ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Για την ωφέλεια των κειμένων που είναι σχετικά με τον τίτλο του πονήματος, καλό θα ήταν ο άνθρωπος να ‘’δει’’ ότι το Σάββατο δεν έχει μια απλή επαναλαμβανόμενη χρονική διάρκεια, αλλά είναι το έβδομο μυστικό εν ημίν (κέντρο των 7 ομόκεντρων εξωτερικών κύκλων) δωμάτιο, που αν δεν έλθει εκεί το Άγιο Φως, (και Πνεύμα Άγιο αφού χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν), δεν προχωράμε από το 7 στην ποθούμενη ανάσταση (προσωπική και συλλογική). Την Κυριακή και Κύριο 1η και αιώνια 8η.
Με ακάλυπτο από Άγιο Πνεύμα κενό πώς να προσεγγίσουμε βιωματικά τα επόμενα τέλεια, αναλήψεως πεντηκοστής που είναι και ο σκοπός του ανθρώπου.
Την Ίδια… Πύλη ουρανού και καρδιάς. Μακάρι να θελήσουμε να Την ανακαλύψουμε μακάρι να μας αποκαλυφθεί!!
Αυτό το Φως, εισαγόμενο στον σταυροειδή μεταβολισμό μας (σαν άλλη κολυμβήθρα) και αφομοιούμενο, είναι αυτό, που ερχόμενο στα τοιχεία τα καθαρίζει, τα λαμπικάρει, τα εξυγιαίνει, τα κάνει διάφανα ώστε το έσω Φως να φανεί στην ζωή μας… για να βιωθεί ότι, ερχόμενο το ένα πυρ διώκει το άλλο…
… Φως ευθές κατά το… [Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου. (ψαλμ.ριη’)], με κορωνίδα και λύση κάθε
προβλήματος το…. "Η αληθινή επιστήμη, είναι η επιστήμη της καθαρής καρδιάς!" ~ Άγιος Σπυρίδων. Αμήν … καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.Έργο ζωής…. αμήν Η Ολκάς των θελόντων σωθήναι να μας ανέλκει [ευθέως (Ι) και ελικοειδώς Θ,9)] στο υπέργειο και υπέρλογο…
Η θεία οικονομία καθόρισε, για να μην πληγωθεί ο καλός καρπός, να συναυξάνει μαζί με τα ζιζάνια στο ίδιο χωράφι. Αμήν ο καλός Θεός να μας δίνει διάκριση και δύναμη και σοφία, να μην ενεργεί η φυγόκεντρος έλξις. Η δύναμη εξοστρακισμού κατά τα δικαιώματα που δίνουμε αλλά και μέσα στο επιτρέπεται του καλού Θεού, για παιδαγωγία μας, ιδίως ως έλλειψη ταπεινότητος και αγάπης. Ευθέως (Ι) προς τα κάτω (ένεκα της έλξης του ι’ τάγματος δαιμόνων και φυγόκεντρο) και ελικοειδώς 6 vs της κεντρομόλου Ι (Ιησού) και ανόδου 9. ….
…και,
σύμφωνα με τον π. Αθανάσιο Μυτιληναίο (επειδή)… Δαιμονισμός δεν είναι μόνο, το να σε έχει ο διάβολος υπό την κυριαρχία
του (υποστατικός δαιμονισμός), αλλά και ο,τιδήποτε απομακρύνει από τον Χριστό ή
διατηρεί μακριά από τον Χριστό.
Επομένως δαιμονισμένοι δεν είναι μόνο εκείνοι, που παρουσιάζουν συμπτώματα δαιμονισμού, αλλά και εκείνοι, που είναι μακριά από τον Θεό. Δύο πράγματα δαιμονίζουν τον άνθρωπο: η απιστία και η αμαρτία… αμήν… Τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἁγίασον, τὰ σώματα ἅγνισον, τοὺς λογισμοὺς διόρθωσον, τὰς ἐννοίας κάθαρον…
Αμήν
τα παρατιθέμενα άρθρα από αγίους και οι σχετικές σκέψεις, να βοηθούν (στο ελάχιστο)
την παιδεία και νουθεσία Κυρίου, το μέσον για οικείωση και μετοχή στην δόξα Του
Τριαδικού Θεού.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Σε κάθε (ας πούμε οριζόντιο) κύκλο ενιαυτού συναντάμε άλλον έναν κύκλο, κάθετο, ανυψωτικό αυτήν την φορά, που είναι οι δυο νηστείες σαρακοστής… Ανυψωτικό, αποδεσμευτικό από τη γη, τις προβολές του τις εικόνες του, αφού καλούμαστε με νηστεία (-) και προσευχή (|) σύνολο σταυρό, να εκπορευτεί το γένος που μας κρατά δέσμιους στην γη και τους ματαίους χωρίς ουσία και πνευματικό σκοπό, κύκλους του χρόνου…
Δύο ημικύκλια εις εν. Δύο σπείρες, δύο έλικες, μία καθόδου και μία ανόδου (όπως σημειώνονται στο 6 και στο 9).
Τα Χριστούγεννα Ο Κύριος ‘’κατέρχεται’’ (6) εκ των ουρανών και εμφανίζεται στο σπήλαιον δια Της Θεοτόκου. Κι ενώ εμφανίζεται ιστορικά άπαξ, η βίωση αυτής της κατάβασης στο σπήλαιο της καρδιάς μας δεν είναι δεδομένη. Ένας λόγος είναι γιατί στο (προ Γεννήσεως) ευαγγέλιο…. παρωμοιάζει την βασιλεία του Θεού… 29 καὶ ἥξουσιν ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν καὶ ἀπὸ βορρᾶ καὶ νότου, καὶ ἀνακλιθήσονται ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ. (Λουκ.ιγ’29). Μέσω αυτής της συγκέντρωσης στον πόδα του σταυρού (+) καλεί κάθε άνθρωπο (ΑΔΑΜ) που εκτείνεται από Ανατολάς έως Δυσμάς και από Αρκτου (βορρά) έως Μεσημβρίας (νότου)… να ‘’δει’’ και βιώσει την θεία γέννηση.
Αυτή είναι και η δική μας πορεία… ήξουσι οι διεσπαρμένοι στα πέρατα (να μαζευτούν δια Σταυρού οι εκ μετεωρισμού) λόγοι, έρωτες, λογισμοί... σταυροειδώς στο κέντρο και Οίκο Άρτου (βηθλεέμ) και συγχρόνως εστιακό κέντρο του ανθρώπου που είναι το σπήλαιο καρδίας. Εκεί συντελείται το μυστήριον της Γεννήσεως (εν ημίν) … ένα μυστήριο που παρατείνεται στους αιώνες, αναμένοντας και εργαζόμενος Ο Κύριος προς δική μας μετοχή. Αυτή νομίζω είναι η ουσία της πρώτης σαρακοστής. Η ‘’κάθοδος’’ (6) και είσοδος στην καρδιά.
Αντίστοιχα η ‘’άνοδος (9) και έξοδος (πάσχα)’’ προτυπώνεται με την δεύτερη μεγάλη νηστεία της τεσσαρακοστής προς Ανάσταση.
Ευθεία αναβάσεως από παραφύση στην φύση (1ο σκέλος ευθείας ανόδου ΠΔ) και από την φύση στην υπερφύση (2ο σκέλος, συνέχεια ευθείας ΚΔ). Όλα δια Της Θεοτόκου, που αν δεν συστοιχηθούμε καμμία ωφέλεια δεν θα βιώσουμε, καμμία κίνηση. Όχι προς τοπική μετάβαση αλλά ως θεϊκή συγκατάβαση… Αφού ο Θεός ου μακράν εξ ενός εκάστου και γένος Αυτού είμαστε. Εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν… με μας να μένει η διάθεση αγωγιμότητος ή όχι. Η δεκτικότητα των δοχείων μας στην χάρι Του ή η άρνηση. Η διάθεση καθόδου στην καρδιά και ανόδου (επιστροφής) Στον ουράνιο Πατέρα.... ώστε, όσο κινούμαστε (βιολογικά) αμήν να προλάβουμε να ενώσουμε εις εν Φ, αυτές τις δύο ελλείψεις (του 6 και 9)...ενούμενα και ακινητούντες εις Αυτόν να ''βρούμε'' το 8 και Κύριο και Αλήθεια και Φως και Ανάσταση και Ζωή μετέχοντες την χάρι Του (αμήν γένοιτο).
… Προϋπόθεση αυτών των δύο κινήσεων και κλείσιμο του ‘’κύκλου’’ (Φ) από 0->4 (από την αγκάλη και Νου του Θεού στον τετραδιάστατο χωροχρόνο) και από το 4->0 (δια σταυρού επιστροφή στην αγκάλη Του)… η παράδοση καρδιάς και νου και ζωής… Στον Κύριο υιέ μου, δόσμοι σην καρδίαν.... Δια του (Φ) φωτισμού στον Χ, ως φίλοι Του (ΦΧ) κι όχι φίλοι χειρόνων…. Κύριε ελέησον!!
Κατάβαση και ανάβαση για να πληρωθούν τα πάντα κατά το… 9 τὸ δὲ ἀνέβη τί ἐστιν εἰ μὴ ὅτι καὶ κατέβη πρῶτον εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς; 10 ὁ καταβὰς αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν, ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα. (Εφεσ.δ’)
Έτσι,
η ευχή ‘’καλή σαρακοστή’’ αφορά και τις δύο διαστάσεις. Και χώρου (|) και χρόνου (-)….
Δόξα τω Θεώ που μας δίνει (ακόμη) χρόνο διάβασης, χρόνους μετανοίας… μήπως και
εκμεταλλευόμενοι αυτόν και εξαγοράζοντάς τον σοφά, κερδίσουμε και την
απαραίτητη χωρική μετάβαση και ανυψωτική τους τοποθέτηση από Τον Κύριο.
Κι αν δεν κατεβούμε, δεν θα ανεβούμε.
Μυστικά, αρχής γενομένης της διάβασης δια Της Θεοτόκου… και ένσαρκης οικονομίας Του.
Μοιάζει να παίρνει σάρκα και οστά αυτή η κατάβαση σαν βαθμίδες μιας επταδικής κλίμακας που πληροί τον κόσμο μας όπως σημειώνεται στο τι σοι προσηνέγκωμεν Χριστέ* [* Τί σοι προσενέγκωμεν Χριστέ, ὅτι ὤφθης ἐπὶ γῆς ως ἄνθρωπος δι' ἡμᾶς; ἕκαστον γὰρ τῶν ὑπὸ σοῦ γενομένων κτισμάτων, τὴν εὐχαριστίαν σοι προσάγει· οἱ Ἄγγελοι τὸν ὕμνον, οἱ οὐρανοὶ τὸν Ἀστέρα, οἱ Μάγοι τὰ δῶρα, οἱ Ποιμένες τὸ θαῦμα, ἡ γῆ τὸ σπήλαιον, ἡ ἔρημος τὴν φάτνην· ἡμεῖς δὲ Μητέρα Παρθένον· ὁ πρὸ αἰώνων Θεὸς ἐλέησον ἡμᾶς.] …και προσεγγίζεται στο… Καταβασίες – αναβασίες Χριστουγέννων (πέραν της ψαλτικής). Διακρίνοντας ότι δεν αρκεί να παραδώσουμε την γη της καρδιάς μας σαν προσφορά (η γη το σπήλαιον) αλλα να προσφέρουμε και την φάτνη δια της ερήμου… Να ‘’παρουσιάσουμε’’ (Ενεργούσα εν ημίν) την Μητέρα Παρθένον, δια των εισοδίων Της (και ησυχαστικής ασκήσεώς Της) μέσα στον ναό μας και άγια των αγίων, για να τελεσιουργήσει και εκπληρώσει και μεταστρέψει τα ιστορικά δεδομένα σε βιωματικά.
Η κρίσις που προτυπώνεται με τους εκατέρωθεν ληστές Ο Σταυρός Του Κυρίου, ως ζυγός δικαιοσύνης, του μεν καταγομένου εις άδην τω βάρει της βλασφημίας του δε κουφιζομένου πταισμάτων προς γνώσιν θεολογίας… υλοποιοείται βήμα βήμα, κατά πόσο συνοδοιπορήσαμε ανεβαίνοντας από Κυριακή Βαΐων μέχρι Αναστάσεως και σε ποια βιωματική βαθμίδα φτάσαμε στο αληθινό Φως.
ΦΩΣ. Από το εξωτερικό ίχνος έως της εσωτερικής πληρότητος… Είδαμε και οίδαμε Αυτό ή φωτιζόμαστε από τον έρποντα όφι και ‘’φως’’ (και έκπτωτο εωσφόρο) με δόλωμα την σ+οφία του ; … Το ίδιο ‘’επαναλαμβάνεται’’ ομόπνοα και τα Χριστούγεννα αφού με την γέννηση η κρίσις και με την κρίση η γέννησις.
Μπροστά σε όλο αυτό το ξεδιπλωμένο (ιστορικά) θείο σχέδιο πρέπει να κατανοήσουμε ότι χωρίς Αυτήν ως ευθείας τρίβους δεν εκπληρούται (όντας εμείς σκαμβοί με κενά).
Μετά την επταδική κατάβαση, ακολουθεί μια ανάβαση πάλι επταδική, όσες οι ημέρες της Μεγ.Εβδομάδος… Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ως βαθμίδες της κλίμακος της κρίσεως, με κορυφή την ανάσταση …. Καλούμαστε με τα καθ’ημέραν αγιογραφικά αναγνώσματα των μεγάλων ημερών (όχι σε διάρκεια αλλά σε νόημα) να ξεκολλήσουμε ημέρα προς ημέρα προς άνοδο, (ιδού αναβαίνομεν…) ‘’αποστασιοποιούμενοι’’ από την γη, την αίγυπτο το κοσμικό φρόνημα που ενεργεί ενάντιά μας, μέσω του τριαξονικού κακού… (σάρκα κόσμος διάβολος)…
…από την Ι΄ έκδοση του βιβλίου: «Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΔΡΟΜΟΣ του Καλλίστου Γουέαρ. Εκδ. ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ ακούμε : …Κανένας δε σώζεται μόνος του. Αυτός που σώζεται, σώζεται μέσα στην Εκκλησία ως μέλος δικό της κι ενωμένος μ’ όλα τ’ άλλα μέλη Της. Αν κάποιος πιστεύει, είναι μέσα στην κοινωνία της πίστης. Αν αγαπά είναι μέσα στην κοινωνία της αγάπης. Αν προσεύχεται, είναι μέσα στην κοινωνία της προσευχής.
Η άγνοια και η αμαρτία είναι χαρακτηριστικά απομονωμένων ατόμων. Μόνο μέσα στην ενότητα της Εκκλησίας μπορούν να ξεπεραστούν αυτά τα ελαττώματα. Βρίσκει κανείς τον αληθινό εαυτό του μόνο μέσα στην Εκκλησία. Όχι στην ανικανότητα της πνευματικής απομόνωσης, αλλά στη δύναμη της επικοινωνίας του με τους αδελφούς του και τον Σωτήρα του.
... Παναγία Παρθένε Μήτηρ Θεοῦ, τῆς ψυχῆς
μου τὰ πάθη τὰ χαλεπά, θεράπευσον δέομαι, καὶ συγγνώμην παράσχου μοι, τῶν ἐμῶν
πταισμάτων, ἀφρόνως ὧν ἔπραξα, τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα, μολύνας ὁ ἄθλιος· Οἴμοι!
τὶ ποιήσω, ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, ἡνίκα οἱ Ἄγγελοι, τὴν ψυχήν μου χωρίζουσιν, ἐκ τοῦ
ἀθλίου μου σώματος; τότε Δέσποινα, βοήθειά μοι γενοῦ, καὶ προστάτις θερμότατος·
σὲ γὰρ ἔχω ἐλπίδα ὁ δοῦλος σου.
ΤΕΛΟΣ
ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΩ ΔΟΞΑ









.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου