επιτρέψτε
μου ένα σχόλιο, που θεωρώ συναφές: …14/3 ἑορτάζει καί ὁ ἄγ.Βενέδικτος. ''π''
day πού λένε κι οἱ ξένοι 3.14... μια ψηφίδα, μια ρανίδα από το ύδωρ το
Ζων, ένα ψυχίο άρτου εκ της τραπέζης Του Κυρίου, σε μας που ακόμη δεν ανεβήκαμε
στην άμεση τροφή (αλλά τρεφόμαστε εκ των σημείων), που ενδεικνύει την πανσοφία,
την πρόνοια, την μεγαλοσύνη, ευχόμενος με την ψηλάφηση και παρούσα αναφορά του
ασύλληπτου πλέγματος ‘’σκέψης’’ Θεού, να μας προσθέτει εμπιστοσύνη. Ένα ακόμη
ψυχίο στο πνεύμα του ψαλμωδού…. Κατενόησα
τα έργα Σου και εδόξασά Σου την θεότητα.
…τό
τάγμα τῶν βενεδικτίνων προώθησε τήν κλίμακα (που αναλύονται τα δεδομένα στον
παρακάτω δεσμό), ὡς βάση τῆς δυτικῆς μουσικῆς καί μέρος τῆς βυζαντινῆς σαν
παρακλάδι, (πλάγ. γ' ἦχου).... ''δείχνοντας'' καί σέ μᾶς τά κενά (ἐντοπιζόμενα ὡς
ἡμιτόνια mi/fa καί si/do, ἀλλά καί Τρ/Τέτ καί Σάβ/Κύρ, ὡς περάσματα) πού πρέπει
νά καλύψουμε διά τῶν ἀναστάσιμων βιωμάτων... αλλά και να ενώσουμε το αποκοπέν
κλήμα με Την Άμπελο.
Εν τω
μεταξύ, όχι φυσικά τυχαία, ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ=666. Αὐτό όχι μόνο δεν ἐπηρρεάζει τόν ἅγιο,
αὐτό ἔλειπε.... αλλά απεναντίας, ἀφοῦ ἁγίασε γίνεται γιά μᾶς βοηθός καί περάτης
ἀπό τήν μία ἀσθενῆ ὄψη στήν κεχαριτωμένη. Όχι απλά ασθενή, αλλά τεθανατωμένη
λόγω αμαρτίας.
Συνδεόμενα
συνειρμικά τα περί αγίου Βενεδίκτου, περί μουσικής κλίμακας με την
δηλητηριασμένη και κατειλημμένη από τον κοσμοκράτορα βιομηχανία θεάματος και
μουσικής, ευχόμαστε να μας εξάγει βιωματικά από τα μεν στα επέκεινα. Και δεν
σταματάνε οι συμπτώσεις σε μια ίσως κατά το δοκούν λιτή σύνδεση του συγγραφέα.
Το να θεωρεί κάποιος την όλη εύτακτη δημιουργία στην τύχη, είναι όντως μια
άποψη. Κι ο άγιος ‘’έστησε’’ μοναστήρι πάνω
στο όρος cassino.
Αναλογικά, η θεωρία
του αγίου για την δημιουργία, που είναι σε κοινωνία με Τον Δημιουργό, είναι πάνω από την τύχη, ώστε με τις μεσιτείες του να μας εξάγει από την
προηγούμενη σαν τον μύθο του σπηλαίου του Πλάτωνα, θεώρηση σκιών. Από τον φωτισμό
εκ φωτός διαχύσεως και πλάνου σε ευθύ φωτισμό, με τόση αξία η διαφορά, όση και η
ανεύρεση της όασης (δι ευθέως ορθίου Φωτός) από το μάταιο κυνήγι του αντικατοπτρισμού
της όασης (εκ πλάνου έρποντος φωτός).
Οι ‘’συμπτωματικοί’’
πολλοί λόγοι που εντοπίσαμε διάσπαρτους στον κόσμο, ενοποιούνται με νόημα στο
αστείρευτο θησαυροφυλάκιο του Λόγου.
Η μία ὄψι,
τό ἀσθενές ''π'' τοῦ κόσμου και σκιώδης γεωμετρία και αρμονία, οδοδεικτεί την
άλλη, ώστε να νοηθεί, πως το μόνο εμβόλιο και ίαμα είναι το ''π'' (πίστη) τῆς Ὀρθοδοξίας
καί ὀρθοπραξίας. Ο αγιασμός, η θέωση που είναι και ο σκοπός του ανθρώπου. Μια
διάκριση, που μας θεραπεύει τουλάχιστον από το πνεύμα φιλοεπιστημονοσύνης μεν
και φιλαληθείας, αλλά για κάποιους, μόνο επιδερμικής, οπότε συνυφασμένη η
οπτική και στάση ζωής με αμφισβήτηση ή προχωρημένα, θεομαχία. Ένα πέπλο
σκοτισμού που αίρεται χάριτι ως πλούσια ανταπόκριση του Θεού στην έστω και ελάχιστη
καλή προαίρεση, ακόμη και ενός μικρού σκιρτήματος καρδιάς προς φιλαλήθεια, που πρώτος
όμως πρέπει να δείξει ο άνθρωπος. Αλλιώς, τα μάτια και ο νους θα ‘’κρατείται’’ (όπως
στον δρόμο προς Εμμαούς).
Για δε
τους γεωμέτρες που αμφιβάλλουν για την ύπαρξη Του Γεωμέτρη, ο π.Βασίλειος
Γοντικάκης αναφέρει ότι …οι αληθινά
τολμηροί επιστήμονες θα αναπαυθούν, μόνον όταν γίνουν Ορθόδοξοι θεολόγοι.
Εάν όμως υφίσταται εμμονή σε μια ψυχή στον τρόπο όρασης και αντιμετώπισης της δημιουργίας ως ‘’τυχαίας’’ αλλά και αντίδρασης στην άλλη όψη, (όπως διαφαίνεται με την σύμπτωση της κοίμησης 3.14 του χόκινγκ αλλά και μνήμης του αγίου Βενεδίκτου), τότε μάλλον δεν θα φταίει το Φως που θα ‘’αδυνατεί’’ να εισέλθει στην ζωή του αρνητή, αλλά τα παντζούρια που μόνοι διαχειριζόμαστε και κλείνουμε ερμητικά μην τύχει και μπει το άλλο Φως, το ανέσπερο και μας αλλάξει την κοσμοθεωρία (κοντοπρόθεσμα ίσως βολική και αληθοφανής, αλλά θανατηφόρα ως προς τα αιώνια και αληθινά). Κύριος οίδε για τα περαιτέρω και το πώς θα τα οικονομήσει, ανταποκρινόμενος στις προσευχές όσων εύχονται… Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, μην εγκαταλείπεις τούς δούλους Σου πού ζουν μακριά από την Εκκλησία, ή αγάπη Σου να ενεργήσει και να τούς φέρει όλους κοντά Σου….