Βάδιζε λαός μου, εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου…

Βάδιζε λαός μου, εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου. [ᾨΔΗ ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΗΣΑΪΟΥ τοῦ ΠΡΟΦΗΤΟΥ (Κεφ. κς', 9)]*…

‘’Σήμερα’’ του προφ.Ησαΐα 9/5**… μας θυμίζει πάλι, τα ψυχωφελή … για τα σχήματα 6, 8 και 9 μέσα στη φύση στην εκκλησία, στις Γραφές, στην παράδοση, στο σώμα… 

Ο κόσμος, γνωρίζει τον προφήτη αλλά δυστυχώς εξαντλεί την μνήμη του στην (κοσμική) χαρά του γάμου με το Ησαΐα... χόρευε.... πλην όμως, αυτές οι κυκλικές και ελικοειδείς επί του εδάφους της εκκλησίας, κινήσεις, έχουν προοπτική και προς τον ουρανό, αλλά ιδίως προς τα μέσα.  

Συμπυκνώνεται το άπειρο για να καταστεί απτό, κατανοηθεί και μετεχθεί σε θεωρία και πράξη. Σμικρύνεται η απόσταση γης και ουρανού όσο το ύψος κάθε ορθόδοξης εκκλησίας. Κι η τρισσή περιφορά κάτω από τον τρούλο, είναι ένα σχήμα που θέλει να οδηγήσει τον άνθρωπο ελικοειδως προς τα άνω (προς Παντοκράτορα στον τρούλλο) αλλά και προς τα έσω, πάλι ελικοειδώς (στην εν ημίν βασιλεία)... Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος. 

Προτείνει Ο Κύριος μέσω του προφήτου Του ‘’βάδιζε λαός μου, είσελθε…’’ με Τον Κύριο να συμπλέει, συνοδοιπορεί θεραπεύει ως Ιατρός ψυχών και σωμάτων, τον καθένα που θα το αποφασίσει και τηρήσει τις ζωηφόρες εντολές Του.    

Η διαδρομή από την γη στον ουρανό... ‘’συμπίπτει’’ με την οριζόντια διαδρομή από

Ευαγγέλιο… (λόγοι και Λόγος)

Τι συμβολίζει το βόδι στην εικόνα του Ευαγγελιστή Λουκά, σε σχέση με το Ευαγγέλιο.

Το βόδι συνδέεται με το όραμα του Ιεζεκιήλ και της Αποκάλυψης.

Στο όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, εμφανίζονται τέσσερα ζώα γύρω από τον θρόνο του Θεού:

Άνθρωπος (Ματθαίος)

Λέων (Μάρκος)

Βόδι (Λουκάς)

Αετός (Ιωάννης)

Οι Πατέρες της Εκκλησίας (όπως ο Άγ. Ιερώνυμος) τα ταύτισαν με τους τέσσερις Ευαγγελιστές.

Το βόδι (ή ταύρος) είναι το παραδοσιακό σύμβολο του Ευαγγελιστή Λουκά και έχει βαθιά θεολογική και εικονογραφική σημασία.

Το βόδι είναι ζώο θυσιών στην Παλαιά Διαθήκη — προσφερόταν στον Θεό ως θυσία εξιλέωσης.

Ο Λουκάς αρχίζει το Ευαγγέλιό του με την ιστορία του Ζαχαρία, του ιερέα που

σπείρες… έλικες οδοδείκτες από την φύση στην υπερφύση…

Γνωρίζατε ότι το ηλιοτρόπιο κρύβει ένα εκπληκτικό μαθηματικό μυστικό;

Το ηλιοτρόπιο δεν είναι απλά ένα όμορφο λουλούδι. Οι σπόροι του ακολουθούν το σπιράλ Fibonacci, ένα ακριβές μαθηματικό μοτίβο που το βοηθά να αναπτυχθεί με εκπληκτική αποτελεσματικότητα!

Αυτό το λουλούδι τοποθετεί τους σπόρους του σύμφωνα με την ακολουθία Fibonacci, δίνοντάς του την καλύτερη δυνατή κατανομή του χώρου μέσα στο δίσκο και επιτρέποντάς του να παράγει τον μεγαλύτερο αριθμό σπόρων χωρίς υπερπληθυσμό. Αυτή η έξυπνη διάταξη εξασφαλίζει τη βέλτιστη απορρόφηση του φωτός και των θρεπτικών συστατικών, καθιστώντας το ένα από τα πιο αποδοτικά φυτά στη φύση!

Αλλά δεν περιορίζεται στα φυτά!

Σε μια σπείρα, το κέλυφος του αναπτύσσεται σε σπειροειδές σχήμα που σταδιακά διαστέλλεται στην ίδια αναλογία Fibonacci, δίνοντάς του δύναμη και σταθερή δομή.

Σε γαλαξίες και πλανήτες, ορισμένοι σπειροειδείς γαλαξίες ακολουθούν την ίδια αναλογία στη διάταξη των βραχιόνων τους, ενώ αυτό το μοτίβο εμφανίζεται επίσης στις τροχιές κάποιων πλανητών και φεγγαριών, αντανακλώντας ένα αρμονικό μαθηματικό σύστημα στο σύμπαν. 

--- 

…λένε κάποιοι που ασχολούνται με τον άνθρωπο στο σύνολό του (κι όχι μόνο στα

ανέλιξη, προσευχή και Σταυρός…

μπορεί ο (επαναλαμβανόμενος) ετήσιος κύκλος να επαναφέρει στην μνήμη μας με το συναξάρι, εορτές σταθμούς για την σωτηρία μας, αλλά η όλη μας ζωή συμπτύσσεται σε ένα (1) πνευματικό 40ήμερο πέρασμα, αντίστοιχο του περιπλάνηση 40 ετών στην σκιώδη έξοδο, ευθεία τεσσαρακοστή και εξομολόγηση… ως έργο και στόχο ζωής… για να συντελεστεί η επιστροφή στο πρότερον κάλλος και παράδεισο από την απέναντι θέση και στάση του ΑΔΑΜ (όπως θα ‘’θυμηθούμε’’ με την έναρξη της μεγάλης τεσσαρακοστής… εκάθισεν απέναντι του παραδείσου… ). Είσοδο στην βασιλεία. 

…στο προηγούμενο άρθρο ο συνοδίτης αρχάγγελος Ραφαήλ θα έβαζα ένα αστράκι (στο προσευχή* και νηστεία…) αλλά σαν υποσημείωση πλην του ότι θα γινόταν ογκωδέστερο, ίσως και να προσπερνιόταν, σαν υποπαράγραφος της υποπαραγράφου στο ήδη ‘’βαρύ’’ άρθρο, οπότε τολμώ να το κάνω αυθύπαρκτο (παρά την παραπομπή προς άλλους σχετικούς όρους, έννοιες, δεσμούς). 

Είναι η συνέχεια ακόμη και στο η συγκείμενη και η αντικείμενη αλήθεια… με σκοπό την συνοδοιπορία στην ανύψωση που προσπαθεί Ο Κύριος να μας έλξει και χαρίσει (και σαν συνοδοιπόρος και σαν τέλος) … ιδού… αναβαίνω εις Τον Πατέρα και συνανυψώ υμάς… 

ο συνοδίτης αρχάγγελος Ραφαήλ

και θεραπευτής του σώματος, του νου και της ψυχής των ανθρώπων, όνομα που μεθερμηνεύεται πως Ο Κύριος θεραπεύει και ικανοποιεί τα αιτήματα (είναι αυτός που ανεβάζει τις προσευχές, ειδικά τις έμπονες, στον θρόνο του Θεού). 

Επιπλέον όμως, κυκλοφορεί μια άγνωστη ακολουθία που ψάλλεται τῇ ΛΑ' Δεκεμβρίου, πρὸς ἐξευμενισμὸν τοῦ ἁγίου ἀγγέλου καὶ ἐκζήτησιν τῆς αὐτοῦ προστασίας καὶ συνοδοιπορίας κατὰ τὸ νέον ἔτος τῆς τοῦ Κυρίου χρηστότητος. 

Μπορεί ο καλός Θεός να μας εγνώρισε τον αρχάγγελό Του με τον Τωβίτ σαν συνοδίτη, όπως αναφέρει το απολυτίκιό του (1) αλλά αυτή η συνοδοιπορία ισχύει για κάθε άνθρωπο (καθ’όλη την ιστορία του κόσμου) προς απόκτηση αρετής και σοφίας (κι αν το επιθυμεί)… κατά το… συνοδοιπόρε πρὸς κτῆσιν τῆς ἀρετῆς καὶ σοφίας. Συνοδοιπόρο ανθρώπων αγαθό, δυνατό, συγκείμενο κι όχι αντικείμενο… 

Αναφέρεται από τους αγίους ότι… Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος … γιαυτό ζητάμε στην ευχή αρχής ενιαυτού την ευλογία Του Κυρίου [Άναρχε Τρισήλιε Βασιλεύ, ο καιρών και χρόνων, τας ελίξεις περισκοπών, ευλόγησον τον κύκλον, της νέας περιόδου, τας αγαθάς Σου δόσεις, πάσι δωρούμενος….] που πρακτικά μεταφράζεται με την συνοδοιπορία του ανθρώπου με τον αρχάγγελό Του… 

Είναι η …31 Δεκ/1 Ιαν, που (κοσμικώς) ήθισται να ξεκινάμε την μέτρηση του νέου χρόνου…. φυσικά ομότροπα και του εκκλησιαστικού στην αρχή της ινδίκτου (1 σεπ)… αλλά και της γενέθλιας ημέρας του καθενός που κλείνει έναν ‘’κύκλο’’ και του διανοίγεται (με του Θεού την βούληση) ένας νέος … με συνοδοιπόρους, τον άγιο της ημέρας που γεννήθηκε, τον άγιο του ονόματός του, όποιον ακόμη ευλαβείται και φυσικά με τον άγιο άγγελό του (αν είναι βαπτισμένος ορθόδοξα)…  Μια

προσευχή και Παναγία

Να μην αφήνουμε να περνά μία ημέρα χωρίς να προσευχηθούμε στην Υπεραγία Θεοτόκο. «Θεοτόκε, Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη, συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. Ότι Σωτήρα έτεκες, των ψυχών ημών».

~ Όταν μια μέρα προσευχόμουν με το κομποσκοίνι, ήρθε ο δαίμονας να με δελεάσει και μου άρπαξε το κομποσκοίνι.

Μπήκε στο κελί, όπου προσευχόμουν με το κομποσκοίνι και μου το άρπαξε από τα χέρια. Και εξαφανίστηκε. Δεν μπορούσα να το ανεχθώ, ότι ήρθε ο δαίμονας και μου πήρε το κομποσχοίνι.

Απευθύνθηκα στην Υπεραγία Θεοτόκο και λέω. «Υπεραγία Θεοτόκε , δεν μπορώ να ησυχάσω, όταν σκέφτομαι ότι ήρθε ο δαίμονας και μου πήρε το κομποσχοίνι από τα χέρια μου». Λέω: «Παναγία, ανάγκασέ τον να μου το επιστρέψει ».

Μια μέρα πέρασε, τίποτε… Δύο μέρες και πάλι τίποτε… Εγώ προσευχόμουν με πείσμα. Την τρίτη μέρα αποκοιμήθηκα στον καναπέ, έρχεται ο δαίμονας από το παράθυρο κρατώντας το κομποσχοίνι μου στα χέρια.

Και μου το πετάει στο πρόσωπο. Έπεσε όμως το κομποσχοίνι, δεν με άγγιξε. Ακούσα ένα «Μποοοουμ!»

Ξυπνάω, παίρνω το κομποσχοίνι. Το γνώρισα. Ήταν το δικό μου. Λέω: «Σε ευχαριστώ, Παναγία μου, που τον ανάγκασες να μου το επιστρέψει». Πολλά και διάφορα είναι τα θαύματα. Κάθε μέρα σε κάθε παράκλησή μας Εκείνη απαντάει.

Π.Παρθένιος Ηγούμενος Ι.Μ Αγίου Παύλου

---

''Η ευχή είναι η αναπνοή. Όταν ο άνθρωπος αναπνέη, ζη, φροντίζει και δια την

ο Ευαγγελισμός ως προϋπόθεση της Αναστάσεως (και των δύο, ο ΣΤΑΥΡΟΣ)

Με άγιο τον σκοπό και άγιο τον δρόμο για τον σκοπό και μη αποκομμένα ή διαχωρισμένα μεταξύ τους μέσα στην θεία ενότητα, από το Σταυρωτές, σταυρούμενοι και κληρονόμοι φαίνεται βοηθητική προς αυτογνωσία και θεογνωσία, η επανάληψη…. αφού προϋπόθεση της (ποθούμενης θεωρητικά) ανάστασης είναι ο θάνατος (1), του θανάτου η γέννησις, της γεννήσεως η σύλληψη (ευαγγελισμός), του ευαγγελισμού, η προετοιμασία των εισοδείων στα άγια των αγίων και όλων αυτών, ο σταυρός.     

Απέθανεν ο βασιλεύς της Σκυθίας, Περισαΐδης το όνομα, αφήσας τρεις υιούς κληρονόμους της βασιλείας· αλλά θέλων έκαστος από τους αδελφούς να βασιλεύσει μόνος, ήλθον εις μάχην θανάσιμον.

Βάλ­λουν κριτήν άλλον βασιλέα της Θράκης, φίλον του πατρός των, ο οποί­ος τεχνεύεται να τους συμβιβάσει με τρόπον αληθώς επιτήδειον, αλλ' όλως παράδοξον. Προστάζει να εκβάλωσιν από τον τάφον το λείψανον του πατρός των και να το κρεμάσωσιν εις ένα δένδρον' έπειτα καλεί τους τρεις αδελφούς και τους λέγει: «Έκαστος από σας ας ρίψη το βέλος του εις το νεκρόν τούτο σώμα και

όταν οι ορθόδοξες (καθημερινές) εορτές αποδίδουν το υπερκόσμιο Φως τους...

μια καλή ευκαιρία, να δούμε πως και που οδοδεικτούν, ιχνηλατώντας τες. Μια, αμήν όχι βαρηά (για το αποτέλεσμα) πνευματική ανάλυση  της δέσμης Φωτός των εορτών από 6 έως και 11 Μαϊ...  

Κοιτάζοντας ο άνθρωπος τον φυσικό έναστρο ουρανό, αισθάνεται  συναισθηματική αγαλλίαση και όχι σπάνια, το μεγαλείο της δημιουργίας. Αλλά αυτή η θέα, είναι στατική. Αρχίζει και γίνεται δυναμική όταν διαβλέπει την ελαχιστότητά του, ως μια καλή αφορμή ταπεινότητος (που είναι αιτία έλξης χάριτος) κι αν θέλει αναβιβάζεται  πέραν αυτής με θαυμασμό, ευχαριστία, προσκύνηση Στον ασύλληπτο και αόρατο (αλλά με προϋποθέσεις όρασης, ψηλάφησης και μετοχής) Δημιουργό. Δυναμικά, είναι λυπηρό όταν τα αστρονομικά φυσικά μεγέθη εκπίπτουν σε ‘’αστρολογικά’’ και επιβάλλουν μοιρολατρικές συμβουλές βίου, έργο της κάτω όψης. Αν όμως ο άνθρωπος βλέποντας κι όχι απλά κοιτάζοντας και θέλοντας να κινηθεί, πέρα από τα στενά αυτά όρια, [όσο 2Χ2 ένα παληό πλυσταρηό, πούχει σκοπό την καθαρότητά μας - κι όσο αυτό επιτυγχάνεται (χάριτι) μας περνά σε άλλη διάσταση ζωής και συνειδητότητος, από εμπεριεχόμενη αμελητέα κουκίδα σε εμπεριέχοντα άνθρωπο, όπως εξαρχής σε ''μέγεθος'' πνευματικό πλάστηκε] θα βρει βοηθούς τους ισταμένους στην άνω όψη κάθε αστέρος, μεγάλους αδελφούς μας, αγγέλους (κι είναι μεγάλοι παρότι αγιογραφούνται ως νεαροί, γιατί η δική μας ''ηλικία'' είναι νηπιακή και τρεπτή στο θέλημα, μπροστά στο άτρεπτο των αγγέλων). [Οι άγγελοι είναι οι μεγάλοι μας αδελφοί, οι οποίοι είναι στον ουρανό και προσεύχονται για όλους τους ανθρώπους και γίνεται χαρά μεγάλη «εν τω ουρανώ επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι» (Λουκ. ιε’ 7).]. 

Ο άνθρωπος μπορεί να προσανατολιστεί μέσω αυτών σε φυσικό επίπεδο (αφού ο πολικός αστέρας δείχνει πάντα προς βορρά) αλλά και πνευματικά με κάποιον τρόπο, αν αρθεί το παραπέτασμα και δει ο άνθρωπος άλλον ουρανό και άλλα άστρα. Είναι οι άγιοι μέσα στην Εκκλησία και η τάξη τους σαν εορτές στον κύκλο ενιαυτού, που καταφέρνουν με έννοιες και χαρίσματα τον πνευματικό ακριβή προσανατολισμό. Αφορά για όποιον θέλει άλλη γνώση από άλλο Φως.

Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ως βαθμίδες της κλίμακος της κρίσεως, με κορυφή την ανάσταση …

Ακούσαμε να ψάλλεται το Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα…. με το Ουκέτι εις τήν επίγειον Ιερουσαλήμ διά τό παθείν, αλλά αναβαίνω εις Τον Πατέρα και συνανυψώ υμάς… 

Κι ενώ φαίνεται ότι έχουμε χρόνο πάνω στο κλιμακοστάσιο να ρίχνουμε ματιές (για μελέτες στους πλούσιους παρατιθέμενους θησαυρούς) εμπεριεχόμενο στα οροφοδιαμερίσματα που απλώνονται δεξιά – αριστερά, από κάθε σκαλοπατάκι, η αλήθεια είναι πως ο χρόνος μας πιέζει και πιέζεται. Ο ίδιος βιάζεται να καταργηθεί, να μηδενιστεί και δώσει την σκυτάλη στην ανέσπερο ημέρα της Αναστάσεως, Σε Αυτόν που εσκύλευσε τον άδη και κατήργησε τον θάνατο… 

Όντας όμως αυτό το πλατύσκαλο* στην κορυφή, τι το πιο λογικό να πάρουμε τα πράματα από την αρχή… κι αν μας δώσει ο καλός Θεός χρόνους, ας αναλωθούμε τότε με συστολή σε θεωρίες και πράξεις. Τώρα ΣΤΑΥΡΟΣ. Ο καθ’ημέραν αιρόμενος μεν, αλλά τώρα με συμπύκνωση, βάσεως ως αφετηρία και ύψος σκοπού.   

Κατά τον αγ.Εφραίμ αριζονίτη: … Όλος ο λαός εκείνος, που έκραζε «Ώσαννά τώ Υίώ Δαβίδ, ευλογημένος ό έρχόμενος έν όνόματι Κυρίου, ό βασιλεύς του Ισραήλ», μετά από λίγες μέρες έκραζε με μανία το «Σταυρωθήτω». 

Μπροστά σε αυτήν την τρεπτότητα και αλλοίωση, (εδώ κακή) έρχεται η ώρα να δούμε ότι κάθε μέρα, κάθε μεγάλη ημέρα δίνουμε εξετάσεις και, αν η

Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου στην παλαιά και καινή διαθήκη

Ο άγιος Αναστάσιος με ακρίβεια και λιτότητα (που συνήθως έτσι χαρακτηρίζεται ο λόγος των αγίων, λιτός και περιεκτικός) μας έκανε στο Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου μια τηλεγραφική σύνδεση της γενέσεως και ΠΔ (ως σκιές) με την αναγέννηση (ΚΔ), μεταμόρφωση εις τέκνα Φωτός και ουσία των εννοιών. 

Για να μην απλωθεί υπέρμετρα η καλή αφορμή του αγίου, συντάσσεται το παρόν, μακάρι διευκρινιστικό και βοηθητικό. Κατά το Όραμα του αγίου Γρηγορίου Παλαμά - Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, οίνο από τον άγιο για τους ήδη πεπαιδευμένους στην θεωρία και γάλα για τους φιλοσοφούντες ορθώς και υγιώς, εμάς τα υπόλοιπα βρέφη, προσμένοντες χάριν προς ενηλικίωση.    

Η πρώτη ημέρα και το Φως της ΠΔ αντιστοιχεί στην Καινή, με το εν βάπτισμα. Αντιστοιχεί στο ερχόμενο Φως στην αίγυπτο (και είδωλα και αιχμαλωσία) για να μας φωτίσει και ελευθερώσει. Το πρώτο φως είναι φυσικό, το δεύτερο πνευματικό. Το πρώτο ‘’κατέχεται’’ από όλους τους βιολογικούς ανθρώπους, το δεύτερο μόνο από τους πνευματικούς, όντας Αυτό εν δυνάμει με το ορθόδοξο βάπτισμα. 

Ο οίκος ‘’Λ’’ των χαιρετισμών αρχίζει με το λάμψας εν τη αιγύπτω φωτισμόν αληθείας που διώκει το σκότος του ψεύδους, για να αρχίσουν τα είδωλα να πέφτουν, να αρχίσει η ανόρθωσις των ανθρώπων … και βγαίνοντας στην έρημο (την έρημο της ασκήσεως) να προοδεύσουν οι πνευματικές περίοδοι, ‘’ημέρες’’,

πως ενεργεί Το πνεύμα του Θεού Του Ζώντος

Το πνεύμα του Θεού Του Ζώντος, που  εγγράφει εν σαρκίναις καρδίαις το θέλημά Του, όπως προτύπωσε Αυτό στις λίθινες πλάκες με τον θεόπτη* Μωυσή,  έχει κρατήσει τρεις ‘’ζωντανούς’’ μέχρι τα έσχατα. 

τον προφ.Ενώχ προ νόμου

τον προφ.Ηλία (εκ νόμου)

και τον αγαπημένο μαθητή απόστολο Ιωάννη (στον χώρο της χάριτος) 

Ο Θεός ΘΕΛΕΙ τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν Αληθείας ελθείν....  Σαν κεντρομόλος δύναμις, δύναμις έλξης προς επιστροφή μας, ενεργεί Το Πνεύμα Θεού εν ημίν, όσο δεν Το κωλύουμε. Είναι συμπυκνωμένα στο πρόσωπο Της ολκάδος (1) των θελόντων σωθήναι. Αναλυτικά, ενεργεί, όσο δεν κωλύουμε την κυκλική κίνηση [που αντιστοιχεί στον αγαπημένο μαθητή Του Κυρίου Ιωάννη (θεωρία)** και ΑΒΕΛ τον ευαρεστούντα Τον Θεό], την ευθεία κίνηση (προφ.Ηλίας δια λόγων που οδηγούν την συνείδηση, νου και χου, από τα δημιουργήματα στον Δημιουργό - ΣΗΘ) και από τα σημεία της φύσης εκτός νόμου και χάριτος που ένας που έχει κοινό νου, εκ

ὁ δὲ ἀγαπῶν τὴν ἀδικίαν μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν (ψαλμ.ι') …

με αφορμή την θέση του στο ψαλτήρι, ως ψαλμός δέκατος (ι’) σε συνδυασμό με την ευθεία, κυκλική και ελικοειδή κίνηση του νοός. 

Ανέφερε συχνά ο άγιος Παΐσιος… Μην αδικείς τον εαυτόν σου, παιδί μου. Όταν δεν έχεις ζώσα (1) σχέση με τον Θεόν, αυτή είναι η μεγαλύτερη αδικία που μπορείς να κάνεις στον εαυτόν σου”.   

Είναι ο ε-αυτός, εικών Αυτού εντυπωμένη βαθέως στην καρδιά του καθενός, ως έχοντες του Ανδρός (ανθρ) την όψη (ωπος) σε σχέση με το ε-γώ, εικών επί γης, σκιερή, αμαυρωμένη. 

Κι έρχεται η έννοια της ψυχής που θα προσδώσει ή αφαιρέσει ύψος από αυτό που πρωτοέδωσε ο Θεός στον άνθρωπο.  

Κι η ψυχή, η μοναδική και ανεπανάληπτη, η δοθείσα ως πνοή από Τον Κύριο για να Τον αναζητεί φυσικώς!! κλήθηκε να ακολουθεί το Ι της κεντρομόλου [σαν επιστροφή, μετά την μετάστασή του σε χώρους απέναντι και κατέναντι (Γεν.γ’24 και Γεν.δ’16)] το Ι, Ιησού κι όχι το άλλο Ι της φυγοκέντρου, το Ι τάγμα δαιμόνων που οδηγούν δια της αδικίας στην απώλεια. Γιαυτό και ο άγιος παρακαλεί την νεολαία και όλους μας, να μην αδικούμε τον εαυτό μας. 

Αυτά ως ευθέως (Ι), άνοδος ή κάθοδος, είναι αντίστοιχα ως κινήσεις ελικοειδείς, η μία ως 9 ανελκόμενος δια Της ολκάδος των θελόντων σωθήναι και η άλλη, ως 6 καθελκόμενος.... Έχοντες ελεύθερη επιλογή ποιο από τα δύο Ι θα ακολουθήσει η πρόσκαιρη σαν αστραπή ζωή μας (πας άνθρωπος ψεύστης, με την έννοια του

αρμονικές, λόγοι φύσης και Λόγος

Ο Πυθαγόρας είχε πει κάποτε το εξής ημιπαλαβό απόφθεγμα: "Αυτά που δημιουργεί η φύση, αποτελούν μουσική που στερεοποιήθηκε" 

Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπουμε στο πάνω της μέρος ένα γράφημα με την ακολουθία των αρμονικών νοτών, και στην από κάτω την ακτινογραφία από το καβούκι κάποιου γλοιώδους σαλιγκαριού.

Μοιάζουν πράγματι τα άνω με τα κάτω, από μικρομικρόκοσμο έως  μακροκόσμου, με τις ελίξεις τους, που μας παραθέτει η φυσιογνωσία. Επιπλέον, η ενδιάμεση αρμονία και ‘’μουσική’’ , με τους λόγους της, πάλι σαν  φύση, μας διδάσκει ισότιμα [όπως παρατηρεί ο αγ. Μάξιμος ομολογητής (1)] όπως και ο γραπτός λόγος. Καταστάσεις ‘’καθαρές’’ και εύτακτες μπροστά στην ανθρώπινη επιβολή αταξίας, που θολώνει σαν νέφος την καρδιά και νου, αλλά και διαστρεβλώνει το θείο μήνυμα. 

Εκτυπώνεται η αρμονία του μέλλοντος αιώνος στους αιώνες που διάγουμε, με αρμονικές της. Σκοπός είναι να μην επαναπαυτούμε στην γνώση των αρμονικών αλλά να αναχθούμε στην κύρια συχνότητα. Από τους έγχρονους φθοροποιούς αιώνες, στον η’ αιώνα, ανέσπερο και άχρονο, που της βασιλείας ουκ έσται τέλος.   

Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος. 

Κι η σταδιακή μετάβαση στην πνευματική τελείωση, περνάει από την καθαρότητα και διαφάνεια. 

Επιζητούνται βιώματα ανάστασης Δίδου ημίν εκτυπώτερον*... και  μετοχή στην κύρια συχνότητα αντί επαναπαύσεως σε αρμονικές μακράν και εκτός του Σώματος

η κοσμική έναρξη της έλικος του ενιαυτού… και η περιτομή

31 Δεκ/1 Ιαν, ήθισται να ξεκινάμε την μέτρηση του νέου χρόνου…. 

1 Ιαν σαν να ξεκινά ένας έλικας πέριξ του ηλίου, που μας προσθέτει ηλικία… .αμήν και σοφία αμήν και αντικειμενική καλυτέρευση και περιστροφή γύρω από τον νοητό Ήλιο της Δικαιοσύνης, που πριν λίγο εορτάσαμε την εν σαρκί Του παρουσία.

Λέει ο αγ.Ιωάννης χρυσόστομος ότι αν  δικαιοσύνην εργάση, χρηστή σοι γέγονεν η ημέρα. Αν αμαρτία εργάση, πονηρά και κολάσεως γέμουσα. 

Επομένως και αυτονόητα, από την ιδίαν μας εργασία (δικαιοσύνη ή αμαρτία) πρόκειται να ξεδιπλωθεί η έλικα και σπείρα προς τα άνω (9) ή κάτω (6), παρότι ‘’τρέχουμε’’ μαζί με την γη (+) στον τελειολογικό της σκοπό, και τέρμα, όπου Ο Κύριος ως Α και Ω, αποδίδει κατά τα έργα εκάστου (Αποκ.κβ’). 

Σε αυτήν την καμπή, δίνουν και παίρνουν (καλώς) οι ευχές, μόνο που ο άξονάς τους είναι λοξός, όπως λοξός είναι και ο άξονας περιφοράς του ‘’κόσμου’’ (και κοσμικού φρονήματος), γύρω από τον εαυτό του. 

ΔΕΝ είναι κακό, αυτό έλειπε, απλά … μη εξαντλώντας τις ευχές στο καλώς λίαν, και τις καθιερωμένες περί υγείας, χαράς, ευτυχίας…. καλό θα ήταν να εντοπίσουμε σε τι υστερούν όλες, από την τελειότητα, ώστε νάναι αναφαίρετος χαρά, πραγματική ευτυχία. 

Μεταξύ των ευχών που ‘’κυριαρχούν’’ στο στερέωμα είναι και το …. ό,τι επιθυμείς!!! ναι μεν εννοείται ό,τι καλό επιθυμείς, αλλά η βαθύτητα της έννοιας

από την ανάσταση στην ανάληψη και διάνοιξη ‘’ουρανών’’

ουρανών και οφθαλμών.

…τα μάτια των αποστόλων που συνοδοιπορούσαν με Τον Κύριο προς Εμμαούς εκράτηντο. Φαίνεται ότι συνοδοιπορών επιγείως (οριζοντίως) μετά την ανάστασή Του, τους εξηγούσε τις Γραφές. Στην κυριολεξία όμως τους ανεβίβαζε τον νου καθέτως από α-νοησία και βραδύτητα καρδίας σε νουν και καρδίαν XC (25 καὶ αὐτὸς εἶπε πρὸς αὐτούς· ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται! 26 οὐχὶ ταῦτα ἔδει παθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ; 27 καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ Μωϋσέως καὶ ἀπὸ πάντων τῶν προφητῶν διηρμήνευεν αὐτοῖς ἐν πάσαις ταῖς γραφαῖς τὰ περὶ ἑαυτοῦ. (Λουκ.κδ’)

Κι Ο Κύριος ο νικητής του θανάτου (που μόλις πριν λίγο ομολογήσαμε) θέλει να συνανυψώσει όλους όσους Τον πιστεύουν και Τον ακολουθούν, προς την αιωνιότητα (η’ αιώνα).

Ἡ αἰωνιότητα ὅπως καὶ ἡ ἱστορία δὲν εἶναι ἕνας κύκλος ἀλλὰ μία πορεία πρὸς τὰ πάνω. Δὲν εἶναι ἕνα γεωμετρικὸ σημεῖο ἀλλὰ μία ἑλικοειδὴς ἄνοδος. *

Κι Ο Κύριος, συμπλέει, συνοδοιπορεί και θεραπεύει ως Ιατρός ψυχών και σωμάτων, έως της συντελείας, που πλησιάζει.

Όχι τυχαία, αυτή η τρισσή ανοδική έλικα (9) έως τρίτου ουρανού και συγχρόνως

περί 13033 σημείου αναφοράς και covid19. Η άλλη όψις.

Κυκλοφορεί στο νετ η διαίρεση 2020 : 666 ότι είναι 30,33 …. κι αυτό είναι ορθό και μη επιδεχόμενο αμφισβήτησης (μαθηματικώς). Για το πόσο ‘’συμπτωματικά’’ και ‘’συνωμοσιολογικά’’ συνδέεται με το 13033, μια άποψη, χωρίς βέβαια να δογματίζει περί αληθείας της, αλλά οπωσδήποτε οδοδεικτούσα και εμφαίνουσα στους επιδεχόμενους, επίγνωσης Αλήθειας.

Κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή: 

με δε ομόπνοο σκεπτικό, ακολουθώντας τον ''μίτο'' * εξόδου, δυο σκέψεις που συνδέουν τον παραπάνω λόγο, με Τον Λόγο.

Πράγματι, ενώ ο χρόνος  ‘’τρέχει’’ επί μιας ευθείας επάνω (έχοντας αφήσει πίσω μας την βιολογική γέννηση και βαδίζοντας μπροστά προς το βιολογικό τέρμα) ως αριθμητής που ΦΑΙΝΕΤΑΙ, σε ένα επίπεδο πιο κάτω, στο υπόγειο (ως παρονομαστής) υφέρπει ‘’παράλληλα’’ και το 666 και σκοτεινό πρόσωπο του αντιδίκου μας που ενώ δεν φαίνεται, ενεργεί. Πνέει κι ο αόρατος αήρ αλλά  αντιλαμβανόμαστε την φορά του από τα σύννεφα που κινεί και τα οποία φαίνονται. Πνέει και ο ΑΗΡ (άνωθεν) και κινεί τους δικούς Του.

Εκ του αποτελέσματος και φαινόμενου προχωράμε στις παρακάτω διαπιστώσεις.

Την 11 Σεπ 2001 και 11 Σεπ 2004  διακρίναμε την ‘’εμφάνιση’’ μιας μονάδος (1) να λαμβάνει (αυθαιρέτως μέσα στο επιτρέπεται του καλού Θεού) μια παράταιρη

Οι τρείς κινήσεις της ψυχής – ευθεία, ελικοειδής, κυκλική – σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Κεφάλαιο Κε’ : Πως πρέπει να διορθώνουμε την φαντασία και ενθύμησή μας.

Αγωνίσου λοιπόν να φυλάξεις αυτόν τον νου σου αχρωμάτιστο, ασχημάτιστο, άμορφο και καθαρό, καθώς τον έπλασε ο Θεός.

Αυτό βέβαια με άλλο τρόπο δεν γίνεται, παρά αν τον επιστρέφεις και τον συμαζεύεις μέσα στον στενό τόπο της καρδιάς σου και όλου του εσωτερικού άνθρωπου· και εκεί μέσα να τον συνηθίζεις να βρίσκεται, πότε μεν προσευχόμενος με πένθος, με τον ενδιάθετο λόγο της καρδιάς, και λέγοντας. «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού, ελέησόν με»· και να προσέχει μόνο τα λόγια της ευχής αυτής, (όπως σχετικά με αυτό σου λέω στο κς΄ κεφάλαιο), άλλοτε παρατηρώντας τον ίδιο σου τον εαυτό, μάλλον δε διά μέσου του εαυτού σου νοώντας τόν Θεό και αναπαυόμενος· (1) αυτή η θεωρία η οποία λέγεται κυκλική και απλανής. (2)

σχόλια πάνω στον ναό της πανθρησκείας

αφορά, αυτό το άρθρο: Ο Ναός του Αντιχρίστου και της Πανθρησκείας

...η επιλογή για πανομοιότυπο ''ναό'' όπως ο ναός του αγ.Βασιλείου που άρχεται κοσμικώς μία έλιξις, δεν είναι (νομίζω) τυχαία. 

Από εκεί και πέρα, η ευλογία και πρόοδος και προς XC δια XC, ορίζει την ανέλιξη και εξέλιξη και πρόοδο προς το 999 αλλά και η καταβαράθρωσις ελικοειδώς προς τα κάτω με το 666 (στο άλλο καζάνι) και περί πανομοιοτύπων... δεν απέχει με τον αληθινό Δημιουργό ουρανού και γης ορατών τε και αοράτων ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ = 999 σε σχέση με τον αληθοφανή δημιουργό ΙΑΠΕΤΟΣ = 666...* 

Τὸ ἀληθινὸ θαῦμα

«Μίλησέ μας γιὰ τὶς θεῖες ὀπτασίες ποὺ ἔχεις», εἶπε κάποτε ἕνας μοναχὸς στὸν Ἀββᾶ Παχώμιο (286-346). «Ἕνας ἁμαρτωλὸς σὰν ἐμένα δὲν περιμένει νὰ ἔχει καμιὰ ὀπτασία ἀπὸ τὸ Θεό», ἀπάντησε ὁ Παχώμιος. «(...) Ἐπίτρεψέ μου ὅμως νὰ σοῦ πῶ γιὰ μιὰ μεγάλη ὀπτασία. Ἂν δεῖς ἕναν ἅγιο καὶ ταπεινὸ ἄνθρωπο, αὐτὸ εἶναι μιὰ μεγάλη ὀπτασία. Γιατί ποιὰ ἄλλη μεγαλύτερη ὀπτασία ἀπ᾿ αὐτὴ μπορεῖ νὰ ὑπάρξει: νὰ δεῖς τὸν ἀόρατο Θεὸ νὰ φανερώνεται στὸ ναό του, σ᾿ ἕνα ὁρατὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο»;[1]

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνώτερη ὀπτασία ἀπὸ ὅλες, τὸ ἀληθινὸ θαῦμα: μιὰ ἀνθρώπινη ὕπαρξη φτιαγμένη κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ. «Ἐξομολογήσομαί σοι, ὅτι φοβερῶς ἐθαυμαστώθην» (Ψαλμ. 138:14). Στὴν πνευματικὴ ζωὴ τοῦ καθενὸς ἀπὸ μᾶς ἴσως δὲν ὑπάρχει καθῆκον πιὸ ἐπιτακτικὸ ἀπὸ αὐτό: νὰ ἀνανεώνουμε τὸ αἴσθημα τοῦ θαυμασμοῦ καὶ τῆς ἔκπληξης μπροστὰ στὸ θαῦμα καὶ τὸ μυστήριο τοῦ δικοῦ μας προσώπου. Ἡ λέξη μυστήριον, ἰδιαίτερα, χρειάζεται ἔμφαση. Ποιὸς εἶμαι; Τί εἶμαι; Ἡ ἀπάντηση δὲν εἶναι καθόλου εὔκολη. Γνωρίζω μόνο ἕνα πολὺ μικρὸ μέρος τοῦ ἐαυτοῦ μου. Τὰ ὅρια τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου εἶναι ἀπίστευτα πλατειά. Ἐκτείνονται κατὰ ὕψος καὶ κατὰ πλάτος στὸ χῶρο καὶ πέρα ἀπὸ τὸ χρόνο, στὸ ἀτελεύτητο. Προεκτείνονται μπροστὰ καὶ πίσω μέσα στὸ χρόνο καὶ πέρα ἀπὸ τὸ χρόνο, στὴν αἰωνιότητα. Στὸ βάθος τοῦ ἐαυτοῦ

Για τα γενέθλια...

Είναι συνήθεια των ανθρώπων, περισσότερο ως φυσική χαρά, μνήμη και κοινωνικότητα, κάποιοι να τα γιορτάζουν.

Συνήθως στην Ορθοδοξία, εγκαθιστώμενη βιωματικά η άνωθεν χαρά, η υπεράνω του κόσμου τούτου, αναφαίρετη χαρά, η προηγούμενη κοσμική χαρά χάνει την αίγλη της και άλλοι αυστηρότερα ενώ άλλοι πιο ήπια, μέμφονται αυτά (τα γενέθλια) ως  κοσμικό ‘’ανούσιο’’ γεγονός για τα πνευματικά δεδομένα.

Προσανατολισμένοι προς το ποθούμενο τέρμα του σταδίου και αγώνα μας και φιλοσοφούντες το μηδένα προ του τέλους μακάριζε, χωρίς να καταλύεται ο νόμος,