η κατά γράμμα και η κατά πνεύμα προσέγγιση…

…η κατά γράμμα και η κατά πνεύμα προσέγγιση, δεν αφορά μόνο τις Γραφές, αλλά είναι νοοτροπία ζωής (και αφορά όλα τα συμβαίνοντα στον κόσμο… ). Η ερμηνεία και περαιτέρω διαχείρηση, εξαρτάται από το πώς λαμβάνουμε τα φαινόμενα. Ως έχουν, ξερά κοσμικά όπως τα χοϊκά αισθητήρια μας πληροφορούν, χαμηλά, σκιώδη με πνεύμα συγκύπτουσας διάνοιας (που χρήζει θεραπείας) ή αν θα μπορέσει τελικά ο νους να εντοπίσει πίσω από το φαίνεσθαι το είναι και το υψηλό τους νόημα, όσες φορές φυσικά αυτό εμπεριέχεται μέσα στα γεγονότα της ζωής μας, σαν κρυμμένη ουσία. 

Η υπέρβαση, η διείσδυση, η βαθύτερη κατανόηση εξαρτάται από το κατά πόσο μπορεί ο νους να διαπεράσει τα νέφη (παθών) που τον σκιάζουν… 

Κι όλα αυτά, με αφορμή τον π.Αθανάσιο που αναφερόμενος στον κατακλυσμό, είπε πως αυτός έγινε την 20ή Νοε. Κι εμείς ξέρουμε και τον εμπιστευόμαστε, ότι για να προβεί σε αυτό το σχόλιο, φαίνεται, ότι ακολουθεί έναν μίτο, τον οποίον θεόπνευστα παρέλαβε από την παράδοση.  

Ένας σχολαστικιστής και κατά γράμμα ερμηνευτής, που πολύ θα ήθελε να καταργήσει το ισότιμο σκέλος των Γραφών, που είναι η παράδοση της ορθοδοξίας, μένοντας στο κατά γράμμα, θα έμενε στην Γραφή, που λέει για τον κατακλυσμό

Το πίσω από την σάρκα και το χρήμα πνεύμα και το Πνεύμα της Πεντηκοστής…

Λογικό και επόμενο, οι έννοιες που χρησιμοποιούμε να έχουν ένα εύρος αντίληψης, ανάλογα με το που και πως  ‘’εργάζεται’’ η συνείδηση.   

Ζητάμε από τον καλό Θεό καθημερινά λεκτικά αμήν και βιωματικά, το …. τας ψυχάς αγίασον, τα σώματα άγνισον τους λογισμούς διόρθωσον τας εννοίας κάθαρον…. άλλο πνεύμα, ξένο από του κόσμου, που μόνο το Πνεύμα Θεού το καταφέρνει μέσα μας. 

Ορθοδόξως, δεν μας συμφέρει να μείνουμε στο χαμηλότερο επίπεδο νοήματος των εννοιών ως έχουν, περιορίζοντας αυτές και πιθανόν κάπως επαναπαυόμενοι… , αλλά να διακρίνουμε (χάριτι) το πίσω από αυτές, ίδιο υποκινούν πνεύμα και την σκοτεινή ‘’ακτίνα’’ που τα ενώνει και αμήν να το προσπεράσουμε / χάριτι εκμηδενιστεί. 

Όπως αγιογραφικά (Ματθ.ε’22) προτείνεται όχι μόνο το ου φονεύσεις, που πολλοί εξωτερικώς το καταφέρνουν, το ου μοιχεύσεις … αλλά να περάσουμε στο ου οργισθείς, ουκ επιθυμήσεις για να μην κριθούμε ένοχοι φόνου και μοιχείας… παρότι δεν τελέσαμε αυτά σαρκικώς και εξωστρεφώς. Για όποιον τελικά επιθυμεί

πολλαί μοναί στην Οικία Πατρός, ειρήνη και πνεύμα

με αφορμή το: … ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν·  όπως και στον ουρανό διαφέρουν σε λαμπρότητα οι αστέρες, και περί ειρήνης, δυο σκέψεις… 

και γιατί πρέπει να συνδυαστεί ‘’υποχρεωτικά’’ με την οικία του Πατρός και η ειρήνη; γιατί η πρόταση Του Κυρίου είναι:  ΙΔ´\ΜΗ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία· πιστεύετε εἰς τὸν Θεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε. 2 ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν· (Ιωαν.ιδ’) ευκτέο μεν αλλά κατορθωτέο, ΜΟΝΟ αν βάλει ο καλός Θεός το χέρι Του (14). Αν προσθέσει την υπέρ νουν ειρήνη στην καρδία αντί της ειρήνης του κόσμου (παγκοσμιοποίησης) και του αμαλήκ που αντιτίθεται στην θεία ειρήνη. 

Έχουμε δύο επιλογές… ή η ταραγμένη από εξωτερικές αιτίες καρδία να μεταφέρει αυτήν την ταραχή στην εκκλησία (οίκο Πατρός επί γης) σκανδαλίζοντας το πλήρωμα της εκκλησίας, ή την αποκομιζόμενη ειρήνη Θεού εκ του οίκου Του, να εξάγεται στον κόσμο. Στην πρώτη περίπτωση ‘’νικά’’ ο κόσμος την εκκλησία στην

Για το πνεύμα και την ψυχή

Κάθε πνεύμα φανερώνεται μέσα από αυτό που παράγει, και κάθε πλάσμα εξωτερικεύει τον εαυτό του μέσα από τη δράση του.

Το πνεύμα είναι στην ψυχή, η ψυχή στο σώμα και το σώμα μέσα στον κόσμο.

Το πνεύμα είναι που κινεί την ψυχή, η ψυχή είναι αυτή που κινεί το σώμα, και το σώμα είναι που κινεί τα άλλα σώματα. Ανάλογα με το πνεύμα είναι και οι κινήσεις της ψυχής. Ανάλογα με την ψυχή είναι και οι κινήσεις του σώματος. Αγαθό πνεύμα παρακινεί την ψυχή στο αγαθό και το σώμα εκπληρώνει τη βούληση της ψυχής.

Καθένας, ο οποίος δένει το ζωντανό του πνεύμα με σώμα απονεκρωμένο από τα πάθη, είναι το ίδιο βάρβαρος με εκείνον που δένει ζωντανό άνθρωπο με ένα πτώμα και αφήνει να σαπίσουν και τα δύο μαζί.

Δεν είναι πάντοτε εύκολο να νικήσει κανείς μέσα του το πνεύμα της ματαιοδοξίας και της κενοδοξίας. Το κατάφεραν μονάχα οι μεγάλοι πνευματικοί, πρώτιστα με την πολλή θεία Χάρη, με τη συνεχή εγρήγορση στην ψυχή τους και με τις εξαιρετικά λεπτές διακρίσεις.

Δεν είναι η στολή του αξιωματικού που θα σας κάνει θαρραλέους ούτε το ράσο του ιερέα ελεήμονες ούτε και η δικαστική τήβεννος θα σας κάνει δικαίους ούτε και η υπουργική πολυθρόνα ισχυρούς, εάν η ψυχή σας δεν είναι πλήρης από θάρρος και έλεος και δικαιοσύνη και δύναμη.

Οι πνευματικές αξίες στην αρχαιότητα και οι πνευματικές αξίες του καιρού μας

Περί Πνεύματος και ζωής - Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

1. Αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, ανοίξτε την καρδιά σας, για να χαράξει εκεί το Άγιο Πνεύμα την εικόνα του Χριστού. Τότε θα γίνετε σιγά-σιγά ικανοί να έχετε μέσα σας τη χαρά και το πένθος, το θάνατο και την ανάσταση.

2. Ο κόσμος δεν γνωρίζει τίποτε μεγαλύτερο από την κλήση του χριστιανού. Αλλά όσο υψηλότερος είναι ο σκοπός, τόσο δυσκολότερη είναι η πραγμάτωσή του.

3. Κοιτάξτε το μεγαλειώδες θέαμα που ο Θεός μας φανέρωσε στη δημιουργία του κόσμου, στην κατασκευή του ανθρώπου «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» Του. Εκείνο που αναζητούμε δεν περιορίζεται στη μικρή μας καθημερινή ζωή. Αναζητούμε να είμαστε με τον Θεό και να αποκτήσουμε μέσα μας τη ζωή σε όλο το πλάτος, το κοσμικό και το θείο.

4. Στην πνευματική μας θεωρία οφείλουμε να ενώσουμε το κοσμικό είναι και το θεϊκό Είναι, το κτιστό και το άκτιστο.

5. «Εν αρχή ήν ο Λόγος». Χωρίς Αυτόν τίποτε δεν υπάρχει. Κάθε μέρα γευόμαστε