διορατικό χάρισμα (Γερόντισσα Γαλακτία)

Ρωτήσαμε κάποτε τη Γερόντισσα Γαλακτία:

– Τί είναι το διορατικό χάρισμα;

– Γερόντισσα Γαλακτία: Επικίνδυνο παιδί μου και να το κουβεντιάζομε ακόμη!

Βλέπεις, με τα από μέσα (εσωτερικά) μάτια όσα σου παραχωρήσει ο Θεός!

Εκείνα τα μάτια βλέπουν πολύ πιο δυνατά.

Όμως, αυτός που έχει τέτοια χαρίσματα, χρειάζεται μεγάλη, μεγάλη, πολλή μεγάλη ταπείνωση για να μη βλάψει την ψυχή του!

Θέλει το πράμα σιωπή, μετάνοια, ταπείνωση.

Όλα τα σφραγίζει η σιωπή.

Μιλάς μόνο με εντολή Θεού!

Λίγο να ξεσύρει ο νους σου τα ’χασες όλα!

Πρώτα πρέπει με το χάρισμα αυτό να βλέπεις τα μέσα σου και να κλαις!

Να ζητάς έλεος!

Να μη ζητάτε τέτοια χαρίσματα!

η βαθύτερη αιτία που ο θάνατος τρομάζει τον άνθρωπο και η θεραπεία του...

«Η δειλία του θανάτου είναι φυσικό ιδίωμα του ανθρώπου, το οποίο οφείλεται στην παρακοή του Αδάμ. Ο τρόμος όμως του θανάτου αποδεικνύει ότι υπάρχουν αμαρτίες για τις οποίες δεν εδείχθηκε μετάνοια» (λόγ. στ΄, 3).

Ο φόβος που δείχνεις πολύ συχνά μπροστά στον θάνατο πρέπει να σε προβληματίσει.

Μπορεί να είναι φόβος δικαιολογημένος γιατί είσαι άνθρωπος: είναι φυσικό ιδίωμα του ανθρώπου μετά την πτώση του στην αμαρτία.

Κι είναι μία περίτρανη απόδειξη τούτο ότι δεν δημιουργηθήκαμε για να πεθάνουμε.

Η αθανασία ήταν η προοπτική του ανθρώπου, μέσα στα πλαίσια της «κατ’εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού» (1) δημιουργίας του.

Αν ο θάνατος ήταν μέσα στο αρχικό θέλημα του Θεού, τότε θα έπρεπε κανονικά να χαιρόμαστε με την ύπαρξή του.

Αλλά ο θάνατος ήταν το τίμημα της ανυπακοής προς την πηγή της ζωής, τον Θεό. «Διά της αμαρτίας ο θάνατος».

Οπότε ο φόβος σου αυτός, η δειλία σου καλύτερα, μπροστά στον θάνατο δεν είναι

ορατές και αόρατες δυνάμεις στους πολέμους...

«Στα Βυζαντινά χρόνια, καθώς σημειώνει ο μεγάλος χρονογράφος Θεοφάνης, σε πολλούς πολέμους και μάχες, ενώ οι Βυζαντινοί ήσαν λίγοι, αλλά είχαν την Υπέρμαχο Στρατηγό μαζί τους, τι γινόταν; Ερχόντουσαν από τον ουρανό δυνάμεις και ενωνόντουσαν με τις βυζαντινές και τι βλέπαν από απέναντι οι πολέμιοι; Ένα αμέτρητο πλήθος στρατευμάτων και ετρέποντο εις φυγήν. Οι δε Βυζαντινοί, που δεν έβλεπαν τίποτε, παρά μόνο τους εαυτούς τους, απορούσαν....

Είναι η συνέχεια, της εξόδου του ισραήλ από την αιχμαλωσία, με την Θεοτόκο σαν πύρινο στύλο και νεφέλη... του λαού Του, (σαν Π και ΚΔ) που τον επισκιάζει και χειραγωγεί με θαυματουργικό τρόπο...

Λαό Του που θέλει να τον κάνει ναό Του... 

Στην πηγή αναφέρονται για το 1940 πολλά βιώματα, όπου συμπολεμούσαν ορατές και αόρατες δυνάμεις, άγγελοι, άγιοι (Δημήτριος, Μηνάς, Γεώργιος, Χαράλαμπος...) και Θεοτόκος (1), υπέρ της ελευθερίας, υπέρ της ειρήνης, έννοιες πνευματικές και κατά Θεόν και όχι στα  πονηρά μέτρα του κόσμου (αμαλήκ και ψευδεπίγραφες ελευθερίες)... όχι μόνο στο παρελθόν (ισραήλ) όχι μόνο το 1940 ως... Την ημέρα σκέπαζε τους Έλληνες μαχητές ως νεφέλη και τη

αγγέλων το σύστημα και ανθρώπων το γένος…

με αφορμή την διαφορετική θέση του αρχ.Γαβριήλ πέριξ του θυσιαστηρίου στην σκιώδη ΠΔ, σε σχέση με την θέση του στην χάρη της Καινής…  

…ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος… καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ εἰμι Γαβριὴλ ὁ παρεστηκὼς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀπεστάλην λαλῆσαι πρός σε καὶ εὐαγγελίσασθαί σοι ταῦτα. (Λουκ.α’5-25) το αναγινωσκόμενο ευαγγέλιο στη σύλληψη του αγ.Ιωάννου προδρόμου… (23 Σεπ). 

Στην καινή κτίση, … λειτουργούσε κάποτε ο πατήρ Τύχων ο Ρώσος, τον οποίο διακονούσε ο Άγιος Παϊσιος και στη μεγάλη είσοδο, μετά την είσοδο των Τιμίων Δώρων, εισήλθε ο πατήρ Τύχων στο Άγιο Βήμα και βλέπει τους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και τους λέει με τα σπαστά Ελληνικά του: 

- Μιχαήλο ντεξιά και Γαβριήλο αριστερά! Τους υπέδειξε με το χέρι, που ακριβώς να πάρουν θέση για να κυκλώσουν την Αγία Τράπεζα. 

Και άγγελε φύλακα μου, ντίπλα μου και εννοούσε τον άγγελο φύλακά του!

Και να τα ακούει όλα αυτά, ο Άγιος Παΐσιος και βρύσες δακρύων τα μάτια του! 

εστίαση και εστίαση….

φαίνεται, πως τα ορώμενα είναι θέμα εστίασης οφθαλμού.

Μπορούμε να μείνουμε στο πλέγμα που μας φυλακίζει, αλλά μπορούμε και καλό θα ήταν, να το προσπεράσουμε. Άλλωστε, η ζωή σαν σε αθλητικό στίβο, δεν παρομοιάζεται και είναι πάντα μια κούρσα ταχύτητος 100 μέτρων, αλλά μπορεί να είναι και 110 με εμπόδια, ή ακόμη πιο χρονοβόρα με περισσότερες απαιτήσεις αντοχής και σαν 3 χλμ στιπλ… τα οποία ‘’πρέπει’’ να τα προσπεράσουμε, μην σκοντάψουμε σε αυτά και πολύ περισσότερο μην μείνουμε πεσμένοι.

μη μείνουμε ‘’πεσμένοι’’ στα φαινόμενα καλά αυτού του κόσμου. ΔΕΝ υποτιμάται ή ακυρώνεται η φυσική ελευθερία αν κάποιος είναι φυλακισμένος σε φυσική φυλακή, ούτε η υγεία αν κάποιος ασθενεί (1). Αλλά!!! προέχει των εξωτερικών, η εσωτερική ελευθερία, η εσωτερική υγεία.

Η εξωτερική ταυτότητα των δύο εννοιών σίγουρα, βάσει της βαθύτατης ελληνικής σοφίας (και θεοεπίβλεπτης δόμησης της γλώσσας), δεν είναι τυχαία και πάλι σύμφωνα με την Αγία Γραφή (Γαλ.ς' - αναφέρεται το χωρίο πιο κάτω) όπου εστιάζουμε, το αντικείμενο εστίασης (οφθαλμών) μας κάνει το ''τραπέζι'' και μας γεμίζει (ψυχή και σώμα) με ό,τι διαθέτει. Φθορά ή Ζωή. Διαλέγουμε και αμήν να διορθωνόμαστε. Γνωρίζοντας επιπλέον, ότι ο Κύριος, δεν γνωρίζεται αντικείμενος, αλλά βιώνεται συγκείμενος. Συμπλέων, συνοδοιπορών, θεραπεύων ως Ιατρός ψυχών και σωμάτων... Τα υπόλοιπα που ακολουθούν, είναι δικαιολογητικές σκέψεις γιατί, ενώ φαίνονται αυτονόητα θεωρητικά, στην πράξη χάνουμε νόημα και στόχο.      
 
Λένε οι άγιοι, τι να την κάνω την σωματική υγεία αν αυτή με ωθεί σε πάθη ψυχοκτόνα ή πάλι πόσο όφελος έχει μια ψυχή σε ασθενές σώμα όταν δι αυτής της

θεραπεύοντας Ο Κύριος τον τυφλό (νου)

Η κορωνίδα της θεραπείας των ασθενειών είναι η ψυχή και ο οφθαλμός αυτής, ηγεμονικός νους. 

…πριν την εορτή της αναλήψεως και διάνοιξης των ουρανών, Ο Κύριος την Κυριακή του τυφλού μας δίνει τον τρόπο και την προϋπόθεση διάνοιξης των ουρανών, κατάσταση παράλληλη της διάνοιξης των οφθαλμών που λόγω βραδυκαρδίας και α-νοησίας (έλλειψη νοός Χριστού) κρατούνται…. (Λουκ.κδ’25) [από την ανάσταση στην ανάληψη και διάνοιξη ‘’ουρανών’’ ουρανών και οφθαλμών]. 

Με τον νου να είναι ο οφθαλμός της ψυχής και Τον Κύριο πρωτίστως να θεραπεύει τον νου, με τον χου να ακολουθεί, η απαρχής ομμάτωση του (εκ γενετής) τυφλού, ώστε να Τον αναγνωρίσει σταδιακά ως υιό Δαβίδ και τέλος ως Υιό Θεού, δεν εξαντλείται φυσικά στο ιστορικό γεγονός αλλά μας ακουμπά και αφορά όλους.  

Όντας η κάθε ψυχή αντιμετωπιζόμενη από τον Θεό ως κόρη οφθαλμού, η Κυριακή του τυφλού λαμβάνει άλλη διάσταση, όπως και ο παράλυτος (πάλι νους), ο φερόμενος υπό τεσσάρων (χους και 4 στοιχείων) για την θεραπεία του.   

Κι αν Ο Κύριος (ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ = 999) και συγχρόνως Ο οφθαλμός ο τα πάντα

ΣΤΑΥΡΟΣ… Ουσία και φαινόμενα

Μεταξύ ουσίας και φαινομένων, παρεμβάλλεται ο Σταυρός. Είναι η όλη σταυρική πορεία του ανθρώπου σκοπός και δρόμος για τον σκοπό άγια και τα δυο, από τις σκιές στο Φως, που μπορεί να αναβιβάσει αυτόν από τα φαινόμενα στις αιτίες και τον ελευθερώσει από την αιχμαλωσία των πιστευτών για αληθινά φαινομένων, όπως συμβαίνει με τον ''μύθο'' του σπηλαίου του Πλάτωνα. 

Μια πορεία προς ελευθερία, όπου σαν αφετηρία τα μάτια μας, λόγω βραδυκαρδίας και α-νοησίας (χωρίς νου Χριστού, αφού προπατορικά τον απωλέσαμε) κρατούνται στα φαινόμενα….

Τα ΡΑΒΔΙΑ+ΚΩΝΙΑ (999) εισάγουν από την κόρη οφθαλμού στην ψυχή, την κόρη Θεού, (Τριαδικού Θεού 999) φαινόμενα και εικόνες πιστευτές, που την μπερδεύουν. 

Όπως, εκεί που ήταν ένα μοναστήρι, σκέτη λαύρα με πάνω από 100 μοναχούς, όταν εμφανίστηκε ο διάβολος σε έναν μοναχό και είπε θα τους διαλύσει. Την επόμενη ημέρα βρέθηκαν να πετάνε πολλά πουλιά στον ουρανό πάνω από την μονή, μόνο που οι μισοί τα βλέπανε μαύρα πουλιά κι οι άλλοι μισοί άσπρα. Αυτό ήταν και η αιτία διχόνοιας και διάλυσης του μοναστηριού… (φυσικά μέσα στο επιτρέπεται του Θεού, ίσως για να μην υπάρχει ισχυρογνωμοσύνη και απόλυτη πίστη στα ορώμενα, μέχρις ότου εγκατασταθεί πνεύμα ευθές και απλανές. Στα δε πνευματικά φαινόμενα, κατά την παραίνεση του αγ.Σιλουανού, μη δέχου και μη απόρριπτε,  και όσο είμαστε δίψυχοι, μην βρεθεί αδιάκριτη θεομαχία και καθορίσει αυτή την κατάστασή μας στην αιωνιότητα. Κύριε ελέησον.).     

Όπως τα μάτια των υποτακτικών του αγ.Μακαρίου έβλεπαν δύο άτομα να φέρνουν

… περί ψυχής και ο ρόλος του οφθαλμού αυτής στην επίγνωση της Αληθείας

…θα μπορούσε ο άνθρωπος να νοηθεί σαν ένας δακτύλιος, που εμπεριέχεται μέσα σε ένα φυσικό (πεπερασμένο) άπειρο και συγχρόνως εσωκλείει ένα εσωτερικό άπειρο. 

Στο εξωτερικό άπειρο κλήθηκε ο ΑΔΑΜ να κυριαρχεί. Έτσι, ο άνθρωπος είναι φύσει κέντρο του σύμπαντος, κέντρο όμως του ανθρώπου είναι ή θα έπρεπε να είναι ο Θεός. 

Προς τα έξω επικοινωνεί και γνωρίζει τον κόσμο μέσα στον οποίο εμπεριέχεται ως κουκίδα, με τις 5 θυρίδες, τα αισθητήριά του. Προς τα έσω επικοινωνεί και γνωρίζει τον κόσμο τον οποίο εμπεριέχει, με την ενοποιημένη μία αίσθηση, που άλλοι την ονοματίζουν 6^η αίσθηση (1), άλλοι διαίσθηση που μπορεί να αποδοθεί η καθεμιά εξωτερική και σε αντίστοιχη εσωτερική, όπως διόραση, διακοή … αλλά η μεταφορά διάσπασης της αίσθησης όπως συμβαίνει έξω και αποκομμένα στα έσω, δεν μας συμφέρει. 

Είναι η ενιαία ψυχή που όσο ενώνεται με Τον πανταχού παρόντα και τα πάντα πληρούντα Θεό ‘’βρίσκεται’’ κι αυτή εκεί χάριτι, ενώ με την απουσία ένωσης (2) ο άνθρωπος κυνηγά ιδιότητες διασπασμένα, που όμως σε αυτήν την κατάσταση, κυριαρχεί η φαντασία, αληθοφανείς  προβολές, πλάνη.       

ΑΔΑΜ, πλην της έννοιας του πήλινου, είναι και τα αρχικά του προσανατολισμού μας, ως Ανατολή, Δύση, Άρκτος (βορράς) και Μεσημβρία (νότος). 

ο εκ γενετής τυφλός και η μετενσάρκωση υπό την οπτική Του Σταυρού

Θ´\ΚΑΙ παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. 2 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ; 3 ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ' ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. … (Ιωαν.θ’) 

…στην συνομιλία με τον μυστικό μαθητή Νικόδημο, Ο Κύριος εξηγεί: …3 ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. (Ιωάν.γ’) …ότι δεν αρκεί η χοϊκή γέννηση άρα η πληρότητα και η λειτουργικότητα των οργάνων του βιολογικού σώματος, αλλά η αναγέννησίς του (ή η γέννησις άνωθεν) για να δει την βασιλεία, η οποία είναι εντός ημών. Δεν αρκεί όμως μόνο να δει, αλλά και να εισέλθει .... ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ,... αλλά αρχής γενομένης από την θέαση προχωράμε στην είσοδο.

Η έξω ζωή πρέπει να προσεγγιστεί σαν την έκπτωτη ΕΥΑ που κλήθηκε από τον ΑΔΑΜ, μήτηρ πάντων των ζώντων (20 καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων. Γεν.γ’) και οι μελέτες, επιστημονικές αλήθειες, γενικώς προσεγγίσεις με χοϊκά εργαλεία και διάνοια, εξαντλούνται στα έξω.   

Εκ της πλευράς του πρώτου ΑΔΑΜ αφού τον έφερε σε έκσταση Ο Θεός και τον

πως λειτουργούν πρακτικά και θεωρητικά η ορθόδοξη αγιογραφία, η γλώσσα … στον δρόμο προς την τελειότητα

διαβάζουμε από το περί της Λειτουργικής γλώσσης (Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ) :

… Εκάστη γλώσσα έχει ως σκοπόν να οδηγήσει τον ακροατήν ή τον αναγνώστη εις εκείνον τον χώρον, εις τον οποίον αυτή ανήκει. Έχοντες υπόψην την ‘’εξηρτημένην-αντανακλαστικήν’’ ενέργειαν των λόγων, οφείλομεν ιδιαιτέρως να δώσωμεν μεγάλην προσοχήν εις την λειτουργικήν γλώσσαν, ήτις σκοπόν έχει να γεννήσει εν τω νοϊ και την καρδίαν των προσευχομένων την αίσθησιν άλλου κόσμου, του υψίστου.  (1)

κι επειδή μια εικόνα χίλιες λέξεις, μπορούμε να νοήσουμε ότι κι η εικόνα, φωτογραφία είναι κι αυτή μια γλώσσα που μας μιλά και έλκει στον κόσμο της. 

Από άγνοια, από συναισθηματισμό, από συνήθεια από κακώς εννοούμενη συγχωρετικότητα, από αδυναμία να βρεθούν εικόνες ορθόδοξες που να ‘’δέσουν’’ με το νόημα που θα θέλαμε να  δώσουμε, επιλέγουμε ίσως από βιασύνη να συνδυάσουμε σπουδαία με υποδεέστερη, κοσμική ακόμη και σαρκική απεικόνιση. 

Χολυγουντιανούς σταρ υποδυόμενους Τον Κύριο του παντός… γλυκούλικες παναγίτσες, λουλουδάκια, αστράκια κινούμενα…. που κινούν και συγκινούν

σωματική και πνευματική όραση

Πριν από την προπατορική πτώση, η σωματική και η πνευματική όραση του ανθρώπου ήταν υπερβολικά δυνατές. Μετά την πτώση και εξαιτίας της, τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη περιορίστηκαν σε τέτοιο βαθμό, που θα μπορούσαμε να πούμε πως ο μεταπτωτικός άνθρωπος, σε σύγκριση με τον προπτωτικό, είναι τυφλός σωματικά και πολύ περισσότερο πνευματικά. 

Ο νους και η καρδιά μας έχουν τυφλωθεί. Εξαιτίας αυτής της τυφλότητας, ο νους δεν μπορεί να ξεχωρίσει τους ορθούς λογισμούς από τους πλανεμένους και η καρδιά δεν μπορεί να ξεχωρίσει τα πνευματικά αισθήματα από τα εμπαθή, ιδιαίτερα όταν τα τελευταία δεν είναι προφανή. 

Λόγω λοιπόν, της νοητικής και καρδιακής τυφλότητάς μας, όλες οι ενέργειές μας καταντούν λίγο ή πολύ λαθεμένες. Γι’ αυτό ο Κύριος αποκάλεσε τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους, αν και μορφωμένους, ''μωρούς καί τυφλούς'' (Ματθ. 23, 17) και ''τυφλούς ὁδηγούς τυφλῶν '' (Ματθ. 15, 14), που ούτε οι ίδιοι μπαίνουν στη Βασιλεία των Ουρανών, ούτε τους άλλους αφήνουν να μπουν (Ματθ. 23, 14). 

Στη γνήσια Χριστιανική άσκηση, η Χάρη του Θεού, την οποία έχουμε λάβει με το άγιο Βάπτισμα, αρχίζει να μας θεραπεύει λίγο-λίγο από την πνευματική τυφλότητα μέσω της Μετάνοιας και της κατανύξεως. Έτσι σταδιακά, από την κατάσταση της τυφλότητας μπαίνουμε στην κατάσταση της θεωρίας. 

Στην κατάσταση αυτή, εκείνος που βλέπει είναι ο νους, γι’ αυτό και οι Πατέρες την ονομάζουν νοητή, αλλά και πνευματική, καθώς είναι δώρο και καρπός του Αγίου Πνεύματος. Απ’ αυτή την άποψη η θεωρία διαφέρει από την όραση. 

Η όραση είναι φυσική σ’ όλους τους ανθρώπους. Κάθε άνθρωπος μπορεί να δει, όποτε το θελήσει. Ικανοί για τη θεωρία όμως, είναι μόνο εκείνοι που έχουν καθαρθεί με την Μετάνοια. Κι αυτοί πάντως, δεν φτάνουν στη θεωρία από μόνοι τους, αλλά όταν το Πανάγιο Πνεύμα του Θεού θελήσει να κοινωνήσει με το πνεύμα τους.

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ.

Η γνώσις και όρασις του δι εσόπτρου εν αινίγματι, η ευχή και η προσ-ευχή

Το προσεγγιζόμενο μέγα κεφάλαιο της μαθητείας μας, έχει άξονα το θείο θέλημα. …4 ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν. 5 εἷς γὰρ Θεός, εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Χριστὸς ᾿Ιησοῦς, 6 ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων, (Α’Τιμ.β’)

Περί δε οράσεως, εκ των μακαρισμών…. 8 μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται. (Ματθ.ε’)

Αυτός ο τρόπος, ταπεινότητα και καθαρότητα, και εκεί και η συνάντησις. Δια ΧC εν ΧC, στην εντός ημών βασιλεία. Ο δε Θεός αγάπη, με τον ύμνο αυτής, καταγραφομένη εκ του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Του, μας γνωρίζει και παιδαγωγεί…  9 ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· 10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται. 11 ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου. 12 βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ

Περί όρασης…

Σήμερα, αγίας Παρασκευής, της προστάτου και εξυγιαντού χάριτι των οφθαλμών και της όρασης, όχι μόνο των χοϊκών αλλά ιδίως των πνευματικών, ζητάμε την βοήθειά της, να μας φωτίσει. Να δούμε!!

Και βλέπουμε όλοι, κατά τάξη και ετοιμότητα από το ίχνος της Αλήθειας μέχρι (αμήν και) την πληρότητά της.

Ακούμε τους αγιογράφους, να παραδίδουν την χείρα τους και να υπογράφουν δια χειρός… επειδή όμως ο οφθαλμός είναι λύχνος του σώματος και αν είναι απλούς, τότε όλο το σώμα είναι φωτεινό. …και οι καθαροί τη καρδία, τον Θεόν όψονται, μακάρι να επιλέξουμε κι εμείς να παραδώσουμε με πίστη, την όλη μας όραση στην καλή μας αγία.

Αυτό είναι το ποθητό όριο, (φώτισης και τελείωσης) για το οποίο φυσικά, υπάρχουν προϋποθέσεις (κάθαρση).

Εμείς ας ξεκινήσουμε από το ίχνος και σκιά που Αυτή (η Αλήθεια) αφήνει επί γης οδοδείκτες, λόγους που οδηγούν Στον Λόγο.

Υπάρχει μια (κοσμική) διάταξη δύο διπλανών δωματίων/χώρων, που είναι το ένα