Ο Θεός δεν έχει κανένα λογισμό, δεν σκέφτεται τίποτα. Άμα σκεφτεί κάτι, αυτό αμέσως γίνεται! Ο ταπεινός άνθρωπος έχει τους πιο λίγους λογισμούς. Όχι ότι δεν σκέφτεται, αλλά δεν έχει πονηρούς λογισμούς που βασανίζουν και ταλαιπωρούν τους άλλους ανθρώπους. Ο υπερήφανος νους παράγει πονηρούς λογισμούς και οι λογισμοί αυτοί στην συνέχεια τον θλίβουν. Είναι σαν το σίδηρο που παράγει την σκουριά και η σκουριά στην συνέχεια τρώει το σίδηρο. Όσο περνούν τα χρόνια της πνευματικής ζωής, οι λογισμοί μας αυξάνονται, όχι τόσο σε ποσότητα, αλλά σε ποιότητα. Πρέπει να μάθουμε την τέχνη της προσευχής, για να αντέξουμε τον βομβαρδισμό των λογισμών από τον εχθρό. Θα πρέπει με την νοερά προσευχή να μειώσουμε τους λογισμούς μας, πάσης φύσεως λογισμοί. Αρχικά πρέπει να μειώσουμε και να εξαλείψουμε τους πολύ κακούς και αμαρτωλούς λογισμούς και στην συνέχεια τους περιττούς λογισμούς. Μετά θα κόψουμε τους καλούς λογισμούς και θα περιοριστούμε στους πάρα πολύ καλούς και αγίους λογισμούς. Αυτοί οι λογισμοί θα είναι ελαχιστότατοι και αυστηρά ελεγμένοι και θησαυρισμένη μέσα στη μνήμη μας. Όσο περισσότερο κλαδεύει κάποιος τους λογισμούς του τόσο περισσότερο γνωρίζει τον εαυτόν του. Με την αυτογνωσία θα γνωρίσει στη συνέχεια και τον Θεό. Για να φτάσει όμως ο άνθρωπος σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να περάσει από μια μεγάλη ταλαιπωρία και θα περάσουν αρκετά χρόνια. Όλοι οι λογισμοί που κάνουμε μέχρι να πεθάνουμε καταγράφονται από τον Άγγελο φύλακα μας, οι καλοί και πονηροί. Ο διάβολος καταγράφει μόνο τους πονηρούς λογισμούς μας. Τους καλούς λογισμούς δεν τους γράφει επειδή περιέχουν Χάρη Αγίου Πνεύματος και αν τους γράψει, θα κατακαεί. Τους ενδόμυχους πονηρούς λογισμούς, που μόνο εμείς γνωρίζουμε, πρέπει να τους εξομολογηθούμε. Με την πτώση των Πρωτοπλάστων, όλοι οι λογισμοί μας ρέπουν προς το κακό και πρέπει να τους ελέγχουμε καθημερινώς, γιατί αλλιώς θα τους λησμονήσουμε και θα είμαστε υπόλογοι για αυτούς. Έλεγε ένας γέροντας, ότι εάν πιστέψει ο άνθρωπος ότι σκέφτεται γράφεται, τότε θα μειώσει κατακόρυφα τους λογισμούς του...Ο Θεός μας παρακολουθεί με μεγάλη λεπτομέρεια όλους τους λογισμούς που κάνουμε καθημερινά και τους βαθμολογεί και βγάζει μέσο όρο. Και θα μας πει μια μέρα: Αυτός είσαι (1). Ο Θεός παραχωρεί να έχουμε την κλίμακα όλων των λογισμών. Από την πιο μεγάλη βρωμιά μέχρι την πιο μεγάλη αγιότητα. Όχι για να πέσουμε στην αμαρτία, αλλά για να αποκτήσουμε εμπειρία. Αν δεν αποκτήσει κάποιος την εμπειρία και δεν βγει νικητής, στεφάνι και παράσημο δεν λαμβάνει. Και άνθρωπος χωρίς παράσημο, δεν εισέρχεται στην Βασιλεία των ουρανών. Έχουμε λογισμούς, διότι έχουμε θέλημα, φρόνημα, εγωισμό και δεν κάνουμε υπακοή στον πνευματικό μάς και τις εντολές του Κυρίου μας...Πίσω από το Θέλημα μας κρύβεται ο διάβολος που μας σπέρνει τους λογισμούς. Ό,τι σκεφτόμαστε καρδιακώς δεν το γνωρίζει ούτε ο φύλακας Άγγελος μας. Κανείς δεν το γνωρίζει ούτε η Παναγία μας. Ο μόνος που το γνωρίζει είναι ο Χριστός. Είναι ο μόνος καρδιογνώστης. Για να γνωρίσει κανείς τι σκεφτόμαστε καρδιακώς, πρέπει το Άγιο Πνεύμα να του το αποκαλύψει.
αμήν... Ψυχὴν κάθαρον, ἁγίασον τὰς φρένας·
τὰς ἰγνύας στήριξον ὀστέοις ἅμα·
αἰσθήσεων φώτισον ἁπλῆν πεντάδα·
ὅλον με τῷ σῷ συγκαθήλωσον φόβω.
Ἀεὶ σκέπε, φρούρει τε καὶ φύλαττέ με
ἐκ παντὸς ἔργου καὶ λόγου ψυχοφθόρου.
** Ἅγνιζε καὶ κάθαρε καὶ ῥύθμιζέ με· κάλλυνε, συνέτιζε καὶ φώτιζέ με· δεῖξόν με σὸν σκήνωμα Πνεύματος μόνου, καὶ μηκέτι σκήνωμα τῆς ἁμαρτίας·
Με επιστήμη επιστημών (κατά τον αγ.Σπυρίδωνα) η καθαρότητα καρδίας… αμήν ελθέ και σκήνωσον και καθάρισον και σώσον!!!
---
* ...συμπορευόμενος για να μην πούμε ταυτιζόμενος ως άλλος ισραήλ (νους) ο λόγος άνθρωπος με τους λογισμούς του... (αυτός είσαι) ευχόμαστε: ... ἡ τοῦ ἐλεήμονος Θεοῦ φιλεύσπλαγχνος Μήτηρ, ἐλέησόν με, καὶ δὸς κατάνυξιν καὶ συντριβὴν ἐν τῇ καρδίᾳ μου καὶ ταπείνωσιν ἐν τοῖς διανοήμασί μου, καὶ ἀνάκλησιν ἐν ταῖς αἰχμαλωσίαις τῶν λογισμῶν μου.
(...Χαίρε, συ γαρ ενουθέτησας τους συληθέντας τον νουν. νουθετώντας όσους τους εκλάπη ο νους Χριστού... καταντώντας χωρίς θησαυρό, α-νόητοι...).
Διαβάζοντας στο... Περί ησυχίας και περί των δύο τρόπων της προσευχής. Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης : ... Άλλοτε δε, το πνεύμα έλκει το νου προς εαυτό και τον περιορίζει στο βάθος της καρδιάς και τον εμποδίζει από τη συνηθισμένη του περιφορά.
Και τότε δεν οδηγείται πλέον αιχμάλωτος των Ασσυρίων μακριά από την Ιερουσαλήμ, αλλά επιστρέφει αξιέπαινα από τη Βαβυλώνα στη Σιών, ώστε να λέει κι αυτός μαζί με τον Προφήτη: «Σου πρέπει ύμνος, Θεέ μου, στη Σιών, και θα σου αποδώσομε το τάξιμό μας στην Ιερουσαλήμ» (Ψαλμ. 64, 2) και: «Όταν ο Κύριος επιστρέψει τους αιχμαλώτους στη Σιών, θα αναγαλλιάσει ο Ιακώβ και θα ευφρανθεί ο Ισραήλ» (Ψαλμ. 125, 1 και 25, 2)... με ''μετάφραση'' , Ο Κύριος επιστρέφει τους λογισμούς (χάριτι) ώστε ο Ιακώβ (το Άγιο Πνεύμα) να αγαλλιάσει και να ευφρανθεί ο νους... (αρχής γενομένης της ελευθερίας κάθε ανθρώπου, από την αιχμαλωσία εξ αιγύπτου... την αιχμαλωσία στο κοσμικό φρόνημα και την χαμερπή ειδωλολατρική ''νοοτροπία'' του).


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου