Ο Άνθρωπος ο άνθρωπος ο θάνατος και η Ζωή …

Με αφορμή την ανάβαση* ενός νεαρού το 2016 στην πυραμίδα, δυο σύντομα σχόλια… για Τον Άνθρωπο και επί γης άνθρωπο και την μετάβασή του από τον θάνατο στην Ζωή … 

Δύο είναι οι αναβάσεις… μία η απέξω και μία από μέσα… 

απέξω.... η πυραμίδα μεταξύ άλλων, είναι απόλυτα προσανατολισμένη με άκρα ΑΔΑΜ (Ανατολή Δύση Αρκτος Μεσημβρία) με χιλιοστά απόκλισης λόγω σεισμού και μικρής μετακίνησης... και δεν έχει σκιά. 

Σκιά, δεν έχει το φως. Παράλληλα, ο άνθρωπος παρομοιάζεται με πυραμίδα, έχοντας την βάση σαν σάρκα (των τεσσάρων δομικών στοιχείων της φύσης) και πνεύμα το ύψος. Οι δε ακμές που ενώνονται με την κορυφή μπορούν να νοηθούν σαν εξύψωση των 4 ξεχωριστών σε ένα και τα κάτω στοιχεία στην ενοποιημένη καινή κτίση, με ΠΥΡ-ΑΗΡ-ΥΔΩΡ και ΓΗ, XC φυσικά και πεμπτουσία (σταυρός ευθεία διαδρομή από την βάση μέχρι την κορυφή) ΑΙΘΗΡ, Τροφεύς και Τροφή…. και συγχρόνως πέρασμα ...από τον ένα κύκλο στον άλλον, (κύκλος Αληθείας και κύκλος ασεβείας…) από την λογική  του ανθρώπου (μέσα στον κόσμο) στην λογική του Θεού, ''προσπερνώντας'' την απαγορευτική η φλογίνη ρομφαία μεταξύ φρονήσεως και αφροσύνης... 

(Ελληνορθόδοξη οπτική πυραμίδων και Ανθρώπου). 

Επίσης, το ύψος πολλαπλασιαζόμενο επί 1000 δίνει την μέση απόσταση γης - ηλίου... και λεξαριθμικά ισούται η πυραμίδα με κλίμαξ Θεού (λείποντας όμως από την ισότητα, το ‘’α’’). 

Στην αναζήτηση της πληρότητος αυτού του ‘’α’’ της αγάπης και αληθείας, καλό

σύλληψη ανθρώπου και ΦΩΣ…

με αφορμή το βίντεο, δυο σκέψεις για τον ευαγγελισμό* και ‘’σύλληψη Του Ανθρώπου’’…  

Από την Αγία Γραφή γνωρίζουμε ότι … 27 καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. 28 καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε (Γεν.α’) …μια εντολή που συνηθίσαμε να περιορίζουμε στην εξωτερική τεκνογονία ενώ αυτή δόθηκε εντός του παραδείσου και για άλλον λόγο (αύξηση αρετών)…. όταν αντιλαμβανόμαστε την εντολή εξωστρεφώς και μονομερώς, αστοχούμε, αφού ο ΑΔΑΜ δὲ ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κάϊν καὶ εἶπεν· ἐκτησάμην ἄνθρωπον διά τοῦ Θεοῦ. (Γεν.δ’1). Έγνω αυτήν, εκτός και όχι εντός του παραδείσου όπου …30 ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ᾿ ὡς ἄγγελοι Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἰσι (Ματθ.κβ’30). Την έγνω μετά την εξορία απέναντι της εδέμ… (Γεν.γ’16) 

Κι όπως η έξω ζωή έχει αφετηρία την πλευρά του πρώτου ΑΔΑΜ που αναπληρώνεται με σάρκα, συνειρμικά κατά το… 21 καὶ ἐπέβαλεν ὁ Θεὸς

βάπτιση και Ζωή...

Ο σατανάς ξέρετε πως έρχεται στον κόσμο; Μέσω της ψυχής (1) κάθε ανθρώπου που γεννιέται. Κάθε άνθρωπος πού γεννιέται, φέρνει και διάβολο μες την ψυχή του.

Γι' αυτό η θεολογία η παλιά του λαού κάθε έναν κατ' αναλογία του γένους, έλεγε η δράκος (2) ή δράκουλα. Δεν έλεγε μπέμπης που λένε τώρα ή αγγελάκι που λένε οι άμυαλες μανάδες οι σημερινές.

Αβάπτιστο παιδί και είναι αγγελάκι; Πήγες ποτέ σου να ακούσεις τους εξορκισμούς που διαβάζει ο παπάς όταν πρόκειται να βαπτιστεί το παιδί;

Πήγες να ακούσεις την πάλη; Μάλιστα αν είναι παπάς που καταλαβαίνει τι κάνει, να δείτε πως παλεύει με τον διάβολο να βγάλει του παιδιού το σατανά μέσα από την καρδιά του.

Που το φυσάει, που το ξορκάει, του κοινοποιεί έξωση την ημέρα του βαπτίσματος

για τους σκοπούς που θέτει ο άνθρωπος και ο έρωτας σαν ρυθμιστικός παράγων …

…σε συνέχεια των σχολίων στο ο σκοπός της ζωής (αγ.Νεκταρίου) και της πρώτης ‘’επίτευξης’’ σαν σκοπός που ‘’πετυχαίνει’’ κάθε άνθρωπος, είναι το ανέβασμά του στον μικρόκοσμο (γη και κόσμο μας), από τον απειροελάχιστο μικρομικρόκοσμο. ‘’Ανεβαίνει’’ και βλέπει τον φυσικό ήλιο, που είναι εκτύπωμα του νοητού. 

Κι αυτό το κατάφεραν για χάριν του οι (συνδημιουργοί) γονείς του [αναλογικό του….. 26 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν (Γεν.α’)]. Ανάβαση που οφείλεται στον οριζόντιο (1), φυσικό  έρωτα. Αυτός ο τρόπος, άρχισε να ισχύει, εκτός του παραδείσου, όταν ο ΑΔΑΜ έγνω την ΕΥΑ (Γεν.δ’1) και σε χρόνο, που ήδη ‘’εξορίστηκαν’’ εκ της εδέμ…. 

Για τον δεύτερο ‘’σκοπό’’ που είναι η ανάβαση από τον μικρόκοσμο στον μακρόκοσμο (ουρανό και καρδία, όπου βρίσκεται εν δυνάμει ο θρόνος του Θεού) είναι απαραίτητος ο άλλος έρως, ο κάθετος (1) διανοίγοντας όραση και μετοχή για τον άλλον ήλιο, τον τρισυπόστατο, που ανέτειλε με τα Χριστούγεννα (2) και έδυσε (Μ.Παρασκευή). Ο θείος, με την αναγέννηση να γίνεται κι αυτή (όπως και η φυσική) χάριν των ‘’γονέων’’ (Πατρός επουρανίου και Μητρός Θεοτόκου). Είναι ο πρώτος σκοπός (η ελικοειδής τελειότητα) που ενεσπάρη στο dna (και επουράνια κλίμακα) του ανθρώπου και του δόθηκε σαν εφόδιο εντός του παραδείσου. Εφόδιο που ‘’πρέπει’’ να βρει και αναδείξει σαν θησαυρό, μέσα από τους δερμάτινους χιτώνες και σκεπασμένος από πολύ λάσπη (και γη) και κοσμικό φρόνημα… 

Ο έρωτας (3) στο σύνολό του γνωρίζεται, αρχής γενομένης από την ελληνική σοφία (και πλάτωνα) ότι είναι η έλξη μεταξύ δύο κομματιών που ήταν ενωμένα και χωρίσανε (με μας να έχουμε υποστεί δύο τομές… μία κάθετη και μία οριζόντια),

ο σκοπός της ζωής (αγ.Νεκταρίου)

Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι. Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών. Άς προσέξουμε μήπως, γιά χάρη της παρούσας ζωής*, στερηθούμε τη μέλλουσα, μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες, αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας. Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή από μόνες τους δέν φέρνουν τούς επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δέν είναι ο σκοπός τής ζωής μας, αποτελούν τα μέσα για να πετύχουμε το σκοπό. Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές. Αγωνιστείτε ν’ αποβάλετε τα πάθη της ψυχής. Καθαρίστε την καρδιά σας** από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος, για να σας πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις θείες δωρεές. Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φροντίδα σ’ αυτά να είναι. Αυτά ν’ αποτελούν σκοπό και πόθο σας ασταμάτητο. Γι’ αυτά να προσεύχεστε στο Θεό. Να ζητάτε καθημερινά τον Κύριο, αλλά μέσα στήν καρδιά σας και όχι έξω από αυτήν. Και όταν Τον βρείτε, σταθείτε με φόβο και τρόμο, όπως τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ***, γιατί η καρδιά σας έγινε θρόνος του Θεού. Αλλά για να βρείτε τον Κύριο, ταπεινωθείτε μέχρι το χώμα, γιατί ο Κύριος βδελύσσεται τούς υπερήφανους, ενώ αγαπάει και επισκέπτεται τούς ταπεινούς στην καρδιά. Άν αγωνίζεσαι τον αγώνα τον καλό, ο Θεός θα σε ενισχύσει. Στόν αγώνα εντοπίζουμε τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα ελαττώματά μας. Είναι ο καθρέφτης της

το ‘’πέρασμα’’

περάσματα και θύρες στον κόσμο, υπάρχουν πάμπολλες... στα πνευματικά, περάσματα και Θύρα ( 6 ) με εισόδους και εξόδους (από δεξιά προς αριστερή επίγνωση και αντίστροφα, αλλά και καθέτως από την εικόνα στο καθ'ωμοίωση), πάλι πάμπολλες, αλλά όπως Η Θύρα είναι Μία (Χριστός) έτσι και το ''πέρασμα'' είναι ένα και αφορά τον βιολογικό θάνατο.

Δι αυτού σαν πύλη, πόρτα και κατώφλι, γίνεται η μετάβαση από το πρόσκαιρο και φαινόμενα στην αιωνιότητα και ουσία.... 

Υπό την άποψη της δικαιοσύνης, όλοι λίγο πολύ γνωρίζουν (ή υποψιάζονται) ότι ισχύει το... ό,τι σπείρεις αυτό και θα θερίσεις και η συμ-περι-φορά, θα δώσει δικαιώματα προς ποια κατεύθυνση θα κινηθούμε με τον εξοστρακισμό... 6 ή 9. απάνθρωπη ή φιλάνθρωπη. Κάπως πιο ενημερωτικά σαν μαρτυρία από τον αγ.Εφραίμ τον σύρο, αναγράφηκαν στο Η σχετική και η οντολογική δικαιοσύνη. 

Η κοινή πεποίθηση ότι το πέρασμα από την γη στον ουρανό…. και από το σκότος στο Φως, σαν ''τελευταίο ταξίδι''... ξεκινά από τον θάνατο, είναι μια καλοστημένη παγίδα και μας κάνει κάπως αδιάφορους, για να μην εργαστούμε από τώρα, στην ζωή και καθημερινότητά μας. Το θέμα όμως είναι, πως η ζωή είναι μια εύσπλαγχνη ευκαιρία και στάδιο που κάθε άνθρωπος αγωνίζεται, για να πετύχει άφθαρτο στεφάνι ή αδιαφορώντας, αιώνια απώλεια.

Στο προηγούμενο άρθρο αναφέρθηκε πως…. ο,τιδήποτε απομακρύνει από τον Χριστό ή διατηρεί μακριά από τον Χριστό είναι ένας δαιμονισμός.... το πόσο όμως θα καταφέρει αυτή η φυγόκεντρος (ι' τάγμα δαιμόνων) μέσω των παθών να μας κρατήσει μακράν του προσώπου του Θεού, στην γη, στο έδαφος*, χωρίς ίχνος ύψους, εξαρτάται από τα δικαιώματα που δίνουμε.  

* είναι το ΕΔΑΦΟΣ και ο ΟΦΙΣ και ο ΤΡΟΜΟΣ (=780) που νοηματικά συνδέονται μεταξύ τους… και μας συμφέρει φυσικά να ξεκολλήσουμε από το έδαφος, κόσμο και κοσμικό φρόνημα της αιγύπτου που είμαστε δούλοι, ξεφύγουμε του έρποντος όφεως και από τον τρόμο, ταραχή και αρά, δια Της Θεοτόκου, να πάμε στην χαρά Του Κυρίου και ακούσουμε το ευ δούλε αγαθέ είσελθε . … Χαῖρε, δι' ἦς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει, χαῖρε, δι' ἦς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει. (αντί το φοβερό, ουκ οίδα υμάς… και απέλθετε...). Να περάσουμε την πύλη, χάριτι, από τώρα Πύλη ουρανού και καρδιάς. 

Το Τι συμβαίνει όταν ο Αρχάγγελος έρχεται να πάρει τη ψυχή! μας το ανέλυσε βάσει της παράδοσης, ο Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα. Ο ίδιος για τον τελωνισμό των ψυχών αναφέρει, πως μοιάζουν με τα διόδια που είναι στημένα μεταξύ θεσσαλονίκης και αθήνας και πρέπει να ‘’ξοφλήσει’’ κάποιος το αντίτιμο για να μπορέσει να περάσει…

Με τον τρόπο ζωής και όσο τα προσπερνάμε σαν εμπόδια και τροχοπέδες εν ζωή,

τα δίκτυα μέσα στον κόσμο….

με αφορμή το… Οι τσιμπημένοι και η νέα τράπεζα. (βίντεο) , δυο συνειρμικά σχόλια και παρατηρήσεις… 

…εισήχθη, ‘’εγκαινιάστηκε’’ στον κόσμο το βολικό  δίκτυο Η/Υ (www = ςςς) την 6 αυγ 1991* 

Η Μεταμόρφωση που εορτάζουμε την 6η αυγ, αφορά την πρόταση του Θεού προς τον άνθρωπο και είναι αναγκαία για να γίνουμε τέκνα Φωτός. Όπως όμως όταν παρεμβάλλεται ένα αδιαφανές παραπέτασμα δημιουργούνται δύο όψεις αναλογικές, (όσο πιο έντονο είναι το φως τόσο πιο έντονες είναι οι σκιές από την άλλη), έτσι και η κάτω όψις, είναι η ανθρώπινη πρόταση, η χωρίς Θεό αυτάρκης ''μεταμόρφωση'' (στην ουσία παραμόρφωση) που θέλει να Τον αντικαταστήσει, αφού θεοποιεί τον εαυτό του. Μπορεί να λέγεται πρόοδος, αλλά είναι δίκοπο μαχαίρι....  

Το αρχικό δίκτυο μόνο υπολογιστών επεκτάθηκε σε δίκτυο μηχανημάτων, όπως δικτυώνονται μέσω ‘’έξυπνων τηλεφώνων’’ και χρησιμοποιούνται εξ αποστάσεως, ψυγεία, τηλεοράσεις άνοιγμα κλείσιμο φωτισμού, πλυντηρίου και άλλων ηλεκτρικών (ελεγχόμενων ηλεκτρονικά) συσκευών .... 

κι η μεταμόρφωση συνεχίζεται, με σκοπό να μας περάσουν στο δίκτυο σωμάτων…. Για αυτήν την επίτευξη, απαραίτητη προϋπόθεση, είναι η ενσωμάτωση μέσα στα βιολογικά σώματα των ανθρώπων στοιχεία, που πρώτα  θα κατορθώνουν τον γεωεντοπισμό, (gps, έμμεσα μέσω φερόμενων εξωτερικά τηλεφώνων ή ταυτότητος με τσιπάκι, και άμεσα ‘’καλύτερα’’ για αυτούς, εσωτερικά και χωρίς κενά ή ‘’λάθη’’, τελικό τσιπάρισμα / χάραγμα). Το επόμενο βήμα προόδου τους αλλά δικής μας έκπτωσης, είναι δι αυτών συντονισμός και τέλος συγχρονισμός, δλδ ελέγχου και επηρροής κατά το θέλημα τους. Το κατά πόσο είναι εφικτό εξαρτάται από το  κατά πόσο οικεία βουλήσει (εθελουσία πνευματοκατάληψη.... εθελούσια δαιμονοκατάληψη...) τους δίνουμε τα σχετικά δικαιώματα.... Ο  απόλυτος έλεγχος, (η μηχανικοποίηση / ρομποτοποίηση, οπότε και μηδενισμό κάθε ελευθερίας του ανθρώπου) όπως και στα μηχανήματα θα συμβεί όταν αντιστοιχηθεί μοναδικό ip ανά νευρώνα… (βίντεο) μέσω πλατφόρμας κατάλληλων συχνοτήτων όπως επιστημονικά και φιλολογικά (χαρακτηρισμένα ως συνωμοσιολογικά) φαίνεται πως υποβοηθά στο εγχείρημα τα 5G και επόμενα....

…ένα από τα εισαγόμενα στοιχεία, (μαζί με τα νανοστοιχεία), είναι  το γραφένιο που υπέχει θέση κεραίας.... (όπως φαίνεται στο σχήμα, στην θέση 4.)

Αυτό, ΔΕΝ εισάγεται ΜΟΝΟ με εμβολιασμό, αλλά και με φάρμακα (όπως το nurofen, οι μάσκες ''ποιότητος'' εξ αναπνοής... ) ή δυστυχώς και μέσω τροφών... (με πρωτεργάτες nestle, coca cola...).

Την όλη μελέτη της δικτύωσης (nanonetwork) μπορεί κάποιος να την κατεβάσει, από τον δεσμό .... 

Με αυτά τα δεδομένα και την δόλια και ύπουλη δράση, ο άνθρωπος είναι τόσο

ὁ ἔξυπνος καί συνετός καπετάνιος καί κυβερνήτης τοῦ ἑαυτοῦ του...

Είναι τελείως αδύνατον η θάλασσα να μένει επί πολύ χρονικό διάστημα ίδια. Διότι αυτήν που τώρα είναι ομαλή, ακύμαντη και ακίνητη ύστερα από λίγο θα την δεις ανώμαλη και ορμητική εξ αιτίας βίαιων ανέμων. Αλλά και αυτήν που είναι άγρια και αναβράζει από την θαλασσοταραχή, γρήγορα θα την δεις να την σκεπάζει και να την στρώνει βαθειά γαλήνη.

Έτσι ακριβώς και οι καταστάσεις της ζωής μας μεταβάλλονται εύκολα και προς το ήρεμο και προς το άγριο.

Γι’ αυτό χρειάζεται να υπάρχει μέσα μας καλός κυβερνήτης: ώστε και στις γαλήνιες και ήρεμες περιστάσεις της ζωής και όταν όλα τα θέματα της ζωής του κυλούν ήρεμα και κανονικά, να περιμένει τις μεταβολές προς τα δυσάρεστα και δύσκολα και να μην επαναπαύεται με τα ήρεμα παρόντα σαν να είναι αιώνια και αθάνατα.

Αλλά και στην πιο θλιβερή κατάσταση της ζωής του να μην απελπίζεται ούτε να κυριεύεται από πολύ μεγάλη λύπη και βύθιση τελικά στο πέλαγος της απελπισίας…

Αυτός λοιπόν είναι ο έξυπνος και συνετός καπετάνιος και κυβερνήτης του εαυτού του, αυτός ο οποίος ούτε υπερηφανεύεται και καυχάται στις ευχάριστες περιστάσεις, ούτε καταπίπτει και μελαγχολεί στις ώρες των συμφορών και των δοκιμασιών.

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

επίγεια ζωή.... και ''αγαθά'' (αγ.Ιγνάτιος μπριατσανίνωφ)

Ἀδελφοί, ἂς ἐξετάσουμε τὴν ἐπίγεια ζωὴ μας ἀντικειμενικά, ἀμερόληπτα, ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ Εὐαγγελίου. Εἶναι μηδαμινή, ἕνα τίποτε.

Ὅλα της τὰ ἀγαθὰ ἀφαιροῦνται μέ τὸν θάνατο, ἀλλὰ συχνὰ καὶ πολὺ πρὶν ἀπὸ τὸν θάνατο μέ ποικίλες, ἀπροσδόκητες καταστάσεις

Αὐτὰ τὰ φθαρτά, τὰ τόσο γρήγορα ἐξαφανιζόμενα ἀγαθά, δέν ἀξίζουν νά ὀνομάζωνται ἀγαθά. Στή πραγματικότητα εἶναι ἀπάτες καὶ παγίδες

Ὅσοι κολλοῦν καὶ βυθίζονται στίς παγίδες αὐτές, καὶ συλλαμβάνονται ἀπὸ αὐτές, ἀποστεροῦνται ἀπὸ τὰ ἀληθινά, τὰ αἰώνια, τὰ οὐράνια, πνευματικὰ ἀγαθά, ποὺ ἀποκτοῦμε ὅταν πιστεύουμε στόν Χριστὸ καὶ Τὸν ἀκολουθοῦμε στή μυστικὴ ὁδό τῆς εὐαγγελικῆς ζωῆς.

Θὰ μᾶς προδώσουν, ἀδελφοί, ὁπωσδήποτε θὰ μᾶς προδώσουν ὅλα τὰ φθαρτὰ ἀγαθά.

Τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πάμπλουτους θὰ τοὺς προδώσει ὁ πλοῦτος τους, τοὺς ἐνδόξους ἡ δόξα τους, τοὺς νέους ἡ νεότητα τους, τοὺς σοφοὺς ἡ σοφία τους.

Ἕνα μόνον αἰώνιο καὶ οὐσιῶδες ἀγαθὸ μπορεῖ νά ἀποκτήσει ὁ ἄνθρωπος κατὰ τὴ διέλευση του ἀπὸ τὴ γῆ.

Αὐτὸ εἶναι ἡ ἀληθὴς γνώση τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ συμφιλίωση του μέ τὸν Θεό, τὴν ὁποία χαρίζει ὁ Χριστός. Γιά νά λάβει ὅμως κανεὶς τὰ κορυφαῖα καὶ ὑπέρτατα αὐτὰ ἀγαθά, πρέπει νά ἐγκαταλείψει τὴν ἁμαρτωλὴ ζωὴ καὶ νά τὴν μισήσει.

Άγιος Ιγνάτιος Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ

---

Όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης… Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

περί ξαφνικού θανάτου

Περί του ότι "Δεν υπάρχει πιο ανόητο πράγμα από το να πεις: «Καλύτερα να πεθάνω ξαφνικά, να μη νιώσω το θάνατό μου!»"

(Αγίου Νικολάου Αχρίδος).

O αμαρτωλός δημιουργεί διπλή απώλεια με τον ξαφνικό του θάνατο: πρώτα στον εαυτό του κι έπειτα στην οικογένειά του. Στον εαυτό του επειδή πεθαίνει αμετανόητος. Στην οικογένειά του επειδή αιφνιδιάζει τους συγγενείς του μ’ ένα αναπάντεχο χτύπημα κι αφήνει πίσω του εκκρεμότητες. Μακάριος είναι εκείνος που προτού πεθάνει δοκιμάζεται από κάποια αρρώστια, από τον πόνο. Σ’ αυτόν δίνεται η ευκαιρία να κάνει μία ανασκόπηση της ζωής του, να εξετάσει τις αμαρτίες του, να μετανοήσει για όλα τα κακά που έχει κάνει, για όλα τα καλά που δεν έκανε, να θρηνήσει με μετάνοια ενώπιον του Θεού, να καθαρίσει την ψυχή του με δάκρυα και να ζητήσει συχώρεση από το Θεό. Θά ‘χει την ευκαιρία να συγχωρέσει κι αυτός εκείνους που τον πρόσβαλαν, που τον έβλαψαν στη ζωή του, να χαιρετήσει όλους τους φίλους ή εχθρούς του, να θυμήσει στα παιδιά του το φόβο του Θεού, νά ‘χουν στο νου την ώρα του δικού τους θανάτου και να οπλίσουν την ψυχή τους με πίστη, προσευχή και καλά έργα.

Ας δούμε στην Παλαιά Διαθήκη πως πέθαναν οι άνθρωποι που ευαρέστησαν στο Θεό: ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ, ο Ιωσήφ, ο Μωυσής κι ο Δαβίδ. Προτού

Πόσο φοβερός είναι ο ξαφνικός θάνατος - Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

[....] Όταν ο άνθρωπος νομίζει πως είναι σταθερά εγκατεστημένος, πως πατάει γερά στη γη, η ίδια γη ανοίγει ξαφνικά και τον καταπίνει, όπως κατάπιε τον Δαθάν και τον Αβειρών (βλ. Αριθ. ιστ’ 32).

Όταν κάποιος αγνοεί το Θεό κι επιδιώκει για πολλά χρόνια αποκλειστικά την ευωχία, πέφτει φωτιά από τον ουρανό και τον κατακαίει, όπως τα Σόδομα και τα Γόμορα (βλ. Γέν. ιθ’ 24).

Όταν ο άνθρωπος πιστεύει πως έχει εξασφαλίσει τη θέση του και τά ‘χει καλά τόσο με το Θεό όσο και με τον συνάνθρωπό του, θα πεθάνει ξαφνικά, όπως ο Ανανίας και η Σαπφείρα (βλ. Πράξ. ε’ 5, 10).[.....]

[.....]Προετοιμασία για το θάνατο σημαίνει επίσης το «να πλουτίζει κανείς εν Χριστώ». Μόνο εκείνοι που πιστεύουν πραγματικά στο Θεό και στη μέλλουσα ζωή προετοιμάζονται για το θάνατο, για την αιώνια ζωή.

Οι άπιστοι δεν προετοιμάζονται ποτέ για το θάνατο. Το μόνο που φροντίζουν, είναι

η έννοια της προετοιμασίας για την πνευματική ζωή και Βασιλεία

για την αποφυγή μακροσκελών εισαγωγικών σκέψεων, ορολογιών που για κάποιους είναι ξένες, τα πάντα ξεκινούν από την θέληση, δλδ το κατά πόσο έχει ο άνθρωπος κουραστεί από τον ‘’κόσμο’’ και κατά πόσο θέλει να βιώσει (μετέχει) στα χαρακτηριστικά του αληθινού Θεού, σαν αγάπη και σαν δικαιοσύνη…, όχι στο μέτρο του υποκειμενικού και σκιών αυτών των εννοιών που περισσότερο μπερδεύουν παρά αναπαύουν, περισσότερο σκοτίζουν και βαραίνουν, παρά φωτίζουν τους ‘’πιστούς’’ τους, αλλά στην αντικειμενική τους διάσταση. 

Κι έρχεται η ώρα που πρέπει να επιλέξουμε (ένθεοι και άθεοι) με ποιο μέτρο θα εργαστούμε. Κοσμικώς ή ορθοδόξως. (το μέτρο της αγάπης, αληθείας και δικαιοσύνης… κοσμικώς και ορθοδόξως) με αφορμή τον μετονομασθέντα από τον Τριαδικό Θεό αβραάμ από άβραμ και σάρρα από σάρα… ΑΝ ΘΕΛΕΙ να αποδεχτεί στην κεφαλή το ‘’α’’ της αγάπης και αληθείας και το ‘’ρ’’ της δικαιοσύνης στο σώμα του. ΑΝ ΘΕΛΕΙ να φυτευτεί το τρίκλωνο δέντρο και ο Σταυρός στο χωράφι της καρδιάς του που οδηγεί στην ανάσταση ή να μείνει χωρίς Αυτόν (τον σταυρό) σε στάση (επανάσταση) κατά του Θεού. Όστις θέλει. 

Έτσι κι αλλιώς, ο άνθρωπος θα συνεχίσει να λέγεται φιλόθεος και φιλάνθρωπος,

φύλακας άγγελος στην ζωή (ανθρώπινο και θείο θέλημα)

Έχουμε ανάγκη από τις προσευχές των αγγέλων μας και την παντοτινή τους προστασία μπροστά στον Θεό. Είναι οι φύλακες, οι διδάσκαλοι και οι ευχέτες. Αγ.Μαξιμος ο Γραικός

Μια ρωσική ιστορία λέει:

Ήταν ένας άνθρωπος που προσευχόταν στο Θεό να του δώσει τρία πράγματα: δουλειά με καλά λεφτά,

μια όμορφη γυναίκα

και να γίνει διάσημος.

Μια ημέρα προχωρούσε στον δρόμο για να πάει να δώσει συνέντευξη προκειμένου να προσληφθεί σε μια εταιρεία.

Στον δρόμο βλέπει έναν ηλικιωμένο να σκοντάφτει και να πέφτει.

Σκέφτηκε ότι ίσως ήταν μεθυσμένος και δεν έδωσε σημασία συνεχίζοντας την πορεία του. Πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη αλλά τελικά η εταιρεία δεν τον προσέλαβε.

Ένα απόγευμα αποφάσισε να δεί μια θεατρική παράσταση.

Στο τέλος της παράστασης προσπάθησε να τον προσεγγίσει μια από τις ηθοποιούς

η κοιλάδα του κλαυθμώνος, η κοιλάδα του ιωσαφάτ και η ανάσταση νεκρών…

χρειάζεται μια νοηματική συνέχεια του… από Κυριακή κρίσεως έως Κυριακή μνήμης εξορίας του ΑΔΑΜ ώστε πιάνοντας τον μίτο από την αντίστροφη, μήπως και από την Κυριακή εξορίας (σε αυτόν τον τόπο, μακράν και κατέναντι και εν σκότει…) επιστρέψουμε δια ευσπλαγχνικής (ευτυχώς και όχι μόνο δικαίας) κρίσεως …στην Κυριακή, την πρώτη και αιώνια ογδόη* (η’). 

Ζούμε ως πάροικοι σε αυτήν την κοιλάδα των θλίψεων. ‘’Ζούμε’’ προς στιγμήν βιολογικά αλλά αυτή η ζωή δεν υποχρεώνει και δυστυχώς δεν συνοδοιπορεί πάντα με την πνευματική ζωή, την οποία όσο υστερούμαστε και απέχουμε (μυστικά και μυστηριακά) δεν διαφέρουμε από τους νεκρούς, αφού είμαστε τεθανατωμένοι τη αμαρτία, σε στάση κατά του Θεού, που με λίγη αυτογνωσία και χάρι, κάθε άνθρωπος έννους ζητά αλήθεια, ανάσταση, ζωή, Χριστό. 

Το ότι θα ξυπνήσουμε (εξ ύπνου αμαρτίας) αλλά και σαν κεκοιμημένοι θα εγερθούμε και θα αναστηθούμε, αυτό είναι σίγουρο για όλους, οι μεν εις ανάστασιν ζωής οι δε εις ανάστασιν κρίσεως…. όπως αναφέρεται στο ευαγγέλιο : …25 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται· 26 ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωκε καὶ τῷ υἱῷ ζωὴν

η κατέναντι ζωή….

[με αφορμή την πρόσφατη δολοφονία του φιλάθλου από αλλόφυλους οπαδούς... αλλά και την περιρρέουσα ''πραγματικότητα'' που ολοέν είναι πιο σκοτεινή... και γίνεται απάνθρωπη, σκληρή, δαιμονιώδης. Αλλά!!! ...οὗ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις, (Ρωμ.ε'20) ...υπάρχει μέσα στην ζοφερή πραγματικότητα κι η άλλη όψις, που περιμένει να βιωθεί.]

λέει ο Γέροντας Εφραίμ Σεραγιώτης: … Οι Βυζαντινοί, δεν απαγόρεψαν τους Ολυμπιακούς αγώνες, αλλά τους καταργήσανε, με το σκεπτικό, ότι εξέλειπαν οι προϋποθέσεις της αγνής αθλήσεως. Και αυτό γιατί αγωνίζονταν μόνο για το οικονομικό όφελος και όχι για την απλή συμμετοχή, στους αγώνες αυτούς. Επίσης πολλοί αθλητές δεν ήταν θεοσεβείς και μετέδιδαν την διαστροφή τους και στους άλλους αθλητές. Σήμερα ο αθλητισμός έγινε επάγγελμα και η διαστροφή στο χώρο αυτό δεκαπλασιάστηκε. Λέμε ναι στον αθλητισμό και όχι στον πρωταθλητισμό, γιατί αυτός δεν προτάσσει την άθληση, αλλά το συμφέρον και τα οικονομικά οφέλη και χάνεται έτσι η ουσία της άθλησης. Φτάσαμε σήμερα στο σημείο, εξαιτίας του αθλητισμού να χωρίζονται οι άνθρωποι σε παρατάξεις και όπου χωρίζονται οι άνθρωποι, μπαίνει ο διάβολος στη μέση. Αντίθετα ο Χριστός πάντα ενώνει. 

Είναι κάποια κομβικά αγιογραφικά σημεία, που με την γνώση τους ξεκαθαρίζουν μερικά πράματα και συγχρόνως δίνονται εφόδια υπέρβασης του κακού… 

14 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ὄφει· ὅτι ἐποίησας τοῦτο, ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς· ἐπὶ τῷ στήθει σου καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καὶ γῆν φαγῇ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου. 15 καὶ

Ἐγὼ εἶμαι ἡ Ἀνάσταση καὶ ἡ Ζωή Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἐὰν ὑπάρχει μιὰ ἀλήθεια στὴν ὁποία θὰ μποροῦσαν νὰ συνοψισθοῦν ὅλες οἱ εὐαγγελικὲς ἀλήθειες, ἡ ἀλήθεια αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἀκόμη, ἐὰν ὑπάρχει μιὰ πραγματικότητα στὴν ὁποία θὰ μποροῦσαν νὰ συνοψισθοῦν ὅλες οἱ καινοδιαθηκικὲς πραγματικότητες, ἡ πραγματικότητα αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Μόνο στὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἐξηγοῦνται ὅλα τὰ θαύματά Του, ὅλες οἱ ἀλήθειές Του, ὅλα τὰ λόγια Του, ὅλα τὰ γεγονότα τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Μέχρι τὴν ἀνάστασή Του ὁ Κύριος δίδασκε γιὰ τὴν αἰώνια ζωή, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνάστασή Του ἔδειξε ὅτι ὁ Ἴδιος ὄντως εἶναι ἡ αἰώνια ζωή. Μέχρι τὴν ἀνάστασή Του δίδασκε γιὰ τὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνάστασή Του ἔδειξε ὅτι ὁ Ἴδιος εἶναι πράγματι ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν. Μέχρι τὴν ἀνάστασή Του δίδασκε ὅτι ἡ πίστη σ’ Αὐτὸν μεταφέρει ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνάστασή Του ἔδειξε ὅτι ὁ Ἴδιος νίκησε τὸ θάνατο καὶ ἔτσι ἐξασφάλισε στοὺς θανατωμένους ἀνθρώπους τὴ μετάβαση ἐκ τοῦ θανάτου στὴν ἀνάσταση.

Μὲ τὴν ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος ἔγινε θνητὸς καὶ πεπερασμένος· μὲ τὴν ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου γίνεται ἀθάνατος καὶ αἰώνιος. Σ’ αὐτὸ δὲ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ δύναμη

επιλογές ζωής… (με αφορμή το τριώδιο)

…τα σχήματα αδελφών ή προσώπων (ζευγών) στην Αγία Γραφή δίνουν εικόνες και παραδείγματα των μεν προς μίμηση των δε προς αποφυγή …. αρχομένων από Άβελ και Κάιν, Ισαάκ και Ισμαήλ, Ιακώβ και Ησαύ … που ο ένας ‘’κυνηγούσε’’ τον άλλον (έως αδελφοκτονίας), όπως διαχρονικά ισχύει με την σάρκα που αντίκειται στο πνεύμα [17 ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός· ταῦτα δὲ ἀντίκειται ἀλλήλοις (Γαλ.ε'17)]

‘’ζώντας’’ ή υπ-άρχοντες κι οι δυο σε έναν από τους δύο κύκλους….  κύκλος Αληθείας και κύκλος ασεβείας… όπου, κύκλῳ οἱ ἀσεβεῖς περιπατοῦσι·  Ψαλμός ια’ (11) 9…. ένας κύκλος πυρήνας και ένας εξωτερικός που τον περικλείει … 

όπως ο δράκων που εμφωλεύει στον ομφαλό και γαστέρα (και σάρκα), περισφίγγοντας την καρδία (και πνεύμα).

Μπήκαμε και στο ομόπνοο τριώδιο και τελώνη και φαρισσαίο, στον νεώτερο σεσωσμένο τελικώς ‘’άσωτο’’ που επιστρέφει [από την χώρα όπου βοσκούσε χοίρους (πάθη) και έτρωγε ξυλοκέρατα] και τον πρεσβύτερο που δεν συγ-χωρεί … για να καταλήξουμε στον ιούδα που κρεμάει την ζωή του στην συκή (δερμάτινους χιτώνες) σε σχέση με τον αγ.Ιωάννη τον επιπεσόντα επί τω στήθει Του Κυρίου, ο

αίσθηση Χριστού μεγάλου Αθανασίου

Όταν κάποτε ο Μέγας Αθανάσιος ρωτήθηκε από κάποιον Αντίοχο:

- Πώς θα καταλάβει ένας άνθρωπος, ότι ο Χριστός είναι μέσα του;

Απάντησε ο Μέγας Αθανάσιος:

- Θα το καταλάβει ο άνθρωπος αυτό, από τα σκιρτήματα που έχει μέσα του. Όπως η γυναίκα όταν συλλάβει γνωρίζει απόλυτα, ότι είναι σε ενδιαφέρουσα από τα σκιρτήματα της κοιλίας της, έτσι και ο άνθρωπος θα το καταλάβει από τα σκιρτήματα της καρδιάς του, το πως αισθάνεται το Πάσχα. Το πώς αισθάνεται όταν Κοινωνεί. Το πώς αισθάνεται όταν εκκλησιάζεται, όταν προσεύχεται, όταν κλαίει... Τι σκιρτήματα, τι νοιώθει μέσα του, τι χαρά. Από εκεί θα καταλάβει, ότι έχει συλλάβει τον Χριστό. Από τίποτα άλλο δεν μπορεί να το καταλάβει.

Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 - 1982)

επίγεια ζωή και προϋποθέσεις μετάστασης στον ουρανό

(κατά το πρότυπο μετάστασης Της Θεοτόκου) 

Αρχή της επίγειας ζωής είναι η σύλληψις. Από την σύλληψη μέχρι την γέννηση, σπουδαίο ρόλο παίζει η συμπεριφορά των γονιών και ιδίως της μάνας, όπως παρατηρεί ο άγιος Πορφύριος στο: …«η αγωγή του παιδιού αρχίζει εξ άκρας συλλήψεως». 

Με την γέννηση όμως, ξεκινά μια πιο απτή παιδεία. Αυτή καθορίζει στόχους και δίνονται τα εφόδια κατάκτησής τους. 

Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς στο : Όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης… μας νουθετεί σχετικά: …Μήν θεωρεῖς τίποτε γιά στόχο τῆς ζωῆς σου ἐκτός ἀπό τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς.

Κάθε ἄλλο ἰδανικό, πού οἱ ἄνθρωποι σέ κάποια στιγμή προβάλλουν ὡς στόχο, δέν εἶναι ἄλλο παρά ἕνα κίνητρο παραπάνω -ἐάν ὄχι ἄμεσο μέσον- γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς. 

Οι τιθέμενοι στόχοι εξαρτώνται από το φρόνημα και πνεύμα των ‘’δασκάλων’’ μας αλλά και την αποδοχή αυτών από την καρδιά μας. Ισχύει: … 5 οἱ γὰρ κατὰ σάρκα ὄντες τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν, οἱ δὲ κατὰ πνεῦμα τὰ τοῦ πνεύματος. 6 τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνατος, τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωὴ καὶ εἰρήνη· διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς Θεόν· (Ρωμ.η’) 

Από τον καθένα εξαρτάται αν θα βάλει στην ζωή του στόχους που να αντέχουν και να ξεπερνούν τον χρόνο και να μην είναι εφήμεροι σαν φωτοβολίδες. 

Λαμβάνοντας από το

ΕΝΑ

το ΕΙΝΑΙ *

η ελληνική γλώσσα μας γνωρίζει ότι μέσα στο ΕΙΝΑΙ μας, μπορούμε να βρούμε την ελευθερία. Είναι η εμφύτευση στην ψυχή και ζωή μας δύο δυναμικών. Η μία είναι η κεντρομόλος και η άλλη η φυγόκεντρος. Είναι τα δύο ‘’Ι’’. Το Ι της κεντρομόλου, Ο Ιησούς, και το Ι της φυγοκέντρου, το Ι τάγμα των δαιμόνων. Το πιο θα μας έλξει και ακολουθήσουμε, εξαρτάται απόλυτα από το μόνο δικό μας, την θέληση και καρδιά μας. 

Με την γέννησή του ο άνθρωπος, μπαίνει σε μια ελικοειδή τροχιά. Βλέπουμε αυτό το σχήμα της σπείρας από τον μικρόκοσμο έως τον μακρόκοσμο. Με την γέννησή μας, σαν ''σωματικοί'' επιβάτες επί γης, ακολουθούμε αυτήν την πορεία, σαν πλανήτης γη (+), γύρω από τον ήλιο. Πνευματικά όμως, από τις επιλογές μας όσο είμαστε εν βιολογική ζωή, πλησιάζουμε ή απομακρυνόμαστε από τον ήλιο. 

Στην πληθώρα των πλανητών, παρατηρούμε (και από την φυσική γνωρίζουμε) ότι για να κρατούνται ισορροπίες (+) , η κεντρομόλος είναι ανάλογη της φυγοκέντρου.  

επίγεια ζωή....

Ὅλη ἡ ἐπίγεια ζωή μας, ἀπό τή γέννηση μέχρι καί τήν τελευταία ἀναπνοή, θά φανεῖ τήν ὥρα τοῦ θανάτου σάν μιά ἑνιαία ἄχρονη πράξη. Θά μποροῦμε νά δοῦμε τό περιεχόμενο καί τήν ποιότητά της ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ. Συχνά καθησυχάζουμε τή συνείδησή μας μέ τή σκέψη ὅτι κανείς δέν μᾶς βλέπει ἤ κανείς δέν γνωρίζει τούς λογισμούς ἤ τίς πράξεις μας», γράφει ὁ ὅσιος Σωφρόνιος. Ναί, ὅλη ἡ ζωή μας θά εἶναι ἔτσι μιά ματιά μπροστά μας τήν ὥρα τοῦ θανάτου μας. Ἐλάχιστες εἶναι οἱ ψυχές πού ζοῦν διάφανα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Πόσο συχνά καί πόσο πολύ μόνος του κανείς, παρά τήν κατά τά ἄλλα καλή διάθεσή του, ἁμαρτάνει, βάζοντας τή μιά ἤ τήν ἄλλη πονηριά στό μυαλό του. Καί οἱ πιό καλές ψυχές, ἀπό ἐδῶ ἀπό ἐκεῖ τό ἔχουν, ζοῦν κρυφή ζωή. Γι᾽ αὐτό, χρειάζεται νά κάνει κανείς καθαρή ὑπακοή· βοηθιέται ἀπό αὐτό νά μετανοεῖ, νά ταπεινώνεται, νά μέμφεται τόν ἑαυτό του.

---

Κάθε λογισμὸς καὶ κάθε αἴσθηση ὁδηγοῦν σταδιακὰ τὴν ψυχὴ εἴτε πρὸς τὸν παράδεισο εἴτε πρὸς τὴν κόλαση.

Ἄν ὁ λογισμὸς εἶναι ἔλλογος, τότε συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεὸ Λόγο, μὲ τὸν