από την τυπική ανάσταση στην βιωματική…

νοηματική συνέχεια του… πότε αρχίζει η ανάστασις, πως συντελείται και πότε τελειούται… και αφού εκ της πλευράς του πρώτου ΑΔΑΜ η έξω ζωή, η εκτυπωμένη αλλά και εξοστρακιστική σε σχέση με την αφετηρία πάλι εκ Της Πλευράς του δευτέρου ΑΔΑΜ / Χριστού η έσω ζωή και πραγματική ανάσταση εκ νεκρών. 

Από εκεί το άλλο, έσω ΦΩΣ, που δεν είναι καθόλου δεδομένο και χωρίς προϋποθέσεις, για να ξεκινήσει η αναδημιουργία. Σημειώνει και ‘’παραλληλίζει’’ ο άγιος την έξω αγιογραφική (ΠΔ) με τις αντίστοιχες ‘’ημέρες’’ και βαθμίδες, ώστε να δημιουργεί (δομηθεί) ο έσω άνθρωπος…     

1) Ἡ πρώτη ἡλικία ἡ βρεφική, γιὰ νὰ φωτιστεῖς ἀμέσως μὲ τὸ βάπτισμα (1), γιατί τὸ φῶς ἔγινε τὴν πρώτη ἡμέρα.

2) Ἡ δεύτερη ἡλικία, ἡ παιδική, γιὰ νὰ στερεωθεῖς στὰ οὐράνια λόγια, γιατί τὸ στερέωμα ἔγινε τὴν δεύτερη ἡμέρα.

3) Ἡ τρίτη ἡλικία ἡ ἐφηβική, γιὰ νὰ ξηραίνεις μὲ τὴν ἁγνότητα τὴν ὑγρασία τῶν παθῶν, γιατί τὴν τρίτη ἡμέρα ὁ Θεὸς χώρισε τὴν ξηρὰν ἀπὸ τὴν θάλασσαν… και υπόλοιπες ‘’ημέρες’’ (ανα)δημιουργίας στο … Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου 

Αφορά την δόμηση του εν ημίν ναού, την μετά την εξωτερική ‘’φαρισσαϊκή''  τυπολατρεία, στην βιωματική ορθόδοξη (σαν πέρασμα από την οδό Σαββάτου στην Οδό Κυρίου…) …λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν

Ο Ζηλωτής του Θεού και ο ζηλωτής του διαβόλου

Ο Ζηλωτής του Θεού και ο ζηλωτής του διαβόλου !!

«Υπάρχει ζήλος που δεν είναι από τον Θεόν, αλλά από τον διάβολον, και ονομάζεται πικρός ζήλος. Αυτός ο ζήλος είναι γεμάτος από ταραχήν, θυμόν, κατάκρισην και μίσος κατά των σφαλλομένων. Όποιος έχει τοιούτον ζήλον, νομίζει ότι υπερασπίζεται την πίστιν, αλλά εις την πραγματικότητα υπηρετεί την ιδικήν του υπερηφάνειαν.»

«Αν έχης ζήλον διά τα δογματα και την τάξιν της Εκκλησίας, αλλά δεν έχεις αγάπην και μακροθυμίαν προς τον πλησίον σου, ο ζήλος σου αυτός είναι σκοτεινός και μιαρός ενώπιον του Θεού. Ο διάβολος δεν φοβείται τον ζήλον σου, όταν αυτός σε χωρίζη από την αγάπην του αδελφού σου· διότι και ο ίδιος ζηλωτής είναι εις το κακόν, αλλά στερείται αγάπης και ταπεινώσεως.»

«Ο γνήσιος ζηλωτής πονά διά την Εκκλησίαν και, όταν βλέπη αταξίας ή σφάλματα, προσεύχεται μυστικά και υπομένει, προσπαθών να βοηθήση με την πραότητα. Εκείνος όμως που με το πρόσχημα του ζήλου δημιουργεί φατρίας, σχίσματα και ταραχάς, αποκόπτων εαυτόν από το κοινόν σώμα, αυτός ομοιάζει με εκείνον που, θέλων να καθαρίση το σπίτι από την σκόνην, του βάζει φωτιά και το καίει συθέμελα.»

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

---

ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ Ποιος είναι ο μη κατ' επίγνωσιν ζηλωτής;

άγ­γε­λος φύ­λα­κας

Ο άγ­γε­λος φύ­λα­κας μας, εί­ναι ο πλη­σιέ­στε­ρος φί­λος μας, εί­ναι ο πιο ισχυ­ρός βο­η­θός μας στη γη.

Έχει το δια­κό­νη­μα να μας φω­τί­ζει, να μας βομ­βαρ­δί­ζει με αγα­θούς λο­γι­σμούς, να μας ενι­σχύ­ει τον νου, να μας βο­η­θά να διαι­σθα­νό­με­θα τους πο­νη­ρούς λο­γι­σμούς και να με­τα­φέ­ρει τις προ­σευ­χές μας στον ου­ρα­νό.
Όταν προ­σευ­χό­μα­στε, προ­σεύ­χε­ται και αυ­τός μαζί μας.
Όταν κά­νου­με κάτι καλό προ­σεύ­χε­ται για εμάς, όχι όμως όταν αμαρ­τά­νου­με.
Και όταν πάμε να κοι­μη­θού­με, πάει και πα­ρου­σιά­ζει στο Θεό τα αγα­θά μας έργα, όχι ότι ο Θεός δεν τα γνω­ρί­ζει, αλλά αυτή εί­ναι η δια­κο­νία του.
Και άμα τα έχου­με »κα­λά» μαζί του, επει­δή διά­γου­με συ­νει­δη­τή πνευ­μα­τι­κή ζωή, θα μας πλη­ρο­φο­ρή­σει λίγο πριν πε­θά­νου­με, ότι έρ­χε­ται η ώρα να φύ­γου­με από τού­το τον κό­σμο.
Εάν έχου­με κα­θα­ρή τη συ­νεί­δη­ση μας, τότε ακού­με κα­θα­ρά τη φωνή του αγ­γέ­λου φύ­λα­κα μέσα μας.
Όταν όμως μας ελέγ­χει η συ­νεί­δη­ση, η φωνή του αγ­γέ­λου δεν ακού­γε­ται ευ­κρι­νώς.
Όταν προ­σευ­χό­μα­στε στον φύ­λα­κα άγ­γε­λό μας, κά­πο­τε θα τον δού­με κιό­λας!
Για τις τό­σες υπη­ρε­σί­ες που μας προ­σφέ­ρει ο άγ­γε­λος φύ­λα­κας μας, να τον ευ­χα­ρι­στού­με και να μην τον στε­νο­χω­ρού­με, με το να αμαρ­τά­νου­με. 

Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα +

Οσίου πατρός Σωφρονίου του Έσσεξ

• "Ο σαρκικός άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται.."

“Οταν ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος διαπράττει τὴν ἁμαρτία, δὲν αἰσθάνεται τὶς συνέπειές της, ὅπως τὶς αἰσθάνεται ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος.

Ὁ σαρκικός, μὴ ἔχοντας ἀκόμη πείρα τῆς αἰώνιας ζωῆς τοῦ Πνεύματος, δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀλλαγὴ τῆς καταστάσεώς του μετὰ τὴ διάπραξη τῆς ἁμαρτίας, γιατὶ μένει πάντοτε σὲ πνευματικὸ θάνατο. Αντίθετα, ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος σὲ κάθε κλίση τοῦ θελήματός του πρὸς τὴν ἁμαρτία βλέπει μέσα του τὴν ἀλλαγὴ τῆς πνευματικῆς του καταστάσεως ἐξαιτίας τῆς μείωσης τῆς χάριτος.

• "Μην κρίνετε.."

Να είστε πολύ προσεκτικοί! Μην επιτρέπετε σε κανένα αρνητικό λογισμό να εισδύσει στην καρδιά σας.

Μην υποτιμάτε τους αρνητικούς λογισμούς που μπορεί να έχετε για τον πλησίον, όταν είστε στο κελλί σας.

Φυλαχθείτε από κάθε λόγο που πληγώνει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Να θυμάστε επίσης τους λόγους του Χριστού: «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως» (Λουκ. 6,31).

Αν κρίνετε τους άλλους για ασήμαντα και εξωτερικά πράγματα, θα χάσετε το παν.

• "Το νόημα της ζωής.."

''Αλήθεια, όλο το νόημα της ζωής βρίσκεται στο να ζει ο νους και η καρδιά μας με

Άγιος Προκόπιος ο προστάτης του γάμου

Ίσως κάποιος αναρωτηθεί. Γιατί ένας ασκητικός Μάρτυρας, που δεν παντρεύτηκε ποτέ, να είναι ο προστάτης του Γάμου;

Η απάντηση κρύβεται στην ίδια την ουσία του γάμου. Ο γάμος απαιτεί θυσία. Για να ζήσουν δύο άνθρωποι αρμονικά κάτω από την ίδια στέγη, πρέπει να «πεθάνει» το εγώ τους και να γεννηθεί το «εμείς». Ο Άγιος Προκόπιος, που θυσίασε τη ζωή του από αγάπη για τον Χριστό, διδάσκει στους συζύγους αυτό ακριβώς το θυσιαστικό πνεύμα. Χωρίς αμοιβαίες υποχωρήσεις, χωρίς συγχώρεση και χωρίς το μαρτυρικό φρόνημα της υπομονής, ο γάμος δεν μπορεί να ριζώσει.

Η Μνεία στην Ακολουθία

Κατά την αφαίρεση των στεφάνων, ο ιερέας εύχεται:

«...ο ευλογήσας τον εν Κανά της Γαλιλαίας γάμον... παράλαβε τους στεφάνους αυτών εν τη Βασιλεία σου... διά των πρεσβειών... του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Προκοπίου...»

Είναι η στιγμή που τα στέφανα της γης —που συμβολίζουν τη δόξα αλλά και το μαρτύριο της κοινής ζωής— παραδίδονται στα χέρια του Θεού για να γίνουν αιώνια. Ο Άγιος Προκόπιος στέκεται εκεί ως εγγυητής, πρεσβεύοντας στον Κύριο να κρατήσει την αγάπη του ζευγαριού άσβεστη, προστατεύοντας το σπιτικό τους από κάθε κλονισμό.

Απολαύσετε την πνευματική ζωή - Γέροντας Ιερώνυμος Αιγίνης

"Απολαύσετε την πνευματική ζωή. Δεν υπάρχει τίποτε γλυκύτερο απ’ αυτήν.

Ό αγών είναι σκληρός*, είναι γλυκείς όμως οί στέφανοι. Δριμύς ό χειμών, γλυκύς ό παράδεισος. Στα πνευματικά, είναι ανοιχτή ή καρδία: αγάπη, χαρά. Την χαρά πού παίρνουμε εμείς από τα πνευματικά, δε την νοιώθει ό διάβολος, γι’ αυτό μας ζηλεύει, μας φθονεί και μας στήνει παγίδες και λυπούμεθα και πέφτουμε.

Πρέπει να αγωνισθούμε, γιατί χωρίς αγώνα δεν αποκτούμαι αρετή. Και να ξέρετε, αν εύκολα αποκτήσετε, εύκολα θα χάσετε. Ενώ αν με δυσκολία, με κόπο και αγώνα αποκτήσετε, δύσκολα θα χάσετε.

Να προσπαθείς και να προοδεύεις εις τα Πνευματικά. Το Πνεύμα να υψωθεί. Ό νους από όλα τα άλλα, απαρηγόρητος είναι. Τα πνευματικά δίδουν χαρά και δύναμιν. Και να γνωρίζεις, όλα, απόφασης και ζήλος είναι."

Γέροντας Ιερώνυμος Αιγίνης

ολοκληρωμένο περί πνευματικής ζωής (Όσιος Ιερώνυμος της Αιγίνης)

---

* Ολόκληρη ἡ διδασκαλία τοῦ Κυρίου περιέχει τὰ ἑξῆς τέσσερα· τὶς ἐντολές, τὰ δόγματα, τὶς ἀπειλὲς καὶ τὶς ὑποσχέσεις. Χάριν αὐτῶν ὑπομένουμε κάθε σκληραγωγία· ἤτοι νηστείες, ἀγρυπνίες, ἀσκητικοὺς κόπους καὶ μόχθους στὶς διακονίες, ὕβρεις, ταπεινώσεις, μαρτύρια, θανάτους καὶ κάθε θλίψη. Ὅπως λέγει ὁ προφήτης Δαβίδ· «διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων σου ἐγὼ ἐφύλαξα ὁδοὺς σκληράς» (Ψαλμ. 16, 4). - Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής (Κεφάλαια περὶ ἀγάπης Ἐκλογὴ ἀπὸ τὴν Β΄, Ἑκατοντάδα 24).

λίγα τινά περί πνευματικής ζωής

με την ευχή, τας εννοίας κάθαρον τους λογισμούς διόρθωσον, … αυτή, δεν είναι