μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν

κι η πνευματική του αναγωγή, μην μείνουμε στο φαρισσαϊκό κατά γράμμα, μην μείνωμεν έξω του Νυμφώνος XC. 

Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών. ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν· ὅτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς λόγους ᾠδῶν καὶ οἱ ἀπαγαγόντες ἡμᾶς ὕμνον· ᾄσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ᾠδῶν Σιών. πῶς ᾄσωμεν τὴν ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας; ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου, ῾Ιερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου· κολληθείη ἡ γλῶσσά μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν μή σου μνησθῶ, ἐὰν μὴ προανατάξωμαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς εὐφροσύνης μου. μνήσθητι, Κύριε, τῶν υἱῶν ᾿Εδὼμ τὴν ἡμέραν ῾Ιερουσαλὴμ τῶν λεγόντων· ἐκκενοῦτε, ἐκκενοῦτε, ἕως τῶν θεμελίων αὐτῆς. θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος, μακάριος ὃς ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταπόδομά σου, ὃ ἀνταπέδωκας ἡμῖν· μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν.

ΨΑΛΜΟΣ 136ος

από την ερμηνεία του πεζού κανόνος των Χριστουγέννων (αγ.Νικοδήμου αγιορείτου) - εορτοδρόμιο

---

Μπροστά στην σύγχυση της βαβυλώνος (1) , που η ασέβεια και αμαρτία ταλαιπωρεί και 

μέσα σε κάθε λόγο και προσέγγιση του ρδ’ ψαλμού

αναφέρει ο αγ.Μάξιμος ομολογητής…. πως,

…κι αν αυτό ισχύει μέσα στους διάσπαρτους λόγους στην φύση, πόσο πιο εμφανώς ισχύουν και ‘’πρέπει’’ να ανευρεθούν μέσα στις Γραφές, ώστε να αποδώσουν στον καθένα μας ισχυρότερο πλέγμα πίστης και συγχρόνως θεολογικής κατάρτισης.

Αυτοί οι μυστικοί δεσμοί αναγνωρίζονται με δυσκολία, αφενός λόγω κάλυψής τους με πολύ χου και πολύ θολούρα νοός λόγω νέφους αμαρτιών* και αφετέρου λόγω του ότι η σύγχρονη παιδεία έχει στρίψει σε εντελώς άλλη (και λάθος) κατεύθυνση τις μέριμνες και μελέτες της. Σ’αυτούς τους ομολογουμένως δύσκολους καιρούς, που χρειάζεται επανευαγγελισμός, τα δύο παράλληλα σκέλη που θα μας προχωρήσουν σε πραγματική πρόοδο, είναι η καθαρή καρδιά και η πνευματική γνώση.

Κατά δε τον μέγα Ευθύμιο, τα όπλα μας είναι μελέτη, προσευχή, διάκριση.   

Με αυτά, πιστεύω πως θα κατορθωθεί χάριτι η μυστική ένωση όλων αυτών των λόγων με Τον πρωταίτιο Λόγο, καλύπτοντας τα κρατικά κενά της παιδείας. 

Με αφορμή την ερμηνεία των ψαλμών κατά τον αγ.Αρσένιο καππαδόκη και για ποιες περιπτώσεις διαβάζεται ο καθένας, και ιδιαίτερα για τον ρδ’ (104^ο) ψαλμό που αφορά : για να μετανοήσουν οι άνθρωποι και να εξομολογηθούν τις αμαρτίες τους, δυο συνδετικές σκέψεις. 

προτυπώνονται ιστορικά και εν σκιαίς έξωθεν… και

για τους ψαλμούς

''Προτιμότερο να σβήσει ο ήλιος παρά οι ψαλμοί του Δαυίδ.'' ~ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (PG.49,286 β`) 

`O Μέγας Βασίλειος μας αποκαλύπτει την ωφέλεια των θεόπνευστων ψαλμών του Δαυίδ : ''Ο Ψαλμός γαληνεύει τάς ψυχάς, τάς βραβεύει μέ ειρήνην, καθησυχάζει τούς θορύβους καί τά κύματα των λογισμών. Μαλακώνει τήν τάσιν της ψυχής διά θυμόν καί σωφρονίζει τήν ακολασίαν της. `Ο Ψαλμός συσφίγγει τήν φιλίαν, ενώνει τά χωρισμένα, συμφιλιώνει τούς εχθρούς. Διότι ποιος δύναται ακόμη νά θεωρή εχθρόν εκείνον μέ τόν οποίον ύψωσε τήν ιδίαν φωνήν πρός τόν Θεόν; `Ωστε η ψαλμωδία χορηγεί καί τό μέγιστον αγαθόν, τήν αγάπην, διότι επενόησεν ως συνδετικόν κρίκον διά τήν ένωσιν τήν από κοινού ψαλμωδίαν καί συναρμονίζει τόν λαόν εις τήν συμφωνίαν ενός χορού. `Ο ψαλμός τρέπει εις φυγήν τούς δαίμονας, επιφέρει τήν βοήθειαν των αγγέλων. Είναι όπλον εις τούς φόβους της νυκτός καί ανάπαυσις εις τούς κόπους της ημέρας. Ασφάλεια διά τά νήπια. Κόσμημα διά τούς ακμαίους εις τήν ηλικίαν άνδρας. Παρηγορία διά τούς πρεσβυτέρους. Στολίδι πάρα πολύ ταιριαστόν διά τάς γυναίκας. Κατοικίζει τάς ερήμους, σωφρονίζει τάς συγκεντρώσεις. είναι η βάσις διά τούς αρχαρίους, αύξησις αυτών πού προκόπτουν, στήριγμα των τελείων, φωνή της `Εκκλησίας. Αυτός λαμπρύνει τάς εορτάς, αυτός προξενεί τήν κατά Θεόν λύπην. Διότι ο ψαλμός εξάγει δάκρυ καί από πέτρινην καρδίαν. `Ο ψαλμός ειναι τό έργον των αγγέλων, τό ουράνιον πολίτευμα, τό πνευματικόν θυμίαμα. `Ω τί σοφή επινόησις του διδασκάλου, ο οποίος επενόησε νά ψάλλωμεν καί συγχρόνως νά μαθαίνωμεν τά ωφέλιμα.''  (ΕΠΕ 5, 15-17).

αλυσίδα προσευχής....

.... έχει γίνει πασιφανές ότι η πίστη και η πατρίδα βρίσκεται σε μια φυσικοπνευματική μέγγενη. Μέγγενη νοερού αγκυλωτού σταυρού που θέλει να περάσει το δικό της θέλημα και σχέδιο. 

Μπορεί εκ μέρους λίγων να υπάρχει αισιοδοξία λόγω των προφητειών των αγίων μας, αλλά οι υπηρέτες του δολίου ανθελληνικού και απανθρώπου σχεδίου επληθύνθησαν οι δε εργάτες που θα μπορούσαν να σηκώσουν τον βαρύ λίθο (που μας αναλογεί) για την ανάσταση εκ Θεού του Λαζάρου, είναι ακόμη αφανείς ....

Καλούμαστε να κάνουμε εμείς αυτό που μπορούμε, και να παρακαλέσουμε τον Θεό να κάνει αυτό που δεν μπορούμε, αλλά θέλει. 

Πάντοτε η αλυσίδα προσευχής ήταν δυναμικότερη από την προσωπική

Σώσόν με από πηλού, ίνα μη εμπαγώ» (Ψαλ. 68,15)

Αδελφοί, οι ψυχές μας είναι ντυμένες με πηλό• και τα πήλινα, χοϊκά. σώματά μας έχουν δοθεί για την υπηρεσία της ψυχής μας.
Είθε οι ψυχές μας να μη βουλιάξουν μέσα στο χώμα! Είθε οι ψυχές μας να μη σκλαβωθούν στο πήλινο σαρκίο! Είθε η ζωντανή φλόγα να μη σβηστεί μέσα στο χοϊκό τάφο!

Είναι απέραντη και αχανής η χοϊκή γη που μας έλκει προς τον εαυτό της, αλλά απείρως πλατύτερο είναι το απροσμέτρητο βασίλειο του Πνεύματος που καλεί την ψυχή μας, ως δικιά του.

Πράγματι συνδεόμαστε με τη γη με το χοϊκό σώμα, αλλά συνδεόμαστε και με τον ουρανό με την ψυχή. Είμαστε ένοικοι σε προσωρινές καλύβες, είμαστε στρατιώτες που καταλύσαμε σε προσωρινές σκηνές.

Ω Κύριε, «σώσόν με από πηλού ίνα μη εμπαγώ» Έτσι προσευχόταν ο μετανοημένος βασιλιάς Δαβίδπου είχε αρχικώς παραδοθείστον πηλό, στο χώμα• μέχρι που είδε πως το πήλινο σαρκίο μας έλκει μέσα στην άβυσσο της καταστροφής. Πηλός είναι το σώμα του ανθρώπου, με όλες τις φαντασιώσεις του• πηλός είναι επίσης όλοι οι πονηροί άνθρωποι που πολεμούν τους δικαίους• πηλός είναι οι δαίμονες με τον τρόμο που σκορπούν.