…μετά τις ελίξεις του 6 και 9 εν ημίν που αναλύθηκαν στο … συνειρμικά σχόλια πάνω στην νευροβιολογία της προσευχής… και τις σπείρες… έλικες οδοδείκτες από την φύση στην υπερφύση…, δυο ακόμη σκέψεις, χωρίς να είναι αυτές απαραίτητες ή πρωτεύουσες, παρά μόνο συνειρμικά εκφραζόμενες. Είναι πέραν γνώσης βίωμα, γιατί χωρίς αυτά παραμένουμε ακίνητοι εν XC, μη συγ-κινώντας μας ο θείος έρωτας που μας ανεβάζει (9) σαν ακριβή θεοπτία στην κεφαλή (ο) ούτε η θεία αγάπη που μας κάνει συγκαταβατικούς σαν Τον Εαυτό Του που κατέβηκε (6) από αγάπη, Εκείνος για τον άνθρωπο και ανθρωπότητα κι εμείς συγχωρετικά και με ενδιαφέρον στην πράξη, για τον συνάνθρωπο.
Κατά τον αγ.Γρηγοόριο θεολόγο η αλήθεια είναι απλή, το ψέμα πολύπλοκο. Τι το πιο απλό από ένα κυκλάκι και μια γραμμούλα.... [απλά, με το κυκλάκι να νοείται ο νους και η γραμμούλα να ορίζει τον ανοδικό ή καθοδικό δρόμο που διαλέγει αυτός (ο νους) προσεγγίζοντας ή απομακρυνόμενος από Τον Νου (και αληθινό Θεό). Κι αυτό, ανεξάρτητα πίστης. Κίνηση νου (και χου) οποιουδήποτε υπό κρίσιν ανθρώπου θεϊστή ή αθέου, μη ξεφεύγοντας ΚΑΝΕΙΣ... όπως σκιαγραφήθηκε από τον αγ.Ιωάννη σιναΐτη η κλίμακα, με κατάληξη σε ένα από τα δύο πλατύσκαλα (εξαρτώμενη η πορεία με τι ενέργειες φιλοξενεί εντός του, τι (και ποιον) ενσωματώνει (κατά την ισχύουσα άγνωστη αναδιπλωτική αρχή) ... περί της κλίμακος και των ακραίων πλατύσκαλων…. (φυσική και θεολογική προσέγγιση).
Με Τον Κύριο (888) Κριτή, να ίσταται στο μέσον (ως Μεσσίας) μεταξύ 6 και 9.... Ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. (Λουκ.β'34) βοηθός και διάκονος τώρα όλων των ανθρώπων [ήλθον γαρ ου διακονηθήναι αλλά διακονήσαι (Ματθ.κ'28 και Μαρκ.ι'45)] και κρίνων τελικά, κάθε νου (ισραήλ). Του μεν καταγομένου (6) τω βάρει της βλασφημίας του δε κουφιζομένου πταισμάτων προς γνώσιν θεολογίας (9)... όπως εκπληρώθηκε η προφητεία, με Τον Σταυρό και τους εκατέρωθεν συσταυρωθέντες ληστές. Προτύπωση όλων μας...
Μοιάζουν με αριθμούς αλλά η φύση
(μακρόκοσμος και μικρομικρόκοσμος), η παράδοση και οι Γραφές είναι γεμάτες από αυτές τις ελίξεις…
Αυτά τα λίγα που θα ακολουθήσουν για τον μικρόκοσμο (άνθρωπο) για να είναι σύμ-φωνος
(αρμονικός και καλός αγωγός θείων ενεργειών) με όλην την φύση και την
δημιουργία, εντάσσονται σαν προσέγγιση στην άγνωστη και υποτιμημένη γλώσσα
των αγγέλων [σημαδιών(1)]. Εύχομαι τελικά, να αποβούν έστω και λίγο βοηθητικά
προς δόξαν Θεού και ένα Κύριε ελέησον!! (κατενόησα
τα έργα Σου και εδόξασά Σου την θεότητα...).
Ο Ζακχαίος … ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. 4 καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν… (Λουκ.ιθ’).
Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου στην παλαιά και καινή διαθήκη]
Βλέπουμε Τον Κύριο σαν δύο κύκλους (σύνολο 8 ), έναν με την κόγχη του ιερού και κέντρο την Αγία Τράπεζα, όπου επί αυτής καταλήγει Η αρτηρία, το Αίμα Του Κυρίου από τον ουρανό στην γη και με τα τίμια λείψανα μαρτύρων την φλέβα, το αίμα του ανθρώπου προς τον Θεό και από γης στον ουρανό (κι αν δεν έχουν εισαχθεί σε αυτήν, με το αντιμήνσιο, για να μπορεί να τελεστεί η θεία λειτουργία)… ώστε οι ορθόδοξες εκκλησίες να είναι τα μόνα Ζωντανά κυτταράκια του Θεού επί γης, που μαζί με την αποστολική διαδοχή έχουν έγκυρα μυστήρια, σε σχέση με όλα τα άλλα ‘’κύτταρα’’ αλλοδόξων και ετεροδόξων που μοιάζουν ζωντανά αλλά ΔΕΝ έχουν Αίμα. ΔΕΝ έχουν ίαμα. Είναι κατ’ όνομα θεραπευτήρια, κατ’όνομα εκκλησίες (απλά επειδή κάνουν έκκληση) αλλά στερούνται χάριτος (αυτοαποκομμένοι Αυτής)…. Ο άλλος κύκλος (στο σώμα) ''φαίνεται'' με την αγιογράφηση. Από την αριστερή πλευρά όπως βλέπουμε, Τον εν αγκάλαις Της Μητρός μικρό Χριστό, δια του αγίου της εκκλησίας να καταλήγει αφού κάνει τον κύκλο, δια του προδρόμου στον πλήρη ημερών Κύριο επί του τέμπλου.
Σημείο συναντήσεως Ο Κύριος (τα πάντα εν πάσι) Ο Καταβάς προς ενσάρκωση και αναβάς προς Σταύρωση… Ο πάντα εσταυρωμένος στο θέλημα Του Πατρός…
Ανήλθες επί σταυρού Ιησού, ο καταβάς εξ ουρανού, ήλθες επί θάνατον, η ζωή η αθάνατος, πρός τούς εν σκότει, τό φώς τό αληθινόν, πρός τούς πεσόντας, η πάντων Ανάστασις, ο φωτισμός, καί ο Σωτήρ ημών, δόξα σοι.
* γραμματολογικά, σοφά ελληνικά, ΕΔΑΦΟΣ = ΟΦΙΣ = ΤΡΟΜΟΣ… με αυτήν την ταυτότητα να δίνει ένα καλό ερέθισμα να επιλέξουμε την άνοδο προς Κύριο παρά να μείνουμε στο έδαφος είτε σαν τυπικοί φαρισσαίοι (προ και μετά Χριστόν με ίδια την κατακριτέα υποκρισία πέραν όλων των αμαρτιών και το φαίνεσθαι, που νομοτελειακά προκαλούν τα ουαί… επισκέπτες απλά στην εκκλησία σαν κοινωνική ‘’υποχρέωση’’ ή ακόμη χειρότερα να ελχθούμε χωρίς Χριστό, χωρίς Σταυρό από τον χξς’ και ‘’χριστό’’ ξένο σταυρού ακόμη χαμηλότερα, στο υπόγειο. Εκεί ο τρόμος (κατέναντι της εδέμ, εν σκότει) εκεί ο έρπων δηλητηριώδης όφις …
[Όταν μέσα στην κεφαλή (ο) και ζωή μας, πνέουν μόνο επιθυμίες και άλλοι άστοχοι έρωτες αλλά και ψευδεπίγραφες, χωρίς Σταυρό ‘’αγάπες’’ είναι φυσικό επόμενο ότι κενός από Χριστό, νους και καρδία συζεί με κενά είδωλα, ζει χωρίς ουσία, θεωρεί ως ‘’καλό’’ τον αντικατοπτρισμό της όασης παρότι αυτή δεν του παρέχει ξεδίψασμα και ξεκούραση…] Κύριε ελέησον!! Γιατί, όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης… (αγ.Νικολάου βελιμίροβιτς) και δεν έχουμε προλάβει από την παρούσα ζωή να εξ-υπνήσουμε εκ του ζοφερού ύπνου της αμαρτίας, θα είναι πολύ αργά και δυστυχώς ανεπανόρθωτα….
---
Π(Υ)Ρ, (Υ)ΔΩΡ και το εν χώναις θαύμα (6/9) …
λίγα τινα περί του 7 στον πνευματικό πόλεμο…
περί όρασης (13 άρθρα) και σε ένα από αυτά, για τα 7 μάτια Του Αρνίου... τα 7 εσωτερικά δωμάτια ομόκεντρα έως τον πυρήνα και ''Σάββατο'' (7η)...
συνειδητοποιώντας ότι συνομιλεί χωρίς ασυνέχεια με τον Θεό.... κι όχι μόνο στην προσευχή που ενώ είναι η τέχνη της ακρόασης εμείς την διαστρεβλώνουμε (εκ φύσεως) με ΜΟΝΟ να μιλάμε (χωρίς να ακούμε) Λόγο (μέσω κυκλικής κίνησης νοός στην καρδία) και λόγους (έμμεσα εξωτερικούς, οδοδείκτες Δημιουργού μέσω ευθείας κίνησης)... θείο θέλημα που γνωρίζεται ευθέως κι όχι διαθλασμένο, τροποποιημένο, αλλοιωμένο, όσο συστέλλεται έως πλήρους απουσίας ο μολυσμός σαρκός και πνεύματος... έργο ζωής... δι ευχών και ενεργείας Της Αμολύντου, περνώντας μας το κατώφλι του φωτισμού.... και από το παρά φύσιν στο κατά φύσιν και αρχή του υπέρ, χάριτι.... κάθαρση - φώτιση - θέωση (π.Ι.Ρωμανίδης).






Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου