η αμαρτία παραμορφώνει τον άνθρωπο!!!

[Γράφει ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης]:

Ήξερα ένα παιδί. Η όψη του ήταν αγγελική, ταπεινή, σεμνή, πράα· πρόσωπο λευκό και ρόδινο, μάτια φωτεινά, γαλανά, αγαθά και ήρεμα.

Όταν όμως μεγάλωσε, άρχισε την ανήθικη ζωή και έχασε τη χάρη του Θεού. Και σε ηλικία περίπου τριάντα ετών έμοιαζε άνθρωπος μαζί και δαίμονας, θηρίο και ληστής, κι η όψη του ήταν φοβερή και απαίσια.

Ήξερα ακόμα μια πολύ ωραία κοπέλα, με πρόσωπο φωτεινό και ευχάριστο, ώστε πολλοί φθονούσαν το κάλλος της.

Με την αμαρτωλή ζωή της όμως έχασε τη χάρη κι έγινε βδελυρή στη θέα.

Είδα όμως και το αντίθετο: ανθρώπους να μπαίνουν στο μοναστήρι με πρόσωπο παραμορφωμένο από την αμαρτία και τα πάθη, άλλα με τη μετάνοια και την ευσεβή ζωή άλλαξαν κι έγιναν πολύ ευχάριστοι στην όψη.

Επίσης στο Παλαιό Ρωσικό ο Κύριος μου έδωσε να δω την ώρα της εξομολογήσεως τον Πνευματικό όμοιο με το Χριστό.

Στεκόταν αστραφτερός κατά θαυμάσιο τρόπο και, παρότι ήταν γέροντας

αμαρτίες.... αβ.Ισαάκ σύρος

Ὅποιος μισεῖ τὶς ἁμαρτίες του, θὰ τὶς σταματήση καὶ ὅποιος τὶς ἐξομολογεῖται, θὰ συγχωρηθῆ. Εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀφήση κανεὶς διαφορετικὰ τὴν συνήθεια τῆς ἁμαρτίας, ἐὰν δὲν ἀποκτήση ἔχθρα πρὸς αὐτὴν καὶ ἀδύνατο νὰ ἐπιτύχη τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν του, ἐὰν δὲν τὶς ἐξομολογηθῆ· διότι ἡ μὲν ἔχθρα τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἔνδειξις ἀληθινῆς ταπεινώσεως, ἡ δὲ ἐξομολόγησις εἶναι ἔνδειξις κατανύξεως, ἡ ὁποία προκύπτει στὴν καρδιὰ ἀπὸ αἰσχύνη. ~ Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος 

(Λόγοι Ἀσκητικοί Λόγος ΝΕ΄. Περὶ παθῶν) Ὑπὸ Βενεδίκτου Ἱερομ. Ἁγιορείτου (2η Έκδοσις) Ἔκδ. Συνοδία Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου Ἱερὰ Καλύβη «Ἅγιος Σπυρίδων Α΄» Νέα Σκήτη Ἅγιον Ὄρος 2018. 

ομόπνοο του.... Όσιος Εφραίμ ο Σύρος: " Υπέρ πάντα αγάπησον την σιωπήν"

Βάδιζε λαός μου, εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου. [ᾨΔΗ ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΗΣΑΪΟΥ τοῦ ΠΡΟΦΗΤΟΥ (Κεφ. κς', 9)] ... μήπως και διανοιχθεί χάριτι ο ελικοειδή;ς προς τα άνω δρόμος (9).... 

με θ=9 αλλά και ΡΑΒΔΙΑ+ΚΩΝΙΑ = 999, όσο και ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ… το όργανο

αυτός είναι ο κόσμος....

Κάποτε ο Θεός έστειλε έναν άγγελο σε έναν ασκητή για να του δείξει, ότι πολλοί δεν θέλουν να σωθούν ή θέλουν να σωθούν με τον δικό τους τρόπο...

Λέει λοιπόν ο άγγελος στον ασκητή:

- Έλα κοντά μου, για να σου δείξω τα παράξενα του κόσμου.

Τον πήρε μαζί του και εκεί που προχωρούσαν, συναντούνε κάποιον που είχε κόψει ξύλα στο δάσος και προσπαθούσε να τα φορτωθεί στην πλάτη του. Τα έδεσε στην πλάτη του και επιχείρησε να σηκωθεί. Ήταν όμως βαριά και δεν μπόρεσε να σηκωθεί. Τα άφησε κάτω και πήγε να κόψει και άλλα ξύλα. Τα συνέλεξε και τα έφερε μαζί με τα άλλα και τα σήκωσε.

Μα πως να τα σηκώσει, αφού δεν μπορούσε να σηκώσει τα πρώτα;

Προχώρησαν λίγο πιο κάτω και συνάντησαν έναν άλλον, που προσπαθούσε να αντλήσει νερό από ένα πηγάδι. Αλλά δεν μπορούσε να βγάλει νερό, γιατί ο κουβάς ήταν τρύπιος και έτσι ματαιοπονούσε.

Προχώρησαν πιο κάτω και εκεί συνάντησαν μια Εκκλησία, που δεν είχε ψηλή πόρτα και να ένας καβαλάρης, πάνω σε ένα άλογο, θέλησε να μπει με το άλογο

πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ;

Ὃν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρός σέ, ὁ Θεός. ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα· πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ;... ΨΑΛΜΟΣ 41ος

Το ελάφι δεν είναι μόνο χορτοφάγο, αλλά τρέφεται και με φίδια και μάλιστα δηλητηριώδη. Έτσι όταν το ελάφι δεχτεί μέσα του το φαρμακερό φίδι, δημιουργείται μέσα του μια αφόρητη δίψα.

Αυτή η δίψα, του προκαλεί τον πόθο, να τρέξει στην πηγή, για να ξεδιψάσει αφενός την δίψα του και αφετέρου να εξουδετερώσει με το νερό, το δηλητήριο του φιδιού που εισήλθε μέσα του.

Εάν όμως το ελάφι καθυστερήσει και δεν πάει εγκαίρως στην πηγή, τότε πεθαίνει από το φαρμάκι του φιδιού.

Κατά τον ίδιο τρόπο, η αμαρτία, ο διάβολος είναι ο νοητός όφις.

Αυτό το νοητό φίδι της αμαρτίας με την ηδονή, δηλητηριάζει την ψυχή του ανθρώπου.

Όταν ο άνθρωπος αμαρτήσει, νιώθει δριμύτατο έλεγχο στην συνείδηση.

οπτασία του γερ.Φιλόθεου Ζερβάκου

Βλέποντας την άθλια και αξιοθρήνητη κατάσταση της Εκκλησίας και της Πολιτείας ανέβηκα στην κορυφή του βουνού όπου πριν από χρόνια είχα κτίσει Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων και παρακαλούσα θερμά τον ουράνιο Πατέρα:

Ή να δώσει μετάνοια και φώτιση στους ανθρώπους να Τον γνωρίσουν και να πάψουν να Τον βρίζουν, να Τον βλασφημούν, να Τον καταφρονούν, να αμαρτάνουν ή να πέθαινα για να μην βλέπω τις θλίψεις, τις στεναχώριες, τις συμφορές οι οποίες έρχονται συνήθως στους αχάριστους, αγνώμονες, απειθείς και σε όλους τους αμαρτωλούς που υπηρετούν το κακό.

Μια νύχτα μετά την προσευχή κοιμήθηκα και μου φάνηκε ότι βρέθηκα 70 μέτρα μακρυά από τον Ναό των Αγίων Πάντων και 40 μέτρα μακρυά από το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία που βρίσκεται εκεί κοντά.

Τότε άκουσα έναν φοβερό κρότο κι έναν ήχο ο οποίος σαν αν ερχόταν από τον ουρανό προς το μέρος των Αγίων Πάντων. Στην αρχή νόμισα ότι γκρεμίσθηκε ο Ναός των Αγίων Πάντων και κοιτώντας προς το μέρος εκείνο είδα ότι ο Ναός δεν

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

(εορτάζει 8 Μαΐου εκάστου έτους), είχε κάνει στη ζωή του, μόνο μία αμαρτία.

Μετά την Ανάσταση του Χριστού οι Απόστολοι έβαλαν κλήρο, για που κάθε Απόστολος θα πήγαινε για να κάνει Ιεραποστολή.

Στον Ευαγγελιστή Ιωάννη, ύστερα από κλήρο, του δόθηκε η Μικρά Ασία να κηρύξει τον Χριστιανισμό και σκέφτηκε αν θα μπορέσει να τα καταφέρει με εκείνους τους δύσκολους ανθρώπους, που υπήρχαν στην περιοχή εκείνη και άρχισε να γογγύζει.

Έδειξε δηλ. ολιγοπιστία και για αυτήν του την αμαρτία, τιμωρήθηκε αυστηρά από τον Κύριο (τον είχε ενημερώσει ο Κύριος, ότι για αυτήν την συγκατάθεση του θα του έβαζε ένα αυστηρότατο επιτίμιο, χωρίς να του πει ποιό θα είναι).

Έτσι μια μέρα επιβαίνοντας σε μια βάρκα, ναυάγησε και για 40 μέρες ο Άγιος πάλευε με τα κύματα. Την σαρακοστή μέρα, μισοποπεθαμένος βγήκε στην ακτή.

Ο Άγιος Πρόχορος, ο υποτακτικός του, όταν τον εντόπισε στην ακτή, δυσκολεύτηκε να τον αναγνωρίσει. Τόσο πολύ αδυνάτισε και αλλοιώθηκε η φυσιογνωμία του, από αυτήν την ταλαιπωρία. Γι' αυτήν την συγκατάθεση που έκανε ο Άγιος τιμωρήθηκε τόσο αυστηρά και εμείς με τόσες αμαρτίες θέλουμε να περάσουμε τη ζωή αυτή χωρίς δοκιμασίες και θλίψεις;

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος θεωρείται ο πρύτανης όλων των μυστικών θεολόγων.

Η φυσική μητέρα του ήταν η Αγία Σαλώμη, που ήταν κόρη του Αγίου Ιωσήφ του μνήστορα. Άρα ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος είναι ανιψιός του Χριστού.

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα +

Συμβουλές γιά τόν φόβο τοῦ Θεοῦ

Ο φόβος του Θεού δεν σε αφήνει να τρως πολύ. Ο φόβος του Θεού δεν σε αφήνει να τρως γαλακτερά σε απαγορευμένες ημέρες. Ο φόβος του Θεού δεν σε αφήνει να κάνεις αμαρτίες στις νηστείες ή στις μεγάλες εορτές και να μην εγκρατεύεσαι, που είναι επιβεβλημένο και στους παντρεμένους. Ο φόβος του Θεού δεν σε αφήνει να δικάζεις άλλους ανθρώπους.

Ο φόβος του Θεού δεν σε αφήνει, όταν δεις φτωχό άνθρωπο, να τον προσπεράσεις, χωρίς να τον βοηθήσεις. Ο φόβος του Θεού σε προκαλεί να ενθυμείσαι τον θάνατο, την κρίση, τη γέεννα, την κόλαση, τον παράδεισο του ουρανού, τη δόξα των δικαίων.

Ο φόβος του Θεού δεν σε αφήνει να μιλάς για το κακό, δεν σε αφήνει να συκοφαντήσεις, δεν σε αφήνει να λες ψέματα. Ο φόβος του Θεού δεν σε αφήνει να υπερηφανεύεσαι και να αλαζονεύεσαι. Ο φόβος του Θεού δεν σε αφήνει να είσαι ζηλιάρης, δεν σε αφήνει να μισείς κάποιον ή να τον φθονείς και να τον

‘’σήμερον’’ τα δεσμά λύονται….

Για να συμβούν όλα αυτά τα ‘’σήμερον’’ της ορθοδοξίας (που συχνά υμνούμε) απαιτούν προϋποθέσεις γιατί αυτό το σήμερον ανήκει στο νυν (κεφαλή) και αιώνιο παρόν. Απεναντίας τα εφήμερα στον κόσμο, τα εμπεριεχόμενα στο αεί (κοιλία) χρόνο ‘’σήμερον’’ και ''τώρα'', περνάνε αστραπιαία και χάνονται. 

Παρά την παρατήρηση, υπάρχει μια συνάφεια μεταξύ των άπαξ ανεπανάληπτων γεγονότων μέσα στον χρόνο και των επαναλαμβανόμενων εορτών που ετησίως, σαν έλικα, επανερχόμαστε. Ο μυστικός συνδυασμός αυτών των δύο ''τώρα'' είναι η αφορμή των παρακάτω σκέψεων... με την προσπάθεια καταγραφής του τρόπου, πως από το ένα και κάτω, περνάμε στο άλλο. 

Σήμερα κοσμικώς λύονται τα γήινα δεσμά του τέως βασιλέως και πνευματικώς ενθυμούμαστε την λύση από αγγέλου των δεσμών του απ.Πέτρου (16 Ιαν). 

Η υγιής ευθεία κίνηση του νοός, αναγάγει εκ των δημιουργημάτων νουν, καρδία και όλην την ζωή, στον Δημιουργό. 

Εκ του ίχνους, πολλοί είχαν σε αυτόν (τον επίγειο τέως βασιλέα) επενδύσει εξωτερικά και αναμενόντουσαν κάποιες ενέργειες για την βασιλεύουσα Πόλι. Εξ αυτής δε της προσμονής, συγχρόνως κάποιοι απογοητεύτηκαν, ο Θεός εξέθεσε τον άγιό Του (1), άλλοι βρήκαν ευκαιρία να κοροϊδέψουν…. και άλλοι πολλοί δυστυχώς να εξάγουν χολή και επιδείξουν την μικρότητα της ψυχής τους.

Ρωτούσαν τον αγ.Παΐσιο…

γέροντα! χειμώνιασε! πότε θα πάρουμε την Πόλι;

κι ο άγιος απαντούσε:

- άστε πότε θα πάρουμε την Πόλι. Εσείς πήρατε Χριστό;    

Φαίνεται, πως ‘’σήμερα’’ παραδίδεται η σκυτάλη από τον αποθανόντα έναν κωνσταντίνο, (έκπτωτο εκ της θέσεώς του) σε όσους ''ζωντανούς'' σταυροφόρους

βαστάζετε βάρη αλλήλων....

Κάποτε δυὸ ἀδελφοὶ μιᾶς Σκήτης κατέβηκαν στὴν Ἀλεξάνδρεια γιὰ νὰ διαθέσουν ἐκεῖ τὰ ἐργόχειρά τους καὶ μὲ τὰ λίγα χρήματα ποὺ θὰ ἔπαιρναν νὰ ἀγοράσουν ξηρὲς τροφές, κουκιά, φασόλια, φακές, ρεβύθια, τὰ ὁποῖα συνήθως τὰ ἔβρεχαν καὶ τὰ ἔτρωγαν, κρεμμύδια καὶ ὅ,τι ἄλλο εἶχαν ἀνάγκη. Ὁ ἕνας ἐξ αὐτῶν ὅμως παρασύρθηκε ἀπὸ μιὰ γυναῖκα καὶ ἔπεσε στὴ μεγάλη ἁμαρτία τῆς πορνείας. Ἀπελπισμένος λοιπὸν πῆγε στὸν ἀδελφό του καὶ τοῦ εἶπε:

– Κοίταξε νὰ δῆς, ἐγὼ δυστυχῶς ἔπεσα σὲ ἁμαρτία, δὲν γυρίζω πίσω. Πήγαινε μόνος σου.

Τοῦ εἶπε λοιπὸν τὶ τοῦ συνέβη, πῶς ἔπεσε στὴν ἁμαρτία. Καὶ πρόσθεσε στὸ τέλος:

– Τώρα ἐγὼ ἔχασα τὴν ψυχή μου, τὶ νὰ κάνω στῆν ἔρημο;

Ὁ ἄλλος ἀδελφός, ποὺ ἦταν ἁγνὸς νέος, ταράχθηκε στὸ ἄκουσμα τῆς ἁμαρτίας, στὴν ὁποία εἶχε πέσει ὁ ἀδελφός του. Δὲν τὸ ἔδειξε ὅμως, καθόλου δὲν ἔδειξε ὅτι

Δια να μην αμαρτάνωμεν Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

« … Δια να μην αμαρτάνης του λοιπού σου δίδω τας εξής πατρικάς συμβουλάς. Να προσεύχεσαι αδιαλείπτως νοερώς, μετά προσοχής, επιμελείας και συναισθήσεως να λέγης διαφόρους προσευχάς, όσας γνωρίζης και ιδίως την σύντομον προσευχήν.

Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με, και το Δόξα σοι ο Θεός, Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς κ.λ.π.

Να προσεύχεσαι και όταν περιπατής καθ’ οδόν, και όταν εργάζεσαι, και όταν πίπτης εις την κλίνην να αναπαυθής, και όταν εγείρεσαι και εν παντί καιρώ και πάση ώρα.

Όταν, λοιπόν, προσεύχεσαι μετ’ ευλαβείας, επιμελείας, προσοχής και κατανύξεως ο εχθρός δεν πλησιάζει , αλλά και αν πλησιάση και όσας φοράς πλησιάση φεύγει, αναχωρεί άπρακτος…

Να ενθυμήσθε πάντοτε τον Θεόν.

Επειδή το αμαρτάνειν γίνεται, λέει ο Μ. Βασίλειος, κατ’ απουσίαν Θεού. Όταν λησμονήσωμεν τον Θεόν, λησμονήσωμεν ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών, και μας βλέπει και τίποτε δεν τον λανθάνει ή καλόν ή κακόν. Τότε δεν θα αμαρτάνωμεν.

Πώς ποιήσω το πονηρόν ενώπιον του Κυρίου μου και αμαρτήσομαι, είπεν ο νέος

ύβρις κατά νεκρών και ζώντων…

Όταν τον άνθρωπό σου, που πέθανε απλά "ΜΕ covid" σου τον παραδίδουν συσκευασμένο, μέσα σε διπλή πλαστική σακούλα* και την οδηγία να τον θάψεις με πρωτόκολλο ebola, τυλίγοντας και το φέρετρο με σελοφάν*, που το κατεβάζουν κάποιοι τύποι ντυμένοι αστροναύτες, σου έχουν πει ότι το κάνουν για την προφύλαξή σου!

Γιατί προφανώς ο νεκρός μπορεί να μεταδώσει αναπνευστική ίωση!

Δηλαδή την ώρα που μεταφέρεις τον πεθαμένο, μπορεί εκείνος να σου φταρνιστεί ή να σου βήξει επάνω σου και τότε την έβαψες!

Ακόμη και αν δεν σου βήξει, μπορεί οι ιοί που έχει μέσα του μπορεί να πάρουν φόρα και να πηδήξουν πάνω σου και να σου επιτεθούν. 

Σε κάθε περίπτωση πάντως, το πνεύμα είναι ότι μέσα σε ένα πτώμα, υπάρχουν ιοί που παραμένουν... ζωντανοί και επικίνδυνοι! 

ΤΟ ΑΝΑΠΟΔΟ ΤΟΥ "ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΥ" ΕΙΝΑΙ ΤΟ "ΒΛΗΤΟ";

Τώρα, αγαπητέ αψέκαστε καταναλωτή "επιστημονικού" σανού, έρχονται και σου

περί βαθύτερων αστοχιών / αμαρτιών….

Είναι η λογική συνέχεια των αναγωγή των ‘’κανονικών’’ και υβριδικών πολέμων στα καθ’ημάς …, περί πολέμου και οι δύο όψεις των συμβαινόντων…. που, όποιος ενδιαφέρεται πρέπει να τα συνυπολογίσει…. ώστε αποφεύγοντας τα μεν (τίτλο, ευνόητα και αποδεκτά από όλους και κρυφά αλλά σοβαρά) εγγίσει και κατακτήσει τα δε (αρετές) (1). 

Όταν οι αρχαίοι έλληνες σημάδευαν με το τόξο τους σε ομόκεντρους κύκλους και η βολή τους έπεφτε οπουδήποτε αλλού πλην κέντρου, έλεγαν ήμαρτον δλδ αστόχησον και ξαναπροσπαθούσαν. 

Ξαναπροσπαθούμε κι εμείς, όσο μας δίνεται χρόνος επαναστόχευσης. Μετά, τέλος. Μακάρι να διορθωνόμαστε και περνάμε σε ευστοχία από τα εξωτερικά φαινόμενα (τελευταίος κύκλος) στις βαθύτερες αιτίες και πυρήνα στην καρδιά. Χοντρικά 3 ομόκεντρους κύκλους, σαρκικώς, συναισθηματικώς, διανοητικώς (εκτυπώματα και σκιές του θεοΰφαντου σώματος, ψυχής και πνεύματος)…. αλλά και 7 τοίχους όπως λένε οι άγιοι πατέρες (3).   

Το να εξαντλεί κάποιος την τήρηση εντολών στα εξωτερικά, ου φονεύσεις ου μοιχεύσεις ου κλέψεις …. και να επαναπαύεται ότι αφού δεν έκλεψα δεν σκότωσα… είμαι εντάξει, δεν απέχει από την σκιώδη εφαρμογή των φαρισσαίων, προ και χωρίς Χριστό με λίθινες πλάκες επί λιθίνων καρδιών. 

Κι όπως η πέτρα ‘’τρώγεται’’ από τις ρανίδες νερού που το περιβάλλουν και πολιορκούν, έτσι και η σκληροκαρδία αφαιρείται με τις ρανίδες αγιασμού (των άνω

περί βδελυκτών αμαρτιών και θεραπείας αυτών…

Καλό, για να μην πούμε τέλειο θα ήταν, ο καθένας, να δει την δική του ιστορία και την κρίση και την καθαρότητα που επιβάλλεται, αντί να βλέπει την ιστορία του άλλου….  γιατί, ποιο εύκολα κάποιος κατακρίνει τον πταίσαντα, αδικών τον εαυτόν του, παρά προσεύχεται για τον πλησίον.

"Το βάδισμα της ανθρωπότητας διά μέσου της Ιστορίας είναι ένα μακρινό ταξίδι. Σ' αυτό το μακρινό ταξίδι, η ανθρωπότητα ''λερώνεται'' και ''σκονίζεται'' πάντα με την ίδια σκόνη και ''πλένεται'' πάντα με το ίδιο νερό. Η σκόνη είναι η αμαρτία και το νερό είναι η Μετάνοια. "όλη η ελπίδα μας βρίσκεται στον Κύριο και Θεό μας"… άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς († 5 Μαρτίου)… [είναι τα δύο Ι στο ΕΙΝΑΙ μας, που και ξαναγράφηκε άρθρο και θα το πούμε εντός αυτού λίγο πιο κάτω, που το ένα Ι μολύνει και το άλλο Ι καθαρίζει]... 

Ως κοινωνικό διογκούμενο φαινόμενο αμαρτίας προβάλλεται η αρσενοκοιτία, αλλά δεν γίνεται μνεία τόσο έντονα στην ομοφυλοφιλία μεταξύ γυναικών. Η παρά φύσιν αμαρτία τιμωρείται με παρά φύσιν τρόπο, όπως στα σόδομα έβρεξε αντί ύδατος, πυρ και θείον….  Από τους αγίους γνωρίζουμε, ότι όσο μεγάλη και νάναι η αμαρτία, η ευσπλαγχνία του Θεού σε μετανοούντα είναι μεγαλύτερη και προ τελικής (προτυπωθείσης) τιμωρίας, αν ο άνθρωπος δεν παραμένει αμετανόητος, αμαρτάνων εξ αδυναμίας κι όχι εκ ιδεολογίας, ‘’διορθώνεται’’ γιαυτό και ο τίτλος αναφέρει ''θεραπεία'' κι όχι τιμωρία.   

Ρωτά αδελφός (και εξ αυτού η αφορμή του παρόντος) …. γιατί διαβάζουμε μόνο για αρσενοκοιτία. Στις γραφές πουθενά δε βλέπουμε να γίνεται μνεία για το λεσβιασμό… 

Ίσως περιττή η ερώτηση, (ως γνωσιολογική περιέργεια) αλλά είναι ένα γιατί…. Μια γνώμη (ως απάντηση) είναι πως, γιατί από την κεφαλή (είτε άρρενος είτε θήλεως) και αλωμένες από τον θάνατο θυρίδες του, αλλά αγιογραφικά άρρενος (όπως θα εξηγηθεί παρακάτω με τις έννοιες Αβραάμ κεφαλή, Ζαχαρίας κεφαλή....) γεννιούνται τα πάθη. Εισέρχεται ο εχθρός από τις θυρίδες και καταλαμβάνει την καρδία, που είναι το πνευματικό κέντρο, των υπερφύσιν, καταφύσιν και παραφύσιν ενεργειών.  

Προτυπωματικά εν σοφία, ο πρώτος άθλος του Ηρακλή είναι να νικήσει τις ανθρωποφάγες φορβάδες μεταβαίνων στην κεφαλή του σώματος της Ελλάδος, Θράκης (1) (διομήδεια) με την Κρήτη, γαστέρα αργή .... και ΙΟΝΙΟ - ΙΩΝΙΑ από τον κατ'εικόνα (Ο) στο καθ' ωμοίωσιν (Ω) δι Αγίου Πνεύματος, ΣΤΑΥΡΟΣ. Ορθοδόξως τυπούμενος και βιούμενος, για όποιον  θελήσει να επιλέξει τον δρόμο της αρετής κι όχι τον εύκολο δρόμο της κακίας. Ενεργών όμως Αυτός, από τον καθένα εξαρτάται (αφού ο εφαρμόζεται ο νόμος του Θεού πολυτρόπως) αν θα μετέχουμε της δόξης (μετ’εγκρατείας και διακρίσεως) ή του τραύματος των δαιμόνων.     　 

Όλα τα άλλα, ο πηλός τον πηλό (κι ίσως περιττώς αναφέρομαι και με βαρηά καρδιά… μόνο από συμπάθεια στους ομοπαθείς συνδούλους μας) κι όπως αναφέρει ο αγ.Ιωσήφ ο Ησυχαστής (και προτείνει, αντί της κατακρίσεως) …ως εκ τούτου πρέπει όποιος βλέπει καλύτερα και είναι ολίγον ξεσκοτισμένος να συγχωρεί και να συμπαθεί τον ομόψυχον και ομόπαθον πλησίον αδελφόν. 

Η εκκλησία ασχολούμενη με την κατ’άμφω υγεία, θα ασχοληθεί με την ψυχή και

Οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε

Τί σημαίνουν τα λόγια: «Οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε» ( Ψαλμός 4,5)

Όποιος θέλει να γίνει τέλειος και επιθυμεί να αγωνισθεί τον πνευματικό αγώνα νόμιμα, πρέπει να αποξενωθεί από κάθε ελάττωμα οργής και θυμού.

Ας ακούσει τι του παραγγέλλει το σκεύος της εκλογής, ο Απ. Παύλος: « πάσα πικρία και οργή και θυμός και κραυγή και βλασφημία αρθήτω αφ’ υμών συν πάση κακία».

Και λέγοντας «πάσαν» δεν μας άφησε καμιά πρόφαση θυμού ως δήθεν αναγκαίου ή εύλογου.

Εκείνος επομένως που θέλει να διορθώσει τον φταίχτη αδελφό ή θέλει να του επιβάλλει επιτίμια, ας φροντίζει να φυλάει τον εαυτό του ατάραχο μήπως, ενώ θέλει να θεραπεύσει τον άλλον, πάρει ο ίδιος την αρρώστια του.

Και τότε θα πουν το ευαγγελικό: « ιατρέ, θεράπευσον σεαυτόν». Και αλλού πάλι λέει σχετικά η Γραφή: « τι βλέπεις το κάρφος το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου την δε εν τω σω οφθαλμώ δοκόν ου κατανοείς;» ( Μτθ. 7,3).

Η κίνηση της οργής από οποιαδήποτε αιτία κι αν προκληθεί τυφλώνει τα μάτια της

για το βάρος της αμαρτίας και την απελευθέρωση από την αμαρτία - Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι· Ψαλ. 31,1

Ο φόβος, η σύγχυση, η αδυναμία, η ασθένεια και ο σκοτισμός του νου γεννώνται από την αμαρτία. Με την αμαρτία ο άνθρωπος προκαλεί άλλους εναντίον του, προξενεί σύγχυση στη συνείδηση του, έλκει επάνω του τους δαίμονες και τους δίνει όπλα να στραφούν εναντίον του. Με την αμαρτία ο άνθρωπος διαχωρίζει τον εαυτό του από τον Θεό, υψώνει τείχος ανάμεσα σ’ αυτόν και την πηγή κάθε καλού, αποξενώνεται απ’ τον φύλακα άγγελό του. 

Η διάπραξη της αμαρτίας σηματοδοτεί μια κήρυξη πολέμου εναντίον του Θεού και όλων των θεϊκών δυνάμεων. Αυτό είναι πιο παράλογο και απ’ το αν ένα ξεραμένο φθινοπωρινό φύλλο κήρυττε πόλεμο εναντίον του ανέμου! 

Πράγματι, εδώ συμβαίνει το πιο παράλογο απ’ όλα: ένας άνθρωπος κηρύσσει πόλεμο στο Θεό! Η κίνηση αυτή από μόνη της εγγυάται την καταστροφή και τη διάλυση του ανθρώπου, εάν αυτός δεν συνέλθει γρήγορα κι αν δεν μετανοήσει εγκαίρως και δεν προστρέξει στο Θεό για βοήθεια. 

Ο μέγας προφητάναξ Δαβίδ είχε πλήρη επίγνωση της δεινής καταστάσεως του αμαρτωλού ανθρώπου. Άλλωστε και ο ίδιος είχε προσωπική εμπειρία. Ένιωθε

περί του θείου σχεδίου

Το χαρακτηριστικό του Νοός του Θεού που και σε μας το προτείνει, και εξ Αυτού μεταγγίζεται χάρις, ο θέλων ομοιάσαι Αυτόν νους, σαν με κλεψύδρα, είναι η γρηγοράδα του, ο σώφρων λογισμός και η νήφουσα καρδία. 

Δυστυχώς δεν βλέπουμε πέραν του παρόντος προς το μέλλον, ούτε ένα κλάσμα δευτερολέπτου, του τι πρόκειται να συμβεί, παρά τις λογικοφανείς και νομοτελειακές υποθέσεις που μπορούμε να κάνουμε, κι αυτές καλυπτόμενες από πολλούς αστάθμητους παράγοντες, στο μέτρο της διακρίσεως, πίστεως (που μπορεί ο Θεός να επέμβει) αλλά και φαντασίας μας. 

Κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή, Ο Λόγος και ο λόγος, είναι δύο πρόσωπα σε έναν χωρίς ασυνέχεια διάλογο. 

Κι Ο παντοδύναμος Κύριος που κλίνει ουρανούς μέσα στην ευσπλαγχνία Του και στέρεο θέλημά Του (θέλει τους πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν Αληθείας ελθείν) δυναμικά προσαρμόζει το σχέδιο σωτηρίας σύμφωνα με τις ανθρώπινες επιλογές που προηγούνται. Για τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί, ως

γκρίνια στην οικογένεια θυμός και αμαρτία

γερ.Αρσενίου Μπόκα 

Όλα έχουν την προέλευσή τους από την αμαρτία

Η έχθρα στό σπίτι προέρχεται άπό τήν άμαρτία. Ό­λα έχουν τήν προέλευσή τους άπό τήν άμαρτία. Όπωσδήποτε έρχεται η έχθρα στό σπίτι:

α. Έάν ό γάμος άρχισε μέ προγαμιαίες σχέσεις καί δέν άκολούθησε μετάνοια.

β. Έάν οί σύζυγοι ζουν χωρίς εκκλησιαστικό γάμο. Αύτή είναι η πρώτη άμαρτία τήν όποία πληρώνουν όλοι με την αμοιβαία έχθρα. Γι αυτό όλοι πρέπει νά γίνουν φρόνιμοι καί νά συνδεθούν έκκλησιαστικά μέ τήν ευλογία του γάμου.

Γ. Έάν υπάρχουν άνεξομολόγητες πορνικές πράξεις πού έγιναν πρίν ή καί μετά τόν γάμο. «Ετσι, εισήλθαν σ’ ένα νέο σπίτι μέ τήν δαιμονική σφραγίδα τής άμαρτίας στό σώμα τους καί στήν ψυχή τους.

δ. Έάν ό γάμος έγινε γιά τήν προίκα. Ό γάμος αύτός δέν είναι τού Θεού και η συμβίωσις δέν θά είναι ειρηνι­κή.

ε. Έάν ύπάρχη μεγάλη διαφορά ήλικίας. Υπάρχουν γονείς πού ύπανδρεύουν τά

Δεν ευθύνεται μονάχα ο άνθρωπος για τα παραπτώματά του (αγ.Πορφύριος)

"Ο κάθε άνθρωπος έχει πάρει μέσα του και τα βιώματα των γονέων του και ειδικά της μητέρας. Υπάρχει όμως κάποιος τρόπος να απαλλαγεί από αυτό το κακό και αυτός είναι η γενική εξομόγηση."

Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου:

1)– Πώς μπορούμε Παππούλη μου, να αγαπήσουμε τον Χριστό;

«Η αγάπη μας προς τον Χριστό, παιδί μου, πραγματοποιείται ως εξής:

Σηκώνουμε τον εσωτερικό μας εαυτό προς τον Θεό και τον επικαλούμεθα. Βλέποντας όμως τη φύση, τα δένδρα, τα λουλούδια, τα πουλιά, τις μέλισσες, τα άνθη, τη θάλασσα, τα ψάρια, τα άστρα, το φεγγάρι, τον ήλιο, και τα τόσα άλλα υπέροχα δημιουργήματά του, στρέφουμε το νου προς τον Θεόν και δοξάζοντάς Τον μέσα απ’ αυτά*, προσπαθούμε να τα καταλάβουμε πόσο ωραία και θαυμάσια είναι και αγωνιζόμαστε να τα αγαπήσουμε.

Όταν τα αγαπήσουμε όλα αυτά, τότε η αγάπη μας ανεβαίνει προς τον δημιουργό

Η αμαρτία της γλώσσας είναι η συνηθέστερη και η πιο συχνή αμαρτία

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Η αμαρτία της γλώσσας είναι η συνηθέστερη και η πιο συχνή αμαρτία. «Ει τις εν λόγω ου πταίει, ούτος τέλειος ανήρ», λέει ο Απόστολος Ιάκωβος (Ιακ. 3,2).

Όταν ένας μετανοημένος άνθρωπος ξεκινά να βαδίσει τον δρόμο του Θεού – όταν αρχίζει να ζει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού – πρέπει να πασχίζει να αποφύγει να αμαρτήσει με τη γλώσσα.

Αυτός ήταν ο κανόνας που έβαλε στον εαυτό του ο μετα­νοημένος προφήτης Δαβίδ. Ιδιαιτέρως μάλιστα υποσχέθηκε να παραμείνει σιωπηλός ενώπιον των εχθρών του: «Αποφάσισα να βάλω φραγμό στο στόμα μου και να μη μιλώ όταν ο αμαρτωλός βρεθεί μπροστά μου» (Ψαλ. 38,1).


Να ένας θαυμάσιος κανόνας για όποιον θέλει να θεραπευτεί από την αμαρτία του. Όταν τον κατηγορούν, εκείνος δεν απαντά· όταν συκοφαντείται, παραμένει σιωπηλός.

Πράγματι, ποιο το νόημα αν μιλήσεις σε έναν εξοργισμένο άνθρωπο ο οποίος δεν

Ο άνθρωπος με την αμαρτία χάνει τον επίγειο παράδεισο Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου

Γέροντα, μπορεί κανείς να ζη στο σκοτάδι της αμαρτίας και να μην το αισθάνεται;
– Όχι, την αίσθηση όλοι την έχουν, αλλά υπάρχει αδιαφορία. Για να έρθη κανείς στο φως του Χριστού, πρέπει να θέλη να βγή από το σκοτάδι της αμαρτίας. Ας πάρουμε για παράδειγμα κάποιον που κλείσθηκε κατά λάθος σε ένα σκοτεινό υπόγειο. Μόλις δη μια ακτίνα να περνάη από μια ρωγμή, κοιτάζει πώς να βγή στο φώς. Θα ανοίξη σιγά‐σιγά την ρωγμή, για να βρη την πόρτα και να βγή έξω. Έτσι και από την στιγμή που ο άνθρωπος θα αισθανθή το καλό ως ανάγκη και μπή μέσα του η καλή ανησυχία, θα καταβάλη προσπάθεια να βγή από το σκοτάδι της αμαρτίας. Αν πή: «αυτό που κάνω είναι λανθασμένο, δεν πηγαίνω καλά», ταπεινώνεται, έρχεται η Χάρις του Θεού, και από εκεί και πέρα προχωράει κανονικά. Αλλά, αν δεν μπή μέσα του η καλή ανησυχία, είναι δύσκολο να βοηθηθή. Κάποιος λ.χ. βρίσκεται σε κλειστό χώρο και αισθάνεται άσχημα. Του λές: «σήκω, άνοιξε την πόρτα και βγές έξω να πάρης λίγο οξυγόνο, για να συνέλθης», και εκείνος αρχίζει: «Δεν μπορώ να βγώ έξω. Και γιατί να είμαι κλεισμένος μέσα και να μην μπορώ να πάρω αναπνοή; Και γιατί να μην έχω οξυγόνο; Και γιατί ο Θεός να με έχη εδώ και τους άλλους έξω;». Έ, μπορεί αυτός να βοηθηθή; Ξέρετε πόσοι βασανίζονται, επειδή δεν ακούν κάποιον που μπορεί να τους βοηθήση πνευματικά; Ο άνθρωπος με την αμαρτία χάνει τον επίγειο παράδεισο

Άγιου. Παϊσίου Αγιορείτου.

--- 

Διά τῆς ἐπικλήσεως τοῦ Θείου'Ὀνόματος θέτομεν εἰς κίνησιν παν τό κεκρυμμένον ἐντός ἠμῶν. Ἡ προσευχή ὁμοιάζει πρός δέσμην ἀκτίνων Φωτός, ἠτις πίπτει εἰς τόν σκοτεινόν τόπον τῆς ἐσωτερικῆς ἠμῶν ζωής  καί ἀποκαλύπτει ὅποια πάθη καί προσκολλήσεις ἐμφωλεύουν ἐντός ἠμῶν. Εἰς τοιαύτας περιπτώσεις ὀφείλομεν ἐντόνως νά προφέρωμεν τό Ἅγιον Ὄνομα, ὅπως τό αἴσθημα  τῆς μετανοίας αὐξηθῆ ἔν τη ψυχή. * 

* ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ Ἀρχιμ. Σωφρονίου

---