Τρίτη 26 Μαΐου 2026

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ 26 Μαΐου 1453...

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ-26 Μαΐου 1453...Το τελευταίο Φως πάνω από τον τρούλο. Το βράδυ της 26ης Μαΐου 1453, η Κωνσταντινούπολη ήταν μια πόλη που δεν κοιμόταν πια. Κανείς δεν κοιμόταν πραγματικά πάνω στα τείχη.

Οι νύχτες δεν ανήκαν πλέον στην ανάπαυση, αλλά στον Φόβο. Στους ήχους από το οθωμανικό στρατόπεδο. Στα τύμπανα. Στις φωνές. Στα κανόνια που είχαν πληγώσει τα τείχη και είχαν κάνει την ίδια τη γη να τρέμει.
Η Πόλη στεκόταν ακόμη. Αλλά κάθε μέρα στεκόταν πιο δύσκολα.
Η είδηση πως δεν ερχόταν βοήθεια είχε ήδη απλωθεί σαν σκιά. Το μικρό πλοίο που είχε γυρίσει στον Κεράτιο δεν είχε φέρει σωτηρία. Είχε φέρει την αλήθεια.
Κανένας στόλος δεν ερχόταν. Καμία μεγάλη δύναμη δεν πλησίαζε.
Η Κωνσταντινούπολη ήταν μόνη.

εύρεση του θησαυρού…

19 Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι· 20 θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν· 21 ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν. (Ματθ.ς’) 

Είναι οι θησαυροί που κρύπτονται υπό την γη και γίνονται αιτία πολέμου μεταξύ ανθρώπων και τους οποίους παρακινούν οι απάνθρωποι δαίμονες για την πλεονεξία και ειδωλολατρεία μας, είναι όμως και αυτός που ‘’κρύβεται’’ μέσα στην γη μας, αιτία πολέμου κατά των δαιμόνων που παραινεί Ο φιλάνθρωπος Κύριος για να ανεβάσει την καρδιά μας από τα επίγεια στα επουράνια και τα επιδερμικά, στην εντός ημών βασιλεία…. αφού όπου ο θησαυρός με την υποκειμενική έννοια και τι θεωρούμε σαν πλούτο, εκεί και η καρδιά. Παραφυσική σαν σε υπόγειο, επίγεια κατά φύσιν ή υπερφύσην, ανώγειο και υπερώο.       

Μέσα στον λειτουργικό κύκλο του ενιαυτού συναντάμε και εορτάζουμε, όχι μόνο μία αλλά και δύο και τρεις φορές την εύρεση της Τιμίας κεφαλής του Αγ.Ιωάννου Προδρόμου (Φεβ και Μαϊ και με αφορμή αυτήν)* … την εύρεση και ύψωση του Τιμίου Σταυρού (06 Μαρ και 14 Σεπ)* και πολλές ακόμη ‘’εμφανίσεις’’ Αυτού στον ουρανό και στην ζωή μας…

Τρίτη 19 Μαΐου 2026

σκέψεις πάνω στην δολιότητα … και η απενεργοποίηση αυτής

η δολιότητα, είναι ‘’φυσικό’’ χαρακτηριστικό του αντιδίκου οπότε και αναμενόμενο… έτσι, έχουμε να διαλέξουμε μεταξύ δύο σφραγίδων… μιας σωτηρίας (και ελευθερίας) σφραγίς δωρεάς και αιωνίου Ζωής και μιας απωλείας και σκλαβιάς. Επίγειας πρόσκαιρης σαν μια μικρογραφία και προ’’εόρτια’’ της αιωνίου αιχμαλωσίας.

Αναφέρει ο αγ. Πορφύριος: …

Ήταν ξαπλωμένος στο κρεβατάκι του ο Γέροντας Πορφύριος και μου είπε: “Δεν μου λες, εδώ που κάθομαι εγώ, εσύ μπορείς να καθίσεις;”

– “Βεβαίως, Γέροντα”, του απάντησα. “Πώς δεν μπορώ!”

– “Βρε, μου λέει έτσι όπως μιλούσε χαριτωμένα, τρελός είσαι; Θα πέσεις επάνω μου και θα σκάσω!”

– “Ε, ναι Γέροντα, πρέπει να σηκωθείτε εσείς για να καθίσω εγώ”, συμπλήρωσα διορθώνοντας.

– “Α! μπράβο, μπράβο. Έτσι γίνεται και με την ψυχή μας απέναντι στον Χριστό και στον αντίχριστο. Όταν στην ψυχή μας είναι θρονιασμένος ο Χριστός, μπορεί να έχει θέση ο αντίχριστος;”

– “Όχι, Γέροντα”

– “Ε! Γι΄ αυτό, παιδί μου, σου λέω. Δεν έχουμε τον Χριστό στην ψυχή μας. Αν Τον είχαμε, δεν θα μας πλησίαζε ο διάβολος καθόλου.

Δυστυχώς όμως δεν προσέχουμε και μπαίνει μέσα ο τρισκατάρατος και ο Χριστός που είναι πολύ ευγενής, στέκεται στην πόρτα και χτυπάει.

Αν Του ανοίξουμε μπαίνει μέσα.

Ενώ ο διάβολος μία τρυπούλα να βρει, χώνεται αδιάντροπα και άμα μπει δεν ξαναβγαίνει! Γι΄ αυτό χρειάζεται να είμαστε πολύ προσεκτικοί* στη ζωή μας, ούτως ώστε να μη δίνουμε τόπο στο σατανά.

Πολλές φορές δεν προσέχουμε και είτε τον αναφέρουμε, είτε στέλνουμε στον διάβολο τα παιδιά μας ή τη γυναίκα ή τον άνδρα μας ή άλλους ανθρώπους…” 

τιτλοφορώντας το όλον, ως, “Δεν έχουμε τον Χριστό στην ψυχή μας…”. 

(*να προσέξουμε την θέλησή μας, τις λεπτές κινήσεις της ψυχής μας, γιατί από αυτήν κρίνεται η κατάληξις…).

Κι η ψυχή μας, επειδή κινεί κάθε θεωρία και πράξη, συμπυκνώνονται όλες αυτές οι ενέργειες, στο μέτωπο (θεωρία) και στο χέρι (πράξη). 

Εκεί και ο στόχος και των δύο σφραγίδων…  εκεί τυπώνεται ο σταυρός κατά το ιερό ευχέλαιο, μυστήριο ιάσεως, πρωτίστως του ‘’έρωτα’’ που σαν έλξη μας κινεί προς ή Τον αληθινό Κύριο ή τον φανταστικό αντίποδα (999 vs 666). …ο σταυρός του ευχελαίου, ο έρωτας, το πνεύμα του αντιχρίστου και το σφράγισμά του … 

Παρασκευή 15 Μαΐου 2026

η δολιότητα της σφραγίδας του θηρίου… (μια ρώσικη προφητεία)

από… ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ (Ρώσικο βίντεο ποὺ μιλάει ἡ μητέρα τοῦ μικροῦ Ρώσου ἄγγελου Βιατσεσλὰβ “Σλάβα χαιδευτικά”): ...Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ἔχουν ἐπιλογὴ στὸ νὰ πάρουν τὸ σφράγισμα τοῦ θηρίου ἢ ὄχι. Ἡ ἐπιλογὴ θὰ εἶναι μεταξὺ Σταυροῦ καὶ ψωμιοῦ. Ἢ Χριστὸς ἢ ψωμί

(Γεννήθηκε: 22 Μαρτίου 1982 στὸ Yurga, Ρωσία

Κοιμήθηκε: 17 Μαρτίου 1993 στὸ Cherbarkul, Ρωσία)

Ὁ Σλαβότσκα εἶπε ὅτι οἱ ἄνθρωποι θὰ τσιπαριστοὺν παρὰ τὴ θέλησή τους. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ θὰ τσιπαριστούν, θὰ πάρουν καὶ τὴν τελικὴ σφραγῖδα τοῦ θηρίου

τι κάνουμε όταν δεν συγκεντρώνεται ο νους στην προσευχή….

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος  Ο σκορπισμός του νου κατά την προσευχή δεν είναι αμαρτία από μόνος του — αμαρτία είναι να μην αγωνίζεσαι να τον επαναφέρεις.

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος  Όταν ο νους φύγει, να τον επαναφέρεις απαλά, χωρίς θυμό προς τον εαυτό σου. Ο εκνευρισμός χειροτερεύει την κατάσταση.

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας  Να λέμε τα λόγια της προσευχής αργά, σταματώντας να νιώσουμε το νόημα κάθε φράσης, αντί να τρέχουμε να τελειώσουμε.

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος  Η συνομιλία του νου στην προσευχή συχνά μας διδάσκει ταπείνωση — να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε τίποτα χωρίς τη χάρη του Θεού.

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ. Η συνέπεια στην προσευχή, έστω και με σκορπισμένο νου, είναι ανώτερη από την αραιή «τέλεια» προσευχή.

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος «Προσπάθησε να κλείνεις τον λογισμό σου μέσα στα λόγια της προσευχής. Αν εξαιτίας της νηπιακής του κατάστασης κουραστεί και ξεγλιστρήσει, εισάγαγέ τον πάλι. Η σταθερότητα του νοός είναι χαρακτηριστικό μόνο των Αγγέλων. Μην εγκαταλείπεις όμως την προσπάθεια και ο Θεός θα θέσει όριο στον μετεωρισμό σου.»

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος «Χωρίς την ανάγνωση των Γραφών, ο νους δεν μπορεί να

Δευτέρα 11 Μαΐου 2026

η γνώση του κακού... και η διαχείρισή του

Κάποτε ένας μοναχός κάποιας Μονής παρακάλεσε τον Θεό να του ανοίξει τα μάτια για να βλέπει σε κάθε άνθρωπο την κρυμμένη κακία και να μπορεί έτσι να προτρέχει σε βοήθεια.
Όταν ο Κύριος εισάκουσε την προσευχή του, ο μοναχός προσπάθησε να εντείνει τις προσπάθειες του, καθώς τώρα διέκρινε με σαφήνεια το κακό.
Εξαιτίας όμως της πνευματικής του ανωριμότητας, το κακό τον γέμισε τρόμο, και στη συνέχεια ένιωσε αηδία και τελικά αποστροφή για τους ανθρώπους.
Μια μέρα έφτασε στο μοναστήρι κάποιος που ήθελε να μιλήσει με το γέροντα της Μονής. Ο μοναχός που είχε αξιωθεί να βλέπει το κακό, βλέποντας πόσο αμαρτωλός και βαθιά εξαχρειωμένος ήταν ο επισκέπτης, του είπε τα εξής:
«Πώς τολμάς να εμφανίζεσαι και να ζητάς το γέροντα έτσι όπως είσαι; Η παρουσία σου

Σάββατο 9 Μαΐου 2026

Βάδιζε λαός μου, εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου…

Βάδιζε λαός μου, εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου. [ᾨΔΗ ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΗΣΑΪΟΥ τοῦ ΠΡΟΦΗΤΟΥ (Κεφ. κς', 9)]*

‘’Σήμερα’’ του προφ.Ησαΐα 9/5**… μας θυμίζει πάλι, τα ψυχωφελή … για τα σχήματα 6, 8 και 9 μέσα στη φύση στην εκκλησία, στις Γραφές, στην παράδοση, στο σώμα… 

Ο κόσμος, γνωρίζει τον προφήτη αλλά δυστυχώς εξαντλεί την μνήμη του στην (κοσμική) χαρά του γάμου με το Ησαΐα... χόρευε.... πλην όμως, αυτές οι κυκλικές και ελικοειδείς επί του εδάφους της εκκλησίας, κινήσεις, έχουν προοπτική και προς τον ουρανό, αλλά ιδίως προς τα μέσα.  

Συμπυκνώνεται το άπειρο για να καταστεί απτό, κατανοηθεί και μετεχθεί σε θεωρία και πράξη. Σμικρύνεται η απόσταση γης και ουρανού όσο το ύψος κάθε ορθόδοξης εκκλησίας. Κι η τρισσή περιφορά κάτω από τον τρούλο, είναι ένα σχήμα που θέλει να οδηγήσει τον άνθρωπο ελικοειδως προς τα άνω (προς Παντοκράτορα στον τρούλλο) αλλά και προς τα έσω, πάλι ελικοειδώς (στην εν ημίν βασιλεία)... Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος. 

Προτείνει Ο Κύριος μέσω του προφήτου Του ‘’βάδιζε λαός μου, είσελθε…’’ με Τον Κύριο να συμπλέει, συνοδοιπορεί θεραπεύει ως Ιατρός ψυχών και σωμάτων, τον καθένα που θα το αποφασίσει και τηρήσει τις ζωηφόρες εντολές Του.    

Η διαδρομή από την γη στον ουρανό... ‘’συμπίπτει’’ με την οριζόντια διαδρομή από