Μια προσέγγιση του εγκλήματος υπό ηρώδου, των αναιρεθέντων νηπίων…

Είναι κοινώς παραδεκτό, ότι ο αριθμός των αναιρεθέντων νηπίων, ιστορικά και ‘’πραγματικά’’, μοιάζει υπερβολικός, παρά την σχετική μνήμη από την εκκλησία την 29^η Δεκ…  [Άγια Νήπια (περίπου 14.000) που εσφάγισαν με διαταγή του Ηρώδη]. 

Οι θεοφόροι άγιοι, βασιζόμενοι στην παράδοση κι όχι σε ευθεία αναφορά στην Αγία Γραφή, λένε πως ο αριθμός είναι συμβολικός. Αριθμός που δεν πρέπει να σμικρυνθεί χάριν ‘’λογικής και ιστορικής πραγματικότητος’’ αλλά μάλλον διερευνηθεί το γιατί.    

Πάνω σε αυτόν τον αριθμό και την σχέση του ηρώδη και νηπίων, με τον καθένα μας, δυο σκέψεις…. 

Λιτά και επιγραμματικά (για να ακολουθήσουν κάποιες αναλύσεις για όποιους θάθελαν κάτι παραπάνω…) 

Οι φάλαγγες του χεριού του ανθρώπου του πλασμένου κατ’εικόνα και καθ’ωμοίωσιν του Θεού…. είναι 14. Από το κατ’εικόνα που είμαστε όλοι μέχρι το

καθ’ωμοίωσιν και από το εν δυνάμει μέχρι το εν ενεργεία είναι ένας βατός υπό προϋποθέσεις δρόμος. Στην φυσική, είναι μια παράλληλη διαδρομή από την δυναμική (που φυλάσσεται εντός μας) στην κινητική ενέργεια και εκδήλωσή της (σαν χάρι, σαν Φως μέσα στον κόσμο μας και στα σκοτάδια). …Φως για να φωτίσει τους εν σκότει και σκιά καθημένους. 

Το 1000 κατά τον αββά Δωρόθεο είναι το άριστα του πνεύματος. Έτσι η βρεφοκτονία παίρνει τον αριθμό 14.000, ως το τέλειο κακό δια χειρός ανθρώπου (ηρώδη) οπλισθέντος από τον μισάνθρωπο.   

Κι αν αυτό το έγκλημα έγινε άπαξ ιστορικά, το γεγονός παρατείνεται στους αιώνες από κάθε άνθρωπο που είναι ντυμένος με δερμάτινους χιτώνες, αφού ηρώδης κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή, είναι ο δερμάτινος. Παράλληλα, κατά τον άγιο Άνθιμο της Χίου, υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι.... σαρκικοί, ψυχικοί και πνευματικοί. Με αυτά τα δεδομένα όσο πιο σαρκικός είναι ένας άνθρωπος τόσο δρα σαν δερμάτινος σαν ‘’ηρώδης’’, οπότε και εγκληματεί ανάλογα. Ποιοι οι στόχοι του; Κάθε αρετή (αγαθά νήπια), η μετάνοια (Ιωάννης πρόδρομος)  και Ο χορηγός κάθε αγαθού (Χριστός). Η λύση βρίσκεται στην πρόοδο και υγιή (κατά Θεόν) πνευματικότητα που ‘’φεύγει’’ από την αίγυπτο και κοσμικό φρόνημα. Βαθμίς πρώτη… Φεύγε και πίσω μην κοιτάς… 

Μας συμφέρει η με απλότητα αποδοχή των λόγων των αγίων (σαν παράδοση) από την με περιέργεια δυσπιστία, με πρόφαση την λογική και πραγματικότητα…. Είναι καλύτερο και πιο συμφέρον να υπάρχουν άνθρωποι με απλό νου και λίγες γνώσεις και με την αγάπη να φτάσουν κοντά στον Θεό, παρά με πολλές γνώσεις και να πιστεύουν ότι έχουν εμπειρία, αλλά να βλασφημούν τον Κύριό τους. Μέγας Βασίλειος …. 

Κάπως αναλυτικά ψηλαφητά και ψαυστά για όσους αυτήν την δυναμική θέλουν να την ‘’δουν’’ ως κινητική μέσα στις Γραφές και κόσμο, ακολουθούν κάποιες δευτερεύουσες σκέψεις και αναφορές.

---

αγιογραφικές αντιστοιχίσεις 

ίσως εκτενές και δευτερεύον... για μελέτη αυτογνωσία και θεογνωσία (όση μετοχή δώσει ο καλός Θεός)... και πάνω στο πνεύμα που εργάζεται ο αγ.Ιουστίνος πόποβιτς: Εγώ πασχίζω πάντοτε να επιβεβαιώνω τις σκέ­ψεις μου στα γραπτά των Αγίων Πατέρων. Παρακαλώ λοιπόν και εσάς, όσα λαμβάνετε από εμένα, να τα επα­ληθεύετε με αυστηρότητα επάνω στους Αγίους Πατέ­ρες.

… Μετά το… Μια προσέγγιση του εγκλήματος υπό ηρώδου, των αναιρεθέντων νηπίων… που αφορά επιγραμματικά το 14.000 των αναιρεθέντων νηπίων, τον ηρώδη και τις αναλογίες τους στον καθένα, καλό θα ήταν να διακρίνουμε τα παραπάνω σύμβολα στις Γραφές, με άλλη μεθοδολογία ως προσέγγιση… κι αυτό γιατί η γνώσις φυσιοί.. η δε αγάπη οικοδομεί (Α’Κορ.η’1). Εύχομαι ο καλός Θεός να μας πλουτίζει σε αγάπη, υποστέλλοντας, τιθασσεύοντας  και τελικά καταργώντας κάθε γνωστικιστική φυσίωση… 

Δύο είναι οι μέθοδοι που εκφράζει ο καλός Θεός λόγους στον άνθρωπο, ώστε κανείς να μην μπορέσει να δικαιολογηθεί τελικά πως δεν μου έδειξες το θέλημά Σου, κρύβοντας το… ‘’μιλά’’ μέσω του φυσικού νόμου και του γραπτού που κατά τον άγ.Μάξιμο ομολογητή είναι ισότιμοι ταυτοδιδάσκαλοι και που δεν υπερέχει ο ένας του άλλου. Μιλά σε αυτούς που αποδέχονται μονοδιάστατα την επιστήμη με την γλώσσα της φύσης (με αναλογίες) μιλά και στους ‘’πιστούς’’ για να μην υποτιμήσουν την φύση ενώ είναι δάσκαλος δημιουργώντας κι οι δυο ακραίοι στεγανά υποτιμώντας ο ένας το άλλο σκέλος. Αυτό κι αν είναι χωλότητα, ξηρότητα και μονοφθαλμία… που αμήν ο καλός Θεός να θεραπεύει… η κατά Θεόν σοφία και τα βιβλία (μέγας Αντώνιος).

Και όπως για την αρμονική βάδιση χρειάζονται τα δύο σκέλη να είναι ισοδύναμα και συνεργαζόμενα, έτσι και στην πνευματική ζωή οι δύο  νόμοι καλό θα ήταν να ‘’συνεργάζονται’’ αρμονικά, προς κοινό σκοπό. Ώστε καλό θα ήταν να εντοπίζονται οι αντιστοιχίσεις των μεν φυσικών στους γραπτούς λόγους και αντίθετα. 

Πολλές φορές έχει γραφεί για τα πελεκανάκια που δηλητηριάζονται από τον όφι και το μόνο αντίδοτο στον βέβαιο θάνατο, είναι το αίμα του πατέρα πελεκάνου που θυιάζεται για χάριν τους. Φυσικός νόμος που αντιστοιχεί με το αγιογραφικό στην ΠΔ με τους δηλητηριώδεις όφεις που πρόσβαλαν στην έρημο τους ισραηλίτες (μεταφρασμένο στους νόες) και η λύση που δόθηκε από τον Θεό στον Μωυσή ήταν η ύψωση του χάλκινου όφεως, ώστε όποιος τον ατενίζει (Τον όρθιο κρεμασθέντα) να θεραπεύεται…       

Για το 14

Το 14 το συναντάμε αρχικά στην ΠΔ και έξοδο (ιδ’) όταν … οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐξεπορεύοντο ἐν χειρὶ ὑψηλῇ. (ιδ’8)… αλλά και στην συνέχεια, όπου διατάσσεται ο προφ.Μωυσής να εκτείνει την χείρα του και διανοίξει την θάλασσα, εκτείνει την χείρα του να επανενώσει αυτήν (σύνολο σταυροειδώς) και τελικά δια της χειρός του αγίου Του, να εκτελεστεί το θέλημά Του…. 31 εἶδε δὲ ᾿Ισραὴλ τὴν χεῖρα τὴν μεγάλην, ἃ ἐποίησε Κύριος τοῖς Αἰγυπτίοις· ἐφοβήθη δὲ ὁ λαὸς τὸν Κύριον καὶ ἐπίστευσαν τῷ Θεῷ καὶ Μωυσῇ τῷ θεράποντι αὐτοῦ. 

Μακάρι ο νους (ισραήλ) να ‘’δει’’ (αντιληφθεί) την χείρα την μεγάλη, όπως προτυπώθηκε εν σκιά στην ΠΔ και πΧ, αλλά και τι προδιαγραφή ακολουθεί όταν μετά Χριστό με την γέννηση Του Κυρίου, συμπυκνώνεται Αυτή στην μικρή χείρα του ανθρώπου καλούμενος να Τον ωμοιάσει… 

Τότε (και τώρα και πάντα) δικαίων ψυχαί εν χειρί Θεού (Σοφ.Σολομ.γ’1)… Είναι απόλυτα δική μας επιλογή, το κατά πόσο η χειρ μας όχι μόνο ‘’συμφωνεί’’ αλλά και επιδέχεται υπό προϋποθέσεις (ως καλός αγωγός) να συνεργεί πρακτικά στο  θείο θέλημα αντί να προβαίνει στην εκτέλεση του θελήματος του άλλου (μιαιοφονία), ως αρνητής, μονωτής και θεομάχος των θείων ενεργειών…. 

Προτυπώθηκε τότε (ιστορικά) στον δρόμο εξόδου από την αίγυπτο (1) εν σκιαίς … ότι χειρί Θεού καθοδηγόντουσαν και προστατεύονταν, για να προδιαγράψει το βίωμα εξόδου και της δικής μας αναγέννησης εν Φωτί. Στο μεταίχμιο σαν οδοδείκτες, εντοπίζονται οι γενεές 14 (τρις). 

Κατέρχεται Ο Κύριος εξ ουρανών στην κοιλία Της Μητρός για να μας επιστρέψει στο πρότερον υπέρ κόσμου, κάλλος. 

Για την στοιχειώδη αντίληψη της διαφοράς των διαστάσεων, πρέπει να τα συμπυκνώσουμε εντός, όπως πρέπει να ανευρεθούν όλα τα ιστορικά πρόσωπα, εντός ημών, όπου και η βασιλεία. Στο σύμβολο της πίστεως και χωρίς να είναι απαραίτητη η τύπωση του σταυρού επάνω μας, όταν λέμε ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων αυτό μας δίνει μια καλή ένδειξη. Ο Ποιητής ουρανού (κεφαλή και άχρονος και νυν ως αιώνιο παρόν) και γης (κοιλία και αεί και χρόνος) όπου εμφωλεύει ο δράκων, με δεξιά επίγνωση τα ορατά και αριστερά τα αόρατα (όπως ορθά και ορθόδοξα τυπούται το σημείο του Σταυρού επάνω μας), δείχνει την διαφορά. 

Ο σαρκικός άνθρωπος περιορίζεται σε αυτό που φαίνεται σε σχέση με τον πνευματικό που εγγίζει το είναι πίσω από το φαίνεσθαι. Με την ορθόδοξη πνευματικότητα γίνεται μια κάποια διεύρυνση αντίληψης και συνειδήσεως ομόκεντρα προς τα έξω από το φυσικό μας περιορισμένο σαν κουκίδα σώμα, έως τα όρια του σύμπαντος, προς δε τα έσω, πάλι ομόκεντρα έως την καρδία, το πνευματικό κέντρο του ανθρώπου, το 7^ο βαθύτερο δώμα, σαν του Μ.Σαββάτου όπου αναβλύζει το Άγιο Φως. Με το δεύτε λάβετε Φως, το λαμβάνουμε, μόνο που επειδή τα δωμάτιά μας, με την συνείδηση συνήθως να κινείται στο υπόγειο και πρώτο όροφο, τα ορατά, και  λόγω μη διαφάνειας των τοιχείων, παράλληλα με το ότι δεν ανεβήκαμε εύστοχα τις άλλες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος αδυνατούμε φυσικά και να Το δούμε και να μας φωτίσει, όπως θα ήθελε Ο Θεός…. Αυτή παράλληλη προς τα έσω και στους ουρανούς ‘’κίνηση’’ έχει την ίδια  ταυτότητα. Και σκοπού και δρόμου για τον σκοπό, όπου την διάβαση την ενεργεί για τον καθένα, Η Αδιόδευτη πύλη και μεσσίτρια, Θεοτόκος…. Πύλη ουρανού και καρδιάς. 

Παρόλα αυτά, ο καθένας ενέχει μέσα του, αυτό το εν δυνάμει όλον, καλούμενος να βαδίσει τον δρόμο από την γη στον ουρανό από τον χρόνο (κοιλία) στον Άχρονο (και ουρανό). (Δεξιά και αριστερή επίγνωση, άνω και κάτω… σταυροειδώς). 

Από τον εγωισμό που καταποντίζει και μας έφερε σε αυτόν τον τόπο εξορίας, σε χώρα μακράν που κατασπαταλούμε την ουσία,  στην ταπεινότητα που ανυψεί… κατά το … ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν. (Ιακ.δ’6) 

Μια συνοδοιπορία με Τον Κύριο που εταπείνωσεν Εαυτόν (λαβόντα δούλου μορφή) και στην κατάβαση (στην καρδία και γέννησή Του στο σπήλαιό μας) και στην ανάβαση πάλι μετ’Αυτού, μέσω Μ.Εβδομάδος. Ιδού αναβαίνομεν και συνανυψώ υμάς…. (Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα…. και Οι ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ως βαθμίδες της κλίμακος της κρίσεως, με κορυφή την ανάσταση …). 

Κατά τον άγιο Άνθιμο της Χίου, υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι.... : Σαρκικοί, ψυχικοί και πνευματικοί.

Η συνείδηση του σαρκικού ανθρώπου, ως εξωστρεφής κλίνει σαν βαρύτητα ότι εμπεριέχεται μέσα στον κόσμο σαν μικρή ασήμαντη κουκίδα. Κατά τον άγ.Μάξιμο ομολογητή, ο άνθρωπος είναι μεγαλύτερος από τον κόσμο γιατί τάχθηκε να τον κυριαρχεί. Στις Διαστάσεις του ανθρώπου του εμπεριεχομένου και του περιέχοντος… εντοπίζεται ο άλλος σπουδαίος και ωφέλιμος ψυχικά όρος του εμπεριεχόμενου μέσα μας κόσμου. 

με τον εγωισμό, όντως ο άνθρωπος είναι το κέντρο του κόσμου αλλά όχι όπως τον εννοούσε ο Θεός, σαρκικά σαρκολατρικά. Προς τα έξω ο κόσμος και η ζωή, ξεδιπλώνεται από την πλευρά του πρώτου ΑΔΑΜ όπως εξήλθε εξ αυτής η εύα που αντιστοιχεί με την ζωή (Γεν.γ'20). Η έσω Ζωή ''ξεδιπλώνεται'' και μέσα σε αυτήν εισερχόμαστε από την Πλευρά του δευτέρου ΑΔΑΜ Χριστού.   

Για να μπορέσει ο άνθρωπος να περάσει από την μία στην άλλη και συγχρόνως την μεγάλη και υψηλή χείρα να την ζήσει και αισθανθεί σαν μικρή ανθρώπινη, πρέπει να προβεί σε αντιστοιχίσεις όλων των ιστορικών προσώπων της Αγίας Γραφής  συμβάντων και θείων γεγονότων, εντός. Να ''φυτευτεί'' η όλη ρίζα (Παναγία) και όλο το δένδρο και άνθος (Χριστός) σαν γενεαλογία, απαραίτητο για την  Γέννηση Του Κυρίου εντός μας βιωματικά που τελεσιουργεί μυστικά την αναγέννησή μας.  

Σαν κλεψύδρα Χ, με κάθε καλό αίτιο και ευστοχία Τον Χ, να περάσει (και χωρέσει) τον Χριστό μέσα στον κόσμο και εσωτερικό του άπειρο.

Πάλι από τους μυστικούς αγίους η κόρη του ιαείρου, η γυναίκα των σαδουκκαίων η συγκύπτουσα η αιμορροούσα η σαμαρείτιδα (κλπ) να αντιστοιχηθούν με την φύση και την ψυχή του καθενός. Κάποιος αδελφός ''είδε'' όλον αυτόν μεγάλο κόσμο σαν ένα μικρό πλυσταρηό (2Χ3) που σκοπό έχει να καθαρίσει τον άνθρωπο... και αυτός εξερχόμενος από αυτόν (και παράλληλα εισερχόμενος εντός του) να συμβαδίσει με τον προφητάνακτα Δαβίδ, ψάλλοντας μαζί το ν' ψαλμό (την καρδιά του ψαλτηρίου) με στόχο τα ανάκτορα Του Βασιλέως... (και εν ημίν βασιλείας).  

Τότε συμπίπτουν όχι μόνο η χείρα Του Κυρίου και Υψηλού και Δυνατού Θεού με την δική μας, αλλά και οι πόδες και όλα τα μέλη και ο νους και τα αισθητήρια και η μαλακή προς ανθρώπους καρδία, ώστε λίγο να πάρουμε μυρουδιά αυτό που ζει ο απ.Παύλος.... 20 Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· (Γαλ.β') ...οίκος (β - μπεθ) Αυτού όσο συσταυρώνομαι.... όσο γινόμαστε ναός Του τόσο μας έχει σαν λαό Του και εμπεριπατεί μαζί μας.... Κύριε ελέησον!!   

Αυτό το ‘’δια χειρός…’’, το βλέπουμε σαν υπογραφή των αγιογράφων αφού ελεύθερα παραδίδουν αμήν κι εμείς να παραδίδουμε το χέρι, τον νου και την καρδιά μας, όλον τον εαυτό [και πάσαν την ζωήν ημών (να) παραθώμεθα...] Στον Έναν και αγίους Του, παρά στον άλλον και τους υπηρέτες του… (σαν πνευματική και φυσική του σώματος κατάληψη).

Ισχύοντας ιστορικά το 14+14+12, διαφέρει από το αγιογραφικό 14+14+14 του …17 Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ ᾿Αβραάμ ἕως Δαυῒδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυῒδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες (Ματθ.α’17). Κι αυτή η διαφορά, είναι μια καλή αφορμή, με την έννοια ερευνάτε τας γραφάς (Ιωαν.ε’39)… για εμβάθυνση του συμβόλου, την εύρεση της βαθύτερης ουσίας και ‘’πέρασμα’’ της μιας χειρός στην άλλη ή ορθότερα η χοϊκή να είναι αγώγιμη και συντονισμένη με την υψηλή χείρα (Θεού). 

Ο Θεός ‘’πλάθει’’ τον άνθρωπο (στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος – τρις), με το ‘’ποιήσωμεν…’’ περνώντας η πλάση από το χέρι Του… Αντίστοιχα, Η ίδια Ζωοποιός Αγία Τριάδα με το ‘’γεννηθέντα ου ποιηθέντα’’ χρησιμοποιεί τις γενεές 14 σαν εκ της γης φύραμα ώστε μαζί με το εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου αντί της πρώτης εμφύσησης πνοής σε ψυχήν ζώσαν  σε πηλό, να λάβει αρχή συγχρόνως και το δεύτερο απάρτιο του ανθρώπου. Η ψυχική του εν και δια XC, ‘’ανάπλαση’’… 

[Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου - Αγίου Αναστασίου Σιναΐτου 

Οι 7 ηλικίες του ανθρώπου στην παλαιά και καινή διαθήκη σαν δημιουργία μέσω του πρώτου ΑΔΑΜ με επόμενη την αναδημιουργία μέσω του δευτέρου ΑΔΑΜ Χριστού]. 

Απαραίτητα βιωματικά, αναλογικά μεταξύ τους και το ιστορικό σκέλος από αβραάμ* έως Κυρίου και Της Θεοτόκου που υπουργεί (και συντελεί) την αναδημιουργία και ανάπλαση κάθε ανθρώπου… αφού … Ότι και πάντες οι Άγιοι τον Λόγον του Θεού εν εαυτοίς συλλαμβάνουσι τη Θεοτόκω παραπλησίως και γεννώσιν αυτόν και γεννάται εν αυτοίς και γεννώνται υπ’ αυτού και πως υιοί και αδελφοί και μητέρες αυτού χρηματίζουσιν  (κατά τον άγιο Συμεών τον νέο θεολόγο).   

[* ισχύοντας το… χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν (Ιωαν.ιε’5) δυστυχώς πολλές φορές το ξεχνάμε και οικειοποιούμαστε κάθε καλό ενώ είναι του Θεού. Αυτό το 5 και 15 το ξαναβρίσκουμε στην γένεση ιζ’ … που αν δεν έλθει το Ι της κεντρομόλου (Ιησούς) στην ζωή μας ΔΕΝ προχωράμε ούτε βήμα από την αφετηρία (αβραάμ) ώστε να φτάσουμε στο τέλος της διαδρομής και Γέννηση Κυρίου εν ημίν. …5 καὶ οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου ῞Αβραμ, ἀλλ᾿ ἔσται τὸ ὄνομά σου ῾Αβραάμ, …  15 Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς τῷ ῾Αβραάμ· Σάρα ἡ γυνή σου οὐ κληθήσεται τὸ ὄνομα αὐτῆς Σάρα, ἀλλὰ Σάρρα ἔσται τὸ ὄνομα αὐτῆς.  

Κι αν δεν εισάγει Ο Κύριος στην κεφαλή μας το ‘’α’’ της αγάπης και αληθείας Του, και το ‘’ρ’’ της δικαιοσύνης Του στο σώμα μας, εκεί θα μείνουμε. Άβραμ και σάρα…  προ και χωρίς ίχνος Χριστού, στείροι σπερματικού λόγου (χωρίς την απαραίτητη αφετηρία) παρά την αγαπολογία του οικουμενισμού και αλλοδόξων, παρά την αληθοφάνεια (και αιρέσεις) ετεροδόξων ‘’χριστιανών’’… παρά την δικαιοσύνη του κόσμου που απέχει της δικαιοσύνης του Θεού… με την ευχή προς πραγμάτωση της Σαρκώσεως του Λόγου εν ημίν, αμήν να βάλουμε αρχή.  

Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ…. προσέγγιση της αφετηρίας αφετηρία ορθοδοξίας, που αν βαδίσουμε τον κύκλο ζωής ορθόδοξα, με το κλείσιμο του, θα καταλήξουμε εις κόλπους αβραάμ. Όχι ως σαρκικά τέκνα αλλά ως πνευματικά. 

η επί του πρακτέου ‘’τομή’’ (και είσοδος) Του Κυρίου στην έκπτωτη φύση για να την (ξ)αναστήσει εν παραδείσω…].

 

Για το 1000 

Αυτά, ως προς το 14. Επειδή όμως κατά τον αββά Δωρόθεο, το άριστα της ύλης είναι το 10, της ψυχής το 100 και του πνεύματος το 1000, ορίστηκε από την παράδοση και αγίους, ως 14.000, το τέλειο κακό με την βρεφοκτονία του ηρώδη. […ευνόητα, αυτό το 1000, έχει δύο πρόσημα. Το + της τελειότητος του καλού και το – του ‘’τέλειου’’ κακού…. Έτσι, στον αντίποδα του τέλειου καλού και γέννησης Κυρίου εμφανίζεται το τέλειο κακό (δια της χειρός του μισόκαλου σαν 14 που χρησιμοποιεί νου και καρδιά και χείρα του ηρώδη…)]. Και σε άλλα σημεία θα βρούμε το χιλιάδες , όπως οι τραφέντες από 5 άρτους και 2 ιχθείς 5.000 άνδρες, οι 4.000 (στο κατά Μάρκον η’) [Ο Κύριος τρέφει (σοφία του κόσμου και βιωματική θεολογία)]… οι 144.000 εσφραγισμένοι στην αποκάλυψη, που έχουν προσεγγιστεί σε παλαιότερα άρθρα και θα επιχειρηθεί λιτή ανάλυση σε επόμενο άρθρο περί αποσυμβολισμού…

 

Για τον ηρώδη 

Κατά τον αγ.Μάξιμο ομολογητή ηρώδης είναι ο δερμάτινος. Αυτό σημαίνει αναγωγικά, ότι αφορά όλους μας, αφού ο καθένας μας είναι ενδεδυμένος με δερμάτινους χιτώνες (φύλλα συκής). Μετά από αυτήν την διαπίστωση, καλό θα ήταν να περάσουμε από τα εξωτερικό γνωστό ιστορικό σκέλος στο άγνωστο εντός μας (μετανοώντας, μεταστρέφοντας τον νου εντός) αφού και η βασιλεία εντός ημών εστί, με την έννοια, ότι όλα τα εξωτερικά στοιχεία ‘’πρέπει’’ να εντοπιστούν εντός και τύχουμε βήμα-βήμα** προόδου των αντίστοιχων ιστορικών επιλογών… να αναλάβουμε προσωπικά την ευθύνη που αποποιηθήκαμε με το …δεν φταίω εγώ (κεφαλή) η γυναίκα (σώμα) που μου έδωσες φταίει, ο όφις με εξηπάτησεν…. 

Στο ιστορικό γεγονός, στην ανατολή Του Ηλίου έχουμε από την μία πλευρά τον ηρώδη εμφανώς που προκαλεί την σφαγή και από την άλλη μυστικώς τον προφ.Ηλία (τα δύο Η πέριξ Του Κυρίου) που είναι μακάριος ὃς κρατήσει καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν. Από την μία η ευλογία και από την άλλη η μομφή και αστοχία… έχοντας κι εμείς τις ανάλογες επιλογές. οι δύο αγιογραφικοί άνθρωποι και Ο Ένας εν μέσω αυτών… 

Ο ένας (ηρώδης, δερμάτινος, σαρκικός) αποκτείνοντας κάθε αρετή με στόχο Τον δοτήρα των αρετών κι ο άλλος (προφ.Ηλίας) που για χάριν του πνεύματος εδαφιεί πάθη και κακίες, έξυπνα όσο αυτά είναι νήπια. 

Ο καλός Θεός να μας δίνει διάκριση και δύναμη για να δούμε εκ του αποτελέσματος σε ποιον δίνουμε δικαιώματα ‘’κυριαρχίας’’.  Και διορθώσουμε αυτήν. Έμμεσα ή άμεσα ‘’κοινωνώντας’’ Χριστό ή έμμεσα και άμεσα αντιστρατευόμενοι Αυτόν…  Γιαυτό και ευχόμαστε… καὶ γενέσθω μοι τὰ ἅγια ταῦτα εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος· εἰς ἀποτροπὴν πάσης φαντασίας καὶ πονηρᾶς πράξεως καὶ ἐνεργείας διαβολικῆς, κατὰ διάνοιαν τῆς ἐν τοῖς μέλεσί μου ἐνεργουμένης·. 

Αυτά ως αντικείμενα μεταξύ τους, τανύζουν και ελκύουν τον άνθρωπο προς την μία ή την άλλη πλευρά, κατά την θέλησή του… 17 ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός· ταῦτα δὲ ἀντίκειται ἀλλήλοις… (Γαλ.ε’) 

Εκεί ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα πρέπει ο καθένας διαρκώς να ελέγχει τον εαυτό του προς τα πού κινείται… σαν τον έναν που έχει επιλογή την πάταξη κάθε κακίας και πάθους (προφ.Ηλίας) για χάριν του πνεύματος ή τον άλλον που προβαίνει στην πάταξη κάθε αρετής για χάριν της σαρκός παρά το… πολλὰ ἐποίει καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουε (Τιμίου Προδρόμου που τελικά χάριν της ηρωδιάδος που δεν αποδεχόταν τον έλεγχο… και ούτε ήθελε να διορθωθεί, αποκεφάλισε). 

Αφού ηρώδης είναι ο δερμάτινος, ο καθένας με την βιωτή του (χοϊκή ή πνευματική),  του διανοίγεται ο δρόμος μεταξύ των παραπάνω δύο άκρων (προσώπων) για να ‘’περάσει’’ αν θέλει και όσο του δίδεται χρόνος ζωής, χρόνος μετανοίας, από το ιστορικό εξωτερικό γεγονός, στο εσωτερικό βίωμα. Και ο Ηρώδης και ο Ηλίας παρότι ‘’γνωρίζονται’’ ως ιστορικά παρελθόντα πρόσωπα, ούτε είναι εκτός ημών, ούτε μακράν, αλλά εντός μας.  Κι αν αυτά τα είδαμε στην ανατολή Του Ηλίου, ομόπνοα συμβαίνουν και στην δύση Του…. (Η σταυροαναστάσιμη ταυτότητα του ''ηλίου'' στην ανατολή και στην δύση Του...). Τα δύο (Ι) πέριξ πάλι Του Κυρίου, σαν τον Ιούδα που κρεμά την ζωή του στην συκή (δερμάτινους χιτώνες) και τον Ιωάννη, τον επιπεσόντα επί τω στήθει Του Κυρίου, αντλώντας θεολογία… ανάμεσα στους δύο ληστές που συμπυκνώνουν όλην την ανθρωπότητα και τις καταλήξεις τους (άνω ή κάτω. Εντός ή εκτός)… του μεν καταγομένου τω βάρει της βλασφημίας του δε κουφιζμένου πταισμάτων προς γνώσιν θεολογίας… 

Αναιλεί ο ‘’ηρώδης’’ (δερμάτινος) τον Τίμιο πρόδρομο και κρύβει την κεφαλή Του μέσα στο παλάτι του και μέσα σε οστράκινο σκεύος. Εντός του οστρακίνου σώματός μας είναι κρυμμένος ο θησαυρός. Φυσικά και δεν μας συμφέρει να εξαντλήσουμε αυτόν τον ειδεχθή φόνο ΜΟΝΟ στα εξωτερικά, δογματίζοντας ότι κάποιος κακός (έξω από εμάς) το έκανε, (όπως και οι σταυρωτές Του Κυρίου, οι κακοί ιουδαίοι, οι κακοί ειδωλολάτρες ρωμαίοι…) αλλά να τους δούμε και βρούμε εντός μας… να αδρανοποιήσουμε τους μεν και ενεργοποιήσουμε χάριτι τους δε… ώστε να περάσουμε από την μία πλευρά στην άλλη… από την παραφυσική στην φυσική κατάσταση…

από την σαρκολατρεία και φιλήδονη συμ-περι-φορά*** του ηρώδη στην προς αρετές συμ-περι-φορά του ηλία…  την σύμφωνη με την ανθρώπινη φύση κατά τον άγ.Μάξιμο ομολογητή. 

Αμήν δι ευχών… και ενεργείας της καλής μας Παναγίας… Της Ολκάδος των θελόντων σωθήναι … η προσέγγιση και οικείωση. Χριστόφιλοι κι όχι χριστομάχοι… 

--- 

(1)  Ο Άνθρωπος ο άνθρωπος ο θάνατος και η Ζωή … διαδρομή εξ αιγύπτου … 

Σταυρωτές, σταυρούμενοι και κληρονόμοι 

** βήμα βήμα σύνολο 2040, όσο επιτρεπόταν ως οδό σαββάτου σαν σκιά, αμήν βαδίζοντες στην πράξη (και θεωρία εν Φωτί) με δύο σκέλη ισοδύναμα και εναρμονισμένα ως προς τον σκοπό…. την Οδό Του Κυρίου από την οδό Σαββάτου στην Οδό Κυρίου… και που κάπως αποσυμβολίζεται εδώ, πέραν του 14.000, αμήν ωφέλιμα στο παρόν… 

*** συμ-περι-φορά… ως 6 ή 9 (δεξιόστροφη καθοδική ή αριστερόστροφη ανοδική) με λιτή ανάλυση στο άρθρο (1) περί αποκωδικοποίησης συμβολισμών… για όποιον φυσικά θέλει για όποιον εν-δια-φέρεται….  

(1) για τα σχήματα 6, 8 και 9 μέσα στη φύση στην εκκλησία, στις Γραφές, στην παράδοση, στο σώμα…