η αμαρτία παραμορφώνει τον άνθρωπο!!!

[Γράφει ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης]:

Ήξερα ένα παιδί. Η όψη του ήταν αγγελική, ταπεινή, σεμνή, πράα· πρόσωπο λευκό και ρόδινο, μάτια φωτεινά, γαλανά, αγαθά και ήρεμα.

Όταν όμως μεγάλωσε, άρχισε την ανήθικη ζωή και έχασε τη χάρη του Θεού. Και σε ηλικία περίπου τριάντα ετών έμοιαζε άνθρωπος μαζί και δαίμονας, θηρίο και ληστής, κι η όψη του ήταν φοβερή και απαίσια.

Ήξερα ακόμα μια πολύ ωραία κοπέλα, με πρόσωπο φωτεινό και ευχάριστο, ώστε πολλοί φθονούσαν το κάλλος της.

Με την αμαρτωλή ζωή της όμως έχασε τη χάρη κι έγινε βδελυρή στη θέα.

Είδα όμως και το αντίθετο: ανθρώπους να μπαίνουν στο μοναστήρι με πρόσωπο παραμορφωμένο από την αμαρτία και τα πάθη, άλλα με τη μετάνοια και την ευσεβή ζωή άλλαξαν κι έγιναν πολύ ευχάριστοι στην όψη.

Επίσης στο Παλαιό Ρωσικό ο Κύριος μου έδωσε να δω την ώρα της εξομολογήσεως τον Πνευματικό όμοιο με το Χριστό.

Στεκόταν αστραφτερός κατά θαυμάσιο τρόπο και, παρότι ήταν γέροντας

κατάλευκος, το πρόσωπό του ήταν λαμπρό και νεανικό.

Το ίδιο είδα κι έναν επίσκοπο την ώρα της Θείας Λειτουργίας.

Είδα ακόμα τον πατέρα Ιωάννη της Κροστάνδης [νυν άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης], που παρ’ όλο που ήταν από φυσικού του άνθρωπος με συνηθισμένη όψη, εν τούτοις από τη χάρη του Θεού το πρόσωπό του ήταν όμορφο σαν αγγέλου κι ευχαριστιόταν κανείς να τον βλέπη.

Έτσι, λοιπόν, η αμαρτία παραμορφώνει τον άνθρωπο, ενώ η χάρη τον στολίζει.  

Από το βιβλίο, ο «Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης»

---

...μία από τις ιδιότητες των πνευμάτων είναι ότι είναι λεπτά και γιαυτό μπορούν να διαπερνούν με ευκολία τα παχυλά σώματα των ανθρώπων. Να εισέρχονται μέσα στο σώμα, στα όργανα (ιδίως μάτια τον καθρέφτη της ψυχής και καρδιά ως αγαπημένο τόπο απόπου κυριαρχείται ο όλος άνθρωπος), τα μεν δαιμόνια για να ασθενούν τον άνθρωπο τον μολύνουν ασχημαίνουν τον σκοτίζουν (και σκοτώνουν), οι δε άγγελοι να τον καθαρίζουν θεραπεύουν φωτίζουν αναζωογονούν γλυκαίνουν επιστρέφοντάς τον στο αρχαίο κάλλος... οι μεν προς αταξία και θάνατο οι δε προς τάξιν και Ζωή.... η τάξις στον ψυχισμό, οι αιτίες της αταξίας και η αποκατάσταση, εκ-τυπώνοντας την ψυχική κατάσταση και στο σώμα...  (ώστε εμφανώς εκ του αποτελέσματος, να εντοπίσουμε τις αιτίες των φαινομένων, προς παράδειγμα ή προς μίμηση ή προς αποφυγή...) αλλά ιδίως να επιστρέψουμε, μετανοήσουμε μεταστρέψουμε (επιτέλους) τον νου (και όραση) από τα έξω ίχνη και σκιώδη φαινόμενα περί καλού και κακού στις έσω ουσιαστικές αληθείς αιτίες, εντός, όπου κερδίζεται ή χάνεται η βασιλεία....    

εισέρχονται ως σε οίκο ως σε όχημα... κατά τα δικαιώματα και ανοιχτές θύρες και παράθυρα (αισθητήρια αφύλακτα) με λύση του προβλήματος το .... Άξιον εστί και θεραπεία και Της τιμιωτέρας των χερουβείμ (οίκοι) και ενδοξοτέρας των σεραφείμ (οχήματα). Αμήν δι ευχών και ενεργείας Της γλυκυτάτης Θεοτόκου!!  

φυλακή αισθήσεων (5)

είσοδο στην εκκλησία ...  αρχή ινδίκτου και αρχή θεραπείας… και μετοχή (υπό προϋποθέσεις) στα ανυψοποιά μυστήρια... αγιασμός για ...τας κεφαλάς των εκείσε (στα ύδατα εκτός και εντός εαυτού) εμφωλευόντων συνέτριψας δρακόντων, νηστεία και προσευχή δια των οποίων μόνο, εκπορεύεται το γένος των δαιμόνων ... υπακοή, πνευματικό και ταπείνωση, νέκρωση μελών αμαρτίας (2) και με, ό,τι ορίζει η Θεραπευτική Αγωγή της Ορθόδοξης Εκκλησίας

ασθένειες… ψυχής και σώματος

παραμορφώνεται δια της αμαρτίας το πρόσωπο και συμπαρασύρεται στην έκπτωση η ψυχή, από ζώον θεούμενον και φωτεινό σε ζώον κτηνώδες στο υπόγειο και φυλακή (λόγω παθών)... Τα ''είδε'' και τα έδειξε στον μαθητή του ο αγ.Ανδρέας δια XC σαλός στο περί ψυχής και κολάσεως…, με μας να μην μας συμφέρει να φανταζόμαστε ότι μια φυσιογνωμία ανθρώπου που μοιάζει με ζωάκι έχει απαραίτητα αυτό το πάθος. Στην εξωτερική διαμόρφωση της φυσιογνωμίας ισχύει η ''ιδεοπλασία'' , όπου η κυοφορούσα κατά την ευαισθησία της, από τις εξωτερικές της παραστάσεις εν-τυπώνει στο παιδί μορφές... γιαυτό και στην αρχαία Ελλάδα, στις κρεβατοκάμαρες είχαν αγάλματα του ερμή του πραξιτέλη και της αφροδίτης της μήλου, ώστε τα παιδιά που θα γεννηθούν να τους μοιάζουν.  

Έτσι, παρά την αρχική (εξ άκρας συλλήψεως) εν-τύπωση πρέπει να μεριμνούμε για κάθε εκ-τύπωση του εν ημίν άστατου και άτακτου και άσχημου.... γενόμενοι αμήν αγωγοί Του Χριστού ωραίου κάλλει (που εισέρχεται στον ''τάφο'' μας για να μας αναστήσει) και συγχρόνως μονωτές του αντιδίκου... Κύριε ελέησον!! 

Ιατρός ψυχών και σωμάτων (π. Ι. Ρωμανίδης) ενσωματώνοντας Αυτόν, αμήν ελθέ και σκήνωσον και καθάρισον και σώσον!!! [μεταμορφώνοντάς μας σε τέκνα Φωτός σε σχέση με την φιλοξενία στον οίκο μας τον άλλον, που παραμορφώνει όχι μόνο τον εαυτό αλλά ασχημαίνει και όλον τον κόσμο... με μας συνυπεύθυνους (για να μην πούμε υπεύθυνους) Η αμαρτία μας αντανακλάται και στα πεπρωμένα του σύμπαντος κόσμου Ἅγιος Σιλουανὸς Ἀθωνίτης]

Κύριε ελέησον!!