πότε αρχίζει επί του πρακτέου η ανάληψις…. και πως τελειούται

ᾌσωμεν πάντες λαοὶ τῷ ἐπὶ ὤμων Χερουβὶμ ἀναληφθέντι, μετὰ δόξης Χριστῷ, καὶ συγκαθίσταντι ἡμᾶς ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρός, ᾠδὴν ἐπινίκιον, ὅτι δεδόξασται. 

Ἐκ δεξιᾶς καθίσας πατρικῆς Λόγε, Μύσταις παρασχὼν πίστιν ἀσφαλεστέραν. 

Αγιογραφείται η ανάληψη, ως ανάβαση μετά σώματος από την γη στον ουρανό. Αφορά ‘’ειδικά’’ το σώμα, αφού πνευματικά, ποτέ δεν αποχωρίστηκε Του Πατρός. Επί του πρακτέου, η ανάβαση του ‘’σώματος’’ ξεκινά ακόμη από πιο κάτω κι είναι προϋπόθεση, μαζί με όλες τις δεσποτικές και θεομητορικές εορτές, για την τελική ‘’σημερινή’’ που εορτάζουμε. 

Όπως το ασανσέρ που μας ανεβάζει όχι μόνο από την γη προς το υπέργειο και τους άνω ορόφους και τέρμα (πεντηκοστή, ως φωτισμό και θέωση) αλλά παραλαμβάνοντάς μας από το υπόγειο, έτσι και η ανάληψη φυσικά και δεν εξαντλείται σε μια χρονικά περιορισμένη γιορτή, αλλά στην διάσταση που της αρμόζει, ως διαμπερής. Από το τέρμα του βάθους και σκότους έως τον πλήρη φωτισμό. 

Οἱ Ἄγγελοί σου Κύριε, τοῖς Ἀποστόλοις ἔλεγον· Ἀνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε βλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; οὗτός ἐστι Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ' ὑμῶν εἰς

συνέχεια Άξιον εστίν και θεραπεία (παράμετροι)

μετά το Άξιον εστί και θεραπεία ίσως είναι απαραίτητη η παραμετροποίηση του δικού μας σκέλους και ''υποχρεωτικότητος'' εν ελευθερία... για όποιον θέλει. Καλυτέρευση, συνειδητοποίηση και δοξασμός για όποιον είναι ήδη μέσα υψώνοντας στην πρέπουσα θέση την εικόνα (1) του αδελφού ή την είσοδο εντός του χώρου που ταμιεύει την χάρι για τους εκτός Αυτής.

…μας προτείνουν οι άγιοι να σταυρώνουμε με τον νου μας το πονεμένο μέλος μας και κατ’επέκταση το πονεμένο μέλος του Σώματος έναν ορθόδοξο χριστιανό ή ακόμη και έναν εν πηλώ αδελφό αλλόδοξο ή αλλόθρησκο. ‘’Αμέσως’’ κλίνει ο ουρανός, τρέχει η γοργοεπήκοος, οι άγιοι και οι άγγελοι κατά το συμφέρον και θεραπεύουν και λυτρώνουν. Εισακούεται και βρίσκει καλή αφορμή Ο Κύριος να ενεργήσει ως Ιατρός ψυχών και σωμάτων μέσω των αγίων Του. 

Το θέμα όμως είναι διττό κι όχι μονοδιάστατο ή να εξαντλούμε σε αυτήν την κάθετης φύσης σχέση Παναγίας και ημών σαν πίστη, σαν φιλοθεΐα. Σκοπός είναι και ο προσευχόμενος νους νάναι σταυρωμένος, δλδ να μην υστερεί σε θεωρία και πράξη οριζοντίως, από και προς τον συνάνθρωπο. 

Κι έρχεται στο προσκήνιο η μικρή γλώσσα, αλλά τόσο σπουδαία, αφού σαν πηδάλιο μπορεί να οδηγήσει ολόκληρο το καράβι στην σωτηρία ή να γκρεμοτσακιστεί στα βράχια. 

Από αγ.Ιάκωβο… 8 τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι· ἀκατάσχετον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου. 9 ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ πατέρα, καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ' ὁμοίωσιν Θεοῦ

Η σχέση του νοός με τα σχήματα και ουσία … επί πώλου όνου, χερουβείμ, Ανάσταση και Ανάληψη

Αφορμή για το παρόν, στάθηκαν τα αναγινωσκόμενα την Κυριακή των Βαΐων τροπάρια.

Ὁ τοῖς Χερουβὶμ ἐποχούμενος, καὶ ὑμνούμενος ὑπὸ τῶν Σεραφίμ, ἐπέβης ἐπὶ πώλου, Δαυϊτικῶς Ἀγαθέ, καὶ Παῖδές σε ἀνύμνουν θεοπρεπῶς, Ἰουδαῖοι ἐβλασφήμουν παρανόμως, τὸ ἀκάθεκτον τῶν ἐθνῶν, ἡ καθέδρα τοῦ πώλου προετύπου, ἐξ ἀπιστίας εἰς πίστιν μεταποιούμενον. Δόξα σοι Χριστέ, ὁ μόνος ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος.

…η καθέδρα του πώλου προετύπου την εξ απιστίας εις πίστιν μεταποίηση. Σαν σχήμα, το επί πώλου όνου, το συναντάμε άλλη μια φορά, στην αγιογραφία που αφορά το ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τόν υἱόν μου… κι είναι στην κυριολεξία, Ο Κύριος, ‘’καθήμενος’’ επάνω σε κάθε χριστοφόρο νου.... (XC επί πώλου όνου, σαν Ουσία επί σχήματος - όνος – εκ Νοός – Νους επί νοός) που εξάγει τον ισραήλ (όπου ισραήλ σημαίνει νους ορώμενος τω Θεώ) από την αίγυπτο (και είδωλα) δια του

Τὰ ὅπλα τοῦ Χριστιανοῦ στὸν πνευματικό ἀγώνα

Ἅγιος Ἰγνάτιος Brianchaninov (Ἐπίσκοπος Καυκάσου καί Μαύρης Θάλασσας)

Ὅπως στεκόταν στὸν παράδεισο (Γέν. 3:24), ἔτσι στέκεται καὶ τώρα ἀπειλητικὸς ἀπέναντι στὸν ἄνθρωπο ὁ θανάσιμος ἐχθρός του, τὸ πεσμένο «Χερουβείμ», μὲ τὸ περιστρεφόμενο πύρινο ξίφος. Ἀδιάκοπα καὶ ἀδιάλλακτα πολεμάει τὸ πλάσμα τοῦ Θεοῦ, προσπαθώντας νὰ τὸ παρασύρει στὴν παράβαση τῶν ἐντολῶν Του καὶ σὲ ὄλεθρο μεγαλύτερο ἀπὸ ἐκεῖνον τῶν προπατόρων μας. Δυστυχῶς, μὲ κάθε ἐπιτυχία του ὁ ἐχθρὸς ἐνθαρρύνεται καὶ γίνεται πιὸ ἐπιθετικός.

Τὸ περιστρεφόμενο πύρινο ξίφος ποὺ ἔχει στὸ χέρι του ὁ ἄρχοντας τοῦ ἀέρα, εἶναι, σύμφωνα μὲ τὴν ἑρμηνεία τοῦ ὁσίου Μακαρίου του Μεγάλου, (1) ἡ δυνατότητα τῶν δαιμόνων νὰ περιστρέφουν τὴ διάνοια καὶ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου, σαλεύοντας καὶ φλογίζοντάς τες μὲ ποικίλα πάθη. Ὁ ἀπόστολος κάνει λόγο γιὰ «τὰ φλογισμένα βέλη τοῦ πονηροῦ» (Ἐφ. 6:16), ἐνῶ ὁ προφήτης παρομοιάζει τὴν ἐπενέργεια τοῦ διαβόλου στὴν ψυχὴ μὲ «τὴ φωτιὰ ποὺ καίει τ’ ἀγκάθια» (Ψαλμ. 117:12).

Εμβάθυνση στον ύμνο ‘’Άξιον Εστίν’’… (βιωματική σχέση με κάθε άνθρωπο)

Το σώμα του ανθρώπου, είναι όχημα. Οδηγείται από τη συνείδησή του, που είναι η συνισταμένη δυνάμεων, όπως του πνευματικού θελήματος, του συναισθηματικού του και του σαρκικού του κόσμου, γνώσεων, σκέψεων, θελήσεων, συνηθειών, επιρροών....

Μοιάζει με τεχνοκρατική προσέγγιση. Κι όμως, είμαστε αυτο-κίνητα, κάποια πιο αξιόπιστα, άλλα πιο ρυπογόνα..., γυαλισμένα ή αγυάλιστα, τρακαρισμένα...
Για την ορθή λειτουργικότητά του θέλει και αυτό επισκευή από ειδικό ''τεχνίτη'', επισκευή στα φρένα, (φρένο σε κάποιες επιθυμίες) στα ηλεκτρικά - ηλεκτρονικά, (βραχυκυκλώματα) στα φώτα (αγάπη)...
Το όχημα τέλος, επιδέχεται και εσωτερική αναβάθμιση και όχι μόνο αλλαγή σε εξωτερικά (κάπως ανούσια) χαρακτηριστικά.

Ο άνθρωπος συγχρόνως είναι και οίκος. Κατοικεί το ''εγώ'' που διαμέσου τον αισθητηρίων επικοινωνεί με τον έξω κόσμο. Πάλι μέσω αυτών (ως θυρίδες) εισέρχεται και ο θάνατος (Αγία Γραφή) τις οποίες θυρίδες πρέπει να

τα Χερουβείμ και τα Cεραφίμ

Του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού

XC

τα Χερουβείμ και τα Cεραφίμ

   Αγγελικές ουράνιες δυνάμεις και νοερές ασώματες οντότητες, συνυπάρχουν, συνοδοιπορούν, συμπάσχουν, συγχαίρονται και συλλυπούνται με τους ανθρώπους…

   Παρότιι δεν βλέπουμε αγγέλους με τα φυσικά μας μάτια, όπως και τόσα άλλα που είναι έξω από τις συχνότητες της φυσικής μας όρασης, θάταν άσοφο να απορρίψουμε την ύπαρξη και την μετοχή τους στα ανθρώπινα, καθώς ο καλός Θεός δια των Γραφών και των αγίων Του μας γνωστοποιεί την παρουσία και βοήθειά τους.

   Φυσικά αναφέρομαι στους φωτεινούς αγγέλους  του Θεού τους προστάτες κι όχι στους αντιδίκους της σωτηρίας μας, που μπορεί να εμφανιστούν ΚΑΙ σαν άγγελοι φωτός, μόνο και μόνο για να μας πλανήσουν. Έτσι, δεν είναι ευλογημένο να ασχοληθούμε με την ‘’όραση’’ αυτών, που ενέχει κάποιου είδους κίνδυνο, αλλά για την ψυχωφελή τους παρέμβαση και λειτουργικότητα στην ζωή μας, ώστε να τους αποδώσουμε τουλάχιστον την ευχαριστία.  

   Μια φορά ο άγιος Συμεών ο δια Χριστόν σαλός, φιλούσε τα σκαλοπάτια ενός πορνείου λέγοντας πως ο τόπος αυτός, είναι άγιος. Η συμπεριφορά των περαστικών κατά κανόνα ήταν απορριπτική, βλάσφημη και προσβλητική στον άγιο, που γέμιζαν αμφιβολίες στον μαθητή του, μέχρι τη στιγμή φυσικά, που του εξήγησε την στάση και πράξη του.

…εδώ παιδί μου πέφτουν τα δάκρυα των αγγέλων – προστατών των ανθρώπων, εκείνων που

Σήμερα 08 Νοε εορτάζουν

Σήμερα 08/11/2011 εορτάζουν:
	Σύναξις των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών Ασωμάτων και Ουράνιων Αγγελικών Ταγμάτων Σύναξη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Ταξιάρχη Σύναξη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη Σύναξη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Ρουκουνιώτη Σύναξη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Αυλακιώτη Σύναξη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Θαρρινού Σύναξη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Καϊλλιώτη Σύναξη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Κουρκουνιώτη Σύναξη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Κοκκιμίδη Αγία Όλγα της Αλάσκας, η Μαία Άγιος Φιλάρετος Μητροπολίτης Νέας Υόρκης και Ανατολικής Αμερικής
www.saint.gr