Τὰ ὅπλα τοῦ Χριστιανοῦ στὸν πνευματικό ἀγώνα

Ἅγιος Ἰγνάτιος Brianchaninov (Ἐπίσκοπος Καυκάσου καί Μαύρης Θάλασσας)

Ὅπως στεκόταν στὸν παράδεισο (Γέν. 3:24), ἔτσι στέκεται καὶ τώρα ἀπειλητικὸς ἀπέναντι στὸν ἄνθρωπο ὁ θανάσιμος ἐχθρός του, τὸ πεσμένο «Χερουβείμ», μὲ τὸ περιστρεφόμενο πύρινο ξίφος. Ἀδιάκοπα καὶ ἀδιάλλακτα πολεμάει τὸ πλάσμα τοῦ Θεοῦ, προσπαθώντας νὰ τὸ παρασύρει στὴν παράβαση τῶν ἐντολῶν Του καὶ σὲ ὄλεθρο μεγαλύτερο ἀπὸ ἐκεῖνον τῶν προπατόρων μας. Δυστυχῶς, μὲ κάθε ἐπιτυχία του ὁ ἐχθρὸς ἐνθαρρύνεται καὶ γίνεται πιὸ ἐπιθετικός.

Τὸ περιστρεφόμενο πύρινο ξίφος ποὺ ἔχει στὸ χέρι του ὁ ἄρχοντας τοῦ ἀέρα, εἶναι, σύμφωνα μὲ τὴν ἑρμηνεία τοῦ ὁσίου Μακαρίου του Μεγάλου, (1) ἡ δυνατότητα τῶν δαιμόνων νὰ περιστρέφουν τὴ διάνοια καὶ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου, σαλεύοντας καὶ φλογίζοντάς τες μὲ ποικίλα πάθη. Ὁ ἀπόστολος κάνει λόγο γιὰ «τὰ φλογισμένα βέλη τοῦ πονηροῦ» (Ἐφ. 6:16), ἐνῶ ὁ προφήτης παρομοιάζει τὴν ἐπενέργεια τοῦ διαβόλου στὴν ψυχὴ μὲ «τὴ φωτιὰ ποὺ καίει τ’ ἀγκάθια» (Ψαλμ. 117:12).

αισιοδοξία - Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Να είμαστε αισιόδοξοι όταν πάσχουμε, γιατί τίποτα από όσα παθαίνουμε δεν είναι χωρίς στόχο και χωρίς νόημα. Κάθε πάθημα αποτελεί βασικό γεγονός εν γένει στη ζωή της ανθρωπότητας. Είναι σαν ένα εισιτήριο που πληρώνουμε μπαίνοντας σε αυτό το παγκόσμιο θέατρο, το οπό ο Θεός φώτισε με πολλούς ήλιους και το στόλισε με πολλά θαυμαστά σενάρια.

Εμένα τρεις φορές τα παθήματα μου με έφθασαν κοντά στο θάνατο. Και μπορώ να σας μαρτυρήσω ότι δεν ήταν ανυπόφορα και φοβερά. Τα ενθυμούμαι ευχάριστα, γιατί αυτά είναι που έκαναν τη ζωή μου σήμερα ομορφότερη και την ψυχή μου πληρέστερη και δυνατότερη.

Υπέρβαση από τα φαινόμενα στο Φως (συμπλήρωμα μετά από 14 χρόνια... εκ της πρώτης συγγραφής επιλόγου)

Με αφορμή το διήμερο 24 και 25 Αυγ και των εορταζομένων αγίων, αγ.Κοσμά αιτωλού και ανακομιδή λειψάνων αγ.Βαρθολομαίου αποστόλου που μεθερμηνεύεται ουράνια ρείθρα, αλλά και ένα ακόμη γεγονός, δυο σκέψεις σχετικές, ως συμπληρωματικές στον επίλογο του βιβλίου, ως απάντηση στο ερώτημα που τέθηκε στην εισαγωγή: Άραγε η Θράκη, δηλώνει κάτι; εκτέλεσε την ιστορική της κλήση και αποστολή;

Αναφέρει ο π.Ανανίας Κουστένης ότι εμφανίστηκε ο άγιος Κοσμάς ο αιτωλός και είπε, πως στο τιμόνι της Ελλάδος είναι η Παναγία. Στην καθαροτάτη όραση και θεωρία του αγίου, η δική μας πίστη στα φαινόμενα, που τα θεωρεί αλλιώς, έχουμε πρόβλημα. Κι όπως διαθλούνται οι ακτίνες του ηλίου μέσω του νερού κι ειδικά αν είναι και θολό αλλοιώνουν την όραση και ευθυκρισία στην εύρεση ενός αντικειμένου, έτσι ανάλογα, όσο βαθύτερα, θολότερα είναι τα ύδατα του κόσμου τούτου που παρεμβάλλονται από τα άνω ύδατα που πνεύμα Θεού φέρεται επί αυτών, τόση είναι η αστοχία μας όχι μόνο στα θεωρητικά αλλά και στην αντιμετώπιση, άρα και πρακτική διάσταση.

Κι Ο Κύριος ευθέως ανέβη εκ των υδάτων βαπτιζόμενος, γιατί ήταν αναμάρτητος... Η δική μας έξοδος είναι ανάλογη και παράλληλη της μετανοίας και εξομολογήσεώς μας... ώστε να ξεθολώσει η θεωρία και ευστοχήσει η πράξις...

Γράφει έναν δόλιο επίλογο το ψευτορωμαίικο κατά τα σχέδια των κοσμοκρατόρων μετά τα ξεπουλήματα μακεδονίας και τσαμουριάς (τάχα λύση του προβλήματος της ηπείρου) την παράδοση και της θράκης με το αιγαίο (έως 25^ου μεσημβρινού*) σαν κάτω όψη, γράφει και ο καλός Θεός δια της θράκης τον επίλογό τους.

Εργάτες των κάτω σκοτεινών σχεδίων πολλοί. Ζητούνται εργάτες, ακροατές και τηρητές του θείου λόγου και εφαρμοστές του θείου φιλάνθρωπου σχεδίου.  

Ο Κύριος δια της θράκης καλεί κάθε άνθρωπο να γίνει ΑΔΑΜας να πυρωθεί μετέχοντας θείο πυρ, ώστε αβίαστα εφαρμοζόμενοι οι πνευματικοί νόμοι, να αποδιώκονται και ανενεργούν καταπάνω της ανθρωπότητος τα νοητά και φυσικά αγρίμια από τον ευλογημένο χώρο της Ελλάδος αλλά και στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Γεωμετρεί Ο Κύριος καλούμενοι κι εμείς να ιχνηλατήσουμε, ψηλαφήσουμε, εφαρμόσουμε το θέλημά Του, ωφεληθούμε και ωφελήσουμε παραδίδοντας αυτό που αξίζει στα παιδιά μας.  

...σε έναν ποταμό, συνήθως ο λόγος με αριθμητή το όλο μήκος του ποταμού και παρονομαστή την ευθεία απόσταση μεταξύ πηγής και εκβολής, είναι 3,14... κι ο καλός Θεός εισερχόμενος μέσα σε αυτό το ποτάμι (της ζωής μας) γεωμετρεί... αφήνει ίχνη προς ακολούθηση... εξόδου από την γαστέρα (και κρήτη). 

Δεν είναι σύμπτωση ότι οι φωτογραφίες του κενταύρου και ταύρου από ταυροκαθάψια, ως εξώφυλλο για το 4ο βιβλίο (άνθρωπο θρησκεία θράκη) , που έχουν ερανεισθεί από το μουσείο ηρακλείου, που είναι στον ίδιο μεσημβρινό με την κομοτηνή (κεφαλή - κοιλία, ΘΡΑΚΗ - ΚΡΗΤΗ ) ...

Εισέρχεται Ο Κύριος στον ιορδάνη ποταμό και τα ιορδάνεια ρείθρα εστράφησαν προς τα οπίσω. Παρατηρεί ο αγ.Ιωάννης Χρυσόστομος ... δεν θα ήταν δυνατόν να μπει ο Κύριος της Ζωής στον ποταμό, κι αυτός να εκβάλλει στην νεκρά θάλασσα. Αυτό ευχόμαστε και για εμάς. Αλλά η εν σημείοις έξοδος και άνοδος και ανάστασις, έχει προϋποθέσεις. Σαν αγαπημένοι φίλοι του Χριστού, Λάζαροι, πρέπει να αποκτήσουμε την Μάρθα και Μαρία(1) ως αδελφές. Να ενεργεί εν ημίν η σωτήρια φιλάνθρωπη πράξη και φιλόθεη θεωρία, η ευθεία και κυκλική κίνηση του νοός (σύνολο σπειροειδής) που μας ανάγει βατά, ψαυστά και με ίχνη, στον Τριαδικό Θεό...

Τι συμβαίνει όταν ο Αρχάγγελος έρχεται να πάρει τη ψυχή!

αφήγηση του Γέροντα Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα στο Σεράι των Καρυών για την ψυχή μετά τον θάνατο....

Όλα όσα συμβαίνουν τη στιγμή του θανάτου και η διαδρομή προς τη βασιλεία των ουρανών… Καμιά φορά μας αρκεί το να δηλώνουμε αδαείς …Μια βολική άγνοια… μια χλιαρή ενίοτε αντιμετώπιση που αποστρέφεται ο Χριστός μας…Πιστεύω μεν στο Θεό αλλά όχι και στο μετά… στα τελώνια… στην κόλαση.

Μοιάζει αιρετικό ή μήπως δεν είναι; Γνώριζα έναν τέτοιον άνθρωπο χλιαρό συχνά ορθολογιστή που όπως έλεγε κατά τα άλλα πίστευε… Μέχρι που κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια του μια κασέτα… έγραφε πάνω: Η συγκλονιστική αφήγηση του Γέροντα Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα στο Σεράι των Καρυών για την ψυχή μετά τον θάνατο. Αυτή η κασέτα αδερφέ μου, μου άλλαξε τη ζωή! Συγκλονίστηκα! Πείστηκα! Θέλησα να μάθω για αυτό το μετά… Και τώρα ξέρω! και ελπίζω! Αυτή η κασέτα ήταν σταλμένη απ τον Χριστό μας…

ΤΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ ΤΟΥ ΆΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

Στα Τουρκοβούνια πού μέναμε, ή τοποθεσία ήταν πολύ κατηφορική. Σηκωνόμουν πολύ πρωί, έφευγα για την εκκλησία, τον Άγιο Γεράσιμο, και γύριζα το βράδυ. Ό δρόμος έξω άπ' το σπίτι μας ήταν ένας δρόμος δύσκολος κι είχε μεγάλη κατωφέρεια. Κάποιο πρωινό έπεσα κάτω κι έσπασα το πόδι μου.

Ήταν Κυριακή πρωί, δεν είχε καλά καλά ξημερώσει κι υπήρχε ησυχία. Έτσι άκουσαν τα βογγητά μου κάποιοι άνθρωποι, βγήκαν έξω κι αμέσως κάλεσαν ασθενοφόρο. Ήλθε το ασθενοφόρο, με πήγε στο νοσοκομείο. Είχα σπάσει το αριστερό μου πόδι στην κνήμη.

Όλα τα κόκαλα είχαν γίνει θρύψαλα. Οι πόνοι μου ήταν αφόρητοι. Όταν μ' έφθασαν στην Πολυκλινική, με κατέβασαν άπ' το ασθενοφόρο και μ' έβαλαν σ' ένα κρεβάτι. Οι γιατροί απεφάσισαν να βάλουν το πόδι μου στο γύψο. Ό κόσμος περίμενε να λειτουργήσω. Αναγκάσθηκαν να φύγουν.

διόρθωση βίου

π.Στέφανος Αναγνωστόπουλος (από το βιβλίο ‘’της κατά πρόθεσιν κλητοίς'')

Ενθυμούμαι μια οικογένεια η οποία για 15 χρόνια φαινομενικά ευημερούσε. Η δουλειά θαυμάσια. Ανέσεις πολλές. Αρρώστειες δεν είχαν. Και κατά κάποιον τρόπο, όλοι νόμιζαν ότι ήταν ευτυχισμένοι μαζί με τα δυο τους παιδιά.

Στην καρδιά όμως του συζύγου υπήρχε πολύ πίκρα, γιατί η γυναίκα του όχι μόνο ήταν αδιάφορη για την θρησκευτική ζωή, αλλά θα μπορούσε να την πει κανείς άθεη. Ούτε τον σταυρό της δεν έκανε!

Στην εκκλησία ζήτημα είναι αν πήγαινε μια φορά τον χρόνο, εν αντιθέσει με τον σύζυγό της που εκκλησιαζόταν κάθε Κυριακή. Επιπλέον δε, προς μεγάλη θλίψη του συζύγου της, δεν ήθελε επ ουδενί να κάνει άλλο παιδί και ποτέ δεν κατάλαβε αυτός ο καημένος ότι είχε κάνει δύο εκτρώσεις.

Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής: Περί Αγάπης

PG 90. ἐντὸς παρενθέσεων ἀριθμοὶ στὸ κείμενο, π.χ. (72), δηλώνουν τὴν ἀντίστοιχη στήλη τοῦ τόμου τῆς PG.

---

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ (960) ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣ ΕΛΠΙΔΙΟΝ

Ἰδού πρός τῷ περί Ἀσκητικοῦ βίου λόγῳ, καί τόν περί Ἀγάπης λόγον πέπομφα τῇ σῇ τιμιότητι, πάτερ Ἐλπίδιε, ἐν ἰσαρίθμοις κεφαλαίοις τῶν τεσσάρων Εὐαγγελίων ἑκατοντάσιν· οὐδέν μέν ἴσως ἄξιον τῆς σῆς προσδοκίας· τῆς δέ γε ἡμετέρας δυνάμεως οὐκ ἔλαττον. Πλήν γινωσκέτω ἡ σή ἁγιωσύνη, ὅτι οὐδέ ταῦτα εἰσί τῆς ἐμῆς γεώργια διανοίας· ἀλλά τούς τῶν ἁγίων Πατέρων διελθών λόγους, κακεῖθεν τόν εἰς τήν ὑπόθεσιν συντείνοντα νοῦν ἀναλεξάμενος· καί ἐν ὀλίγοις πολλά κεφαλαιωδέστερον συναγαγών, ἵνα εὐσύνοπτα γένωνται διά τό εὐμνημόνευτον· ἀπέστειλα τῇ σῇ ὁσιότητι, παρακαλῶν εὐγνωμόνως ἀναγινώσκειν, καί μόνην θηρεύειν τήν ἐν αὐτοῖς ὠφέλειαν· τό δέ ἀκαλλές τῆς λέξεως [Fr.τῶν λέξεων] παραβλέπειν, καί εὔχεσθαι ὑπέρ τῆς ἡμῶν μετριότητος, τῆς πάσης πνευματικῆς ὠφελείας ἐρήμου. Παρακαλῶ δέ καί τοῦτο, μή εἰς ὄχλησιν ἡγεῖσθαι τά γεγραμμένα. Ἐπιταγήν γάρ πεπλήρωκα. Λέγω δέ τοῦτο, ἐπειδή οἱ λόγοις ἐνοχλοῦντες, πολλοί ἐσμεν σήμερον· οἱ δέ ἔργοις παιδεύοντες, ἤ καί παιδευόμενοι, πάνυ εἰσίν ὀλίγοι. Ἀλλά μᾶλλον ἐμπόνως προσέχειν ἑκάστῳ τῶν κεφαλαίων. Οὐ πάντα γάρ πᾶσιν, ὡς οἶμαι, εἰσίν εὔληπτα· ἀλλά καί πολλῆς τά πολλά τοῖς πολλοῖς δεόμενα τῆς συνεξετάσεως, εἰ καί δοκεῖ ἁπλούστερον εἰρῆσθαι. Ἴσως καί ἄν τι φανείῃ χρήσιμον τῇ ψυχῇ ἐξ αὐτῶν ἀνακαλυπτόμενον. Ἀναφανήσεται δέ πάντως Θεοῦ χάριτι, τῷ ἀπεριέργοις ἐννοίαις καί μετά φόβου Θεοῦ καί ἀγάπης ἀναγινώσκοντι. Τῷ δέ μή ὠφελείας χάριν πνευματικῆς ἐντυγχάνοντι, ἤ τούτῳ τῷ πονήματι, ἤ καί ἄλλῳ οἱῳδήποτε. (961) Ἀλλά τοῦ λέξεις θηρύειν πρός τό κακίζειν τόν συγγραψάμενον, ἵνα σεαυτόν ἐκείνου σοφώτερον δῆθεν, ὡς οἰησίας, παραστήσῃ, οὐδέν ὠφέλιμον οὐδαμόθεν οὐδέποτε ἀναφανήσεται.

---

Πρώτη ἑκατοντάς τῶν περί ἀγάπης κεφαλαίων.

α΄. Ἀγάπη μέν ἐστιν, διάθεσις ψυχῆς ἀγαθή, καθ᾿ ἥν οὐδέν τῶν ὄντων, τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως προτιμᾷ. Ἀδύνατον δέ εἰς ἕξιν ἐλθεῖν ταύτης τῆς ἀγάπης, τόν πρός τι τῶν ἐπιγείων ἔχοντα προσπάθειαν.

συναξαριστής (μερικοί κατά πλάτος βίοι)

Τριάς Αγία δόξα Σοι!!

δια του Σταυρού, χαρά εν όλω τω κόσμω

Συναξαριστής 

αγιολόγιο ημερήσιος συναξαριστής

(κατά πλάτος βίοι από συναξαριστή 14 τόμων, Ματθ.Λαγγή και άλλα…) αν θέλετε κάποιον άγιο που δεν κυκλοφορά στο νετ, μην διστάσετε. 

αρχή ινδίκτου

Αγ Ιωάννου Χρυσοστόμου Λόγος Αγ Ιωάννου Χρυσοστόμου Λόγος Στην Αρχή Της Ινδίκτου

Αγία Ζώνη (+31 Αυγ)

για την σάρκωση του Λόγου _κεφ Δ'_

Αρχή έτους 1 Ιαν Περιτομή Κυρίου και Μέγας Βασίλειος

ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΦΩΣ

(παληό άρθρο στο pathfinder που έχει καταργηθεί) 



Ο σοφός Πλάτων *

«Ο παλιών νέος και νέος ο αρχαίος, ο πατήρ εν τω γόνω και ο γόνος εν τω πατρί.
Το εν διαιρείται εις τρία και τα τρία εις εν»


Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην φιλοσοφεί. Η φιλοσοφία είναι κινητήρια δύναμη σκέψεων και πράξεων και τελικά ισχύει στον καθένα η αμφίδρομη ταυτότητα, τρόπος ζωής = φιλοσοφία και η μία, ενδεικνύει και αποδεικνύει την άλλη. Εφόσον λοιπόν η φιλοσοφία είναι ‘’ωστική’’ δύναμη, κάπου στοχεύει, κάπου οδηγεί τον άνθρωπο και συμπαρασύρει και την φύση, μέσα στην οποία ζούμε. Φυσικά τα όρια των τάσεων, είναι η Ζωή και ο θάνατος.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ-

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Τον καθένα από μας τον βασανίζει το ερώτημα: τι θα γίνει με μας και τι μας περιμένει μετά το θάνατο; Μία σαφή απάντηση σ' αυτό το ερώτημα μόνοι μας δεν μπορούμε να την βρούμε. Αλλά η Αγία Γραφή και πρώτα απ' όλα ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αποκαλύπτουν αυτό το μυστικό. Μας το αποκαλύπτουν επίσης το απολυτίκιο και το κοντάκιο της μεγάλης αυτής γιορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και οι εκκλησιαστικοί ύμνοι που ψάλλονται σ' αυτή τη γιορτή.

το θέλειν και το δύνασθαι στην Θεοτόκο...

Η καλή μας Παναγία έχει σύνδρομο το θέλειν και το δύνασθαι. …και τόχει αποδείξει, ότι ΑΝ θελήσει, μπορεί.

(διαχρονικός λόγος προς κάθε άνθρωπο αλλά και στα παρόντα, προς  έλληνα και ελλάδα) 

Σε μας έγκειται να βρούμε τον τρόπο πώς να κάνουμε την καλή μας Παναγία να θελήσει την σωτηρία μας. Ψυχής τε και σώματος… 

Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβήρων κανένας μοναχός.

Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση. Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά πού άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε. Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ο καημένος σκούπιζε και έλεγε:

«Παναγία μου, τι θα γίνει μ' αυτήν την κατάσταση;». Μία φορά που προσευχόταν με πόνο στην Παναγία,* βλέπει να τον πλησιάζει μία γυναίκα - ήταν η Παναγία - πού έλαμπε και το πρόσωπο της ακτινοβολούσε. Του παίρνει την σκούπα από το χέρι και του λέει: «Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζεις καλά· εγώ θα σκουπίσω». Και άρχισε να σκουπίζει. Ύστερα εξαφανίσθηκε μέσα στο Ιερό. Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε η Παναγία*….

Λόγος στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος

αγ. Λουκά Κριμαίας

Η μεγάλη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε τα λόγια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τώ πατρί και ο πατήρ εν εμοί εστι; Τα ρήματα ά εγώ λαλώ υμίν, απ’ εμαυτού ου λαλώ, ο δε πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τα έργα. Πιστεύετέ μοι ότι εγώ εν τώ πατρί και ο πατήρ εν εμοί. ει δε μή, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14, 10-11).Μεγάλα και αμέτρητα ήταν τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: με ένα μόνο λόγο του ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, του αρχισυναγώγου, τον γιό της χήρας της Ναΐν, ακόμα και τον Λάζαρο, ο οποίος ήταν στον τάφο τέσσερεις ολόκληρες ημέρες. Με ένα λόγο του μόνο επιτίμησε τους ανέμους και τα κύματα της λίμνης Γεννησαρέτ και έγινε απόλυτη γαλήνη. Με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς γυναίκες και παιδιά, και με τέσσερα ψωμιά τέσσερεις χιλιάδες.

Άς θυμηθούμε πως κάθε μέρα θεράπευε τους ασθενείς, γιατρεύοντας κάθε είδους ασθένεια, έδιωχνε τα πονηρά πνεύματα από τους δαιμονιζομένους.

Ο πολλαπλασιασμός των άρτων (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Ματθ. ιδ’ 14-22)

Όλα όσα κάνει ο Ύψιστος, είναι απαραίτητα. Δεν κάνει τίποτα άσκοπο, τίποτα υπερβολι­κό, τίποτα που να μη χρειάζεται. Γιατί μερικοί άνθρωποι περιφέρονται τόσο άσκοπα και κάνουν τόσο αδιάφορα πράγματα; Επειδή δεν είναι βέβαιοι για το σκοπό της ζωής τους, για τον προορισμό τού επίγειου ταξιδιού τους. Γιατί μερικοί άνθρωποι υπερ­φορτώνονται με άσκοπες υποχρεώσεις, προβαίνουν σε υπερβολικές ενέργειες, σε σημείο που να μην μπορούν να κινούνται ελεύθερα κάτω από τέτοιο βάρος υποχρεώσεων; Επειδή δε γνωρίζουν το ένα πράγμα, «ού εστι χρεία».

Για να βοηθήσει ο Κύριος τον άνθρωπο να μαζέψει το διασκορπισμένο νου του, να θεραπεύσει τη διχα­σμένη καρδιά του και να συγκροτήσει την ανεξέλεγκτη δύναμή του, αποκάλυψε τον ένα και μοναδικό στόχο που είναι απαραίτητος: τη Βασιλεία του Θεού. Πόσο άσκοπη είναι αλήθεια η ζωή τού ανθρώπου που αγω­νίζεται να επιτύχει διάφορους στόχους! Πόσο αναί­σθητη είναι η διχασμένη καρδιά! Πόσο αδύναμη είναι η θέληση, όταν η δύναμή της κατακερματίζεται!

Ὁ ἀσυμβίβαστος ἀγωνιστής, Ἅγιος Προφήτης Ἠλίας

† Ἀρχιμανδρίτου Γεωργίου Καψάνη

Ἡ ἐποχή πού ἔζησε ὁ Ἅγιος Προφήτης Ἠλίας γύρω στό 800 π.Χ. ἔχει πολλά κοινά καί μέ τήν σημερινή ἐποχή πού ζοῦμε ἐμεῖς. Ἦταν καί τότε, εἶναι καί σήμερα μία ἐποχή ἀποστασίας ἀπό τήν πίστι τῶν Πατέρων. Καί ἡ ἀποστασία γίνεται συνήθως διά λόγους συμβιβασμοῦ, γιατί θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τή ζωή τῆς ἁμαρτίας ἤ θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τούς κρατοῦντες κάθε ἐποχῆς ἤ θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τήν ἑκάστοτε πολιτική ἐξουσία.

Ἔτσι ἐγινόταν καί τότε. Ὁ Ἰσραήλ, οἱ βασιλεῖς, οἱ ἄρχοντες εἶχαν συμβιβασθῆ, ἤθελαν νἄ 'χουν τήν συμμαχία εἰδωλολατρικῶν λαῶν, γιατί δέν πίστευαν ὅτι μέ τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ μποροῦσαν νά ἀντιμετωπίσουν τούς εἰδωλολατρικούς λαούς. Καί γι’ αὐτό ἄφηναν τήν πίστη τους στόν ἀληθινό Θεό καί δεχόντουσαν τά εἴδωλα, τούς ψευδεῖς θεούς καί ἐλάτρευαν τά εἴδωλα καί διέδιδαν καί στόν λαό αὐτήν τήν εἰδωλολατρεία.

δώδεκα απόστολοι (Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα) και δυο σκέψεις συνειρμικές...

Ο καθένας από τους Αγίους Αποστόλους είχε διαφορετικό χαρακτήρα. Ο Κύριος επειδή γνώριζε τις αδυναμίες μας, μας έδωσε Αποστόλους με διαφορετικό χαρακτήρα έτσι ώστε ο καθένας τους να είναι παράδειγμα για μας. 

Για παράδειγμα ο Απόστολος Πέτρος είχε δυνατή πίστη. Για την πίστη του μίλησε ο Ίδιος ο Κύριος λέγοντας γι’ αυτόν: ''Σ’ αυτή την πέτρα θα χτίσω την Εκκλησία''. Παρόλο όμως που είχε τόση δυνατή πίστη αρνήθηκε τρεις φορές τον Κύριο. Η άρνηση του Πέτρου αποτελεί για μας τους αδύναμους ανθρώπους, δίδαγμα. Όπως βέβαια είναι γνωστό ο Απόστολος Πέτρος στη συνέχεια, μετάνιωσε. Ο Απόστολος Πέτρος, όταν αρνήθηκε τον Κύριο, βλέποντας τί έκανε, μετάνιωσε πραγματικά, με όλη του την καρδιά και ζήτησε από τον Κύριο συγχώρεση. 

Ενώ ο Ιούδας ελπίζοντας συνεχώς πώς θα αποκτήσει κοσμικά πλούτη και κοσμική δόξα, μετά την προδοσία του ένιωσε πώς χάθηκαν όλα. Τον έπιασαν απαισιόδοξες σκέψεις, μεγάλη απελπισία και γι’ αυτό το λόγο κρεμάστηκε. Αν και ο Ιούδας ερχόταν στον Κύριο, τον Σωτήρα και του έλεγε: ''Αμάρτησα, συγχώρεσέ με'', είναι σίγουρο πως ο Κύριος θα τον συγχωρούσε. 

Όπως είναι γνωστό ο Απόστολος Παύλος υπερβολικά καταδίωξε την Εκκλησία και οδήγησε πολλούς ανθρώπους στο θάνατο. 

Δέσποινά μου, μη με εγκαταλείψεις (Όσιος Εφραίμ ο Σύρος)

Παρθένε Δέσποινα Θεοτόκε, εσύ που κυοφόρησες τον Σωτήρα Χριστό και Θεό μας, σ’ εσένα αναθέτω όλη την ελπίδα μου, και σ’ εσένα, την υψηλότερη από όλες τις ουράνιες αγγελικές Δυνάμεις, έχω την εμπιστοσύνη μου.

Εσύ, Πανάχραντη, φρούρησέ με με τη θεία χάρη σου. Κυβέρνησε τη ζωή μου και οδήγησέ με στο άγιο θέλημα του Υιού σου και Θεού μας. Εσύ δώρισέ μου τη συγχώρηση των αμαρτιών μου. Γίνε για μένα καταφύγιο, προστασία και βοήθεια και οδηγός, που με μεταφέρει στην αιώνια ζωή. Τη φοβερή μάλιστα ώρα του θανάτου μου, Δέσποινά μου, μη με εγκαταλείψεις, αλλά σπεύσε να με βοηθήσεις, και άρπαξέ με και σώσε με από την πικρή εξουσία των δαιμόνων· διότι έχεις στη θέλησή σου τη δυνατότητα, ως αληθινή Μητέρα του Θεού και Κυρία όλων.

Επί του πρακτέου η Πεντηκοστή και η παρουσία του Αγίου Πνεύματος ως Παράκλητος μεθ’ημών…

Σχολαστικιστικά και με ακρίβεια κοσμική μετρούμενες οι γενεές δεκατέσσερις (τρις) κατά την είσοδο Του Κυρίου στον κόσμο, αφήνουν ένα κενό και μια παράξενη ‘’γεύση’’ στην διάσταση του αναφερόμενου 14+14+14, ενώ είναι 14+14+12, οπότε γεννάται το θέμα, ποια είναι η ‘’πραγματικότητα’’.

ΑΝ ίσχυε το ‘’λογικό’’ (τελευταίο) 14=14 τότε δεν θα άφηνε ‘’χώρο’’ δράσης για το υπέρλογο, όπως ‘’ακούγεται’’ και ορθοδόξως το 1=3. ΑΝ ίσχυε θα εξαντλιόταν η σωτήρια πρόνοια στην σωματική παρουσία Του Χριστού κι εμείς τώρα, δεν θάχαμε στον ήλιο μοίρα**…  

2 ἀναβλέψας δέ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνδρες εἱστήκεισαν ἐπάνω αὐτοῦ· καὶ ἰδὼν προσέδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν. 3 καὶ εἶπε· κύριε, … (Γεν.ιη’) εισάγων την ταυτότητα Τριάς εν Μονάδι και Μονάς εν Τριάδι*.

Το 13^ο και 14^ο πρόσωπο που συνεχίζει έως συντελείας το σωτήριο έργο είναι η παρουσία των δύο παρακλήτων. Κυρίου Ιησού και Αγίου Πνεύματος…. 26 ὁ δὲ παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον ὃ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα… Ιωαν.ιδ’ 

Οι δοκιμασίες στη ζωή μας, γέροντας Παΐσιος

«Για να πάη κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάη πολλά πικρά εδώ, να έχη το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 ‘’Διήλθομεν δια πυρός και ύδατος...’’[1] Οι σταυροί των δοκιμασιών Γέροντα, το σταυρουδάκι που μου δώσατε το φορώ συνέχεια και με βοηθάει στις δυσκολίες. - Να, τέτοια σταυρουδάκια είναι οι δικοί μας σταυροί, σαν αυτά που κρεμούμε στον λαιμό μας και μας προστατεύουν στην ζωή μας. Τι νομίζεις, έχουμε μεγάλο σταυρό εμείς; Μόνον ο Σταυρός του Χριστού μας ήταν πολύ βαρύς, γιατί ο Χριστός από αγάπη προς εμάς τους ανθρώπους δεν θέλησε να χρησιμοποιήση για τον εαυτό Του την θεϊκή Του δύναμη. Και στην συνέχεια σηκώνει το βάρος των σταυρών όλου του κόσμου και μας ελαφρώνει από τους πόνους των δοκιμασιών με την θεία Του βοήθεια και με την γλυκειά Του παρηγοριά.

Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Διώχνουμε τον Χριστό από την παιδεία, για να την κάνουμε πανθρησκειακή.

Από την κρίση στην ελπίδα

(Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Τα εφετινά Χριστούγεννα βρίσκουν τον λαό μας σε κρίσιμη ακόμη κατάστασι. Οι επικυρίαρχοι δανεισταί μας επιβάλλουν όλο και πιο δυσβάστακτες φορολογίες. Οι νέοι μας μαστίζονται από την ανεργία. Οι ηλικιωμένοι βιώνουν πρωτοφανή ανασφάλεια. Για πολλούς χάθηκε η ελπίδα. Συνάνθρωποί μας δεν αντέχουν πλέον την οικονομική δυσπραγία. Οι περισσότεροι αγωνιούν για περαιτέρω συνέπειες. Κάποιοι απελπίζονται και, δυστυχώς, ωρισμένοι αυτοκτονούν.

πρωινή προσευχή γερ.Σωφρονίου

Αἰώνιε Κύριε, Δημιουργὲ τῶν ἁπάντων,

ὁ καλέσας με εἰς τὴν ζωὴν ταύτην τῇ ἀνεξερευνήτῳ Σου ἀγαθότητι·

ὁ δούς μοι τὴν Χάριν τοῦ Βαπτίσματος καὶ τὴν σφραγῖδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος·

ὁ κοσμήσας με τῇ ἐπιθυμίᾳ τοῦ ἀναζητεῖν Σε, τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν,

ἐπάκουσον τῆς δεήσεώς μου. Ὁ Θεός μου, οὐκ ἔχω ζωήν, φῶς, χαράν, σοφίαν, δύναμιν ἄνευ Σοῦ. Ἀλλὰ Σὺ εἶπας τοῖς μαθηταῖς Σου: «Πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε». Ὅθεν τολμῶ ἐπικαλεῖσθαί Σε: Καθάρισόν με ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος. Δίδαξόν με πῶς δεῖ προσεύχεσθαι.

Εὐλόγησον τὴν ἡμέραν ταύτην ἣν ἐχάρισάς μοι, τῷ ἀναξίῳ δούλῳ Σου.

ΠΕΡΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΘΛΙΨΕΩΝ

Η ασθένεια, η θλίψη και ο πόνος οδηγούν τον καλοπροαίρετο άνθρωπο στην ολόθερμη και θεάρεστη προσευχή, η οποία φέρνει μεγάλα καλά στην ψυχή, όπως την πνευματική ευφορία, την παρηγοριά στη θλίψη, την ανακούφιση στον πόνο και κρατά τον άνθρωπο σταθερό στον δρόμο της σωτηρίας.
Μην αφήνετε τη θλίψη να κυριαρχεί στη ζωή σας.
Έχουμε παντοδύναμο Πατέρα και αυτό να σας δίνει μεγάλη ελπίδα.
Να κάνετε μόνο θετικούς και άγιους λογισμούς.
Η θλίψη σου είναι αποτέλεσμα του εγωισμού σου...
Θέλεις να κάνεις πολλά, αλλά δεν μπορείς. Θέλεις να ανεβείς πνευματικά, αλλά, επειδή δεν μπορείς απελπίζεσαι.
Λάθος. Δεν είναι δική μας προσπάθεια που θα μας βοηθήσει ν' ανεβούμε πνευματικά, αλλά O Θεός θα το επιτρέψει την κατάλληλη ώρα. 

Για την ασθενούσα ‘’δικαιοσύνη'' του κόσμου και την θεία...

Με αφορμή την καταφανή αδικία και την κρίση της ‘’δικαιοσύνης’’ με 2 μέτρα και 2 σταθμά, δυο σκέψεις…

Έχει κατακλυστεί το διαδίκτυο με κοινοποιήσεις. Και αφενός  ‘’καλά’’ κάνει, σαν πρόσθεση καύσιμου υλικού. Καταδεικνυόμενη η ασθένεια της τάχα ανεξάρτητης δικαιοσύνης που όμως χειραγωγείται πειθήνια και αδιάκριτα και απάνθρωπα από τον μηχανισμό του κράτους*** σαν πολιτική, περισσότερο εξοργίζει, παρά προτρέπει για προσευχή. Μαζεύει καύσιμο υλικό αλλά αντί να το ‘’κάψει’’ με θείο πυρ, να ζεσταθεί και φωτιστεί ψυχωφελώς, επιτρέπει και καίγεται με το άλλο πυρ, το ψυχοφθόρο.

Το ίδιο ισχύει με κάθε παρουσίαση του όποιου κοινωνικού (και όχι μόνο) προβλήματος, χωρίς την πνευματική του λύση.

Με την απλή κοινοποίηση, ο άνθρωπος, και σαν κοινοποιών και σαν αποδέκτης ερεθίσματος/ραβδισμού στην ακρόπολή του, εξάγει άλογα (όπως τότε με τον ποσειδώνα στην ακρόπολη της αθήνας), αστοχεί και διογκώνει το πρόβλημα αφού ΜΟΝΟ θυμώνει, ΜΟΝΟ βρίζει αλλά ξεχνιέται και δεν ζητά λύση εκ Θεού... μετά ‘’λογικά’’, μουρτσοκλαίει... θάλεγα περαστικά μας με την έννοια της απαγοήτευσης, σαν νηπιακή αδιάκριτη και χωρίς παιδεία αντίδραση, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε παρακάτω.

ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Του  Χαραλάμπους Νεοφύτου, Πρεσβυτέρου

Από την αρχή θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε μια πολύ επικίνδυνη υπόθεση όσο αφορά τη μετάνοια γενικά. Διακρίνουμε μεταξύ των ανθρώπων δύο ειδών μετάνοια μεταμέλεια.

Η πρώτη είναι αυτή που συναντούμε και στους εκτός του χριστιανισμού ανθρώπους. Είναι μεν συναίσθηση της αμαρτίας η του κακού που έγινε και ίσως να ακολουθεί και κάποια λύπη αλλά τίποτα παραπάνω μένουν μέχρι εκεί. Αυτό ακριβώς έκαμε και ο Ιούδας· μεταμελήθηκε αλλά δεν είχε το θάρρος να τρέξει και να ζητήσει συγχώρεση.
Αυτού του είδους την μετάνοια κάνουν δυστυχώς πολλοί χριστιανοί και μένουν μακριά από την εξομολόγηση και επανόρθωση και είναι λυπηρό που χάνουν τη σωτηρία τους. Oι διάφορες αντιρρήσεις και προφάσεις που φέρουν σαν δικαιολογία τους γίνονται μεγάλο εμπόδιο στο έργο της σωτηρίας….

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ (δέκα τοποθετήσεις σὲ δέκα ἐρωτήσεις)

Τὶ νὰ γνωρίζουμε γιὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου
Δράγας Γεώργιος (Πρωτοπρεσβύτερος)

1. Γιατί ἔγινε ἡ Ἀνάληψη μετὰ ἀπὸ 40 μέρες καὶ ὄχι ἀμέσως μετὰ τὴν Ἀνάσταση;

Ὁ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς, ποὺ ἔλυσε τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου μὲ τὴν Ἀνάστασή του, συναναστράφηκε μὲ τοὺς μαθητὲς του ἐπὶ σαράντα ἡμέρες καὶ ἐπιβεβαίωσε σ’ αὐτοὺς τὴν Ἀνάστασή του μὲ πολλὲς ἀποδείξεις. Δὲν ἀνέβηκε στοὺς οὐρανοὺς τὴν ἴδια ἡμέρα ποὺ ἀναστήθηκε, γιατί κάτι τέτοιο θὰ δημιουργοῦσε ἀμφιβολίες καὶ ἐρωτηματικά. Διαφορετικά, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἄπιστους θὰ μποροῦσαν νὰ προβάλλουν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ Ἀνάσταση δὲν ἦταν παρὰ ἕνα ἀκόμη ἀπὸ τὰ ὄνειρα εὐσεβῶν πόθων ποὺ γρήγορα ἔρχονται καὶ πιὸ γρήγορα παρέρχονται. Γιὰ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔμεινε ὁ Χριστὸς σαράντα ὁλόκληρες ἡμέρες στὴ γῆ, καὶ ἐμφανίστηκε ἐπανειλημμένα στοὺς μαθητές του, καὶ τοὺς ἔδειξε τὶς οὐλὲς ἀπὸ τὰ πληγές του, τοὺς μίλησε γιὰ τὶς προφητεῖες ποὺ ἐκπλήρωσε μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὰ πάθη του ὡς ἄνθρωπος, καὶ μάλιστα συνέφαγε μαζί τους.

2. Γιατί ἔφαγε ὁ ἀναστημένος Χριστὸς ψητὸ ψάρι καὶ μέλι;

Στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιον τῆς Ἑορτῆς ἀκοῦμε ὅτι ζήτησε καὶ ἔφαγε ὁ Χριστὸς

Περί εγωισμού ~ Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης

Ὅταν ἤμουνα στὸν κόσμο, οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας μὲ ἐνόμιζαν ὅτι ἤμουν ἕνα ἁγιασμένο παιδί.

Ἐγὼ ἀντιδροῦσα σ’ αὐτοὺς τοὺς χαρακτηρισμούς, πλὴν ὅμως σιγὰ – σιγὰ οἱ ἔπαινοι μοῦ κάνανε κακὸ καὶ τὸ κακό, αὐτὸ τὸ εἶδα στὴν πράξη, ὅταν ἔβαλα τὴν κατὰ Θεὸν ἀρχὴν νὰ θεραπευθῶ ψυχικὰ ἀπὸ ὅλα μου τὰ πάθη.

Ὅταν πρωτοπῆγα στὸ Γέροντα, ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα ἀμέσως ἄρχισε ὁ Γέροντας τὴν ἐπίβλεψή του, ἄρχισε τὴν θεραπεία του.

Καὶ μὲ μεταχειριζότανε αὐστηρὰ – μὲ ἤλεγχε συνέχεια, μὲ μάλλωνε, καὶ μὲ κούραζε ἀρκετά, διότι ἤμουν ἀδύνατος ψυχικά.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι, ὅταν μοῦ ἔκανε τοὺς ἐλέγχους, δηλαδὴ ὅταν ἔβαζε τὸ φάρμακο ἐπάνω στὴν πληγή μου, ἐγὼ πονοῦσα.

Ὁ ἐγωισμός μου κλωτσοῦσε μέσα μου καί μοῦ ἔλεγε· γιατί μόνο σέ μένα ὁ Γέροντας ἐξασκεῖ αὐτή τήν αὐστηρή παιδεία, γιατί νά μέ μαλλώνει, γιατί καί γιατί…

Περί της Αναλήψεως του Χριστού - άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

«Βλέπετε αυτή τη κοινή για μας εορτή και ευφροσύνη, την οποία ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εχάρισε με την ανάσταση και ανάληψή του στους πιστούς; Επήγασε από θλίψη. Βλέπετε αυτή τη ζωή, μάλλον δε την αθανασία; Επιφάνηκε σε μας από θάνατο. Βλέπετε το ουράνιο ύψος, στο οποίο ανέβηκε κατά την ανύψωσή του ο Κύριος και την υπερδεδοξασμένη δόξα που δοξάσθηκε κατά σάρκα; Το πέτυχε με τη ταπείνωση και την αδοξία. Όπως λέγει ο απόστολος γι' αυτόν, «εταπείνωσε τον εαυτό του γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, γι' αυτό κι' ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα ανώτερο από κάθε όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να καμφθεί κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και να διακηρύξει κάθε γλώσσα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος σε δόξα Θεού Πατρός».(Φιλιπ. 2: 8-11).

Μνημόσυνο χόκινγκ (ταξιδιώτες από μέλλον)

... στο μνημόσυνο του Στήβεν Χόκινγκ προσκλήθηκαν και… ταξιδιώτες από το μέλλον! Η ανακοίνωση έχει ως εξής: Ο Στήβεν Χόκινγκ πάντα έλεγε ότι η δυνατότητα των ταξιδιών στο χρόνο δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Παρόλο που, όταν το 2009 είχε διοργανώσει ένα πάρτι για χρονοταξιδιώτες αλλά κανείς δεν είχε τότε εμφανισθεί, παραδέχθηκε ότι αυτό μπορούσε να θεωρηθεί μια πειραματική ένδειξη πως το ταξίδι στο χρόνο δεν είναι δυνατό.

Τώρα φαίνεται πως η οικογένειά του και το Ίδρυμα Σ.Χόκινγκ αφήνουν την πόρτα ανοιχτή σε αυτή την πιθανότητα, αφού προσκάλεσαν ακόμη και ταξιδιώτες από το μέλλον στο μνημόσυνό του, που θα πραγματοποιηθεί στο Αβαείο του Γουεστμίνστερ στις 15 Ιουνίου.

Το κοινό μπορεί έως τις 15 Μαΐου να κάνει αίτηση για εισιτήρια, ώστε να παρακολουθήσει την τελετή. Όσοι συμπληρώσουν τη σχετική φόρμα, μπορούν να δηλώσουν ως ημερομηνία γέννησής τους οποιαδήποτε ημερομηνία έως στις 31 Δεκεμβρίου 2038, σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερς.

Αγίου Χριστοφόρου σχήμα λογικό (ελληνικώς) και ουσία υπέρλογη και χαριτωμένη (ορθοδόξως)…

Μία παράλληλη ακόμη απεικόνιση προσώπων και σχήματος, μπορούμε να διακρίνουμε στα γράμματα λ και χ. Στην Ορθοδοξία το πρόσωπο δεν χάνεται, σαν μια σταγόνα στον ωκεανό. Ο λόγος του ανθρώπου που φέρει Χριστό, στην κυριολεξία χαριτώνεται και όχι μόνο αποκαλείται πλέον χριστοφόρος, αλλά είναι χάριτι χριστοφόρος.

…περνώντας τους ανθρώπους από την μία πλευρά του ποταμού, στην άλλη. Την επέκεινα, όπως προτυπώθηκε στον συνονόματο με το χάρισμα, άγιό μας.

Δι ευχών…

Διακονία προς την σωτηρία

Αγιογραφικά… και είπεν Κύριος αύτη δυο έθνη εν τη γαστρί σου εισίν και δυο λαοί εκ της κοιλίας σου διασταλήσονται και 

Χριστόφιλος ἢ Χριστομάχος Τοῦ Ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

«Eν τούτῳ γινώσκετε τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι· καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστιν ἤδη». ( Ἰωάννου Α΄ 4:2)

Στὴν πραγματικότητα ὅλα τὰ πνεύματα καταλήγουν σὲ δύο εἴδη: σ’ ἐκεῖνα ποὺ εἶναι ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ σ’ ἐκεῖνα ποὺ εἶναι ἀπὸ τὸν διάβολο. Ἀπὸ τὸν Θεὸ εἶναι ἐκεῖνα ποὺ ἀναγνωρίζουν καὶ ὁμολογοῦν ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ ἐνσαρκωμένος Θεὸς Λόγος, Κύριος καὶ Σωτήρας· ἐνῷ ἀπὸ τὸν διάβολο εἶναι ἐκεῖνα ποὺ δὲν Τὸν ἀναγνωρίζουν. Ἡ φιλοσοφία τοῦ διαβόλου συνοψίζεται σ’ αὐτό: δὲν ἀναγνωρίζει τὸν Θεὸ στὸν κόσμο, οὔτε τὴν παρουσία Του, οὔτε τὴν ἐνσάρκωσή Του. Ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν ὑπάρχει Θεὸς οὔτε στὸν κόσμο, οὔτε στὸν ἄνθρωπο, οὔτε στὸν Θεάνθρωπο. Κηρύττει ὅτι εἶναι ἀνοησία νὰ πιστεύεις ὅτι ὁ Θεὸς ἐνσαρκώθηκε σὲ ἄνθρωπο καὶ μπορεῖ νὰ ζήσει μέσα στὸν ἄνθρωπο· ὁ ἄνθρωπος ὅλος εἶναι δίχως Θεό, ὂν στὸ ὁποῖο δὲν ὑπάρχει Θεός, οὔτε ὁτιδήποτε τοῦ Θεοῦ, ὁτιδήποτε θεῖο, ἀθάνατο, αἰώνιο. 

Περί πολιτισμών (κοσμικά και πνευματικά)

Με αφορμή τις παρακάτω πρόσφατες δηλώσεις, δυο σκέψεις περί πολιτισμών…

Κυρίτσης: Ο δυτικός πολιτισμός έστειλε εκατομμύρια παιδιά στους θαλάμους αερίων, οι ισλαμιστές όχι…

Τσιρώνης: Οι φανατικοί ισλαμιστές είναι μια μικρή μειοψηφία..Οι περισσότεροι είναι φιλειρηνικοί. Όπως και οι Χριστιανοί. Αλλά στην Ευρώπη υπήρχε η Ιερά Εξέταση...

Και ρωτά ευστόχως κάποιος άγνωστος τους παραπάνω γνωστούς και προβεβλημένους από το σύστημα… ΑΝ ο χίτλερ ήταν ο δυτικός ‘’πολιτισμός’’ τότε ποιοι τον νίκησαν ; (και του έκοψαν την συνήθεια των φούρνων; )

Συνήθεια… έξις, έξις και έλξις. Μπορεί οι διεθνολόγοι να απλώνονται οριζοντίως και να μετράνε εκατοντάδες έθνη με διαφορετικούς πολιτισμούς, άλλοι που χάθηκαν κι άλλοι που συνεχίζουν να υπάρχουν προάγοντας ο καθένας στην ιστορία του, ή ατιμάζοντας την έννοια του ‘’πολιτισμού’’. Υψώνοντας ή καταβαραθρώνοντας τον άνθρωπο.

προφήτης Ησαΐας (9/5)

Ό μεγάλος αυτός προφήτης καταγόταν από βασιλική γενιά. Ό Ησαΐας γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ και πατέρας του ήταν ό Αμώς, αδελφός του βασιλιά των Ιουδαίων Άμασία. Με την πλούσια χάρη του Θεού, που σκήνωσε εντός του, ό Ησαΐας αξιώθηκε να δει τον Κύριο Σαβαώθ επί του θρόνου Αυτού στον ουρανό, περιβαλλόμενο από εξαπτέρυγα Σεραφείμ που ακαταπαύστως έψαλλαν το ένα προς το άλλο: 'Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ (Ησαΐας 6,3). Αθρόως προφήτευσε ό Ησαΐας, τόσο σε συγκεκριμένα πρόσωπα όσο και σε ολόκληρους λαούς.

Σε μία περίπτωση, επί τρεις ημέρες γυμνός περπατούσε στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, προφητεύοντας την επικείμενη πτώση της πόλεως στον βασιλέα των Αεριών Σενναχηρίμ υπενθυμίζοντας στον βασιλέα και στους ηγέτες του λαού να μην ελπίζουν στη βοήθεια των Αιγυπτίων ή των Αιθιόπων, διότι και αυτοί θά υποδουλώνονταν στον Σενναχηρίμ, άλλα να εμπιστευτούν την βοήθεια από τον Θεό τον Ύψιστο. Ή προφητεία αυτή εκπληρώθηκε στην κυριολεξία, όπως και άλλες ακριβείς προρρήσεις του, οί σημαντικότερες των οποίων αφορούν στην Ενσάρκωση του Θεού, στην υπερφυή σύλληψή Του από την Παρθένο Μαρία, στον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και σε πολλά άλλα μείζονα γεγονότα της ζωής του Χριστού.

υγιής αντίδραση στην ισχύουσα σημερινή (α)παιδεία

Διορθωτική συνέχεια, (του, η προοπτική και οι στόχοι της σημερινής (α)παιδείας…) υγιής αντίδραση στην ισχύουσα σημερινή (α)παιδεία, με αφορμή μία σειρά γεγονότων και ένδειξη συναφείας τους με τον δεσμό. Η άλλη όψις και θεόσδοτη λύσις, γνωστή μεν θεωρητικά και τώρα ΚΑΙ σημειολογικά, που την καταθέτω στην αγάπη σας.

5, 6 και 7 Μαΐου 2018*, μια μικροσυμπλήρωση… μια πινελιά (αμήν ωφέλιμων για την παιδεία) λόγων.

Βρεθήκαμε 4,5 φίλοι να πίνουμε καφέ, το Σάββατο 5/5, (αγ.Ειρήνης…). Μεταξύ πολλών θεμάτων, ένα παράπονο για την παιδαγωγία (μικρών και μεγάλων) και την επιτευχθείσα δολίως διαστρέβλωση αξιών. Θυμήθηκα από το : αξίες και τιμές... αντικειμενικός πλούτος και φτώχεια... το παράδειγμα με τους ιδιότυπους κλέπτες στο πολυκατάστημα που δεν έκλεψαν κάτι, αλλά άλλαξαν τις τιμές…

Όλοι συμφωνήσαμε πως αυτή η αλλαγή, δεν θα μας βγει σε καλό και το χειρότερο είναι η διαπίστωση, πως έτσι ‘’λειτουργούν’’ οι περισσότεροι.

μέγας Αθανάσιος...

Καιρός είναι να λάμψει η αλήθεια που πηγάζει από τη θεολογία της Εκκλησίας.

Κι αυτή είναι: το κακό δεν προέρχεται από το Θεό ούτε υπάρχει μέσα Του ούτε το δημιούργησε από την αρχή ούτε αποτελεί μέρος της φύσης του Θεού. 

Το δημιούργησαν οι άνθρωποι: έχασαν την έννοια του καλού κι έτσι άρχισαν να φαντάζονται και να δημιουργούν, σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, κι αυτά που δεν έφτιαξε ο Θεός.

Συμβαίνει ό,τι και με τον ήλιο· ενώ φέγγει και φωτίζει όλη τη γη με τη λαμπρότητά του, αν εμείς κλείσουμε τα μάτια, νομίζουμε ότι είμαστε στο σκοτάδι, ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχει· κι έτσι περπατάμε σαν τυφλοί στο σκοτάδι, πέφτουμε κάτω και βαδίζουμε στο γκρεμό· νομίζουμε ότι δεν υπάρχει φως αλλά σκοτάδι. Νομίζουμε ότι βλέπουμε, ενώ δεν βλέπουμε καθόλου. 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

Η ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ (Ιω. 4, 5-42)

†ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Διασκευή ομιλίας στη Μυρσίνη, στις 25/5/2003)

1. Εγώ ένα νερό ξέρω

Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο ότι ο Χριστός περνώντας από την Σαμάρεια, σταμάτησε στον τόπο που ο πατριάρχης Ιακώβ είχε φτιάξει ένα πηγάδι. Και περίμενε κατάκοπος να περάσει κάποιος να βγάλει νερό να του δώσει. Περίμενε ο Κύριος του κόσμου όλου. Παντοδύναμος ήταν, μπορούσε άμα ήθελε να πει: «Έλα νερό επάνω». Και θα γινόταν.

Αλλά δεν είπε ο Χριστός: «ανέβα νερό για μένα», για να μας δώσει δίδαγμα: Μάθετε να έχετε υπομονή. Μάθετε να έχετε γλυκά αισθήματα. Μάθετε να βλέπετε τους άλλους ανθρώπους γύρω σας σαν δικούς σας. Σαν ανθρώπους που πρέπει να τους βοηθάτε και να σας βοηθάνε. Μάθετε να μη τα θέλετε όλα «εδώ και τώρα». Περιμένετε με υπομονή και με καλή καρδιά.

Και να, μετά από λίγο, πήγε εκεί μία Σαμαρείτισσα και αφού έβγαλε νερό, της λέει ο Χριστός: «δος μοι πιείν». Οι Σαμαρείτες όμως τους μισούσαν τους Ιουδαίους, και γι' αυτό η Σαμαρείτισσα είπε: