η αμαρτία παραμορφώνει τον άνθρωπο!!!

[Γράφει ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης]:

Ήξερα ένα παιδί. Η όψη του ήταν αγγελική, ταπεινή, σεμνή, πράα· πρόσωπο λευκό και ρόδινο, μάτια φωτεινά, γαλανά, αγαθά και ήρεμα.

Όταν όμως μεγάλωσε, άρχισε την ανήθικη ζωή και έχασε τη χάρη του Θεού. Και σε ηλικία περίπου τριάντα ετών έμοιαζε άνθρωπος μαζί και δαίμονας, θηρίο και ληστής, κι η όψη του ήταν φοβερή και απαίσια.

Ήξερα ακόμα μια πολύ ωραία κοπέλα, με πρόσωπο φωτεινό και ευχάριστο, ώστε πολλοί φθονούσαν το κάλλος της.

Με την αμαρτωλή ζωή της όμως έχασε τη χάρη κι έγινε βδελυρή στη θέα.

Είδα όμως και το αντίθετο: ανθρώπους να μπαίνουν στο μοναστήρι με πρόσωπο παραμορφωμένο από την αμαρτία και τα πάθη, άλλα με τη μετάνοια και την ευσεβή ζωή άλλαξαν κι έγιναν πολύ ευχάριστοι στην όψη.

Επίσης στο Παλαιό Ρωσικό ο Κύριος μου έδωσε να δω την ώρα της εξομολογήσεως τον Πνευματικό όμοιο με το Χριστό.

Στεκόταν αστραφτερός κατά θαυμάσιο τρόπο και, παρότι ήταν γέροντας

Θεραπευτική Αγωγή της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Όταν βαπτιστήκαμε λάβαμε το Άγιο Πνεύμα, και το Άγιο Χρίσμα λάβαμε ''πακέτο''. Όλα τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Πήγε το Φως του Αγίου Πνεύματος μέσα στην βαθεια καρδία, στόν πάτο -πάτο, μέσα εκεί έχουμε ένα Εκκλησάκι πάνφωτο...

Δεν το βλέπουμε, γιατί από τις αμαρτίες είναι τυφλός ο νους, ο οφθαλμός της ψυχής. Οι αμαρτίες είναι μπάζα, που σκεπάζουν αυτό το αναμμένο κάρβουνο που σε όλους υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται.

Με την εξομολόγηση αρχίζουμε να ξεμπαζώνουμε. Κατεβαίνει προς την καρδιά, προς τα κάτω η Χάρις και βλέπουμε σαν από προβολέα περισσότερο τον εαυτό μας.

Μας δείχνει η Χάρις και άλλα παλαιά αμαρτήματα, που ήταν στοιβαγμένα εκεί και τα είχαμε ξεχάσει ή δεν τα είχαμε σωστά αξιολογήσει. Αυτή την διαδικασία δεν πρέπει να την θεωρούμε σοκαριστική.

Είναι ένδειξη πνευματικής υγείας. Κατεβαίνει το τρυπάνι και βρίσκει και άλλα στρώματα μέχρι να φτάσουμε στον άνθρακα του βαπτίσματος.

Όταν ολοκληρωθεί η κάθαρση της καρδιάς από το ξεμπάζωμα της μετανοίας

άγιοι προστάτες

Ο λαός μας από την μακραίωνη πείρα του και από την μακρόχρονη Παράδοσή, έχει αποδώσει  στους Αγίους κάποια χαρίσματα που ενεργούν στους πιστούς που προσφεύγουν σαυτή τη χάρη. 

Σαν να λέμε "ειδικότητες" Αγίων όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους εν ζωή γιατρούς! 

Παρέχουν προστασία , χάρη , ιάσεις από τη δική τους χάρη που απέκτησαν όσο ζούσαν. 

Ο κατάλογος χαρίτων των Αγίων έχει ως εξής 

- Άγιος Αρτέμιος, προστάτης των Αστυνομικών.

– Άγιος Αντύπας προστάτης των οδοντιάτρων (και αγ.Απολλωνία 30 Οκτ) 

– Αγία Βαρβάρα προστάτης του πυροβολικού (λοιμωδών νόσων και αιφνιδίου θανάτου)

– Άγιος Γεώργιος προστάτης του πεζικού

- Άγιος Ευφρόσυνος προστάτης των μαγείρων

– Προφήτης Ηλίας προστάτης των γουνοποιών (στην Καστοριά θα τον έχουν σε μεγάλη εκτίμηση)

– Άγιος Μιχαήλ Μαυρουδής, προστάτης των αρτοποιών (τον άρτον ημών τον επιούσιον).

– Άγιος Ματθαίος ο Ευαγγελιστής, προστάτης των τελωνειακών

– Άγιος Μόδεστος προστάτης οικόσιτων ζώων

– Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, προστάτης των δασικών υπαλλήλων

Ἀγώνας κατά τῶν πονηρῶν πνευμάτων μόνο μέ τή θεία χάρη Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Ο άνθρωπος απέρριψε αυτοπροαίρετα την κοινωνία του με τον Θεό και τους αγίους αγγέλους, ήρθε, αυτοπροαίρετα επίσης, σε κοινωνία με τα πονηρά πνεύματα και υποτάχθηκε σ’ αυτά. Η σωτηρία δόθηκε δωρεάν από τον Θεό στον πεσμένο άνθρωπο, ο οποίος, πάντως, αφέθηκε ελεύθερος να τη δεχθεί ή να την απορρίψει. 

Του δόθηκε, βέβαια, η δυνατότητα να ξεφύγει από τα πονηρά πνεύματα, να αποτινάξει τον ζυγό τους με τη δύναμη της θείας χάριτος. Μπορεί, όμως, αν το θέλει, να παραμείνει στην κατάσταση της κοινωνίας με τα πονηρά πνεύματα, όντας αιχμάλωτος και δούλος τους.

Ο άνθρωπος αναπόφευκτα ή θα πολεμήσει ή θα αιχμαλωτιστεί. Ο καλός αγώνας δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά η αυτοπροαίρετη και ενεργητική αποδοχή της σωτηρίας, που εκδηλώνεται και αποδεικνύεται πρακτικά με την ίδια μας τη ζωή. Τα πονηρά πνεύματα, όπως είναι πολύ φυσικό, προσπαθούν να μας κρατήσουν αιχμάλωτους και κοινωνούς τους, όταν εμείς θελήσουμε να διακόψουμε την κοινωνία μας μαζί τους και να ελευθερωθούμε από τη δουλεία τους. Τότε πρέπει ν’ αποδείξουμε την ειλικρινή μας διάθεση για την αποτίναξη του ζυγού τους, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο που διαθέτουμε.

Όταν με τη χριστιανική άσκηση μπαίνουμε στον κόσμο των πνευμάτων και