειος αναφέρει πως ο νους μας είναι γρήγορος για να εντοπίζει τα σφάλματα των άλλων και να τα κατακρίνει, ενώ είναι πολύ βραδύς να αναγνωρίζει τα δικά του σφάλματα και αμαρτίες.

Κι αυτό μάλλον, γιατί φαίνεται, πως επειδή είναι στραμμένος προς τα έξω, αντί για μέσα, είναι βραδύς, σαρκικός και χοϊκός αντί (αμήν δι ευχών) γρήγορου (πνευματικού) νοός, με σώφρονα λογισμό και καρδία νήφουσα…. (το γνωστό του  νασρεντίν χότζα που έψαχνε στην αυλή του τα κλειδιά που τάχασε μέσα στο σπίτι, με δικαιολογία ότι έξω στην αυλή είχε περισσότερο φως)... Κι η

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2019

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ


«Βλέπετε αυτή τη κοινή για μας εορτή και ευφροσύνη, την οποία ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εχάρισε με την ανάσταση και ανάληψή του στους πιστούς; Επήγασε από θλίψη.

Βλέπετε αυτή τη ζωή, μάλλον δε την αθανασία; Επιφάνηκε σε μας από θάνατο.

Βλέπετε το ουράνιο ύψος, στο οποίο ανέβηκε κατά την ανύψωσή του ο Κύριος και την υπερδεδοξασμένη δόξα που δοξάσθηκε κατά σάρκα; Το πέτυχε με τη ταπείνωση και την αδοξία. Όπως λέγει ο απόστολος γι' αυτόν, «εταπείνωσε τον εαυτό του γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, γι' αυτό κι' ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα ανώτερο από κάθε όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να καμφθεί κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και να διακηρύξει κάθε γλώσσα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος σε δόξα Θεού Πατρός».(Φιλιπ. 2: 8-11).

Εάν λοιπόν ο Θεός υπερύψωσε το Χριστό του για το λόγο ότι ταπεινώθηκε, ότι

Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2019

Από την δόξα των ανθρώπων στην δόξα Θεού


Φαίνεται μεταξύ της μίας δόξας και της άλλης, να υπάρχει χάσμα μέγα και αγεφύρωτο. Ερχόμενος Ο Κύριος με την παρουσία και την ανάστασή Του,  καλύπτει αυτό το κενό και έλκει ΑΔΑΜ και ΕΥΑ προς Εαυτόν και τους συνανυψοί προς Τον Πατέρα.

Έλκει και την κεφαλή και το σώμα. Και την θεωρία και την πράξη και χαρίζει ΖΩΗ από την εξωτερική και αποκομμένη για να μην πούμε αιχμαλωτισμένη και εξορισμένη, στην εσωτερική και λαμπρή ένωση με το Φως της Αναστάσεως, που τελειωμό δεν έχει προς δόξαν Τριαδικού Θεού.

Χάσμα όσο απέχουν η ανατολή από δυσμάς. Κι έρχεται  Ο Κύριος ώσπερ γαρ η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών ούτως έσται και η παρουσία του υιού του Ανθρώπου. (Ματθ.κδ’ 27) για να μας απομακρύνει από τις αμαρτίες, αστοχίες και ανομίες μας. Γιαυτό και το ζητάμε: …καθόσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ἐμάκρυνεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν. (ψαλμ.ρβ’)

Κι Ο Κύριος αναλαμβάνεται εν δόξη…. δεξιάς καθίσας πατρικής Λόγε, Μύσταις παρέσχες πίστιν ασφαλεστέραν...

Κι η δόξα Θεού μέσα από τους δερμάτινους χιτώνες, εν οστρακίνοις σκεύεσι,

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2019

από το προσδοκώ ανάσταση νεκρών μέχρι το ... και τοις εν τοις μνήμασι ζωή, χαρισάμενος


Ο Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, μας πληροφορεί:   ''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ συναναστήθηκε μαζί του νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως.''

Κι αν δεν αναστηθούμε εκ του μνήματος από τώρα, κι αν δεν βιώσουμε την ανάσταση, κι αν δεν έλθει και εισέλθει στο σώμα μας ωσάν σε τάφο, για να μας εξάγει από το σαρκικό και λίθινο φρόνημα της σκληροκαρδίας της αθεΐας και απανθρωπιάς ώστε χάριτι να μας μεταμορφώσει στο πρότερον κάλλος, ούτε και στον μέλλοντα αιώνα θα το ζήσουμε, κι ας απαγγέλουμε το… προσδοκώ ανάσταση νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Όντας η Ορθοδοξία φυσική αποκάλυψη και βίωμα Αληθείας και μετοχής κι όχι μεταφυσική ‘’θεωρία’’. Αν δε αυτό το ''προσδοκώ'' εξαντλείται στα μνήματα και νεκροταφεία για όσους έφυγαν και δεν διακρίνουμε

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

‘’άσκηση’’ νηπίων

 

Λογικό είναι, πριν φτάσει κάποιος σε μέτρα ασκήσεως πανεπιστημίου, να έχει ήδη τις βάσεις και παιδεία του νηπιαγωγείου.

Κι ενώ όλοι οι εμπειρικοί θεοφόροι πατέρες της Ορθοδοξίας αναφέρονται στον νου μέσα στην καρδιά, που όντως δια εμπείρου πνευματικού είναι η απλανής οδός και ενέργεια της κυκλικής κίνησης χάριτι Θεού, του νοός στην καρδιά, ο άγιος Πορφύριος ξεκινά για μας τα νήπια με την πρόταση ‘’συγκέντρωσης’’ του νου στο κέντρο της κεφαλής, αν είναι δυνατόν αμετεώριστα και χωρίς φαντασίες.

Όντως τέλειος νους, νους αφάνταστος κι η φαντασία ‘’εισέρχεται’’ και από έξω και ιδίως από μέσα, διεργαζόμενοι τα έξω δεδομένα.

Περί της νοεράς ησυχίας και της καθαράς προσευχής



Ο ασκητής κλείων τας εις την καρδίαν εισόδους, τοποθετών εκεί ως φρουρόν τον απηλλαγμένον φαντασίας και διαλογισμών αλλά καθωπλισμένον δια της προσευχής και του ονόματος του Ιησού Χριστού νουν εισέρχεται εις α γ ώ ν α κατά πάσης επιδράσεως έ ξ ω θ ε ν, εκ της κοσμικής σφαίρας εκπορευομένης. Εις τούτο έγκειται η ουσία της νοεράς νήψεως, ήτις σκοπόν έχει τον υπέρ απαθείας αγώνα.

Δια της υποταγής του θελήματος αυτού εις τον λογισμόν ο άνθρωπος ε ξ ο μ ο ι ο ύ τ α ι πνευματικώς και ταυτίζεται προσέτι μετ’ εκείνου του π ν ε ύ μ α τ ο ς, του οποίου η ε ν έ ρ γ ε ι α περιέχεται εις τον λογισμόν... Αποδεχόμενος εν τη ψυχή εμπαθή λογισμόν όστις κατά το π λ ε ί σ τ ο ν είναι αποτέλεσμα δ α ι μ ο ν ι κ ή ς επιδράσεως ο άνθρωπος γίνεται όργανον δαιμονικής ενεργείας….

Ενίοτε εν βαθεία προσευχή συμβαίνει τι δυσκόλως εξηγούμενον. Πλησίον του νοός

σιωπή αγ.Νεκταρίου

Εύκολα γίνεται πικρή η ματιά σου μπροστά στην αδυναμία των ανθρώπων. Το μυαλό σου σκορπίζεται εύκολα στην παρατήρηση των άλλων. Συμμάζεψε όσο μπορείς το βλέμμα σου, περιόρισε όσο μπορείς τη διάσπαση του νου σου. Δεν έχει καλό τέλος αυτός ο δρόμος. Θα συνηθίσεις να διακρίνεις αμέσως τα λάθη των άλλων, αλλά θα το πληρώσεις με μεγάλη μοναξιά. Συνάμα, λίγο-λίγο, θα χάνεις την παιδική σου ματιά, μέχρις ότου να ξεχάσεις εντελώς, πως όλοι λαχταράμε το καλύτερο και προδινόμαστε από τον ίδιο μας τον εαυτό. Όσο αυτό το ξεχνάς, τόσο και πιο άτεγκτος θα γίνεσαι για τους γύρω σου. Θα βροντοφωνάζεις πάντα το σωστό αλλά θα βλέπεις έκπληκτος πως οι άνθρωποι θα φεύγουν από κοντά σου. Είναι, γιατί τους δίνεις άτεγκτη δικαιοσύνη κι αυτοί λαχταράνε τη συγνώμη. Φωνάζεις πολύ κι αυτοί λαχταράνε λίγη σιωπή.
–Να παλέψεις για τη σιωπή του νου σου. Μην τον αφήσεις στη διάλυσή του. Αν δεν προσέξεις, θα τρέχει από δω κι από κει, χωρίς σκοπό, χωρίς νόημα. Θα παρατηρείς τα πάντα, θα κρίνεις τα πάντα, θα νομίζεις πως φτιάχνεις τον κόσμο και την ίδια ώρα θα γεμίζεις, ανεπαίσθητα, περιφρόνηση για τον κόσμο. Χωρίς να το καταλάβεις, θα μάθεις ν’ ανεβάζεις τον εαυτό σου σ’ ένα θρόνο ψηλό κι από κει να μετράς τους πάντες και τα πάντα με το δικό σου το μέτρο. Και θα μάθεις να μιλάς, να μιλάς πολύ!
Η σιωπή όμως… η σιωπή! 

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2019

Κυριακή της Σαμαρείτιδος (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)


Ανθρωπε! Αν εξακολουθείς να πιστεύεις πως η σωματική τροφή και το ποτό είναι ικανά να θρέψουν και να ξεδιψάσουν την ψυχή σου, θα βρεθείς στο επίπεδο όπου βρίσκονται τα οικόσιτα ζώα και τα άγρια κτήνη.
Αν κατόρθωσες να ξεπεράσεις το επίπεδο αυτό κι ελπί­ζεις πως η ψυχή σου μπορεί να τραφεί και ν' αναζωο­γονηθεί από την ανθρώπινη σοφία και το εγκόσμιο κάλ­λος, τότε θα βρεθείς στο επίπεδο εκείνων που έχουν απο­κτήσει ημι-εμπειρία, ημι-ανάπτυξη.
Η πρώτη σκέψη είναι ανόητη, η δεύτερη (η ελπίδα) είναι στείρα. 

Στο δεύτερο αυτό επίπεδο ακούς τα βογγητά και τις κραυ­γές του διψασμένου κόσμου και νομίζεις πως είναι τρα­γούδια κι ευωχίες, μια προσπάθεια να ξεδιψάσει κανείς με τη δίψα των άλλων.

Αν ξεπέρασες το επίπεδο αυτό κι ένιωσες μια ανέκφραστη δίψα, που καμιά πηγή στον κόσμο δε θα μπορούσε να τη σβήσει - που δε θα μπο­ρούσε ούτε κι

Σάββατο, 25 Μαΐου 2019

επί του πρακτέου τα της μεσούσης μέχρι αποδόσεως


Φέτος (2019) μετά την πρόσκληση της μεσούσης ο διψών ερχέσθω … (μεσοπεντηκοστή 22/5) ‘’έτυχε’’ να εορτάζεται η γ’ εύρεση της Τιμίας κεφαλής του αγ.Ιωάννου προδρόμου σταθερή 25/5 και αγ.Φωτεινή 26/5 (κινητή) που ήντλησε ύδωρ λάλον στο φρέαρ του Ιακώβ.  Με όρια τα κατοπτρικά μεταξύ τους 2 και 5  (που απλώνονται οριζόντια, δεξιά - αριστερά)) εντοπίστηκε να παρεμβάλλονται (καθέτως, πάνω - κάτω) τα 2,5 και ς’. Δλδ επί ενός οριζόντιου κύκλου του ενιαυτού, μέσα στην επαναλαμβανόμενη ‘’καθημερινότητα’’, διακρίνεται μια αχνή κάθετη (πνευματική) τομή (στο σύνολο ΣΤΑΥΡΟΣ) που αφήνει ίχνη προς ψηλάφηση:

2(2)/5
2(5)/5
2(6)/5



Το ‘’γνωστό’’ , λόγοι εντός του Λόγου (2) αγιασμός, απέναντι (5) ως ευθεία κατοπτρική προβολή και κατέναντι (ς) έμμεσα και χιαστί. (Γεν.γ’24 και Γεν.δ’16)
 


 2
-
5
.
ς


…όλα, για να μας δώσουν αφορμή να εντοπίσουμε από τους λόγους των Γραφών και της φύσεως, άλλη μια συστάδα ακτίνων ουρανίου επί γης, Φωτός. Ευθεία πορεία προς Τον Κύριο (δέσμη ακτίνων Φωτός και ευθείας προς τα άνω πορείας, όπως καταγράφηκε και με το διήμερο 8/9Μαΐου με τον αγ.Ιωάννη θεολόγο, αγ.Χριστοφόρο και προφ.Ησαΐα).

Ακούμε τα αναγνώσματα…. (25/5) ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς

Σάββατο, 18 Μαΐου 2019

Ευθεία προς Τον Λόγο, αντί επιλόγου



 Προσκυνοῦμεν
Σου τά Πάθη, Χριστέ
δεῖξον ἡμῖν καί τήν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν


"Την άχραντον εικόνα Σου προσκυνούμεν αγαθέ, αιτούμενοι συγχώρεσιν των πταισμάτων ημών βουλήσει γαρ ηυδόκησας ανελθείν εν τω Σταυρώ ίνα ρύση ους έπλασες εκ της δουλείας του εχθρού όθεν ευχαρίστως βοώμεν χαράς επλήρωσας τα πάντα ο σωτήρ ημών ο παραγενόμενος εις το σώσαι τον κόσμον."



Να βιώσουμε κι εμείς, μέχρι τα τρίσβαθα του σκότους μας,
στο χώμα και σώμα το …ουκ έστιν ώδε… ηγέρθη,
κενωθεί το μνήμα μας, καινωθεί η ζωή μας και συζήσουμε

Για νάρθει ο Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, να μας πληροφορήσει το ‘’πως’’ μπορεί να επιτευχθεί αυτό:  ''Αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνει ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, εἰσέρχεται στὸ σῶμα μας σὰν σὲ τάφο, ἑνώνεται μὲ τὶς νεκρωμένες πνευματικὰ ψυχές μας καὶ τὶς ἀνασταίνει. Ἔτσι παρέχει τὴ δυνατότητα σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ συναναστήθηκε μαζί του νὰ βλέπει τὴ δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως.''

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

Ἀγώνας κατά τῶν πονηρῶν πνευμάτων μόνο μέ τή θεία χάρη Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Ο άνθρωπος απέρριψε αυτοπροαίρετα την κοινωνία του με τον Θεό και τους αγίους αγγέλους, ήρθε, αυτοπροαίρετα επίσης, σε κοινωνία με τα πονηρά πνεύματα και υποτάχθηκε σ’ αυτά. Η σωτηρία δόθηκε δωρεάν από τον Θεό στον πεσμένο άνθρωπο, ο οποίος, πάντως, αφέθηκε ελεύθερος να τη δεχθεί ή να την απορρίψει. 
Του δόθηκε, βέβαια, η δυνατότητα να ξεφύγει από τα πονηρά πνεύματα, να αποτινάξει τον ζυγό τους με τη δύναμη της θείας χάριτος. Μπορεί, όμως, αν το θέλει, να παραμείνει στην κατάσταση της κοινωνίας με τα πονηρά πνεύματα, όντας αιχμάλωτος και δούλος τους.
Ο άνθρωπος αναπόφευκτα ή θα πολεμήσει ή θα αιχμαλωτιστεί. Ο καλός αγώνας δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά η αυτοπροαίρετη και ενεργητική αποδοχή της σωτηρίας, που εκδηλώνεται και αποδεικνύεται πρακτικά με την ίδια μας τη ζωή. Τα πονηρά πνεύματα, όπως είναι πολύ φυσικό, προσπαθούν να μας κρατήσουν αιχμάλωτους και κοινωνούς τους, όταν εμείς θελήσουμε να διακόψουμε την κοινωνία μας μαζί τους και να ελευθερωθούμε από τη δουλεία τους. Τότε πρέπει ν’ αποδείξουμε την ειλικρινή μας διάθεση για την αποτίναξη του ζυγού τους, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο που διαθέτουμε.
Όταν με τη χριστιανική άσκηση μπαίνουμε στον κόσμο των πνευμάτων και

Πνευματική ζωή, μέση και μέσον

Η θεία πνοή δια της οποίας λάβαμε ύπαρξη, εγκαταστάθηκε από τον καλό Θεό στο μέσο της καρδίας,σαν σπινθήρας. Στο ίδιο μέσο εγκαθίσταται και το μέσον (σταυρός) δια του οποίου ο καλός Θεός θέλει να μας αξιώσει και της Ζωής. Ο Σταυρός και σταυροπροσκύνηση, μια ουράνια πολιτεία στην ‘’καθημερινότητα’’ δεν είναι μια χρονική φωτοβολίδα ‘’πίστης’’ που εξαντλείται την σαρακοστή ή τις ημέρες νηστείας ή τις μεγάλες γιορτές, που τότε κάπως τον ξεχνάμε λόγω χαράς Αναστάσεως και χαρούμενων θείων γεγονότων, αλλά διαρκής βιωτή. Σταυρός η Αγάπη και Αλήθεια, σταυρός ο μεταβολισμός, σταυρός ο χωροχρόνος, σταυρός η φιλοθεΐα και φιλανθρωπία… (ως ευθύγραμμα τμήματα κάθετα και οριζόντια μεταξύ τους και σχηματικά και συμβολικά και ιδίως ουσιαστικά) με μερικά να χωρά στο νου ο συμβολισμός και άλλα, τα περισσότερα, να χωρά μεν, αλλά να χρειάζεται τόλμη ψηλάφησης, παρουσίασης, ομολογίας και εκδήλωσης δι ημών, στον κόσμο.   

Κι ενώ προβάλλεται μόνο το μεσούσης της μεσοπεντηκοστής, με το: …Μεσούσης τῆς ἑορτῆς, διψῶσάν μου τὴν ψυχήν, εὐσεβείας πότισον νάματα ὅτι πᾶσι Σωτὴρ ἐβόησας· ὁ διψῶν, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω· Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, Χριστὲ ὁ Θεὸς δόξα σοι. σίγουρα δεν διψάμε μόνο τότε, αλλά καθ’ημέραν. Αυτό το ‘’μεσούσης’’ και μέσον, καλούμαστε να βιώνουμε και ανευρίσκουμε συχνότερα, ‘’εξαρτώντες’’ την ζωή από Αυτό… 

Νομίζω πως το εντοπίσαμε στο μεσούσης προς τα Χριστούγεννα… που ο αγ.Σάββας με την καρκινοειδή γραφή και τον αγ.Νικόλαο μας παρέχουν στοιχεία πνευματικής αλφαβήτας και βοήθεια αυτογνωσίας. Εκεί στη μέση του ανθρώπου και τα δυο, νεφρά και επινεφρίδια – όπου εις τα νεφρά ''ταμιεύεται'' το γονητικόν σπέρμα και εκείθεν

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

η πάλη ημών...

12 ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις.
...10 Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί μου, ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. 11 ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου· 12 ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις. 13 διὰ τοῦτο ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ, ἵνα δυνηθῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ καὶ ἅπαντα κατεργασάμενοι στῆναι. 14 στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης, 15 καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, 16 ἐπὶ πᾶσιν

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2019

αγ.Ιωάννης θεολόγος η καθ'ημέρα αποκάλυψη σε συνάφεια με προφ.Ησαΐα και αγ.Χριστοφόρο

(εν τη πράξει, 8 και 9 Μαϊ .... )

...Με εφόδια φιλοκαλίας, νήψης, άσκησης… όπως αγρυπνία για να λεπτύνει η παχυλότητα του νοός, λιτότητα διατροφής για να λεπτύνει η σάρκα, με συστολή επιθυμιών κατά τάξη, εποπτεία και ευλογία του πνευματικού, όλα τα παραπάνω βιώματα γίνονται εκτυπώτερα και συνειδητοποιούνται θαυμαστά

Όλα με αρμονία και τάξη, (όπως αναφέρει ο αγ.Πορφύριος, απλά και απαλά…) εξισορροπώντας η έσω ζωή και προσευχή με την έξω βιούμενη ως πιέσεις, όπως ο δύτης δεν ανεβαίνει μονομιάς και ευθεία από τα κάτω ύδατα στην επιφάνεια αλλά με στάσεις για την ισορροπία. Ανάλογα ισχύει και για τα θεοφάνεια, κινούμενος ο άνθρωπος προς τα άνω ύδατα και στερέωμα. […με σκοπό, να προοδεύσει η ουσιαστική μη λεκτική προσευχή, που είναι η μνήμη Θεού η αίσθηση της παρουσίας Του, παράλληλα της λεκτικής και μερικές φορές τυπικής. Με αυτήν την μνήμη και παρουσία αυτού του Φωτός, όπως νοείται η καθ’ημέραν άρση σταυρού, Αυτό ερχόμενο στην ζωή και ψυχή, καθ’ημέραν αποκαλύπτει το θέλημά Του, οδηγεί, πληροφορεί εκ των αιτουμένων τα ωφέλιμα και συμφέροντα, συνοδοιπορεί και μας συνανυψώνει ή μας καταβιβάζει, όπου είναι κι Αυτός, κατά το ίνα ώσι Εν και όπου ειμί Εγώ, εκεί κι αυτοί… θεωρούντες την δόξα Του].      

Μέσα στην εκκλησία, το στερέωμα του ουρανού επί γης, για το παραπάνω αναφερθέν ‘’εκτυπώτερον’’, εορτάζεται ο προφ.Ησαΐας την 9η Μαΐου, μαζί με τον αγ.Χριστοφόρο.

Κι οι ουρανοί λένε οι άγιοι, ανοίγουν και ακούει ο Θεός και παρέχεται μεγάλη ευλογία όταν γίνεται προσευχή την νύχτα μεταξύ όρθρου.

Του προφ.Ησαΐα το ‘’χόρευε’’ ΚΑΙ στο ορθόδοξο μυστήριο του γάμου ‘’τυπώνοντας’’ ελικοειδώς* το 999 κάτω από την εικόνα του Παντοκράτορος (στον ναό και σώμα) αλλά ΚΑΙ στο μυστήριο της χειροτονίας των ιερέων, πάλι (ανοδικό) κύκλο ποιούντες γύρω από την Αγία Τράπεζα (και ιερό κεφαλή) προσδίδει την χάρι της χριστοφορίας και δια του ενός ‘’στεφάνου’’ πέρασμαστην άλλη όχθη και τον εκ Θεού τελικό στέφανο. 

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Η αγία Ματρώνα η αόμματος και ο κομμουνιστής ηγέτης Στάλιν...

Ενώ οι στρατιές του Χίτλερ βρίσκονταν στα προάστεια της Μόσχας ο Σοβιετικός ηγέτης τα χρειάστηκε πραγματικά..πήγαν περίπατο και οι αθειστικές του πεποιθήσεις και οι μαρξιστικές ιδεολογίες..επισκέφτηκε τότε την αγία Ματρώνα την αόμματο στο ταπεινό της σπίτι στην Μόσχα..και ζήτησε την ευχή της και την προφητεία της..τι θα γίνει με τους Γερμανούς την ρώτησε;
''Πολλοί Ρώσοι θα πεθάνουν από αυτόν τον πόλεμο,η τελική όμως νίκη ανήκει στο ρωσικό έθνος...θα νικήσεις,κανένας ξένος δεν μπεί στην Μόσχα'' του είπε η αγία..ήταν τότε που έδωσε εντολή να ανοίξουν 20.000 εκκλησίες και μοναστήρια σε όλη την Σοβιετική Ένωση..η παρούσα μαρτυρία βρίσκεται στο βιβλίο του Σεργκέι Fomin «Η Ρωσία πριν από τη Δευτέρα Παρουσία» το οποίο τυπώθηκε από τον εκδοτικό οίκο της Λαύρας του Αγίου Σεργίου το 1993 και αργότερα επανεκδόθηκε πολλές φορές ενώ το προλογίζουν οι,Αρχιμανδρίτης Κύριλλος (Pavlov) και ο πρωθιερέας Νικολάι (Guryanov).

---

ένδοξο παρελθόν και ελπιδοφόρο (υπό προϋποθέσεις) μέλλον

Οι δύο φλόγες που δε χώρισαν ποτέ

Ο Γέρων Αιμιλιανός ήταν είκοσι δύο χρόνια μικρότερος από τον παπά Εφραίμ τον Κατουνακιώτη, κι όμως η Υπεραγία Θεοτόκος είχε κρίνει ότι εκείνος ο ιερομόναχος ήταν σε θέση να αντιληφθεί τα βιώματα του σπουδαίου αγιορείτη, κι όπως αργότερα εξομολογούνταν ο παπά Εφραίμ:
«Οι καρδιές μας έγιναν ένα και συναντιόμαστε σαν δύο φλόγες που ανεβαίνουν στον ουρανό!».

Στην πρώτη εντύπωση, ο παπά Εφραίμ είχε παρεξηγήσει τον μετέπειτα Γέροντα Αιμιλιανό τον Σιμωνοπετρίτη. Τον είχε δει κάπως καλοφτιαγμένο, του φάνηκε κάπως «σιδερωμένος», ατσαλάκωτος που λέμε, έμοιαζε κάπως σαν πριγκιπόπουλο, ώστε είπε από μέσα του: «Ε, καλά, ένας παπάς σαν τους άλλους που ήρθε να συζητήσουμε για προσευχή! Με σιδερωμένα ράσα και πουκάμισο! Άντε, να του δώσω ένα λουκούμι και να φύγει!».

Ο Γέρων Αιμιλιανός, έτσι όπως ήταν από τη φύση του καλοσυνάτος, ευγενής,

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

Η διαφορά της ανθρώπινης και της θείας δικαιοσύνης (Αγίου Παϊσίου)



«Η θεία δικαιοσύνη είναι ενάντια στο ανθρώπινο δίκαιο. Το ανθρώπινο δίκαιο είναι ισότης του μέτρου, διότι δίνει στον καθένα το δίκαιο και δεν παρεκκλίνει σε ένα ή άλλο μέρος, ούτε προσωποληπτεί, όταν πρόκειται να αποδώσει το δίκαιο. Η θεία δικαιοσύνη, όμως, παρεκκλίνει και χαρίζεται μετά συμπαθείας σε όλους και τον μεν άξιο τιμωρίας δεν τον παιδεύει, τον δε άξιον επαίνου τον γεμίζει με κάθε αγαθό.

Μια μέρα ένας προσκυνητής ρώτησε το γέροντα τι είναι η θεία δικαιοσύνη κι εκείνος απάντησε μ' ένα χαριτωμένο παράδειγμα.
- Να, πες πως κάθονται δυο άνθρωποι σ' ένα τραπέζι για να φάνε, κι έχουν μπροστά τους ένα πιάτο με δέκα βερίκοκα. Αν λοιπόν ο ένας φάει από λαιμαργία επτά και αφήσει τρία στον άλλον, τότε αυτός έχει αδικία και αδικεί τον άλλον αυτό είναι το άδικο.

Αν τώρα αυτός πει: 

Κυριακή, 5 Μαΐου 2019

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ!

Η μοναχή Πορφυρία αναφέρει μία θαυμαστή εμφάνιση και ένα μεγάλο θαύμα του μακαριστού γέροντος Πορφυρίου που αποδεικνύουν ότι η ζωή συνεχίζεται μετά θάνατον και διδάσκουν ότι ποτέ δεν πρέπει να χάνουμε την ελπίδα, διότι ο Θεός είναι Πανάγαθος και Παντοδύναμος.
Μεσημέρι, δύο η ώρα, βρίσκομαι στην Πλατεία Αγίων Αναργύρων Αθηνών.
Είμαι σταματημένη στο φανάρι προς Αθήνα. Με πλησιάζει ένας κύριος...
-Μενίδι, σας παρακαλώ, πάμε;
-Όχι! Του απάντησα, δεν προλαβαίνω.
Όντως δεν προλάβαινα, γιατί τρεις η ώρα έπρεπε να παραδώσω το ταξί στον Πειραιά.
Ο κύριος στεκόταν μπροστά μου περιμένοντας να περάσει άλλο ταξί. Κάτι μέσα μου μου έλεγε να τον εξυπηρετήσω. Του έκανα νόημα να έρθει. Μόλις μπήκε στο ταξί αναφώνησε: «Δεν είναι δυνατόν!»
Και παίρνει τη φωτογραφία του Γέροντα Πορφυρίου στα χέρια του και τη φιλάει. Την στιγμή εκείνη έχει ανάψει το φανάρι και έστριβα το τιμόνι προς Μενίδι. Ήθελα να του πάρω από τα χέρια τη φωτογραφία, μα όταν τον είδα με τι λαχτάρα τον κοιτούσε, ντράπηκα για τη σκέψη μου.
-Τον γνωρίσατε, με ρώτησε.

Σάββατο, 27 Απριλίου 2019

προεισαγωγικό σημείωμα σαν λιτή περιγραφή και παρουσίαση (έσω Ζωή)


Συγκρινόμενες η έσω ζωή με την έξω όταν την ψυχή την χαρακτηρίζει η αιωνιότητα, το διάβα από τον κόσμο, θεωρείται δικαίως συντομότατο, ως όναρ. Η ‘’έσω Ζωή’’ δραστηριοποιείται σε πολύ περισσότερες διαστάσεις σε σχέση με την έξω κι ο περιορισμός της που φαντάζει αξεπέραστος, είναι ο χωροχρόνος.

Μόνο αν κατανοηθεί το τετραδιάστατο του χωροχρόνου ως σταυρός, πάνω στον οποίο είμαστε ‘’αναρτημένοι’’ (άσχετα πεποιθήσεων) παρά το φαινόμενο της κινητικότητάς μας, ίσως ο καλοδιάθετος ψάξει σημεία ‘’εξόδου’’, δηλαδή υπέρβασής του και ουσιαστικής απελευθέρωσης.

Φιλοσοφικά, μπορεί ο άνθρωπος να θέσπισε αξίες να μίλησε για ειρήνη και να αναζήτησε μεθόδους ‘’ελευθερίας’’, αλλά όσο αυτά έχουν άξονα το κατά το δοκούν και λόγους ανθρώπων, τόσο αδυνατεί και απελπίζεται για την όντως ματαιοπονία και αδιέξοδον.

Όταν ο άξονας αλλάξει και γίνει κατά Τον Λόγο και Άνθρωπο, που τα

Κυριακή, 21 Απριλίου 2019

Λόγος στην Κυριακή των Βαΐων (ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ)

«Τό γαρ γράμμα άποκτείνει τό δε πνεύμα ζωοποιεϊ» (Β' Κορ. 3,6)

Σήμερα εορτάζουμε ένα από τα πλέον μεγάλα γεγονότα της επίγειας ζωής του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, την θριαμβευτική είσοδο Του στα Ιεροσόλυμα. Εκείνες τις ημέρες η πόλη των Ιεροσολύμων ήταν γεμάτη κόσμο που είχε έρθει από παντού για την μεγάλη γιορτή του Πάσχα. Η πόλη βούιζε από την φήμη για τον μεγάλο Προφήτη και θαυματουργό από την Ναζαρέτ, επειδή είχε μόλις κάνει το μεγαλύτερο από τα αμέτρητα θαύματά Του, την ανάσταση του Λαζάρου, ο οποίος βρισκόταν τέσσερις μέρες μέσα στον τάφο, καρτερούσε την έλευση Του και προετοιμαζόταν για την επίσημη συνάντηση.

Ο Χριστός απέφευγε πάντα, με κάθε τρόπο, τις τιμές, μη επιτρέποντας στους δαίμονες τους οποίους εξεδίωκε να διαδώσουν ότι Αυτός είναι ο Υιός του Θεού και απαγόρευε στους θεραπευμένους να διηγηθούν για το θαύμα της θεραπείας. Όμως τώρα ήρθε η ώρα να φανερώσει στους ανθρώπους την αξία Του ως Χριστός και συγκεκριμένα η είσοδος στα Ιεροσόλυμα είχε αυτόν τον σκοπό, δηλαδή να γνωστοποιήσει σε όλους την παρουσία του Μεσσία.

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2019

σχόλια για το πυρ που έπληξε την νοτρ νταμ...


μια σκέψη.... για τα δαιμονικά και όχι μόνο (ανθρώπους ασελγούντες, κτηνοβάτες..., να μην τα αναπαραγάγω εδώ... για ευνοήτους λόγους), αγάλματα τα ΕΚΤΟΣ της ''εκκλησίας'' (καταχρηστικώς νοουμένης) που κάηκε...

και στους ορθόδοξους ναούς συνήθως στους νάρθηκες ή έξωθεν του  πρόναου, απεικονίζεται σε ζωγραφιά και η κλίμαξ με τους δαίμονες και ο παμφάγος άδης για να μας ερεθίσει να εισέλθουμε στην σωτήρια ΜΙΑ ΚΙΒΩΤΟ (Ορθόδοξη εκκλησία)

να ''δούμε'' και να μην μείνουμε εκτός και μαρμαρωμένοι... αλλά εντός και κατά Θεόν ζώντες...

και 9 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι; μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται 10

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019

Πνευματική ζωή


Αυτό που δελεάζει και κάνει τον κοινό θνητό να θαυμάζει, είναι η πνευματική ζωή που μπορεί κάποιοι να επιδείξουν. Χωρίς διάκριση και φίλτρα, ο άνθρωπος χάνεται στον θαυμασμό και στο κυνήγι, σε ό,τι γυαλίζει. Αλλά ό,τι γυαλίζει δεν είναι χρυσός, αναγωγικά, δεν είναι Χριστός…

Αυτή η έλξις λογικά δεν είναι σε απόλυτη τιμή χωρίς πρόσημα, αλλά αφού μπορεί να ανέλκει ή να καθέλκει την ψυχή και ζωή μας, επαφίεται στην με διάκριση, ακολούθηση και θαυμασμό ή απόρριψη ανάλογα της προοπτικής.

Ο Κύριος, ως σταυρός και ως θύρα* διασφαλίζει την σωτηρία της πολύτιμης ψυχής.

Το… ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν…. και εγώ ειμί η θύρα δι' ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει… προτείνει την φιλοθεΐα και φιλανθρωπία που